பேனியம் - எண் பதினொன்று பதினொன்று

பானியம் குறித்த இந்த ஆய்வின் இந்நிலைக்குத் திரளுவது எனக்குப் பெருநீண்ட செயல்முறையாக இருந்து வந்துள்ளது; மேலும் “பதினொன்று, பதினொன்று” என்ற தலைப்பு, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம், தானியேல் புத்தகத்தையும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தையும் ஒருங்கிணைத்து, பதினொன்றாம் அதிகாரத்திலும் பதினொன்றாம் வசனத்திலும், தேவனுடைய ஜனங்களின் முத்திரையிடுதலின் வரலாற்றின் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற கோடுகளை முன்வைத்தார் என்பதை வலியுறுத்துவதற்காகக் குறிக்கப்படுகிறது. கிருபைக்காலம் முடிவடையும் முன்னரே, தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகங்களில் காணப்படும் பதினொன்று—பதினொன்று என்னும் இரண்டு கோடுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற தீர்க்கதரிசன வரலாறுகள் நிகழ்காலச் சத்தியமாக ஆன காலம் வரையிலும் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலுள்ள தீர்க்கதரிசனத்தை முத்திரை நீக்கும்படி ஒரு கட்டளை வழங்கப்படுகிறது.

சோதனைக் காலம் முடிவடையத் தறுவாயில் உள்ள “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது”; மேலும் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல்” முத்திரையகற்றப்படும் போது உள்ள “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது.”

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம், கி.பி. 2023 ஜூலை மாதத்தில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி வந்ததிலிருந்து செய்து வருகிறபடியே, “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டை” முத்திரை நீக்கும்போது, அந்த முத்திரை நீக்குதல் அவர் “பல்மோனி,” அதாவது அதிசயமான எண்ணிக்கையாளர் அல்லது இரகசியங்களின் எண்ணிக்கையாளர் என்பதற்கான வெளிப்பாட்டையும் உட்படுத்துகிறது. இந்தச் சத்தியத்தை ஏற்கத் தவறுவது, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரை முத்திரையிடும் சோதனைச் செயல்முறையில் தோல்வியடைவதற்கு ஒப்பாகும்.

முத்திரையிடும் காலத்தை ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனைச் செயல்முறையாக அடையாளப்படுத்தும் தீர்க்கதரிசன வரிசைகள் அளவற்ற அளவில் உள்ளன. இந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை ஆய்வு செய்வதில் சரியானதோ தவறானதோ ஆன முறையியலைப் பயன்படுத்துவதற்கான மாணவரின் தகுதி மற்றும் திறனை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பது தெளிவாகும். இந்தச் சத்தியமும் தேவஆவியால் உந்தப்பட்ட பதிவில் மிகுந்தளவில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தின் முதன்மையான ஒரு விதி என்னவெனில், சத்தியம் இரு சாட்சிகளின் சாட்சியத்தின் அடிப்படையில் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது; இந்தக் கொள்கையில் நம்பிக்கை கொள்ளத் தவறுகிறவர்கள் தங்களைத் தாமே தோல்விக்குத் தயார்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். முத்திரையிடும் காலத்தில் நடைபெறும் சோதனைச் செயல்முறையின் ஒரு கூறு, பதினொன்றாம் அதிகாரத்திலும் பதினொன்றாம் வசனத்திலும் தானியேலும் யோவானாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள உள்நிலையும் வெளிநிலையும் சார்ந்த வரலாறுகளின் தொடர்பை அறிதலை உள்ளடக்குகிறது.

தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்துதல் என்னும் புத்தகங்கள் இரண்டு சாட்சிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் வெளிப்படுத்துதல் நூலின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் இரண்டு சாட்சிகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். அந்த அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்தில், எலியா மற்றும் மோசே ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த இரண்டு சாட்சிகள், கொதிக்கும் எண்ணெயில் யோவானும் சிங்கக் குகையில் தானியேலும் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டபடி உயிர்த்தெழுப்பப்படுகின்றனர். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் தானியேல் மற்றும் யோவான் மூலமாகவும், எலியா மற்றும் மோசே மூலமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றனர். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தை உருவாக்கும் சோதனைச் செயல்முறையில் வெற்றி பெறுவதற்கு, ஒரு மாணவர் சத்தியம் இரண்டு சாட்சிகளின் மேல் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது என்பதையும், தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்துதல் என்னும் புத்தகங்கள் இரண்டு சாட்சிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதையும், மேலும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் எலியா மற்றும் மோசே என்றும், அதேபோல் தானியேல் மற்றும் யோவான் என்றும் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டுள்ளனர் என்பதையும் புரிந்திருக்க வேண்டும்.

இந்தச் சத்தியங்கள், தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய இரு நூல்களிலும் “பதினொன்று, பதினொன்று” என்பதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உள்மையான மற்றும் வெளிமையான வரலாறுகளோடு தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனச் சத்தியங்களின் ஒரு சுருக்கமான மாதிரிப் பகுதியே ஆகும். பல்மோனியாகிய கிறிஸ்து, அந்த இரண்டு பகுதிகளின் ஒழுங்கிணைப்பில் வழிநடத்தினார்; மேலும் பதினொன்று, கூட பதினொன்று, இருபத்திரண்டு ஆகும்; அது, அதேவேளை, இருநூற்று இருபதின் தசமாகிய ஒரு பத்தில் ஒன்று; இருநூற்று இருபது என்பது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைத்தலின் ஒரு அடையாளமாகும். “இருநூற்று இருபது” என்பது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைத்தலைக் குறிக்கிறது என்பதை, இரண்டு சாட்சிகளுக்கும் அதிகமானவற்றின் அடிப்படையில், பல்மோனி நிலைநிறுத்தினார்; இதுவே, அவர் விழுந்துபோன மாம்சத்தைத் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டபோது நிகழ்ந்த கிறிஸ்துவின் அவதாரத்தின் ஒரு விளக்கமாகும். இதைச் செய்வதன் மூலம், சுவிசேஷத்தின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற விரும்பினால், கிறிஸ்து தமது தெய்வீகத்தைக் நமது மனிதத்துவத்தோடு இணைக்கத் தயாராயிருக்கிறார் என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டை அவர் மனுஷகுலத்தின் முன் வைத்தார். ஆகையால், தெய்வீகமும் மனிதத்துவமும் இரண்டு சாட்சிகளாகும்.

சோதனைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகத் திறக்கப்பட்ட “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு” என்பதில், இயேசு தேவனுடைய “வார்த்தை” ஆவார் என்பதும் அடங்கியுள்ளது.

கிறிஸ்து தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் ஒன்றிணைந்த நிலையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதுபோலவே, வேதாகமம் தேவனுடைய “வார்த்தை” ஆகும். வேதாகமம் பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளின் இரு சாட்சிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் மோசேயும் எலியாவும் ஆவர்.

இரு சாட்சிகள் என்பது இரு ஒலிவமரங்களும், இரு விளக்குத்தண்டுகளும், மேலும் அந்தப் பகுதியில் “உமது வார்த்தை” என்று குறிக்கப்படுகின்ற பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளும் ஆகும். பரிசோதனைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாக யூதா கோத்திரத்திலுள்ள சிங்கத்தினால் முத்திரை நீக்கப்படும் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதல்” என்பது, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தில் ஒருவராக இருக்கத் தகுதியுடையவர்களைச் சோதிக்கும் “அறிவின் இறுதி பெருக்கம்” ஆகும். “அறிவின் இறுதி பெருக்கம்” என்பது பத்து கன்னியரின் உவமையில் வரும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியுமாகும்.

தேவனுடைய வார்த்தை வேதாகமமும் கிறிஸ்துவும் ஆகும்; மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் இரு சாட்சிகளைக் குறிக்கிறதுபோலவே, வேதாகமமும் கிறிஸ்துவும் இரு சாட்சிகளைக் குறிக்கின்றன. இவ்விரு சாட்சிகள், தம்முடைய வகையில், தெய்வீகமும் மனுஷத்துவமும் இணைந்திருக்கும் ஒன்றிப்பையும் குறிக்கின்றன. அவை உட்புறமும் வெளிப்புறமும் ஆன தீர்க்கதரிசன வரலாறுகளையும் குறிக்கின்றன. சாட்சிகளாக, தெய்வீகம் மனுஷத்துவத்துடன் இணைந்தபோது அது பாவம் செய்யாது என்பதற்கான சான்றை அவர்கள் அளித்தனர். அவை தெய்வீகத்துக்கும் மனுஷத்துவத்துக்கும் இடையிலான தொடர்பையும் குறிக்கின்றன. ஏணி ஆகட்டும், கடத்தும் வழி ஆகட்டும், குழாய்கள் ஆகட்டும், தூதர்கள் ஆகட்டும், அல்லது தேவனுக்கும் மனுஷனுக்கும் இடையிலான தொடர்புச் சங்கிலியின் வேறு எந்தச் சின்னங்களாக இருந்தாலும், மனுஷனுக்குக் கொண்டு செல்லப்படும் செய்தி எப்போதும் ஜீவனோ மரணமோ ஆகும்.

பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றுப்போக்கு, தானியேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷமும் 11:11 மூலம் குறிக்கப்படும் உள்ளார்ந்த மற்றும் வெளிப்புற வரலாறுகளின் காலத்தில் நிகழ்கிறது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றும் பன்னிரெண்டும் ஆகிய வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசனப் பாத்திரங்களில் “குறைந்தபட்சம்” நான்கினரை அடையாளம் காண வேண்டியுள்ளது. பதின்மூன்றாம் முதல் பதினைந்தாம் வசனங்களிலும் அடையாளம் காணப்பட வேண்டிய நால்வர் உள்ளனர்; பதினாறாம் வசனத்திலும் நால்வர் உள்ளனர். நாம் இப்போது அந்தத் துல்லியமான வரலாற்றிலேயே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்; ஆகையால், தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர்களாகிய நமக்கு, பதினொன்றாம் முதல் பதினாறாம் வசனங்கள் வரையிலான அடையாளப் பாத்திரங்கள் யாவர் என்பதைத் தெளிவாகக் கண்டறிதல் கடமையாகிறது; ஏனெனில் அவை, அதே அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்திருக்கும் வரலாற்றை உள்ளடக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரிசையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

1989 முதல் முத்திரை நீக்கப்பட்டு வருகின்ற நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நபர்களை அடையாளம் காண்பதும் பொருத்தமானதாகத் தோன்றுகிறது.

நாற்பதாவது வசனம் முடிவுகாலத்தில், அதாவது 1798 ஆம் ஆண்டில், பிரான்சின் நெப்போலியன் போப்பை சிறைப்பிடித்ததுடன் ஆரம்பமாகிறது. இதற்கான நெப்போலியனின் நியாயப்படுத்தல் 1797 ஆம் ஆண்டில் மீறப்பட்ட டோலெந்தினோ உடன்படிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நெப்போலியனும் போப்பும் இடையேயான போராட்டம், அதற்கு முன்னரே, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் வசனங்கள் நிறைவேறிய வரலாற்றில் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது. முறிந்த திருமண உடன்படிக்கையும், ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் வசனங்களின் நிறைவேற்றமாக தெற்கு ராஜாவினால் வடக்கு ராஜா தோற்கடிக்கப்பட்டதுமாகிய நிகழ்வுகள், 1798 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றில் மீண்டும் நிகழ்ந்தன; அவ்வாறு நிகழ்ந்ததன் மூலம், அவை ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் வசனங்களில் காணப்படும் தேவனுடைய வார்த்தையின் தீர்க்கதரிசனத்தையும், எகிப்தின் இரண்டாம் ராஜாவும் ப்தொலெமி பிலடெல்பசும், சிரியாவின் மூன்றாம் ராஜாவுமான அந்தியோகுஸ் தெயோஸும் இடையிலான போரின் தொடக்கத்தில் அந்த வசனங்கள் நிறைவேறியதையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ப்தொலெமி தெற்கு ராஜாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; அந்தியோகுஸ் வடக்கு ராஜாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

அந்த முன்னறிவிப்பின் நிறைவேற்றத்துடன் இணைத்து பார்க்கப்படும் அந்த வசனங்களின் முன்னறிவிப்பு—அதாவது, ப்டோலமி மற்றும் அந்தியோகசின் வரலாற்றில் நிகழ்ந்த அந்த முன்னறிவிப்பின் நிறைவேற்றம்; அது மறுமுறையாக 1798 ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியனும் போப்பும் சார்ந்த வரலாற்றை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது—இவை மூன்று வரலாற்று கோடுகளை வழங்குகின்றன; அவை பதினொன்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களிலுள்ள புதினும் செலென்ஸ்கியும் சார்ந்த வரலாற்றை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன. ஆகையால், 1798 இல் இருக்கும் முடிவுகாலம் நெப்போலியனும் போப்பும் சார்ந்த வரலாற்றைக் குறிக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, அதிலேயே முடிந்துவிட்டால், முழுமையானதல்ல. நெப்போலியனும் போப்பும் குறித்து ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் வசனங்கள் என்ன முன்னறிவிக்கின்றன என்பதையும், அதே காலப்பகுதியைப் பற்றி ப்டோலமி மற்றும் அந்தியோகசின் வரலாறு என்ன போதிக்கிறது என்பதையும் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அந்த சத்தியத்தின் கோடுகளை நாம் புரிந்துகொள்ளும்போது, அந்த முந்தைய வரலாற்று நிறைவேற்றங்கள் நாற்பதாம் வசனத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் அப்போது புரிந்துகொள்ளலாம்; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், நெப்போலியனாலும் ப்டோலமியாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்த புதின்—ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் வசனங்களில் முன்னறிவிக்கப்பட்டிருந்த அந்த புதின்—பதினொன்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களை நிறைவேற்றும் போது, அவை நாற்பதாம் வசனத்தின் முடிவையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன.

யோவான் அவற்றை அடையாளப்படுத்தும் படி, அல்லது தானியேல் அவற்றை “தினந்தோறும் நடைபெறுகிறதும் பாழாக்கும் அருவருப்பும்” என்று சித்தரிக்கும் படி, நாகமும் மிருகமும் இடையிலான தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பைப் பற்றிய ஒரு முக்கியமான கவனிப்பு என்னவெனில், அவை தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மிகவும் ஒத்தவையாக இருக்கின்றன. யோவான் இதை இவ்வாறு கூறுகிறார்.

திராகோனை வணங்குவது மிருகத்தை வணங்குவதாகும்; ஏனெனில் இரண்டும் புறமதத்தின் சமயத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. யோவானைப் போலவே, தானியேலும் தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, வசனங்கள் ஒன்பது முதல் பன்னிரண்டு வரை உள்ள “சிறிய கொம்பு” என்பதைக் கொண்டு புறமத ரோமையும் பாப்பரசராட்சி ரோமையும் இரண்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; எனினும், புறமத ரோமின் சிறிய கொம்பை ஆண்பால் உணர்வில் அடையாளப்படுத்தியும், பாப்பரசராட்சி ரோமின் சிறிய கொம்பை பெண்பால் உணர்வில் அடையாளப்படுத்தியும், இவ்விரண்டிற்கும் இடையில் அவர் தெளிவாக வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறார். ஏழாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் புறமத ரோமை அதற்கு முந்திய இராச்சியங்களிலிருந்து “வேறுபட்டது” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும், பாப்பரசராட்சி ரோமும் “வேறுபட்டது” என்று தானியேல் மேலும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ரோம், அது புறமதமானதாயிருந்தாலும் பாப்பரசராட்சியானதாயிருந்தாலும், வேறுபட்டதே. புறமத ரோமையைச் சுட்டிக்காட்டும் ரோமின் ஆண் குறியீடு ஆகாபாலும் ஏரோதாலும் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. இவ்விருவரும் பாப்பரசாட்சியின் குறியீடுகளாகிய பெண்களைத் திருமணம் செய்திருந்தனர். பெண் என்பது திருச்சபை ஆட்சி; ஆண் என்பது அரசாட்சி; ஆகையால், தீர்க்கதரிசனத் தளத்தில் தேவனுடைய வார்த்தை ஒரு ஆணும் பெண்ணும் ஒன்றாகிறார்கள் என்று கூறும்போது, அது புறமத ரோமும் பாப்பரசராட்சி ரோமும் தீர்க்கதரிசன அர்த்தத்தில் மிகவும் ஒத்தவையாக உள்ளன என்ற நிதர்சனத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் அவர்கள் ஒரே மாம்சம் ஆகிறார்கள்.

1798ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸ் பாப்பரசாட்சியுடன் கொண்டிருந்த உறவு, பத்து ராஜாக்கள் ரோமையை அக்கினியால் எரித்து அவளுடைய மாம்சத்தைப் புசிக்கும் வேளையில் ஐக்கிய அமெரிக்கா பாப்பரசாட்சியுடன் கொள்ளும் உறவின் முன்மாதிரியாகும்.

538-ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸ் பாப்பரசாட்சியை ஆட்சியிலே அமர்த்தியபோது அதற்கு இருந்த உறவு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மூலம் பாப்பரசாட்சியின் மரணகரமான காயத்தை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் குணப்படுத்தும் செயலை முன்னடையாளப்படுத்துகிறது.

நாற்பதாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக 1798-இல் நிகழ்ந்த “முடிவுகாலம்,” ஆவிக்குரிய வடராஜா ஆவிக்குரிய தென்ராஜாவினால் அகற்றப்பட்டதை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த தீர்க்கதரிசன வரலாறு, பாப்பரசரின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகால ஆட்சியின் முடிவுக்குரிய வரலாறாகும்; ஆகையால், அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தொடக்கத்தின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகள் அதன் முடிவிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. கி.பி. 538-இல் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் ராஜ்யம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யத்திற்காக இடமளித்தது; கி.பி. 1798-இல் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யத்திற்காக இடமளித்தது.

கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில் அசீரியா எபிராயீமை சிறையிருப்புக்குக் கொண்டு சென்றபோது ஆரம்பமான இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தின் மேல் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்ற சாபத்தின் ஒரு நடுநிலை வழிக்குறியாகவும் 538 அமைந்துள்ளது. ஆகையால் 1798 என்பது 538 ஆம் ஆண்டின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளை மட்டுமல்ல, கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டின் பண்புகளையும் உடையதாகும். கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில் இஸ்ரவேலின் பத்து கோத்திரங்கள் அசீரியாவினால் கவிழ்க்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன; மேலும் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் கழித்து 538 ஆம் ஆண்டில் புறமத ரோம் பாப்பரசரின் ரோமினால் கவிழ்க்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; அதுவோ “ஏழு காலங்கள்” நிறைவுறும் 1798 ஆம் ஆண்டில் முறையே பிரான்சினால் கவிழ்க்கப்பட்டது.

1798ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸ், தெற்கின் ராஜாவாகியவள், பாப்பரசாட்சியை அரியாசனத்திலிருந்து இறக்கினாள். 538ஆம் ஆண்டில், அயோக்கிய ரோமம் பத்து ராஜ்யங்களாகச் சிதைந்ததற்கான முதன்மையான அடையாளமாகிய பிரான்ஸ், பாப்பரசாட்சியை அரியாசனத்தில் அமர்த்தினாள். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, ஐக்கிய அமெரிக்கா 538ஆம் ஆண்டிலிருந்த பிரான்சின் பங்கினை மறுபடியும் செய்கிறது; மேலும், அந்தப் பத்து ராஜாக்கள் பாப்பரசாட்சியை நெருப்பினால் எரித்தும் அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்றும் விடும் போது, ஐக்கிய அமெரிக்கா 1798ஆம் ஆண்டிலிருந்த பிரான்சின் பங்கினை மறுபடியும் செய்கிறது.

இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களுக்கு விரோதமாக வந்த “ஏழு காலங்களின்” நியாயத்தீர்ப்பு, வடக்கிலிருந்து எழுந்த இராஜ்யங்களினால் நிறைவேற்றப்பட்டது.

அசீரியா வடதிசையிலிருந்து வந்து கி.மு. 723-ஆம் ஆண்டில் பத்து கோத்திரங்களை வெற்றி கொண்டது; பாபிலோன் கி.மு. 677-ஆம் ஆண்டில் யூதாவைச் சிறையிலே கொண்டுபோனது. யூதாவுடன் ஒப்பிடும்போது இஸ்ரவேல் வடக்கு இராச்சியமாக இருந்தபோதிலும், இரு இராச்சியங்களும் வடதிசையிலிருந்து வந்த சத்துருக்களால் வெற்றி கொள்ளப்பட்டன; ஆகையால், அவர்களைச் சிறையிலே கொண்டுபோன அந்தச் சத்துருவோடு ஒப்பிடும்போது, இஸ்ரவேலும் யூதாவும் இரண்டுமே தெற்கு இராச்சியங்களாயின. கி.மு. 723 என்பது வடக்கின் இராஜா தெற்கிலுள்ள பத்துமடங்கு இராச்சியத்தை வெற்றி கொள்ளுதலைக் குறிக்கிறது. 538 என்பது புறமதத்திலிருந்து போப்பியத்திற்கான ஒரு மாற்றத்தையும், மேலும் ஒரு வடக்கு இராச்சியம் பத்துமடங்கு இராச்சியத்தை வெற்றி கொள்ளுதலையும் குறிக்கிறது. 1798 என்பது பத்துமடங்கு இராச்சியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிற ஒரு தெற்கு இராஜாவினால் ஒரு வடக்கு இராஜா தோற்கடிக்கப்படுதலைக் குறிக்கிறது.

538-ஆம் ஆண்டுடன் தொடர்புடைய மாற்றக் காலம், ரோம் புறமத நிலையிலிருந்து போப்பாட்சிச் சூழலுக்குத் திரும்பிய காலமாக இருந்தது; அதேபோல, தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் ஆண்பாலிலிருந்து பெண்பாலுக்கான மாற்றமும் காணப்படுகிறது; இது சின்னார்த்தமாக அரசாட்சிக் கலைமையிலிருந்து திருச்சபை ஆட்சிக் கலைமைக்கு நிகழ்ந்த மாற்றமாகும். “ஏழு காலங்கள்” என்ற தீர்க்கதரிசனம் “சத்தியம்” என்பதின் கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறது; அதன் முதல் எழுத்து (கி.மு. 723) எபிரேய எழுத்துமாலையின் இருபத்திரண்டாவது மற்றும் கடைசி எழுத்தான (1798) ஒன்றை விளக்குகிறது; அதேவேளை, பதிமூன்றாவது மற்றும் நடுப்பகுதியில் உள்ள எழுத்து கலகத்தை (538) குறிக்கிறது. “பாழாக்கும் மீறுதல்” என்ற சொல்லாக்கத்தால் சின்னார்த்தமாகக் குறிக்கப்படும் அந்த “மீறுதல்” என்பது, திருச்சபை அந்த உறவின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றிருந்த திருச்சபையும் அரசும் இணைந்த கலவையே என்று தானியேல் அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்த “மீறுதல்” 538-ஐக் குறிக்கிறது; அது, இஸ்ரவேலின் வடக்கு பத்து கோத்திரங்களுக்கு விரோதமாகிய ஏழு காலங்களின் காலப்பகுதியில் உள்ள மூன்று முக்கிய வழிக்குறிகளின் நடுப்பகுதியும், உவமையாகப் பதிமூன்றாவது எழுத்தும் ஆகும்.

1798 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள “முடிவுக்காலத்தில்,” தெற்கின் ராஜாவான நாத்திகப் பிரான்ஸ் வடக்கின் ராஜாவான பாப்பரசாட்சிக்கு மரணக் காயத்தை ஏற்படுத்தியது. 1989 ஆம் ஆண்டில், அப்பொழுது சோவியத் ஒன்றியமாக மாறியிருந்த தெற்கின் நாத்திக ராஜாவுக்கு எதிராக பாப்பரசாட்சி பழிதீர்த்தது. அந்தப் பழிதீர்ப்பில், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளும் வத்திக்கானும் இடையே அமைந்த ஒரு இரகசியக் கூட்டணி அடங்கியிருந்தது. 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் துடைத்தெறியப்பட்டதன் மூலம் நாற்பதாம் வசனத்தின் எழுதப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் செய்தி முடிவடைகிறது; அடுத்த வசனமான நாற்பத்தொன்றாம் வசனம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆகையால், 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சரிந்ததிலிருந்து அடுத்த வசனத்தில் கூறப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்தில், நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றுக்குள் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

நாற்பதாம் வசனம், 1798 ஆம் ஆண்டில் தெற்கின் ஒரு ராஜாவையும் வடக்கின் ஒரு ராஜாவையும், பின்னர் 1989 ஆம் ஆண்டில் தெற்கின் ஒரு ராஜாவையும் வடக்கின் ஒரு ராஜாவையும், மேலும் ரதங்கள், கப்பல்கள், குதிரைப்படையினர் ஆகியவற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்றாவது அதிகாரத்தையும் அடையாளப்படுத்துவதால் தொடங்குகிறது.

“முடிவுக்காலத்தில்” 1798 ஆம் ஆண்டில், நெப்போலியனின் ஒரு சொற்பொருள் ரீதியான தளபதி வத்திக்கானுக்குள் நுழைந்து, போப்பை உண்மையிலேயே பிடித்து சிறையில் அடைத்தான். 1989 ஆம் ஆண்டில், 1798ற்கான பழிதீர்த்தல் நிகழ்ந்தது. 1798 மற்றும் 1989 ஆகியவற்றுக்கிடையிலான வரலாற்றில் நிகழ்ந்த தீர்க்கதரிசன மாற்றங்கள் இருந்தன; அவை கவனிக்கப்பட வேண்டிய முக்கியமானவையாகும். 1798 காலப்பகுதியில் தெற்கின் ராஜாவாக இருந்த நாத்திகப் பிரான்ஸ், தெற்கின் முதல் ஆவிக்குரிய ராஜாவாக இருந்தது; மேலும் புதினின் ரஷ்யா அதின் கடைசியாக இருப்பதற்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. பிரான்ஸ் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அதைச் சகோதரி வைட் நேரடியாகவே நாத்திகப் பிரான்ஸ் என அடையாளப்படுத்துகிறார். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பிரான்ஸை அடையாளப்படுத்தும் இரு அடையாளங்களில் ஒன்று எகிப்தாகும்; அதைச் சகோதரி வைட் நாத்திகத்தின் ஒரு சின்னமாக அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்த அதிகாரத்தில் அடித்தளமில்லாத பள்ளத்திலிருந்து மேலேறிவரும் மிருகம், அந்த காலப்பகுதியில் வரலாற்றுக்குள் வந்த நாத்திகமே ஆகும்.

1798 காலக்கட்டத்தில் பிரான்ஸுடன் தொடங்கி நாத்திகம் வரலாற்றில் நுழைகிறது; 1989 ஆம் ஆண்டளவில், நாத்திகத்தின் ஆவிக்குரிய ராஜா சோவியத் யூனியனாகியுள்ளது. போப் ஜான் பால் II மற்றும் ரொனால்ட் ரீகன் ஆகியோருக்கிடையிலான இரகசிய கூட்டணியின் நிறைவேற்றமாக 1989 இல் சோவியத் யூனியன் அடியோடு அகற்றப்பட்டமை, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் பத்தாம் வசனத்தில் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது; மேலும், பத்தாம் வசனத்திற்கான இரண்டாவது சாட்சி, வடக்கு மற்றும் தெற்கு இஸ்ரவேல் ராஜ்யங்களுக்கு விரோதமாக இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் நீளும் இரு சாபங்களைப் பற்றிய ஏசாயாவின் உரைப்பகுதியில், ஏழாம் அதிகாரம் முதல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரை அமைக்கப்பட்டுள்ளபடி, காணப்படுகிறது.

ஆகையால், 1989 இறுதிநாட்களின் தீர்க்கதரிசனப் புதிர்களைத் தீர்மானிப்பதற்கான மேற்கோள் முனையாக ஆகிறது. அப்போதுதான் நாற்பதாம் வசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. இப்போது, நாற்பதாம் வசனம் 1798-இல் தொடங்கி, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது என்பதை அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் ஒரு அஜகரைப் போலப் பேசும்; மேலும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகத் தனது ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும். அது தன் ஆட்சி செய்யும் காலத்தை 1798 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பித்தது; அந்நேரத்தில் ஐந்தாவது ராஜ்யம் கொடிய காயத்தைப் பெற்றது. 1798 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் Alien and Sedition Acts-ஐ நிறைவேற்றியது; இவ்வாறு, தன் ஆரம்பத்திலேயே ஆறாவது ராஜ்யத்தின் முடிவை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. ஆகையால், நாற்பதாம் வசனம் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாறாகும்.

1798 என்பது எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்தாகும்; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் எபிரேய எழுத்துமாலையின் இருபத்திரண்டாவது மற்றும் கடைசி எழுத்தாகும்; மேலும் 1989 என்பது நடுப்பகுதியில் உள்ள வழிக்குறியாக இருந்து, பதின்மூன்றாம் எண் மற்றும் எபிரேய எழுத்துமாலையின் பதின்மூன்றாம் எழுத்தால் குறிக்கப்படும் கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 1989 என்பது பைபிள் தீர்க்கதரிசனத்தின் எதிர்க்கிறிஸ்துவுடன் ரீகன் அமைத்த இரகசியக் கூட்டணியின் கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 1989, அரசியலமைப்புக்கு எதிராக அதிகரித்து வரும் கிளர்ச்சியின் காலப்பகுதியில் ஆட்சி செய்யும் கடைசி எட்டு அதிபர்களில் முதலாமவரை அறிமுகப்படுத்துகிறது. 1989, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்தர்களிடையே, இரண்டு வகை வணங்குகிறோரை உருவாக்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு சோதனைச் செயல்முறையை ஆரம்பித்தது. விசுவாசமுள்ளவர்கள் சிலர்; விசுவாசமற்றவர்கள் பலர். 1989 என்பது நாற்பதாம் வசனத்தின் மைய வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அது பதின்மூன்றாம் எழுத்தால் குறிக்கப்படும் கிளர்ச்சியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நாற்பதாம் வசனம் “சத்தியத்தின்” கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறது.

நாற்பதாம் வசனத்தில், அந்த வசனத்தின் இறுதிப் பகுதியில் வரலாற்றில் வேறுபட்ட வடக்கின் ராஜாவும் தெற்கின் ராஜாவும் காணப்படுகின்றனர். மேலும், உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குத் தள்ளுவதற்காக திராகனுடனும் மிருகத்துடனும் சேர்ந்து செயல்படும் பொய்த்தீர்க்கதரிசி என்று யோவான் கூறுகிற ஐக்கிய அமெரிக்காவும் அதில் உள்ளது. நாற்பதாம் வசனத்தில் தெற்கின் ராஜா திராகன்; வடக்கின் ராஜா மிருகம்; இரதங்களும், கப்பல்களும், குதிரைப்படையினரும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியாகும். 1989-இல் நாற்பதாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றம், பதினொன்றாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு முக்கியமான தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பாகிறது. 1989 குறித்து நீங்கள் சரியாக இல்லாவிட்டால், இன்று நாம் இருக்கும் வரலாற்றைப் பற்றியும் நீங்கள் தர்க்கரீதியாகச் சரியாக இருக்க முடியாது.

1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை, பாப்பரசுத் தலைமையின் நலனுக்காக நடத்தப்பட்ட மூன்று பிரதிநிதிப் போர்கள் பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள இவ்வசனங்கள் ஒரே தொடர்ச்சியான வரலாறாகக் கருதப்பட வேண்டும்; ஏனெனில், பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள வரலாற்று நிறைவேற்றத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள அந்த மூன்று போர்களிலும் அதே “Antiochus Magnus” காணப்படுகிறான்.

இந்த மூன்று போர்களும் ஒரே தீர்க்கதரிசன வரிசையாகும்; ஏனெனில் அந்த மூன்று போர்களிலும் அந்தியோகுஸ் மக்னஸ் இருந்தான். பத்தாம் வசனமும், ஏசாயா 8:8-மும், நாற்பதாம் வசனத்தின் 1989-ஆம் ஆண்டிலான நிறைவேற்றத்திற்கான இரண்டு சாட்சிகளை வழங்குகின்றன. நாற்பதாம் வசனமே பத்தாம் வசனத்திலும் ஏசாயா 8:8-லுமுள்ள குறிப்பிடும் அடிப்படை அம்சமாகும். “ரதங்கள், கப்பல்கள், குதிரைப்படையினர்” என்பவை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. முடிவில், ஐக்கிய அமெரிக்கா “பாம்புபோல் பேசும்” போது, அந்த இரண்டு கொம்புகளும் இனி குடியரசுத் தத்துவமும் புராட்டஸ்டண்டுத் தத்துவமும் ஆக இருப்பதில்லை. அந்நேரத்தில், எனப்படுகிற புராட்டஸ்டண்டுகள் கத்தோலிக்கத்துடன் ஒன்றுசேர்வார்கள்; அரசியலமைப்புச் சார்ந்த குடியரசு ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சியாக மாற்றப்படும். அந்தக் காலப்பகுதியில், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகள் பொருளாதார வல்லமையும் இராணுவ வல்லமையும் ஆக இருக்கும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில், வாங்கவும் விற்கவும் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி, மேலும் மரண அச்சுறுத்தலின் கீழும், ஐக்கிய அமெரிக்கா உலகை நிர்பந்திக்கிறது. அந்த இரண்டு கொம்புகளே தானியேலின் “கப்பல்கள்” எனப்படும் பொருளாதார வல்லமையையும், “குதிரைப்படையினரும் ரதங்களும்” எனப்படும் இராணுவ வல்லமையையும் குறிக்கின்றன.

1989 ஆம் ஆண்டு, பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலுள்ள ராபியா மற்றும் பானியம் போர்களின் வரலாற்று நிறைவேற்றத்தைப் பயன்படுத்தும்போது, 1989 மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ளப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசன முறையியலே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதை நிறுவுகிறது; ஏனெனில், பதினாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலுள்ள மூன்று போர்களிலும் அந்தியோகுஸ் மக்னஸ் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்தான். அந்தியோகுஸ், ரதங்கள், கப்பல்கள், குதிரைப்படையினர் ஆகியவற்றின் வல்லமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; அது 1989 இல், எட்டு ஜனாதிபதிகளில் முதலாவனாகிய ரொனால்ட் ரீகன் ஆவான்; இவர்களில் கடைசியானவன் ஆறாவனும் ஆகி, இப்போது ஏழுபேரிலிருந்து தோன்றிய எட்டாவனும் ஆகிறான்.

ஏசாயா இருபத்து மூன்றின் படி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஆட்சிக்காலத்தில், போப்பரச அதிகாரம் (பூமியின் ராஜாக்களோடு விபச்சாரம் செய்கிற வேசி) மறைந்திருக்கும். 1989 ஆம் ஆண்டில், அந்தியோகுஸ் மக்னஸால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்த ஐக்கிய அமெரிக்கா, 1798 இல் அதற்கு மாரணக் காயத்தை ஏற்படுத்திய நாத்திக மிருகத்துக்கு எதிரான அதன் போரில், போப்பரசரின் பிரதிநிதி அதிகாரமாக இருந்தது.

பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலுள்ள மூன்று யுத்தங்கள், வடக்கின் ராஜாவுக்கும் தெற்கின் ராஜாவாகிய நாத்திகத்துவத்தின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; இதில் வடக்கின் ராஜா, தீருவின் மறைந்த வேசியாயிருந்து, தன் அதிகாரத்தின் மறுசீரமைப்பையும் தெற்கின் ராஜாவாகிய நாத்திகத்துவத்தின் ராஜாவின் தோல்வியையும் நோக்கிச் செல்லும்போது, பிரதிநிதி வல்லமைகளைப் பயன்படுத்துகிறான். பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலுள்ள இம்மூன்று யுத்தங்களின் வரலாற்று நிறைவேற்றங்கள், முதல் மற்றும் கடைசி யுத்தங்களில் அந்தியோகஸ் மக்னஸ் வெற்றி பெற்றான்; ஆனால் நடுப்பகுதி யுத்தத்தில் அவன் தோற்றான் என்பதை எங்களுக்கு போதிக்கின்றன. 1989 ஆம் ஆண்டின் ரொனால்ட் ரீகன் ஆண்டுகளிலும், போப் ஜான் பால் II உடனும், சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியுடனும் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள், இம்மூன்று யுத்தங்களிலுள்ள கடைசியான யுத்தத்தில் ஒத்த அமைப்பை உடையவையாக இருக்கும்; ஏனெனில் சோதனைக் காலம் முடிவடைவதற்கு அப்போதுக்குப் பிறிதல்லாமல் முன்பே முத்திரை நீக்கப்படுவது இவ்வசனங்களே ஆகும். நாற்பதாம் வசனம் 1798 இல் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; பின்னர் 1989 இலும் மீண்டும் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; அதுபோலவே, இறுதியில், 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில் தொடங்கி, அந்த வசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது.

இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்படுகிறது; அதில், இயேசு முதல் ஒருவரும் கடைசி ஒருவருமாவார், ஆகையால் அவர் எப்போதும் முடிவைத் தொடக்கத்தின் மூலம் விளக்குகிறார் என்ற உயர்ந்த சத்தியமும் அடங்கியுள்ளது. அட்வென்டிசத்திற்கு கிருபைக்காலம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது; கிருபைக்காலம் முடிவதற்கு முன்பாகவே இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அடைக்கப்பட்ட வாசலில் முடிவுறும் செய்தி, மில்லரைட் வரலாற்றில் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியின் அடைக்கப்பட்ட வாசலுக்குக் கொண்டு சென்ற நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தியே ஆகும். நாற்பதாம் வசனத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள 1798 ஆம் ஆண்டின் முத்திரை நீக்கம், அது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் தொடக்கமும் ஆகும்; அது நாற்பதாம் வசனத்தின் நடுப்பகுதியில் உள்ள 1989 ஆம் ஆண்டின் முத்திரை நீக்கத்தையும், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் படிப்படியான முடிவின் தொடக்கத்தையும் முன்னுருவாக்கியது. 1989 ஐ முன்னுருவாக்கிய 1798 ஆம் ஆண்டின் முத்திரை நீக்கம், 2023 ஆம் ஆண்டில் நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தி முத்திரை நீக்கப்படுதலுக்கான இரண்டு சாட்சிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 1798, 1989, 2023 என்னும் மூன்று வழிக்குறிகளைக் கொண்ட அந்த வரிசை, பத்து கன்னியரைச் சுத்திகரிக்கும் உள்புற வேலையையும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியத்தின் வெளிப்புற வரிசையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

பதினொன்றாம் வசனத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட போராட்டம், அந்தியோகுஸ் ப்டொலமியால் தோற்கடிக்கப்பட்ட ராபியா போரில் நிறைவேறியது; அது பாப்பரசரின் பிரதிநிதி வல்லமையின் தோல்வியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இப்போதைய இந்தப் போராட்டத்தில் அந்த பிரதிநிதி வல்லமை, EU, NATO ஆகியவற்றை அமைக்கும் மேற்கு ஐரோப்பிய உலகமயவாத நாடுகளுடனும், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார உலகமயவாதிகளுடனும் முழு ஒற்றுமையில் இணைந்துள்ள உக்ரைனின் நாசிகள் ஆவர். மகா அந்தியோகுஸ் மூன்று போர்களிலுமிருந்தும் தெற்கின் ராஜாவுக்கு எதிரான பாப்பரசரின் பிரதிநிதி வல்லமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறானெனில், அது 1989-இல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளாகவும், பின்னர் ராபியா போரால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படும் உக்ரைனியர்களாகவும், அதன் பின் பானியம் போரில் மீண்டும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளாகவும் எவ்வாறு இருக்க முடியும்? பத்தாம் வசனமே பதினொன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களுக்கு விசையாகும்; ஏனெனில் அதன் 1989-ஆம் ஆண்டின் நிறைவேற்றம், மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களில் முதலாவதின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளுக்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டை வழங்குகிறது. அந்தியோகுசை பாப்பரசரின் பிரதிநிதி வல்லமையாக அடையாளப்படுத்துவதற்கான தீர்க்கதரிசன நியாயம் என்ன, அதேவேளை மூன்று போர்களிலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பதற்கான காரணம் என்ன?

ராபியா யுத்தத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட உக்ரைனியப் போரின் வரலாற்றில், ஐக்கிய அமெரிக்கா உக்ரைனின் நாசிகளைத் தமது பிரதிநிதி வல்லமையாகப் பயன்படுத்தியது; இதுவே, தன் அசுத்தமான செயல்களை நிறைவேற்றுவதற்காக எப்போதும் மற்றும் மட்டுமே பிரதிநிதி வல்லமைகளையே பயன்படுத்தும் அந்த வல்லமையான பாப்பரசாட்சியின் ஒரு உருவத்தை அவர்கள் உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கும் அதே வரலாறாகும்.

பத்து முதல் பதினைந்து வசனங்களிலுள்ள பிரதிநிதி வல்லரசுகள் குறித்த கேள்விக்கு விடையளிக்க, அடையாளமாகிய அந்தியோகஸின் பண்புகளின் மீது ஒரு தீர்க்கதரிசன ஆய்வு அவசியமாகிறது. டயடோகி போர்கள் கி.மு. 323–281 காலப்பகுதியில் டயடோகிகள் (கிரேக்கத்தில் “பின்வரிசையார்” அல்லது “வாரிசுகள்” என்று பொருள்) என அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கிடையில் நிகழ்ந்த மோதல்களின் தொடராகும்; இவர்கள் மகா அலெக்சாந்தரின் படைத்தலைவர்களும் வாரிசுகளும் ஆவர்; கி.மு. 323 இல் அவன் மரணித்தபின், அவனுடைய விரிந்த பேரரசின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்காக அவர்கள் போராடினர். முதல் அந்தியோகஸ், மகா அலெக்சாந்தரின் டயடோகிகளில் (வாரிசுகளில்) ஒருவராகவும் செலூக்கிட் பேரரசின் நிறுவுநராகவும் இருந்த செலூக்கஸ் I நிகேட்டரின் மகனாகிய அந்தியோகஸ் I சோட்டர் ஆவான்.

“ஆந்தியோகுஸ்” என்ற பெயர், ஆதரிப்பதற்காக மற்றொருவரின் இடத்தில் நிற்பவன் என்று பொருள் கொள்ளப்படலாம். ஆந்தியோகுஸ், ரோமாவின் ஒரு சின்னமாக இருக்கிறான்; மேலும் பாப்பரசர் ஆட்சி ரோமா எதிர்க்கிறிஸ்து ஆகும்; அது ஆந்தியோகுஸைப்போலவே ஒத்த சின்னார்த்தத்தைக் கொண்டுள்ளது. “ஆந்தியோகுஸ்” என்ற பெயர் செலூக்கியப் பேரரசின் நிறுவுநரின் குமாரனைச் சுட்டிக்காட்டியது; அந்த அர்த்தத்தில், ஆந்தியோகுஸ் தன் தந்தையின் இடத்தில் நின்றான்; அவன் அவருடைய பிரதிநிதியாக நின்றான். சகோதரி ஒயிட், சாத்தானையும் பாப்பரசரையும் இருவரையும் எதிர்க்கிறிஸ்து என்று அடையாளப்படுத்தி, பாப்பரசர் பூமியில் சாத்தானின் பிரதிநிதி என்று கூறுகிறார். இது செலூக்கியப் பேரரசில் முக்கியமான வம்சப் பெயராக ஆனது; அதற்குக் காரணங்களில் ஒன்று, மீட்பர் ஆன ஆந்தியோகுஸ் I-உடனும், செலூகுஸ் I-ன் தந்தையையோ அல்லது மகனையோ நினைவுகூர்ந்து பெயரிடப்பட்ட அந்தியோகியா நகரத்துடனும் இருந்த தொடர்பாகும். பாப்பரசர் சாத்தானுக்குப் பிரதிநிதி ஆவார்; மேலும், குறியீட்டார்த்தத்தில் “ஆந்தியோகுஸ்” என்ற பெயர், பாபிலோனில் தன் தலைநகரத்தை அமைத்த வடக்கு இராச்சியத்தின் நிறுவுநரான தன் தந்தைக்குப் பதிலாக நிற்கும் ஒருப் பிரதிநிதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

கி.மு. 323-ஆம் ஆண்டில் மகா அலெக்சாந்தர் மரணமடைந்தபின், அவரது பேரரசு டயடோகி (வாரிசுகள்) எனப்படுகிறோரிடையே சிதறிப் பிரிந்தது. பாபிலோன் பிரிவினையில் (கி.மு. 323), அலெக்சாந்தரின் பேரரசின் பிரதிநிதி ஆட்சியாளரான பெர்டிக்காசின் கீழ், செலியூகஸ் ஆரம்பத்தில் தோழமை குதிரைப்படையின் தளபதியாக (மிகுந்த கண்ணியமிக்க இராணுவப் பதவி) நியமிக்கப்பட்டார். கி.மு. 321-ஆம் ஆண்டளவில், பெர்டிக்காசின் மரணத்தையும் தொடர்ந்து டயடோகி மத்தியில் நடந்த மேலதிக பேச்சுவார்த்தைகளையும் அடுத்து, திரிபரடிசஸ் பிரிவினையின் போது செலியூகஸ் பாபிலோனியாவின் சத்ரப் (ஆளுநர்) ஆக நியமிக்கப்பட்டார். கி.மு. 316-ஆம் ஆண்டில், மற்றொரு டயடோகியான ஆண்டிகோனஸ் I மோனோப்தால்மஸ், ஆண்டிகோனஸின் வளர்ந்து வந்த அதிகாரத்தின் காரணமாக செலியூகஸை பாபிலோனிலிருந்து தப்பிச் செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தினார். செலியூகஸ் எகிப்தில் ப்டொலமி I சோத்தேரிடம் அடைக்கலம் நாடினார். கி.மு. 312-ஆம் ஆண்டில், ப்டொலமி வழங்கிய சிறிய படைத்தொகுதியுடன் செலியூகஸ் மீண்டும் பாபிலோனுக்கு திரும்பினார். அவர் ஆண்டிகோனஸின் படைகளை தோற்கடித்து பாபிலோனை மீளக் கைப்பற்றினார்; இது அவரது அதிகாரத்தின் அடித்தள நிறுவலைக் குறித்தது. இந்த நிகழ்வு பெரும்பாலும் செலியூசிட் பேரரசின் நிறுவலாகக் கருதப்படுகிறது; மேலும் வரலாற்றுக் கணக்கீட்டில் கி.மு. 312-ஆம் ஆண்டு செலியூசிட் காலக்கணக்கின் தொடக்கமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

“செல்யூகஸ்” என்ற பெயர் கிரேக்க மொழியிலிருந்து பெறப்பட்டது; அது “ஒளி,” “பிரகாசம்,” அல்லது “அக்னிச்சுடர்” என்று பொருள்படும் *selas* (σέλας) என்ற மூலச்சொல்லிலிருந்து வந்தது. இந்தப் பெயர் மேன்மையான ஒளிர்ச்சி அல்லது பிரகாசிப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இது செல்யூசிட் பேரரசின் நிறுவுநரான முதலாம் செல்யூகஸ் நிக்கேட்டார் போன்ற முக்கியமான ஒருவருக்கு ஏற்றதாகும்; அவர் வானத்தில் ஒளியைக் கொண்டுவருபவனாக இருந்த தந்தையின் முன்னுருவாகத் திகழ்கிறார்.

போப்பர் சாத்தானின் பிரதிநிதியாக இருப்பதுபோல, ஆன்டியோகஸ் மக்னஸ் போப்பரச அதிகாரத்தின் பிரதிநிதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறான். போப்பர்கள் பலர் இருந்ததுபோலவே, ஆன்டியோகஸின் குறியீட்டுப் பொருள் வேறுபட்ட பிரதிநிதி அதிகாரங்களுக்கு இடமளிக்கிறது. 1989 ஆம் ஆண்டில் ரீகன் பிரதிநிதியாக இருந்தான்; 2014 ஆம் ஆண்டில் உக்ரைன் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பிரதிநிதியாக ஆனது; பானியம் போரில் டிரம்ப் பிரதிநிதியாக இருக்கிறான். ரீகன் முதல்வனாக இருந்தான்; டிரம்ப் கடைசியானவன்; செலென்ஸ்கி நடுவிலுள்ள கிளர்ச்சியாக இருக்கிறான்.