யோவேலின் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் முப்பத்தொன்பது

2024 ஆம் ஆண்டின் வெளிப்புற அல்பா அஸ்திவாரச் சோதனையைத் தொடர்ந்து வரும் உள்புற ஓமேகா முடிக்கல் சோதனை, “களஞ்சியம்” என்பதற்கும், களஞ்சியத்தில் வைக்கப்படும் “உணவு” என்பதற்கும் ஒரு வரையறையை வேண்டுகிறது. இந்தச் சோதனை தீர்க்கதரிசனப்பூர்வமானது; இதற்கு சத்தியத்தின் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற கோடு உள்ளது. நகைகள் ஜேம்ஸ் வைட்டின் மீதமுள்ள ஜனமா, அல்லது அவை தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களா? அவை இரண்டுமே ஆகும்.

9/11-இல், தேவனுடைய மக்கள் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை உண்டு, அங்கே அஸ்திவாரங்கள் அப்போது இடப்பட்டிருந்த எரேமியாவின் பண்டைய பாதைகளுக்குத் திரும்பும்படி அழைக்கப்பட்டார்கள். 9/11-இல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் யோவான் அளக்கும்படி சொல்லப்பட்டபோது, அவனுக்கு இரண்டு காரியங்களை அளக்கும்படி சொல்லப்பட்டது என்பது காணப்பட்டது. அவன் ஆலயத்தையும், அதனுள் ஆராதிக்கிறவர்களையும் அளக்கும்படி சொல்லப்பட்டான். பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் படையினரையும் ஜாதியார் 1,260 ஆண்டுகள் மிதித்துக்கொண்டிருந்த புறமண்டபத்தை விட்டுவிடும்படி அவனுக்கு சொல்லப்பட்டது. பரிசுத்தஸ்தலமும் படையினரும் ஆலயமும் அதனுள் ஆராதிக்கிறவர்களுமாயிருக்கிறார்கள்.

2023 ஆம் ஆண்டில், 9/11 அன்று இறங்கி வந்த அதே தேவதூதன் மீண்டும் இறங்கி, நள்ளிரவு கூக்குரலின் செய்தியை முத்திரை நீக்கினான்; பின்னர் 2024 ஆம் ஆண்டில், ரோமின் சின்னம் இன்னும் மில்லரைட்டுகளுக்குப் போலவே தரிசனத்தை நிறுவுகிறதா என்பதற்கான வெளிப்புற அடித்தளச் சோதனை ஏற்பட்டது.

வானத்தின் “திறந்த ஜன்னல்கள்” என்பது ஆலயத்தின் உள்ஓமேகா சோதனையின் வருகையையும் “திரும்புங்கள்” என்ற அழைப்பையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. இந்தச் சோதனை இரண்டு அடையாளங்களை இனங்காண வேண்டியதாயுள்ளது. மூன்றாம் தூதன் 1844-இல் வந்தபோதும், பின்னர் 9/11-இலும், யோவானுக்கு ஆலயத்தையும் அதிலுள்ள ஆராதகர்களையும் அளக்கும்படி கூறப்படுகிறது; இதனால் 2023-இல் ஆலயத்தையும் ஆராதகர்களையும் அளக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசனப் பணியை அடையாளப்படுத்துகிறது. மல்கியா, “களஞ்சியம்” என்பது என்ன, “ஆகாரம்” என்பது என்ன என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார். மில்லரின் சொப்பனத்தில் இதே கேள்விகள், “பெட்டி” என்பது என்ன, “நகைகள்” என்பது என்ன என்பவையாக இருக்கும்.

மில்லரின் கனவு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் ஜெயமடைந்த சபை, வெண்மையான மென்மையான நுண்ணிய ஆடையால் உயர்த்தப்பட்டு, சேனைகளின் கர்த்தருடைய படையின் வெள்ளைக் குதிரைகளின்மேல் சவாரி செய்யும்படியாக உயர்த்தப்படுகிற இடமாக வானத்தின் திறந்த ஜன்னல்களை அடையாளப்படுத்துகிறது. திறந்த ஜன்னல்கள் மல்கியாவின் ஆசீர்வாதமோ சாபமோ ஊற்றப்படும் இடமாகும். மில்லரின் திறந்த ஜன்னல், குப்பைகள் அகற்றப்பட்டு, நகைகள் பெட்டகத்திற்குள் சேகரிக்கப்படும் இடமாகும்.

வானத்தின் ஜன்னல்கள் குறித்து முதல் குறிப்பிடுதல் நோவாவின் வரலாற்றில் காணப்படுகிறது; அந்த ஜன்னல்கள் திறக்கப்பட்டபோது, நாற்பது நாட்களும் நாற்பது இரவுகளும் மழை பெய்தது. அந்த ஜன்னல்கள் திறக்கப்படும் போது, பேழையில் எட்டு ஆத்மாக்கள் இருந்தன. செங்கடலில் நடந்த ஸ்நானம், யோர்தான் கடக்கப்படும் வரையில் நாற்பது ஆண்டுகள் அலைந்து திரிவதை அறிமுகப்படுத்தியது. பின்னர் கிறிஸ்து அதே இடத்திலே ஸ்நானம் பெற்றபோது, அவர் நாற்பது நாட்களுக்கு வனாந்தரத்திற்குள் கொண்டு செல்லப்பட்டார். அவர் தமது ஸ்நானத்தினால் முன்அடையாளமாகக் காட்டப்பட்டபடி உயிர்த்தெழுந்தபோது, பரலோகத்திற்குச் சென்று ஏறுவதற்கு முன்பு நாற்பது நாட்கள் சீஷர்களுக்கு போதித்தார்.

சபை போராடுகிற சபையிலிருந்து வெற்றிகொண்ட சபையாக மாற்றப்படும் போது, முப்பது வயதுடைய ராஜாவாகிய தாவீது நாற்பது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்வான். வெற்றிகொண்ட சபை ஒரு தீர்க்கதரிசி, ஒரு ஆசாரியன், மற்றும் ஒரு ராஜா ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளான தன் ஊழியத்தைத் தொடங்கியபோது முப்பது வயதுடைய தீர்க்கதரிசி எசேக்கியேல் ஆவான்; அவர் அந்த ஊழியத்தை வானங்கள் திறக்கப்பட்டபோது தொடங்கினார்.

முப்பது வயதில் யோசேப்பு ஆசாரியனாக ஆட்சி செய்யத் தொடங்கினார்; அப்போது இஸ்லாமின் கிழக்குக் காற்று எழுப்பிய தீவிரமடைந்த நெருக்கடி அவருக்கு எதிராயிற்று; அந்த நெருக்கடியால், கடலில் படுத்திருக்கிற திராகோனாகிய எகிப்து, ஒரு உலக அரசாங்கத்தை அமல்படுத்தும் வாய்ப்பைப் பெற்றது. அந்த நெருக்கடியில் யோசேப்பு அன்னத்தை களஞ்சியங்களில் சேமித்தான்.

2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், வனாந்தரத்தில் ஒரு சத்தம் கேட்கப்பட்டது; பின்னர் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் நடுநிசி அழுகையின் செய்தியை முத்திரைநீக்கத் தொடங்கியது. 2024 ஆம் ஆண்டில், அடித்தளமான வெளிப்புற அல்பா சோதனை இரண்டு வகுப்பினரைப் பிரித்தது; முத்திரைநீக்கத்தின் செயல்முறையும் தொடர்ந்து முன்னேறியது. இப்போது 2026 ஆம் ஆண்டில், மீண்டும் இரண்டு வகுப்பினரைப் பிரிக்கும் ஆலயத்தின் உள்புற ஓமேகா சோதனை வந்திருக்கிறது.

உடன்படிக்கையின் தூதராகிய கிறிஸ்து அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய அந்தப் பரிசுத்த வாரமே வெளித்தளமும் பரிசுத்த ஸ்தலமும் ஆகும். 1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 முதல் மிகாயேல் எழுந்திருக்கும் வரையிலும் (அந்தப் பரிசுத்த வாரத்தின் முடிவில் ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டபோது அவர் செய்ததுபோல) அது மகா பரிசுத்த ஸ்தலமாகும். வசந்தகாலப் பண்டிகைகள் அந்தப் பரிசுத்த வாரத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டன; அவையே பண்டிகைகளின் அல்பா ஆகும். மேலும், இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகளான முதலாம் நாளிலுள்ள எக்காளப் பண்டிகை, பத்தாம் நாளிலுள்ள பாவநிவாரண நாள், பின்னர் பதினைந்தாம் நாள்முதல் இருபத்திரண்டாம் நாள் வரை உள்ள கூடாரப் பண்டிகை ஆகியவை பண்டிகைகளின் ஓமேகா ஆகும்.

வசந்தப் பண்டிகைகள் பரிசுத்த வாரத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டன; அப்பொழுது ஆரம்ப மழை, அதாவது ஆல்பா மழை, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஊற்றப்பட்டது; இதனால் இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகளில் பிந்திய மழையின் ஊற்றுதலை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. அந்த வசந்தப் பண்டிகைகள் லேவியராகமம் 23-ஆம் அதிகாரம், 1 முதல் 22 வரையிலான வசனங்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகள் 23 முதல் 44 வரையிலான வசனங்களில் உள்ளன. 2300 ஆண்டுகள் உங்களை 1844-ஆம் ஆண்டுக்குக் கொண்டு செல்கின்றன. வசந்தப் பண்டிகைகளுக்காக இருபத்திரண்டு வசனங்களும், இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகளுக்காக இருபத்திரண்டு வசனங்களும் உள்ளன. 23-ஆம் அதிகாரத்தில் இருபத்திரண்டு வசனங்களைக் கொண்ட இரண்டு தொகுப்புகள் உள்ளன.

எக்காளங்களின் பண்டிகை, பத்து நாட்களில் நியாயத்தீர்ப்பு நிகழும் என்பதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாக இருந்தது; மேலும், கூடாரப்பண்டிகை, பாவநிவாரண நாளில் மன்னிக்கப்பட்ட பாவங்களுக்காகிய ஆனந்தக் கொண்டாட்டமாக இருந்தது. பண்டிகைக்குப் பின்வரும் ஓய்வுநாளும் எட்டாம் நாளும், பூமியின் ஆயிரம் ஆண்டுகால சப்த ஓய்வைக் குறிக்கின்றன.

முதல் தூதன் நியாயத்தீர்ப்பின் ஆரம்பத்தை அறிவித்தான்; மேலும், அந்தத் தீர்க்கதரிசனத் தரத்தில், 1798, அதாவது தானியேலின் “முடிவுக்காலம்”, எக்காளப் பண்டிகையின் நிறைவேறுதலாகும். ஆனால் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, 1798 ஆம் ஆண்டின் முத்திரையிழக்கப்பட்ட முதல் தூதனின் செய்தி, இரண்டாம் ஐயோவின் தீர்க்கதரிசன நிறைவேறுதலினால் வல்லமையூட்டப்பட்டது. நியாயத்தீர்ப்பின் நெருங்கிவரும் நாளை அறிவிக்கும் எக்காளப் பண்டிகையின் எச்சரிக்கையின் ஒரு பகுதியாக இஸ்லாம் உள்ளது.

பார்க்கத் தயாராக இருப்போருக்காக, இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகளான எக்காளங்களின் பண்டிகையும் கூடாரங்களின் பண்டிகையும், நடுவில் நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்ட அல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆன பண்டிகைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இந்தப் பண்டிகைகள் லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருப்பது தற்செயலானது அல்ல. இருபத்துமூன்று என்பது பரிகாரத்தின் குறியீடாகும். முதல் பண்டிகை ஏழாம் மாதத்தின் முதல் நாளில் இருப்பதும், கடைசிப் பண்டிகை இருபத்திரண்டாம் நாளில் முடிவதும்கூட தற்செயலானது அல்ல. எக்காளங்களின் பண்டிகை எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்தாகும்; பரிகார நாள் நடுப்பகுதி எழுத்தாகும்; கூடாரங்களின் பண்டிகை எபிரேய எழுத்துமாலையின் இருபத்திரண்டாம் எழுத்தாகும்.

லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரம், 23 முதல் 44 வரையிலான வசனங்கள், “சத்தியத்தின் கட்டமைப்பின்” உட்பகுதியில் அமைந்த இருபத்திரண்டு வசனங்களாகும். நடுவில் உள்ள பத்தாம் நாள் ஒரு சோதனையை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் பத்து என்பது சோதனையின் குறியீடாகும். மேலும், பரிகார நாள் என்பது இழந்தவர்களின் கலகம் பதிவுசெய்யப்பட்டு தீர்க்கப்படும் இடமாகும்; அந்தக் கலகம் எபிரேய எழுத்துமாலையின் பதிமூன்றாம் எழுத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. எபிரேய மொழியின் “சத்தியம்” என்ற சொல்லின் நடு எழுத்து பதிமூன்றாவது எழுத்தாகும்; அது ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளோடு ஒத்திசைகிறது; மேலும், ஒரு வழிக்குறியாக அது எபிரேய எழுத்துமாலையினதும் குறிப்பிட்ட நாளினதும் தீர்க்கதரிசன பண்புகளை உடையதாக இருக்கிறது. பத்தும் பதிமூன்றும் சேர்த்து இருபத்துமூன்று ஆகும். எழுபது என்பது 10 × 7 என்பதன் கூட்டுத்தொகையாகும்; மேலும், ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளும் எழுபதற்குச் சமமானதாகும்; அது கிருபைக்கால முடிவின் குறியீடாகும்.

பண்டைய இஸ்ரவேலுக்காக நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் ஒதுக்கப்பட்டன. அந்த ஆண்டுகள் இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டவையாக இருந்து, எழுபது வாரங்களாகக் குறிக்கப்பட்டன; ஆகையால் தானியேல் ஒன்பதில் “எழுபது” வாரங்கள் எனச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருப்பது, சோதனைக்காலத்தின் வரம்பு நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் என்பதையே இயேசு அடையாளப்படுத்தினார்.

“வெட்டப்படும்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரேயச் சொல் பழைய ஏற்பாட்டில் இந்த வசனத்திலேயே மட்டும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அதன் பொருள் “நியமிக்கப்பட்டது” அல்லது “ஆணையிடப்பட்டது” என்பதாகும். இது பொதுவாக “வெட்டப்பட்டது” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும், ஆதியாகமம் பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில் உடன்படிக்கையின் முதல் படியில் ஆபிராம் காணிக்கைகளை வெட்டியதின் அடிப்படையில் பயன்படும் சொல்லிலிருந்து வேறுபட்டதாகும். இஸ்ரவேலுக்குப் பரிசோதனைக்கான காலமாக நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் “நியமிக்கப்பட்டும்” “ஆணையிடப்பட்டும்” இருந்தது; அதன் பின்பு அவர்கள் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனமாகிய நிலையிலிருந்து வெட்டப்பட்டுப்போவார்கள். இரண்டு வேறுபட்ட “வெட்டுதல்கள்”: ஒன்று, எழுபது என்ற எண்ணால் ஒரு பெரிய எண்ணிலிருந்து “வெட்டி எடுக்கப்பட்ட” பரிசோதனைக் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவது; மற்றொன்று, யோவேலின் “புதிய திராட்சரசம்” அவர்களுடைய வாயிலிருந்து “வெட்டப்பட்டபோது,” பரிசோதனைக்காலம் முடிவுறுகிறது. எழுபது என்பது பரிசோதனைக் காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறது.

இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகள் எபிரேயச் சொல்லான “சத்தியம்” என்பதின் மூன்று படிகளைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளன. இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகள் லேவியராகமம் 23:23-இல் ஆரம்பிக்கின்றன; பாவநிவாரண நாளின் நடுப்பகுதி எல்லைக்குறி பத்தாம் நாளாகும், மேலும் பதிமூன்றாவது எழுத்து 23-க்கு ஒப்பாகிறது; கூடாரப் பண்டிகை இருபத்திரண்டாம் நாளில் முடிவடைகிறது; அதன் பின் பண்டிகையைத் தொடரும் ஒரு மகா ஓய்வுநாளும் உள்ளது; இவ்வாறு அந்தப் பகுதி 23:44-இல் முடிவடைகிறது.

லேவியராகமம் என்பது லேவிய ஆசாரியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. வசந்தகாலப் பண்டிகைகள் 23:1–22-இல் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன; பின்னர் சரத்காலப் பண்டிகைகள் 23:23–44-இல் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன. வசந்தகாலப் பண்டிகைகள் இருபத்திரண்டு வசனங்களால் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன; எபிரெய எழுத்துமாலையில் இருபத்திரண்டு எழுத்துக்கள் உள்ளன. சரத்காலப் பண்டிகைகளும் இருபத்திரண்டு வசனங்களில் முன்வைக்கப்படுகின்றன. எக்காளப் பண்டிகை, பாவநிவாரண நாளில் வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் அணுகுதலை அறிவிக்கிறது. பின்னர் கூடாரப் பண்டிகை ஏழு நாட்கள் நடைபெறுகிறது; அது ஏழாம் மாதத்தின் இருபத்திரண்டாம் நாளில் முடிவடைகிறது. அந்த ஏழு நாட்களில் முதல் நாள் ஒரு சடங்கு ஓய்வுநாளாயிருந்தது; அதுபோலவே எட்டாம் நாளும், அதாவது அந்த ஏழு நாள் பண்டிகைக்குப் பிந்தைய நாளும், அப்படியே இருந்தது. முதல் நாளும் எட்டாம் நாளும் சேர்ந்து, எட்டாம் நாளை, ஏழினுள் அடங்கிய எட்டாமதற்கான ஒரு அடையாளமாக ஆக்குகின்றன.

எட்டாம் நாளின் சடங்குசார்ந்த ஓய்வுநாள், கூடாரப்பண்டிகையைத் தொடர்ந்து வரும் ஆயிரமாண்டு ஓய்வுநாளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பண்டைய இஸ்ரவேல் நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்தில் அலைந்துசென்றதை, கூடாரப்பண்டிகை நாட்களில் கூடாரங்களில் வசிப்பதன் மூலம் நினைவுகூருகிறார்கள்; மேலும் அது பின்மழையின் ஊற்றிப்பொழிவை மட்டுமல்ல, தேவனுடைய விசுவாசிகளை பாதுகாப்பிற்காக தேவதூதர்கள் மலைகளுக்கும் குன்றுகளுக்கும் வழிநடத்தியுள்ள யாக்கோபின் உபத்திரவ காலத்தையும் குறிக்கிறது.

யேசு திரும்பிவருகிறார்; அப்போது நிலத்தின் ஏழாம் ஆண்டு சப்தாவும் யூபிலியும் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கிறபடி, பூமி ஆயிரம் ஆண்டுகள் இளைப்பாறும். லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தின் மூன்றாம் வசனத்தில், மனிதனுக்கான ஏழாம் நாள் சப்தா, ஏழினுள் எட்டாவதாகிய முடிவில் நிறைவடையும் அந்த அதிகாரத்தின் அறிமுகமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அது நிலம் இளைப்பாறுகிற ஏழாம் ஆண்டு சப்தாவைக் குறிக்கிறது.

இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தின் அல்பா ஏழாம் நாள் சப்தம் ஆகும்; அதிகாரத்தின் ஓமேகா என்பது பூமி வெறுமையாய் இருக்கும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகும்; இது நிலத்திற்கான ஏழாம் ஆண்டுச் சப்தத்தினாலும் யூபிலியினாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. அதிகாரத்தின் அல்பா, ஏழாம் நாள் சப்தத்துடன் ஆரம்பித்து இருபத்திரண்டாம் வசனத்தில் முடிவடையும் வசந்தகாலப் பண்டிகைகளாகும்; அதேவேளை, அதிகாரத்தின் ஓமேகா ஏழாம் மாதத்தின் இருபத்திரண்டாம் நாளில் முடிவடைகிறது; அதனைத் தொடர்ந்து, நிலத்திற்கான ஏழாம் ஆண்டுச் சப்தத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் எட்டாம் நாள் சடங்கு சப்தம் வருகிறது.

ஒன்று முதல் இருபத்திரண்டு வரையான வசனங்கள், பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் பரலோக மகா ஆசாரியராகிய கிறிஸ்துவின் பணியை வெளிப்படுத்துகின்றன; இருபத்துமூன்று முதல் நாற்பத்துநான்கு வரையான வசனங்கள், மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் அவர் செய்யும் பணியை வெளிப்படுத்துகின்றன. லேவியராகமம் ஆசாரியர்களுக்குரிய ஒரு அடையாளமாக இருந்து, கிறிஸ்துவின் மகா ஆசாரிய ஊழியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஏழாம் நாளுக்குரிய ஆல்பா ஓய்வுநாள் படைப்பிற்குப் பின்னோக்கி விரிகிறது; ஏழாம் ஆண்டுக்குரிய ஓமேகா ஓய்வுநாள் புதிதாக்கப்பட்ட பூமிவரை முன்னோக்கி விரிகிறது. லேவியராகமம் 23 வரலாற்று நோக்கில் படைப்பிலிருந்து மறுபடைப்பு வரை விரிந்துள்ளது.

தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் மகிழ்ச்சி அல்லது அவமானம் என்பது நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியையோ அல்லது அதற்குப் போலியான ஒன்றையோ உடையவர்களின் அடையாளமாகும். இந்தச் சத்தியம் வர்ணனையில் கணக்கில் கொள்ளப்படும் வரையில், அவமானத்தை உண்டாக்குகிற பிரச்சினை கவனத்திலிருந்து தவறிவிடுகிறது. உண்மையான எண்ணெயைக் கொண்டிருப்பவர்கள் இந்தக் குறிப்பைத் தவறவிடமாட்டார்கள். மகிழ்ச்சி என்பது பாவங்கள் நீக்கப்பட்டவர்களால் குறிக்கப்படுகிறது; மேலும் கூடாரப்பண்டிகையை கொண்டாடுகிறவர்களால் அது வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

“வாசமாயிருந்தார்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள கிரேக்கச் சொல் “கூடாரமிட்டார்” என்பதைக் குறிக்கிறது. இயேசு மாம்சமாகி நம்மிடையே கூடாரமிட்டார். அவர் நம்முடைய மனித இயல்பையும், நம்முடைய கூடாரத்தையும், நம்முடைய தாபரத்தையும், நம்முடைய குடிலையும், நம்முடைய மாம்சத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டார். பேதுரு இதனை இவ்வாறு கூறினார்:

பவுல் இதை இவ்வாறு கூறினார்:

கூடாரப் பண்டிகை, வானத்தின் ஜன்னல்கள் திறக்கப்படும் போது நிறைவேறுகின்ற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலுக்கான அடையாளமாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் பாவங்கள் அகற்றப்படும் போது, பரிசுத்த ஆவி அளவில்லாமல் ஜெயங்கொண்ட சபையின் மேல் ஊற்றப்படுவார். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருக்கான நியாயத்தீர்ப்பு முடிவடைந்துவிட்டது; முத்திரையிடப்பட்டவர்கள், கூடாரப் பண்டிகையால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையின் கீழ் மூன்றாம் தூதனுடைய மகத்தான சத்தத்தை அறிவிக்கப் புறப்படுகிறார்கள்.

நம்முடைய சரீரம் ஒரு ஆலயம், மேலும் அது ஒரு கூடாரமாகிய வாசஸ்தலமும் ஆகும். கூடாரப்பண்டிகையை அனுஷ்டிக்க எருசலேமுக்குச் சேர்ந்துவந்தவர்கள், தங்களுடைய பாவங்கள் அழிக்கப்பட்டுவிட்டன என்பதை கொண்டாடினார்கள். வனாந்தரத்தில் வாசஸ்தலத்தை எழுப்பும்படி மோசே பயன்படுத்தப்பட்டான்; மேலும் முடிவில் கொண்டாடப்பட்ட கூடாரப்பண்டிகை, வனாந்தரத்தில் கூடாரங்களில் வாசமிருந்து அனுஷ்டிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் முடிவைத் தொடக்கத்தினால் விளக்குகிறார்.

தேவன் கூடார ஆலயத்தை எழுப்பப் பயன்படுத்திய விசுவாசமுள்ள ஊழியக்காரன் மோசே; ஆனால் மகா ஆசாரியனும் அப்போஸ்தலனுமான கிறிஸ்துவுக்கோ, அந்த ஊழியக்காரனாகிய மோசேவைவிட அதிக மகிமை உண்டு. மோசேயின் கூடார ஆலயத்திலிருந்து சாலொமோனின் ஆலயமட்டும், அங்கிருந்து ஹேரோதேஸ் நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் புதுப்பித்த ஆலயமட்டும், தன் 46 குரோமோசோம்களுடனான மனித ஆலயம், மேலும் 1798 முதல் 1844 வரையிலான மில்லரைட் ஆலயம் ஆகிய ஒவ்வொரு வீட்டும் தேவனால் கட்டப்பட்டவைகளே. ஆலயங்களின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகளின் தீர்க்கதரிசன வரிசையில்—அது ஏதேன் தோட்டத்தில் தொடங்கி, பின்னர் பாவத்திற்குப் பிறகு தோட்டத்தின் வாசலில், பின்னர் பெருவெள்ளத்திற்குப் பிறகு பலிபீடங்களில் இருந்து மோசேவரைச் செல்லும் அந்த வரிசையில்—முதன்மையான மூன்று வழிக்குறிகள் மோசே, கிறிஸ்து, மற்றும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் ஆவர்.

மோசேயும் கிறிஸ்துவும் பண்டைய இஸ்ரவேலின் அல்பாவையும் ஓமேகாவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; மேலும், இணைந்து அவர்கள் மனிதத்துவமும் தெய்வீகத்துவமும் இணைந்த ஒருமைப்பாட்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; இதுவே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், மூன்றாம் தூதன் வருகையின் போது, யோவானுக்கு ஆலயத்தை அளக்கும்படி சொல்லப்படுகிறது; அதே தூதன் 9/11 அன்று வந்தபோதும், யோவானுக்கு மீண்டும் ஆலயத்தை அளக்கும்படி சொல்லப்படுகிறது. இரு சந்தர்ப்பங்களிலும், 1,260 நாட்களுடைய வெளிப்புற முற்றத்தை விட்டு விடும்படி அவனுக்குக் கூறப்படுகிறது. 2023 ஆம் ஆண்டில், அதே தூதன் வந்தார்; இப்போது தேவனுடைய ஜனங்கள் ஆலயத்தை அளக்க அழைக்கப்படுகின்றனர். 1,260 நாட்கள், அல்லது மூன்றரை நாட்கள், 2023 இல் முடிவுற்றன; அப்போதிலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு சற்றுமுன் வரையிலும் ஆலயம் எழுப்பப்பட வேண்டியுள்ளது. 2024 ஆம் ஆண்டு அஸ்திவாரங்கள் இடப்பட்டதைக் குறித்தது; மேலும், தரிசனத்தை நிறுவுகிற சின்னத்தின் மில்லரின் அடையாளங்காணுதலை எதிர்த்து, “அற்பமான காரியங்களின் நாளை அசட்டையாய்க் கண்ட” ஒரு குழுவாக வெளிப்பட்ட கலகத்தையும் அது கண்டது.

தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவது ரோமா என்று மில்லர் அடையாளப்படுத்தியதை நிராகரிப்பது, அஸ்திவாரங்களையே நிராகரிப்பதாகும்; அது “சிறிய காரியங்களின் நாளை அற்பமாக எண்ணுதல்” ஆகும். மில்லரைட் இயக்கம் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் அல்பா இயக்கமாக இருந்தது; ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் இயக்கம் மூன்றாம் தூதரின் ஓமேகா இயக்கமாகும். அது அல்பாவைவிட இருபத்திரண்டு மடங்கு அதிக வல்லமையுடையது. இந்தத் தீர்க்கதரிசன அர்த்தத்தில், மில்லரைட் இயக்கத்தின் அஸ்திவாரங்களே “சிறிய காரியங்களின் நாள்” ஆகும். ஆபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளின்மேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட எந்த அஸ்திவாரச் சத்தியத்தையும் அற்பமாக எண்ணுவது மரணமடைவதாகும்; ஏனெனில் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் நிலைநிறுத்தப்படும் அந்தத் தரிசனமே சாலொமோன் அடையாளப்படுத்திய அதே தரிசனமாகும்.

தலைக்கல்லின் தரிசனம் அதிசயமானது; ஏனெனில் அது, அஸ்திவார மூலைக்கல் தலைக்கல்லும் ஆகும் என்பதை, ஆனால் இருபத்திரண்டு மடங்கு அதிக வல்லமையுடன், அடையாளப்படுத்துகிறது. 2024 ஆம் ஆண்டின் அல்பா அஸ்திவாரச் சோதனை வெளிப்புற அறிவுசார் முத்திரையிடும் செய்தியாக இருந்தது; 2026 ஆம் ஆண்டின் ஓமேகா ஆலயச் சோதனை உள்நிலை ஆவிக்குரிய முத்திரையிடும் செய்தியாகும். ஒன்றானது மிருகத்தின் சாயலையும் முத்திரையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது; மற்றொன்று தேவனுடைய சாயலையும் முத்திரையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த ஓமேகா உள்நிலைச் சோதனை, பிற்கால நாட்களின் நிகழ்வுகளின் சூழலில் வரையறுக்கப்பட வேண்டிய மில்லரின் கனவின் இரண்டு அடையாளங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. களஞ்சியம் என்றால் என்ன? மாமிசம் என்றால் என்ன?

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த விஷயங்களை நாம் தொடர்வோம்.

இயேசுவின் காலத்தில் ஒரு யூத திருமணம் மூன்று முக்கிய கட்டங்களாக நடைபெற்றது; அவை பலமுறை மாதங்கள் முழுவதும், சில வேளைகளில் ஒரு ஆண்டுவரையும் நீண்டிருந்தன. முதல் கட்டம், நிச்சயதார்த்தம் என அழைக்கப்பட்ட சட்டப்பூர்வமான திருமணம் ஆகும்; அந்த நேரத்திலேயே திருமணம் சட்டரீதியாக நிறுவப்பட்டிருந்தது, ஆனால் மணமகளும் மணமகனும் தனித்தனியாகவே இருந்தனர்; அதற்கிடையில், மணமகன் தன் மணமகளுக்காக ஒரு இடத்தை ஆயத்தப்படுத்தும்படி தன் தந்தையின் வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்வான். இதனால்தான், மரியாள் யோசேப்புடன் சேர்ந்து வாழ்வதற்கு முன்பே, யோசேப்பின் மனைவியாக அழைக்கப்பட்டாள். இந்தக் காலப்பகுதியில் நேரும் விசுவாசமின்மை, விபச்சாரமாகக் கருதப்பட்டது.

காத்திருக்கும் காலம் நிச்சயமற்றதாக இருந்தது; அது சில நாட்களாகவோ, வாரங்களாகவோ, அல்லது மாதங்களாகவோ இருக்கக்கூடும். இந்த நிச்சயமின்மை உவமையின் இன்றியமையாத கூறாகும். மணமகளின் கன்னித்தன்மையை உறுதிப்படுத்துவதற்காக, தந்தை ஒரு ஆண்டுவரை காத்திருக்கக்கூடும். மணமகனைத் திரும்பிவரும் துல்லியமான நாளையோ மணிநேரத்தையோ அவர் அறிவிக்கவில்லை; ஏனெனில் அதை எப்போது எனத் தீர்மானிப்பது அவரது தந்தையின் அதிகாரமாக இருந்தது. ஆகவே, திருமணம் வரப்போகிறது என்பதை மணமகள் அறிந்திருந்தாள்—ஆனால் அது எப்போது என்பதை அறிந்திருக்கவில்லை. இந்த நிச்சயமின்மை திட்டமிட்டதே; தந்தை மணமகனைப் போய் தனது மணமகளை அழைத்து வரும்படி ஆணையிடும் வரையில், சம்பந்தப்பட்ட அனைத்தும் தாமதமடைந்தபடியே இருந்தன.

“போய் உன் மணவாட்டியை அழைத்து வா” என்று தந்தை கூறும்போது, மணமகன் இரவில், நண்பர்களுடன், முழக்கமிட்டும் எக்காளம் ஊதியும் வந்து சேருவான். இஸ்ரவேல் தேசத்தில் பகலின் வெப்பம் மிகுந்த ஒடுக்குமுறையானதாக இருக்கக்கூடியதால், பகலின் வெப்பத்தில் நீண்ட தூரம் பயணம் செய்வதைத் தவிர்ப்பதற்காக இது எப்போதும் இரவிலேயே நிகழ்ந்தது. தெருவிளக்குகள் இல்லாத காரணத்தால், தீவட்டிகளும் எண்ணெயும் அவசியமாக இருந்தன; மேலும் அந்த ஊர்வலம் மணிநேரங்கள் நீடிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. பண்டைய எபிரேய திருமணங்களில், அந்த ஊர்வலங்களின்போது அறிவிக்கப்பட்ட உண்மையான சடங்கு வெளிப்பாடு இதுவாக இருந்தது: “இதோ, மணமகன் வருகிறான்!”

உவமையில் கூறப்பட்ட கன்னியர் (மணப்பெண் தோழிகள்) சீரற்ற பெண்கள் அல்லர்; அவர்கள் மணப்பெண்ணின் உடனிருந்த பணிப்பெண்கள்; அவளுடன் காத்திருந்து, ஊர்வலத்தில் இணைவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டவர்கள்; மேலும் எந்த நேரத்திலும் ஆயத்தமாக இருக்கவும், மணமகனின் வீட்டுக்குச் செல்லும் பாதையை ஒளிர்விக்கத் தமக்குரிய எண்ணெயைத் தாமே எடுத்துச் செல்லவும் பொறுப்புடையவர்கள். தீவட்டிகள் விரைவாக எரிந்து தீரும்; ஆகையால் பயணம் நீண்டு செல்லும் சூழலில், கூடுதல் எண்ணெயை எடுத்துவருதல் இன்றியமையாத தேவையாக இருந்தது. அந்த எண்ணெயை பொதுவாகப் பகிர்ந்து கொள்வது என்ற ஏற்பாடு எதுவும் இல்லை.

பண்டைய ஊர்வலத்திலும் திருமணத்திலும் தாமதம் இயல்பானதாக இருந்தது; அது பண்பாட்டுச் சூழலில் ஒரு பிரச்சினையாகக் கருதப்படவில்லை. தாமதங்கள் எதிர்பார்க்கப்பட்டவைகளே; தூங்கிவிடுதலும் இயல்பானதே. வேறுபாடு தூங்குவதிலல்ல, ஆயத்தப்படுத்துதலில்தான்; விழிப்புணர்விலல்ல. ஞானமுள்ளவர்கள் செய்ததுபோல் மூடக் கன்னியர் தாமதத்திற்காக முன்கூட்டியே திட்டமிடவில்லை. சட்டப்பூர்வமான நிச்சயதார்த்தத்திலிருந்து திருமண நிறைவேற்றம் வரை ஒரு ஆண்டுக்காலம் ஆகக்கூடும் என்பதால், அந்தக் காலப்பகுதியில் எல்லாரும் தூங்குவார்கள்.

ஊர்வலம் மணமகனின் வீட்டை அடைந்தவுடன், திருமண விருந்து தொடங்கியது; கதவு நிரந்தரமாக மூடப்பட்டது, மேலும் தாமதமாக வந்தவர்களுக்கு உள்ளே அனுமதி வழங்கப்படவில்லை. இது கொடுமையல்ல—இது வழக்கமாக இருந்தது; ஏனெனில் கதவு மூடப்பட்ட பின் பின்னர் வந்து தட்டுகிற எவராயினும், அவர்கள் அந்த ஊர்வலத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லை என்பதையே அது குறித்தது.

இயேசு கற்பனைச் சித்திரங்களை உருவாக்கிக்கொண்டிருந்ததில்லை; மேலும், அவர் அடிக்கடி செய்ததுபோல, இந்த உவமைக்கு எந்த விளக்கத்தையும் அளிக்கவில்லை. அவர் விளக்கம் அளிக்கத் தேவையுமில்லை; ஏனெனில், இத்தகைய அனைத்து கலாச்சார விவரங்களும் அவரது கேட்போரால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருந்தன. இயேசு ஒரு சுருக்கமான கருத்தை அல்ல, மாறாக, கிழக்கத்திய திருமணத்தை அதன் சொற்பொருள் நிலைப்பாட்டிலேயே சுட்டிக்காட்டிக்கொண்டிருந்தார்.

எபிரேயச் சாட்சியத்தினின்றும், அதுபோலவே ரோமரும் கிரேக்கரும் ஆட்சி செய்த காலங்களின் வரலாற்றாசிரியர்களிடமிருந்தும், அந்த விவரங்கள் முழுமையாக ஆதரிக்கப்படுகின்றன.

மிஷ்னா (கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டு; ஆயினும் கி.பி. 70ற்கு முந்தைய ஆலயக் கால மரபுகளைப் பாதுகாத்து நிற்கிறது)

தால்மூத் (பிற்காலத் தொகுப்பு; ஆனால் முந்தைய நடைமுறையை மேற்கோள் காட்டுகிறது)

ஜோசீபஸ் (முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த யூத வரலாற்றாளர்)

ரப்பினிய திருமண லிட்டுர்ஜியும் சட்டவியல் விவாதங்களும்

யூதேயாவைப் பற்றிய கிரேக்க-ரோமப் பார்வையாளர்கள்

யோசீப்புஸ் ஒரு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட “திருமணக் கையேடு” ஒன்றை வழங்கவில்லை; எனினும், அவர் முன்னிறுத்திக் கொள்ளும் சட்ட மற்றும் பண்பாட்டு விவரங்கள் மிஷ்னா/தால்மூது விளக்கங்களுடன் முற்றிலும் ஒத்திருக்கின்றன. மிஷ்னாதான் முதன்மையான ஆதாரமாகும்.

உவமை முதலாம் நூற்றாண்டின் யூதக் கேட்பவர்மீது மிகுந்த வல்லமையுடன் விழுந்தது; ஏனெனில் மத்தேயு 25-இல் எந்தப் பகுதியும் விளக்கத்திற்குத் தேவையாயிருக்கவில்லை. நள்ளிரவு வருகை சாதாரணமானதாக இருந்தது; விளக்குகளும் எண்ணெயும் வெளிப்படையான அவசியங்களாக இருந்தன; மேலும் சட்டப்பூர்வமான திருமண நிச்சயத்துக்கும் நள்ளிரவுப் பேரணிக்கும் இடையில் ஒரு தாமதம் இருப்பது எதிர்பார்க்கப்பட்டதே; அடைக்கப்பட்ட கதவும் வழக்கமான நடைமுறையே! விலக்கப்பட்ட கன்னிகைகள் வெட்கமடைந்தார்கள்; இயேசுவின் காலத்திலிருந்த யூதக் கேட்போரின் பார்வையில், மூடக் கன்னிகைகளின் அந்த வெட்கம் முற்றிலும் தக்கதாயிருந்தது. சடங்கை முழுமையாக அறிந்திருந்த இயேசுவின் கேட்போருக்கு, மூடக் கன்னிகைகளின்மேல் எவ்வித இரக்கமும் இருக்காது; ஏனெனில் பேரணியில் பங்கேற்க அழைக்கப்பட்ட எந்தக் கன்னிகைக்கும் ஆயத்தமாயிருப்பது முழுமையான பொறுப்பு என்பதை அனைவரும் அறிந்திருந்தார்கள். இந்த உண்மைகள் யூதக் கேட்போருக்குத் தெளிவாக வெளிப்படையானவையாக இருந்ததினால், இயேசு அந்த உவமைக்குப் பொருள் விளக்கம் எதையும் வழங்கத் தேவையில்லை.