லவோதிக்கேயா - எண் மூன்று

பல ஆண்டுகளாக, வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் ஏழு சபைகள் அப்போஸ்தலர்களின் காலத்திலிருந்து உலகத்தின் முடிவுவரையிலான நவீன இஸ்ரவேலின் வரலாற்றை மட்டும் அல்லாது, மோசேயின் காலத்திலிருந்து ஸ்தேவான் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டதுவரையிலான பண்டைய இஸ்ரவேலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதைக் Future for America அடையாளம் கண்டுள்ளது. அட்வென்டிசத்தின் முன்னோடிகள் இந்தச் சத்தியத்தைப் போதிக்கவில்லை; ஆனாலும், இந்தச் சத்தியத்தை நிறுவும் கோட்பாடுகளை அவர்கள் புரிந்துகொண்டு பயன்படுத்தினர். இயேசு ஆரம்பத்திலிருந்தே முடிவை அறிவிக்கிறார்; மேலும் பண்டைய இஸ்ரவேல் நவீன இஸ்ரவேலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆகையால், நவீன இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளில் ஓர் அங்கமாக உள்ள எந்தச் சத்தியமும் பண்டைய இஸ்ரவேலிலும் இருந்தது.

மில்லரைட் வரலாற்றிற்கு முன்பாக, ஏழு சபைகள் குறித்து பாரம்பரிய கிறிஸ்தவக் கண்ணோட்டம், அவை யோவானின் காலத்தில் ஆசியா மைனரில் இருந்த உண்மையான சபைகளைக் குறிக்கின்றன என்பதாக இருந்தது. மேலும், அந்தப் பாரம்பரியக் கண்ணோட்டம், தனித்தனியான சபைகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஆலோசனை, கிறிஸ்தவ வரலாறு முழுவதிலும் உள்ள பல்வேறு சபைகளுக்கான குறிப்பான ஆலோசனையாகவும் புரிந்துகொள்ளப்படலாம் என்றும், அதே ஆலோசனைகளும் எச்சரிக்கைகளும் தனிநபர் கிறிஸ்தவர்களுக்குமானவையே என்றும் உணர்ந்தது. மேலும், சீஷர்களின் காலத்திலிருந்து உலகத்தின் முடிவுவரை சபை வரலாற்றின் ஏழு காலக்கட்டங்களை அந்த ஏழு சபைகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்றும் அவர்கள் புரிந்துகொண்டனர். இந்தக் கண்ணோட்டங்கள் மில்லரைட் வரலாற்றிற்கு முன்னரே இருந்தன. வில்லியம் மில்லருக்கு முன்னரே இருந்த அந்தப் பாரம்பரியக் கண்ணோட்டத்தை அமைத்த ஏழு சபைகளைப் பற்றிய அந்த நான்கு அங்கீகாரங்களும் “வரலாற்றுவாத” வேதாகம விளக்கத்தின் அடிப்படையிலேயே இருந்தன; இன்றும் அப்படியே உள்ளன. அந்த விளக்கவியல் முறையையே தேவனுடைய தூதர்கள் வில்லியம் மில்லர் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வழிநடத்தினர்.

மில்லர் கொண்டிருந்த “வரலாற்றுவாத” பார்வையுடன் சகோதரி ஒயிட் ஒத்துப்போயும் அதை நிலைநிறுத்தியும் இருந்தார்; ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்திற்குப் மில்லர் கண்டதைவிட ஆழமான ஒரு பார்வையை அவர் சேர்த்தார், ஏனெனில் பரிசுத்தஸ்தலத்தை அது உண்மையில் இருப்பதுபோல் மில்லர் அறிந்திருக்கவில்லை. அவர் பரிசுத்தஸ்தலத்தை பூமி என்று புரிந்துகொண்டார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் சித்தரிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனங்களை இயேசு முன்வைத்தபோது, கிறிஸ்து அதைத் தம் பரலோக மகா ஆசாரியரான பணியுடன் இணைந்தவாறே செய்தார் என்பதை சகோதரி ஒயிட் உணர்ந்தார்.

யோவான் திரும்பிப் பார்த்து கிறிஸ்துவைக் காணும்போது, அவர் ஆசாரியர் உடைகளுடன் விளக்குத்தண்டுகளின் நடுவில் நடந்து கொண்டிருக்கிறார்; அந்த விளக்குத்தண்டுகள் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் அமைந்துள்ளன; ஆகையால் இது அவர் விண்ணேற்றத்திற்குப் பிந்தைய வரலாற்றுக் காலத்திலும், ஆனால் அவர் 1844 ஆம் ஆண்டில் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிப்பதற்கு முன்புமான காலத்திலும் நிகழ்கிறது. இந்த உண்மையின் முக்கியத்துவத்தை மில்லர் புரிந்திருக்க முடியாது. டின்டேல், லூத்தர், அல்லது ஜான் வைக்ளிஃப், அல்லது ஆரம்பகால சீர்திருத்தவாதிகளில் எவரும் அதைப் புரிந்திருக்க முடியாது. சத்தியம் படிப்படியாக வெளிப்படுகின்றது; பரிபூரணமான நாள்வரை அது இன்னும் இன்னும் பிரகாசமாய் ஒளிர்கிறது.

வரலாற்றின் முழு ஓட்டத்திலும் சத்தியம் படிப்படியாக விரிவடைந்து வெளிப்படுகிறது என்ற உண்மை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிட்டால், இந்த இறுதி தலைமுறையில் வெளிப்படும் எந்தப் புதிய ஒளியின் முக்கியத்துவத்தையும் உணருவது மிகவும் சாத்தியமற்றதாக ஆகலாம். ஒருவன் “சத்தியத்தின்” இவ்வகை முன்னேற்றமான இயல்பை உணராது போன உடனேயே, அவன் தன்னியக்கமாக மரபுகள், வழக்கங்கள், மற்றும் வீழ்ச்சியுற்ற மனித வழிநடத்தலின் மீது சார்ந்து விடுகிறான்.

மில்லர் பயன்படுத்திய முறையியல், அப்போஸ்தலரிடத்தில் ஆரம்பமான வேதாகமச் சத்தியத்தின் வளர்ச்சியைச் சாட்சியமாக முன்வைக்கும் முழு தீர்க்கதரிசன வரிசை முழுவதிலும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு வழிக்குறியாகும். ஆயினும், மில்லரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த வழிக்குறியில், முடிவில் அதற்குரிய ஒரு இணைப்பைப் வேண்டிக்கேட்கும் ஒரு ஆரம்பத்தை நாம் காண்கிறோம். பெரும்பாலோர் இந்த யதார்த்தங்களை ஒருபோதும் உணர்ந்துகொள்வதில்லை; ஆனால் சாத்தானிடத்தில் அப்படியல்ல.

சாத்தான், பரலோகத்தில் தன் கலகத்திலிருந்து தொடங்கி, சத்தியத்தையும் அதன் வளர்ச்சியையும் எதிர்த்துக்கொண்டே வந்தான். வரலாற்றில், மறுமலர்ச்சியாளர்கள் வேதாகமத்தை எவ்வாறு ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கிய கட்டத்தை அது எட்டியபோது, சாத்தான் எப்போதும் செய்வதுபோலச் செய்தான்; அவன் கள்ளமாற்றுகளை அறிமுகப்படுத்தினான். சத்தியத்தை கள்ளமாக மாற்றிய அவன் செயற்பாட்டிற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகள், ரிபேரா மற்றும் லூயி டி அல்காசார் போன்ற யெசுவீத்தர்கள் தங்கள் கள்ளமாற்று முறையியலை குறிப்பாக வெளிப்படுத்தின புத்தகத்திற்கே எதிராகக் கவனம்செய்ததை அடையாளப்படுத்துகின்றன. “ப்ரீடெரிசம்” என்று அழைக்கப்படும் அந்தச் சீர்குலைந்த முறையியல், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் நூற்றாண்டுகளில், அந்தப் பொய்யான முறையியலின் இரு முக்கிய பிரதிநிதிகளுடன் ஆரம்பமானது. ஒருவன் கெய்சரியாவின் இயூசேபியஸ் (260–339), மற்றொருவன் பெத்தாவின் விக்டோரினஸ் (சுமார் 304-இல் இறந்தவர்). இந்த இரு ஆரம்பகால வரலாற்று நபர்களும், வெளிப்படுத்தின புத்தகம் ரோமப் பேரரசின் காலத்தில், கேடுபேறுற்ற பேரரசர் நேரோ போன்ற வரலாற்று நபர்களால் நிறைவேறியது என்று முன்வைக்கும் முறையியலைப் பரப்பினர்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், ஐக்கிய இராச்சியத்தைச் சேர்ந்த ஜான் டார்பி (1800–1882), நாம் முன்பே அடையாளம் காட்டிய ஸ்கோஃபீல்ட் ரெஃபரன்ஸ் பைபிள் எனப்படும் ட்ரோஜன் குதிரை வேதாகமத்தின் அடிக்குறிப்புகளிலும் நுழைக்கப்பட்டிருந்த மற்றொரு சாத்தானிய முறையியலை அறிமுகப்படுத்தினார். “டிஸ்பென்சேஷனலிசம்” என்பது வரலாறையும், தேவன் மனிதகுலத்தோடு கொண்டுள்ள தொடர்பையும், தேவன் தமது திட்டத்தை வேறுபட்ட முறைகளில் நடத்துகின்ற தனித்தனி காலப்பகுதிகளாக, அல்லது ‘டிஸ்பென்சேஷன்களாக,’ பிரிக்கும் ஒரு தெய்வீகக் கோட்பாட்டு அமைப்பாகும். இதே இடத்தில் இதை நான் குறிப்பதாகும்; ஏனெனில் டார்பி தமது சாத்தானியக் கருத்துக்களைப் பரப்பிய அதே வட்டாரத்திலிருந்து வந்த குரல்களால், Future for America இயக்கத்திற்குள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பொய்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். Future for America-ஐத் தாக்கிய டார்பியின் கருத்துக்கள், பிரெஞ்சுப் புரட்சியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அதே அராஜகத்தையும், சோதோம் கொமோரா ஆகியவற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அதே காமவெறி மிகு ஒழுக்கக்கேட்டையும் ஊக்குவிக்கும், இன்றைய “வோக்” இயக்கம் எனப்படுகிறதின் தத்துவத்தாலும் உடனிருந்து வந்தன.

இன்று நவீன அட்வென்டிசத்தின் தெய்வவியலாளர்கள், தாங்கள் பயன்படுத்தும் இருவகை வேதவிளக்க முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, வேதாகமத்தின் சத்தியங்களைப் பகுத்து வெட்டும் ஒரு முறையைப் பயன்படுத்தி, வேதாகமத்தையும் தீர்க்கதரிசன ஆவியையும் இரண்டையும் பலவீனப்படுத்தவும் மறுக்கவும் செய்கிறார்கள். அவர்கள் மனிதர்களை வேதாகம மொழிகளில் நிபுணர்கள் அல்லது வேதாகம வரலாற்றில் நிபுணர்கள் என இரு வகையாக அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். ஆகையால், இன்றைய அட்வென்டிசத்தின் தெய்வவியலாளர்கள், தேவனுடைய வார்த்தையை வீழ்ந்த மனிதனின் வரலாற்றுப் புரிதலின் அடிப்படையிலோ, அல்லது வீழ்ந்த மனிதனின் மொழிப் புரிதலின் அடிப்படையிலோ விளக்குவதன் மூலம், லயோதிகேயா அட்வென்டிசத்தின் மனங்களை ஆளுகின்றனர். இப்போது நீங்கள் வாசித்து வருகின்ற இந்தச் செய்தியைத் தாக்குவதற்காக அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்ட இந்த நவீனப் பிழை வெளிப்பாடுகள், நாம் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் குறியீட்டர்த்தத்தை ஆராயும் போது, இக்கட்டுரைகளில் மேலும் விளக்கப்படும். சாத்தான் உயிருடன் இருக்கிறான்; தன் காலம் குறுகியது என்பதை அவன் அறிந்திருக்கிறான். மில்லரின் விதிகளில் கடைசி விதியான பதினான்காம் விதி, பின்வரும் பதிவுடன் முடிவடைகிறது.

வெளிப்படுத்தின யோவான் வாழ்ந்த காலத்துக்குப் பின்னரான காலப்பகுதியிலும், சீர்திருத்தத்தின் நாட்களிலும், உண்மையான வேதாகம விளக்கவியலைக் குழப்பி அழிக்கச் செய்வதற்காக சாத்தான் பொய்யான தீர்க்கதரிசன விளக்கமுறைகளைச் செயல்முறையாக உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தான். இந்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களில் சிலவேளை கவனத்திற்கு வராமல் போகிறது என்னவெனில், அந்தச் சாத்தானிய முறைகள் அனைத்தும் வேறெந்தப் புத்தகத்தையும் அல்ல, நேரடியாக வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தையே இலக்காகக் கொண்டிருந்தன. சாத்தானிய குழப்பத்தைப் பரப்பிய அந்த முன்னோடிகளின் ஒவ்வொருவரின் பொருளும் அதுவே ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகம் எப்போதும் சாத்தானின் இலக்காகவே இருந்து வந்துள்ளது. தான் போரிட வேண்டியது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்துக்கு எதிராகத்தான் என்பதைச் சாத்தான் அறிவான். இந்த உண்மையை நாம் அறிந்துகொள்ளும்போது, மற்றொரு முக்கியமான சத்தியத்தினால் மறைக்கப்பட்டிருக்கும், கண்களுக்குப் புலப்படாத இன்னொரு யதார்த்தத்தையும் அப்போது நாம் உணர முடியும்.

யெசுவியரின் பொய்யான முறையியல், ரோமச் சபையின் போப்பே வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் கிறிஸ்துவிரோதி என்பதைக் தெளிவாக அறியாமல் தடுக்கவே நோக்கமாயிருந்தது. ஒவ்வொரு புராட்டஸ்டண்ட் சீர்திருத்தகரும் இந்தச் சத்தியத்தை அறிந்து, அதைத் தெளிவாக அடையாளம் கண்டனர். ஆகையால், ரிபேரா மற்றும் லூயி டி அல்கசார் போன்றவர்களின் துல்லியமான வரலாறு கடந்த காலத்தில் வாய்மொழியாலும் வெளியீடுகளாலும் பொதுமக்கள் முன் முன்வைக்கப்பட்டபோது, ரிபேரா மற்றும் லூயி டி அல்கசார் போன்றவர்களின் வரலாறு, “பாவமனுஷன்” குறித்த சரியான புரிதலைத் தடுக்கச் செய்யப்பட்ட சாத்தானிய முயற்சிகளை வெளிப்படுத்தும் நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்தச் சாத்தானிய முறையியல்களின் அறிமுகத்தின் நோக்கத்தை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வரும் எழுத்து அல்லது வாய்மொழிச் சாட்சிகள் தாங்கள் சென்றடையும் வரையிலே சரியானவையே; ஆனால், ரோமப் போப்பே கிறிஸ்துவிரோதி என்று அடையாளம் காண்பிக்கும் வேதாகமச் சான்றுகளை மட்டும் அல்லாமல் அதற்கும் மேலானவற்றை மறைக்கச் சாத்தான் முயன்றுகொண்டிருந்தான்.

வேதவாக்கிய விளக்கத்தின் இந்தப் பொய்யான முறைகள்—அவற்றால் உண்டான குழப்பத்தினால்—ஆறு, ஆறு, ஆறு என்ற எண்ணைக் கொண்ட மனிதனின் பொருளிலிருந்து விலகி, வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் உள்ள சில சத்தியங்கள் மறைக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தச் சத்தியங்களில் ஒன்றாக, ஏழு சபைகள் தங்களுடைய மிக முழுமையான வளர்ச்சியில் புரிந்துகொள்ளப்படும்போது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சத்தியம் மிகவும் நிச்சயமாகும். 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பித்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியில் முடிவடையும் வரலாற்றைப் பற்றி நேரடியாகப் பேசும் சத்தியங்கள், அந்த ஏழு சபைகளுக்குள் அமைந்துள்ளன. இந்த ஒளியை புதைந்தபடி வைத்திருக்கச் சாத்தான் முயன்று வந்தான்; வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் காணப்படும் பல சத்திய ரத்தினங்களை—ரோமாபுரிப் போப்பையே எதிர்கிறிஸ்து என்று அடையாளம் காண்பதையே மட்டும் அல்லாமல்—மறைத்துவிடுவதற்காக அவன் சாத்தானிய முறைகளை உருவாக்கினான்.

538-ஆம் ஆண்டில் “பாவத்தின் மனுஷன்” வெளிப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பே, யூசேபியுஸ் மற்றும் விக்டோரினஸ் போன்றவர்கள் பாப்பரச அதிகாரத்தின் எழுச்சியை மறைப்பதற்கான முயற்சியாக வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தைத் தாக்கினர். பின்னர் வரலாற்றின் ஓட்டத்தில் கிறிஸ்து தியாகிராவுக்கு தாம் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்றி, சீர்திருத்தத்தின் காலை நட்சத்திரத்தை (வைக்ளிஃப்) எழும்பச் செய்தார்; அதன் பின்பு சாத்தான் தன் சாத்தானியப் பணியை ஆதரித்து முன்னெடுத்து செல்லும்படியாக இரண்டு குறிப்பிடத்தக்க வரலாற்றுப் பிரபலங்களை எழும்பச் செய்தான். விசாரணைக் காலம் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தின் இரகசியம் அவிழ்க்கப்படும் போது உச்சிக்குச் செல்லும் சத்தியத்தின் வளர்ச்சியைச் சுற்றிய நீண்டகாலப் போராட்டம், மில்லர் ஒருபோதும் அறிந்திருக்காத ஏழு சபைகளிலிருந்து வரும் ஒளியையும் உட்படுத்துகிறது; சகோதரி வைட்டும் அதை அறிந்திருக்கவில்லை; ஆனாலும் மில்லரும் தீர்க்கதரிசன ஆவியும் இந்தப் புதிய ஒளியை நிலைநிறுத்துகின்றன என்பதை எளிதில் காண்பிக்க முடியும்; ஏனெனில் புதிய ஒளி ஒருபோதும் பழைய ஒளிக்கு முரணாக இருப்பதில்லை.

புதிய ஒளிக்கான முதன்மையான சோதனை என்னவென்றால், அது நிலைநிறுத்தப்பட்ட சத்தியத்துக்கு முரணாக உள்ளதா என்பதும், அது அடிப்படையான சத்தியங்களை நிலைநிறுத்துகிறதா என்பதும் ஆகும்.

யோவான் அதில் அடங்கியுள்ள செய்திகளைப் பதிவு செய்த காலத்திலிருந்தே வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகம் சாத்தானின் தாக்குதலின் இலக்காக இருந்து வந்துள்ளது. இயேசு கூறினார்:

பார்ப்பதற்கும் கேட்பதற்கும் இணைக்கப்பட்டிருக்கிற ஆசீர்வாதம், இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் செய்தியைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஆசீர்வாதமே ஆகும். அந்தச் செய்தியைப் பார்க்கவும் கேட்கவும் செய்கிற “கடைசி நாட்களில்” இருப்போரை யோவான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியபோது, அவர் காபிரியேல் தூதனை வணங்கத் தரையில் விழுந்தார்; அதற்கு உடனடியாக காபிரியேல், அப்படிச் செய்ய வேண்டாம் என்று யோவானுக்கு அறிவித்தான்.

கபிரியேலும் யோவானும் இருவரும் படைக்கப்பட்டவர்களே; ஆகையால் அவர்கள் வணங்கத்தக்கவர் படைப்பாளர் ஒருவரே. உலகத்தின் முடிவில் நடுஇரவு கூக்குரலின் செய்தி மறுபடியும் அறிவிக்கப்படும்போது, அதனை “காணவும்” “கேட்கவும்” அநேக தீர்க்கதரிசிகளும் நீதிமான்களும், தூதர்களும் உட்பட, விரும்பியிருக்கிறார்கள்.

நீதிமான்களான மனிதரும் (யோவான்) அவர்களுடைய உடன்சேவகர்களுமான (தேவதூதர்கள்) காண விரும்பியது, தேவனுடைய மகிமையால் பூமி ஒளியூட்டப்படும் வேளையில், அட்வெண்டிசத்தின் முடிவில் நடுநிசிக் கூக்குரலின் இறுதி நிறைவேற்றமே ஆகும். பிற்கால மழையில் வெளிப்படும் அந்த இறுதியான வல்லமையின் வெளிப்பாடு, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலின் முத்திரை நீக்கப்படுதலினால் நிகழ்விக்கப்படுகிறது.

“அருள்” என்றும், தேவனுடைய வல்லமையென்றும் அழைக்கப்படுவது, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் இறுதி நிறைவேற்றத்தின் போது ஊற்றப்படுகிற அந்தக் காலத்தில் வாழ வேண்டும் என்று தீர்க்கதரிசிகளும், நீதிமான்களும், தூதர்களும் விரும்பியுள்ளனர். தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையான அந்த “அருள்,” இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் முத்திரை நீக்கப்படும்போது மனிதரிடமே கொண்டு வரப்படுகிறது. தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையைத் தமது மக்களுக்குக் கொண்டு செல்லும் வாயில், வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தியினாலேயே நிறைவேறுகிறது என்பதை சாத்தான் அறிந்திருக்கிறான்; ஆகையால் வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் அடங்கியுள்ள ஒளியை குழப்பவும், அடக்கவும், மறைத்துவைக்கவும் செய்வதே அவனுடைய உயர்ந்த முயற்சியாக இருந்து வந்தது. அந்த ஒளி வெறுமனே பாவமனுஷனின் அடையாளங்காண்தலல்ல; ஏனெனில் அந்தச் சத்தியம் நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே அனைத்து புரொட்டஸ்டன்ட் சீர்திருத்தக்காரர்களாலும் முழுமையாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருந்தது.

அட்வென்டிசம் “வரலாற்றுவாத” முறையியலை நிலைநிறுத்தியிருந்த காலத்தில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களில் உள்ள எல்லா சபைகளும் இறுதிச் சபையில் மறுபடியும் வெளிப்படுகின்றன என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். துரதிருஷ்டவசமாக, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், “தீர்க்கதரிசனத்தின் மகத்தான சத்தியங்களின் காப்பாளர்கள்” என்ற தங்களுடைய பொறுப்பின் இன்றியமையாத பகுதியாகிய அந்தப் புனித முறையியலையும், அதின் பாதுகாப்பையும், அதைப் நடைமுறைப்படுத்துவதையும் அட்வென்டிசத்தின் கண்களுக்கு சாத்தான் ஏற்கனவே மூடிக் கொண்டிருந்தான். அட்வென்டிசத்தில் அந்த முறையியல் ஒதுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோதிலும், அந்தப் புனித முறையியலைப் பயன்படுத்தியவர்கள் இன்னும் இருந்தனர். பாத்மோஸின் தரிசியின் கதை என்ற நூலை, எல்லா சபைகளையும் லவோதிக்கேயாவின் வரலாற்றில் பொருத்துவது தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு செல்லத்தக்க பயன்பாடு என்பதற்கான சாட்சியாக நாம் பயன்படுத்துகிறோம். நான் குறிப்பிட்டு வருகிற கருத்தைத் தெளிவுபடுத்தும் அந்த நூலிலிருந்து எடுத்த பகுதிகள் பின்வருவன.

முதல் நான்கு சபைகளின் அனுபவம் மீண்டும் நிகழ்கிறது என்றும், அல்லது அவர் கூறுவது போல, “கடைசி தலைமுறையில் அதற்கு ஒத்த இணை இருக்கும்” என்றும் ஹாஸ்கெல் சரியாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஹாஸ்கெல், வில்லியம் மில்லர் கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கான ஆண்டாக 1843-ஐ நிர்ணயித்ததைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார்; மேலும், முதல் வருகையின் சூழ்நிலைகள் மில்லரைட்டுகளின் காலத்தில் மீண்டும் நிகழ்ந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஹாஸ்கெல் சரியாக இருந்தார்; மேலும், மில்லர் அவரே யோவான் ஸ்நானகரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டார் என்று சகோதரி வைட் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

ஹாஸ்கெல், பெர்கமு காலத்தின் வரலாற்றின்போது—அதாவது கிறிஸ்தவம் விக்கிரகாராதனையுடன் சமரசம் செய்ததைக் குறிக்கும் மூன்றாவது சபையின் காலத்தில்—ஐந்தாவது சபையான சார்திஸ் சபையின் வரலாறு மீண்டும் நிகழ்ந்தது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

சார்தீஸ் என்பது எழுந்து, பாப்பாட்சியின் சாத்தானிய பொய்க்கொள்கைகளுக்கு எதிராகப் போராட்டம் செய்த மறுமலர்ச்சி காலத்தின் சபையாக இருந்தது; ஆனால் அவர்களுடைய பணி நிறைவேறுவதற்கு முன்பே, அவர்கள் ஏற்கனவே ரோமாவிற்குத் திரும்பத் தொடங்கியிருந்தனர். பெர்கமு சபை எண்ணியதுபோலவே, பாப்பாட்சிக் கொள்கை இறந்துவிட்டது என்று அவர்களும் நினைத்தனர்; ஆனால் உண்மையில் அது இன்னும் உயிரோடு இருந்தது. மீதியுள்ள சபையின் மேல் “கடந்த எல்லாக் காலங்களின் திரட்டப்பட்ட கதிர்கள்” பிரகாசிக்கின்றன என்றும் ஹாஸ்கெல் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

ஏழு சபைகளால் சுட்டிக்காட்டப்படும் முன்னேற்றமுள்ள வரலாறு பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாற்றிலும் நிறைவேறியுள்ளது என்பதை ஹாஸ்கல் அறிந்திருந்தார் என்று நான் கூறுவதில்லை; எனினும், “கடந்த எல்லா யுகங்களின் திரட்டப்பட்ட கதிர்கள்” “இறுதி சபையின்” மேல் “பிரகாசிக்கின்றன” என்று அவர் எழுதும்போது, அவர் நிச்சயமாக அந்தச் சத்தியத்தை நிலைநிறுத்துகிறார். பண்டைய இஸ்ரவேல் “கடந்த யுகங்களின்” “கதிர்களில்” அடங்கியுள்ளது. மேலும், பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாற்றில் ஏழு சபைகளின் குறியீட்டார்த்தத்தை உணர்ந்து கொள்ளத் தேவையான கோட்பாடுகளை அவர் நிலைநிறுத்தினாலும், அந்தக் குறியீடுகளில் பிரதிபலிக்கப்படும் ஒற்றுமைகளை அவர் எவ்வளவு ஆழமாக உணர்ந்திருந்தார் என்பது குறித்து எனக்கு நிச்சயமில்லை. மேலும், ஏழு சபைகள் சுட்டிக்காட்டும் வரலாறுகளில் உள்ள இன்னும் முக்கியமான ஒரு அம்சத்தையும்—நாம் இப்போது எடுத்துரைக்க முனைந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு அம்சத்தையும்—அவர் உணரவில்லை என்பதிலும் எனக்கு முழு நிச்சயமுண்டு.

இந்த உண்மையை எங்கள் அடுத்த கட்டுரையில் விவாதிப்போம்.