அந்தக் காலங்களில் தெற்கின் ராஜாவுக்கு விரோதமாக அநேகர் எழும்புவார்கள்; உன் ஜனங்களில் கொள்ளைக்காரரும் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும்படியாக தங்களை உயர்த்திக்கொள்வார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் விழுந்துபோவார்கள். தானியேல் 11:14.
கிறித்தவத்தின் சூழலில் “கோட்பாடு” என்ற சொல் வேதாகமத்தின் நிலைநிறுத்தப்பட்ட சத்தியங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தம்மை கிறித்தவமெனக் கூறிக்கொள்ளும் பல்வேறு அமைப்புகள், தாங்கள் வேதாகமக் கோட்பாடுகள் என வரையறுக்கும் வேறுபட்ட தொகுப்புகளை வைத்திருக்கின்றன; ஆனால் சத்தியம் ஒன்றே உள்ளது. “முழுமையான சத்தியம்” மற்றும் “பன்மைவாதம்” ஆகியவற்றிற்கிடையிலான வேறுபாடு, இவ்வேளையில் எங்கள் ஆராய்ச்சிக்குப் புறம்பான ஒரு பொருளாகும்.
ஆகையால் பிலாத்து அவரிடத்தில், அப்படியானால் நீர் ராஜாவா? என்று கேட்டான். இயேசு பதிலளித்தார்: நான் ராஜா என்று நீர் சொல்கிறீர். இதற்காகவே நான் பிறந்தேன்; இதற்காகவே நான் உலகத்திற்குள் வந்தேன்; நான் சத்தியத்திற்குச் சாட்சியமளிக்கும்படிக்கு. சத்தியத்தினாலுள்ள ஒவ்வொருவரும் என் சத்தத்தைக் கேட்கிறான். பிலாத்து அவரிடத்தில், சத்தியம் என்றால் என்ன? என்று கேட்டான். இதைச் சொல்லியபின் அவன் மறுபடியும் யூதரிடத்தில் வெளியே போய், அவர்களிடம்: இவனிடத்தில் எந்தக் குற்றமும் நான் காணவில்லை என்று சொன்னான். யோவான் 18:37, 38.
சத்தியம் என்பது தேவனுடைய வார்த்தை; அது அவருடைய சத்தமும், அது கிறிஸ்து அவரே ஆகும்.
“கிறிஸ்தவம் எதனால் அமைந்துள்ளது, சத்தியம் எது, நாம் பெற்ற விசுவாசம் எது, வேதாகம நியமங்கள் எவை—அதிக உயர்ந்த அதிகாரத்திலிருந்து நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த நியமங்கள் எவை என்பதை நாம் நாமே அறிந்திருக்க வேண்டும். தங்கள் விசுவாசத்தை அடிப்படையாகக் கொள்ளத்தக்க காரணமின்றியும், விஷயத்தின் சத்தியத்திற்குரிய போதுமான ஆதாரமின்றியும் விசுவாசிக்கிறவர்கள் அநேகர் உள்ளனர். அவர்களுடைய முன்கூட்டியே உருவான கருத்துக்களோடு ஒத்துப்போகும் ஏதாவது ஒரு எண்ணம் முன்வைக்கப்பட்டால், அதை ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் உடனே தயாராயிருப்பார்கள். அவர்கள் காரணத்திலிருந்து விளைவுக்குப் பகுத்தறிவதில்லை; அவர்களுடைய விசுவாசத்திற்கு உண்மையான அடித்தளம் இல்லை; மேலும் சோதனையின் காலத்தில் தாங்கள் மணலின் மேல் கட்டியிருப்பதை அவர்கள் கண்டுகொள்வார்கள்.
“தமது இரட்சிப்பிற்கு இதுவே போதுமானது என்று எண்ணி, வேதவசனங்களைப் பற்றிய தமக்குள்ள இப்போதைய குறைபாடான அறிவிலேயே திருப்தியடைந்து தங்குகிறவன், மரணகரமான ஏமாற்றத்தின் மேல் தங்குகிறான். சத்தியம் என முன்வைக்கப்பட்ட எல்லா மரபுகளையும் மூடநம்பிக்கைகளையும் பிழை என உணர்ந்து கண்டித்து விடுவதற்குத் தக்கவாறு, வேதவசன அடிப்படையிலான வாதங்களால் முழுமையாக ஆயத்தப்படாதவர்கள் அநேகர் உள்ளனர். கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தின் எளிமையைச் சீர்குலைப்பதற்காக, சாத்தான் தேவனுடைய ஆராதனையில் தன்னுடைய சொந்தக் கருத்துக்களை உட்புகுத்தியிருக்கிறான். இப்போதைய சத்தியத்தை நம்புகிறோம் என்று உரிமை கொண்டாடுகிற பெரும்பான்மையினர், பரிசுத்தவான்களுக்கு ஒருமுறை ஒப்புவிக்கப்பட்ட விசுவாசம் எதனால் அமைந்தது என்பதை அறியவில்லை—உங்களுக்குள் இருக்கிற கிறிஸ்து, மகிமையின் நம்பிக்கை. பழைய அடையாளக்கற்களைத் தாங்கள் காத்துக்கொள்கிறோம் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் வெதுவெதுப்பும் அலட்சியமும் உடையவர்கள். அன்பும் விசுவாசமும் எனும் உண்மையான நற்குணத்தைத் தங்களுடைய அனுபவத்தோடு பின்னிப் பொருத்தி அதைச் சொந்தமாகக் கொண்டிருப்பது என்பதன் அர்த்தம் அவர்களுக்கு தெரியாது. அவர்கள் வேதாகமத்தை நெருக்கமாக ஆராயும் மாணவர்கள் அல்ல; மாறாக சோம்பேறிகளும் கவனக்குறைவானவர்களும் ஆவர். வேதவசனப்பகுதிகளைப் பற்றிய கருத்து வேறுபாடுகள் எழும்பும்போது, நோக்கமுடனாகப் படித்திராதவர்களும் தாங்கள் எதை நம்புகிறார்கள் என்பது பற்றி உறுதியற்றவர்களுமான இவர்கள், சத்தியத்திலிருந்து விலகிச் சென்று விடுகிறார்கள். தேவசத்தியத்தை ஆர்வமுடன் ஆராய வேண்டிய அவசியத்தை எல்லாரின் மனதிலும் நாம் பதியச் செய்ய வேண்டும்; அப்பொழுது அவர்கள் சத்தியம் என்ன என்பதை உண்மையாக அறிந்திருக்கிறோம் என்று அறிந்து கொள்ளுவர். சிலர் தமக்குப் பெரும் அறிவு உண்டு என்று உரிமை கொண்டாடி, தங்களுடைய நிலைமையில் திருப்தியடைகிறார்கள்; ஆனால் அந்த வேலையின்மேல் அவர்களுக்கு இனி கூடுதல் உழைப்பு இல்லை, தேவனிடத்திலும் கிறிஸ்து மரித்த ஆத்துமாக்களிடத்திலும் கூடுதல் தீவிரமான அன்பும் இல்லை; அவர்கள் ஒருபோதும் தேவனை அறிந்ததே இல்லாதிருந்தால் இருந்திருக்கும் நிலைபோலவே உள்ளனர். தங்களுடைய சொந்த ஆத்துமாக்களுக்கு வேதாகமத்தின் சாரத்தையும் செழுமையையும் உட்கொள்ளும்படியாக அவர்கள் வேதாகமத்தை வாசிப்பதில்லை. அது தங்களிடம் பேசுகிற தேவனுடைய சத்தமென்று அவர்கள் உணருவதில்லை. ஆனால், இரட்சிப்பின் வழியை நாம் அறிந்துகொள்ள விரும்பினால், நீதியின் சூரியனின் கதிர்களை நாம் காண விரும்பினால், நோக்கமுடனே வேதவசனங்களை ஆராய வேண்டும்; ஏனெனில் வேதாகமத்தின் வாக்குத்தத்தங்களும் தீர்க்கதரிசனங்களும் தேவீக மீட்புத் திட்டத்தின் மேல் மகிமையின் தெளிவான கதிர்களைப் பொழிகின்றன; அந்த மகத்தான சத்தியங்கள் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை.” The 1888 Materials, 403.
அந்த உபதேசங்கள் என்னவென்பதையும், அந்தச் சத்தியங்களை எவ்வாறு முன்வைத்து, நிலைநிறுத்தி, பாதுகாக்க வேண்டுமென்பதையும் நாம் அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.
“யாராவது தனியாக நிலைத்திருக்க வேண்டியதாக இப்போது நமக்குச் சாத்தியமாகத் தோன்றவில்லை; ஆனால் தேவன் எப்போதாவது என்னால் பேசியிருந்தால், அவருடைய நாமத்தினிமித்தம் நாம் சபைகளின் முன்பும் ஆயிரங்களின் முன்பும் கொண்டு வரப்படும் காலம் வரும்; அப்போது ஒவ்வொருவரும் தமது விசுவாசத்திற்கான காரணத்தை விளக்க வேண்டியிருக்கும். அப்பொழுது சத்தியத்திற்காக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒவ்வொரு நிலைப்பாட்டின்மேலும் மிகக் கடுமையான ஆராய்ச்சியும் விமர்சனமும் வரும். ஆகையால், நாம் ஆதரிக்கும் உபதேசங்களை ஏன் நம்புகிறோம் என்பதை அறியும்படியாக, தேவனுடைய வார்த்தையை நாம் ஆராய்ந்து படிக்க வேண்டும். யெகோவாவின் ஜீவந்த அருள்வாக்குகளை நாம் நுணுக்கமாக ஆராய வேண்டும்.” Review and Herald, December 18, 1888.
“ஆயிரங்களின்” முன்னிலையில் கொண்டு வரப்படுவதற்காக, கடைசி நாட்களில் சத்தியத்தின் பாதுகாவலர்களில் சிலர் தொலைக்காட்சி அல்லது இணைய ஒளிபரப்புகள் போன்ற ஒரு ஊடகத்தில் சத்தியத்தைப் பாதுகாத்து நிலைநிறுத்தத் திணிக்கப்படுவார்கள் என்பது வெளிப்படையாகும். இல்லையெனில், நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் அளிக்கும் சாட்சியை ஆயிரக்கணக்கானோர் எவ்வாறு காண முடியும்? நாம் ஆதரிக்கும் போதனைகள் நமது விசுவாசத்தின் அடிப்படையை அடையாளப்படுத்துகின்றன.
“சபையின் உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவராகச் சோதிக்கப்பட்டும் நிரூபிக்கப்பட்டும் காணப்படுவார்கள். அவர்கள் சத்தியத்திற்காகச் சாட்சியமளிக்கத் திணிக்கப்படுமாறான சூழ்நிலைகளில் வைக்கப்படுவார்கள். பலர் ஆலோசனைச் சபைகளின் முன்பும் நீதிமன்றங்களிலும் பேசுமாறு அழைக்கப்படுவார்கள்; ஒருவேளை தனித்தனியாகவும் தனிமையாகவும் கூட. இந்த அவசரநேரத்தில் அவர்களுக்கு உதவியிருக்க வேண்டிய அனுபவத்தை அவர்கள் பெறாமல் புறக்கணித்துவிட்டார்கள்; வீணாக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளுக்கும் அலட்சியப்படுத்தப்பட்ட சலுகைகளுக்கும் அவர்கள் ஆத்துமாக்கள் மனக்கசப்பினால் சுமையடைந்திருக்கின்றன.” Testimonies, volume 5, 463.
தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தோற்பதில்லை; ஆகையால், நாம் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினருள் எண்ணப்பட வேண்டுமாயின், தேவனுடைய வார்த்தையில் எழுதப்பட்டிருப்பதின் அடிப்படையில் நாம் எதை நம்புகிறோம் என்பதைக் அறிந்திருக்க வேண்டும். தேவனுடைய மக்கள் தாங்கள் நம்பும் கோட்பாடுகளை விளக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படும் சோதனைக் காலம் வருவதற்கு முன்பாக, அவருடைய வார்த்தையை விமர்சன ரீதியாக ஆராயும்படி தேவனுடைய மக்களை நிர்பந்திப்பதற்காக தேவன் பிழைகள் புகுத்தப்பட அனுமதிக்கிறார்.
தேவனுடைய மக்களுக்குள் எந்தத் தகராறும் அல்லது கலக்கமும் இல்லாதிருப்பதே அவர்கள் சுத்தமான உபதேசத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்கான தீர்மானமான சான்றாகக் கருதப்படக் கூடாது. அவர்கள் சத்தியத்தையும் தவறையும் தெளிவாக வேறுபடுத்திப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கக்கூடும் என்ற அச்சத்திற்குக் காரணமுண்டு. வேதவசனங்களை ஆராய்ந்து புதிய கேள்விகள் எதுவும் எழுப்பப்படாதபோது, தாங்கள் சத்தியத்தை உடையவர்கள் என்பதை உறுதிசெய்ய மனிதர்களைத் தாங்களாகவே வேதாகமத்தை ஆராயத் தூண்டும் கருத்து வேறுபாடுகள் எதுவும் தோன்றாதபோது, பண்டைய காலங்களில் இருந்ததுபோல இன்றும் அநேகர் மரபைப் பற்றிக்கொண்டு, தாங்கள் அறியாததை வணங்கிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
தற்போதைய சத்தியத்தை அறிந்திருக்கிறோம் என்று உரிமைகூறும் பலர் தாங்கள் என்ன விசுவாசிக்கிறார்கள் என்பதையே அறியாதவர்கள் என்று எனக்குக் காட்டப்பட்டது. தங்கள் விசுவாசத்தின் ஆதாரங்களை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை. இக்காலத்திற்குரிய கிரியையின் மதிப்பை அவர்கள் உரியபடி உணர்வதில்லை. சோதனையின் காலம் வரும்போது, இப்போது பிறருக்குப் பிரசங்கித்து வருகிறவர்களில் சிலர், தாங்கள் நிலைநிறுத்திக் கொண்டிருக்கும் கருத்துநிலைகளை ஆராய்ந்து பார்க்கையில், திருப்திகரமான காரணம் எதையும் அளிக்க இயலாத பல விஷயங்கள் இருப்பதை கண்டடைவார்கள். இவ்வாறு சோதிக்கப்படும்வரை, தங்களுடைய பெரிய அறியாமையை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. மேலும், சபையிலுள்ள பலர் தாங்கள் விசுவாசிப்பதைக் புரிந்துகொள்கிறோம் என்று தாமாகவே எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால், விவாதம் எழும் வரையில், தங்களுடைய சொந்த பலவீனத்தை அவர்கள் அறியமாட்டார்கள். அதே விசுவாசமுள்ளவர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, தாங்கள் நம்புகிறதைக் விளக்கும்படி தனித்தும் ஒருத்தராகவும் நிற்க நிர்பந்திக்கப்படும்போது, தாங்கள் சத்தியமாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தவற்றைப் பற்றிய தங்களுடைய கருத்துகள் எவ்வளவு குழப்பமானவையாக உள்ளன என்பதை கண்டு அவர்கள் ஆச்சரியப்படுவார்கள். நிச்சயமாக, நம்மிடத்தில் ஜீவனுள்ள தேவனிடமிருந்து விலகுதலும், தெய்வீக ஞானத்தின் இடத்தில் மனித ஞானத்தை நிறுத்தி, மனிதரிடத்திற்குத் திரும்புதலும் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
“தேவன் தமது ஜனங்களை எழுப்புவார்; பிற வழிமுறைகள் தோல்வியுற்றால், அவர்களுக்குள் மாறுபாடான போதனைகள் புகுந்துவரும்; அவை அவர்களைச் சலித்து, கோதுமையிலிருந்து தவிடை பிரித்தெடுக்கும். கர்த்தர், தமது வார்த்தையை நம்புகிற அனைவரையும் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழும்புமாறு அழைக்கிறார். இந்தக் காலத்திற்கே ஏற்ற விலைமதிப்புமிக்க ஒளி வந்துள்ளது. அது வேதாகமச் சத்தியம்; நம்ம்மேல் உடனடியாக வந்திருக்கும் அபாயங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த ஒளி, நம்மை வேதவாக்கியங்களை விழிப்புடன் ஆராய்ந்து படிக்கவும், நாம் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் நிலைப்பாடுகளை மிகவும் கவனமான பரிசோதனைக்குட்படுத்தவும் நடத்த வேண்டும். சத்தியத்தின் அனைத்து அம்சங்களும் நிலைப்பாடுகளும் ஜெபத்துடனும் உபவாசத்துடனும் முற்றிலும், இடையறாத உறுதியோடும் ஆராயப்பட வேண்டும் என்பதே தேவனுடைய விருப்பமாகும். விசுவாசிகள், சத்தியம் எதனால் அமைகிறது என்பதைக் குறித்த ஊகங்களிலும் தெளிவில்லாத கருத்துக்களிலும் தங்கியிருக்கக் கூடாது. அவர்களுடைய விசுவாசம் தேவனுடைய வார்த்தையின்மேல் உறுதியாக அடிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்; அப்பொழுது சோதனையின் காலம் வரும்போது, தங்கள் விசுவாசத்திற்குப் பதிலளிக்க அவர்கள் சபைகளின் முன் கொண்டுவரப்பட்டாலும், தங்களுக்குள்ளுள்ள நம்பிக்கைக்கான காரணத்தை சாந்தத்துடனும் பயத்துடனும் சொல்லக்கூடியவர்களாயிருப்பார்கள்.
“கிளர்ச்சியூட்டுங்கள், கிளர்ச்சியூட்டுங்கள், கிளர்ச்சியூட்டுங்கள். நாம் உலகத்தின் முன் முன்வைக்கும் பொருள்கள் நமக்குப் உயிரோடும் நிஜமான உண்மையாக இருக்க வேண்டும். நாம் விசுவாசத்தின் அடிப்படைப் பிரமாணங்களாகக் கருதும் போதனைகளைப் பாதுகாக்கும் வேளையில், முற்றிலும் உறுதியானவையல்லாத வாதங்களை ஒருபோதும் பயன்படுத்தத் தம்மை அனுமதிக்கக் கூடாது என்பது மிக முக்கியமானது. அவை எதிர்ப்பவரின் வாயை அடைக்க உதவக்கூடும்; ஆனால் அவை சத்தியத்துக்கு மரியாதை செய்யாது. நாம் உறுதியான வாதங்களை முன்வைக்க வேண்டும்; அவை நம் எதிரிகளின் வாயை அடைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், மிக நெருக்கமானதும் மிக ஆழமானதுமான ஆராய்ச்சியையும் தாங்கிக் கொள்ளக்கூடியவையாக இருக்க வேண்டும். விவாதக்காரர்களாகத் தங்களைப் பயிற்றுவித்தவர்களிடத்தில், அவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தையை நியாயத்தோடு கையாளாமல் விடுவார்கள் என்ற மிகுந்த அபாயம் உள்ளது. ஒரு எதிர்ப்பவரை எதிர்கொள்ளும் போது, விசுவாசிக்கே வெறும் தன்னம்பிக்கை அளிக்க முயல்வதற்குப் பதிலாக, அவன் மனதில் உறுதியான நம்பிக்கையை எழுப்பும் வகையில் பொருள்களை முன்வைப்பதே நமது ஆழ்ந்த முயற்சியாக இருக்க வேண்டும்.
“மனிதனுடைய அறிவுசார் முன்னேற்றம் எதுவாயிருந்தாலும், அதிகமான ஒளிக்காக வேதாகமங்களை ஆழமாகவும் இடைவிடாமலும் ஆராய்வதற்கான அவசியம் இல்லை என்று அவன் ஒரு கணமும் எண்ணாதிருக்கட்டும். ஒரு ஜனமாகிய நாம் ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட முறையில் தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர்களாக இருக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். தேவன் நமக்குக் காண்பிக்கும் ஒளியின் எந்தக் கதிரையும் நாம் உணர்ந்து அறிந்துகொள்ளும் பொருட்டு, நாம் தீவிரமான கவனத்தோடு விழித்திருக்க வேண்டும். சத்தியத்தின் முதல் ஒளிக்கீற்றுகளை நாம் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும்; மேலும் ஜெபமுள்ள ஆய்வின் மூலம் இன்னும் தெளிவான ஒளி பெறப்படலாம்; அதைப் பிறருக்குமுன் கொண்டு வரலாம்.” Testimonies, volume 5, 708.
இறுதியில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரமாக அமைவோராகிய “தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர்கள்,” விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியையும் துன்புறுத்தலையும் ஏற்படுத்தும் பூமியிலுள்ள அதிகாரங்களுடன் மோதும் முன்னரே, “தனித்தனியாகச் சோதிக்கப்பட்டும் நிரூபிக்கப்பட்டும்” இருப்பார்கள். விசுவாசமுள்ளவர்கள் முதலில் தேவனால் “எழுப்பப்படுவார்கள்.” தாமதிக்கும் காலத்தின் போது அவர்கள் விழுந்திருந்த மந்தநித்திரையிலிருந்து தூங்கிக்கிடக்கும் கன்னியர் “எழுப்பப்படுவார்கள்.” 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்திலிருந்து வெளிவந்த கட்டுரைகள் மூலம் தேவன் அருளிய செய்தியினால் அவர்கள் விழித்தெழாமல் இருப்பார்களாயின், கோதுமையும் களையும் பிரிக்கும் செயலைச் சலனப்படுத்தும் ஒரு சோதனைச் செயல்முறையின் மூலம் நிறைவேற்றுவதற்காக, “பொய்ப்போதனைகள்” “அவர்களுக்குள் நுழைய” தேவன் அனுமதிப்பார். நாம் இப்போது அந்தச் சலனப்படுத்தும் செயல்முறையிலேயே இருக்கிறோம்.
நவீன ரோமாவின் சரியான அடையாளம் குறித்த சர்ச்சையைப் பின்தொடர்ந்து வந்தவர்களுக்கு மூன்று விருப்பங்கள் உள்ளன. ஒரு விருப்பம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளே நவீன ரோமா என்பது; மற்றொன்று, போப்பாண்டவர் அதிகாரமே நவீன ரோமா என்பது; மூன்றாவது விருப்பம், முந்தைய இரு நிலைப்பாடுகளும் தவறானவை என்றும், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தில், தங்களை உயர்த்திக்கொண்டு, விழுந்து, தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிற தானியேலின் ஜனங்களின் கொள்ளைக்காரர்களால் வேறொரு அதிகாரம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது என்றும் ஆகும்.
நவீன ரோம் என்பது பாப்பரசர் அதிகாரமா அல்லது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளா என்ற கருத்து வேறுபாடு, அவருடைய ஜனங்கள் அவருடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை ஆராய்ந்து படிக்கத் தள்ளப்படுவதற்காகவே இவ்வியக்கத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட அனுமதிக்கப்பட்டது என்று நான் வாதிடுகிறேன். தேவன் இந்த விவாதத்தைத் தம்முடைய இரக்கத்தின் வெளிப்பாடாக ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். நவீன ரோம் குறித்து யார் சரி, யார் தவறு என்பதை வெறுமனே அடையாளம் காண்பதற்காக அல்ல, வரவிருக்கும் நெருக்கடிக்காக அவருடைய ஜனங்களை ஆயத்தப்படுத்துவதற்காகத்தான் இந்த கருத்து வேறுபாடு அதிகம் தொடர்புடையது என்று நான் வாதிடுகிறேன். காண விரும்புகிற எவருக்காகவும், அவர்களுடைய தனிப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வார்த்தை பற்றிய புரிதல் முழுமையற்றதோ அல்லது தவறானதோ என்பதை வெளிப்படுத்துவதற்காகவே இந்த கருத்து வேறுபாடு தேவனால் அனுமதிக்கப்பட்டதோடு திட்டமிடப்பட்டதுமாகும். ஆகையால், இந்த விவாதமே தேவனுடைய இரக்கத்திற்கான சான்றாகும்.
இந்த விவாதம் உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரரால் குறிக்கப்படும் வல்லமை யார் என்பதை அடையாளங்காண்வதையே மட்டும் அல்ல, விவாதத்தின் இரு தரப்பினரும் தாம் நிலைநிறுத்துவதாகக் கூறும் “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியல் சரியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறதா என்பதையும் உட்படுத்துகிறது. “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசன விதிகள், கோதுமையும் களையும் பிரித்தறியும் சலித்தெடுக்கும் செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் சிறப்பான தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாடுகளை உள்ளடக்குகின்றன. இந்நடப்பு விவாதத்தில் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன என்று நான் வாதிடும் “வரி மேல் வரி” முறையியலின் மூன்று கூறுகள் இவையே: சத்தியமாகிய கிறிஸ்து, ஆல்பாவும் ஒமேகாவுமாகிய கிறிஸ்து, மேலும் தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாடு.
இறுதியில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தைப் பற்றிய தவறான புரிதலைப் பற்றிக்கொள்ளுகிறவர்கள், தங்களுடைய கோட்பாட்டுச் நிலைப்பாட்டை தனிப்பட்ட விளக்கத்தின் மீது அடிப்படையாக வைத்திருப்பவர்கள் என்று வெளிப்படுவார்கள்.
நமக்குப் இன்னும் உறுதியான தீர்க்கதரிசன வசனம் உண்டு; பகல் விடியும் வரைக்கும், விடிவெள்ளி உங்கள் இருதயங்களில் உதிக்கும் வரைக்கும், இருண்ட இடத்தில் ஒளிரும் விளக்கைப் போல அதற்குச் செவிகொடுக்கிறீர்களானால் நன்றாகும். முதலில் இதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்: வேதவசனத்தில் உள்ள எந்தத் தீர்க்கதரிசனமும் தனிப்பட்ட விளக்கத்திற்குரியது அல்ல. ஏனெனில் தீர்க்கதரிசனம் பூர்வகாலத்தில் மனுஷனின் சித்தத்தினால் உண்டாகவில்லை; தேவனுடைய பரிசுத்தமான மனுஷர் பரிசுத்த ஆவியினால் ஏவப்பட்டு பேசினார்கள். 2 பேதுரு 1:19–21.
பதினான்காம் வசனத்தைச் சுற்றியுள்ள விவாதத்தில், நான் “தனிப்பட்ட விளக்கம்” என்று புரிந்துகொள்ளும் ஒன்றிற்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டு The Great Controversy என்னும் நூலில் காணப்படுகிறது.
“சப்தம் கிறிஸ்தவ உலகமெங்கும் சிறப்பான சர்ச்சைக்குரிய மையப்புள்ளியாகி, ஞாயிறு அனுசரிப்பை கட்டாயப்படுத்துவதற்காக மத மற்றும் உலகியலான அதிகாரிகள் ஒன்றிணைந்திருப்பதால், பொதுமக்களின் கோரிக்கைக்குச் சாய்ந்து ஒப்புக்கொடுக்க ஒரு சிறிய சிறுபான்மையினரின் இடையறாத மறுப்பு, அவர்களை உலகமெங்கும் வெறுக்கப்படத்தக்கவர்களாக ஆக்கும். திருச்சபையின் ஒரு நிறுவலுக்கும் அரசின் ஒரு சட்டத்திற்கும் எதிராக நிலைத்து நிற்கும் அந்தச் சிலர் சகிக்கப்படக் கூடாது; முழு ஜாதிகளும் குழப்பத்திலும் சட்டமின்மையிலும் தள்ளப்படுவதற்குப் பதிலாக அவர்கள் துன்புறுவது மேல் என்று வலியுறுத்தப்படும். இதே வாதமே அநேக நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு ‘ஜனங்களின் அதிகாரிகளால்’ கிறிஸ்துவுக்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்டது. ‘ஒரே மனிதன் ஜனங்களுக்காக மரிக்கவும், மொத்த ஜாதியும் அழியாமற்போகவும் நமக்கு நன்மையாக இருக்கிறது’ என்று தந்திரமான கயாபா கூறினான். யோவான் 11:50. இந்த வாதம் தீர்மானமானதாகத் தோன்றும்; இறுதியில், நான்காம் கற்பனையின் சப்தத்தைப் பரிசுத்தமாகக் காக்கிறவர்களுக்கு எதிராக ஒரு கட்டளைப் பிறப்பிக்கப்பட்டு, அவர்கள் மிகக் கடுமையான தண்டனைக்குரியவர்கள் என அறிவிக்கப்பட்டு, குறிப்பிட்ட ஒரு காலத்தின் பின்னர் அவர்களை மரணத்திற்குக் கொடுக்க மக்களுக்கு சுதந்திரம் அளிக்கப்படும். பழைய உலகிலுள்ள ரோம சமயவாதமும் புதிய உலகிலுள்ள மததுரோகமான புரொட்டஸ்டண்டிசமும், தேவனுடைய சகல கட்டளைகளையும் மதிக்கிறவர்களுக்கு எதிராக இதே போன்ற ஒரு போக்கைப் பின்பற்றும்.” The Great Controversy, 615.
“கிறிஸ்தவ உலகம்” என்பது உலகமெங்குமுள்ள கிறிஸ்தவர்களின் சமுதாயத்தையோ, அல்லது கிறிஸ்தவ பெரும்பான்மை கொண்ட நாடுகளும் கலாச்சாரங்களும் ஆகியவற்றின் கூட்டுத்தொகுதியையோ குறிக்கிறது. இந்தச் சொல் பொதுவாக, கிறிஸ்தவம் ஆதிக்க மதமாக இருந்து, கலாச்சாரம், சட்டங்கள், மற்றும் சமூக நெறிகள் மீது குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ள உலகின் பகுதிகளைச் சுட்டிக்காட்டப் பயன்படுகிறது. கிறிஸ்தவ உலகம், அதன் பின்பற்றிகள், கலாச்சாரத் தாக்கம், மற்றும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் ஆகியவைகளின் அடிப்படையில், கிறிஸ்தவத்தின் உலகளாவிய விரிப்பை உள்ளடக்குகிறது. Ellen White CD-ROM-இல் உள்ள மறுமொழிகளை நீக்காமல் எண்ணினால், “கிறிஸ்தவ உலகம்” என்ற சொல் நூற்று எழுபத்து ஆறு முறை இடம்பெறுகிறது. புவியியல் ரீதியாக, கிறிஸ்தவ உலகம் பொதுவாக ஐரோப்பாவையும் அமெரிக்காவையும் குறிக்கிறது என்று சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார். சகோதரி வைட் பயன்படுத்தும் சூழலில், ஐரோப்பா பழைய உலகமாகவும், அமெரிக்கா புதிய உலகமாகவும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
“ஆனால் ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்ற கொம்புகளையுடைய மிருகம் ‘பூமியிலிருந்து மேலெழுந்து வருவது’ போல் காணப்பட்டது.” ஆகையால், தன்னை நிறுவிக்கொள்ள பிற அதிகாரங்களை கவிழ்த்தெறிவதற்குப் பதிலாக, இவ்வாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஜாதி, முன்பாக குடியேற்றமில்லாத பிரதேசத்தில் எழுந்து, படிப்படியாகவும் சமாதானமாகவும் வளர்ந்து வரவேண்டும். அப்படியானால், அது பழைய உலகின் நெருக்கமாக நிரம்பியதும் போராட்டங்களில் சிக்கியதுமான ஜாதிகளின் நடுவே—‘ஜனங்களும், திரளான மக்களும், ஜாதிகளும், மொழிகளும்’ என்ற அந்த கலகமிக்க சமுத்திரத்தில்—எழுந்திருக்க முடியாது. அது மேற்கு கண்டத்தில் தேடப்பட வேண்டும்.
“புதிய உலகத்தின் எந்த ஜாதி 1798-ஆம் ஆண்டில் அதிகாரத்தில் உயர்ந்து வந்து, வல்லமையும் மகத்துவமும் உடையதாக இருப்பதற்கான வாக்குறுதியை அளித்து, உலகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தது? இந்த அடையாளத்தின் பொருத்தத்தில் எந்தச் சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லை. ஒரே ஒரு ஜாதி, அதுவும் ஒரே ஜாதி மட்டுமே, இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் குறிப்புகளுக்கு ஏற்ப பொருந்துகிறது; அது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளைத் தெளிவாகவும் தவறாது சுட்டிக்காட்டுகிறது.” The Great Controversy, 441.
நாம் பரிசீலித்து வரும் பத்தியின் கடைசி வாக்கியம், “பழைய உலகில் ரோமனியம் மற்றும் புதிய உலகில் மததுறந்த புராட்டஸ்தாந்தம்” என்ற வெளிப்பாடு, “பழைய உலகின் ரோமனியம்” என்பதனை இருண்ட யுகங்களில் இருந்த பாப்பாட்சியாகவும், “புதிய உலகில் மததுறந்த புராட்டஸ்தாந்தம்” என்ற சொற்றொடரால் குறிக்கப்படும் நவீன ரோமாவாக ஐக்கிய அமெரிக்காவையும் (மததுறந்த புராட்டஸ்தாந்தம்) அடையாளப்படுத்துகிறது என்று கூறும் நோக்கில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. “பழைய” என்பது கடந்தகால வரலாறு என வரையறுக்கப்படுகிறது; “புதிய” என்பது நவீனமான அல்லது நடப்புக் கால வரலாறு என வரையறுக்கப்படுகிறது. அந்தப் பயன்பாடு, கிறிஸ்தவ உலகத்தையும் “பழைய” மற்றும் “புதிய” உலகங்களையும் பற்றிய சகோதரி வைட்டின் நிலைநிறுத்தப்பட்ட புரிதலைத் திரித்துக் காட்டுகிறது.
இந்த வாக்கியத்தை கடந்தகாலமும் எதிர்காலமும் ஆகிய வரலாற்றின் கோணத்தில் பொருத்துகிறவர்கள், சகோதரி வைட் நோக்கமாய்க் குறித்த அர்த்தத்திற்கு நேர்மாறாக “தனிப்பட்ட விளக்கம்” ஒன்றைக் கண்டறிகிறார்கள். “பழைய உலகம்” என்பது கடந்தகால வரலாற்றைக் குறிக்கிறது; “புதிய” என்பது நவீன அல்லது தற்போதைய வரலாற்றைக் குறிக்கிறது என்றே அந்தக் கூற்று வலியுறுத்துகிறது.
அந்தப் பகுதியில், “பின்தொடரும்” என்று கூறப்படுகிறது. ரோமக் கத்தோலிக்கம் மற்றும் விசுவாசத் துரோகம் அடைந்த புராட்டஸ்டண்டம் “தெய்வீகக் கட்டளைகளையெல்லாம் கௌரவிப்போருக்கு எதிராக ஒத்த போக்கை பின்பற்றும்.” அந்தப் பகுதியில் “பழைய உலகம்” என்பது ஐரோப்பாவையும், “புதிய உலகம்” என்பது அமெரிக்க நாடுகளையும் குறிக்கிறது. சகோதரி வைட், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சோதனையை முழு உலகமும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருப்பதாகவும், ஐரோப்பாவில் நடைபெறும் துன்புறுத்தல்களில் ரோமக் கத்தோலிக்கம் முன்னிலை வகிக்கும் என்றும், அமெரிக்க நாடுகளில் நடைபெறும் துன்புறுத்தல்களில் விசுவாசத் துரோகம் அடைந்த புராட்டஸ்டண்டம் முன்னிலை வகிக்கும் என்றும் போதிக்கிறார். அமெரிக்க நாடுகளும் ஐரோப்பாவும் “கிறிஸ்தவ உலகம்” என்று வரையறுக்கப்படுகின்றன. ரோமக் கத்தோலிக்கமும் விசுவாசத் துரோகம் அடைந்த புராட்டஸ்டண்டமும் இரண்டும் “தெய்வீகக் கட்டளைகளையெல்லாம் கௌரவிப்போருக்கு எதிராக ஒத்த போக்கை பின்பற்றும்.”
“பின்தொடரும்” என்பது இவ்விரு அதிகாரங்களாலும் நடைபெறவிருக்கும் எதிர்காலச் செயலினைக் குறிக்கிறது; ஆகையால் பழைய உலகின் ரோமனியம் இருள் யுகங்களின் பாப்பரசுத் அதிகாரமே என்று கூறுவது இலக்கணரீதியாக முடியாததாகும். இவ்விரு அதிகாரங்களாலும் மேற்கொள்ளப்படும் துன்புறுத்தலும் எதிர்காலக் காலத்திலே உள்ளது. அந்தச் சொற்றொடரின் வரையறை “பின்தொடரும்” என்பதாகும்; அதற்குப் பொருள், எதையாவது அடையவோ பெற்றுக்கொள்ளவோ என்ற நோக்கத்துடன் அதைப் பின்தொடருதல் அல்லது துரத்திச் செல்லுதல் ஆகும். இது, ஒரு தனிநபரோ குழுவோ ஒரு இலக்கு அல்லது நோக்கத்தைச் செயற்பூர்வமாகத் தேடுவதற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கும் எதிர்காலச் செயலினைக் குறிக்கிறது.
இந்த சொற்றொடர் பல்வேறு சூழல்களில் பயன்படுத்தப்படலாம்: “அவள் மருத்துவத் துறையில் ஒரு தொழிலைத் தொடர்ந்து சாதிப்பாள்” என்பது, அவள் மருத்துவ நிபுணராக ஆகும் நோக்கில் முயன்று செயல்படத் திட்டமிட்டிருக்கிறாள் என்பதைக் குறிக்கிறது. “அவன் பொறியியலில் ஒரு பட்டப்படிப்பைத் தொடர்வான்” என்பது, அவன் உயர்கல்வி நிறுவனத்தில் பொறியியல் படிக்க எண்ணமுடையவன் என்பதைக் சுட்டிக்காட்டுகிறது. “அணி அந்தத் திட்டத்தை நிறைவு பெறும் வரை தொடர்ந்து மேற்கொள்ளும்” என்பது, திட்டம் முடிவுறும் வரை அணி அதில் தொடர்ந்து பணியாற்றும் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. “அவர்கள் அந்த நிறுவனத்திற்கு எதிராக சட்டநடவடிக்கையைத் தொடர்வார்கள்” என்பது, ஒரு குறையைத் தீர்க்கவோ அல்லது நீதியை நாடவோ அவர்கள் சட்டரீதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்க நினைக்கிறார்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. மொத்தத்தில், “will pursue” என்பது எதிர்காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கு அல்லது விளைவை அடைவதற்கான உறுதியையும், அர்ப்பணிப்பையும், தெளிவான நோக்கத்தையும் உணர்த்துகிறது.
பழைய உலகின் ரோமானிய மதஅமைப்பு கடந்தகால வரலாறு என்று போதிக்கப் பயன்படும் அந்தத் தனிப்பட்ட விளக்கம், பின்னர் தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கான பயன்பாட்டின் தவறான பிரயோகத்தைத் தாங்கி நிறுத்தும் ஒரு பலகையாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ரோமின் மும்மடங்கான பயன்பாடு அஞ்ஞான ரோமைக் குறிக்கிறது; அதன்பின் பாப்பரசர் ரோம், பின்னர் மூன்று ரோம்களில் மூன்றாவதாக ஐக்கிய அமெரிக்காவைக் குறிக்கிறது என்று அது வாதிடுகிறது. இதற்கு மிகவும் ஒத்த குறைபாடுடைய ஒரு பிரயோகம் 2001 செப்டம்பர் 11-க்கு அடுத்துச் சிறிது காலத்திலேயே, யோவேல் புத்தகத்தின் காரணமாக ஒரு குழு இயக்கத்திலிருந்து பிரிந்தபோது பயன்படுத்தப்பட்டது.
அப்போது அந்த விவாதம் கனடாவில் நடைபெற்ற ஒரு முகாம் கூட்டத்தில் தொடங்கியது; அங்கு மூன்று ஐயோக்களின் மும்மடங்கு பயன்பாடு யோவேல் புத்தகத்தில் இணைக்கப்பட்டு, மூன்றாம் ஐயோகத்தின் இஸ்லாம் என்பதே முதல் அதிகாரத்தின் ஆறாம் வசனத்தில் தேசத்துக்கு விரோதமாக வந்த ஜாதி என்று கற்பிக்கப்பட்டது. அந்த ஜாதி பாப்பரச ரோமமே ஆகும்; ஆனால் அந்த ஜாதி இஸ்லாமே என்று வாதிடும் ஒரு தனிப்பட்ட விளக்கம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. மூன்று ஐயோக்களின் மும்மடங்கு பயன்பாடு, 2001 செப்டம்பர் 11-இன் அதிகாரமாக இஸ்லாமை நிறுவியிருந்தது; மேலும் யோவேல் முதல் அதிகாரத்தில் உள்ள பாப்பரச அதிகாரம் உண்மையில் இஸ்லாமே என்று அந்த புதிய தனிப்பட்ட விளக்கம் வலியுறுத்தியது. யோவேல் புத்தகத்தில் பாப்பரச அதிகாரத்தைச் சரியாக அடையாளப்படுத்தியதை நிராகரித்த அந்த தனிப்பட்ட விளக்கம், மூன்று ஐயோக்களின் தவறான பயன்பாட்டினால் வலுப்படுத்தப்பட்டது. இப்போது, பாப்பரச அதிகாரத்தை ஒதுக்கிவிட்டு அதன் இடத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்காவை நிலைநிறுத்தும் இன்னொரு தனிப்பட்ட விளக்கம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
உண்டாயிருந்தது மீண்டும் உண்டாகும்; செய்யப்பட்டது மீண்டும் செய்யப்படும்; சூரியனுக்குக் கீழே புதிதென்ற ஒன்று இல்லை. “இதோ, இது புதிது” என்று சொல்லத்தக்க எதுவும் உண்டோ? அது நமக்குமுன் இருந்த பண்டைய காலங்களிலேயே ஏற்கனவே இருந்தது. பிரசங்கி 1:9, 10.
கடைசி நாட்களின் விவாதங்களில், பழைய விவாதங்களின் மறுபடியும் தோன்றுதல் அடங்கியுள்ளது; மேலும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், வடக்கு இராஜாவின் குறியீட்டின் மீது தன் தனிப்பட்ட விளக்கத்தைச் சுமத்தின உரையா ஸ்மித்தின் விவாதமும் உள்ளது. அவ்வாறு செய்ததினால், அவர் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்துக்கான ஒரு புரிதலை உருவாக்கினார்; அது இருளை மட்டுமே உண்டாக்கியது. இந்தக் கடைசி நாட்களில் மீண்டும் எழும் விவாதங்கள், நிறுவப்பட்ட சத்தியத்தின் மீது தனிப்பட்ட விளக்கங்களைப் பயன்படுத்துவதால் விளையும் கனியைச் சிறப்பாக அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஸ்மித் தன் Daniel and the Revelation என்னும் புத்தகத்தில் இதையே செய்தார். யோவேல் புத்தகத்தைச் சார்ந்த விவாதத்திலும் இதுவே செய்யப்பட்டது; மேலும் The Great Controversy இலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு பத்தியில், “Christendom” என்பது எதைக் குறிக்கிறது என்பதற்கான வரையறையை உலகத்தின் சூழலிலும் எலன் வைட்டின் எழுத்துகளினுள்ளும் தவிர்த்துவிடுவதும், அதனுடன் “will pursue” என்னும் சொற்றொடர் எதிர்கால நிகழ்வொன்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதை உணர்த்தும் இலக்கணத்தின் அடிப்படை விதிகளையும் நிராகரிப்பதும் இடம்பெறும்போது, பயன்படுத்தப்படும் இயக்கவியல் இதே ஆகும். அந்தக் குறிப்புக் கோணத்திலிருந்து, “Old World” என்பது கி.பி. 538 முதல் 1798 வரை உள்ள பாப்பரசராட்சி அதிகாரத்தின் வரலாறே எனும் குறைபாடுடைய கருத்து, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டின் வரையறையைப் பற்றிய நிறுவப்பட்ட புரிதலுக்கு விரோதமாக வாதிடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
“தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் கடந்தகாலத்தில் நிறைவேறும்படியாக தேவன் குறிப்பிட்ட அனைத்தும் நிறைவேறியுள்ளன; இன்னும் வரிசைப்படி வரவிருப்பதெல்லாம் நிச்சயமாக வரும். தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியாகிய தானியேல் தன் இடத்தில் நிற்கிறான். யோவானும் தன் இடத்தில் நிற்கிறான். வெளிப்படுத்துதலில் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் மாணவர்களுக்கு தானியேலின் புத்தகத்தைத் திறந்திருக்கிறது; இவ்வாறு தானியேல் தன் இடத்தில் நிற்கிறான். அவன் தன் சாட்சியை வழங்குகிறான், அதாவது மிகப் பெரியதுமானவும் மிகக் கம்பீரமானவுமான நிகழ்வுகளைப் பற்றிக் கர்த்தர் தரிசனத்தில் அவனுக்குத் தெரியப்படுத்தியதையே; அவற்றின் நிறைவேற்றத்தின் நுழைவாயிலிலேயே நாமிருந்து கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில், நாம் அறிந்திருக்க வேண்டியவைகளாகும்.”
“வரலாறிலும் தீர்க்கதரிசனத்திலும், தேவனுடைய வார்த்தை சத்தியத்துக்கும் தவறுக்கும் இடையில் நீண்டகாலமாகத் தொடர்ந்துவரும் போராட்டத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அந்தப் போராட்டம் இன்னும் நடைபெற்று கொண்டிருக்கிறது. கடந்துபோனவை மீண்டும் நிகழும். பழைய சர்ச்சைகள் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படும்; புதிய கோட்பாடுகள் இடையறாது தோன்றிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனால், தங்கள் விசுவாசத்திலும் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்திலும் முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகளின் அறிவிப்பில் ஒரு பங்கை நிறைவேற்றிய தேவனுடைய மக்கள், தாங்கள் எங்கு நிலைத்திருக்கிறோம் என்பதை அறிந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் மிகச் சுத்தமான பொன்னைவிடவும் அருமையான ஒரு அனுபவத்தை உடையவர்கள். தங்கள் நம்பிக்கையின் ஆரம்ப உறுதியை முடிவுவரை அசையாமல் பற்றிக்கொண்டு, அவர்கள் பாறையைப்போல உறுதியாக நிலைத்திருக்க வேண்டும்.” Selected Message, book 2, 109.
சகோதரி வைட், பவுல் கூறிய “அவர்களுடைய நம்பிக்கையின் ஆரம்பத்தை” அட்வென்டிசத்தின் அடிப்படைச் சத்தியங்களாகக் குறிப்பிடுகிறார் என்பதை எளிதாக நிரூபிக்கலாம். மில்லரைட்டுகள், “உன் ஜனங்களில் கொள்ளையிடுகிறவர்கள்” என்பது போப்பாட்சிச் சக்தியே என்று போதித்தனர்; மேலும் 1989 முதல், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் இயக்கம், அந்தச் சின்னத்தைப் பற்றிய அதே புரிதலையே மில்லரைட்டுகள் கொண்டிருந்ததுபோல் மீண்டும் மீண்டும் அடையாளம் கண்டுள்ளது. இப்போது “உன் ஜனங்களில் கொள்ளையிடுகிறவர்கள்” யார் என்பது குறித்து ஒரு “புதிய கோட்பாடு” உள்ளது; அது ஒரு பழைய சர்ச்சையை மீண்டும் உயிர்ப்பித்துள்ளது; அந்த அர்த்தத்தில், அது ஏற்கனவே நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தைத் தவறாக அடையாளம் காண்பதனைப் பயன்படுத்தி, மணலின்மேல் எழுப்பப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசன மாதிரியை உருவாக்குகிறது. அது ஸ்மித்தின் தனிப்பட்ட விளக்கமாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது யோவேல் முதலாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஜாதியைப் பற்றிய தவறான பயன்பாடாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளை நவீன ரோமா என்று அடையாளம் காண்பதாக இருந்தாலும்கூட; இந்த மூன்று தவறுகளும் கடைசி நாட்களில் போப்பாட்சிச் ரோமாவைப் பற்றிய சரியான புரிதலைத் தாக்குகின்றன; அப்படிச் செய்வதன் மூலம், தேவனுடைய மக்கள் அழிவார்களா அல்லது உயிர்வாழ்வார்களா என்பதை அடையாளம் காணும் தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தை நிறுவும் அந்தச் சின்னத்தையே அவை தாக்குகின்றன.
எதிர்காலத்தில் ஐரோப்பாவில் இருக்கும் ரோம மதவாதமும் அமெரிக்கப் பகுதிகளில் இருக்கும் விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்தாந்தமும், பரிசுத்த வரலாற்று முழுவதும் செய்யப்பட்டதுபோல, சப்தத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள்மேல் துன்புறுத்தலை “தொடர்ந்து நடத்தும்.”
“தேவன் தமது ஜனங்களை எழுப்புவார்; பிற வழிமுறைகள் தோல்வியுற்றால், அவர்களுக்குள் மாறுபாடான போதனைகள் புகுந்துவரும்; அவை அவர்களைச் சலித்துத் தூவிச், கோதுமையிலிருந்து பதரைக் பிரித்துவிடும். கர்த்தர், தமது வார்த்தையை நம்புகிற அனைவரையும் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழுமாறு அழைக்கிறார். இக்காலத்திற்குத் தக்க அருமையான ஒளி வந்துள்ளது. அது நம்மீது நேரடியாக வந்து நிற்கும் அபாயங்களை வெளிப்படுத்தும் வேதாகமச் சத்தியமாகும். இந்த ஒளி, வேதாகமத்தை முயற்சியுடனும் விடாமுயற்சியுடனும் ஆராய்வதற்கும், நாம் நிலைநிறுத்திக் கொண்டிருக்கும் கருத்துநிலைகளை மிகவும் தீவிரமான ஆய்வுக்குட்படுத்துவதற்கும் நம்மை நடத்தவேண்டும். சத்தியத்தின் அனைத்து அம்சங்களும் நிலைப்பாடுகளும் ஜெபத்துடனும் உபவாசத்துடனும் முற்றிலும், இடைவிடாத உறுதியோடும் ஆராயப்பட வேண்டும் என்பதே தேவனுடைய விருப்பம். விசுவாசிகள், சத்தியம் என்றால் என்ன என்பதைக் குறித்த ஊகங்களிலும் தெளிவாக வரையறுக்கப்படாத கருத்துகளிலும் இளைப்பாறக்கூடாது.” Gospel Workers, 299.
அடுத்த கட்டுரையில் இந்தச் சிந்தனைகளை நாம் தொடர்வோம்.