ரோமா தரிசனத்தை நிறுவுகிறது - பதினாறு

ரோமின் சின்னத்தைச் சார்ந்த இந்த இறுதி சர்ச்சையில் தவறான தரப்பில் இருப்பவர்கள், தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டை குற்றமிக்க வகையில் பயன்படுத்துவதையே சார்ந்து, மூன்று ரோமுகள் என்பவை கி.பி. 321, 538 ஆகிய ஆண்டுகளின் மூன்று ஞாயிறு சட்டங்களாலும், மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தாலும் வரையறுக்கப்படுகின்றன என்று கூறுகின்றனர். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் விதிக்கும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்கும் தவறான சாயலை ஏற்படுத்துகின்றனர்; இதேபோல் யோவேலின் நான்கு பூச்சிகள் குறித்த சர்ச்சையிலும் செய்யப்பட்டது. யோவேலின் முதல் ஆறு வசனங்களில், நான்கு தலைமுறைகளுக்குப் பின்வரும் நான்கு விழுங்கும் பூச்சிகள், தேவனுடைய ஜனங்கள் எவ்வாறு நான்கு தலைமுறைகளாக முன்னேற்றமாகச் சிதைக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை எடுத்துரைக்கின்றன; மேலும் அந்தச் சிதைவு, அட்வென்டிசம் ரோமின் இறையியலையும் விசுவாசதுரோகமான புராட்டஸ்தாந்த சமயத்தின் இறையியலையும் ஏற்றுக்கொண்டதினால் நிறைவேற்றப்பட்டது.

தற்போதைய சர்ச்சையில், மூன்று ரோம்களை வரையறுக்க ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்த முயலும்வர்கள், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் உண்மையில் அடையாளங்காணப்பட்டிருப்பது நான்கு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களே என்பதைத் தவிர்க்கிறார்கள்; மேலும் 321 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்றும், 538 ஆம் ஆண்டின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் உலகத்தின் சகல ஜாதிகளின்மேலும் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான முன்மாதிரியாக உள்ளது என்றும் தவிர்க்கிறார்கள். நான்கு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்கள் மூன்று ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களை அடையாளப்படுத்துவதில்லை; குறிப்பாக, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டில் மூன்றாவது வெளிப்பாடு இறுதியான நிறைவேற்றத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் போது அது அப்படியல்ல. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் இறுதியான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமல்ல; மாறாக, பூமியெங்கிலும் உள்ள ஒவ்வொரு தேசமும் படிப்படியாக பாப்பரசரின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கேற்ப நிகழும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களின் தொடரின் தொடக்கத்தையே அது உண்மையில் குறிக்கிறது.

ஜூலை 2023-இல் விழித்தெழுப்பப்பட்டவர்கள், தங்களை எதிர்கொள்ளும் தீர்க்கதரிசனச் சோதனை பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றெழிதலின்போது நிகழ்கிறது என்பதையும், அந்த ஊற்றெழிதலின் காலத்தில் ஒரு வகுப்பினர் “எண்ணெயை” பெறுகின்றனர், மற்றொரு வகுப்பினர் “வலுவான மயக்கத்தை” பெறுகின்றனர் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். வலுவான மயக்கத்தைப் பெறுகிறவர்களின் முதன்மையான உருவகப்படுத்தல், “வலுவான மயக்கம்” என்ற சொற்றொடர் காணப்படும் அதே அதிகாரத்திலேயே வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; மேலும் அந்த அதிகாரத்தில் நேசிக்கப்படுகிறதோ அல்லது நிராகரிக்கப்படுகிறதோ ஆன சத்தியம், புறமத ரோம் மற்றும் பாப்பரசர் ரோம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தீர்க்கதரிசன உறவை வரையறுக்கும் சத்தியமே ஆகும்.

321 மற்றும் 538 ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தீர்க்கதரிசன உறவு, பெர்கமு சபைக்கும் தியாகிரா சபைக்கும் இடையிலான தீர்க்கதரிசன உறவினால் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. கடைசி நாட்களில், 321 மற்றும் பெர்கமுவால் குறிக்கப்படும் புறமத ரோம், ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கான ஒரு சின்னமாகும்; மேலும் 538 மற்றும் தியாகிராவால் குறிக்கப்படும் போப்பாண்டவர் ரோம், நவீன ரோமிற்கான ஒரு சின்னமாகும்.

321 ஆம் ஆண்டின் முதல் ரோம் தனித்துவமான ஒரு அதிகார அரசாக இருந்தது; 538 ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் ரோம், சபையும் அரசும் இணைந்த கலவையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய இரட்டையாட்சி அதிகாரமாக இருந்து, அந்த உறவில் சபையே கட்டுப்பாட்டை வகித்தது. மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான ரோம், அதாவது நவீன ரோம், அஜகரம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றைக் கொண்ட மூவகை அதிகாரமாகும்.

பவுல் போதித்ததாவது, புறஜாதி ரோம் (அஜகரம்) மற்றும் பாப்பரசு ரோம் (மிருகம்) ஆகியவற்றின் தீர்க்கதரிசன மற்றும் வரலாற்றுச் சம்பந்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதிருப்பது, பலமான மயக்கத்தை உண்டாக்கும் சத்தியத்தின் மீதான வெறுப்பை வெளிப்படுத்துவதாகும். பவுலையும் உட்பட அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் இன்னும் குறிப்பாக கடைசி நாட்களையே குறித்து உரைத்திருந்ததால், பவுலின் வரலாற்றில் உள்ள அந்த இரு அதிகாரங்களுக்கிடையேயான உறவு, கடைசி நாட்களில் நவீன ரோமின் மூன்று அதிகாரங்களுக்கிடையேயான உறவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. கடைசி நாட்களில் அஜகரம், மிருகம், மற்றும் பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தை “உருவாக்கும்” அந்த தீர்க்கதரிசனச் சம்பந்தத்தை நிராகரிப்பது, உனக்கே பலமான மயக்கத்தை உறுதிசெய்வதாகும்.

வடதிசையின் ராஜாவைப் பற்றிய உரியாஹ் ஸ்மித்தின் தனிப்பட்ட விளக்கம், ஒரு “விளைவை” உண்டாக்கிய ஒரு “காரணத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. ஆனால் ரோமாவைப் பற்றிய சர்ச்சைகளில் தவறான பக்கத்தில் நிற்கும் தரப்பினர், காரணத்திலிருந்து விளைவிற்கு தர்க்கிக்க இயலாதவர்களாகவே தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள். வடதிசையின் ராஜாவைப் பற்றிய தன் குறைபாடுள்ள பயன்பாடு, ஆறாம் வாதையையும் தவறாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்கு அவனை இட்டுச் செல்லும் ஒரு தீர்க்கதரிசன மேடையை உருவாக்கும் என்பதை ஸ்மித் உணரவில்லை; அங்கே கிறிஸ்துவின் நீதியின் வஸ்திரத்தை காக்கவோ இழக்கவோ செய்யும் எச்சரிக்கை உள்ளது.

இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் பவுல் வலியுறுத்தியதுபோலவே, வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் பதினாறாம் அதிகாரத்திலும் ஆறாம் வாதையிலும், உலகத்தை அர்மகெதோனுக்குக் கொண்டு செலுத்தும் அந்த மூன்று வல்லமைகள் யாவர் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதின் அவசியத்தை யோவான் வலியுறுத்துகிறார். வடக்கின் ராஜாவைப் பற்றிய ஸ்மித்தின் குற்றமுள்ள பொருத்திப்பயன்பாடு, மாதிரிகளையும் அவற்றின் நிறைவேறுதல்களையும் சரியாகப் பொருத்திப் பயன்படுத்த முடியாத இயலாமைக்குச் சாட்சியமளிக்கிறது.

சிலுவையின் காலப்பகுதிக்கு முன்பிருந்த சொற்பொருளானது, சிலுவையின் காலப்பகுதிக்குப் பிந்தைய ஆவிக்குரியதைக் குறித்துப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது என்ற, பவுலின் எழுத்துகளில் மிகவும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ள அந்தக் கொள்கையை ஸ்மித் பயன்படுத்த முடியவில்லையோ, அல்லது பயன்படுத்த விரும்பவில்லையோ. இந்தக் கொள்கை கவனமாகவும் சரியான முறையிலும் பின்பற்றப்படும்போது, “வடக்கின் ராஜா” என்பது கடைசி நாட்களில் உள்ள ஆவிக்குரிய “வடக்கின் ராஜா”-வைச் சுட்டிக்காட்டும் அநேக அடையாளங்களில் ஒன்றாகும் என்பதை எளிதில் நிரூபிக்க முடியும். ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள், வேறு எந்த மக்களையும் விட, தீர்க்கதரிசனம் அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ள முதன்மை அமைப்புகளில் ஒன்றாக கிறிஸ்துவுக்கும் சாத்தானுக்கும் இடையிலான மகாவிவாதமே இருக்கிறது என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவே உண்மையான வடக்கின் ராஜா; சாத்தான் போலியான வடக்கின் ராஜாவாகத் தன்னை வெளிப்படுத்த முனைந்து வந்திருக்கிறான்.

உண்மையான வடதிசை அரசனைப் போலியாகக் காட்டுவதற்கான சாத்தானின் முயற்சிகளில், ரோமாவின் போப்பைத் தனது பூமியிலுள்ள பிரதிநிதியாகப் பயன்படுத்துவதும் அடங்கும். சாத்தான் எதிர்க்கிறிஸ்து; அதுபோலவே, வஞ்சகச் செயல்களில் சாத்தானின் சார்பாளராகிய ரோமாவின் போப்பும் எதிர்க்கிறிஸ்துவே.

அலெக்சாந்தர் மகானின் இராச்சியம் சிதறிப் பங்குபட்டபோது, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில் சித்தரிக்கப்படும் வரலாற்றில் செலூக்கஸ் நிக்கேட்டர் வடக்கின் முதல் ராஜாவானான். அவனுடைய தந்தையான அந்தியோகுஸ், அலெக்சாந்தரின் இராச்சியத்தில் செல்வாக்குமிக்க தலைவராக இருந்தார்; அவனுடைய மகனான செலூக்கஸ் பாபிலோனின் சத்ராபாக நியமிக்கப்பட்டான். “சத்ராப்” என்பது ஒரு ஆளுநரை குறிக்கும்; மேலும், அலெக்சாந்தரின் இராச்சியம் பங்குபட்ட நான்கு புவியியல் பிராந்தியங்களில் மூன்றின்மேல் செலூக்கஸ் தனது ஆட்சியை உறுதிப்படுத்தியபோது, அவன் வடக்கின் ராஜாவானான்.

இலக்கண விதிகளைப் பொருட்படுத்தாமலும், தனிப்பட்ட விளக்கவுரையைத் தழுவியதினாலுமே, கடைசி நாட்களில் சாத்தானுடைய தீய கூட்டமைப்பை அமைத்த இறுதி வல்லமைகள் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஆவிக்குரிய வல்லமைகளாக அல்ல, சொற்பொருள் சார்ந்த வல்லமைகளாகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்று ஸ்மித் கருதினார். ஆகையால், வடக்கின் முதல் ராஜாவாகிய, பாபிலோனின் ஆளுநரான செல்யூகஸ் நிகேட்டோர், தீர்க்கதரிசனத் தேவையின்படி, இன்றைய ஆவிக்குரிய பாபிலோனை கட்டுப்படுத்திய வல்லமையாகிய இறுதி ஆவிக்குரிய வடக்கு ராஜாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவான் என்பதை அவர் உணர இயலவில்லை.

இறுதி நாட்களில் பாபிலோனை ஆளும் அதிகாரம் போப்பரசரின் திருச்சபையே ஆகும்; ஆகையால் அவள் வடதிசையின் ஆவிக்குரிய அரசனும் ஆவாள்.

ஆளுநர் ராஜாவே; மேலும், எசாயாவின் படி, ஒரு ராஜா ஒரு ராஜ்யமாகவும், அதேபோல் ஒரு ராஜ்யத்தின் தலைநகரமாகவும் இருக்கிறார்.

எசாயாவின் சாட்சியத்தின்படி, 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனைச் செயல்முறைக்குத் திடீரென எழுப்பப்படும் தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவன், நிலைநிறுத்தப்பட விரும்பினால் “தலை” என்பதின் தீர்க்கதரிசனச் சின்னார்த்தத்தை அறிந்திருக்க வேண்டும். அவன் வேண்டப்பட்டபோது “தலை” என்ற சின்னார்த்தத்தை உணர்ந்து அதனைப் பயன்படுத்தாமல் இருந்தால், அவன் நிலைநிறுத்தப்படவில்லை. விசுவாசிக்காதவர்கள் நிலைநிறுத்தப்படமாட்டார்கள்; ஆகையால், கடைசி நாட்களில் நிலைநிறுத்தப்படுகிறவர்களும் நிலைநிறுத்தப்படாதவர்களும் ஆகிய இரண்டு வகை ஆராதகர்களை எசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார். “எண்ணெய்” உடையவர்களாக இருப்போரும் “எண்ணெய்” இல்லாதவர்களாக இருப்போரும் ஆகிய அதே இரண்டு வகையினரே அவர்கள்.

நிறுவப்பட்டவர்களாகவும் எண்ணெயைக் கொண்டவர்களாகவும் இருக்கும் ஒரு வகுப்பினர், 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் வெளிப்படுத்தப்படத் தொடங்கிய நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; இல்லையெனில் அவர்கள் இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயருக்குரிய வல்லமையான மயக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். அவர்களுடைய சோதனை என்பது மிருகத்தின் உருவம் அமைக்கப்படுதலாகும்; மேலும் அந்த மிருகம் எவ்விதத்தில் அமைக்கப்படுகிறது என்பதையும் உட்கொண்டதாகும்—அதாவது, இருண்ட யுகங்களின் போப்பரச மிருகமா, அல்லது ஐக்கிய அமெரிக்கா மூலம் அமைக்கப்படும் அதின் உருவமா, அல்லது உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்கு வழிநடத்தும் மூவகை ஐக்கியமா என்பதே அது. இதில், “தலை,” “ராஜா,” அதாவது அந்த மூவகை ஐக்கியத்தை அமைக்கும் மற்ற இரு வல்லமைகளின் ஆளுநர், போப்பரச வல்லமையே என்பதை அறிதலின் அவசியமும் அடங்கியுள்ளது.

“தலை,” அதாவது யூதாவின் தலைநகரம், கர்த்தர் தமது நாமத்தை நிலைநிறுத்தத் தேர்ந்தெடுத்த நகரமான எருசலேமாக இருந்தது.

கிறிஸ்துவுக்கும் சாத்தானுக்கும் இடையிலான மாபெரும் மோதலில், கிறிஸ்து தமது நாமத்தை நிலைநிறுத்தும் தமது தலைநகரமாகிய நகரம் எருசலேம் ஆகும்; அதற்கான சாத்தானின் கள்ளநகல், கடைசி நாட்களில் “அந்த மகாநகரம்” எனப்படும் ஆவிக்குரிய பாபிலோனைச் சுட்டிக்காட்டும் சொற்பொருள் பாபிலோன் நகரமாகும். தேவனுடைய நகரத்திற்கும் தலைநகரத்திற்கும் கள்ளநகலாக, சாத்தான் தனது நாமத்தை நெற்றியின் மேல் வைக்கிறான். அங்கே வாசமிருக்கும் அரசன், பூமியின் ராஜாக்களோடுகூட வேசித்தனம் செய்கிற வேசிகளின் தாயாகியவள். அந்த வேசிகளின் தாய் போப்பரசராட்சி அதிகாரமே; அவளுடைய குமாரத்திகள் வீழ்ச்சியடைந்த புராட்டஸ்டண்ட் சபைகளே; அவற்றில் முதன்மையான வீழ்ந்த மததுறந்த சபை, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மததுறந்த புராட்டஸ்டண்ட்களாகும்.

அந்த விசுவாசதுரோகமான புராட்டஸ்டன்டுகள் பூமியின் மிருகத்தின் புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; மேலும் 1798-இல் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை அவர்கள் நிராகரித்ததினால், அவர்கள் தங்கள் தாயுடன் தொடர்புபட்டிருக்கின்றனர். அவர்களுக்கு இணையான குடியரசுக் கொம்பு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில் கூறப்படும் பத்து ராஜாக்களாகிய ஐக்கிய நாடுகள் சபையுடனான தங்கள் உறவின் மூலம் பூமியின் ராஜாக்களுடன் தொடர்புபட்டுள்ளது. உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்கிற மூவகைச் சங்கமம், அதன் பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ள அதன் தலையினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் ஆவிக்குரிய நவீன ரோம் என்பதே ஆவிக்குரிய நவீன பாபிலோன் ஆகும். அதன் “தலை” பாப்பரசரின் அதிகாரமே ஆகும்.

முதல்வானது கடைசியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தை மில்லரைட்டுகள் செய்ததுபோல நான்கு ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகப் பயன்படுத்தினாலும், அல்லது கடைசி நாட்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்டபடி எட்டு ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகப் பயன்படுத்தினாலும், முதல் ராஜ்யம் சொற்பொருளான பாபிலோன் ஆகும். மில்லரைட்டுகள் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பதாவது, கடைசி ராஜ்யம் சொற்பொருளான ரோம் என்பதாகும். பாபிலோனும் ரோமும் பரிமாற்றமாகப் பயன்படுத்தத்தக்க அடையாளங்களாக இருக்கின்றன; ஏனெனில் அவை ஒரு தீர்க்கதரிசன வரிசையின் முதலாவதும் கடைசியுமானவையாக இருக்கின்றன.

கடைசி நாட்களில், வரலாற்றுச் சார்ந்த பாபிலோனின் முதல் ராஜ்யம், ஆவிக்குரிய நவீன பாபிலோனாகிய எட்டாவது மற்றும் கடைசி ராஜ்யத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதுவே ஆவிக்குரிய நவீன ரோமுமாகும். தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரண்டு சாட்சிகளின் அடிப்படையில், பாபிலோனும் ரோமும் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றிப் பயன்படுத்தக்கூடிய குறியீடுகளாக உள்ளன.

பாப்பரசரின் வேசி தன் நெற்றியில் “இரகசியமான பாபிலோன்” என அடையாளப்படுத்தும் பெயருடன் சித்தரிக்கப்படும்போது, அது “இரகசியமான ரோம்” என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. ஒரு தீர்க்கதரிசன “இரகசியம்” என்பது, அதில் குறிக்கப்படும் சத்தியத்தின் ஆழத்தை—பரிசுத்த ஆவியின் செல்வாக்கு இன்றியமையாமல்—புரிந்துகொள்வது இயலாத அளவுக்கு ஆழ்ந்த ஒரு சத்தியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால் ஒரு வேதாகம “இரகசியம்”, அந்த இரகசியத்துடன் தொடர்புபடுத்தி வெளிப்படுத்தப்படுவது, சோதனையைத் தாண்ட விரும்புகிறவர்களுக்கு அவசியமான புரிதலாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் கோருகிறது. இதனாலேயே வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் உள்ள இரண்டு சாட்சிகள், நவீன ரோமைக் கண்டிப்பாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்துகின்றனர்.

“ஞானம்” மிருகத்தின் எண்ணைக் கண்டறிகிறது; அது ஆறுநூற்று அறுபத்தாறு எனும் எண்ணுடைய ஒருமனிதனின் எண் ஆகும். “பாவமனுஷன்” அந்த மிருகத்தின் தலைவன் ஆகிறான். ஞானம் கடைசி நாட்களில் உள்ள ஞானமுள்ள கன்னியரின் ஒரு பண்பாகும்; மேலும் அது கடைசி நாட்களில் அறிவு பெருகுவதைக் புரிந்துகொள்ளுகிறவர்களின் அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. புரிந்துகொள்ளாதவர்கள் மூடக் கன்னியரும் துன்மார்க்கருமாவர். அவர்கள் புரிந்துகொள்ளாத அந்த “ஞானம்,” தீர்க்கதரிசன அவசியத்தின்படி, இறுதியான தீர்க்கதரிசனச் சோதனையின் சூழலில் இருக்க வேண்டியது அவசியம்; ஏனெனில் ஞானமுள்ள மற்றும் மூடக் கன்னியர் இருப்பது இந்த நேரத்திலேயே ஆகும். அவர்கள் “ஆறு, ஆறு, ஆறு” என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஞானமுள்ள மனமும் கடைசி நாட்களில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் யோவானால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

“ஆறு, ஆறு, ஆறு” என்ற எண்ணின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஞானத்தைக் கொண்ட “மனம்,” “கிறிஸ்துவின் மனதை” பெற்றுள்ள ஒரு ஞானமுள்ள கன்னிகையாகும்.

ஞானமுள்ள கன்னியரின் வகுப்பினர் கிறிஸ்துவின் மனதை உடையவர்கள்; அறிவிலாத துஷ்டக் கன்னியரோ கிறிஸ்துவின் விரோதியின் மனதை உடையவர்கள்.

மிருகத்தின் உருவம் அமைக்கப்படுதல் என்பது உவமையில் கூறப்பட்ட கன்னியருக்கான இறுதியான சோதனை ஆகும்; மேலும் ஞானமுள்ளவர்கள் கிறிஸ்துவின் மனதை உடையவர்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் கிறிஸ்து எடுத்த அதே தீர்மானத்திற்கே வந்துள்ளனர், தங்களுடைய சித்தங்களை பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலுக்கு உட்படுத்தியுள்ளனர். ஞானமுள்ள கன்னியருக்குள் கிறிஸ்துவின் உருவம் அமைக்கப்படுதல், புத்தியில்லாத கன்னியருக்குள் மிருகத்தின் உருவம் அமைக்கப்படுதலுக்கு எதிர்மாறாக நிற்கிறது. புத்தியில்லாத கன்னியர் மிருகம் எடுத்த அதே தீர்மானத்திற்கே வருகின்றனர்; ஏனெனில் வடதிசையின் போலிக் ராஜாவும் நவீன ரோமாவின் தலைவனுமான அந்திக்கிறிஸ்துவைச் சரியாக அடையாளம் காணுதல் குறித்த சோதனைக்கேள்வியில் அவர்கள் குழப்பமடைந்தனர்.

மிருகத்தின் உருவம் அமைக்கப்படுதல் என்று சித்தரிக்கப்படும் சோதனையின் காலத்தில் மூடக் கன்னியர்கள் வசனத்தைப் பற்றிய தங்கள் புரிதலில் குழப்பமடைகிறார்கள். அவர்களின் குழப்பம் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதின் மீது அடிப்படையாக உள்ளது; மேலும் நவீன ரோமின் சரியான அர்த்தத்தை உணரத் தவறுவதனால், அவர்கள் வல்ல மயக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, மிருகம் எடுத்த அதே முடிவுக்கே வந்து, தேவனுடைய வார்த்தைக்கு நேரடியான எதிர்ப்பாக அதே பாப்பரசரக கருத்துக்களை ஆதரித்து, தங்களை அந்திக்கிறிஸ்துவின் பக்கத்தில் நிறுத்திக்கொள்கிறார்கள்.

இந்த வகைப்பாட்டின் அடுத்த கட்டுரையில் இக்கருத்துகளைத் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.