ரோமா தரிசனத்தை நிறுவுகிறது - எண் பன்னிரண்டு

தானியேல் தீர்க்கதரிசி கூறிய பாழாக்கும் அருவருப்பு என்பது, மூன்று வேறுபட்ட காலங்களிலுள்ள கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் செல்ல வேண்டிய அடையாளமாகும். கி.பி. 66-ஆம் ஆண்டில், எருசலேமை ரோமப் படைகளின் கொடிச்சின்னங்கள் சூழ்ந்திருப்பதை அவர்கள் கண்டபோது, எருசலேமிலிருந்த கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் சென்றார்கள். ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் ஆறாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலும் வாழ்ந்த கிறிஸ்தவர்கள், தேவனுடைய ஆலயத்தில் பாவத்தின் மனிதன் தானே தேவன் என்று அறிவிப்பதை கண்டபோது, வனாந்தரத்திற்குள் தப்பிச் சென்றார்கள். 1888-ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் காங்கிரஸில் செனட்டர் பிளேயர் அவர்களால் ஞாயிறு சட்டங்களின் ஒரு தொடர் முன்வைக்கப்பட்டது. அந்த மசோதாக்கள் பிளேயர் மசோதாக்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன; மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமையை தேசிய ஆராதனை நாளாக அடையாளப்படுத்தும் முயற்சியாக அவை இருந்தன. ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆராதனையே மிருகத்தின் முத்திரை, அதாவது பாப்பரசரின் அதிகாரத்தின் முத்திரை ஆகும்; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பு, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடிமக்களுக்கான ஒரு சோதனையாக தேசிய மதத்தை அமல்படுத்துவதை நேரடியாக எதிர்க்கிறது.

நவீன ரோமாக ஐக்கிய அமெரிக்காவை அடையாளப்படுத்துவதுடன் தொடர்புடைய தவறான பயன்பாட்டில் விடுபட்டிருப்பது இதே உண்மையே ஆகும். தீர்க்கதரிசனத்தின் மூவகைப் பயன்பாட்டிற்கு, அதன் பயன்பாட்டை ஒழுங்குபடுத்தும் குறிப்பிட்ட விதிமுறைகள் உள்ளன. மூன்றாவது நிறைவேற்றத்தின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளை நிறுவுவதற்காக, முதல் நிறைவேற்றத்தின் தீர்க்கதரிசன பண்புகள் இரண்டாவது நிறைவேற்றத்தின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்பதை அந்த விதிமுறைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

ஓடிப்போகுமாறு வழங்கப்பட்ட எச்சரிக்கை, வரவிருக்கும் ஒரு துன்புறுத்தலிலிருந்து ஓடிப்போகுமாறு வழங்கப்பட்ட எச்சரிக்கையாகும். கிறிஸ்துவின் காலத்தில் அந்தத் துன்புறுத்தல் கி.பி. 70-ஆம் ஆண்டில் எருசலேமும் ஆலயமும் அழிக்கப்பட்டதாயிருந்தது. அணுகிவந்த அந்தத் துன்புறுத்தலின் எச்சரிக்கைச் சின்னம் கி.பி. 66-ஆம் ஆண்டில் கொடுக்கப்பட்டது. ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் ஆறாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலும் வழங்கப்பட்ட ஓடிப்போகுமாறு எச்சரிக்கை, பவுலால் தீர்க்கதரிசனப் பெர்கமோசின் விலகிப்போதலை உணர்வதாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; அது புறஜாதி ரோமைக் குறித்தது. தன்னைத் தானே தேவனாக அறிவிப்பவனாகிய பாவமனுஷன் வெளிப்படுவதற்காக, முதலில் ஒரு விலகிப்போதல் நிகழ வேண்டியிருந்தது. 538-ஐ அணுகிய வரலாற்றில், தடுத்து நிறுத்தியிருந்த புறஜாதி ரோம், அல்லது பவுல் கூறியபடி “தடுத்துக்கொண்டிருக்கிறவன்,” அகற்றப்பட்டான்; பெர்கமோஸ் விலகிப்போனபோது ஓடிப்போகும் அறிகுறி வந்து, விசுவாசிகளுக்கு போப்பாண்டவர் சபையின் ஐக்கியத்திலிருந்து பிரிந்து நிற்கும்படி வழிநடத்தியது. பின்னர் 538-ஆம் ஆண்டில், ஆர்லியன்ஸ் ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் போப்பாண்டவர் அதிகாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது; அதனால் போப்பாண்டவர் துன்புறுத்தலின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் ஆரம்பமானது.

முதல் இரண்டு சாட்சிகளும், கிறிஸ்து அளித்த தப்பிச் செல்லும் எச்சரிக்கையின் மூன்றாவது நிறைவேற்றம், நிஜமான துன்புறுத்தலுக்கு முன்பாகவே நிகழ்ந்தது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. கி.பி. 66-ல் செஸ்டியுஸின் முற்றுகை ஆரம்பமானது முதல் சரியாக மூன்றரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு எருசலேமின் அழிவு நிகழ்ந்தது; இதனால், தித்துவால் தூண்டப்பட்டு, ஆலயமும் நகரமும் அழிவடைந்ததோடு முடிவுற்ற இரண்டாவது முற்றுகையின் பயங்கரங்களுக்கு முன்பாகவே கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் செல்லும் வாய்ப்பைப் பெற்றனர். கி.பி. 538-ஆம் ஆண்டிற்கு முன்பாகவே, கிறிஸ்தவர்கள் பாப்பரசரின் ரோமச் சபையிலிருந்து பிரிந்தனர்; மேலும், தீர்க்கதரிசனரீதியாக அவர்கள் வனாந்தரத்திற்குத் தப்பிச் சென்றனர்; அது ஆவிக்குரிய எருசலேமின் அழிவைக் குறிக்கிறது.

ஓடிப்போகும் எச்சரிக்கையின் இரு எடுத்துக்காட்டுகளிலும், அந்த எச்சரிக்கை உபத்திரவத்துக்கு முன்னதாக வருகிறது; மேலும், அந்த உபத்திரவு, புறமத ரோமாவாக இருந்தாலும் பாப்பரச ரோமாவாக இருந்தாலும், நேர்மையானதாக இருந்தாலும் ஆவிக்குரியதாக இருந்தாலும், எருசலேமை மிதித்தழிப்பதன் மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்டுகளுக்கான ஓடிப்போகும் எச்சரிக்கை 1888 ஆம் ஆண்டின் Blair மசோதாவாகும். புறமத ரோமாவின் வரலாற்றிலுள்ள முதல் நிறைவேற்றத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் எருசலேமிலிருந்து ஓடிப்போக வேண்டியிருந்தது; பாப்பரச ரோமாவின் நிறைவேற்றத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் வனாந்தரத்திற்குள் ஓடிப்போனார்கள். அட்வெண்டிசத்திற்கு அந்த எச்சரிக்கை நாட்டுப்புறத்திற்குள் ஓடிப்போக வேண்டுமென்பதாக இருந்தது.

“பாப்பரசர் சப்தத்தை அமல்படுத்தும் ஆணையில் நமது தேசம் அதிகாரத்தைத் தன் கைக்கொள்ளுதல் நமக்குப் ஒரு எச்சரிக்கையாக இருக்கும்” என்பது, மார்க்கின் வார்த்தைகளுடன் ஒத்துப்போய், பாழாக்குகிற அருவருப்பு “அது இருக்கக்கூடாத இடத்தில் நின்றிருந்தது” என்றபோது நிறைவேறியது. 1888 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் காங்கிரஸ் அரசியலமைப்பின் ஒரு அடிப்படை அம்சத்திற்கே நேர்மாறான ஒரு சட்டத்தை பரிசீலித்து வந்தது; அச்சமயத்தில் ஏழாம் நாள் அட்வெந்திஸ்டுகள் நகரங்களை விட்டு வெளியேறி கிராமப்புறங்களுக்கு இடம்பெயர வேண்டியிருந்தது.

தப்பிச் செல்லுமாறு எச்சரிக்கும் அடையாளங்களில் முதலாவதின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள், மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான நிறைவேற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சில சமயங்களில் அந்தத் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள், அந்த மூன்றாவது நிறைவேற்றத்திலேயே இரட்டைப் நிறைவேற்றத்தை உண்டாக்குகின்றன. இதற்கான ஒரு உதாரணம் மூன்று எலியாக்கள் ஆகும். யெசபெல், ஆகாப் மற்றும் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளோடு அவர் மோதியபோது வெளிப்பட்ட எலியாவின் வரிசையும், இரண்டாவது எலியா எனப்படும் யோவான் ஸ்நானகர்த்தா, ஏரோத்தியாள், ஏரோது மற்றும் சலோமே ஆகியோருடன் அவர் மோதியபோது வெளிப்பட்ட சிறப்பியல்புகளும் ஒன்றிணைந்து, கடைசி நாட்களில்—ஏனெனில் மும்மடங்கு பயன்பாட்டின் மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான நிறைவேற்றம் எப்போதும் கடைசி நாட்களிலேயே நிகழ்கிறது—எலியாவும் யோவானும் தேவனுடைய ஜனங்களில் இரண்டு வகுப்புகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர் என்பதை நிலைநிறுத்துகின்றன. எலியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு வகுப்பு மரணமடைவதில்லை; யோவானால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மற்றொரு வகுப்பு மரணமடைகிறது. இந்த இரண்டு வகுப்புகளும் வெளிப்படுத்தல் ஏழாம் அதிகாரத்தில், மரணமடையாத ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரமாகவும், மரணமடையும் பெரும் திரளான கூட்டமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

மூன்று பாபிலோன்களிலும் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் ஒத்த கூறு என்னவெனில், முதல் பாபிலோன் நிம்ரோத் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனால் இரண்டாம் பாபிலோன் முதல் மற்றும் கடைசி அரசர்களான நெபுகாத்நேச்சரும் பெல்சாச்சாரும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. நெபுகாத்நேச்சர் பாபிலோனில் இரட்சிக்கப்படுவோரைக் குறிக்கிறார்; பெல்சாச்சார் பாபிலோனில் அழிவடைவோரைக் குறிக்கிறார்.

கடைசி நாட்களில் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் பொருளாக இருக்கும் ஞாயிறு சட்டங்கள் இரண்டு உள்ளன. முதலாவது, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிறு சட்டம்; இரண்டாவது, முழு உலகத்தின் மேல் வற்புறுத்தப்படும் ஞாயிறு சட்டம். இந்த இரண்டு ஞாயிறு சட்டங்களும் 321 ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டைன் முதல் ஞாயிறு சட்டத்தை அமல்படுத்தியபோது இருந்த புறஜாதி ரோமின் ஞாயிறு சட்டத்தினாலும், அதனைத் தொடர்ந்து 538 இல் இருந்த பாப்பரசு ரோமின் ஞாயிறு சட்டத்தினாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. புறஜாதி ரோம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளை முன்னறிவிக்கும் பல தீர்க்கதரிசன முன்மாதிரிகளில் ஒன்றாகும்; 321 ஆம் ஆண்டின் ஞாயிறு சட்டம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிறு சட்டத்திற்கு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது. 538 ஆம் ஆண்டின் பாப்பரசு ஞாயிறு சட்டம், முழு உலகத்தின் மேல் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிறு சட்டத்திற்கு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள கொள்ளைக்காரர்களால் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகின்றன என்ற தவறான கருத்து, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிறு சட்டத்தையே ஆதாரமாகக் கொண்டு, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள ஞாயிறு சட்டம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் நவீன ரோம் என்பதை நிரூபிக்கிறது என்று வாதிட முயல்கிறது; மேலும், நாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தால் உலகத்தின் ஒவ்வொரு ஜாதியின்மேலும் வற்புறுத்தப்படும் இன்னொரு ஞாயிறு சட்டம் இருப்பதையும் புறக்கணிக்கிறது.

ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் இயற்றப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளையே நவீன ரோம் என்று அடையாளப்படுத்தினால், அப்போது உலகளாவிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் எதனை அடையாளப்படுத்துகிறது? மூன்று ரோம்களும், மூவகை இயல்புடைய நவீன ரோம், இரண்டு தனித்துவமான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களை அமல்படுத்தும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. முதலாவது, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படுவது; அது கி.பி. 321-ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டைனின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் முன்னுருவாக்கப்பட்டது. இரண்டாவது, முழு உலகத்திற்குமானது; அது கி.பி. 538-ஆம் ஆண்டின் பாப்பரசு சார்ந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் முன்னுருவாக்கப்பட்டது. தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டின் சூழலில், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளிலுள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே நவீன ரோம் யார் என்பதை நிரூபிக்கிறது என்று வாதிடுவது, புறஜாதி ரோம் மற்றும் பாப்பரசு ரோம் நிறுவிய தீர்க்கதரிசன பண்புகளைப் புறக்கணிப்பதாகும். கடைசி நாட்களில் இரண்டு தனித்துவமான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்கள் உள்ளன; அவற்றில் எதுவும் ஜனங்களைக் கொள்ளையிடுகிறவர்கள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளே என்பதை அடையாளப்படுத்தும் சான்றாகாது. இப்போது செய்யப்படுகிறபடி, தனிப்பட்ட விளக்கத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக புறஜாதி ரோம் மற்றும் பாப்பரசு ரோமின் சாட்சியம் தவறாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் போது, தங்களது தனிப்பட்ட விளக்கத்தை நிலைநிறுத்த முனைவோர் முன்னுருவையும் எதிருருவையும் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதையே அது வெளிப்படுத்துகிறது.

புறமத ரோம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஒரு முன்மாதிரியாகும்; மேலும் பாப்பரசரின் ரோம் நவீன ரோமை முன்மாதிரியாகக் குறிக்கிறது. தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டை இவ்வாறு தவறாகப் பயன்படுத்துவதோடும், போதிக்கப்படுகின்றது “முன்மாதிரியும் எதிர்மாதிரியும்” என்னும் சூழலில் அமைந்துள்ளது என்ற கூற்றோடும் சேர்ந்து, “பாழாக்குகிற அருவருப்பு” என்பதை தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டின் சூழலில் அது எவ்வாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது என்பதற்கிணங்க வரையறுப்பதில் ஏற்பட்டுள்ள மற்றொரு தவறும் உள்ளது.

கி.பி. 66ஆம் ஆண்டிலிருந்து கி.பி. 70ஆம் ஆண்டு வரை, இரு ரோமப் படைத்தலைவர்கள் எருசலேமின்மேல் தாக்குதல் நடத்தினர். செஸ்தியுஸ் மற்றும் தித்துஸ் ஆகிய இருவரும் முற்றுகையுடன் தொடங்கினார்கள்; ஆனால் அவர்களில் ஒருவன் மட்டும் குறுகிய காலத்திற்கு அந்த முற்றுகையிலிருந்து விலகினான்; அந்த ஏற்பாடு, தெய்வப் பரிவினால், கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் செல்ல அனுமதித்தது. கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் செல்ல வேண்டிய எச்சரிக்கையை அறிந்துகொண்டது, செஸ்தியுஸின் கீழ் நடைபெற்ற முதல் முற்றுகையில்தான். கி.பி. 70ஆம் ஆண்டில் எருசலேமுக்கு எதிரான போரைத் தொடர தித்துஸ் வந்தபோது, அவன் முற்றுகையுடன் தொடங்கி, எருசலேமும் ஆலயமும் அழிக்கப்படும் வரை நிறுத்தவில்லை. இயேசுவின் எச்சரிக்கையில் இரண்டு படிகள் உள்ளன. முதலில் தப்பிச் செல்ல வேண்டிய அடையாளம் வருகிறது; அதன் பின்னர் உபத்திரவம். ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் நூற்றாண்டுகளில் இந்த எச்சரிக்கை நிறைவேறியபோது, 538க்கு முன் கிறிஸ்தவர்கள் கெடுபிடியுற்ற ரோமச் சபையிலிருந்து பிரிந்தார்கள்; பின்னர் உபத்திரவம் தொடங்கியது.

பண்டைய இஸ்ரவேலின் பதிவு செய்யப்பட்ட முழு வரலாறும் கடைசி நாட்களில் வாழ்கிறவர்களுக்காகவே எழுதப்பட்டது என்றும், அந்த வரலாறுகள் அனைத்தும் முன்னடையாளங்களாயிருந்தன என்றும் பவுல் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்; ஆயினும், இந்தச் சத்தியத்தை அவர் அளிக்கும் சிறப்பான விளக்கத்தில், “முன்னடையாளங்கள்” என்று பொருள்படும் கிரேக்கச் சொல் “typos” என்பது “ensamples” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

இந்தச் சத்தியத்திற்கான பின்னணியை அமைக்க பவுல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் பயன்படுத்தும் வரலாற்றுச் சம்பவங்கள், நீதியாய்ச் செயல்பட்ட பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாறு அல்ல.

பரிசுத்த வரலாறு என்பது தேவனுடைய ஜனங்களின் நீதியையும் அநீதியையும் பதிவுசெய்யும் ஒரு ஆவணம் ஆகும்; ஆனால் இவ்விரு வகைப் பதிவுகளிலும் அந்த வரலாறு இன்னும் கடைசி நாட்களில் வாழும் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு ஒரு முன்னடையாளமாகவே இருக்கிறது. 1888 ஆம் ஆண்டில் மினியாபொலிஸில் நிகழ்ந்த கிளர்ச்சியின் வரலாறு, அட்வென்டிஸ்ட் வரலாற்றாசிரியர்கள் என்ன கூறினாலும், அநீதியின் ஒரு பதிவாகும். அந்த கிளர்ச்சி மிகவும் ஆழமானதாக இருந்ததால், எலன் வைட் அந்தக் கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறத் தீர்மானித்தார்; ஆனால் மோசேயின் வரலாற்றில் கோரா, தாத்தான், அபிராம் ஆகியோரின் கிளர்ச்சியுடன் ஒப்பான அந்தக் கிளர்ச்சியைத் தங்கி பதிவுசெய்வது அவருடைய பொறுப்பு என்று ஒரு தூதன் அவருக்குச் சொன்னதால் மட்டுமே அவர் அங்கே தங்கினார். அந்தக் கூட்டத்தில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கினார்; ஆனால் அவர் கொண்டு வந்த செய்தி நிராகரிக்கப்பட்டது.

அந்த வரலாறு, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று நியூயோர்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்ட நிகழ்விற்கான ஒரு முன்னுருவாக இருந்தது. அந்த வரலாற்றில், செனட்டர் பிளேர் முன்வைக்க இருந்த முதல் ஞாயிறு சட்ட மசோதாவும் அடங்கியிருந்தது. ஞாயிற்றுக்கிழமையை தேசிய ஆராதனை நாளாக அமல்படுத்துவதற்கான அவரது முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன; எனினும், அது கடைசி நாட்களை முன்னுருவாகக் காட்டிய ஒரு பரிசுத்த வரலாற்றின் பகுதியாக இருந்தது. செனட்டர் பிளேரின் மசோதாவே நகரங்களை விட்டுத் தப்பிச் செல்ல வேண்டிய எச்சரிக்கையாக இருந்தது. 1888ற்கு முன்பு, நகரங்களுக்கு வெளியே வாழ வேண்டிய அவசியத்தைப் பற்றி சகோதரி வைட் பேசியபோது, அவர் எதிர்கால காலத்திலேயே பேசினார். தேவனுடைய மக்கள் கிராமப்புறங்களுக்கு இடம்பெயர வேண்டிய காலம் நெருங்கிய எதிர்காலத்தில் வரும் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். 1888க்கு பிறகு, கிராமப்புற வாழ்வின் அவசியத்தைப் பற்றிய சகோதரி வைட்டின் எல்லா குறிப்புகளும், கிராமப்புறங்களில் இருக்க வேண்டிய நேரம் ஏற்கனவே வந்துவிட்டது என்ற சூழலில் அவரது ஆலோசனையை அமைத்தன. 1888ஆம் ஆண்டின் பிளேர் மசோதா, லூக்கா கூறியபடி, இருக்கக்கூடாத இடத்தில் இருந்த ஞாயிறு அமலாக்கத்தின் அடையாளமாக இருந்தது. ஞாயிறு அமலாக்கம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் காங்கிரஸில் கொண்டு வரப்பட வேண்டியதல்ல; ஏனெனில் அது அரசியலமைப்பின் ஒரு முதன்மையான கோட்பாட்டை மறுப்பதாக இருந்தது.

1888 ஆம் ஆண்டின் வரலாறு, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்கு ஒரு முன்மாதிரியாக அமையும்படி பதிவு செய்யப்பட்டது. 1888 ஆம் ஆண்டின் ப்ளேர் மசோதா, 2001 ஆம் ஆண்டின் பேட்ரியட் சட்டத்திற்கு முன்மாதிரியாக இருந்தது. அது மிருகத்தின் முத்திரை உண்மையில் அமல்படுத்தப்படுவதற்கு முன் வந்த எச்சரிக்கையாக இருந்தது. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிற எவரும் 2001 செப்டம்பர் 11க்கு பிறகு ஒரு நகரத்தில் வசித்து வரக்கூடாது. அது தேவனுடைய ஜனங்கள் தப்பிச் செல்லும்படி வழிநடத்திய தீர்க்கதரிசன முற்றுகையாக இருந்தது. மேலும், புறமத ரோம் மற்றும் பாப்பரச ரோமின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களால் சித்தரிக்கப்படும் இறுதி நாட்களின் தீர்க்கதரிசன மாதிரியின் பொருளாக இருக்கும் இரண்டு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்கள் உள்ளனவாகியபோல, அந்த இரு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களுக்கும் முன்பாகத் தப்பிச் செல்லும் எச்சரிக்கை வருகிறது.

தாங்கள் செவன்த்-டே அட்வென்டிஸ்டுகள் என்று அறிவிப்பவர்களுக்கு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாக நகரங்களைவிட்டு கிராமப்புறங்களுக்கு ஓடிச் செல்ல வேண்டிய அடையாளமாக பேட்ரியட் சட்டத்தை தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அறிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. அதே அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே, இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கிற தேவனுடைய பிற மந்தைக்குப், எல்லா ஜாதிகளின்மேலும் கொண்டு வரப்படவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமை அமலாக்கத்திற்கு முன்பாக பாபிலோனிலிருந்து வெளியேறிச் செல்ல வேண்டிய அடையாளமாக இருந்தது.

மூன்று எலியாக்களின் மும்மடங்கு பயன்பாடு கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களில் இரண்டு வகுப்புகள் உள்ளன என்பதை நிலைநிறுத்துவதுபோலவே, ரோமின் மும்மடங்கு பயன்பாடு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்கள் இரண்டாகத் தனித்தனியாக இருப்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. ஐக்கிய அமெரிக்கா உமது ஜனத்தின் கொள்ளையர்கள் என்று, ஆகையால் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் தீர்க்கதரிசனப் பங்கு தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறது என்று வலியுறுத்த விரும்புகிறவர்கள், விரைவில் வரவிருக்கும் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே கிறிஸ்து தமது ஜனங்கள் வரவிருக்கும் உபத்திரவத்திலிருந்து தப்பிச் செல்லும்படி எச்சரிக்கையாகக் குறிப்பிட்ட பாழாக்கும் அருவருப்பு என்று கூறுகின்றனர். அவர்கள், தப்பிச் செல்ல வேண்டிய எச்சரிக்கை அறிகுறியாகிய முற்றுகையையும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நிஜ அமலாக்கம் தொடங்கி கடைசி நாட்களின் உபத்திரவத்தை ஆரம்பிக்கிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிற இரண்டாவது முற்றுகையையும், அவற்றிற்கிடையேயுள்ள வேறுபாட்டை அடையாளம் காணத் தவறுகின்றனர். கடைசி நாட்களில் தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக இரண்டு தனித்தனி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்கள் இருக்க வேண்டும் என்று இரண்டு சாட்சிகளின் அடிப்படையில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட வேறுபாட்டையும் அவர்கள் எடுத்துரைக்கத் தவறுகின்றனர். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், விரைவில் வரவிருக்கும் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே தானியேல் தீர்க்கதரிசி கூறின பாழாக்கும் அருவருப்பு என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்ட எச்சரிக்கை என அவர்கள் வாதிடுகின்றனர்; அது அப்படியே தான், ஆனால் அவர்கள் வரையறுப்பதுபோல அல்ல.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கிற தேவனுடைய பிற மந்தை அவளுடைய கூட்டுறவிலிருந்து ஓடிப்போகும்படியாக அளிக்கப்படும் எச்சரிக்கையாகும். ஆகையால், அது சகல ஜாதிகளின்மேலும் அமல்படுத்தப்படவிருக்கும் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும்.

அவர்களுடைய வாதம் என்னவென்றால், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளையே தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும் அடையாளமாகக் குறிக்கிறது; ஆனால் கிறிஸ்து அளித்த தப்பிச் செல்லும் எச்சரிக்கையின் சூழலில், அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் பதினொன்றாம் மணிநேரத் தொழிலாளர்கள் பாபிலோனிலிருந்து தப்பிச் செல்ல வேண்டிய உலகளாவிய எச்சரிக்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சகோதரி வைட் தப்பிச் செல்ல வேண்டிய எச்சரிக்கையை உரைக்கும்போது, அவர் உலகமெங்கையும் ஆட்கொள்ளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டப் பிரச்சினையையே உரைக்கிறார். அந்த இயக்கம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்தே ஆரம்பமாகிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே வரவிருக்கும் துன்புறுத்தலின் எச்சரிக்கை என்று அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

சகோதரி வைட் அவர்கள், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, அது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளுக்கான பரிசோதனைக் காலம் முடிவுற்றதற்கான ஒரு “அடையாளம்” என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் உலகின் பிற ஜாதிகளிலுள்ள தேவனுடைய ஜனங்களும் அதே சோதனையை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் காலத்திலிருந்து மீகாயேல் எழுந்தருளி மனிதருக்கான பரிசோதனைக் காலம் முடிவுறும் வரையிலும் ஒரு காலப்பகுதி உள்ளது. அது முடிவுறும் போது, “இரக்கத்தின் தூதன் தன் பறப்பை எடுக்கிறாள்.”