ரோமா தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறது - எண் இரண்டு

இறுதி நாட்களில் நவீன ரோமா எனச் சித்தரிக்கப்படும் அதிகாரத்தைத் துல்லியமாக அடையாளம் காணுதல்—ஆகையால் “தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும்” அதிகாரத்தை அறிதல்—அத்தியாவசியமும் இரட்சிப்பிற்கு உரியதுமானதாகும். இது நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் இறுதி சோதனைச் செயல்முறையின் ஒரு கூறினை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த வசனத்தில் வரும் “தரிசனம்” என்ற சொல், தேவனுடைய ஜனங்கள் ஏன் அழிவுறுகின்றனர் என்பதைச் சாலொமோன் குறிப்பிட்டபோது அவர் பயன்படுத்திய அதே எபிரேயச் சொலாகும்.

எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் பரிசுத்த வரலாற்றின் வேறு எந்தக் காலத்தைக் காட்டிலும் கடைசி நாட்களைப் பற்றியே இன்னும் நேரடியாகப் பேசுகின்றனர்; மேலும் “தரிசனம்” உடையவர்களாக இருப்பதன் அவசியத்தைப் பற்றிய சாலொமோனின் எச்சரிக்கை உயிரோ சாவோ என்ற அளவிலான ஒரு பிரச்தாபமாகும். சத்தியம் எப்போதும் பிரிவினையை உண்டாக்கி, ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகளை உருவாக்குகிறது. அந்த வசனத்தில் அழிவுறும் ஒரு வகுப்பும், நியாயப்பிரமாணத்தைக் சந்தோஷமாகக் கைக்கொள்ளும் ஒரு வகுப்பும் இருக்கின்றன. எனினும், சாலொமோனின் ஆலோசனை “சத்தியம்” குறித்த ஒரு சர்ச்சையின் சூழலில் வைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை கவனிக்க வேண்டும். அதேபோல், அது பத்து கன்னிகைகளின் உவமையின் சூழலிலும் உள்ளது; ஏனெனில் பத்து கன்னிகைகளின் உவமை கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களின் அனுபவத்திற்கான ஒரு பிரதான எடுத்துக்காட்டாகும்.

நவீன ரோமாவைப் பற்றிய என்னிடமுள்ள புரிதலிலிருந்து வேறுபட்ட கருத்தை கொண்டிருப்போரைக் குற்றஞ்சாட்டுவது என் நோக்கம் அல்ல. “ஞானியன்” மற்றும் “மூடன்” என்று அவன் அடையாளப்படுத்தும் இரு வகை வணங்குகிறவர்களை சாலொமோன் அணுகிக்கூறுகிறான் என்பதை விளக்குவதுவே என் நோக்கம். “மூடன்” என்பவன் “துன்மார்க்கன்” என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறான். உவமையில் வரும் ஞானமுள்ள கன்னிகைகளும் மூடமான கன்னிகைகளும் தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரிசையிலும் ஞானிகள் மற்றும் துன்மார்க்கர் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்.

சாலொமோனும் தானியேலும் ஒருவருடன் ஒருவர் ஒத்துப்போகின்றனர்; ஏனெனில் எல்லா தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியும் கடைசி நாட்களில் ஒருமித்ததாக அமைகிறது. ஞானிகள் “அறிவின் பெருக்கத்தை” புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

பத்தாவது வசனம், நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரத்தில் இடம்பெறும்படி அழைக்கப்பட்ட கன்னிகைகளைச் சலித்துப் பரிசோதிக்கும் மூன்று-நிலைச் சோதனைச் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகிறது. இரு நிலைகளிலும், சலித்தலும் சோதித்தலும் நடைபெறும் செயல்முறை, முடிவுக்காலத்தில் 1989-இல் முத்திரைநீக்கப்பட்ட அறிவின் பெருக்கத்தை (தரிசனத்தை) கன்னிகைகள் புரிந்துகொள்கிறார்களா என்பதையே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது.

“முடிவுக் காலம்” என்பது கடைசி நாட்களில் 1989 ஆம் ஆண்டாக இருந்தது; அப்போது தான் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரை முத்திரை நீக்கப்பட்டது. அப்போதுதான் அந்த வசனங்களின் பொருள் வடக்கின் ராஜாவின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் என்பதும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. அப்போதுதான் அந்த வசனங்களில் கூறப்படும் வடக்கின் ராஜா என்பது கடைசி நாட்களின் போப்பரசத் அதிகாரமே என்பதும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. “நவீன ரோம்” என்ற வெளிப்பாட்டை தெய்வீக ஊக்கம் ஒருபோதும் பயன்படுத்துவதில்லை. தீர்க்கதரிசன ரீதியில் “நவீன” என்பது கடைசி நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதால், கடைசி நாட்களின் போப்பரசத் அதிகாரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பொருட்டு, அந்த வெளிப்பாடு என்னால் உருவாக்கப்பட்டது. எலன் வைட் கூட “நவீன ரோம்” என்ற வெளிப்பாட்டைப் ஒருபோதும் பயன்படுத்தவில்லை.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் “வடக்கின் ராஜா” யாரைக் குறிக்கிறார் என்பதைக் குறித்து தவறான கருத்துக்கள் உள்ளன; ஆனால் சரியான புரிதல் ஒன்றே உள்ளது. அந்த வசனங்களில் “வடக்கின் ராஜா” என்பது பாப்பரச அதிகாரத்தைக் குறிக்கிறது என்ற புரிதல் பல தீர்க்கதரிசனச் சாட்சிகளிலிருந்து பெறப்பட்டது. நாற்பதாம் வசனம் 1798 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சி ஒரு கொடிய காயத்தைப் பெறுவதை அடையாளப்படுத்துவதால் தொடங்குகிறது; பின்னர் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்துமூன்றாம் வசனம் வரை அந்த கொடிய காயம் குணமடைவதுடன் தொடர்புடைய இயக்கவியல்களை அடையாளப்படுத்துகின்றன. நாற்பத்துநான்காம் வசனம் பாப்பரசாட்சியைச் சினமூட்டும் செய்தியை விவரிக்கிறது; அது நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்துக்கு வழிநடத்துகிறது, அங்கே பாப்பரச அதிகாரம் தனது இறுதியானதும் முழுமையானதுமான முடிவை அடைகிறது. 1989 இல் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அந்த தரிசனம், கடைசி நாட்களில் பாப்பரச அதிகாரத்தின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் பற்றிய தரிசனமாகும். அந்தத் தரிசனமே அறிவின் பெருக்காகும்; அது அந்த வசனங்களில் உள்ள அறிவை ஏற்கிறார்களா நிராகரிக்கிறார்களா என்பதன் அடிப்படையில், இரு வகையான ஆராதகர்களை உருவாக்கி வெளிப்படுத்துகிறது.

1989 ஆம் ஆண்டில் அறிவின் பெருக்கம் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அதே அதிகாரத்தின்படி, “தம்மை உயர்த்திக்கொள்ளுகிற” மற்றும் இறுதியில் “விழுகிற” “உன் ஜனங்களில் கொள்ளையிடுகிறவர்கள்” என்பவர்கள் “தரிசனத்தை” நிலைநிறுத்தும் அடையாளமாக உள்ளனர். இறுதியான சலித்தெடுப்பில், முதலாவது பரிசோதனைக்குரிய கேள்வி “உன் ஜனங்களில் கொள்ளையிடுகிறவர்கள்” என்று யார் குறிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதே; ஏனெனில் அவர்கள் “தரிசனத்தை” நிலைநிறுத்தும் தீர்க்கதரிசன அடையாளமாக இருக்கிறார்கள். அந்தக் கொள்ளையிடுகிறவர்கள் பாப்பரச ஆட்சிச் சக்தியா, அல்லது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளா?

தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் என்ற புத்தகங்கள் ஒரே புத்தகமாகும்; அவை ஒரே தீர்க்கதரிசன வரிசையின் இரண்டு சாட்சிகளை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. தானியேல் ஆரம்பமாகவும், வெளிப்படுத்தல் முடிவாகவும் உள்ளது; இவ்விரண்டும் சேர்ந்து, முடிவுக்காலத்தில், அதாவது 1989 ஆம் ஆண்டில், முத்திரை நீக்கப்பட்ட சத்தியத்தின் இரண்டு சாட்சிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

1989 ஆம் ஆண்டில் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் நாற்பது முதல் நாற்பத்தைந்து வரை உள்ள வசனங்களை முத்திரை நீக்கியபோது உண்டான சுத்திகரிப்பு செயல்முறையை தானியேல் விவரிக்கிறார். அந்நேரத்தில், கடைசி நாட்களில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரமாகிய உடன்படிக்கை ஜனங்களை அமைக்கும் “ஆசாரியர்” யார் என்பதைத் தீர்மானித்தும் வெளிப்படுத்தியும் காண்பிக்க ஒரு சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமானது. கடைசி நாட்களின் அறிவின் பெருக்கத்தை நிராகரிக்கிறவர்கள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தை அமைக்கும் ஆசாரியர்களில் ஒருவராக ஆகமாட்டார்கள் என்று ஓசியா சேர்த்து கூறுகிறார்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகம், ஒரு வர்க்கத்தாரால் முத்திரை நீக்கப்பட்டபின் அறியப்பட்டும் நிராகரிக்கப்படும் அந்த அறிவே, கிருபைக்காலம் முடிவடையும் முன்பாகவே அவர்களின் நிராகரிப்பை நிறைவேற்றுகிறது என்று குறிப்பதாகும்.

மில்லரைட் வரலாறு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம்பேரின் வரலாற்றை விளக்குகிறது; மேலும், மில்லரைட்டுகளும் அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம்பேரும் சேர்ந்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்று தூதர்களின் செய்தியும் கிரியையும் ஆகியவற்றின் ஆரம்பத்தையும் முடிவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். இந்த இணைநிலை வரலாறுகள், கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. இந்த இரு வரலாறுகளின் பணியும் எலியா மற்றும் ஸ்நானகர் யோவான் ஆகியோரால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

எலியா மற்றும் யோவான் ஸ்நானகர் ஆகிய இருவராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, கிருபைக்கால நிறைவுடன் தொடர்புடைய “நிகழ்வுகளை” மில்லரைட் செய்தி அடையாளங்காட்டியது.

1989 ஆம் ஆண்டில், சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததன் மூலம் கடைசி நாட்களுடன் தொடர்புடைய தானியேல் புத்தகத்தின் பகுதி முத்திரை திறக்கப்பட்டது, மேலும் ஒரு சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமானது. அந்தச் சோதனை, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அறிவின் அதிகரிப்பை தேவனுடைய மக்கள் புரிந்துகொள்கிறார்களா அல்லது நிராகரிக்கிறார்களா என்ற அவர்களின் திறன் அல்லது இயலாமையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது; அந்த வசனங்கள் அதிகாரம் பன்னிரண்டின் முதல் வசனத்துக்கு வழிநடத்துகின்றன; அது “அருள்வாய்ப்பின் முடிவை” அடையாளப்படுத்துகிறது. பின்னர் “அருள்வாய்ப்பின் முடிவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள்” என்ற செய்தி முத்திரை திறக்கப்பட்டது, மேலும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் “ஆசாரியர்கள்” ஆக இருப்பதற்கான விண்ணப்பதாரர்களாக இருந்தோரின் பணி ஆரம்பமானது. அவர்களுடைய பணி, அந்தப் பகுதியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தியை “புரிந்துகொண்டு” அறிவிப்பதாக இருந்தது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் செய்தியும் பணியும், “அருள்வாய்ப்பின் முடிவுடன் தொடர்புடைய மகத்தான நிகழ்வுகளுக்குத் தயாராகும்படியாக” மனிதர்களை எழுப்புவதற்காக, முத்திரை திறக்கப்பட்ட செய்தியை முன்வைப்பதாக இருந்தது.

யோவான் ஸ்நானகரின் வரலாறும் கிறிஸ்துவின் வரலாறும், அதேபோல் மில்லரைட்டுகளின் வரலாறும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் செய்தியையும் பணியையும் விளக்குகின்றன. யோவானும் கிறிஸ்துவும் தங்களுடைய செய்தியை கிருபைக்காலத்தின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகப் புரிந்துகொண்டனர்.

எருசலேமின் அழிவை கிறிஸ்து எடுத்துக்காட்டினார்; அதே அழிவே நுணுக்கமாக வாதிடுகிற யூதருக்குத் தம்மீது வந்து கொண்டிருக்கிறது என்று யோவான் எச்சரித்திருந்தான். தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம், முதலாம் வசனத்தில், அவர் மிகாயேலாக எழுந்துநிற்கும் போது ஆரம்பிக்கும் “கோபத்தின்” அடையாளமாக, அந்த அழிவை இயேசு பயன்படுத்தினார்.

யோவான் ஸ்நானனாலும் கிறிஸ்துவினாலும் அறிவிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தி ஒரே எச்சரிக்கைச் செய்தியாக இருந்தது; அதுபோலவே, மில்லரைட்டுகளின் எச்சரிக்கைச் செய்தியும், கிருபைக்காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தும் அதே செய்தியாக இருந்து, அதையே நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் அறிவிப்பார்கள். மூன்று சாட்சிகள்—யோவான் ஸ்நானன், கிறிஸ்து, மற்றும் மில்லரைட்டுகள்—நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் பணி மற்றும் செய்தி என்பது 1989-இல் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவு பெருக்கத்தின் மூலம் நிறைவேற்றப்படும் ஒரு ஜீவன்-மரணச் சோதனைச் செயல்முறை என்பதைச் சாட்சியமாக அறிவிக்கின்றன. அக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தியே, ஞானிகள் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரை அமைக்கும் “ஆசாரியர்கள்” ஆக இருக்க வேண்டுமெனில் அவர்கள் அவசியமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய கடைசி நாளின் தரிசனமாகும். அந்த வேட்பாளர்கள் அந்தத் தரிசனத்தைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், அவர்கள் துன்மார்க்கர்கள் என்றும், அல்லது மூடர்கள் என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் அழிந்துபோகிறார்கள். அறிவு பெருக்கமாகிய அந்தத் தரிசனத்தை அவர்கள் நிராகரிப்பதற்கே ஒப்பாக, அவர்களும் அவர்களுடைய பிள்ளைகளும் நிராகரிக்கப்படுகிறார்கள்.

தன்னை உயர்த்திக்கொண்டு, தேவனுடைய மக்களை கொள்ளையிட்டு, பின்னர் விழுந்து தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிற சக்தி ரோம் என்பதைக் தேவனுடைய வார்த்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. நவீன ரோம் பாப்பரச அதிகாரமா அல்லது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளா என்ற கேள்வியே, அந்த வேட்பாளர்கள் ஞானமுள்ள கன்னிகைகளா அல்லது மூடமான கன்னிகைகளா என்பதை அடையாளப்படுத்தும் சோதனையாகும். இந்தச் சோதனை தானியேல் புத்தகத்திலிருந்து பெறப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் சோதனையாகும்; பின்னர் அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு பூரணத்திற்குக் கொண்டுவரப்படுகிறது. நவீன ரோம் என்ற பொருள் வெறுமனே பாப்பரச அதிகாரமா அல்லது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளா என்ற தேர்வல்ல; அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தாருக்கான இறுதிச் சோதனையாகும். அது ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனையாகும்; சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டபோது, தேவனுடைய பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் சாட்சிக்குள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள இறுதி சோதனைச் செயல்முறையின் ஒவ்வொரு உருவகத்தையும் அது உள்ளடக்குகிறது.

யோவான் ஸ்நானகர்த்தரும் கிறிஸ்துவும் இருந்த காலத்தின் சோதனைச் செயல்முறை, மில்லரைட்டுகளின் காலத்தில் இருந்த சோதனைச் செயல்முறையைப் போலவே, தானியேல் புத்தகத்திலிருந்தே பெறப்பட்டது. ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனையாக, சத்தியம் எவ்வாறு நிறுவப்படுகிறது என்பதற்கான முறைமையை அந்தத் தேர்வுக்குரியவர்கள் சரியாகப் பயன்படுத்துவது, நவீன ரோம் யார் என்பதற்கான சரியான கருத்தைத் தக்கவைத்திருப்பதற்கு எவ்வளவு அத்தியாவசியமோ அதே அளவு அத்தியாவசியமானதாகும். நவீன ரோமின் சரியான அடையாளங்காண்தலாக இருந்தாலும், அல்லது சரியான முறைமையின் பயன்பாடாக இருந்தாலும், சோதனையின் இந்த இரு கூறுகளும் தானியேல் புத்தகத்திலேயே அடங்கியுள்ளன. தானியேல் முதலாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையைக் கடந்து சென்றான்; அது உணவுமுறையிலிருந்து தொடங்கி, பின்னர் ஒரு கண்ணுக்குப் புலப்படும் சோதனையால் தொடர்ந்தது; அதன்பின் வடதிசை இராஜாவின் வேதாகமச் சின்னமாகிய, கடைசி நாட்களின் பாப்பரச அதிகாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் நேபுகாத்நேச்சார் நிறைவேற்றிய ஒரு சோதனையால் முடிவுற்றது.

“நாட்களின் முடிவில்,” என்பது தீர்க்கதரிசனத்தின்படி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் சோதிக்கப்படுகிற கடைசி நாட்களைக் குறிக்கிறது; அப்போது தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும், “அவருடைய ராஜ்யமெங்கிலும் இருந்த சகல மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட பத்து மடங்கு மேம்பட்டவர்களாக” காணப்பட்டார்கள்; மேலும் தானியேலுக்கு “எல்லா தரிசனங்களிலும் கனவுகளிலும் அறிவு” இருந்தது. தானியேல், கடைசி நாட்களில், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாகிய கிறிஸ்து, 1989-இல் “கடைசி நாட்களுடன் தொடர்புடைய தானியேல் புத்தகத்தின் அந்தப் பகுதியை” முத்திரை நீக்கி வெளிப்படுத்தியபோது வந்த அறிவின் அதிகரிப்பை உணர்கிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

தானியேல் கனவுகளையும் தரிசனங்களையும் குறித்து பிறரைவிட அதிகமாக மட்டும் புரிந்துகொள்ளவில்லை; அவனுக்கு “எல்லாத் தரிசனங்களிலும் கனவுகளிலும் அறிவு” இருந்தது. வரிக்கு மேல் வரி என்ற முறையியலைப் பயன்படுத்துகிறவர்களை அவன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; ஏனெனில் அந்த முறையியல் “எல்லாத் தரிசனங்களையும் கனவுகளையும்” ஒரே ஒழுங்கமைந்த செய்தியாக ஒன்றிணைக்கிறது. எல்லா கனவுகளையும் தரிசனங்களையும் ஒரே தீர்க்கதரிசன வரியாக ஒன்றுசேர்க்கும் அந்தச் செய்தி, “அருள்வாய்ப்பு முடிவோடு சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகளை” அடையாளங்காட்டுகிறது. தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளும், தேவனுடைய ஜனங்களைப் பறித்துக்கொள்ளும், பின்னர் விழுந்துபோகும் வல்லமையாகிய நவீன ரோம் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தினால் அந்தச் செய்தி நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

சரியான முறையியலைப் பயன்படுத்துவதன்மூலமே அந்த அதிகாரம் நிலைநிறுத்தப்பட முடியும். வேதாகமத்தை ஆய்ந்தறிவதாகக் கூறுகிறவர்களில் பெரும்பாலோர் “வரி மேலே வரி” என்ற முறையியலை நிராகரிக்கிறார்கள்; அதைப் பயன்படுத்துவதாகச் சொல்கிற சிலரோ, “வரி மேலே வரி” என்ற முறையியலை அமைக்கும் விதிகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். அந்த விதிகள் முதன்முதலில் மில்லரைட்டுகளால் பொது பதிவில் வைக்கப்பட்டன; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் தூதர்களாக உண்மையில் இருப்பவர்கள் வில்லியம் மில்லரின் தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளையே பயன்படுத்துவார்கள் என்று தேவனுடைய கடைசிநாள் ஜனங்கள் முன்கூட்டியே எச்சரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களின் துவக்கத்தை வில்லியம் மில்லர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; மேலும், கிறிஸ்து முடிவாக இருந்த செய்தியின் துவக்கமாக இருந்த யோவான் ஸ்நானனினால் அவர் முன்நிழலிடப்பட்டார். யோவான் ஸ்நானனிடமிருந்து கிறிஸ்துவுக்குச் சென்ற சோதனைச் செயல்முறையை, மூன்று தூதர்களின் சோதனைச் செயல்முறையோடு சகோதரி வைட் நேரடியாக ஒப்புமைப்படுத்துகிறார். யோவான் அந்தச் செய்தியைத் தொடங்கினார்; கிறிஸ்து தமது சீஷர்களை கைசரியா பிலிப்பிக்கு அழைத்துச் சென்றிருந்த, சிலுவைக்கு முன்பாக இருந்த அந்த நேரம் வரையில், யோவான் தொடங்கியிருந்த செய்தியின் விவரங்களை இயேசு அப்போதுதான் சேர்த்தார். யோவான் கிறிஸ்துவைக் கண்டபோது அவர் சுட்டிக்காட்டிய முதல் (துவக்க) சத்தியம் என்னவெனில், உலகத்தின் பாவங்களை அகற்றுகிற தேவனுடைய ஆட்டுக்குட்டியாக கிறிஸ்துவை அடையாளப்படுத்தியதே ஆகும்.

அதன்பின் சிலுவையில் முடிவுற்ற மூன்றரை ஆண்டுகால சோதனையின் காலம் ஆரம்பமானது. சிலுவைக்கு சற்றுமுன் யோவான் கொலைசெய்யப்பட்ட பின்பு, யேசு அப்போது யோவானின் அந்த முதல் அறிக்கையை விளக்கத் தொடங்கினார்.

கிறிஸ்துவின் காலத்தில் பானியம் என்பதற்கான பெயர் கெய்சரியா பிலிப்பி ஆகும்; மேலும், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தைத் தொடர்ந்து வரும் வசனத்தில், தங்களை உயர்த்திக் கொள்கிறார்களாயினும் விழுந்துபோகிற உமது ஜனங்களில் கொள்ளையர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிற இடத்தில், பானியம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. ஊக்கமளிக்கப்பட்டதும் பரிபூரணமுமான யோவான் ஸ்நானகரின் செய்தி, ஆரம்பத்தில் மில்லரின் விதிகளின் மேல் நிறுவப்பட்டிருந்த மில்லரைட் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய செய்தியாக இருந்தது. யோவானின் செய்தியின் மேல் கட்டப்பட்டும் அதை விரிவுபடுத்தியும் இருந்த கிறிஸ்துவின் இறுதி காலச் செய்தி, மூன்று தூதர்களின் இறுதி காலச் செய்திக்கு முன்மாதிரியாக இருந்தது; அதாவது, மில்லரின் விதிகளின் மேல் அடிப்படையாயிருந்து, வரி மேல் வரி என்ற முறையியல் முடிவுக்குக் வரும்போது மில்லரின் செய்தியோடு சேர்க்கப்படும் விவரங்களையும் உட்படுத்திய செய்தியாகும்.

நவீன ரோமின் சின்னத்தோடு தரிசனத்தை நிறுவுகின்ற அந்தச் சின்னத்தைப் பற்றிய தவறான புரிதலுக்குச் செல்வது, கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில் சிலுவையின் செய்தியை நிராகரித்தவர்களோடு ஒத்துப் போகிறது. யோவான் ஸ்நானகரின் செய்தியை நிராகரித்த யூதர்கள் இயேசுவின் போதனைகளால் பயனடைய முடியவில்லை என்றும், அப்படியே செய்த அந்த யூதர்களின் வரலாறு முதல் தூதனின் செய்தியை நிராகரித்தவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்றும் எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பின்னாளில் நான் “நவீன ரோம்” என்ற சொற்களால் குறிப்பிடத் தொடங்கிய “உன் ஜனங்களில் கொள்ளைக்காரர்” என்பவர்களை மில்லரைட்டுகள் போப்புத்துவ அதிகாரமாக அடையாளங்கண்டனர்.

இந்த பரிசீலனைகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.