தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டது - எண் ஒன்று

“இதற்கிடையில், தேவனை ஆராதிப்பதற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருந்த அந்த ஆலயத்தை எல்லா ஜாதிகளிலிருந்தும் வந்த ஆராதகர்கள் நாடினர். பொன்னாலும் விலைமதிப்புமிக்க கற்களாலும் ஒளிர்ந்த அது, அழகும் மகிமையும் நிறைந்த ஒரு தரிசனமாக இருந்தது. ஆனால் அந்த இனிமைமிகு மாளிகையில் யெகோவா இனி காணப்படவில்லை. ஒரு ஜாதியாக இஸ்ரவேல் தன்னைத் தேவனிடமிருந்து விவாகரத்து செய்துகொண்டிருந்தது. தமது பூமியிலுள்ள ஊழியத்தின் முடிவுக்காலத்திற்கு அருகில், கிறிஸ்து ஆலயத்தின் உள் பகுதியை கடைசித் தடவையாக நோக்கியபோது, அவர், ‘இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கப்பட்டு விடப்பட்டது’ என்றார். மத்தேயு 23:38. அதுவரை அவர் ஆலயத்தைத் தமது பிதாவின் வீடு என்று அழைத்திருந்தார்; ஆனால் தேவகுமாரன் அந்தச் சுவர்களைவிட்டு வெளியேறிச் சென்றபோது, தம்முடைய மகிமைக்காகக் கட்டப்பட்டிருந்த அந்த ஆலயத்திலிருந்து தேவனுடைய சந்நிதி என்றென்றைக்கும் விலக்கப்பட்டது.” அப்போஸ்தலர் செயல்கள், 145.

“எருசலேம் அவருடைய பராமரிப்பின் குழந்தையாக இருந்தது; வழிதவறிய மகனை நினைத்து ஒரு கனிவான தந்தை இரங்குகிறதுபோல், இயேசுவும் அந்த அன்புக்குரிய நகரத்தின்மேல் அழுதார். நான் உன்னை எவ்வாறு கைவிட முடியும்? அழிவிற்கே ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற உன்னை நான் எவ்வாறு காண முடியும்? உன் அக்கிரமத்தின் பாத்திரம் நிரம்பும்வரை நான் உன்னை விட்டுவிட வேண்டுமோ? ஓர் ஆத்துமா அத்தனை மதிப்புடையது; அதனுடன் ஒப்பிடுகையில் உலகங்கள் முக்கியமற்றதாகிவிடுகின்றன; ஆனால் இங்கே ஒரு முழு ஜாதியே இழக்கப்படவிருந்தது. மேற்கே சாய்ந்து செல்லும் விரதமான சூரியன் வானத்தில் கண்மறைவானபோது, எருசலேமின் கிருபை நாள் முடிவடையும். ஊர்வலம் ஒலிவேத் மலையின் உச்சிப்பகுதியில் நின்றுக்கொண்டிருந்த வேளையில், எருசலேம் மனந்திரும்புவதற்கு இன்னும் காலம் கடந்துவிடவில்லை. நீதிக்கும் விரைவில் வரவிருந்த நியாயத்தீர்ப்புக்கும் இடம் கொடுக்க, இரக்கத்தின் தூதன் பொன்னான சிங்காசனத்திலிருந்து இறங்குவதற்காக தன் சிறகுகளை அப்போது மடித்துக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் தம்முடைய இரக்கங்களை இகழ்ந்தும், தம்முடைய எச்சரிக்கைகளை அசட்டையாக எண்ணியும், தம்முடைய இரத்தத்தில் தன் கைகளைக் களங்கப்படுத்தப் போகிறதாயிருந்த அந்த எருசலேமுக்காக, கிறிஸ்துவின் அன்பினால் நிரம்பிய மகத்தான இதயம் இன்னும் வேண்டிக்கொண்டுகொண்டிருந்தது. எருசலேம் மனந்திரும்பினால், இன்னும் காலம் கடந்துவிடவில்லை. அஸ்தமிக்கும் சூரியனின் கடைசி கதிர்கள் ஆலயத்தின் மேல், கோபுரத்தின் மேல், உச்சிக்கூம்புகளின் மேல் இன்னும் தங்கியிருந்தபோது, ஏதாவது ஒரு நல்ல தூதன் அவளை இரட்சகரின் அன்பினிடத்தில் நடத்திச் சென்று, அவளுடைய அழிவைத் தடுத்திருக்க மாட்டானோ? தீர்க்கதரிசிகளை கல்லெறிந்து கொன்றதும், தேவகுமாரனை நிராகரித்ததும், தன் மனந்திரும்பாமையினால் தன்னை அடிமைத்தனத்தின் கட்டுகளுக்குள் பூட்டிக்கொண்டிருந்ததுமான அழகானதாயிருந்தும் அசுத்தமான நகரமே,—அவளுடைய இரக்கநாள் கிட்டத்தட்ட முடிந்துபோயிருந்தது!”

“மீண்டும் தேவனுடைய ஆவி எருசலேமினிடத்தில் பேசுகிறார். நாள் முடியும்முன், கிறிஸ்துவைப் பற்றிய இன்னொரு சாட்சியம் அளிக்கப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசனமிக்க கடந்தகாலத்திலிருந்து எழுந்த அழைப்பிற்கு மறுமொழியாய், சாட்சியின் குரல் உயர்த்தப்படுகிறது. எருசலேம் அந்த அழைப்பைக் கேட்பாளாயின், தன் வாயில்களில் பிரவேசிக்கிற இரட்சகரை ஏற்றுக்கொள்வாளாயின், அவள் இன்னும் இரட்சிக்கப்படலாம்.”

எருசலேமிலுள்ள ஆளுநர்களிடத்தில், இயேசு பெரும் மக்கள் திரளோடு நகரத்தை அணுகி வருகிறார் என்ற செய்திகள் வந்தடைந்தன. ஆனால் தேவகுமாரனுக்காக அவர்களிடத்தில் எந்த வரவேற்பும் இல்லை. அச்சத்தினால் அவர்கள் அவரை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்டுச் செல்கிறார்கள்; அந்த மக்கள் திரளைச் சிதறடிக்கலாம் என்று நம்புகிறார்கள். அந்த ஊர்வலம் ஒலிவமலையிறங்கப் போகும் வேளையில், அது ஆளுநர்களால் இடைமறிக்கப்படுகிறது. அந்த ஆரவாரமிகு மகிழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்ன என்று அவர்கள் விசாரிக்கிறார்கள். “இவர் யார்?” என்று அவர்கள் கேட்கையில், ஊக்கத்தின் ஆவியால் நிரம்பிய சீஷர்கள், அந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிக்கிறார்கள். வல்லமைமிகு சொற்களால் அவர்கள் கிறிஸ்துவைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனங்களை மறுபடியும் உரைக்கிறார்கள்:

“பாம்பின் தலையை நசுக்கும் அது ஸ்திரீயின் சந்ததியே என்று ஆதாம் உனக்குச் சொல்லுவான்.

“ஆபிரகாமைக் கேளுங்கள்; அவர் உங்களுக்குச் சொல்லுவார்: அது ‘சாலேமின் ராஜாவாகிய மெல்கிசேதேக்கு,’ சமாதானத்தின் ராஜா.’ ஆதியாகமம் 14:18.

“யாக்கோபு உங்களுக்குச் சொல்வான், அவர் யூதா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஷிலோ ஆவார்.”

“ஏசாயா உங்களுக்கு, ‘இம்மானுவேல்,’ ‘அற்புதர், ஆலோசகர், வல்லமையுள்ள தேவன், நித்திய பிதா, சமாதானத்தின் அதிபதி’ என்று சொல்லுவார்.” ஏசாயா 7:14; 9:6.

“எரேமியா உங்களுக்குச் சொல்லுவார்: தாவீதின் கிளை, ‘கர்த்தர் எங்கள் நீதியானவர்.’ எரேமியா 23:6.”

“தானியேல் உங்களுக்குச் சொல்லுவான்; அவர் மேசியா ஆவார்.

“ஓசியா உங்களுக்கு அறிவிப்பார்: அவர் ‘சேனைகளின் கர்த்தராகிய தேவன்; கர்த்தர் என்பதே அவருடைய நினைவுப்பெயர்.’ ஓசியா 12:5.”

“ஸ்நானக்காரனாகிய யோவான் உங்களுக்குச் சொல்லுவார்: அவர் ‘உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்து தீர்க்கிற தேவனுடைய ஆட்டுக்குட்டி’ ஆவார்.” யோவான் 1:29.

“மகத்தான யெகோவா தமது சிங்காசனத்திலிருந்து, ‘இவர் என் பிரியமான குமாரன்’ என்று அறிவித்தார்.” மத்தேயு 3:17.

“நாங்கள், அவருடைய சீஷர்கள், அறிவிக்கிறோம்: இவரே இயேசு, மேசியா, ஜீவனின் அதிபதி, உலகத்தின் மீட்பர்.”

“இருளின் அதிகாரங்களின் அதிபதி அவரை ஏற்றுக்கொண்டு, ‘நீர் யார் என்பதை நான் அறிவேன்; தேவனுடைய பரிசுத்தவர் நீரே’ என்று சொல்லுகிறான்.” மாற்கு 1:24. *யுகங்களின் வாஞ்சை*, 577–579.

எருசலேமுக்குள் கிறிஸ்து வெற்றிகரமாகச் சென்ற அந்த ஊர்வலம், வல்லமையுடனும் மகிமையுடனும் பரலோக மேகங்களில், தேவதூதர்களின் வெற்றிக் களிப்பினிடையிலும் பரிசுத்தவான்களின் மகிழ்ச்சியினிடையிலும் அவர் வரப்போகும் வருகைக்கான மங்கலான முன்நிழலாயிருந்தது. அப்பொழுது கிறிஸ்து ஆசாரியர்களுக்கும் பரிசேயருக்கும் கூறிய வார்த்தைகள் நிறைவேறும்: “கர்த்தருடைய நாமத்தில் வருகிறவர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் என்று நீங்கள் சொல்லும் வரையில், இனிமேல் நீங்கள் என்னைக் காணமாட்டீர்கள்.” மத்தேயு 23:39. தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தில் சகரியா அந்த இறுதியான வெற்றியின் நாளைக் காண்பிக்கப்பட்டான்; மேலும் முதல் வருகையின்போது கிறிஸ்துவை நிராகரித்தவர்களுக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட தீர்ப்பையும் அவன் கண்டான்: “அவர்கள் தாங்கள் குத்தின என்னை நோக்கி, ஒருவன் தன் ஒரே மகனுக்காகப் புலம்புகிறதுபோல் அவருக்காகப் புலம்புவார்கள்; தன் தலைமகனுக்காக மனக்கசப்பில் இருக்கிறதுபோல் அவருக்காகக் கசப்போடு இருப்பார்கள்.” சகரியா 12:10. இந்த நிகழ்ச்சியை கிறிஸ்து முன்னரே கண்டிருந்தார்; அவர் நகரத்தைக் கண்டு அதற்காக அழுதபோது இதையே கண்டார். எருசலேமின் காலிக அழிவில், தேவனுடைய குமாரனின் இரத்தப்பழிக்கு குற்றவாளிகளாயிருந்த அந்த மக்களின் இறுதியான அழிவை அவர் கண்டார்.

“யூதர்கள் கிறிஸ்துவின்மேல் கொண்டிருந்த பகையை சீஷர்கள் கண்டார்கள்; ஆனால் அது எதற்குத் தள்ளிச்செல்லும் என்பதை அவர்கள் இன்னும் காணவில்லை. இஸ்ரவேலின் உண்மையான நிலையையும் அவர்கள் இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை; எருசலேமின்மேல் விழவிருந்த பிரதிகாரத்தையும் அவர்கள் உணரவில்லை. இதை கிறிஸ்து அவர்களுக்கு அர்த்தமிக்க ஓர் உருவகப் பாடத்தின் மூலம் வெளிப்படுத்தினார்.

“எருசலேமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கடைசி விண்ணப்பம் வீணாயிற்று. ‘இவர் யார்?’ என்ற கேள்விக்குப் பதிலாக ஜனக்கூட்டம் எழுப்பிய சத்தத்தில், கடந்தகாலத் தீர்க்கதரிசனக் குரல் எதிரொலித்ததை ஆசாரியரும் அதிகாரிகளும் கேட்டிருந்தார்கள்; ஆயினும், அதை அவர்கள் தெய்வீகத் தூண்டுதலின் குரலாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. கோபத்திலும் வியப்பிலும் அவர்கள் ஜனங்களை மௌனப்படுத்த முயன்றார்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் ரோமப் படை அதிகாரிகள் இருந்தார்கள்; அவர்களிடத்தில், அவருடைய சத்துருக்கள் இயேசுவை ஒரு கலகத்தின் தலைவராகக் குற்றஞ்சாட்டினார்கள். அவர் ஆலயத்தைத் தம் வசப்படுத்திக் கொள்ளவும், எருசலேமில் ராஜாவாக ஆட்சி செய்யவும் முனைந்திருக்கிறார் என்று அவர்கள் தெரிவித்து கூறினர்.” The Desire of Ages, 580.

“இந்த எச்சரிக்கை எல்லாக் காலத்திற்குமானது. தம்முடைய சொந்த வல்லமையினால் உருவாக்கிய மரத்தை கிறிஸ்து சபித்த செயல், எல்லா சபைகளுக்கும் எல்லா கிறிஸ்தவர்களுக்கும் ஒரு எச்சரிக்கையாக நிற்கிறது. பிறருக்குச் சேவை செய்யாமல் யாராலும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்படி வாழ முடியாது. ஆனால் கிறிஸ்துவின் இரக்கமுள்ள, தன்னலமற்ற வாழ்க்கையை வாழாதவர்கள் அநேகர். தங்களைச் சிறந்த கிறிஸ்தவர்கள் என்று எண்ணிக்கொள்ளுகிற சிலர், தேவனுக்கான சேவை என்பது எதை உட்கொள்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. அவர்கள் தங்களையே மகிழ்விப்பதற்காகத் திட்டமிடுகிறார்கள், ஆராய்கிறார்கள். அவர்கள் சுயநலத்தை முன்னிறுத்தியே செயற்படுகிறார்கள். தங்களுக்காகச் சேர்த்துக்கொள்ள முடியும் அளவிற்கே காலம் அவர்களுக்கு மதிப்புடையதாக இருக்கிறது. வாழ்க்கையின் எல்லா நிகழ்வுகளிலும் இதுவே அவர்களின் நோக்கமாகும். அவர்கள் பிறருக்காக அல்ல, தங்களுக்காகவே ஊழியஞ்செய்கிறார்கள். தன்னலமற்ற சேவை செய்யப்பட வேண்டிய உலகில் வாழும்படியாகவே தேவன் அவர்களை உண்டாக்கினார். இயன்ற எல்லா வழிகளிலும் தங்கள் சகமனிதருக்குச் உதவும்படியாக அவர் அவர்களை அமைத்தார். ஆனால் சுயம் மிகவும் பெரிதாகிவிட்டதால், அவர்கள் வேறெதையும் காண முடியவில்லை. அவர்கள் மனிதகுலத்தோடு தொடர்பில் இல்லை. இவ்வாறு தமக்காக வாழ்கிறவர்கள், எல்லா வெளிப்புற தோற்றங்களையும் கொண்டிருந்தும் கனியற்ற அத்திமரத்தைப் போன்றவர்கள். அவர்கள் ஆராதனையின் வடிவங்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள்; ஆனால் மனந்திரும்புதலும் விசுவாசமும் இல்லாமல். வெளிப்படையான ஒப்புக்கொள்ளுதலில் அவர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மதிக்கிறார்கள்; ஆனால் கீழ்ப்படிதல் இல்லை. அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்; ஆனால் செய்வதில்லை. அத்திமரத்தின் மேல் உச்சரிக்கப்பட்ட தீர்ப்பில், இவ்விதமான வீண் பாசாங்கு தமது பார்வையில் எவ்வளவு அருவருப்பானது என்பதை கிறிஸ்து வெளிப்படுத்துகிறார். வெளிப்படையாகப் பாவம் செய்கிறவன், தேவனுக்கு சேவை செய்கிறேன் என்று கூறிக்கொண்டும் அவருடைய மகிமைக்காகக் கனிகொடுக்காதவனைவிடக் குறைந்த குற்றமுள்ளவன் என்று அவர் அறிவிக்கிறார்.”

“கிறிஸ்து எருசலேமுக்குச் செல்லும் முன்பாகச் சொல்லிய அத்திமரத்தின் உவமை, கனியற்ற மரத்தைச் சபித்ததில் அவர் போதித்த பாடத்துடன் நேரடியான தொடர்புடையதாக இருந்தது.” The Desire of Ages, 584.

“சில பகுதிகளைத் தவிர, பழுத்த அத்திப்பழங்களுக்கான காலம் இன்னும் வரவில்லை; மேலும் எருசலேமைச் சுற்றியுள்ள உயர்நிலப் பகுதிகளில், ‘அத்திப்பழங்களின் காலம் இன்னும் வரவில்லை’ என்று உண்மையாய்ச் சொல்லப்படக்கூடும். ஆனால் இயேசு வந்திருந்த அந்தத் தோட்டத்தில், மற்ற எல்லா மரங்களையும் விட முன்னேறியதாக ஒரு மரம் தோன்றியது. அது ஏற்கனவே இலைகளால் மூடப்பட்டிருந்தது. அத்திமரத்தின் இயல்பின்படி, இலைகள் விரிவதற்கு முன்பே வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் கனிகள் தோன்றும். ஆகையால் முழு இலைமருவியிருந்த அந்த மரம் நன்கு வளர்ந்த கனிகளை அளிக்கும் எனும் வாக்குறுதியைத் தந்தது. ஆனால் அதன் தோற்றம் ஏமாற்றமளிப்பதாயிருந்தது. அதன் கிளைகளை, அடியிலுள்ள தாழ்ந்த கிளையிலிருந்து உச்சியிலுள்ள மெல்லிய நுனிக்கிளைவரை ஆராய்ந்து பார்த்தபோது, இயேசு ‘இலைகளைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை’ என்பதையே கண்டார். அது ஆடம்பரமான இலைமருவின் ஒரு குவியலாயிருந்தது; அதற்கு மேலொன்றுமில்லை.”

கிறிஸ்து அதற்கு மேல் வாடச்செய்யும் சாபத்தை உச்சரித்தார். “‘இனிமேல் எக்காலத்திலும் உன்னிடமிருந்து எவரும் கனியை உண்ணாதிருப்பாராக,’” என்று அவர் கூறினார். மறுநாள் காலையில், இரட்சகர் தம்முடைய சீஷர்களுடன் மீண்டும் நகரத்திற்குச் செல்லும் வழியில் இருந்தபோது, கருகிப்போன கிளைகளும் வாடித் தொங்கிய இலைகளும் அவர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தன. “‘ஆண்டவரே,’” என்று பேதுரு கூறினான், “‘இதோ, நீர் சபித்த அத்திமரம் வாடிப்போயிற்றே.’”

“அத்திமரத்தைச் சபித்த கிறிஸ்துவின் செயல் சீஷர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியது. அது அவர்களுக்கு அவருடைய வழிகளுக்கும் கிரியைகளுக்கும் ஒவ்வாததாய் தோன்றியது. அவர் உலகத்தைத் தண்டிக்க வரவில்லை, மாறாக உலகம் அவர்மூலம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக வந்தார் என்று அவர் அறிவித்ததை அவர்கள் பலமுறை கேட்டிருந்தனர். ‘மனுஷகுமாரன் மனுஷருடைய உயிர்களை அழிக்க வராமல், இரட்சிக்கவே வந்தார்’ என்ற அவருடைய வார்த்தைகளை அவர்கள் நினைவுகூர்ந்தனர். லூக்கா 9:56. அவருடைய அதிசயமான கிரியைகள் ஒருபோதும் அழிப்பதற்காக அல்ல, மீட்டெடுப்பதற்காகவே செய்யப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் அவரை அறிந்திருந்தது மீட்டெடுப்பவராகவும், சுகமாக்குபவராகவும் மட்டுமே. இந்தச் செயல் தனித்து நின்றது. இதன் நோக்கம் என்ன? என்று அவர்கள் கேள்வியுற்றனர்.”

“தேவன் ‘இரக்கத்தில் மகிழ்கிறவர்.’ ‘நான் ஜீவிக்கிறேனென்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்; துன்மார்க்கனின் மரணத்தில் எனக்குப் பிரியம் இல்லை.’ மீகா 7:18; எசேக்கியேல் 33:11. அவருக்குப் பொறுத்தவரை அழிவின் செயலும் நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிப்பதும் ஒரு ‘அபூர்வமான செயல்.’ ஏசாயா 28:21. ஆனாலும், இரக்கத்திலும் அன்பிலும் அவர் எதிர்காலத்தின் திரையை உயர்த்தி, பாவப் பாதையின் விளைவுகளை மனுஷருக்குத் தெரியப்படுத்துகிறார்.”

“அத்திமரத்தைச் சபித்தது செயலில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு உவமையாக இருந்தது. கிறிஸ்துவின் நேரடியான சந்நிதியிலேயே தன் பாசாங்கான இலைச்செழிப்பைக் காட்டிக்கொண்டிருந்த அந்தக் கனியற்ற மரம், யூத ஜாதியின் அடையாளமாக இருந்தது. இரட்சகர், இஸ்ரவேலின் அழிவுக்கான காரணத்தையும் அதன் நிச்சயத்தையும் தம் சீஷர்களுக்கு தெளிவாகக் காட்ட விரும்பினார். இந்த நோக்கத்திற்காக அவர் அந்த மரத்திற்கு ஒழுக்கநெறிசார் பண்புகளை அளித்து, அதைத் தெய்வீக சத்தியத்தின் விளக்கியாக ஆக்கினார். யூதர்கள், தேவனுக்கான தங்கள் பற்றுறுதியை வெளிப்படையாக அறிவித்தவர்களாய், மற்ற சகல ஜாதிகளிலிருந்தும் தனித்து நின்றனர். அவர்கள் தேவனால் விசேஷமாக அனுகூலிக்கப்பட்டிருந்தனர்; மேலும் மற்ற எல்லா மக்களையும் விடத் தாங்கள் நீதியுடையவர்கள் என்று உரிமைகோரினர். ஆனால் உலகாசையாலும் லாபலோலுபத்தினாலும் அவர்கள் சீர்கெட்டுப்போயினர். தமக்குள்ள அறிவைப் பற்றி அவர்கள் பெருமைப்பட்டார்கள்; ஆனால் தேவனுடைய கோரிக்கைகளை அவர்கள் அறியாதவர்களாயிருந்தார்கள், மேலும் அவர்கள் கபடமெங்கும் நிறைந்திருந்தார்கள். கனியற்ற மரம்போல, அவர்கள் தங்கள் பாசாங்கான கிளைகளை உயர உயர விரித்தனர்; தோற்றத்தில் செழிப்பாகவும், கண்ணுக்கு அழகாகவும் இருந்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் ‘இலைகளைத் தவிர வேறொன்றும்’ கொடுக்கவில்லை. அதன் மகத்தான ஆலயத்துடனும், அதன் பரிசுத்த பலிபீடங்களுடனும், தலைக்கவசம் அணிந்த அதன் ஆசாரியர்களுடனும், கண்கவர் சடங்குகளுடனும் கூடிய யூத மதம், வெளிப்புறத் தோற்றத்தில் நிச்சயமாக அழகாயிருந்தது; ஆனால் தாழ்மையும், அன்பும், தயையும் அதில் குறைந்திருந்தன.” The Desire of Ages, 581, 582.

“‘நான் கண்டுகொண்டிருந்தேன்,’ என்று தீர்க்கதரிசி தானியேல் கூறுகிறான், ‘சிங்காசனங்கள் அமைக்கப்பட்டன; அப்பொழுது நித்தியமானவர் ஆசனமிருந்தார்; அவருடைய வஸ்திரம் பனிபோல் வெண்மையாகவும், அவருடைய தலையின் மயிர் சுத்தமான கம்பளிபோலவும் இருந்தது; அவருடைய சிங்காசனம் அக்கினி ஜ்வாலைகளாயும், அதின் சக்கரங்கள் எரியும் நெருப்பாயும் இருந்தன. அக்கினியின் ஓடை ஒன்று அவருக்கு முன்பாக இருந்து புறப்பட்டு வந்தது; ஆயிரம் ஆயிரமானோர் அவருக்கு ஊழியஞ்செய்தார்கள், பதினாயிரம் பதினாயிரமானோர் அவருக்கு முன்பாக நின்றார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பு அமர்ந்தது, புத்தகங்கள் திறக்கப்பட்டன.’ தானியேல் 7:9, 10, R.V.”

இவ்வாறு, தீர்க்கதரிசியின் தரிசனத்திற்குப் பெரும் மகத்துவமும் பயபக்திக்குரியதுமான அந்த நாள் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அந்நாளில் மனிதர்களின் குணநிலைகளும் வாழ்க்கைகளும் பூமியெல்லாம் நியாயந்தீர்ப்பவரின் முன்பாக ஆய்வுக்குட்படுகின்றன; மேலும் ஒவ்வொருவருக்கும் “அவரவர் கிரியைகளின்படி” பிரதிபலன் வழங்கப்படும். “பண்டைய நாட்களின் முதுமைமிகு ஒருவர்” என்பது பிதாவாகிய தேவனே. சங்கீதக்காரன் கூறுகிறான்: “மலைகள் உண்டாகுமுன்னும், நீர் பூமியையும் உலகத்தையும் படைக்குமுன்னும், ஆதியிலிருந்தே அனாதிவரைக்கும் நீரே தேவன்.” சங்கீதம் 90:2. எல்லா இருப்பினங்களுக்கும் மூலாதாரமாயும், எல்லா நியாயப்பிரமாணங்களுக்கும் ஊற்றாயும் இருப்பவர் அவரே; அவரே நியாயத்தீர்ப்பில் தலைமை வகிக்கிறார். மேலும், ஊழியக்காரர்களாகவும் சாட்சிகளாகவும் பரிசுத்த தூதர்கள், “பதினாயிரம் பதினாயிரங்களும், ஆயிரமாயிரங்களும்” எனும் எண்ணிக்கையில், இந்த மகத்தான நியாயமன்றத்தில் முன்னிலை கொள்கின்றனர்.

“‘இதோ, மனுஷகுமாரனைப்போன்ற ஒருவர் வானத்தின் மேகங்களோடு வந்து, வயதானவராகிய பூர்வநாட்காலரிடத்தில் வந்து சேர்ந்தார்; அவரை அவர் சந்நிதியில் கொண்டு வந்தார்கள். எல்லா ஜனங்களும், ஜாதிகளும், மொழிகளும் அவருக்குச் சேவை செய்யும்படியாக, அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது ஆட்சி, மகிமை, ராஜ்யம்; அவருடைய ஆட்சி ஒழியாத நித்திய ஆட்சி.’ தானியேல் 7:13, 14. இங்கு விவரிக்கப்பட்டிருக்கும் கிறிஸ்துவின் வருகை, அவர் பூமிக்குத் இரண்டாம் முறையாக வருவது அல்ல. அவர் பரலோகத்தில் பூர்வநாட்காலரிடத்தில் வந்து, தமது மத்தியஸ்தப் பணியின் முடிவில் அவருக்குக் கொடுக்கப்படவிருக்கும் ஆட்சியையும் மகிமையையும் ராஜ்யத்தையும் பெறுகிறார். இந்த வருகையே, பூமிக்கான அவருடைய இரண்டாம் வருகை அல்லாமல், 1844-ஆம் ஆண்டில் 2300 நாட்களின் முடிவில் நிகழும் என்று தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்னறிவிக்கப்பட்டது. பரலோகத் தூதர்களால் சூழப்பட்டு, எங்கள் மகத்தான பிரதான ஆசாரியர் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் பிரவேசித்து, அங்கே தேவனுடைய சந்நிதியில் மனுஷனுக்காகத் தமது ஊழியத்தின் இறுதிச் செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்—விசாரணைத் தீர்ப்பின் வேலையை நிறைவேற்றவும், அதன் நன்மைகளுக்குத் தகுதியானவர்களாகக் காணப்படுகிற அனைவருக்காகப் பாவநிவிர்த்தியைச் செய்யவும்.”

“மாதிரிச் சேவையில், அறிக்கை மற்றும் மனந்திரும்புதலோடு தேவனுடைய சந்நிதிக்கு வந்தவர்களும், பாவபலியின் இரத்தத்தின் மூலம் அவர்களுடைய பாவங்கள் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்கே மாற்றப்பட்டவர்களும் மட்டுமே பாவநிவாரண நாளின் சேவையில் பங்குகொண்டார்கள். அதுபோல இறுதியான மகா பாவநிவாரணத்தினதும் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பினதும் நாளில் பரிசீலிக்கப்படுகிற வழக்குகள், தேவனுடைய ஜனங்கள் என்று அறிக்கையிடுகிறவர்களுடையவைகளே. துன்மார்க்கரின் நியாயத்தீர்ப்பு தனித்தும் வேறுபட்டதுமான ஒரு கிரியையாக இருந்து, பின்னான ஒரு காலத்தில் நடைபெறுகிறது. ‘நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டிலே ஆரம்பிக்கவேண்டும்; அது முதலில் நம்மிடத்தில் ஆரம்பித்தால், சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களின் முடிவு எப்படியிருக்கும்?’ 1 பேதுரு 4:17.”

பரலோகத்தில் உள்ள பதிவுப் புத்தகங்களில், மனிதர்களின் பெயர்களும் செயல்களும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன; அவைகளே நியாயத்தீர்ப்பின் தீர்மானங்களை நிர்ணயிக்கின்றன. தீர்க்கதரிசியாகிய தானியேல் கூறுகிறான்: “நியாயத்தீர்ப்பு அமர்த்தப்பட்டது, புத்தகங்கள் திறக்கப்பட்டன.” அதே காட்சியை விவரிக்கும் வெளிப்படுத்துபவர் மேலும் கூறுகிறார்: “வேறொரு புத்தகமும் திறக்கப்பட்டது; அது ஜீவபுத்தகம்; புத்தகங்களில் எழுதப்பட்டிருந்தவற்றின்படி, அவரவர் செயல்களுக்கேற்றவாறு மரித்தோர் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டார்கள்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:12.

“ஜீவப் புத்தகத்தில், தேவனுடைய சேவைக்குள் எப்போதாவது நுழைந்த அனைவரின் பெயர்களும் அடங்கியுள்ளன. இயேசு தமது சீஷர்களிடம்: ‘உங்கள் பெயர்கள் வானத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கிறதினால் சந்தோஷப்படுங்கள்’ என்று கூறினார். லூக்கா 10:20. பவுல், தமக்குச் சத்தியமாக உழைத்த உடனுழைப்பாளிகளைப் பற்றி, ‘அவர்களுடைய பெயர்கள் ஜீவப் புத்தகத்தில் இருக்கின்றன’ என்று குறிப்பிடுகிறார். பிலிப்பியர் 4:3. தானியேல், ‘இப்படிப்பட்ட துன்பக்காலம் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை’ எனும் காலத்தை நோக்கிப் பார்த்து, தேவனுடைய மக்கள் ‘புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கிற ஒவ்வொருவரும்’ விடுவிக்கப்படுவார்கள் என்று அறிவிக்கிறார். மேலும், வெளிப்படுத்தினவர், ‘ஆட்டுக்குட்டியின் ஜீவப் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருப்பவர்கள்’ மட்டுமே தேவனுடைய நகரத்தில் பிரவேசிப்பார்கள் என்று கூறுகிறார். தானியேல் 12:1; வெளிப்படுத்தல் 21:27.”

“‘நினைவின் புத்தகம்’ ஒன்று தேவனுடைய சந்நிதியில் எழுதப்படுகிறது; அதில் ‘கர்த்தருக்குப் பயந்து, அவருடைய நாமத்தைச் சிந்தித்தவர்களின்’ நற்செயல்கள் பதிவாகியுள்ளன. மல்கியா 3:16. அவர்களுடைய விசுவாசத்தின் வார்த்தைகளும், அன்பின் செயல்களும், பரலோகத்தில் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. இதையே நேகேமியா சுட்டிக்காட்டி, ‘என் தேவனே, என்னை நினைத்தருளும்; … என் தேவனுடைய ஆலயத்திற்காக நான் செய்த என் நற்செயல்களை அழித்துப்போடாதேயும்’ என்று கூறுகிறார். நேகேமியா 13:14. தேவனுடைய நினைவுப் புத்தகத்தில் ஒவ்வொரு நீதிக்கிரியையும் அழியாமற்ப் பதியப்படுகிறது. அங்கே எதிர்த்துத் தள்ளப்பட்ட ஒவ்வொரு சோதனையும், ஜெயிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு தீமையும், இரக்கமிகு மென்மையோடு பேசப்பட்ட ஒவ்வொரு சொல்லும், உண்மையோடு வரலாற்றுப் பதிவாக எழுதப்படுகின்றன. மேலும் கிறிஸ்துவினிமித்தம் சகித்துக்கொள்ளப்பட்ட ஒவ்வொரு தியாகமும், ஒவ்வொரு வேதனையும் துக்கமும் பதிவாகின்றன. சங்கீதக்காரன் இவ்வாறு கூறுகிறான்: ‘என் அலைச்சல்களை நீ எண்ணுகிறாய்; என் கண்ணீரை உமது குடுவையில் சேமித்தருளும்; அவை உமது புத்தகத்தில் இல்லையோ?’ சங்கீதம் 56:8.”

மனிதரின் பாவங்களுக்குமான ஒரு பதிவும் உண்டு. “நல்லதாயிருந்தாலும் தீயதாயிருந்தாலும், ஒவ்வொரு இரகசியமான காரியத்துடனும் தேவன் ஒவ்வொரு செய்கையையும் நியாயத்தீர்ப்பிற்குள் கொண்டுவருவார்.” “மனிதர் பேசும் ஒவ்வொரு பயனற்ற வார்த்தைக்காகவும், நியாயத்தீர்ப்புநாளில் அவர்கள் கணக்குக் கொடுப்பார்கள்.” இரட்சகர் சொல்லுகிறார்: “உன் வார்த்தைகளினால் நீ நீதிமானாக்கப்படுவாய்; உன் வார்த்தைகளினால் நீ குற்றவாளியாகத் தீர்ப்பளிக்கப்படுவாய்.” பிரசங்கி 12:14; மத்தேயு 12:36, 37. தவறாத பதிவில் இரகசியமான நோக்கங்களும் உந்துதல்களும் வெளிப்படுகின்றன; ஏனெனில் தேவன் “இருளில் மறைந்திருக்கும் காரியங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்து, இருதயங்களின் ஆலோசனைகளை வெளிப்படுத்துவார்.” 1 கொரிந்தியர் 4:5. “இதோ, அது எனக்கு முன்பாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது; … உங்கள் அக்கிரமங்களும், உங்கள் பிதாக்களின் அக்கிரமங்களும் ஒன்றாயிருக்கின்றன என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” ஏசாயா 65:6, 7.

“ஒவ்வொரு மனிதனின் கிரியையும் தேவனுடைய முன் விசாரணைக்காகக் கொண்டு வரப்பட்டு, விசுவாசமோ அவிசுவாசமோ என்பதற்கேற்ப பதிவு செய்யப்படுகிறது. பரலோகப் புத்தகங்களில் ஒவ்வொரு பெயருக்கும் எதிரே, ஒவ்வொரு தவறான வார்த்தையும், ஒவ்வொரு சுயநலச் செயலும், நிறைவேற்றப்படாத ஒவ்வொரு கடமையும், ஒவ்வொரு இரகசியப் பாவமும், அதனுடன் ஒவ்வொரு வஞ்சகமான போலித்தனமும், பயங்கரமான துல்லியத்துடன் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. பரலோகத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட எச்சரிக்கைகளோ கண்டனங்களோ புறக்கணிக்கப்பட்டவையாக இருந்தாலும், வீணாக்கப்பட்ட நேரங்களும், பயனுறப் பயன்படுத்தப்படாத வாய்ப்புகளும், நன்மைக்காகவோ தீமைக்காகவோ செலுத்தப்பட்ட செல்வாக்கும், அதன் தொலைவான விளைவுகளுடனே, அனைத்தும் பதிவுசெய்யும் தூதனால் நாளேடாகச் சுவடிடப்படுகின்றன.

மனிதரின் குணநலன்களும் வாழ்க்கைகளும் நியாயத்தீர்ப்பில் சோதிக்கப்படுவதற்கான அளவுகோல் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமே ஆகும். ஞானி இவ்வாறு கூறுகிறார்: “தேவனைப் பயந்து, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்; இதுவே மனிதனுடைய முழுக் கடமை. ஏனெனில் தேவன் ஒவ்வொரு கிரியையையும் நியாயத்தீர்ப்புக்குள் கொண்டு வருவார்.” பிரசங்கி 12:13, 14. அப்போஸ்தலனாகிய யாக்கோபு தமது சகோதரருக்குச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: “சுதந்திரப் பிரமாணத்தினாலே நியாயந்தீர்க்கப்படப்போகிறவர்களைப்போலப் பேசுங்கள், அப்படியே செய்யுங்கள்.” யாக்கோபு 2:12.

நியாயத்தீர்ப்பில் ‘தகுதியானவர்களாக எண்ணப்படுகிறவர்கள்’ நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதலில் பங்குகொள்வார்கள். இயேசு கூறினார்: ‘அந்த உலகத்தையும் மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுதலையும் அடையத் தகுதியானவர்களாக எண்ணப்படுகிறவர்கள், … அவர்கள் தூதருக்குச் சமமானவர்கள்; மேலும் அவர்கள் உயிர்த்தெழுதலின் பிள்ளைகளாயிருக்கிறபடியால் தேவனுடைய பிள்ளைகளாயிருக்கிறார்கள்.’ லூக்கா 20:35, 36. மேலும் அவர் மறுபடியும், ‘நன்மை செய்தவர்கள்’ ‘ஜீவனுக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்குப்’ புறப்படுவார்கள் என்று அறிவிக்கிறார். யோவான் 5:29. ‘ஜீவனுக்கான உயிர்த்தெழுதலுக்குத்’ தகுதியானவர்களாக எண்ணப்படுகிற அந்த நியாயத்தீர்ப்புக்குப் பின்னரே நீதிமானான மரித்தோர் உயிர்த்தெழுப்பப்படுவார்கள். ஆகையால், அவர்களுடைய பதிவுகள் ஆராயப்பட்டு அவர்களுடைய வழக்குகள் தீர்மானிக்கப்படும்போது, அவர்கள் அந்த நியாயாசனத்தின் முன் உடலுற நேரில் இருப்பதில்லை.

“அவர்களுக்காக தேவனுடைய சந்நிதியில் அவர்களுடைய சார்பாக வேண்டிக்கொள்ளும் வழக்கறிஞராக இயேசு தோன்றுவார். ‘யாராவது பாவஞ்செய்தால், பிதாவினிடத்தில் நீதிமானாகிய இயேசு கிறிஸ்து எனக்காக ஒரு பரிந்துரைப்பவர் உண்டு.’ 1 யோவான் 2:1. ‘ஏனெனில் கிறிஸ்து உண்மையானவற்றின் நிழல்களாயிருக்கிற கையால் செய்யப்பட்ட பரிசுத்த ஸ்தலங்களில் பிரவேசிக்காமல், இப்போது நமக்காக தேவனுடைய சந்நிதியில் தோன்றும்படியாக பரலோகத்திலேயே பிரவேசித்தார்.’ ‘ஆகையால், தம்மூலமாக தேவனிடத்தில் சேருகிறவர்களுக்காக அவர் எப்பொழுதும் பரிந்துரைக்க உயிரோடிருக்கிறபடியினால், அவர்களை முற்றிலும் இரட்சிக்க வல்லவராயிருக்கிறார்.’ எபிரெயர் 9:24; 7:25.”

“நியாயத்தீர்ப்பில் பதிவுப் புத்தகங்கள் திறக்கப்படும்போது, இயேசுவின்மேல் விசுவாசம் கொண்டிருந்த அனைவரின் வாழ்க்கையும் தேவனுக்கு முன்பாக மறுபரிசீலனைக்குக் கொண்டு வரப்படுகிறது. பூமியின்மேல் முதலில் வாழ்ந்தவர்களிடமிருந்து தொடங்கி, நம்முடைய வழக்கறிஞர் ஒவ்வொரு தொடர்ந்து வந்த தலைமுறையினரின் வழக்குகளையும் முன்வைத்து, இறுதியில் உயிரோடிருக்கிறவர்களுடன் நிறைவு செய்கிறார். ஒவ்வொரு பெயரும் குறிப்பிடப்படுகிறது; ஒவ்வொரு வழக்கும் நெருக்கமாக ஆராயப்படுகிறது. சில பெயர்கள் ஏற்கப்படுகின்றன, சில பெயர்கள் நிராகரிக்கப்படுகின்றன. பதிவுப் புத்தகங்களில் மனந்திரும்பப்படாததும் மன்னிக்கப்படாததுமான பாவங்கள் யாரிடத்தில் மீதமாயிருக்கின்றனவோ, அவர்களின் பெயர்கள் ஜீவப் புத்தகத்திலிருந்து அழிக்கப்பட்டுவிடும்; அவர்களின் நற்செயல்களின் பதிவு தேவனுடைய நினைவுப் புத்தகத்திலிருந்து நீக்கப்படும். கர்த்தர் மோசேயிடம் அறிவித்தார்: ‘எனக்கெதிராகப் பாவஞ்செய்தவனையே நான் என் புத்தகத்திலிருந்து அழித்துப்போடுவேன்.’ யாத்திராகமம் 32:33. மேலும் எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசி சொல்லுகிறார்: ‘நீதிமான் தன் நீதியைவிட்டு விலகி அக்கிரமத்தைச் செய்தால், … அவன் செய்த அவன் நீதியான செயல்களெல்லாம் நினைவுகூரப்படமாட்டாது.’ எசேக்கியேல் 18:24.” மாபெரும் போராட்டம், 479–483.