பானியம் - எண் பன்னிரண்டு

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாவது வசனம் வேதாகமத்தில் மிகவும் ஆழ்ந்த அர்த்தம் கொண்ட வசனங்களில் ஒன்றாகும். அது 1798, 1989, மற்றும் 2023 ஆகிய ஆண்டுகளில் தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. அந்தப் புத்தகம் மூன்று முறை முத்திரை நீக்கப்பட்டதன் மூலம் “ஏழு காலங்கள்” எனப்படும் சிதறடிப்பின் முடிவு குறிக்கப்பட்டது. கி.மு. 723-இல் அசீரியா வடக்கத்திய பத்து கோத்திரங்களைச் சிறைபிடித்துச் சென்றபோது ஆரம்பமான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளான சிதறடிப்பின் முடிவை 1798 குறித்தது. 1863-ஆம் ஆண்டின் கலகத்திற்குப் பிந்தைய 126 ஆண்டுகளின் முடிவை 1989 குறித்தது; அக்காலத்தில் செவந்த்-டே அட்வென்டிஸ்ட் சபை லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்னும் போதனையை அதிகாரப்பூர்வமாக ஒதுக்கி வைத்தது. வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டு சாட்சிகள் தெருவில் இறந்தபடி கிடந்த மூன்றரை நாட்களின் முடிவை 2023 குறித்தது. 2,520 ஆண்டுகள் முடிவுற்றபோது (126 ஆண்டுகளும் 3½ நாட்களும்—இவை அனைத்தும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான அடையாளங்களே), தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது.

1798ஆம் ஆண்டில் கிருபைக்காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகள் மனிதர்களுக்கு முன்வைக்கப்படுவது அவசியமாக இருந்தது என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார். அவர் இந்த உண்மையை பதிவு செய்யும் போது, இணையான வரலாறுகளை அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் கடைசி நாட்களின் செய்தியையும் அவர் கிருபைக்காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளாகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். மில்லரைட் வரலாற்றைப் பற்றி அவர் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்:

இறுதி நாட்களைப் பற்றி பேசுகையில், அவள் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறாள்:

மில்லரைட் செய்தி 1798-இல் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; அது “கிருபைக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” முன்வைத்தது. கடைசி நாட்களைப்பற்றி பேசும்போது, “கிருபைக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளே” மனிதரை இரட்சிப்பிற்குத் ஞானிகளாக்குகின்றன; ஆனால் அவை புரிந்துகொள்ளப்படுவதில்லை என்ற உண்மையை விளக்குவதற்காக, அவள் சீஷர்களின் வரலாற்றைப் பயன்படுத்துகிறாள். 1798, 1989, மற்றும் 2023 ஆகிய ஆண்டுகளில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்திகள், “கிருபைக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” அடையாளப்படுத்திய செய்திகளாக இருந்தன.

நாற்பதாவது வசனம், தானியேல் புத்தகம் மூன்று முறை முத்திரை நீக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுக் கோட்டைக் குறிக்கிறது. 1798 ஆம் ஆண்டில், ஏழாம் அதிகாரம் முதல் ஒன்பதாம் அதிகாரம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் உலாய் நதியின் தானியேலின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. 1989 ஆம் ஆண்டில், பத்தாம் அதிகாரம் முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இத்தெக்கேல் நதியின் தானியேலின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. 2023 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாவது வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு முத்திரை நீக்கப்பட்டது.

நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறு, 1798 முதல் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றில் காணப்படும் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகமும், வெளிப்படுத்தல் பதினாறில் காணப்படும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமும் ஆகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாறே ஆகும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்படும் அதே வரலாறு, வெளிப்படுத்தல் ஆகமத்தில் ஒரு வசனத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த வசனம், நாற்பதாம் வசனத்தில் இருப்பதுபோல, 1798 ஆம் ஆண்டின் Alien and Sedition Acts-இலிருந்து தொடங்கி, தேசம் ஒரு வல்லூருபோல் பேசும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் வரலாறாகும்; அதாவது, போப்பரசின் ரோம் சிங்காசனத்திலிருந்து அகற்றப்படும் போது தொடங்கி, போப்பரசின் ரோம் மீண்டும் சிங்காசனத்தில் நிலைநிறுத்தப்படும் போது முடிவடையும் ஒரு வரலாறு. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11 மற்றும் தானியேல் 11:40 ஆகிய இரண்டிலும் சித்தரிக்கப்படும் வரலாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாவது இராஜ்யம் அகற்றப்படுவதால் தொடங்கி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யம் அகற்றப்படுவதால் முடிவடைகிறது.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் இராச்சியமாகிய பாபிலோன், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இரண்டாம் இராச்சியத்தின் வரையிலும் ஆட்சி செய்த அந்த “எழுபது” ஆண்டுகள், 1798 முதல் ஞாயிறு சட்டம் வரையிலான நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன.

1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு, ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் பதிவாகியபடி, தீருவின் வேசி மறக்கப்படுகிற காலத்தின் வரலாறும் ஆகும்; அங்கு அந்தக் காலம் “எழுபது ஆண்டுகள்” என்றும் “ஒரு ராஜாவின் நாட்கள்” என்றும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. நேபுகாத்நேச்சர் முதல் பெல்ஷாத்சார் வரை வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் ராஜ்யம் ஆட்சி செய்தது; இதனால், ஆட்டுக்குட்டியாக ஆரம்பித்து இறுதியில் அரக்கனாகப் பேசுகிற வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யத்திற்கு அது ஓர் அடையாளமாக அமைகிறது. நேபுகாத்நேச்சர் ஆட்டுக்குட்டியின் பின்பற்றுபவரைக் குறிக்கிறார்; பெல்ஷாத்சார் அரக்கனின் பின்பற்றுபவரைக் குறிக்கிறார்.

1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்திலுள்ள மூன்று தூதர்களின் வரலாறும் ஆகும்; அது மில்லரைட்டுகளின் சீர்திருத்தத்தால் ஆரம்பித்து, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் சீர்திருத்தத்தால் முடிவடைகிறது. மூன்று தூதர்களின் செய்தி நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையின் செய்தியாகும். மில்லரைட்டுகள், நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டதுடன் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகளை அறிவித்தார்கள்; ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர், கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலுடன் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகளை அறிவிக்கிறார்கள்.

இரக்கக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகள், தீர்க்கதரிசனத்தின் உள்புறமும் வெளிப்புறமும் ஆகிய கோடுகளின்மேல் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; மேலும், அந்த நிகழ்வுகள் முதன்மையாக தானியேல் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றிலே நடைபெறுகின்றன. நாற்பதாம் வசனத்தின் நிகழ்வுகள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமையுச் சட்டத்தில் முடிவடைகின்றன; ஆகையால், இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கும் தேவனுடைய மற்ற பிள்ளைகளின் இறுதி சேகரிப்பின் நிகழ்வுகள் நாற்பதாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படவில்லை; இருந்தபோதிலும், அப்பொழுது உலகத்தை எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடி ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் இப்போதுதான் நிறைவடைந்துள்ளது. அந்த நிகழ்வுகள், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பையும், தேவனுடைய சபை ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பாக நடைபெறும் அதன் பரிசுத்திகரிப்பையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

கிருபைக்காலத்தின் முடிவுடன் தொடர்புடைய உள்நிகழ்வுகள், கடைசி நாட்களின் தம் ஜனங்களுக்கிடையில் தேவனுடைய இரகசியத்தை நிறைவு செய்வதில் மகா ஆசாரியராகிய கிறிஸ்துவின் கிரியையை அடையாளப்படுத்துகின்றன. வெளிநிகழ்வுகள், பாப்பரசாட்சிக்கு அதிகாரத்தை மீட்டளிப்பதில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பங்கைக் குறிக்கின்றன. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முழு வரலாறும், லவோதிக்கேயாவின் முழு வரலாறும், நாற்பதாம் வசனம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றுக் காலப்பரப்பினுள் நிகழ்கின்றன.

நாற்பதாம் வசனத்தின் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற கோடுகள் பூமி மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. குடியரசுவாதத்தின் கொம்பு வெளிப்புற கோடு; புரொட்டஸ்டாந்துவத்தின் கொம்பு உள்புற கோடு. இவ்விரு கோடுகளும் ஆறாம் ராஜ்யத்தின் வரலாற்றின் உட்பகுதியில் உள்ளன; மேலும் ஆறாம் ராஜ்யத்தின் வரலாறு முடிவுறும் வேளையில், தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு புரொட்டஸ்டாந்து மற்றும் குடியரசு ஆகிய இரு கொம்புகளின்மேலும் கொண்டு வரப்படுகிறது. சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தும் செய்தியே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தமது சோதனைக்காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும்போது அதன்மேல் கொண்டு வரப்படும் நிகழ்வுகளையும் அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும். சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தும் செய்தியே, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசமும் தமது சோதனைக்காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும்போது அதன்மேல் கொண்டு வரப்படும் நிகழ்வுகளையும் அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும்.

நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள், தானியேல் புத்தகம் மூன்று முறை முத்திரைநீக்கப்படுகிறது; அந்த மூன்று முறை ஒவ்வொன்றும், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை முன்வைக்கும் ஒரு உள் வரியையும் ஒரு வெளி வரியையும் உண்டாக்குகிறது. அந்த மூன்று வழிக்குறிகளிலும் ஒவ்வொன்றுக்கும் முன்பாக ஏழு காலங்களின் சிதறடித்தல் நிகழ்கிறது. ஆகையால், நாற்பதாம் வசனம் 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது; மேலும், அந்த வரலாற்றுக்குள் உள்ள தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள் “கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள்” ஆகும். நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள், உள் வரி ஆரம்பத்தில் பிலதெல்பியா முதல் லவோதிக்கேயா வரையிலான ஒரு மாற்றத்தையும், முடிவில் லவோதிக்கேயா முதல் பிலதெல்பியா வரையிலான ஒரு மாற்றத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆரம்பம் ஒரு சீர்திருத்த இயக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது; அது பத்து கன்னியரின் உவமையால் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த உவமை, முடிவில் நிகழ்ந்த ஒரு சீர்திருத்த இயக்கத்திற்கும் முன்மாதிரியாக இருந்து, அந்த இயக்கம் அந்த உவமையை எழுத்தெழுத்தாகவே நிறைவேற்றியது.

பிலடெல்பிய மில்லரைட் இயக்கம், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் 1798 ஆம் ஆண்டிலான ஒரு நிறைவேற்றத்துடன் ஆரம்பமானது; பின்னர், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் இன்னொரு நிறைவேற்றமும் ஏற்பட்டது. குறைந்தது 1856 ஆம் ஆண்டிற்குள், ஜேம்ஸ் வைட்டும் சகோதரி வைட்டும், அந்த இயக்கம் லவோதிகேய நிலையிலுள்ளது என்று அடையாளம் கண்டிருந்தனர். அதே ஆண்டில், “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய புதிய ஒளி, அதிகாரப்பூர்வ திருச்சபை வெளியீட்டில் முன்வைக்கப்பட்டது; ஆனால் அது ஒருபோதும் நிறைவுபெறவில்லை. “ஏழு காலங்கள்” 1798 இல் நிறைவேற்றப்பட்டது; அதன் பின்னர், சகோதரி வைட் அதை அழைத்தபடி, “சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கத்தை” வில்லியம் மில்லர் கண்டுபிடித்தார்; மேலும், அந்தச் சத்தியச் சங்கிலியின் தொடக்கம் “ஏழு காலங்கள்” என்பதே ஆகும். 1798, “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் ஒரு நிறைவேற்றமாக இருந்தது; அதன் பின்னர், தானியேல் புத்தகம் முத்திரையகற்றப்படும்போது, மில்லர் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய தமது அடிப்படை கண்டுபிடிப்பை மேற்கொண்டார். அதன்பின், 1844 அக்டோபர் 22 “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் மற்றொரு நிறைவேற்றத்தைக் குறிக்கிறது; அதற்கு அடுத்தபடியாக, அதே ஆண்டில் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய புதிய ஒளி நிறைவு பெறாமல் விடப்பட்ட நிலையிலேயே, இயக்கம் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிகேயாவுக்கான மாற்றத்தைக் கண்டது. 1863 இல், 1856 வரை மில்லரைட் பிலடெல்பிய இயக்கமாக இருந்து, பின்னர் மில்லரைட் லவோதிகேய இயக்கமாக மாறியிருந்த அது, பெருமளவில் உள்நாட்டுப் போரின் சூழ்நிலைகளும் அழுத்தங்களும், மேலும் திருச்சபையின் இளைஞர்களைக் காக்கும் நோக்கமும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, சட்டபூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு திருச்சபையாகியது. அது ஒரு திருச்சபையாக ஆன 1863 இல் இயக்கம் முடிவுற்றது. அதற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பாகிய 1856 இல், லவோதிகேயா, வில்லியம் மில்லரின் முதல் தீர்க்கதரிசனக் கண்டுபிடிப்பாக இருந்த அதே பொருளைச் சார்ந்த புதிய ஒளியின் செய்தியை ஒதுக்கி வைத்தது.

“சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கம்” என்று அழைக்கப்படும் ஒளியாகிய “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய ஒளி, மில்லரைட் இயக்கத்திற்கும் லவோதிக்கேய இயக்கத்தின் தலைமையினருக்கும் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அவர்கள் “ஏழு காலங்கள்” என்பதை நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை படிப்படியாக ஒதுக்கிவைத்தார்கள்; மேலும் ஏழு ஆண்டுகளின் (“ஏழு காலங்கள்”) முடிவில், 1863 ஆம் ஆண்டில், “ஏழு காலங்கள்” குறித்த எந்தச் சுட்டுமொழியும் இல்லாமல் ஒரு புதிய அட்டவணையும் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியும் உருவாக்கப்பட்டது.

1863 ஆம் ஆண்டில், ஏசாயாவின் அறுபத்தைந்து ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவு, அது ஆரம்பித்த அதே இடத்திலேயே—வடக்கும் தெற்கும் இடையிலான உள்நாட்டுப் போருடன்—முடிவடைந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டிலிருந்த அடிமைத்தனத்தின் பிரச்சினை, “ஏழு காலங்கள்” நிறைவேறுதலின்படி வடக்குக் ராஜ்யமும் தெற்குக் ராஜ்யமும் இரண்டும் சிறையாக்கப்பட்டுச் செல்லப்பட்டதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது; மேலும், இஸ்ரவேல் எதில் கொண்டு செல்லப்பட்ட அடிமைத்தனம், முடிவில் எழும் அடிமைத்தனத்தின் பிரச்சினைகளைச் சரியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. 1863, ஏசாயாவின் அறுபத்தைந்து ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பின் முடிவைக் குறிக்கிறது.

சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டால், கி.மு. 742-ல் ஆரம்பிக்கும் இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் மூன்று வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த வழிக்குறிகளில் இரண்டு, இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களுக்குமான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகால சிறைப்பிடிப்பும் அடிமைத்தனமும் தொடங்கிய புள்ளிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. கி.மு. 742-ல், வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்கள் உள்நாட்டுப் போரில் ஈடுபட்டிருந்தன; மேலும் வடக்கிலிருந்த பத்து கோத்திரங்கள் தெற்கு யூதா இராஜ்யத்தை ஆக்கிரமிக்க சிரியாவுடன் கூட்டணி அமைத்திருந்தன. பத்தொன்பது ஆண்டுகள் கழித்து, கி.மு. 723-ல், வடக்கிலிருந்த அந்த பத்து கோத்திரங்கள் அசீரியரால் அடிமைத்தனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டன. நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் கழித்து, கி.மு. 677-ல், அசீரியர் மனாசேவைப் பிடித்து அவனை பாபிலோனுக்குக் கொண்டு சென்றனர். கி.மு. 723-க்கு இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் சேர்த்தால், அது 1798-ஐ அடைகிறது; அது முடிவுகாலமும் நாற்பதாம் வசனத்தின் ஆரம்பமும் ஆகும். அதற்கு நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 677-ல் தொடங்கிய தெற்கு இராஜ்யத்திற்கெதிரான “ஏழு காலங்கள்” 1844-ல் முடிவடைந்தன. பத்தொன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், 1863-ல், கி.மு. 742-ன் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள் எழுத்தெழுத்தாக வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. கி.மு. 742-லும் 1863-லும் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களுக்கிடையிலான உள்நாட்டுப் போர் நடைபெற்று வருகிறது. கி.மு. 742-ல், துஷ்டராஜாவாகிய ஆகாஸுக்கு ஏசாயா வழங்கிய முன்னறிவிப்பு வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்கள் இரண்டும் விரைவில் அடிமைத்தனத்திற்குள் செல்லப்போகின்றன என்பதைக் குறித்ததாக இருந்தது; மேலும் 1863-ல், உள்நாட்டுப் போரின் மையக்கட்டத்திலேயே, அதிபர் லிங்கன் அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் செயல்முறையைத் தொடங்கிய விடுதலை அறிவிப்பை வெளியிட்டார். கி.மு. 742-ல் துஷ்டராஜாவாகிய ஆகாஸுக்கு வழங்கப்பட்ட எச்சரிக்கை, சொற்பொருள் உண்மையிலான மகிமையான தேசத்தில் வழங்கப்பட்டது; அது ஆவிக்குரிய மகிமையான தேசத்தில் லிங்கனால் வழங்கப்பட்ட செய்திக்கான முன்மாதிரியாக இருந்தது.

1856 ஆம் ஆண்டில் ஹைரம் எட்சன் வழங்கிய “ஏழு காலங்கள்” குறித்த செய்திகளுக்கு ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து, அதாவது 1863 ஆம் ஆண்டில், அட்வென்டிசம் மில்லரைட் இயக்கத்தின் “ஏழு காலங்கள்” போதனையை நீக்கிவிட்ட ஒரு வரைபடத்தை உருவாக்கியது; இதனால், மில்லரைட்களின் செய்திகளை நாம் மீண்டும் அறிவிக்க வேண்டும் என்றும், அந்தச் செய்திகள் தாக்கப்படுவதற்கு எதிராக நாம் அவற்றை பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் எலன் வைட் போதிக்கும் அநேக பகுதிகள் கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டன. அதே ஆண்டில் அவர்கள் சட்டபூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு திருச்சபையாக ஆனார்கள். 1863 மற்றும் அதன் தீர்க்கதரிசனப் பொருளாதாரங்களைப் பற்றி மேலும் எழுதப்படக்கூடியவை உண்டு; ஆனால் நான் இங்கே சுட்டிக்காட்டுவது என்னவெனில், 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியை அடையாளப்படுத்தும் பல சாட்சிகள் உள்ளன; அவை உள்சார்ந்தவையாயினும் வெளிசார்ந்தவையாயினும் சரி—அது தெற்கு மாநிலங்களுடன் தொடர்புடைய வெளிப்புறக் கிளர்ச்சியாக இருந்தாலும்கூட, முதல் அடித்தள சத்தியத்தை நிராகரித்த உள்புறக் கிளர்ச்சியாக இருந்தாலும்கூட. 1863 என்பது நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள் அமைந்த நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக இருந்து, “கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” அமைக்கும் ஒரு வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

1863 என்பது பண்டைய நேர்மையான இஸ்ரவேலுக்கு வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகள் தொடங்கியதுடன் ஒத்திசைகிறது. அந்த நாற்பது ஆண்டுகளின் முடிவில், யோசுவா பண்டைய இஸ்ரவேலை வாக்குத்தத்த தேசத்துக்குள் நடத்திச் சென்றார்; அவர்கள் எரிகோவை இடித்தார்கள், மேலும் எரிகோவை மறுபடியும் கட்டுகிற எவர்மேலுமொரு சாபத்தை அறிவித்தார்கள். 1863-இல், லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்தின் தலைமை எரிகோவை மறுகட்டியது. 1863 என்பது வனாந்தரத்தில் இருந்த அந்த நாற்பது ஆண்டுகளின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. 1863 என்பது நாற்பதாவது வசனத்தின் வரலாற்றின் வெளிப்புற மற்றும் உள்புற கோடுகளின் வரலாற்றை ஒன்றிணைக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியாகும். “லவோதிக்கேயா” என்ற சொல்லின் பொருள்படி, “நியாயந்தீர்க்கப்பட்ட சபை” எனப்படும் ஏழாவது சபை, வனாந்தரத்தில் ஒரு முழு தலைமுறை மரித்த காலத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு காலப்பகுதிக்குள் நுழைகிறது. அதே நேரத்தில், முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதி அடிமைகளை விடுதலை செய்யும் பணியைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்; இதனால், உந்துதலால் “தேசிய அழிவு” என்று அழைக்கப்படும் நிலைக்கு வழிநடத்தும் நெருக்கடியான காலப்பகுதியில் படைச்சட்டத்தை அமல்படுத்தப் போகிற கடைசி குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதிகளுக்கான ஒரு முன்னுருவாக அவர் நிற்கிறார்.

ஆரம்பத்தின் வழிக்குறிகளில் முடிவின் வழிக்குறிகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள், நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்துடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளில் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. நாற்பது ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில், யோசுவா மற்றும் காலேப் அவர்களின் செய்தியை நிராகரித்ததினால் காதேசில் நிகழ்ந்த கிளர்ச்சி, நாற்பது ஆண்டுகளின் முடிவில், காதேசில் பாறையை அடித்த மோசேயின் கிளர்ச்சிக்குப் முன்மாதிரியாக இருந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அங்கே லவோதிக்கேயா கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து உமிழப்பட்டு வெளியேற்றப்படுகிறது; அங்கே எசேக்கியேல் அதிகாரம் எட்டில் எருசலேமிலுள்ள இருபத்தைந்து மூப்பர்கள் சூரியனை வணங்குகின்றனர்; மேலும், “நாங்கள் கர்த்தருடைய ஆலயம்” என்ற பொய்யான வார்த்தைகளில் நம்பிக்கை வைக்கும் அவர்கள்மேல் சீலோ மீண்டும் வரவழைக்கப்படுகிறது.

அடுத்த கட்டுரையில் பானியம் குறித்த இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.