யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் நான்கு

எசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில், “எருசலேமை” ஆளும் “ஏளனக்காரர்” “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்” என்றும், “பெருமையின் கிரீடம்” என்றும் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். “கிரீடம்” தலைமையைத்தைக் குறிக்கிறது; “பெருமை” சாத்தானிய குணாதிசயத்தைக் குறிக்கிறது.

மதுவில் மயங்கியவர்கள், தேவனுடைய மகிமையின் “கிரீடம்” ஆகிற மீதியானவர்களுடன் (“எஞ்சியுள்ளோர்”) எதிர்மறையாக நிறுத்தப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் பிந்திய மழையின் காலத்தில், சிலுவையில் அவர் “கிருபையின் இராஜ்யத்தை” நிறுவியதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, கர்த்தர் தமது “மகிமையின் இராஜ்யத்தை” நிறுவுகிறார். சிலுவையில் அமைக்கப்பட்ட கிருபையின் இராஜ்யம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது அமைக்கப்படும் மகிமையின் இராஜ்யத்திற்கான முன்னுருவாகும். 9/11 அன்று பிந்திய மழை தொடங்கியது; அப்போது நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் மற்றும் உயிரோடிருக்கிறவர்களின் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமானது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் குறிப்பிடப்படும் நான்கு காற்றுகளும், கிழக்குக் காற்றின் நாளில் அடக்கப்பட்டிருந்த கடுங்காற்றாக ஏசாயாவினாலும் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; அதுபோலவே, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் சச்சரவின் நான்கு காற்றுகளும் நான்கு தூதர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அந்த நான்கு காற்றுகள், சகோதரி வைட் அவர்களால், “விடுபட முற்படும் கோபமுற்ற குதிரை” என்றும், “மரணத்தையும் அழிவையும்” கொண்டு வருவன என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த நான்கு காற்றுகள் படிப்படியாக விடுவிக்கப்படுகின்றன; 9/11-இல் தொடங்கி, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மிகவும் தீவிரப்படுத்தப்பட்டு, பின்னர் மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் போது முழுமையாக அவிழ்த்து விடப்படுகின்றன.

தேவனுடைய இரகசியம் நிறைவேறுதலை அறிவிக்கும் ஏழாம் எக்காளம், அதே சமயம் மூன்றாம் ஐயோவும் ஆகும்; அது 9/11 அன்று இஸ்லாம் விடுவிக்கப்பட்டபோது தீர்க்கதரிசனரீதியாக ஊதப்பட்டது; பின்னர் 9/11-க்கு பிந்தைய காலத்தில் ஜார்ஜ் W. புஷ் மூலம் அது மீண்டும் தீர்க்கதரிசனரீதியாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. இஸ்லாமின் தாய், இஷ்மாயேலின் தாய் ஆகாராள், கட்டுப்பாடும் விடுதலையும் குறிக்கும் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறாள். சாராளால், ஆபிரகாமினால் பிள்ளைப்பேறு அடைவதற்காக ஆகாராள் விடுவிக்கப்பட்டாள்; பின்னர் பொறாமையின் காரணமாக, சாராள் ஆகாராளை கட்டுப்படுத்தினாள்; அதனால் ஆகாராள் ஓடிப்போனாள்; ஆனால் தூதன் ஆகாராள் ஓடிச் செல்லுவதைத் தடுத்து, அவளைத் திரும்பிச் செல்லும்படி கூறினான். ஈசாக்கின் பிறப்புக்குப் பிறகும், ஆகாராளுக்கும் சாராளுக்கும் இடையிலான விரோதம் தொடர்ந்தது; இறுதியில் ஆபிரகாம் அந்த அடிமைப் பெண்ணைத் துரத்திவிட்டான்; இவ்வாறு அவள்மேல் இன்னொரு கட்டுப்பாட்டை வைத்தான்.

இஸ்லாமின் நான்கு தூதர்கள் வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தின் ஒன்பதாம் அதிகாரம் பதினைந்தாம் வசனத்தில் உள்ள முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒரு ஆண்டு மற்றும் பதினைந்து நாள் தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தில் விடுவிக்கப்பட்டார்கள்; பின்னர் அவர்கள் ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்கள்.

மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் 9/11 இல் தாக்குவதற்காக விடுவிக்கப்பட்ட பிறகு, ஜார்ஜ் டபிள்யூ. புஷ் தமது உலகளாவிய பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போரினை ஆரம்பித்து, இஸ்லாமின் மீது ஒரு கட்டுப்பாட்டை விதித்தார். இஸ்லாமின் அடையாளமாகிய இஷ்மவேல் பற்றிய முதல் குறிப்பிடுதல், இஷ்மவேலின் சந்ததியினர் ஒவ்வொருவருக்கும் விரோதமாக இருப்பார்கள்; ஒவ்வொருவரும் அவர்களுக்கு விரோதமாக இருப்பார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறது.

இஸ்லாம் என்பது உலகத்தின் முடிவில் “ஒவ்வொருவனின் கை” அதற்கு விரோதமாக இருக்கும் சக்தியாகும்; அதுபோலவே இஸ்லாமும் ஒவ்வொருவனுக்கும் விரோதமாக இருக்கும்; இன்று அது முற்றிலும் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கிறது. தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு சின்னமாக இஸ்லாமின் குறிப்பிட்ட பணி, ஒரு உலகப்போரை உண்டாக்குவதுதான். இந்தப் பொருள் எலியாவின் வரலாறாலும், யோவான் ஸ்நானகரின் வரலாறாலும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் “ஜாதிகளின் கோபமடைதல்” என்று சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பின்னான மழை பொழிகின்ற அந்த “நாட்களில்,” தானியேல் புத்தகத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, கிறிஸ்து தமது மகிமையின் ராஜ்யத்தை நிறுவுகிறார்.

கிறிஸ்து தம்முடைய மகிமையின் இராஜ்யத்தை நிறுவும் அந்த “நாட்களில்”, கிறிஸ்துவுக்குச் சொந்தமானவர்களாகிய மகிமையின் “கிரீடம்” உடையோர், பெருமையின் “கிரீடம்” அணிந்திருக்கிற மதுபானக்காரர்களோடு எதிர்மறையாக ஒப்பிடப்படுகிறார்கள். “பலகைகள்” மீது எழுதப்பட்டு தெளிவாகச் செய்யப்பட வேண்டியதாகிய ஆபக்கூக்கின் “தரிசனம்”, அட்வென்டிசத்தின் அஸ்திவார சத்தியங்களின் வரலாற்றுச் சாட்சியைத் தெளிவான உருவகமாக விளக்குகிறது. ஆபக்கூக்கின் சாட்சியில், யோவேலின் இரண்டு வகுப்புகள்—அதாவது “பெருமை” அல்லது “மகிமை”—விசுவாசத்தினால் நீதி கணிக்கப்பட்டவர்களாகிய ஒரு வகுப்பாகவும், அல்லது பெருமையினால் உயர்த்தப்பட்டவர்களாகிய ஒரு வகுப்பாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் வசனம் அந்த இரண்டு வகுப்புகளையும் குறித்து உரைக்கிறது; அவை பரிசேயனும் ஆயக்காரனும் பற்றிய பாரம்பரிய எடுத்துக்காட்டுடன் ஒத்துச் செல்கின்றன. ஆயக்காரன் நீதி கணிக்கப்பட்டவனாய் வீட்டிற்குச் சென்றான்; பரிசேயனுடைய “ஆத்துமா” “நேர்மையானது அல்ல”, ஏனெனில் அது “மேட்டிமையாய் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.”

அடுத்த வசனத்தில், இருதயங்கள் பெருமையினால் உயர்த்தப்பட்டுள்ள அந்தக் குழுவினரை ஆபகூக் மதுவில் மயங்குகிறவர்களாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; இவ்வாறு, ஏசாயாவின் மதுவில் மயங்குகிறவர்களையும் ஆபகூக்கின் மதுவில் மயங்குகிறவர்களையும் “பெருமை” என்பதோடு அவர் இணைக்கிறார்.

ஆதலால், ஹபக்கூக்கில் உள்ள இவ்வசனங்கள் மில்லரைட் வரலாற்றில் மட்டுமே நிறைவேறினவையல்ல, அவற்றின் நிறைவேற்றம் எலன் வைட் மற்றும் அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்ப முன்னோடிகள் இருவரினதும் பொதுவான ஆய்வுப்பொருளாக இருந்தது என்பதை நினைவில் கொள்ளுதல் பொருத்தமானது. மில்லரைட் வரலாற்றின் நான்காம் வசனத்தில் பிரதிபலிக்கப்படும் விசுவாசத்தினால் நீதிமான்களாக்கப்பட்டவர்கள், முதல் ஏமாற்றத்தின் நெருக்கடியைத் தாங்கினவர்களே ஆவர்; அந்த நெருக்கடி தாமதமான காலத்தையும், பாபிலோனின் வீழ்ச்சியை அறிவித்த இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியின் வருகையையும் குறித்தது. அந்தச் சோதனையான வரலாற்றின் உட்பகுதியில், வரலாற்று ரீதியாகப் புரட்டஸ்தாந்துகளாக இருந்த முன்னைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் பாபிலோனின் குமாரத்திகளாக மாறிவிட்டனர் என்பதை மில்லரைட்கள் புரிந்துகொண்டனர். அந்தப் புரட்டஸ்தாந்துகள், சர்தீஸ் சபையினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட புரட்டஸ்தாந்துகளே; அவர்கள் ஒரு உடன்படிக்கை ஜனங்களைச் சுட்டிக்காட்டினர், ஏனெனில் அவர்களுக்குப் “பெயர்” இருந்தது; அது குணநலனையும் உடன்படிக்கை உறவையும் குறிக்கும் சின்னமாக இருந்தது, ஆனாலும் அவர்கள் மரித்திருந்தனர்.

1844 ஆம் ஆண்டின் சோதனைக்காலம் ஏப்ரல் 19 அன்று தொடங்கி பின்னர் அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடைந்தது—அந்தச் சோதனைக்காலத்தில் தோல்வியடைந்தவர்கள் பெருமையில் உயர்த்தப்பட்டார்கள்; மேலும், ஐந்தாவது வசனத்திற்குப் பின்வரும் வசனங்களை நாம் வாசித்தால், மனித அகம்பாவத்தின் இயல்பு அங்கே பாப்பரசரகத்தின் அகந்தையும் சுய-உயர்வும் குறித்த ஓர் எடுத்துக்காட்டினால் விளக்கமாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது. அது இருபதாவது வசனத்தில் முடிவடைகிறது; அங்கே “கர்த்தர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; பூமியெல்லாம் அவருக்கு முன்பாக மவுனமாயிருப்பதாக” என்று அறிவிக்கப்படுகிறது.

ஹபக்கூக் அதிகாரம் 2-இன் இரண்டாம் வசனம் 1844 ஏப்ரல் 19-இன் முதல் ஏமாற்றத்தைக் குறிப்பதாகும்; மேலும் அந்த அதிகாரம் இருபதாம் வசனத்தில் முடிவடைகிறது; அது கர்த்தர் தமது ஆலயத்திற்கு திடீரென வந்த 1844 அக்டோபர் 22-ஐத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் வசனங்கள், இரண்டாம் வசனத்திலிருந்து இருபதாம் வசனம் வரை நடைபெறும் சோதனைச் செயல்முறையில் உருவாகும் இரு வகுப்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அதாவது, 1844 ஏப்ரல் 19 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை நடைபெற்ற சோதனைச் செயல்முறையை. நான்காம் வசனத்திலிருந்து பதினொன்பதாம் வசனம் வரை, பதினான்காம் வசனத்தைத் தவிர, பாப்பரசராட்சி அதிகாரத்தையே உரையாடுகின்றன; பதினான்காம் வசனம் மட்டும் 9/11 இல் வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியதற்குப் பின்வரும் வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மில்லரைட் வரலாற்றில் இரண்டாம் தூதனுடைய சோதனைச் செயல்முறையில், இரு வகையான ஆராதிப்போர் உருவாக்கப்பட்டனர்; பின்னர் அவர்கள் 1844 அக்டோபர் 22 என்ற நெருக்கடியின் நேரத்தில் வெளிப்பட்டனர். அந்த உரையில் துன்மார்க்கரின் குணநிலை போப்பாட்சியின் குணநிலையாகும்; மேலும் அந்தச் சோதனைக்காலத்தில், மில்லரைட் செய்தியை நிராகரித்ததன் மூலம் புராட்டஸ்டண்டு சபை ரோமின் மகள்களாகி விட்டது என்று, இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியோடு ஒத்திசைவாக, விசுவாசமுள்ள மில்லரைட்டுகள் அறிவிக்க வந்தார்கள். ஏப்ரல் 19-இல் தொடங்கி அக்டோபர் 22-இல் முடிவடைந்த அந்தப் போராட்டமே, பெல்சாச்சாரைப் போல பாபிலோனின் திராட்சரசத்தை அகந்தையுடன் குடிப்பவராகிய குணநிலையோ, அல்லது பெல்சாச்சாருக்கு முன்பாக இருந்த தானியேலைப்போல் தன் விசுவாசத்தினால் நீதிமானாகக் கணிக்கப்பட்ட ஒருவருடைய குணநிலையோ எதுவாக இருக்கிறது என்பதைக் காட்டும் இடமாகும். அந்தப் போராட்டமே, மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியோடு தொடர்புடைய நித்திய யதார்த்தங்களுக்கு உலகத்தை விழிப்புணரச் செய்கிற நாடகம் விரிகிற இடமாகும். மதுவில் மயங்கியவன் மற்றும் நீதிமானாக்கப்பட்டவன் என்பவற்றின் பின்னணியானது, உலகம் இவ்விஷயங்களுக்கு எவ்வாறு வெளிச்சமடைகிறது என்பதே வாதத்தின் சூழலில் வைக்கப்பட்டுள்ளது: “கடலைத் தண்ணீர்கள் மூடிக்கொண்டிருக்கிறதுபோல, பூமி கர்த்தருடைய மகிமையின் அறிவினால் நிறைந்திருக்கும்.” அந்த வெளிச்சமளித்தல் 9/11 அன்று ஆரம்பமானது.

ஹபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றின் முடிவில், கர்த்தர் திடீரெனத் தமது ஆலயத்திற்குள் அக்டோபர் 22, 1844 அன்று வந்தார். தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தில் தாம் பல்மோனியாக முன்வைத்த தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக அவர் அவ்வாறு செய்தார்.

வேதாகம நாட்காட்டியின் ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், அது 1844 ஆம் ஆண்டில் பத்தாம் மாதத்தின் இருபத்திரண்டாம் நாளில் அமைந்தது; அப்போது Habakkuk 2:20 நிறைவேறியது. கிறிஸ்து பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் செய்கிற கிரியையில் ஒரு நிர்வாககால மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்தும் அந்த ‘அதிகாரம் மற்றும் வசனம்’ என்பவற்றில், “220” என்னும் குறியீட்டெண் காணப்படலாம். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பம்சம் என்னவெனில், அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியானவர் எங்கே போகிறாரோ அங்கேயெல்லாம் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் ஆவர். கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுதல் என்பது, அவருடைய வார்த்தையில் அவரைப் பின்பற்றுதல் என்பதே ஆகும்.

அவருடைய வார்த்தையில், “220” என்ற எண் தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் இணைக்கும் ஒன்றாக அடையாளார்த்தமாகக் குறிக்கிறது; மேலும் அந்தத் தேதியிலேயே கிறிஸ்து தொடங்கிய செயல், தமது தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் செயல் ஆகும். 1844 ஆம் ஆண்டில் பத்தாம் மாதத்தின் இருபத்திரண்டாம் நாளில், அல்லது அடையாளார்த்தமாக இருபத்திரண்டு பெருக்கல் பத்து சமம் “220” (22 X 10 = 220), அல்லது நீங்கள் சொல்லலாம், அடையாளார்த்தமாக “220” க்கு ஒப்பான அதே தேதியிலே, கிறிஸ்து பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்று விசாரணைத் தீர்ப்பை ஆரம்பித்தபோது, ஹபக்கூக் “2:20” நிறைவேறியது.

அட்வென்டிசத்தின் மையத் தூணாகிய அந்த ‘கேள்வி மற்றும் பதில்’ என்பதன் உட்பகுதியில் அதிசயமான எண் பால்மோனி நிற்கிறது; அந்த உண்மையை பெரும்பாலான அட்வென்டிஸ்தர்கள் முழுமையாக அறியாமலிருக்கின்றனர்.

தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, வசனங்கள் பதின்மூன்றும் பதினான்கும், பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் ஒரு கேள்வியையும் அதனைத் தொடர்ந்து பதினான்காம் வசனத்தில் ஒரு பதிலையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. எபிரெய மொழியில் உள்ள “பல்மோனி” என்ற சொல் பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் “அந்த ஒரு பரிசுத்தவர்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது; கிறிஸ்துவின் அந்த விசேஷமான நாமம் “அதிசயமான எண்ணுபவர்” அல்லது “இரகசியங்களை எண்ணுபவர்” என்று பொருள் தருகிறது.

எலன் வைட் பதினான்காம் வசனமே அட்வென்டிசத்தின் மையத் தூணும் அஸ்திவாரமும் என்று குறிப்பிட்டபோது, இந்த இரு வசனங்களின் கேள்வியும் பதிலும் மீது தெய்வீக முக்கியத்துவத்தை வைத்தார்; அது, அதிசயமான எண்ணுநராகிய கிறிஸ்துவே முதன்மையான குறிப்பு நிலையாயிருக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. எந்த ஒரு வேதப்பகுதியினதும் மையச் சத்தியமாக கிறிஸ்துவைக் காண்பதின் முக்கியத்துவத்தை சகோதரி வைட் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தினார்; பதின்மூன்றும் பதினான்கும் ஆகிய வசனங்களில் கிறிஸ்துவின் நேரடியான தோற்றம் உண்டு—“அந்த ஒரு பரிசுத்தவான்,”—அவரே பல்மோனி.

1863 ஆம் ஆண்டில் அட்வென்டிசம் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்களை” நிராகரித்தபோது, அவர்கள் பால்மோனியிடமிருந்து தங்கள் கண்களை மூடியார்கள்; ஏனெனில் அந்தக் கேள்வியும் பதிலும் கொண்ட தீர்க்கதரிசன அமைப்பு, மோசேயின் “ஏழு காலங்கள்” மற்றும் தானியேலின் “இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்கள்” ஆகியவற்றின் உறவை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மோசேயின் “ஏழு காலங்கள்,” அதாவது இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள், மற்றும் தானியேலின் “இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு சாயங்காலங்களும் காலைகளும்,” அதாவது இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகள் ஆகியவற்றின் தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பு, எண்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் காலத்தின் மூலம் நிறுவப்படுகிறது; மேலும் அதிசயமான எண்ணுபவர், அட்வென்டிசத்தின் மையத் தூணாகிய அந்தக் கேள்வியும் பதிலும் நடுப்பகுதியில் இருக்கிறார். யோசேப்பஸ் எழுத்துகளை வாசித்திருக்கக்கூடியவர்கள், தேவன் படைத்த இரண்டு விசேஷமான பொருட்களை அடையாளப்படுத்திய அவரது தர்க்கபூர்வமான வாதங்களை நினைவுகூரலாம். ஒன்று எபிரெய மொழி; மற்றொன்று அளவிடத்தக்க காலம்; அது மறுபடியும் கணிதத்தைத் தேவைப்படுத்துகிறது.

பதிமூன்றாம் வசனம், “எவ்வளவு காலம்?” என்று கேட்கிறது. அந்த வசனம் “எப்போது?” என்று கேட்பதில்லை; அது “எவ்வளவு காலம்?” என்று கேட்கிறது. கேள்வி காலநீளத்தைப் பற்றியதா (“எவ்வளவு காலம்?”), அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்புள்ளியைப் பற்றியதா (“எப்போது?”) என்பது, சரியாகப் புரிந்துகொள்வதற்கு அத்தியாவசியமானது. பதினான்காம் வசனத்திலுள்ள கேள்விக்கான பதில், ஒரு காலப்புள்ளியைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகவோ, அல்லது ஒரு காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகவோ, ஒருவேளை இரண்டையும் உட்கொண்டதாகவோ இருக்கலாம்; ஆனால் பதில் எதுவாயினும், அது பதிமூன்றாம் வசனத்தின் கேள்வியின் சூழலுக்குள் அமைக்கப்படவேண்டும். வசனத்தைச் சரியாகப் பகுத்தறிவதற்கும், அதாவது பதினான்காம் வசனத்தின் பதிலைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வதற்கும், கேள்வியின் சூழலைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளுதல் அவசியம். அது “எப்போது” தானா, அல்லது “அப்பொழுது” தானா?

எப்பிராயீமின் மதுபிரியர்கள், பதினான்காம் வசனம் ஒரு காலப்புள்ளியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்றும், அந்த காலப்புள்ளியை அவர்கள் 1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 என அடையாளப்படுத்துகின்றனர் என்றும் மங்கலாகப் போதிக்கிறார்கள்; அவர்கள் அப்படிச் செய்யும்போது, நாம் இப்போது மேற்கோள் காட்டிய The Great Controversy இலிருந்து உள்ள பகுதியை அவர்கள் குறிப்பிட்டிருக்கலாம்; ஆனாலும், தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் மாறாது, அது ஒருபோதும் தவறிவிடவும் செய்யாது. “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வி, ஒரு காலப்புள்ளியை அல்ல, காலநீளத்தையே சுட்டிக்காட்டுகிறது. 1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 விசாரணைத் தீர்ப்பின் காலத்தைத் தொடங்கியது; அந்தச் செயலோடு தொடர்புடைய சத்தியங்கள் நித்திய சுவிசேஷத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அவை வெறுமனே அது தொடங்கிய தேதியைவிட மிகவும் முக்கியமானவையாகும்.

எபிரேய இலக்கணம் தெளிவாக உள்ளது, மேலும் அதே அர்த்தமே King James Version-இலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இலக்கணம் தெளிவாகவே அந்தக் கேள்வியை காலநீளத்தின் சூழலில் அமைத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வி வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு குறியீடும் ஆகும். “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வி ஒரு குறியீடாக 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது என்பதை பல சாட்சிகளின் அடிப்படையில் நிரூபிக்க முடியும். Palmoni மற்றும் Joel குறித்து மீண்டும் திரும்பிச் செல்லும் முன்னர், முதலில் “எவ்வளவு காலம்” என்ற குறியீட்டை நாம் ஆராய்வோம்.

ஏசாயா ஆறாம் அதிகாரம் மூன்றாம் வசனத்தில், தேவனுடைய மகிமையினால் பூமி நிறைந்திருக்கிறது என்று தூதர்கள் அறிவிக்கின்றனர்.

வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில் தேவதூதன் இறங்கி வருவதை, மூன்றாம் வசனத்தின் தேவதூதர்களுடன் சகோதரி வைட் தொடர்புபடுத்துகிறார்.

ஏசாயா 9/11-இல் இருக்கிறார்; மேலும், காணவும் கேட்கவும் விரும்பாத ஒரு லவோதிக்கேய ஜனத்தாருக்கு 9/11-இன் செய்தியை தாம் இன்னும் எவ்வளவு காலம் அறிவிக்க வேண்டும் என்று அவர் கேட்கிறார். நகரங்கள் இடிந்துபோகும் வரையில் அவர் உறுதியுடன் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்று அவருக்குச் சொல்லப்படுகிறது; மேலும், தேசிய மததுறக்கம் தேசிய அழிவால் பின்தொடரப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பிக்கும் நகரங்களின் அழிவு.

9/11 இல், பூமி தேவனுடைய மகிமையால் ஒளிரச் செய்யப்பட்டபோது, பிற்கால மழைச் செய்தியை அறிவிக்க எசாயா அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறார்; மேலும், இருதயங்கள் கொழுத்தவர்களாகிய ஜனங்களுக்கு 9/11 இன் செய்தியை அவர் “எவ்வளவு காலம்” அறிவிக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறார். அதற்கான பதில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலுமாகும்; அப்போது “தேசத்தின் நடுவே ஒரு பெரிய கைவிடுதல்” இருக்கும். அந்த “பெரிய கைவிடுதல்” லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்தினாலே நிறைவேற்றப்படுகிறது; இதனை எசாயா இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் செப்னாவாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

லவோதிக்கேய அத்வென்டிஸம் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டத்தின் வேளையில் சத்தியத்தைத் துறந்து, அப்போது அங்கே “கவிழ்த்தெறியப்படுகின்றனர்”; இதுவே தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று வசனம் நாற்பத்தொன்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஏசாயா “எவ்வளவு காலம்” என்று கேட்கும்போது, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட “பலர்” சபத்தையும் தேவனையும் கைவிட்டு “கவிழ்க்கப்படுவார்கள்” எனும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும், அந்தச் செய்தியை அட்வென்டிசத்துக்கு அறிவிக்கும்படி அவருக்குச் சொல்லப்படுகிறது. அப்போது அவர்கள், வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் சந்தித்து முடிவுறும் வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து கக்கி எறியப்படுவார்கள்; அங்கேயே ஏசாயா இருபத்திரண்டு அதிகாரத்தில் ஷெப்னா “தொலைவான இடத்துக்கு” “அகற்றப்படுகிறவர்களாக,” “ஒரு பெரிய தேசத்திற்குள் பந்தைப் போல” “கொடூரமாக” எறியப்பட்டவனாகக் காணப்படுகிறான்.

அந்தக் காலப்பகுதியில், “பத்தில் ஒன்று” (அதாவது தசமபாகம்) என்று குறிப்பிடப்படும் மீதியினர் “திரும்புவார்கள்”; அந்தப் பகுதியில் அவர்கள், இலைகள் உதிர்ந்தபின்பும் “சாரம்” எஞ்சியிருக்கும் மரங்களுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறார்கள். தீர்க்கதரிசனச் சின்னவியலில் “இலைகள்” என்பது விசுவாச அறிக்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அட்வென்டிசம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தினிடத்திற்கு வந்து, தேவனுடைய சபத்திற்குப் பதிலாக வாரத்தின் முதல் நாளை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, அவர்கள் தங்களுடைய “விசுவாச அறிக்கை” எனும் இலைகளை உதிர்த்துவிடுவார்கள்; மேலும் தேவனுடைய ஏழாம் நாள் சபத்தை நிலைநிறுத்துகிறோம் என்று இனி கூறமாட்டார்கள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனமாக இருப்பதாக லவோதிக்கேய அத்வெண்டிசம் கொண்டிருந்த அறிக்கை நீங்கிப்போகிறது; ஏனெனில் அவர்கள் மரணத்தின் உடன்படிக்கையின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டு, ஜீவனின் உடன்படிக்கையின் முத்திரையை நிராகரிக்கிறார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் அறிக்கையின் இலைகளை உதிர்த்துவிடுகிறார்கள்; அப்பொழுது வெளிப்படுத்தப்படுவது, எசாயாவால் குறிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு மீதியாகும்; அவர்கள் 9/11 அன்று பழைய பாதைகளுக்குத் “திரும்பி,” பின்னர் தாம் கெடுபிடியான அனுபவத்தில் இருந்ததை (எசாயா) உணர்ந்தபோது தூளில் தாழ்த்தப்பட்டு, அதன் பின்னர் பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு நெருப்புக்கரியால் சுத்திகரிக்கப்பட்டார்கள். பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட அந்த நெருப்புக்கரி சுத்திகரிப்பைக் குறிக்கிறது என்று சகோதரி ஒயிட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்; ஆனால் சுத்திகரிப்பு என்பது, அந்த நெருப்புக்கரி எசாயாவின் உதடுகளைத் தொட்டதினால் நிறைவேற்றப்படும் காரியமே ஆகும்.

கடைசி நாட்களில் பலிபீடத்திலிருந்து பூமியின்மேல் எறியப்படும் “நெருப்பு நிலக்கரிகள்” என்பது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் ஐந்து வசனங்களில் ஏழாவது மற்றும் இறுதியான முத்திரை திறக்கப்படும்போது பூமியின்மேல் எறியப்படும் நிலக்கரிகளே ஆகும். எசாயா, ஆகையால் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரும், அந்த நிலக்கரி அவர்கள் உதடுகளைத் தொடுவதினால் சுத்திகரிக்கப்படுகிறார்கள்; ஆனால் அந்த “நிலக்கரி” என்பது ஒரு செய்தியாகும். அவர்கள் தேவதூதனின் கையிலிருந்து புத்தகத்தை எடுத்துச் சாப்பிடும்போது அது அவர்கள் உதடுகளைத் தொடுகிறது.

“திரும்பிவருகிறவர்கள்” மற்றும் மீதியாயிருப்பவர்களாக (எச்சம்) ஆகிறவர்கள் ஓக்கும் தீல் மரங்களுமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்; மேலும், கிறிஸ்து “மரத்துக்கு ஒழுக்கப்பண்புகளை அளித்து, அதைத் தெய்வீகச் சத்தியத்தின் விளக்ககரனாக்கினார்” என்பதுபோல, எசாயாவின் மரங்களும் “பொருள்” என்பதினால் சித்தரிக்கப்படும் அந்த “ஒழுக்கப்பண்பை” தமக்குள் கொண்டுள்ளன. வெறும் வெளிப்புற ஒப்புக்கூறலின் இலைகளாக இருந்தவர்கள் அகற்றப்பட்டாலும், அந்த மரங்களோடு அந்தப் “பொருள்” நிலைத்திருக்கிறது. “பரிசுத்த வித்து” என்பதே அந்த “பொருள்” ஆகும்; மேலும், தீர்க்கதரிசனத்தின் “பரிசுத்த வித்து” கிறிஸ்துவே ஆவார். மீதியாயிருப்பவர்களாகவும், எசாயா ஆறாம் அதிகாரத்தில் எசாயாவால் சித்தரிக்கப்படுகிறவர்களாகவும் காணப்படும் அந்த மரங்கள் மனிதரை, ஆகையால் மனுக்குலத்தை, குறிக்கின்றன; பரிசுத்த வித்தோ தெய்வீகத்துவத்தைச் சுட்டுகிறது. இவ்வாறு, எசாயா ஆறாம் அதிகாரம் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான அட்வென்டிசத்தின் சுத்திகரிப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், அந்த தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்கு எசாயா வழங்கும் விவரங்கள் அனைத்தும் அவருடைய “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வியினால் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. எசாயாவுக்கு “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்விக்கான பதில் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலமாக இருந்தது.

1840 ஆகஸ்ட் 11, 9/11-ஐ முன்மாதிரியாகக் குறித்தது; மேலும் 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில், எலியா மற்றும் ஏசபெலின் தீர்க்கதரிசிகளுக்கிடையேயான கர்மேல் மலையின் போராட்டம் நிகழ்ந்தது. இறுதியில் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் பொய்த்தீர்க்கதரிசிகள் என வெளிப்படுத்தப்பட்டு எலியாவினால் மரணதண்டனைக்குட்படுத்தப்பட்டார்கள்; ஆனால் அந்த மோதலின் தொடக்கத்திலேயே எலியா, “எவ்வளவு காலம்” நீங்கள் இரு மனப்பான்மைகளுக்கிடையில் தள்ளாடிக்கொண்டிருப்பீர்கள்? என்று கேள்வி எழுப்பினார்.

எலியாவோ ஆகஸ்ட் 11, 1840-இல் நின்று, அந்தத் தலைமுறையினரைக் நோக்கி, மில்லரைட் செய்தி உண்மையா, அல்லது பொய்யா என்று கேட்கிறார். அது, எசாயா ஆறாம் அதிகாரம் இருந்ததுபோலவே, லவோதிக்கேயாவுக்கான மற்றொரு செய்தியாகும்.

1840 முதல் 1844 வரையிலான சோதனைக் கால வரலாற்றில், எலியாவின் செய்தியை நிராகரித்த புராட்டஸ்டண்டுகள் ரோமாவின் மகள்களாகி, புராட்டஸ்டண்டத் துவத்தின் மேலங்கியை மில்லரைட் அட்வென்டிசத்திற்குக் கையளித்தனர். எசாயாவையும் எலியாவையும் கொண்டு, “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வி 9/11-இல் தொடங்கி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் வரலாற்றின் ஒரு சின்னம் என்பதைச் சாட்சியப்படுத்தும் இரண்டு சாட்சிகளை நாம் காண்கிறோம். மில்லரைட் வரலாற்றில், ஆகஸ்ட் 11, 1840 என்பது 9/11-க்கு ஒத்திசைகிறது; அக்டோபர் 22, 1844 என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு ஒத்திசைகிறது. வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி வந்து எலியாவின் பலியைச் சுட்டெரிக்கும்போது, பன்னிரண்டு கற்களும் அந்தப் பலியோடு சேர்ந்து முழுமையாக ஒளிர்ந்தன; இவ்வாறு, ஒளிரும் கற்களாகக் குறிக்கப்பட்ட ஒரு கொடியாக, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேர் அடையாளங்காணப்பட்டனர். பின்னர், பொய்த் தீர்க்கதரிசிகள் எலியாவினால் கொல்லப்பட்டார்கள்; அதுபோலவே, பொய்த் தீர்க்கதரிசியான ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆறாவது ராஜ்யமாகக் கொல்லப்படுகிறது.

ஏசாயா ஆறாம் அதிகாரம், 9/11 இலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்தில், தேவனுடைய ஜனங்களுக்குள்ளாக நடைபெறும் ஒரு சோதனை, சுத்திகரிப்பு மற்றும் பரிசுத்தப்படுத்தும் செயல்முறையை வலியுறுத்துகிறது. எலியா, தேவனுடைய ஜனங்களின் லவோதிக்கேய மனப்பாங்கைச் சுட்டிக்காட்டுவதோடு மட்டுமல்லாமல், உண்மையான தீர்க்கதரிசியும் பொய்யான தீர்க்கதரிசியும், அதனுடன் தொடர்பாக உண்மையான அல்லது பொய்யான செய்தியும் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன என்பதற்கும் சாட்சியத்தை அளிக்கிறார். ஆகையால், கி.பி. 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் கி.பி. 1844 அக்டோபர் 22 வரை, சர்தீஸ் காலப்பகுதியின் புரொட்டஸ்டண்டுகள்மேல் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனை வந்தது; கர்மேல் மலையில் ஏற்பட்ட அக்கினி இரண்டு வகுப்புகளுக்கிடையில் ஒரு பிரிவை உண்டாக்கினதுபோல, 1844 ஆம் ஆண்டிலும் இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையில் ஒரு வகுப்பு விரைவில் “முன்னைய” உடன்படிக்கை ஜனங்களாக ஆகவிருந்தவர்கள்; மற்றொரு வகுப்பு, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று தேவன் உடன்படிக்கை மேற்கொள்ளவிருந்த மில்லரைட் அட்வெண்டிசம் ஆகும். சோதனையும் பிரிவும் நிறைந்த அந்தக் காலம் திராட்சைத்தோட்டத்தின் வரலாறாகும்; ஏனெனில், சர்தீஸ் சார்ந்த புரொட்டஸ்டண்டிசம் விசுவாசவிலகிய புரொட்டஸ்டண்டிசமாகத் தனது பங்கை நிறைவேற்றத் தொடங்கிய அதே நேரத்தில், மில்லரைட் அட்வெண்டிசமே உண்மையான தீர்க்கதரிசி என்று காண்பிக்கப்பட்டது. பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் பொய்யானவர்கள் என்று வெளிப்படுத்தப்பட்டதுபோலவே, முந்தைய உடன்படிக்கை ஜனங்களும் வெளிப்படுத்தப்பட்டு, பின்னர் மில்லரைட்களால் ரோமின் ஒரு குமாரத்தியாக அடையாளங்காணப்பட்டனர். கர்மேல் மலையின் வரலாறும், மில்லரைட்களின் காலத்தில் அந்த வரலாற்றின் நிறைவேற்றமும், “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வி 9/11 இலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலப்பகுதியின் ஒரு அடையாளமாகும் என்பதை ஏசாயா ஆறாம் அதிகாரத்திற்கான இரண்டாவது சாட்சியாக வழங்குகின்றன.

“எவ்வளவு காலம்” என்ற குறியார்த்தமான கேள்வி தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் முதன்முறையாக எழுப்பப்படுவது, மோசேயின் காலத்தில் எகிப்தியர்மேல் வந்த எட்டாவது பேரிடரில் ஆகும். எட்டாவது பேரிடர் “வெட்டுக்கிளிகள்” (இஸ்லாமின் ஒரு அடையாளம்) ஆகும்; அவை “கிழக்குக் காற்றினால்” (இஸ்லாமின் ஒரு அடையாளம்) கொண்டு வரப்படுகின்றன.

முதலில் “எபிரேயரின் கர்த்தராகிய தேவன்” கேட்கிறார்: “என்முன்பாக உன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ள மறுப்பது எத்தனை காலம்?” பின்னர் அதற்குப் பிறகு பரவோனின் ஊழியக்காரர் மீண்டும் பரவோனை நோக்கி, “இந்த மனிதன் எத்தனை காலம் நமக்கு ஒரு கண்ணியாக இருப்பான்?” என்று கேட்டார்கள். இந்தக் கேள்வி எட்டாவது வாதையின் காலத்தில் கேட்கப்படுகிறது; அது பல காரணங்களினால் 9/11-ஐ ஒத்திசைக்கிறது. பத்தாவது வாதை முதற்பிறந்தவர்களின் கொலையாகும்; அது சிலுவையுடன் ஒத்திசைக்கிறது; அதற்குப் பின்பு செங்கடலருகிலான ஏமாற்றம் வருகிறது; அந்த ஏமாற்றத்தை, சிலுவையில் சீஷர்கள் அனுபவித்த ஏமாற்றத்தோடும், 1844-ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட்டுகள் அனுபவித்த மகா ஏமாற்றத்தோடும் உந்துதல் ஒத்திசைக்கிறது. அந்த மூன்று சாட்சிகளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்திசைகின்றன. பத்தாவது வாதை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும்; அதற்கு இரண்டு வாதைகள் முன்பாக, எட்டாவது வாதை “கிழக்குக் காற்றின்மேல்” “வெட்டுக்கிளிகளை” கொண்டு வந்தது. “வெட்டுக்கிளிகள்” பூமி முழுவதையும் நிரப்பின; அதுபோலவே, இஸ்லாம் இன்று கட்டாய இடம்பெயர்வின் மூலம் தன் இருளை விரித்தபடியே உலகமெங்கும் பரவியிருப்பதால், உலகம் முழுவதையும் அதிரவைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. “பாலைவன வெட்டுக்கிளி”யின் லத்தீன் பெயர் “locusta migratoria”; இயற்கை உலகில் இடம்பெயர்ச்சியாக முன்மாதிரியாகக் காணப்படும் குடியேற்றத்தின் மூலம் இஸ்லாம் பரவுவதைக் அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

ஒன்பதாவது வாதை உணரத்தக்க இருளாயிருந்தது.

கர்மேல் மலையும் எலியாவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் “எவ்வளவு காலம்” என்ற குறியீட்டில், வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கும் போது வெளிப்படும் ஒரு வேறுபாடு உள்ளது. எலியாவின் தேவன், பாகால் செய்ய இயலாததைச் செய்தார். மில்லரைட் வரலாற்றில், வீழ்ந்த சார்தீயப் புராட்டஸ்டண்ட் மதத்துக்கும் மில்லரைட் அட்வென்டிசத்துக்கும் இடையில் அந்த வேறுபாடு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. மோசேயுடன் இருந்தபோது, அந்த வேறுபாடு இருளா அல்லது ஒளியா என்பதாயிருந்தது. எபிரேயரின் வீடுகளில் ஒளி இருந்தது. மேலும், மோசேயின் வரிசையில் ஒளியில்லாதவர்கள்—எலியாவினால் அழிக்கப்படுகிறவர்களும், மில்லரைட் காலப்பகுதியில் புராட்டஸ்டண்டிசம் என்ற மேலங்கியை இழக்கிறவர்களும்—“கேட்டு” “கேட்டும் உணராதவர்களும்; பார்த்து” “பார்த்தும் அறிவுறாதவர்களும்” ஆகிய ஒரு “ஜனம்” என்று எசாயா நமக்கு அறிவிக்கிறார். பின்னர் இந்த ஜனத்தைப் பற்றிய ஒரு அறிவிப்பு வழங்கப்படுகிறது; அதாவது, “இந்த ஜனத்தின் இருதயத்தைப் பருக்கச் செய்து, அவர்களுடைய செவிகளை மந்தமாக்கி, அவர்களுடைய கண்களை மூடிவிடு; அவர்கள் தங்கள் கண்களினால் கண்டு, தங்கள் செவிகளினால் கேட்டு, தங்கள் இருதயத்தினால் உணர்ந்து, மனந்திரும்பி, சுகமடையாதபடிக்கு.”

வேலையைச் செய்யத் தயாராயிருந்தும், கேட்காதவர்களுக்கு அறிவிக்க வேண்டிய பொறுப்பினால் மிகுந்த சுமையடைந்த ஏசாயா, “அப்பொழுது” “ஆண்டவரே, எவ்வளவு காலம்?” என்று சொன்னான்.

எகிப்தின் பத்து வாதைகளில் கடைசி மூன்றும் 9/11 இலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான மூன்று படிகளுக்குச் சாட்சியாக நிற்கின்றன. 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று முதல் தூதனின் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டது; 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று இரண்டாம் தூதன் வந்தான்; மேலும் 1844 ஆகஸ்ட் 12–17 வரை நடைபெற்ற Exeter Camp Meeting-இல் அது வல்லமையூட்டப்பட்டது; மூன்றாம் தூதன் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தான். மூன்றாம் தூதன் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்திசைகிறான்; ஆகையால் அது ஒரு மூன்று-படி செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் இல்லாமல் மூன்றாம் இருக்க முடியாது.

எகிப்தின் பத்தாவது வாதை, சிலுவையுடனும் அதனைத் தொடர்ந்து அதனோடு தொடர்புடைய ஏமாற்றத்துடனும், தெய்வீகத் தூண்டுதலினால் ஒப்பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகையால், பத்தாவது வாதை மூன்றாவது செய்தியாகும்; அது தீர்க்கதரிசனத் தேவையின்படி முதல் மற்றும் இரண்டாவது செய்திகளால் முன்நடத்தப்பட வேண்டியது ஆகும். 9/11-இல் கர்த்தர் பார்வோனிடத்தில், “எவ்வளவு காலம்” என்று கேட்டார்; அதற்குப் பின்னர் உடனடியாக பார்வோனின் ஊழியக்காரரும், “எவ்வளவு காலம்” என்று கேட்டார்கள். மோசே தேவனுடைய “எவ்வளவு காலம்” என்ற கேள்வியைப் பார்வோனிடம் அறிவித்த பின்பு, மேலும் ஊழியக்காரர் மோசேயின் கேள்வியைப் பார்வோனிடம் மீண்டும் கூறுவதற்கு முன்பாகவே, மோசே ஒரு திருப்புமுனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: “அவன் திரும்பிக்கொண்டு, பார்வோனிடமிருந்து வெளியே போனான்.” யாத்திராகமம் 10:6.

9/11 என்பது ஒரு தீர்க்கதரிசனத் திருப்புமுனையாக இருந்தது; கிழக்குக் காற்றின்மேல் வந்த வெட்டுக்கிளிகளின் வாதையை மோசே அனுப்பியபோது அது முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்பட்டது.

அடுத்த வாதை, நீங்கள் எந்த வகுப்பில் இருந்தீர்களோ அதன்படி, இருளையோ ஒளியையோ உண்டாக்கியது. 9/11 என்பது “ஜாதிகளின் வரலாற்றிலும் சபையின் வரலாற்றிலும் ஒரு திருப்புமுனை” ஆக இருந்தது. அந்தக் கட்டத்தில், தேவனுடைய ஜனங்கள் திரும்பி வந்து பழைய பாதைகளில் நடக்குமாறு அழைக்கப்பட்டார்கள்; ஆனால் அவர்கள் அதில் நடக்க மறுத்தார்கள், எக்காளத்தின் சத்தத்திற்கும் செவிகொடுக்கவில்லை. எலியாவுக்கும் பின்னர் மோசேயுக்கும் இடையில் இருளுக்கும் ஒளிக்கும் இடையிலான ஒரு பிரிவு நிகழ்ந்தது; அப்போது மோசே, “இன்னும் எவ்வளவு காலம்?” என்று கேட்டான். அந்த உரைத்தொகுதியில் அவள் மேலும் இவ்வாறு கூறுகிறாள்:

“எவ்வளவு காலம்” என்ற பொருளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.