கடைசி கட்டுரையில், இயேசுவின் பின்வரும் வார்த்தைகளை நாம் மேற்கோள் கொண்டோம்.
பொய்தீர்க்கதரிசிகளைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; அவர்கள் ஆட்டுத்தோல் போர்த்திக்கொண்டு உங்களிடத்தில் வருகிறார்கள்; ஆனால் உள்ளுக்குள் அவர்கள் பறிகொல்லுகிற ஓநாய்கள். அவர்களை அவர்களுடைய கனிகளினால் அறிந்துகொள்வீர்கள். முள்ளிலிருந்து திராட்சைப்பழங்களையாவது, நெருஞ்சியிலிருந்து அத்திப்பழங்களையாவது மக்கள் சேகரிப்பார்களா? அதுபோல, நல்ல மரமெல்லாம் நல்ல கனிகளைக் கொடுக்கும்; கெட்ட மரமோ கெட்ட கனிகளைக் கொடுக்கும். நல்ல மரம் கெட்ட கனிகளைக் கொடுக்க முடியாது; கெட்ட மரமும் நல்ல கனிகளைக் கொடுக்க முடியாது. நல்ல கனியைக் கொடுக்காத மரமெல்லாம் வெட்டப்பட்டு அக்கினியில் எறியப்படும். ஆகையால், அவர்களுடைய கனிகளினால் அவர்களை அறிந்துகொள்வீர்கள். என்னை நோக்கி, கர்த்தாவே, கர்த்தாவே, என்று சொல்லுகிற ஒவ்வொருவனும் பரலோக ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதில்லை; பரலோகத்தில் இருக்கிற என் பிதாவின் சித்தத்தின்படி செய்கிறவனே பிரவேசிப்பான். அந்நாளில் அநேகர் என்னை நோக்கி, கர்த்தாவே, கர்த்தாவே, உமது நாமத்தில் நாங்கள் தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கவில்லையா? உமது நாமத்தில் பிசாசுகளைத் துரத்தவில்லையா? உமது நாமத்தில் அநேக அற்புதங்களையும் செய்யவில்லையா? என்று சொல்லுவார்கள். அப்பொழுது நான் அவர்களை நோக்கி: நான் ஒருபோதும் உங்களை அறிந்ததில்லை; அக்கிரமத்தைச் செய்கிறவர்களே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள் என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லுவேன். ஆகையால், என்னுடைய இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவைகளின்படி செய்கிற எவனும், தன் வீட்டைக் கன்மலையின் மேல் கட்டின புத்திமான் ஒருவனுக்கு ஒப்பாயிருப்பான். மழை பெய்தது, வெள்ளம் வந்தது, காற்றுகள் வீசி அந்த வீட்டின்மேல் மோதின; ஆனாலும் அது விழவில்லை; ஏனெனில் அது கன்மலையின் மேல் அஸ்திவாரமிடப்பட்டிருந்தது. என்னுடைய இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவைகளின்படி செய்யாத ஒவ்வொருவனும், தன் வீட்டை மணலின் மேல் கட்டின புத்தியில்லாத ஒருவனுக்கு ஒப்பாயிருப்பான். மழை பெய்தது, வெள்ளம் வந்தது, காற்றுகள் வீசி அந்த வீட்டின்மேல் மோதின; அது விழுந்தது; அதன் விழுதலும் மிகப் பெரிதாயிற்று. மத்தேயு 7:15–27.
1863 ஆம் ஆண்டின் கலகம், மணலின்மேல் பொய்யான அஸ்திவாரத்தை அமைத்த லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. மணல், முழுமையான சத்தியத்தின் கன்மலைக்கு மாறுபடையாக, பன்மைத்துவம் எனும் சாத்தானியக் கொள்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முழுமையான சத்தியம் இரண்டு சாட்சிகளின்மேல் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது; மேலும், அட்வென்டிசம் படிப்படியாகப் புறக்கணித்துக் கொண்டிருக்கும் அபக்கூக்கின் இரண்டு பரிசுத்த வரைபடங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள சத்தியங்கள், வேதாகமத்திலிருந்து பெறப்பட்டவைகளும் தீர்க்கதரிசன ஆவியினால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டவைகளுமாகும். அந்தச் சத்தியங்கள் முழுமையானவையாகும்.
“இந்த இறுதிநாட்களில் நிலைத்துநிற்கத் தயாராக்கப்படும் ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்தும் பணியிலிருந்து நம்முடைய சகோதரரின் மற்றும் சகோதரிகளின் மனங்களைத் திருப்பிவிட பகைவன் முயல்கிறான். அவனுடைய சூழ்ச்சியான வாதங்கள், இக்காலத்தின் அபாயங்களிலிருந்தும் கடமைகளிலிருந்தும் மனங்களை விலக்குவதற்காக வகுக்கப்பட்டவையாகும். கிறிஸ்து தமது ஜனங்களுக்காக யோவானுக்கு அளிக்க விண்ணகத்திலிருந்து கொண்டுவந்த ஒளியை அவர்கள் மிகக் குறைந்த மதிப்புடையதாக மதிக்கிறார்கள். நம்முக்கு நேராக முன்பாக இருக்கின்ற நிகழ்ச்சிகள் சிறப்பு கவனத்தைப் பெறத் தக்க அளவு முக்கியமல்ல என்று அவர்கள் போதிக்கிறார்கள். பரலோக மூலமுடைய சத்தியத்தை அவர்கள் பலனற்றதாக்கி, தேவனுடைய ஜனங்களிடமிருந்து அவர்களுடைய கடந்தகால அனுபவத்தைப் பறித்துக்கொண்டு, அதன் பதிலாக பொய்யான ஒரு விஞ்ஞானத்தை அவர்களுக்கு அளிக்கிறார்கள். ‘கர்த்தர் உரைக்கிறதாவது: நீங்கள் வழிகளில் நின்று பார்த்து, பழைய பாதைகள் எது, நல்வழி எது என்று விசாரித்து, அதில் நடந்து கொள்ளுங்கள்.’ [எரேமியா 6:16.]”
“எங்கள் விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரங்களை யாரும் பிய்த்து அகற்ற முற்படாதிருப்பார்களாக,—அவை எங்கள் பணியின் தொடக்கத்தில், வசனத்தை ஜெபமிகு ஆய்வினாலும் வெளிப்பாட்டினாலும் இடப்பட்ட அஸ்திவாரங்களாகும். இந்த அஸ்திவாரங்களின் மேல் நாங்கள் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கட்டி வந்திருக்கிறோம். தாங்கள் ஒரு புதிய வழியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டதாகவும், இடப்பட்டிருக்கும் அந்த அஸ்திவாரத்தைவிட வலிமையான அஸ்திவாரத்தை அமைக்க முடியும் என்றும் மனிதர் கருதக்கூடும்; ஆனால் இது ஒரு பெரிய மோசமாகும். ‘இடப்பட்டிருக்கிற அஸ்திவாரத்தைத் தவிர வேறொரு அஸ்திவாரத்தை யாரும் இடக்கூடாது.’ [1 கொரிந்தியர் 3:11.] கடந்த காலத்தில், புதிய விசுவாசமொன்றை அமைக்கவும் புதிய கொள்கைகளை நிலைநிறுத்தவும் பலர் முயன்றனர்; ஆனால் அவர்களுடைய கட்டிடம் எவ்வளவு காலம் நிலைத்தது? அது விரைவில் விழுந்துபோயிற்று; ஏனெனில் அது கன்மலையின் மேல் அஸ்திவாரமிடப்படவில்லை.” Testimonies, volume 8, 296–297.
2001 செப்டம்பர் 11 வந்தபோது பரிசுத்த ஆவியின் மழைகளும் வந்தன.
“பின்மழை தேவனுடைய ஜனங்கள்மேல் பொழியப்படவுள்ளது. வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் பரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வரவிருக்கிறான்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி முழுவதும் ஒளியூட்டப்படும்.” Review and Herald, April 21, 1891.
தேவனுடைய ஒரு தொட்டலால் நியூயோர்க் நகரத்தின் மாபெரும் கட்டிடங்கள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டபோது, பிந்திய மழைத் தெளிக்கத் தொடங்கியது. 2001 செப்டம்பர் 11 வந்தபோது, பாப்பரசராட்சியின் கொள்கைகளின் வெள்ளக் கதவுகள் திறக்கப்பட்டன.
“அக்கிரமம் மேலோங்கியிருக்கும் இந்தக் காலத்தில், ‘கர்த்தர் சொல்லுகிறார்’ என்பதைக் நிராகரித்துள்ள புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் ஒரு விசித்திரமான நிலையினை அடையும். அவை உலகத்தோடு ஒத்துப்போகும் நிலைக்கு மாற்றப்படும். தேவனிடமிருந்து தங்களின் பிரிவினால், பொய்யையும் தேவனை விட்டு விலகுதலையும் தேசத்தின் சட்டமாக்க முற்படுவார்கள். தங்களைத் தேவனே என்று காட்டிக்கொண்டு தேவனுடைய ஆலயத்தில் அமர்ந்திருக்கும் பாவமனுஷனின் இழந்த மேலாதிக்கத்தை மீட்டெடுக்கச் சட்டங்களை இயற்றும்படி தேசத்தின் ஆட்சியாளர்களை அவர்கள் தாக்கம் செலுத்துவார்கள். ரோமன் கத்தோலிக்கக் கொள்கைகள் அரசின் பாதுகாப்பின் கீழ் கொண்டுவரப்படும். தேவனுடைய சட்டத்தைத் தங்கள் வாழ்க்கையின் ஒழுங்காக ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களால் வேதாகம சத்தியத்தின் எதிர்ப்புச் சாட்சி இனி சகித்துக்கொள்ளப்படாது.” Review and Herald, December 21, 1897.
பேட்ரியட் சட்டம், ரோமன் கத்தோலிக்கக் கொள்கைகளுக்கான பாதுகாப்பின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது படிப்படியாக விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குத் தலைமையேற்கிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் நான்கு காற்றுகள் வீசத் தொடங்கின.
“அனைத்து பூமியின் மேற்பரப்பெங்கும் பாய்ந்து சென்று, தன் பாதையில் அழிவையும் மரணத்தையும் கொண்டுவரும்படி கட்டுப்பாட்டை முறித்துத் தப்பிச் செல்ல விழையும் கொந்தளித்த குதிரையினால் குறிக்கப்படுகிற நான்கு காற்றுகளைக் தேவதூதர்கள் அடக்கிப் பிடித்திருக்கிறார்கள்.
“நித்திய உலகத்தின் அத்தியந்த எல்லையிலேயே நாம் உறங்கிக் கிடப்போமா? நாம் மந்தமாயும் குளிர்ச்சியாயும் உயிரற்றவர்களாயும் இருப்போமா? ஆஹா, தேவன் தமது ஜனங்களில் தம் ஆவியையும் சுவாசத்தையும் ஊதியருளி, அவர்கள் தங்கள் கால்களின்மேல் நின்று உயிரோடிருக்கும்படி, அது எங்கள் சபைகளில் இருக்கக் கிடைத்தால் எவ்வளவு நன்று! வழி இடுக்கமானது என்றும், வாசல் குறுகியது என்றும் நாம் காண வேண்டியுள்ளது. ஆனால் நாம் அந்தக் குறுகிய வாசல்வழியாகச் செல்லும் போது, அதன் விசாலம் எல்லையற்றதாகும்.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
2001 செப்டம்பர் 11 அன்று மழையும் காற்றும் பெருக்கெடுத்த வெள்ளமும் வந்தடைந்தன; கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தின் போது யூதர்கள் சோதிக்கப்பட்டதுபோலவும், 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் புராட்டஸ்டண்டுகள் சோதிக்கப்பட்டதுபோலவும், லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் சோதிக்கப்பட்டது. அந்தப் புள்ளியிலிருந்து 2020 ஜூலை 18-இன் கலகமான முன்கூறல் வரையிலும், சிலுவைக்கு முன்பே யூதரின் ஆலயம் பாழாயிற்று என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டதுபோலவும், 1844 ஏப்ரல் 19-இன் முதல் ஏமாற்றத்தின் போது புராட்டஸ்டண்டுகள் மததுரோகப் புராட்டஸ்டண்டிசத்திற்குள் மாறிப்போனதுபோலவும், லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் வீடு படிப்படியாக விழுந்தது.
அப்போது மூன்றாம் தூதனுடைய லவோதிகேய இயக்கம் தன் இறுதியான சோதனைச் செயல்முறைக்குள் பிரவேசித்தது; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய சோதனையைப்போலவே, கன்னிகைகள் பழைய பாதைகளுக்குத் திரும்புமாறு அழைக்கப்பட்டனர்; அவை முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் மில்லரைட் இயக்கத்தின் அடிப்படைச் சத்தியங்கள் மட்டுமல்லாமல், மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தின் அடிப்படைச் சத்தியங்களுமாக இருந்தன.
வலிமையான மயக்கத்தின் சூழலில் அந்த அடிப்படைச் சத்தியங்கள் நிராகரிக்கப்படுவதற்கான குறியீடு, இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் பவுல் பதிவு செய்த செய்தியே ஆகும். தானியேல் புத்தகத்தில் “தினசரி” என்பதினால் அந்தச் செய்தி குறிக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் தெசலோனிக்கேயர் நிருபத்தின் அந்தப் பகுதியில் தான், தானியேல் புத்தகத்தில் “தினசரி” என்பது புறமத ரோமைக் குறிக்கிறது என்பதை வில்லியம் மில்லர் புரிந்துகொண்டார்.
தானியேல் புத்தகத்தில் “தினந்தோறும்” என்பதின் வரையறையை எடுத்துரைக்கும் நூல்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் பெரும்பாலானவை தவறானவை; இருப்பினும், இதைப் பொருத்தமாக விளக்கும் ஒரு அட்வென்டிஸ்ட் தெய்வவியலாளரின் ஆய்வுக் கட்டுரையை நீங்கள் பார்க்க விரும்பினால், John W. Peters எழுதிய The Mystery of the Daily என்பதைக் கண்டுபிடிக்கலாம். இந்தக் கட்டுரையில் “தினந்தோறும்” என்பதின் அந்த அம்சத்தை நான் ஆராய எண்ணவில்லை. மேலும், “தினந்தோறும்” குறித்த தவறான கருத்து இறுதியில் லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸத்தில் எவ்வாறு நிலைநிறுத்தப்பட்டது என்பதற்கான “யார், என்ன, ஏன்” என்ற வரலாற்றைப் பதிவுசெய்யும் பிற நூல்களும் உள்ளன.
“தினந்தோறும்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரேயச் சொல்லின் வரையறையும், 1901-ஆம் ஆண்டில் தீவிரமாகத் தொடங்கிய “தினந்தோறும்” என்ற அடிப்படைச் சத்தியத்திற்கு எதிரான கலகத்தின் வரலாறும், ஹபக்கூக்கின் அட்டவணைகளிலும், தானியேல் புத்தகத்தைப் பற்றிய சமீபத்திய கட்டுரைகளிலும் மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்தக் கட்டுரையில் “தினந்தோறும்” என்பதின் கவனத்தை, நிராகரிக்கப்படும் ரோமின் சின்னத்துடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளின் மீதே நிலைநிறுத்த விரும்புகிறேன். எலன் வைட் அவர்களின் எழுத்துகளின் அதிகாரத்தை உண்மையோடு ஏற்றுக்கொள்கிற எவரும், “தினந்தோறும்” என்பதற்கான சரியான புரிதல் என்ன என்பதை அறிய பின்வருவனவற்றை வாசித்தாலே போதும்.
“அப்பொழுது ‘நித்தியம்’ என்பதைக் குறித்து நான் கண்டதாவது, ‘பலியிடுதல்’ என்ற சொல் மனித ஞானத்தினால் சேர்க்கப்பட்டது; அது மூலவசனத்திற்குச் சேர்ந்ததல்ல; மேலும், நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வந்தது என்று அறிவித்த கூக்குரலை அளித்தவர்களுக்கு அதைப் பற்றிய சரியான கருத்தினை கர்த்தர் அருளினார். 1844-க்கு முன்னர், ஐக்கியம் நிலவிய காலத்தில், ‘நித்தியம்’ பற்றிய சரியான கருத்தில் ஏறக்குறைய அனைவரும் ஒன்றுபட்டிருந்தனர்; ஆனால் 1844 முதல், குழப்பத்தின் மத்தியில், பிற கருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; அதன் பின்னர் இருளும் குழப்பமும் தொடர்ந்தன.” Review and Herald, November 1, 1850.
“தினந்தோறும்” என்பதற்கான வில்லியம் மில்லரின் புரிதலை நிராகரிப்பது, ஒரே நேரத்தில் எலன் வைட்டின் எழுத்துகளின் அதிகாரத்தையும் நிராகரிப்பதாகும்; ஏனெனில், “நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையின் அறிவிப்பை வழங்கியவர்களுக்கு கர்த்தர் அதற்கான சரியான பார்வையை அளித்தார்” என்பதை அவள் கண்டாள். மேலும், “தினந்தோறும்” பற்றிய பிற கருத்துக்கள் “இருளையும் குழப்பத்தையும்” உண்டாக்கின என்பதும் அவளுக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது; இவை கிறிஸ்துவின் பண்புகள் அல்ல. இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரை ஆய்ந்தபோது, “தினந்தோறும்” என்பது அஞ்ஞான ரோமையே என்று மில்லர் உணர்ந்தார்.
“நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்; அது [அன்றாடம்] தானியேலில் தவிர வேறு எந்த இடத்திலும் காணப்படவில்லை என்பதை அறிந்தேன். பின்னர் [ஒரு concordance-இன் உதவியால்] அதனுடன் தொடர்பாக இருந்த அந்த வார்த்தைகளை எடுத்துக் கொண்டேன்: ‘நீக்கிவிடுதல்;’ அவன் அன்றாடத்தை நீக்கிவிடுவான்; ‘அன்றாடம் நீக்கப்படும் காலத்திலிருந்து,’ முதலியன. நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்; இந்த வசனத்தில் எனக்கு எந்த ஒளியும் கிடைக்காது என்று நினைத்தேன்; இறுதியில் நான் 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:7, 8-க்கு வந்தேன். ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கனவே செயல்படுகிறது; இப்போது தடுக்கிறவன், அவன் வழியிலிருந்து அகற்றப்படும் வரையில் தடுத்துக்கொண்டே இருப்பான்; அப்பொழுது அந்த அக்கிரமக்காரன் வெளிப்படுத்தப்படுவான்,’ முதலியன. நான் அந்த வசனத்துக்கு வந்தபோது, ஓ, சத்தியம் எவ்வளவு தெளிவாகவும் மகிமையுடனும் தோன்றியது! இதோ அது! அதுவே அன்றாடம்! சரி, இப்போது, ‘இப்போது தடுக்கிறவன்,’ அல்லது தடைசெய்கிறவன் என்று பவுல் கூறுவதால் அவர் என்ன பொருள் கொள்கிறார்? ‘பாவ மனுஷன்’ என்றும் ‘அக்கிரமக்காரன்’ என்றும் கூறப்படுவது பாப்புத்துவத்தைக் குறிக்கிறது. அப்படியானால், பாப்புத்துவம் வெளிப்படுவதற்கு தடையாக இருப்பது என்ன? அதுவே புறமதமே; ஆகையால், ‘அன்றாடம்’ என்பது புறமதத்தையே குறிக்க வேண்டும்.” —William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.
இறுதியில், லவோதிக்கேய அத்வென்டிசம், மில்லருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் நேர அறிவிப்பை எழுப்பியவர்களுக்கும் அளிக்கப்பட்ட சரியான புரிதலை ஒதுக்கிவைத்து, “நாளந்தோறும்” என்பது கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தஸ்தல ஊழியத்தை குறிப்பதாகும் என்ற மதவிலகிய புராட்டஸ்தாந்திரத்தின் தவறான கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. அந்தப் புரிதல் பல நிலைகளில் அபத்தமானது; ஆனால் அது வெறும் தவறானதாய் இருப்பதைக் கடந்தும், சாத்தானியச் சின்னம் ஒன்றே கிறிஸ்துவின் சின்னமாகும் என்று உரிமைகோருகிறது.
“ஆகையால், முதன்மையாக அஜகரம் சாத்தானைக் குறித்தாலும், இரண்டாம் நிலைப் பொருளில் அது புறமத ரோமத்தின் ஒரு அடையாளமாகும்.” The Great Controversy, 439.
மில்லர் “தினந்தோறும்” என்பதைக் புறமத ரோமாவாகிய திராட்சனென அடையாளங்கண்டார்; ஆனால் லவோதிக்கேய அத்வென்டிசம், அது கிறிஸ்துவின் பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தல ஊழியத்தைச் சுட்டுகிறது என்ற கருத்தை விழுந்துபோன புராட்டஸ்டண்டிசத்திலிருந்து ஏற்றுக்கொண்டது. “தினந்தோறும்” என்பதைக் புறமத ரோமாவாக அடையாளங்கண்ட மில்லரின் கருத்தை நிராகரித்தல், ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நிறைவேற்றமாக இருந்த இரு பரிசுத்த வரைபடங்களிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள ஒரு சத்தியத்தை நிராகரிப்பதாகும். ஆகையால், அது லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள ஏழு காலங்களை நிராகரித்ததுபோலவே, ஒரு அடிப்படைச் சத்தியத்தை நிராகரிப்பதாகும்.
“அன்றாடம்” என்பது பேகன் ரோமைச் சுட்டுகிறது என்ற சத்தியத்தை நிராகரிப்பது, அட்வென்டிசத்தின் அடித்தளங்களையும் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியின் அதிகாரத்தையும் நிராகரிப்பதாகும். சாத்தானின் ஒரு சின்னத்தை கிறிஸ்துவின் சின்னமாக அடையாளப்படுத்துவது, கிறிஸ்துவின் செயலையைச் சாத்தானின் செயலையாக அடையாளப்படுத்துவதற்கு ஒப்பானதாகும்.
“கிறிஸ்துவை நிராகரித்ததினால் யூத ஜனங்கள் மன்னிக்கப்படாத பாவத்தைச் செய்தார்கள்; மேலும், இரக்கத்தின் அழைப்பை நிராகரிப்பதினால், நாமும் அதே தவறைச் செய்யக்கூடும். ஜீவனின் அதிபதிக்கு நாம் அவமதிப்பு செய்கிறோம்; மேலும், அவரால் நியமிக்கப்பட்ட தூதர்களுக்குச் செவிகொடுக்க மறுத்து, அதற்குப் பதிலாக ஆத்துமாவை கிறிஸ்துவிடமிருந்து விலக்கிச் செல்லச் செய்வோரான சாத்தானின் முகவர்களுக்குச் செவிகொடுக்கும்போது, சாத்தானின் ஜெபஆலயத்தின் முன்பாகவும் பரலோகப் பிரபஞ்சத்தின் முன்பாகவும் அவரை வெட்கத்திற்குள்ளாக்குகிறோம். ஒருவர் இவ்வாறு செய்வதுவரை, அவன் நம்பிக்கையையோ மன்னிப்பையோ காணமுடியாது; மேலும், இறுதியில் தேவனோடு சமாதானப்படுத்தப்பட வேண்டிய எல்லா விருப்பத்தையும் இழந்து போவான்.” The Desire of Ages, 324.
லயோதேக்கிய அத்வென்டிசம் “தினசரி” என்றும் ஏழு காலங்கள் என்றும் அழைக்கப்படும் அடிப்படைப் புரிதலை நிராகரித்தபோது, அவர்கள் தீர்க்கதரிசன ஆவியின் அதிகாரத்தையும் அடித்தளங்களையும் மட்டும் அல்ல, தமது அந்தப் புரிதல்களுக்கு தூதன் காபிரியேலும் பிற தூதர்களும் வழிநடத்தியிருந்த வில்லியம் மில்லரின் பணியையும் நிராகரித்தார்கள்.
“வேதாகமத்தை நம்பாதிருந்த ஒரு விவசாயியின் இருதயத்தின் மீது செயல்படும்படி, அவனைத் தீர்க்கதரிசனங்களை ஆராயத் தலைமையேற்கும்படி, தேவன் தமது தூதரை அனுப்பினார். தேவனுடைய தூதர்கள் அந்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரை மறுமறுபடி சந்தித்து, அவரது மனதை வழிநடத்தவும், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு எப்போதும் இருண்டதாக இருந்திருந்த தீர்க்கதரிசனங்களை அவரது புரிதலுக்கு வெளிச்சமாகத் திறந்துகாட்டவும் செய்தார்கள். சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கம் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; மேலும், இணைப்பின் பின் இணைப்பை ஆராயும்படி அவர் வழிநடத்தப்பட்டார்; கடைசியில் அவர் தேவனுடைய வார்த்தையை அதிசயத்துடனும் பரவசமிகு பாராட்டுதலுடனும் நோக்கினார். அங்கே அவர் சத்தியத்தின் ஒரு பரிபூரண சங்கிலியைக் கண்டார். தெய்வீக உந்துதலற்றதாக அவர் கருதியிருந்த அந்த வார்த்தை இப்போது அதன் அழகிலும் மகிமையிலும் அவரது பார்வைக்கு முன்பாகத் திறந்தது. வேதவசனத்தின் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை விளக்குகிறது என்றும், ஒரு வசனப்பகுதி அவரது புரிதலுக்கு மூடப்பட்டிருந்தபோது, அதனை விளக்கும் ஒன்றை அவர் வார்த்தையின் வேறொரு பகுதியில் கண்டுபிடித்தார் என்றும் அவர் கண்டார். தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையை அவர் மகிழ்ச்சியுடனும் மிக ஆழ்ந்த மதிப்பும் பயபக்தியும் உடனும் கருதினார்.” Early Writings, 230.
“அவருடைய தூதன்” என்பது காபிரியேல் என்ற தூதனை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு வெளிப்பாடு ஆகும்.
“‘நான் தேவனுடைய சந்நிதியில் நிற்கிற கபிரியேல்’ என்ற தூதனுடைய வார்த்தைகள், அவர் பரலோக நீதிமன்றங்களில் உயர்ந்த மரியாதைக்குரிய நிலையை வகிக்கிறார் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. தானியேலுக்கு ஒரு செய்தியுடன் வந்தபோது, ‘இந்தக் காரியங்களில் என்னோடே நிற்கிறவர் உங்களுடைய அதிபதியான மிகாயேல் [கிறிஸ்து] அன்றியே வேறொருவரும் இல்லை’ என்றான்.” தானியேல் 10:21. “கபிரியேலைப்பற்றி இரட்சகர் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில், ‘தம்முடைய தூதனாலே அதைத் தம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய யோவானுக்கு அறிவித்து அருளினார்’ என்று கூறுகிறார்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1.” யுகங்களின் வாஞ்சை, 99.
சாத்தானுக்குரிய ஒரு சின்னத்தை கிறிஸ்துவின் சின்னமாக அடையாளப்படுத்துவது மன்னிக்கப்படாத பாவத்திற்கான ஒரு இணைமையே அல்ல; மாறாக, கிறிஸ்து அனுப்பும் தூதர்களை நிராகரிப்பதோடும் அந்த மன்னிக்கப்படாத பாவம் தொடர்புடையதாகும். ஆகவே “அன்றாடம்” என்பது மன்னிக்கப்படாத பாவத்தின் சின்னமாக ஆகிறது; மேலும் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்” எனும் வில்லியம் மில்லர் அந்தச் சத்தியத்தின் சரியான புரிதலுக்கு வழிநடத்தப்பட்டார் என்பதும், பின்னர் அது நிராகரிக்கப்பட்டதும் புரிந்துகொள்ளப்படும் போது, அது நேரடியாக இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயருக்குள் பொருந்துகிறது; மில்லர் தமது கண்டுபிடிப்பைச் செய்த வேதாகமப் பகுதி அதுவே ஆகும். அந்தச் சத்தியத்தை நிராகரிப்பது, சத்தியத்தை நேசிக்காததற்கான சான்றாகும்; அந்தக் கிளர்ச்சி பரிசுத்த ஆவியை அகற்றப்படச் செய்து, சாத்தானுடைய அசுத்த ஆவியை ஒப்புவித்தலை உண்டாக்குகிறது; இதையே பவுல் வல்ல மயக்கம் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.
“தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிற” “உன் ஜனத்தாரின் கொள்ளைக்காரர்கள்” என்றபடியே, “அன்றாடம்” என்பது அஞ்ஞான ரோமின் ஒரு சின்னமாகும். இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயர் நூலின் சூழலில், இரண்டாம் அதிகாரத்தின் செய்தியை நிராகரிப்பது, அப்படிச் செய்கிறவர்கள் சத்தியத்தை நேசிப்பதில்லை என்பதற்கான சான்று என்று பவுல் போதிக்கிறார். அந்த அதிகாரத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியத்தை அவர்கள் நேசிக்காததினால், அவர்கள் வல்ல மயக்கத்தைப் பெறுகிறார்கள்.
அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைப் பற்றியே உரையாடுகின்றனர்; மேலும், இந்தக் கட்டுரையில் முன்பே மேற்கோளிடப்பட்ட ஈர்க்கப்பட்ட பகுதிகள், பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவின்போது சத்தியத்தை நேசிக்காதவர்கள்மேல் வல்ல மயக்கம் வருவதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஒரு வகுப்பு எண்ணெயைப் பெறுகிறது; மற்ற வகுப்பு வல்ல மயக்கத்தைப் பெறுகிறது.
பரிசுத்த ஆவியானவர் ஊற்றப்படுகிறார்; அது, 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான முத்திரையிடும் காலத்தின் இரண்டு சோதனைக்காலங்களின்போது வெளிப்படுத்தப்படும் அறிவின் அதிகரிப்பை நிராகரிக்கும்வர்களிடமிருந்து பரிசுத்த ஆவியானவர் அகற்றப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் வரலாற்றுக் காலகட்டத்திலேயே நடைபெறுகிறது. முன்பிருந்த ஒரு பகுதியை மீண்டும் கூறுகிறோம்:
“கடைசி நாட்களை நோக்கிப் பார்க்கையில், அதே அளவற்ற வல்லமை, ‘தாங்கள் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களை’ குறித்து இவ்வாறு அறிவிக்கிறது: ‘இதற்காகவே தேவன் அவர்களுக்கு வல்லமையான மயக்கத்தை அனுப்புவார்; அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படிக்கு; சத்தியத்தை விசுவாசிக்காமல் அநீதியில் இன்புற்ற அனைவரும் தண்டனைக்குரியவர்களாகும்படிக்கு.’ அவர்கள் அவருடைய வார்த்தையின் போதனைகளை நிராகரிக்கையில், தேவன் தமது ஆவியை விலக்கிக்கொண்டு, அவர்கள் விரும்பும் வஞ்சகங்களுக்கே அவர்களை ஒப்புக்கொடுக்கிறார்.” Early Writings, 46.
வரி மீது வரி வைத்து, கடைசி நாட்களில் உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்களே (ரோம் என்பதற்கான ஒரு சின்னம்) தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகின்றனர் என்று தானியேல் போதிக்கிறார். அந்த கொள்ளைக்காரர்கள் “தினசரி” என்றும் குறிக்கப்படுகின்றனர். கடைசி நாட்களில் தரிசனம் இல்லாதவர்கள் அழிவடைகிறார்கள், அதாவது நிர்வாணமாகிறார்கள் என்று சாலொமோன் போதிக்கிறார். நிர்வாணமாக்கப்படுவது லவோதிக்கேயராக இருப்பதே; லவோதிக்கேயர் என்பது புத்தியில்லாத கன்னிகையே.
“முட்டாள் கன்னிகைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட சபையின் நிலை, லவோதிக்கேயா நிலை என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.” Review and Herald, August 19, 1890.
நள்ளிரவு அழுகையின் செய்தி வரும்போது மூடக் கன்னியாக இருப்பது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தில் யோவான், “உன் நிர்வாணத்தின் வெட்கம்” என்று பதிவு செய்வதைக் வெளிப்படுத்துவதாகும். ஆறாம் வாதையில் யோவானின் எச்சரிக்கை, 1989 முதல் உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் செயல்முறையில் இருக்கும் வல்லநாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகிய மூவகைச் சங்கமத்தோடு தொடர்புடையதாகும்.
இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் பவுலின் செய்தி, தானியேல் நூலில் அசுத்தஜாதி ரோம் “நித்யபலியாக” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவது பற்றியது மட்டுமல்ல; அந்த அதிகாரம், அசுத்தஜாதி ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் இடையிலான உறவை வலியுறுத்துகிறது. கி.பி. 538-இல், பாவத்தின் மனுஷன் பூமியின் சிங்காசனத்தில் ஏறிவருவதிலிருந்து அசுத்தஜாதி ரோம் தடுத்தது (தடுத்து நிறுத்தியது). அசுத்தஜாதி ரோம் நீக்கப்பட்டபின்பு, “அக்கிரமத்தின் இரகசியம்,” அதாவது ரோமின் போப்பான “அந்த அக்கிரமக்காரன்,” வெளிப்படுத்தப்படுகிறான். அந்த அதிகாரத்தில், அசுத்தஜாதி ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் இடையிலான ஒரு குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசன உறவை பவுல் அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்த அதிகாரத்தின் போதனையை நிராகரிப்பது, சத்தியத்தை நிராகரித்து வல்லமையான மாயையை ஏற்றுக்கொள்வதற்குச் சமம்.
யாரும் எந்த வகையிலும் உங்களை வஞ்சிக்காதபடி இருங்கள்; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வராமல், பாவத்தின் மனிதன், அதாவது நாசத்தின் மகன் வெளிப்படாமல், அந்த நாள் வராது. அவன் தேவன் எனப்படுகிற எல்லாவற்றுக்கும், வணக்கத்திற்குரிய அனைத்திற்கும் விரோதமாயிருந்து, தன்னை அவற்றின்மேல் உயர்த்திக் கொள்கிறான்; இதனால் அவன் தானே தேவனாக தேவாலயத்தில் உட்கார்ந்து, தன்னைத் தேவன் என்று காட்டுகிறான். நான் இன்னும் உங்களுடனிருந்தபோது இவற்றை உங்களுக்குச் சொல்லியதை நினைவுகூராதிருக்கிறீர்களோ? இப்போது அவன் தன் காலத்தில் வெளிப்படும்படிக்கு எது தடுத்து நிறுத்துகிறது என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கனவே செயல்பட்டு வருகிறது; ஆனாலும் இப்போது தடுத்து நிறுத்துகிறவன் வழியிலிருந்து அகற்றப்படும் வரையில் தடுத்து நிறுத்துவான். பின்னர் அந்த அக்கிரமக்காரன் வெளிப்படுவான்; அவனை ஆண்டவர் தமது வாயின் ஆவியினால் அழித்து, தமது வருகையின் பிரகாசத்தினால் ஒழித்துப்போடுவார். அந்த அக்கிரமக்காரனின் வருகை சாத்தானின் செயலின்படி எல்லா வல்லமையுடனும், அடையாளங்களுடனும், பொய்யான அதிசயங்களுடனும், அழிவடைபவர்களிடத்தில் அநீதியின் எல்லா வஞ்சகத்துடனும் இருக்கும்; அவர்கள் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாதபடியால் அப்படியாகும். இதற்காகவே அவர்கள் பொய்யை நம்பும்படிக்கு தேவன் அவர்களுக்கு வல்லமையான மயக்கத்தை அனுப்புவார்; இதனால் சத்தியத்தை விசுவாசிக்காமல் அநீதியில் பிரியமாயிருந்த அனைவரும் தண்டிக்கப்படுவார்கள். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:3–12.
இந்த இறுதிநாள் மக்கள் ஏன் “தண்டிக்கப்படுகிறார்கள்?” ஏன் அவர்களுக்குப் “வலியான மயக்கம்” அனுப்பப்படுகிறது? அவர்கள் ஏன் “அழிவடைகிறார்கள்,” இவ்வாறு தங்களுடைய நிர்வாணத்தின் அவமானத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்? அவர்கள் சத்தியத்தை நேசிக்காததினாலே இது ஏற்படுகிறது என்று அந்தப் பகுதி கூறுகிறது; மேலும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் இராஜ்யமான புறமத ரோம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் இராஜ்யமான பாப்பர் ரோமை சிங்காசனத்தில் ஏற விடாமல், புறமதம் அகற்றப்படும் வரை தடுத்திருக்கும் என்பதை அந்த அதிகாரத்தில் முன்வைக்கப்படும் சத்தியம் அடையாளப்படுத்துகிறது.
அந்த அதிகாரத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட புறமத ரோமும் போப்பரசர் ரோமும் இடையேயுள்ள தொடர்பு, பெர்கமு சபையும் தியாகிரா சபையும் இடையேயுள்ள தொடர்பாக யோவானாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. பெர்கமு புறமத ரோமுடன் ஒத்துப்போகிறது; தியாகிரா போப்பரசர் ரோமாகும். தானியேல் புத்தகம் செய்வதுபோலவே, இந்த இரு அதிகாரங்களுக்கிடையேயுள்ள தொடர்பிற்குப் பவுலும் யோவானும் இரண்டு சாட்சிகளை வழங்குகின்றனர்.
தானியேல் புத்தகத்தில், புறமத ரோம் மற்றும் பாப்பரசர் ரோம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பு மீண்டும் மீண்டும் முன்வைக்கப்படுகிறது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், அது சேற்றுக் கலந்த களிமண்ணோடு இரும்பு கலந்திருப்பதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. தானியேல் ஏழாம் அதிகாரத்தில், புறமத ரோம் மற்றும் பாப்பரசர் ரோம் இரண்டும் “வேறுபட்ட” ராஜ்யங்களாக இருக்கின்றன; மேலும் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம் இந்த இரு அதிகாரங்களையும் ஒரு கலவையாக விளக்கினாலும், ஏழாம் அதிகாரம் பாப்பரசர் அதிகாரம் புறமத ரோமின் பத்து கொம்புகளுடைய ராஜ்யத்திலிருந்து தோன்றுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில், ஒன்பதாம் வசனம் முதல் பன்னிரண்டாம் வசனம் வரையிலுள்ள சிறிய கொம்பு, அதன் இரு கட்டங்களிலும் ரோமையே குறிக்கிறது. ஒன்பதாம் மற்றும் பதினொன்றாம் வசனங்களில், சிறிய கொம்பு ஆண்பால் நிலையிலுள்ளது; இதனால் அது புறமத ரோமைக் குறிக்கிறது. பத்தாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில், சிறிய கொம்பு பெண்பால் நிலையிலுள்ளது; இதனால் அது பாப்பரசர் ரோமைக் குறிக்கிறது.
தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், பதிமூன்றாம் வசனத்தில், புறமத ரோமும் பாப்பரச ரோமும் பாழாக்கும் இரு அதிகாரங்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. புறமத ரோம் “நித்யமானது” எனப்படும் பாழாக்கும் அதிகாரமாகும்; பாப்பரச ரோம் மீறுதலின் பாழாக்கும் அதிகாரமாகும். பதினொன்றாம் அதிகாரம், முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தில், புறமத ரோமின் “நித்யமான” பாழாக்கும் அதிகாரம், பாப்பரச அதிகாரமாகிய அருவருப்பான பாழாக்கும் அதிகாரத்தை நிறுவுகிறது. பன்னிரண்டாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்தில், புறமத ரோமின் “நித்யமான” பாழாக்கும் அதிகாரம், பாப்பரசத்தின் அருவருப்பான பாழாக்கும் அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு அகற்றப்படுகிறது.
ரோமின் இரு பாழாக்கும் வல்லமைகளுக்கிடையிலான உறவு, தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்துதல் என்னும் புத்தகங்களின் பிரதான கருப்பொருளாகும்; மேலும், ஒரு மனிதன் பொய்யை நம்புவதினால் உண்டாகும் பலத்த மயக்கத்திலிருந்து விலக வேண்டுமானால், அவன் நேசிக்க வேண்டிய சத்தியம் இதுவே என்று பவுல் அடையாளப்படுத்துகிறார். தேவன் ஒருபோதும் மீளுரைப்பதில்லை; ஆகையால், புறமத ரோம் மற்றும் போப்பாண்டவர் ரோம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான உறவின் ஒவ்வொரு உருவகப் பிரதிநிதித்துவமும், அந்த விஷயத்தைப்பற்றிய தன்னிகரற்ற தனிப்பட்ட சாட்சியத்தை வழங்குகிறது. ஆனால் கடைசி நாட்களில் ரோம் குறிக்கும் சின்னத்தை நிராகரிப்பது என்றால், பிற்கால மழையை நிராகரித்து, அதற்குப் பதிலாக பலத்த மயக்கத்தைப் பெறுவதாகும். அது என்றென்றைக்கும் நிர்வாண லவோதிக்கேயனாக அடையாளங்காணப்படுவதற்கு ஒப்பாகும்.
வில்லியம் மில்லரின் பங்கு மற்றும் பணிக்குப் புனிதமான மரியாதை ஒன்றையும் வெளிப்படுத்தாத லவோதிக்கேய அத்வென்டிஸ்ட் வரலாற்றாசிரியர்கள், ஆயினும், அஞ்ஞான ரோம் மற்றும் போப்பாண்டவரின் ரோம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பைப் பற்றிய அவரது உணர்தலே, அவர் தமது தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகள் “அனைத்தையும்” கட்டியமைத்த தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பாக இருந்தது என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். கபிரியேலும் மற்ற தூதர்களும் மில்லருக்கு அஞ்ஞான ரோம் மற்றும் போப்பாண்டவரின் ரோம் ஆகியவற்றின் தொடர்பைப் புரிந்துகொள்ள வழிநடத்தினார்கள்; ஆனால் அவரது வரலாற்றுப் புரிதலில், ரோமை அவர் பாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றால் அமைந்த மும்மடங்கான ஒரே அலகாகக் காணவில்லை.
அவரது காலத்தில், ஐக்கிய அமெரிக்கா இன்னும் பொய்தீர்க்கதரிசியாகிய தனது பங்கினை ஆரம்பிக்கவில்லை; ஏனெனில் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் புராட்டஸ்டண்டுகள் 1844 ஆம் ஆண்டுவரை ரோமின் குமாரத்திகளாக ஆகவில்லை, மேலும் மில்லரின் அடிப்படைப்பணி ஏற்கனவே 1842 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட 1843 ஆம் ஆண்டின் வரைபடத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தது.
1989 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்கள் முத்திரை நீக்கப்பட்டன; அந்தக் காலப்பகுதிக்கான தூதன், பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் முதல் நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரை தீர்க்கதரிசனச் செயல்பாடுகள் நடைபெறும் மூன்று அதிகாரங்கள் உள்ளன என்பதை அறிந்துகொண்டான். நாற்பதாம் வசனத்தில் உள்ள தெற்கின் ராஜா திராகோன் அதிகாரமாகும்; வடக்கின் ராஜா என்பது பாப்பரச அதிகாரம் ஆகும்; அந்த வசனத்தின் தொடக்கத்தில், 1798 ஆம் ஆண்டில், நெப்போலியன் பிரான்சின் திராகோன் அதிகாரத்தின் கைகளால் அதற்கு கொடிய காயம் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்தது. அந்த வசனத்திலேயே பாப்பரச அதிகாரம் தன் கொடிய காயத்தைச் சுகப்படுத்தும் வேலையைத் தொடங்குகிறது. 1989 ஆம் ஆண்டில் வடக்கின் ராஜா, அப்போது தெற்கின் ராஜாவாகி இருந்த சோவியத் ஒன்றியத்தின் திராகோன் அதிகாரத்திற்கு எதிராகப் பதிலடி கொடுக்கிறான். கத்தோலிக்க மிருகம் சோவியத் ஒன்றியத்திற்கு எதிராகப் பதிலடி கொடுத்தபோது, அது வெளிப்படுத்துதல் பதினாறாம் அதிகாரத்தின் பொய்த்தீர்க்கதரிசியாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பிரதிநிதிப் படையுடன் வந்தது. தெற்கின் ராஜாவாகிய திராகோன், வடக்கின் ராஜாவாகிய மிருகம், மேலும் இரதங்கள், குதிரைவீரர்கள், கப்பல்கள் ஆகியவற்றின் பொய்த்தீர்க்கதரிசி—இவை அனைத்தும் நாற்பதாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; “அவனுக்கு உதவுகிறவன் யாரும் இல்லாமல் அவன் முடிவுக்கு வரும்” போது, அதாவது பாப்பரச அதிகாரம் முடிவுக்கு வரும் நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில், அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரிசை நிறைவடைகிறது.
வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தில் வரும் ஆர்மகெத்தோன், கிறிஸ்துவின் திரும்பிவருதலுக்கு முன்பாக ஏற்படும் மனிதகுலத்தின் கிளர்ச்சியை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு குறியீட்டுப் புவியியல் பகுதியாயுள்ளது. ஆர்மகெத்தோன் என்பது ஒரு குறியீடாகும்; அந்தச் சொல் இரண்டு சொற்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது: “ஹர்” என்பது மலை என்று பொருள், “மேகித்தோ” என்பது யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கைக் குறிக்கிறது. மேகித்தோ ஒரு பள்ளத்தாக்காக இருக்கும்போது, யோவான் மேகித்தோவுடன் ஒரு மலையை இணைத்திருக்கிறான் என்பதுதான், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் மாணவருக்கு ஆர்மகெத்தோன் ஒரு குறியீடு என்பதை அறிவிக்கிறது; அதில் ஒரு புவியியல் குறிப்புண்டாயினும், அது குறியீட்டுத்தன்மை உடையதே, ஏனெனில் யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கில் எந்த மலையும் இல்லை.
யிஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கு, மூன்று கடல்களுக்கும் (மத்தியதரைக் கடல், கலிலேயா கடல், மற்றும் சாக்கடல்) எருசலேமிற்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. அது வடக்கு இஸ்ரவேலின் ஒப்பீட்டளவில் மையப்பகுதியில் உள்ளது; இந்த மூன்று நீர்நிலைகளும் எருசலேமும் அதனைச் சுற்றி வெவ்வேறு திசைகளில் அமைந்துள்ளன. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில், வடதிசையின் ராஜா உதவிசெய்ய யாருமின்றி தனது முடிவை அடைகிறான்; மேலும், அந்த வசனம் அவனுடைய புவியியல் முடிவிடத்தை கடல்களுக்கும் எருசலேமின் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலைக்கும் நடுவில் எனக் குறிப்பதாகும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம், பாப்பரச அதிகாரத்தின் கொடிய காயம் குணமாக்கப்படுதலுக்கும் அதன் இறுதியான முடிவிற்கும் உரிய பொருள்களாகிய மூன்று வல்லமைகளை அறிமுகப்படுத்துகிறது.
இந்த வசனங்களின் முதல் சொற்றொடர், 1798ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சிக்கு அதன் மரணகரமான காயம் ஏற்பட்டபோது முடிவுகாலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் அதன் நிரந்தரமான மரணகரமான காயத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பாப்பரச ஆட்சியின் முதல் மரணத்திற்கும் இறுதி மரணத்திற்கும் இடையிலான தீர்க்கதரிசன வரலாறு, பாப்பரச ஆட்சியின் இறுதியான அழிவிற்கு முன்னதாக அதன் மரணகரமான காயம் குணமடையும் வேளையில், மனிதகுலம் பாப்பரச ஆட்சியின் மேலாதிக்கத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துகின்றபோது அவர்கள் மேற்கொள்ளும் கிளர்ச்சியை அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த ஆறு வசனங்கள் சத்தியத்தின் முத்திரையைத் தாங்குகின்றன; ஏனெனில் அவற்றின் தொடக்கமும் முடிவும் இரண்டும் பாப்பரச ஆட்சியின் மரணமே ஆகும்; நடுவிலுள்ள வசனங்கள், முதல் மரணகரமான காயம் குணமடையும் போது மனிதகுலத்தின் கிளர்ச்சியையே காட்டுகின்றன.
புறமத ரோமும் போப்பாட்சிய ரோமும் இடையிலான தொடர்பைப் பற்றிய வெளிச்சம் மில்லருக்கு பரலோகத் தூதர்களினால் அளிக்கப்பட்டது. மில்லர் தமது எல்லா தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகளிலும் பயன்படுத்திய தீர்க்கதரிசன மாதிரியைப் புரிந்துகொள்ள அவருக்கான திறவுகோல் இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் உள்ள “நித்திய” என்பதே ஆகும். அந்த அதிகாரத்தில் உள்ள “நித்திய” என்பது புறமத ரோமையே குறிக்கிறது; வில்லியம் மில்லர் புரிந்துகொள்ள வந்த தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தியது அதுவே, ஏனெனில் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தில் “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்று சொல்லப்படும் ரோம்தான் அந்த தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறது.
1989 ஆம் ஆண்டில் அறிவின் பெருக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள எழுப்பப்பட்ட தூதன், ரோமின் மூவகை இயல்பைப் புரிந்துகொண்டான். மில்லர் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் தூதனாயிருந்தார்; அவர் உலகிற்கு முன்வைத்த தரிசனத்தை நிறுவுவதற்காக, ரோமின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் வெளிப்பாடுகளைப் புரிந்துகொண்டார். மூன்றாம் தூதனின் தூதன், உலகிற்கு அறிவிக்கத் தமக்கு அளிக்கப்பட்ட தரிசனத்தை நிறுவுவதற்காக, ரோமின் மூன்று வெளிப்பாடுகளையும் முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டான்.
ரோம் முதலில் வெளிப்பட்ட வடிவம் புறமத ரோம் ஆகும். புறமத ரோமிலிருந்து இரண்டாவது வெளிப்பாடாகிய பாப்பரச ரோம் தோன்றியது. முதல் இரண்டு வெளிப்பாடுகளிலிருந்து நவீன ரோம் உருவானது; அது திராகன், மிருகம், மற்றும் பொய்த் தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கான கூட்டணியாகும்.
“தினந்தோறும்” என்பதைக் குறித்த விவாதத்தின் தொடர்ச்சியை அட்வெண்ட் வரலாற்றில் அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.
“மேற்பரப்பிற்குக் கீழுள்ளதைப் பார்க்கிறவரும், எல்லா மனுஷருடைய இருதயங்களையும் ஆராய்ந்து வாசிக்கிறவரும், பெரும் ஒளியைப் பெற்றவர்களைப் பற்றி இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: ‘அவர்கள் தங்களுடைய ஒழுக்க மற்றும் ஆவிக்குரிய நிலையினால் வருந்தியும் திகைத்தும் இல்லை.’ ஆம், அவர்கள் தங்களுக்கே உரிய வழிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்; அவர்களுடைய ஆத்துமா அவர்களுடைய அருவருப்புகளில் மகிழ்கிறது. நானும் அவர்களுடைய மயக்கங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்கள் பயப்படுகிறவற்றை அவர்கள்மேல் வரப்பண்ணுவேன்; ஏனெனில் நான் அழைத்தபோது யாரும் பதிலளிக்கவில்லை; நான் பேசியபோது அவர்கள் கேளவில்லை; அவர்கள் என் கண்களுக்கு முன்பாகத் தீமையைச் செய்து, நான் பிரியமில்லாததைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.’ ‘அவர்கள் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாததினால்,’ ‘தேவன் அவர்களுக்கு வல்ல மயக்கத்தை அனுப்புவார்; அவர்கள் பொய்யை நம்பும்படிக்கு,’ ‘ஆனால் அநீதியில் இன்புற்றார்கள்.’ ஏசாயா 66:3, 4; 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:11, 10, 12.”
“பரலோகப் போதகர் விசாரித்தார்: ‘நீங்கள் சரியான அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றும், தேவன் உங்கள் கிரியைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்றும் பாசாங்கு செய்யப்படுவது விட மனதை மயக்கவல்ல வலிமையான ஏமாற்றம் எது இருக்க முடியும்? உண்மையில், நீங்கள் உலகியலான கொள்கைகளின்படி பல காரியங்களைச் செய்து, யெகோவாவுக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்கிறீர்கள். ஆஹா, இது ஒரு பெரிய மோசடி, மனங்களை வசப்படுத்திக்கொள்ளும் மயக்கமான வஞ்சகம்; ஒருகாலத்தில் சத்தியத்தை அறிந்திருந்த மனிதர்கள், தேவபக்தியின் ஆவியையும் வல்லமையையும் விட அதன் வெளிப்புற வடிவத்தையே தவறாக எடுத்துக்கொள்ளும்போது; அவர்கள் தாங்கள் ஐசுவரியமுள்ளவர்களாகவும், செல்வத்தில் பெருகியவர்களாகவும், ஒன்றிற்கும் குறைவில்லாதவர்களாகவும் நினைக்கும்போது, ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் எல்லாவற்றிலும் பற்றாக்குறையுடையவர்களாயிருக்கிறார்கள்.’”
“தமது உடைகளை களங்கமின்றி காத்துக்கொண்டிருக்கிற தமது விசுவாசமான ஊழியர்களைப் பற்றியவரையில் தேவன் மாறவில்லை. ஆனால் அநேகர், ‘சமாதானமும் பாதுகாப்பும்’ என்று கூவிக்கொண்டிருக்கின்றனர்; அப்படியிருக்க, திடீர் அழிவு அவர்கள்மேல் வந்துகொண்டிருக்கிறது. முழுமையான மனந்திரும்புதல் இல்லையாயின், மனிதர் ஒப்புக்கொள்ளுதலினால் தமது இருதயங்களைத் தாழ்த்தி, இயேசுவுக்குள்ளபடியே சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், அவர்கள் ஒருபோதும் பரலோகத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டார்கள். எங்கள் அணிகளில் சுத்திகரிப்பு நடைபெறும் போது, அப்போது நாம் இனி சுகமாக இளைப்பாறிக்கொண்டு, எதற்கும் குறைவில்லாத செல்வந்தர்களாகவும் பொருள்களில் பெருகியவர்களாகவும் இருப்பதாய் பெருமைபேசமாட்டோம்.”
“‘எங்கள் பொன் அக்கினியில் சோதிக்கப்பட்டது; எங்கள் வஸ்திரங்கள் உலகத்தினால் களங்கப்படாதவையாக உள்ளன’ என்று உண்மையோடு யார் சொல்ல முடியும்? நாங்கள் நீதியென அழைக்கப்படும் வஸ்திரங்களை எங்கள் போதகர் சுட்டிக்காட்டுவதை நான் கண்டேன். அவற்றை அவர் அகற்றியபோது, அவற்றின் கீழிருந்த அசுத்தத்தைக் வெளிப்படுத்தினார். பின்னர் அவர் எனக்குச் சொன்னார்: ‘அவர்கள் தங்களுடைய அசுத்தத்தையும் குணநலனின் அழுகலையும் எவ்வளவு பாசாங்காக மூடி மறைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை நீ காணவில்லையா? “உண்மையுள்ள நகரம் எவ்வாறு வேசியாயிற்று!” என் பிதாவின் வீடு வாணிபத்தின் வீடாகவும், தெய்வீக சந்நிதியும் மகிமையும் விலகிப்போன இடமாகவும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது! இதன் காரணமாக பலவீனம் உண்டு; வல்லமை குறைந்திருக்கிறது.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.