பானியம் - பத்தொன்பது எண்

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனம் முதல் பதினாறாம் வசனம் வரை உள்ள பகுதிகளைச் சரியாகப் பிரித்து உணருவதற்கான திறவுகோல், முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன், 1996 ஆம் ஆண்டில், *The Time of the End* பத்திரிகை வெளியிடப்பட்டபோது பயன்படுத்தப்பட்ட அடிப்படைத் தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகளில் காணப்படுகிறது. முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், 1831 ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட் செய்தி ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டதுபோல, இன்னொரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தியும் முறையாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும் என்று கர்த்தர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இந்த முப்பது ஆண்டுகளின் ஓமெகா வரலாற்றில், ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டிய அந்தச் செய்தி, யோசியா லிட்ச் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, இஸ்லாம் குறித்த முந்தைய ஒரு செய்தியின் திருத்தமாகவும், மேலும் சாமுவேல் ஸ்னோ மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, அடைக்கப்பட்ட கதவு குறித்த திருத்தப்பட்ட ஒரு செய்தியாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது; இதுவே பத்து கன்னியர் உவமையின் அடையாளமாகும். கிறிஸ்து தமது நியாயத்தீர்ப்பின் கிரியையை நிறைவு செய்யும் போது, கிருபைக்காலத்தின் படிப்படியான கதவடைப்புகளைப் பற்றிய எச்சரிக்கையுடன் இணைந்த இஸ்லாம் குறித்த ஒரு செய்தி அறிவிக்கப்படும். அந்தச் செய்தி இருமடங்கானது; அதற்கு ஒரு உள்நிலை வரியும் ஒரு வெளிநிலை வரியும் உண்டு; அவை, 2023 டிசம்பர் 31 அன்று இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டைப் போல, ஒரு தீர்க்கதரிசனம் முத்திரை நீக்கப்படும் ஒவ்வொரு முறையும் எப்போதும் நிகழும் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையின் முதல் இரண்டு படிகளைத் தத்தம் முறையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

**இறுதிக் காலத்தின் நேரம்** என்ற இதழ், 1989 ஆம் ஆண்டில் இறுதிக் காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் அமெரிக்காவிற்காக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட எதிர்காலத்தின் அடிப்படை மேலோட்டப் பார்வையை உள்ளடக்கியுள்ளது. அந்த இதழ் முப்பது ஆண்டுகளாகப் பொது பதிவில் இருந்து வந்தாலும், அந்த இதழின் முக்கியத் தலைப்புகளில் ஒன்றாக கத்தோலிக்கத்தின் செல்வாக்கின் கீழிருந்த சபைகளுக்கும் கம்யூனிசத்துக்கும் இடையேயான மதப் போராட்டம், குறிப்பாக உக்ரைனில், இருந்தது என்பதை யாரும் காணவில்லை. 1989 காலப்பகுதியைச் சேர்ந்த அந்த மதப்போர், எருசலேமிலுள்ள ஆலயத்தில் அவர்கள் இருவரும் வெளிப்படுத்திய கலகத்தில் ப்தொலெமையும் உசியாவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் புதினின் மதவீழ்ச்சியின் சூழலை விளக்குகிறது. எருசலேமிலிருந்த அந்த ஆலயம் ப்தொலெமையின் ஆலயம் அல்ல, உசியாவின் ஆலயமாக இருந்தது. புதினும் செலென்ஸ்கியும் ஒரே ஆலயத்தை இரு வேறுபட்ட வழிகளில் பரிசுத்தக்கேடாக்குகின்றனர்; ஒருவன் ஒரு எகிப்தியனாகவும், மற்றொருவன் ஒரு யூதனாகவும்.

1989 ஆம் ஆண்டில் தெற்கின் ராஜாவுக்கு எதிராகப் போராடிக் கொண்டிருந்த சபை கத்தோலிக்கச் சபையே. ஏன் அப்படியிருக்கக்கூடாது? 1798 ஆம் ஆண்டில் பிரான்சின் நாத்திகம் வடக்கின் ராஜாவுக்கு மரணகாயத்தை ஏற்படுத்தியது; ஆகையால், குறிப்பாக உக்ரைனில், கத்தோலிக்கச் சபைக்கு எதிராக நாத்திகம் நீண்டகாலமாக மேற்கொண்ட துன்புறுத்தலுக்கு பதிலடி அளிக்கப் பாப்பரசுத் தலைமையே ஏன் முன்வரக்கூடாது? இதைவிட முக்கியமானது என்னவெனில், உக்ரைனைப் பற்றிய இந்தத் தெளிவான சாட்சி 1996 ஆம் ஆண்டின் ஒரு வெளியீட்டிலிருந்து வந்தது; அது 1989 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றைப் பற்றிய மதச்சார்பற்ற வரலாற்றாசிரியர்களை மேற்கோள் காட்டியது. இப்போது கர்த்தர் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்டிருந்த வரலாற்றை முத்திரை நீக்கிக் காட்டிக் கொண்டிருக்கையில், ராபியா போரின் மற்றும் அதன் பின்னடைவு நிகழ்வுகளின் தீர்க்கதரிசன மற்றும் வரலாற்றுச் சூழலை வழங்குவதற்காக, இரண்டு ஆர்த்தடாக்ஸ் சபைகளுக்கிடையேயான போராட்டத்தை அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்; மேலும், முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியிடப்பட்ட The Time of the End இதழிலேயே தேவையான உள்ளுணர்வுகளையும் அவர் ஏற்கனவே சேர்த்திருந்தார்.

நெப்போலியனின் வீழ்ச்சி, லெனின், ஸ்டாலின் மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் அமைப்பு ஆகியவற்றின் படிப்படியான வீழ்ச்சியுடன் ஒத்திசைகிறது. தீர்க்கதரிசன தெற்கு ராஜ்யம் தன் தலைநகரை ரஷ்யாவிற்கு மாற்றியபோது, 1917 ஆம் ஆண்டில் இரண்டு முக்கியப் புரட்சிகள் நிகழ்ந்தன. முதலாவது, சாரர் பதவியிறக்கப்பட்டபோது நிகழ்ந்தது; அதுவே ரஷ்யப் புரட்சி என்று அழைக்கப்படுகிறது. பின்னர் அதே ஆண்டில் போல்ஷெவிக் புரட்சி தொடர்ந்து ஏற்பட்டது; அது 1917 முதல் 1922 வரையிலான உள்நாட்டுப் போருக்குக் காரணமானது. 1922 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் உருவாக்கப்பட்டது.

ஆவிக்குரிய தெற்கின் ராஜாவாக ரஷ்யாவின் தொடக்கம், உள்நாட்டுப் போருக்குக் கொண்டு சென்றதோடு, பின்னர் நாடுகளின் ஒரு கூட்டமைப்பு உருவாக வழிவகுத்த இரு-அடுக்கு புரட்சியைச் சுட்டிக்காட்டியது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியும் இரு அடுக்குகளாகவே நடந்தது; அது 1989 நவம்பர் 9 அன்று பெர்லின் சுவர் இடிக்கப்பட்டதிலிருந்து தொடங்கி, பின்னர் 1991 டிசம்பர் 31 அன்று சோவியத் ஒன்றியம் கலைக்கப்படுவதால் நிறைவுற்றது. ரஷ்யாவின் இறுதி ஆட்சியாளராகிய, தெற்கின் ராஜாவான விளாடிமிர் புதின், ரஷ்யாவின் முதல் ஆட்சியாளரான விளாடிமிர் லெனினால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டிருந்தார்.

விளாதிமிர் என்பதன் பொருள் “ஒரு மகத்தான தலைவர்” என்றும், புடின் என்பதன் பொருள் “பாதை” என்றும் ஆகும். லெனின் என்பதன் பொருள் “ஒரு மகத்தான நதி” ஆகும்; ஆனால் விளாதிமிர் லெனின், தமது உண்மையான பெயரான விளாதிமிர் இல்யிச் உல்யானோவ் என்பதைக் மறைப்பதற்காக லெனின் என்ற பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். இல்யிச் என்பதன் பொருள் “எலியாவின் மகன்” என்றும், உல்யானோவ் என்பதன் பொருள் “இளமையான எலியாவின் மகன்” என்றும் ஆகும்.

பாதையில் உள்ள மகத்தான ரஷ்யத் தலைவர், கி.மு. 217 ஆம் ஆண்டில் நடந்த ராபியா போரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றில், ரஷ்யாவின் முதல் தலைவரால் முன்னுருவகப்படுத்தப்பட்டார்; வ்லாதிமிர் லெனின் என அறியப்பட்ட அவர், வல்லமையுள்ள நதியின் மகத்தான தலைவராயிருந்தும், தனது பெயரை மறைத்தார். ஒரு பெயர் குணநிலையின் ஒரு குறியீடாகும்; ஆகையால் வ்லாதிமிர் தனது இரு பெயர்களை மறைத்தது, “தேவன் யெகோவா” என்று பொருள்படும் எலியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் குணநிலையை விட, அரசியல் சிந்தனையின் ஒரு மகா நதியைத் தேர்ந்தெடுத்த குணநிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நாத்திகத்தின் வேர் தேவனை மறுப்பதே; மேலும் நாத்திகம் தெற்கின் ராஜாவுக்குரிய முதன்மைப் பண்பாகும். லெனினின் இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது வழங்கப்பட்ட பெயர்கள் எலியாவையும் அவன் மகனையும் வலியுறுத்துகின்றன; மேலும் தெற்கின் ராஜாவாக இருந்த ரஷ்யாவின் முடிவு, ராபியா போரில் வெற்றி பெற்ற ப்டோலெமி IV ஆல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனாலும் அந்தியோக்கஸ் கி.மு. 200 ஆம் ஆண்டில் பானியம் போரில் திரும்பிவந்தபோது, ப்டோலெமியின் ஐந்து வயது மகன் அப்போது ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தான். லெனினின் இரண்டு மூலப்பெயர்கள் எலியாவையும் அவன் மகனையும் அடையாளப்படுத்தி, ப்டோலெமியுடனும் அவன் மகனுடனும் ஒத்திசைகின்றன. எலியாவும் அவன் பிள்ளைகளுக்கான செய்தியும், “கர்த்தருடைய பெரியதும் பயங்கரமுமான நாள்” வருவதற்கு முன்பாகிய கடைசி நாட்களில் நிகழ்கின்றன; ராபியா மற்றும் பானியம் போர்களும் அமைந்துள்ள இடம் அதுவே ஆகும்.

உஸ்ஸியாவினதும் ப்டோலமியினதும் சாட்சி தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்தில் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகின்றன; மேலும், உஸ்ஸியா தன் கிளர்ச்சிக்கும் குட்டநோய்க்கும் பின் பதினொன்று ஆண்டுகள் உயிருடன் இருந்தான்; அதேவேளையில், ப்டோலமி மொத்தம் பதினேழு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்; அது பதினொன்றாம் வசனத்திற்கும் பதினைந்தாம் வசனத்திற்குமிடையிலுள்ள போர்களுக்கிடையேயான அதே ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கையாகும். கி.மு. 457-ல் தொடங்கிய 250 ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம், அந்த இரண்டு போர்களின் நடுப்பகுதியில், கி.மு. 207-ல் முடிவுற்றது; ராபியாவுக்கு பத்து ஆண்டுகள் பின்பும், பானியத்திற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பும். ப்டோலமி IV-ன் ஆட்சி கி.மு. 221-ல் தொடங்கியது, அவன் கி.மு. 204-ல் இறந்தான்; ஆகையால், ப்டோலமியின் அந்த பதினேழு ஆண்டுகள், ராபியாவிலிருந்து பானியம் வரையிலான பதினேழு ஆண்டுகளின் அதே கோடு அல்ல. அதுபோலவே, கி.பி. 64-ல் நீரோவுடன் தொடங்கி 313-ல் முடிவுற்ற 250 ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவால் சுட்டிக்காட்டப்படும் அதே பதினேழு ஆண்டுகளும் அவையல்ல. 313-இலிருந்து 321-ல் வந்த முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையில் எட்டு ஆண்டுகள் உள்ளன; மேலும், அதற்கு ஒன்பது ஆண்டுகள் பின், 330-ல் கான்ஸ்டன்டைன் ராஜ்யத்தை கிழக்காகவும் மேற்காகவும் பிரித்தான்.

மிக அருகிலுள்ள எதிர்காலத்தில், புதினும் ரஷ்யாவும் உக்ரைனைத் தோற்கடிப்பார்கள்; அப்பொழுது பன்னிரண்டாம் வசனம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றில் ப்தோலெமையும் உஸ்ஸியாவும் விட்ட பாதச்சுவடுகள் மீண்டும் நிகழத் தொடங்கும். இரு வேதாகமச் சாட்சிகளும் புதினுக்கான இறுதி நெருக்கடியை சபை மற்றும் அரசின் நெருக்கடியாக நிலைநிறுத்துகின்றன. அவர்களின் கிளர்ச்சி எருசலேமிலுள்ள ஆலயத்தில் வெளிப்பட்டது; ஆகையால் உஸ்ஸியாவின் ஆலயமும் மதமும் தீர்க்கதரிசனக் குறிப்பின் அடையாளப் புள்ளியாக இருப்பதை அது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

“பச்சை” என்று பொருள்படும் செலென்ஸ்கி, தாய் பூமியை வணங்கும் பச்சை அரசியல் இயக்கத்தால் முறையாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உலகவாதத் திட்டத்தைக் கொண்டுள்ள ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் ஐக்கிய நாடுகளும் சார்ந்த உலகவாத அலுவல்துறை அதிகாரிகளின் கைப்பாவையாக இருக்கிறார். செலென்ஸ்கி ஒரு நடிகராக இருந்தது பொருத்தமானதே; ஏனெனில் அவர் தெளிவாகவே பிற சக்திகளின் பிரதிநிதியாக இருக்கிறார்; மேலும், “பச்சை” என்று பொருள்படும் அவரது பெயர், மனித வரலாற்றின் சதுரங்கப் பலகையில் அவரது நகர்வுகளை வழிநடத்தும் அரசியல் தத்துவத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. செலென்ஸ்கிக்கான செக்மேட் மிக அருகிலேயே உள்ளது.

இந்த இறுதி வரலாற்றில் உசியாவினதும் ப்டோலமியினதும் கிளர்ச்சி மறுபடியும் நிகழ்த்தப்படும்; ஆனால் ப்டோலமி (புடின்) பானியம் போருக்கு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இறந்துவிட்டான்; மேலும் தெற்கின் ராஜாவின் கடைசி ஆட்சியாளர், ஊழல்மிக்கதும் திறமையற்றதுமான பதிலாட்சியாளர்களின் தொடரால் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஐந்து வயது குழந்தையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறான்.

கி.மு. 204 ஆம் ஆண்டில் (அவருடைய தந்தையின் மர்மமான மரணத்திற்குப் பிறகு) ப்டோலமி V அரியணை ஏறியபோது அவருக்கு சுமார் 5–6 வயதுதான் இருந்தது; மேலும், அவரது ஆட்சிக்காலத்தில் தொடர்ச்சியாக ஏற்பட்ட திறனற்றதோ அல்லது ஊழல்மிக்கதோ ஆன காவலாட்சி நிர்வாகங்களின் காரணமாக ப்டோலமைய அரசாட்சி செயலிழந்த நிலையிலிருந்தது. ஆரம்பக் காவலாட்சி கி.மு. 204–202 காலப்பகுதியில் இருந்தது; அது ப்டோலமி IV-ன் மரணம் மறைக்கப்பட்ட பின்னரும், அவரது தாய் ஆர்சினோயி III கொலை செய்யப்பட்ட பின்னரும் அமைந்தது. ப்டோலமி IV-ன் கீழ் நீண்டகாலமாக அமைச்சராகப் பணியாற்றிய சோசிபியுஸ், மற்றும் ப்டோலமி IV-ன் வைத்தாட்டி அகதோக்ளியாவின் சகோதரனான அகதோக்ளீஸ் ஆகிய அரசவைக்குரிய பிரியபாத்திரர்கள் தாங்களே காவலாட்சியாளர்கள் என்று அறிவித்துக் கொண்டனர். தங்களைப் பாதுகாவலர்களாக நியமித்ததாகக் கூறப்படும் ஒரு வசீயத்தைக் கள்ளமாக உருவாக்கினார்களோ அல்லது முன்வைத்தார்களோ; இளம் அரசனை அகதோக்ளியா மற்றும் அவளுடைய குடும்பத்தின் பராமரிப்புக்குள் வைத்தனர்; மேலும் சாத்தியமான போட்டியாளர்களை ஒழித்தனர். ஆரம்பகால நிர்வாகத்தின் பெரும்பகுதியை சோசிபியுஸ் மேற்கொண்டார்.

கிமு 202 ஆம் ஆண்டைச் சுற்றி ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது; அப்போது அகதோக்ளீஸ் பிரதான ஆட்சி மேற்பார்வையாளர் ஆனான். ஆனால் அவன் ஒழுக்கக்கேடும் நிர்வாகத் தவறுகளும் காரணமாக பரவலாக வெறுக்கப்பட்டான். அலெக்ஸாந்திரியாவில் ஏற்பட்ட மக்கள் எழுச்சி, அந்தச் சிறுவன்-ராஜா பெயரளவில் ஒப்புதல் அளித்த நிலையில், கூட்டத்தினரால் அவன் கொடூரமாகக் கூட்டுக்கொலை செய்யப்படுவதற்கு வழிவகுத்தது. பின்னர் வந்த ஆட்சி மேற்பார்வையாளர்கள் பெலூசியத்தின் ஆளுநரான ட்லெபோலேமஸ், அதன் பின் அரிஸ்டோமேனஸ் ஆகியோர் ஆவர். கிமு 200 ஆம் ஆண்டில் நடந்த பானியம் போரின் காலத்திற்குள், ராஜ்யம் இவ்வாறு மாறிமாறி வந்த ஆட்சி மேற்பார்வையாளர்களும் அரண்மனை ஆலோசகர்களும் கொண்ட ஒரு தொடரின் கீழ் இருந்தது.

பேனியத்தின் போரில் ப்டோலமைய படைகள், ப்டோலமி V தாமே நேரடியாக வழிநடத்தியதல்ல; பதிலாக, ஆட்சிக்காப்பாளர் ஆட்சியின் கீழ் நியமிக்கப்பட்ட கூலிப்படைத் தளபதியான ஏடோலியாவின் ஜெனரல் ஸ்கோபாஸ் போர்க்களத்தில் அவற்றை நடத்தினார். இளைய ராஜாவுக்கு உண்மையான கட்டுப்பாடு எதுவும் இல்லை—முடிவுகள், இராணுவத் திட்டம், மேலும் அரசின் மொத்த பலவீனமும், ஆட்சிக்காப்பாளர்களின் செயலற்ற முடக்கம், உள்நாட்டு கிளர்ச்சிகள் (எகிப்திய தாயக மக்களின் எழுச்சிகளைப் போன்றவை), மற்றும் அரண்மனைச் சூழ்ச்சிகள் ஆகியவற்றிலிருந்தே தோன்றின. இந்த நிலையற்ற தன்மை, மகா அன்டியோகுஸ் III-க்கு பேனியத்தில் ஸ்கோபாஸைத் தீர்மானகரமாகத் தோற்கடித்து, யூதேயாவை உள்ளடக்கிய கோய்லே-சிரியாவை ப்டோலமையரின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நிரந்தரமாகப் பறித்துக்கொள்ள வாய்ப்பளித்தது.

ப்டோலமி IV-ன் மரணம் விஷம் கொடுக்கப்பட்டதனால் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்ற சாத்தியத்தை வரலாற்றாசிரியர்கள் விவாதிக்கின்றனர்; இது விலாதிமிர் லெனின், ஜோசப் ஸ்டாலின், மேலும் தெற்கின் இராணியான கிளியோபாட்ரா ஆகியோரைக் குறித்த வரலாற்றுச் ஊகங்களிலும் இடம்பெறும் ஒன்றாகும். உக்ரைன் போரில் புடின் வெற்றி பெறுகிறார்; ஆனால் பின்னர், சோவியத் ஒன்றியம் முன்பாக உக்ரைனியச் சபையின்மேல் கொண்டிருந்த கட்டுப்பாட்டு உறவை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்ற அவரது விருப்பத்துடனே அவரது வீழ்ச்சி ஆரம்பமாகிறது; 1989-ல் அது அகற்றப்பட்டபோது, அது வடக்கின் ராஜா தெற்கின் ராஜாவை வென்றதற்கான சின்னமாக இருந்தது.

உக்ரைன் கிழக்கு ஸ்லாவிய மரபுவழி கிறிஸ்தவத்தின் தாய்த்தொட்டிலாகும். மகான் வ்லாதிமிரின் ஞானஸ்நானம் கி.பி. 988 ஆம் ஆண்டில் கீவ் நகரில் நடைபெற்றது. பின்னர் கான்ஸ்டாந்தினோப்பிள் வீழ்ந்தபின், மாஸ்கோ தன்னை “மூன்றாம் ரோம்” என்ற பட்டத்திற்கு உரியதாகக் கோரி, உக்ரைனைத் தமது “நியமப்பூர்வப் பிரதேசம்” எனக் கொண்டதையும் உட்பட, அனைத்து ரஷ்ய நிலங்களின் சட்டபூர்வ வாரிசும் ஆவிக்குரிய பாதுகாவலனும் எனத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டது.

மாஸ்கோ பட்டிரியார்க்ககம் “ஒரே ஜனங்கள், ஒரே விசுவாசம்” என்ற குறிக்கோளின் அடிப்படையில், உக்ரைனை எப்போதும் ரஷ்யாவிடமிருந்து ஆவிக்குரிய வகையில் பிரிக்க முடியாத ஒன்றாகக் கருதியுள்ளது; இதே சொற்றொடரை புடினும் பலமுறை பயன்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக 2014/2022 முதல், மாஸ்கோவின் மேற்பார்வையை உண்மையான ஆவிக்குரிய தாய்மையை விடக் குடியேற்ற மற்றும் பேரரசு ஆதிக்கமாகவே உக்ரைன் அதிகமாகக் காண்கிறது. 2026 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி நிலவரப்படி, ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிடும் இரண்டு ஆர்த்தடாக்ஸ் அமைப்புகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று உக்ரைனின் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபை; இது 2019 முதல் கான்ஸ்டாண்டினோப்பிளின் சர்வதேச பட்டிரியார்க்கர் பர்த்தலோமியுவின் அதிகாரத்திலிருந்து சுயாதீனமாக உள்ளது. கீயிவில், உக்ரைனின் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபையே உண்மையாக தேசிய திருச்சபையாகக் கருதப்படுகிறது.

வாசகர் எச்சரிக்கையாக இருக்கட்டும்: உக்ரைனின் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபை என்பது உக்ரைனிய ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபையிலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு திருச்சபையாகும். உக்ரைனிய ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபை ரஷ்யாவின் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது; இந்தக் காரணத்தினால் செலென்ஸ்கி அதற்கு எதிராகத் தாக்குதல் நடத்தி வருகிறார். ஏற்கனவே ஆரம்பமாகியுள்ள செலென்ஸ்கியின் தாக்குதல்களை வத்திக்கான் எதிர்க்கிறது; ஆனால் பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள புடினின் கிளர்ச்சி, ராபியாவில் அவன் பெற்ற வெற்றியைத் தொடர்ந்து நிகழ்கிறது; அது இன்னும் எதிர்காலத்திலுள்ளது.

உக்ரைனிய மரபுவழி திருச்சபை வரலாற்றுப் பார்வையில் மாஸ்கோ அமைப்புடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. 2022 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற படையெடுப்பின் பின்னணியில், உக்ரைனிய மரபுவழி திருச்சபை 2022 மே மாதத்தில் முழு தன்னாட்சியை அறிவித்தது; இருப்பினும், உக்ரைனிய அரசின் விசாரணைகள் (DESS), அது இன்னும் சட்டமுறையிலும் கானோனிய முறையிலும் மாஸ்கோவுடன் இணைந்தே உள்ளது என்று மீண்டும் மீண்டும் வாதிட்டுள்ளன. உக்ரைன், 2024 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் (Zelenskyy கையெழுத்திட்ட) ஒரு சட்டத்தை நிறைவேற்றியது; அந்தச் சட்டம், ரஷ்ய மரபுவழி திருச்சபையுடன் (“ஆக்கிரமிப்பாளர் நாடு”) தொடர்புடைய எந்த மத அமைப்பையும் தடை செய்கிறது. உக்ரைனிய மரபுவழி திருச்சபைக்கு, மாஸ்கோவுடனான அனைத்து தொடர்புகளையும் முற்றிலுமாகத் துண்டிக்குமாறு உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது; இல்லையெனில், அதன் கீயிவ் மாநகராட்சியை நீதிமன்ற உத்தரவின் மூலம் கலைப்பதற்கான நடவடிக்கையை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். 2025 ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியில் இருந்து 2026 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கப்பகுதி வரையில், தொடர்ந்து சோதனைத் தாக்குதல்கள், உக்ரைனிய மரபுவழி திருச்சபைக்கான பங்கு சபை மாற்றங்கள் (2022 முதல் 1,300-ஐ மேற்பட்டவை), நீதிமன்ற வழக்குகள், மேலும் உக்ரைனிய மரபுவழி திருச்சபையைச் சார்ந்த மதச்சுதந்திரக் கவலைகளைப் பற்றி எச்சரிக்கும் ஐ.நா. நிபுணர்கள் ஆகியவை தொடர்ந்து நிலவி வருகின்றன.

உக்ரைனிய ஆர்த்தடாக்ஸ் சபையை கட்டாயமாக கலைப்பதற்கு எதிராக வத்திக்கான் பொதுவெளியில் தனது எதிர்ப்பைத் தெரிவித்துள்ளது. இதனை ரஷ்யாவும் புதினும் சட்டபூர்வமான ஆர்த்தடாக்ஸ் மரபின் மீதான வெளிப்படையான துன்புறுத்தலாகக் காட்டுகின்றனர்; மேலும் எந்த அமைதி பேச்சுவார்த்தைகளிலும் “ரஷ்யன் ஆர்த்தடாக்ஸ் தேவாலயங்களை” பாதுகாப்பது என்பது அவர்கள் வெளிப்படையாக முன்வைக்கும் கோரிக்கையாக அமைந்துள்ளது. ரஷ்யப் பிரச்சார இயந்திரம், உக்ரைனிய ஆர்த்தடாக்ஸ் சபையையும் அதன்மீதான உக்ரைனிய அரசின் தாக்குதல்களையும் தொடர்ந்து “நாசிசம்” எனவும், தங்களுடைய “நாசி ஒழிப்பு” என்ற நியாயப்படுத்தலின் ஒரு பகுதியாகவும் இணைத்துக் காட்டுகிறது.

மாஸ்கோவின் கீழ் முழு உக்ரேனிய திருச்சபை அமைப்பையும் மீண்டும் கீழ்ப்படுத்த முயல்வதன் பொருட்டு, ரஷ்ய ஆர்த்தடாக்ஸ் உலகின் உரிமையான ஆவிக்குரிய தலைவராக அங்கீகாரம் கோரி, புடின் துணிகரமாக “ஆலயத்திற்குள் நுழைந்து,” உக்ரேனிய ஆர்த்தடாக்ஸியத்தின் மீது முழுமையான ஆவிக்குரிய ஆதிக்கத்தை உரிமைகோருவார்.

இது, ப்தொலெமி மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்ததற்கான துல்லியமான இணையாகும்; அதேவேளை, உஸ்ஸியா தூபம் காணிக்கச் செய்ய முற்படும் செலென்ஸ்கியாக இருக்கிறான். ப்தொலெமியின் கிளர்ச்சி மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருந்தது; உஸ்ஸியாவின் கிளர்ச்சி பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருந்தது. “எல்லைக்கோடு” எனப்படுகிறதின் வெற்றியால் உந்தப்பட்டு, நாசிசத்தின் பிரதிநிதி-அதிகாரத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து, பின்னர் மதத்தின் ஆட்சிக்குரிய தளத்திற்கே உரிய இடத்திற்குள் எல்லை மீறிப் புகும் ஒரு தெற்கத்திய ராஜா. பின்னர் திடீரென தெய்வப் பரிபாலனத்தால் ஏற்படும் தாழ்த்துதல் வரும்; புதின் அரங்கில் இருந்து மறைந்துபோவான் (ப்தொலெமி IV கி.மு. 204-ல் இறந்ததுபோல). ‘பலவீனமான வாரிசுகள் கட்டம்’ எனப்படும் அதிகார வெற்றிடத்தின் பின்னர், வடக்கத்திய ராஜா மிகுந்த வலிமையுடன் திரும்பி வந்து, 15ஆம் வசனத்தில் காணப்படும் நவீன பானியூம் போரில் ஜெயிப்பான்.

இராபியா மற்றும் பானியம் போர்களின் வரலாறுகள் வரிமேல் வரி ஒன்றோடொன்று இணையும் இடத்தில், பதினேழு ஆண்டுகள் மூன்று முறை தோன்றுகின்றன. பேரரசின் கிழக்கு மற்றும் மேற்குத் துரோக்கள் திருமணத்தின் மூலம் ஒன்றிணைக்கப்பட்ட மிலான் ஆணையிலிருந்து, 330ஆம் ஆண்டில் அந்த இராச்சியம் பிரிக்கப்பட்டு விவாகரத்து செய்யப்பட்ட வரையிலான பதினேழு ஆண்டுகள். தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் நிற்கும் இந்தப் பதினேழு ஆண்டுகள், தொடர்புடைய மற்ற இரண்டு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளின் வழிக்குறிகளாக உள்ளன. 64ஆம் ஆண்டில் நேரோவுடன் தொடங்கி, ஒரு துன்புறுத்தல் காலம் குறியிடப்படுகிறது; அது மகா கான்ஸ்டன்டைனின் வரலாற்றில் முடிவடைந்தது. நேரோவின் துன்புறுத்தல் காலத்திலிருந்து, கான்ஸ்டன்டைனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சமரசத்திற்கான மாற்றம், சிமிர்னா சபையிலிருந்து பெர்கமு சபைக்கான மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. 313 மற்றும் மிலான் ஆணை சிமிர்னா சபையின் முடிவைக் குறிக்கின்றன; மேலும், அந்தப் பதினேழு ஆண்டு காலப்பகுதியின் முடிவு 330ஆம் ஆண்டாகும்; அது Daniel 11:24-இன் முந்நூற்று அறுபது ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக இருந்தது.

313ஆம் ஆண்டும் மிலான் ஆணையும் தொடங்கிய அந்தப் பதினேழு ஆண்டுகள், ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தால் ஆரம்பித்து, மற்றொரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தில் முடிவடைகின்றன. தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் முதல் தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றம், ஸ்மிர்னா சபையிலிருந்து பெர்கமு சபைக்கான மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் அந்தப் பதினேழு ஆண்டுகளின் முடிவைக் குறிக்கும் தீர்க்கதரிசனம், ரோமின் கிழக்கு ரோமும் மேற்கு ரோமும் என்ற பிரிவை அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்தப் பதினேழு ஆண்டுகள், ஏதாவது குறிப்பிட்ட பதினேழு ஆண்டுக் அறிவிப்பினால் அல்ல, தீர்க்கதரிசன வரலாற்றினாலே அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன. இரண்டாம் சபையிலிருந்து மூன்றாம் சபைக்கான பிரிவின் அல்பா, 360 ஆண்டுகளுடைய கால தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறும் வேளையில் பேரரசு கிழக்கு மற்றும் மேற்கு எனப் பிரிக்கப்பட்டதோடு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருந்தது. அந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களும் பதினேழு ஆண்டுகளுடைய ஒரு காலப்பகுதியை நிறுவுகின்றன; மேலும் பதினேழு என்பது செல்லத்தக்க தீர்க்கதரிசனச் சின்னமாக இருந்தால், இரண்டு அல்லது மூன்று சாட்சிகளின் அடிப்படையில் அது ஒரு சட்டபூர்வமான தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியாக நிறுவப்பட வேண்டியுள்ளது.

அந்தச் சாட்சிகள் கி.மு. 457-இல் தொடங்கிய மற்றொரு 250-ஆண்டு காலப்பகுதியில் இருக்கின்றன. அந்தத் தேதியில் தானியேல் 8:14-இன் 2,300-ஆண்டு தீர்க்கதரிசனம் தொடங்கியது. கி.மு. 457 என்பது ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தொடக்கப் புள்ளியும், உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசன அடையாளக் கல்லும் ஆகும். அங்கிருந்து 250 ஆண்டுகள் எதிர்காலத்திற்குப் நீட்டிக்கப்படும்போது, அது உங்களை கி.மு. 207-இற்கு கொண்டு செல்கிறது; அது ராபியா மற்றும் பனியம் போர்களுக்கு இடையிலான வரலாற்றுக் காலமாகும். ராபியா மற்றும் பனியம் போர்களை ஒன்றிலிருந்து ஒன்றை பிரிக்க முடியாது; ஏனெனில் அவை இரண்டிலும் மகான் அந்தியோகஸ் ஈடுபட்டிருந்தான். கி.மு. 217-இல் நடந்த ராபியா போரிலிருந்து கி.மு. 200-இல் நடந்த பனியம் போர்வரை பதினேழு ஆண்டுகள் ஆகின்றன. 2,300-ஆண்டு தீர்க்கதரிசனம் ஆரம்பத்தில் ஒரு நிர்வாகக்கால மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அப்போது மூன்றாவது அரசாணை யூதாவின் தேசிய சுவாதீனத்தை மீட்டெடுத்தது. பின்னர் அதன் முடிவில், கிறிஸ்து பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குச் சென்றபோது, இன்னொரு நிர்வாகக்கால மாற்றம் நிகழ்ந்தது. கி.மு. 207, யூதேயாவின்மேல் எகிப்திய ஆட்சியின் நிர்வாகக்காலத்திலிருந்து, மகிமையான தேசத்தின்மேல் செல்யூக்கர் ஆட்சியின் நிர்வாகக்காலத்திற்கான மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மகிமையான தேசத்தின்மேல் செல்யூக்கர் கட்டுப்பாட்டின் அந்த நிர்வாகக்காலமே கி.மு. 167-இல் மக்கபேயர் கிளர்ச்சியை உண்டாக்கியது.

250 ஆண்டுகளைக் கொண்ட நீரோ காலப்பகுதி கான்ஸ்டன்டைன் மகானின் வரலாறோடு முடிவடைகிறது; மேலும், அந்த இரண்டு யுத்தங்களுக்கிடையில் நிறைவடையும் 250 ஆண்டுகள் மகா அந்தியோகுவின் வரலாறாகும். ராபியா யுத்தத்தில், ப்டோலமி IV மகா அந்தியோகுவைத் தோற்கடித்தான்; ப்டோலமி பதினேழு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். இந்த இரண்டு 250-ஆண்டுக் காலப்பகுதிகளிலும் தனித்துவமான பதினேழு ஆண்டு காலம் ஒன்று அடங்கியுள்ளது. இரண்டுமே “மகான்” என்று அறியப்படும் ஒருவன் பற்றிய வரலாற்றில் முடிவடைகின்றன. இந்த இரண்டு 250-ஆண்டுக் காலப்பகுதிகளும் நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியில் தொடங்கி, அவை இரண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியிலேயே முடிவடைகின்றன.

ஐக்கிய அமெரிக்கா 1776 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 4 அன்று ஆரம்பமானது; அதற்கு 250 ஆண்டுகள் பின்னர் 2026 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 4 அன்று வந்து சேர்கிறது; அந்நாளில் அமெரிக்காவை “மகத்தானதாக” ஆக்க முனைவோராக அறியப்படும் டொனால்ட் டிரம்ப் அந்த 250 ஆண்டுகளை கொண்டாட இருக்கிறார். கி.மு. 457 முதல் கணக்கிடப்படும் 250 ஆண்டுகளைப் போலவே, 2026 ஆம் ஆண்டும் உக்ரைனிய மற்றும் மூன்றாம் உலகப் போர் என்று அறியப்படும் ராபியா மற்றும் பானியம் எனும் நவீனப் போர்களின் வரலாற்றின் நடுப்பகுதியில் முடிவடைகிறது. தெற்கத்திய அரசனின் ஆட்சி, முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலப்பகுதி, மற்றும் ராபியா போரிலிருந்து பானியம் வரை உள்ள காலப்பகுதி—இவை மூன்றும் பதினேழு ஆண்டுகள் கொண்ட மூன்று காலப்பகுதிகளை வழங்குகின்றன; அவை அனைத்தும் ஒரே தீர்க்கதரிசன வரலாற்றோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளன. 250 ஆண்டுகள் கொண்ட மூன்று காலப்பகுதிகளும் ஒரே தீர்க்கதரிசன வரலாறுகளில் ஒன்றாக வந்து சேர்கின்றன. இந்த 250 ஆண்டுகளைக் கொண்ட மூன்று காலப்பகுதிகள், டொனால்ட் டிரம்புடன் தொடர்புடைய வரலாற்றோடு கூடிய தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்தின் மூன்று கோடுகளை நிறுவுகின்றன; அவர் மகா கான்ஸ்டண்டைன் அல்லது மகா ஆண்டியோகசு என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்.

250 ஆண்டுகளைக் கொண்ட மூன்று கோடுகள், கடைசி நாட்களைப் பற்றிய மூன்று வேறுபட்டதாயினும் ஒன்றுக்கொன்று நிறைவு சேர்க்கும் விளக்கப்படங்களை அளிக்கின்றன. நேரோவின் கோடு, மிருகத்தின் உருவாக்கம் உருவாகும் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை முற்றிலும் உரைத்தெரிவிக்கும் சமரசத்தின் பதினேழு ஆண்டுகால வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது.

மிருகத்தின் உருவம் என்பது திருச்சபையும் அரசும் இணைந்த கலவையாகும்; இதில் அந்த உறவின் கட்டுப்பாடு திருச்சபையின் கையிலேயே இருக்கிறது. கிறிஸ்தவத்துடன் புறமதத்தை ஒன்றுசேர்க்க முயன்ற கான்ஸ்டன்டீனின் சமரசம், கடைசி நாட்களின் சமரசத்திற்கான சிறப்பான எடுத்துக்காட்டாகும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு வந்ததும், மறுபடியும் கொண்டு வரவிருப்பதுமான சமரசத்தின் முன்னேற்றம், 313 முதல் 330 வரையான பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்த வரலாற்றின் நடுப்புள்ளியாக 321 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் உள்ளது. ஆரம்பத்தில் கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையிலான ஒரு திருமணம் இருந்தது; முடிவில் கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையிலான விவாகரத்து இருந்தது. முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் கலகத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் நடுவண் வழிக்குறியாகும்; எப்படியெனில், எபிரேய எழுத்துமாலையின் பதிமூன்றாவது எழுத்து, முதல் எழுத்தினால் முன்னிடப்பட்டும் இருபத்திரண்டாவது, அதாவது எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தினால் பின்பற்றப்பட்டும் இருக்கும்போது, அது எபிரேய மொழியில் “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்குகிறது. ஆரம்பத்தில் திருமணமும் முடிவில் விவாகரத்தும் இருப்பது, அல்பா எழுத்து ஓமேகா எழுத்துடன் ஒப்புதலில் இருப்பதைக் காட்டுகிறது. நேரோவுடன் ஆரம்பித்த 250 ஆண்டுக் காலப்பகுதி கிறிஸ்துவின் கையொப்பத்தைக் கொண்டுள்ளது; அது கடைசி நாட்களில் நிகழ்காலச் சத்தியத்தின் ஒரு பொருளைப் பற்றிப் பேசுகிறது.

கி.மு. 457-இல் ஆரம்பிக்கும் 250-வருடக் காலப்பகுதி, ராபியாவிலிருந்து பானியம் வரையிலான பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் உட்பகுதியில் நின்று கொண்டிருக்கும் மகா அந்தியோகுவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அரசியல் கலைநயத்தை வலியுறுத்துகிறது. இதை நாம் அரசியல் கலைநயமாகப் புரிந்துகொள்கிறோம்; ஏனெனில் கி.மு. 457-இல் 2,300 ஆண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனமும் ஆரம்பமானது. அந்த 2,300 ஆண்டுகள், தேவனுடைய மீட்புப் பணியைப் பற்றிப் பேசும் உள்புறத் தீர்க்கதரிசன வரியாகும்; அது திருச்சபை ஆட்சிக்கான ஒரு சின்னத்துடன் ஒத்திசைகிறது. நீரோவுடன் ஆரம்பமான 250-வருடக் காலப்பகுதியைப் போலல்லாமல், கி.மு. 457-இல் ஆரம்பிக்கும் இந்தக் காலப்பகுதி, அமெரிக்காவையும் பின்னர் உலகத்தையும் மகத்தானதாக ஆக்க முயல்கிற கடைசி அமெரிக்க ஜனாதிபதியின் அரசியல் பங்கைக் குறிக்கிறது; ஆயிரம் ஆண்டுகள் சமாதானம் நிலைக்கும் பொற்காலம் என்ற தவறான கத்தோலிக்கக் கருத்தை அவன் முன்னிறுத்திக்கொண்டிருக்கிறான்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றில் வரும் பூமியின் மிருகமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் 250 ஆண்டுகள், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யத்தின் முடிவைக் குறிப்பதாகும்; அது தொடங்கிய இடத்திலேயே, யுத்தத்தின் நடுவில், முடிவடைகிறது. வரலாற்றில் வெற்றி பெறுகிறவர்களே பாதுகாக்கப்படும் வரலாற்றுப் பதிவை வரையறுக்கிறார்கள். உலகமயமாக்கல் நோக்கமுடைய, வலுச்செலுத்தும் திராகோனின் ஆற்றலால் இயக்கப்படும் டெமோக்ராட்கள், நிகழ்கால அராஜகத்தை ஒரு புரட்சியாகக் காண்கிறார்கள்; வார்த்தைகளில் மட்டுமே இருந்து செயல்களில் இல்லாத ரிபப்ளிக்கன்கள், இந்நிகழ்கால வரலாற்றை ஒரு உள்நாட்டுப் போராகக் காண்கிறார்கள். டெமோக்ராட்கள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் திராகோனின் பிரதிநிதிகள்; ரிபப்ளிக்கன்கள் விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய புராட்டஸ்டண்டுகளாகக் குறிக்கப்படுகிறார்கள்; அல்லது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறில் யோவான் பயன்படுத்தும் சொற்களின்படி, அவர்கள் பொய்த் தீர்க்கதரிசி ஆவர். ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு புரட்சிப் போரில் தொடங்கியது; அது ஒரு புரட்சிப் போரினாலேயே முடிவடைகிறது. ரிபப்ளிக்கன் கட்சி ஒரு உள்நாட்டுப் போரில் தொடங்கியது; அவர்கள் ஒரு உள்நாட்டுப் போரிலேயே முடிவடைகிறார்கள். டெமோக்ராட்கள் புரட்சி என்று அழைப்பதையே ரிபப்ளிக்கன்கள் உள்நாட்டுப் போராகக் காண்கிறார்கள்.

கடைசி குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதியாகிய ட்ரம்ப், உள்நாட்டுப் போரின் வெளிப்புற வரலாற்றில் தோன்றிய முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதியின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை உடையவராக இருக்கிறார். லிங்கனின் வெளிப்புற உள்நாட்டுப் போர், ஏசாயா தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாம் அதிகாரம் எட்டாம் வசனத்தின் உள்நிலை வரலாறாகவும் இருந்தது; அது விடுதலை அறிவிப்பு பிறப்பிக்கப்பட்ட அதே ஆண்டான 1863-இல் முடிவடைந்தது. இந்த இரு கட்சிகளுக்கிடையிலான வேறுபாடு ஒரு முதன்மையானதும் அடித்தளமானதுமான தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாடாகும். அது கயீன் மற்றும் ஆபேலுடன் ஆரம்பமானது; கிறிஸ்துவின் காலத்தில் அவர்கள் சத்தூகேயரும் பரிசேயரும் ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டனர்; அவர்கள் ஒரே ஆபேலைக் கொல்ல வேண்டியிருந்த கயீனின் இரு வர்க்கங்களாக இருந்தனர்.

பரிசேயரும் சத்தூக்கேயரும், வேறுபட்ட காரணங்களுக்காக இருந்தபோதிலும், தங்கள் மேசியாவைச் சிலுவையில் அறைய ஒப்புக்கொண்டவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; காரணங்கள் வேறாயினும், ஒப்புதல் ஒன்றே. பரிசேயர், குடியரசுக் கட்சியினரைப் போலவே, நியாயப்பிரமாணத்தை நிலைநிறுத்துவதாகத் தொழில்முறையாகக் கூறினார்கள்; ஆனால் அதைச் செய்யவில்லை. பரிசேயர், ஆரம்பகால தெய்வீக நியாயப்பிரமாணத்தை நிலைநிறுத்துவதாகக் கூறினார்கள்; ஆனால் அந்தப் பிரமாணத்தைத் தங்களுடைய சொந்தப் பாரபட்சமான தர்க்கத்தின் மூலம் விளக்கினார்கள். பரிசேயருக்குக் “ஆரம்ப நியாயப்பிரமாணம்” எப்படியோ, குடியரசுக் கட்சியினருக்குக் “அரசியலமைப்பு” அப்படியே; அதையே அவர்கள் ஆதரிப்பதாகக் கூறுகின்றனர், ஆனால் ஆதரிப்பதில்லை. சத்தூக்கேயர் தேவனுடைய வல்லமையை நிராகரித்தார்கள்; மேலும், பரிசேயரைவிடச் சிறிய பிரிவினராக இருந்தபோதிலும், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் யூதேயாவின் சமய மற்றும் அரசியல் நிலப்பரப்பைச் சத்தூக்கேயரே கட்டுப்படுத்தினர். ஜனநாயகக் கட்சியினர், குடியரசுக் கட்சியினரைவிடச் சிறிய பிரிவினர்; அவர்கள் ஆட்சியில் நிலைத்திருக்க வஞ்சகம் செய்ய வேண்டிய அளவுக்கு மிகச் சிறியவர்கள்; எனினும் அவர்கள் ஆட்சியில் நிலைத்திருக்கிறார்கள். ஏனெனில், எல்லாருக்கும் சமநீதியை நிலைநிறுத்துவதாகத் தொழில்முறையாகக் கூறுகிற அவர்களுடைய எதிரிகள், தாங்கள் நிலைநிறுத்துவதாகக் கூறும் நியாயப்பிரமாணத்தின் கொள்கைகளை அமல்படுத்த எதையும் செய்வதில்லை.

சூரியனுக்குக் கீழே புதியது ஒன்றும் இல்லை; அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள அந்த இரண்டு அரசியல் கட்சிகளும், பரிசேயரும் சத்தூகேயரும் இருந்ததுபோலவே, தீர்க்கதரிசனப் பரப்பின் ஓர் அங்கமாக உள்ளன. நிச்சயமாக இந்தத் தீர்க்கதரிசன வரிசையில் இன்னும் பல ஒப்புமைகள் உள்ளன; ஆனால் பரிசுத்தத்திற்கெதிராக, ஒருவருக்கொருவர் விரோதிகளாயிருந்தபோதிலும், ஒன்றிணைந்து நிற்கும் அந்த இரு அசுத்த வல்லமைகளின் தீர்க்கதரிசன உறவை நீங்கள் காணும்போதுதான், ப்டொலெமியும் உசியாவும் சரியான ஒளியில் தென்படுகின்றனர். தெற்கத்திய இந்த இரு ராஜாக்களும் ஒரே ஆலயத்தில் பலியிட முயன்றார்கள்; ஆனால் எகிப்திலிருந்து வந்த ப்டொலெமி ஒரு வலுசர்ப்ப அதிகாரத்தை—டெமோக்ராட்களை—பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். யூதேயாவின் ராஜாவாகிய உசியா, மகிமையான தேசத்தின் தலைவனாக இருந்து, விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்டண்டிசமாகிய அல்லது பொய்த்தீர்க்கதரிசியாகிய—ரிபப்ளிக்கன்களை—பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

திராகனும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் இடையிலான உறவு கர்மேல் மலையில் மரபுவழியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த மலையில், ஆகாப் திராகனைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான்; எலியாவுக்கு எதிராக நின்ற யெசபெலின் பாகால் மற்றும் அஷ்தரோத் தீர்க்கதரிசிகள் பொய்த்தீர்க்கதரிசிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர். யெசபெலாகிய மிருகம் இன்னும் சமாரியாவில் காட்சிக்குப் பின்புறம் இருந்தது. சிலுவையில் புறஜாதி ரோமமும் யூதரும் ஒன்றிணைந்ததினாலும், அதுபோலவே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது டெமோகிராட்களும் ரிபப்ளிக்கன்களும் ஒன்றிணைவதினாலும், திராகன் பொய்த்தீர்க்கதரிசியுடன் ஐக்கியமானது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. ஒன்றுபட்ட அதிகாரத்தின் கூறுகள், பூமி மிருகத்தின் ரிபப்ளிக்கன் கொம்பிற்குள் உள்ள டெமோகிராட்கள் மற்றும் ரிபப்ளிக்கன்கள் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த இரண்டு பரிசுத்தமற்ற அரசியல் அதிகாரங்கள் காயீனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; ஆபேலின் வம்சத்தினரிலும் இருமடங்கான ஒரு பிரிவு உள்ளது.

காயீனின் வெளிப்புற வம்சவரிசையை ஒப்பிடுகையில் உள்புற வம்சவரிசையாகிய ஆபேலின் வம்சவரிசை, இரண்டு வகையான கன்னியரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் எனும் பூமி மிருகத்தின் புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பின் முன்னேற்றம், 1798 ஆம் ஆண்டில் சார்தீஸ் சபையிலிருந்து தொடங்கிய மதப் பரிசுத்திகரிப்புகளின் தொடரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்நேரத்தில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாக ஆனது. சார்தீஸ், தாம் உயிரோடு இருப்பதாகப் பெயர் கொண்டிருந்தும், உண்மையில் இறந்திருந்த ஒரு சபையாக இருந்தது. 1798க்குள், பாப்பரசர் சபையிலிருந்து பிரிந்துபோன புராட்டஸ்டன்ட் பிரிவுகள் ஏற்கனவே மீண்டும் ரோமாவை நோக்கித் திரும்பிக்கொண்டிருந்தன. கிறிஸ்தவர்கள் முதலில் அந்தியோகியாவில் “கிறிஸ்தவர்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

எபேசு திருச்சபைக்கு “கிறிஸ்தவர்” என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது; அது துன்புறுத்தப்பட்ட ஸ்மிர்னா திருச்சபைக்குக் காரணமானது; அதன் பின்னர், பெர்காமோஸ் வரலாற்றில் சமரசத்தின் திருச்சபை தோன்றியது. பாப்பத்துவம் சிங்காசனத்தை ஏற்றுக்கொண்டபோது, ஒரு பிரிவினை நிகழ்ந்து, தேவனுடைய உண்மையான திருச்சபை வனாந்தரத்திலுள்ள திருச்சபையாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. ரோமன் திருச்சபை தியாகீரா ஆகும். ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளைக் கொண்ட வனாந்தர காலத்தின் முடிவில், பிராட்டஸ்டண்ட் திருச்சபை எழுந்தது; அந்நேரத்திலிருந்து முன்னோக்கி, பிராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு தெய்வீகமான சோதனைகள் மற்றும் சுத்திகரிப்புகளின் தொடரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

1517 ஆம் ஆண்டில் மார்ட்டின் லூத்தர் தனது 95 தீர்மானங்களை கதவின் மீது ஆணியிட்டபோது புராட்டஸ்டன்டியம் தொடங்கியது; அதன் “23” ஆண்டுகள் கழித்து, 1540 ஆம் ஆண்டில் யெசுவியர் ஒழுங்கு தொடங்கியது. 2013 ஆம் ஆண்டில் அபக்கூக்கின் அட்டவணைகளின் 95வது மற்றும் இறுதி விளக்கவுரை கதவின் மீது ஆணியிடப்பட்டது; மேலும் 2013 மார்ச் 13 அன்று, முதல் யெசுவியர் போப் பதவியேற்றார். அதே வரலாற்றிலேயே மார்ட்டின் லூத்தர் போப் லியோவால் சபையிலிருந்து விலக்கப்பட்டார். நீங்களே புரிந்துகொள்ளுங்கள்…

1798 ஆம் ஆண்டில் சார்தேயின் சபை “புரொட்டஸ்டன்ட்” என்ற பெயரைத் தக்கவைத்திருக்கிறோம் என்று கூறினது; ஆனால் ரோமாவிற்கு மீண்டும் திரும்பியதினால், அவர்கள் ஏற்கனவே தங்கள் பெயருக்கேற்ப நிலைத்திருக்கத் தவறிவந்தனர். 1844 ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட் அட்வென்டிசம் புரொட்டஸ்டன்டிசத்தின் தீப்பந்தத்தை ஏந்திக்கொண்டபோது, அவர்கள் இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவான யெரொபெயாமுக்கு எதிரான ஒரு கடிந்துரையாக விளங்கினர்; அவன் தேவன் தமது ஆலயத்தை வைத்திருந்த யூதாவில் இருந்த கோத்திரத்தாரின் இரத்த உறவினராகிய ஒரு ஜனத்தின் ராஜாவாயிருந்தான். யெரொபெயாம், தனது ஜனத்தின் முன்னைய அடிமைத்தனத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய மதத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு, ஒரு போலியான வழிபாட்டு அமைப்பை நிறுவினான். அவன், அந்தச் சம்பவத்தோடு தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவம் அனைத்தையும் உடைய மிருகத்தின் உருவத்தை நிறுவிய ஆரோனின் அடிப்படை கிளர்ச்சியை மறுபடியும் செய்தான். ஆனால் தங்களின் அர்ப்பணிப்பு ஆராதனையில், தேவன் வாசமிருக்கிற பரிசுத்தஸ்தலத்திற்கே உண்மையான ஆராதனையைத் தொடர்ந்து திருப்பிச் செலுத்த மனமில்லாதிருந்த அவனை மில்லரைட் அட்வென்டிசம் கடிந்துரைத்தது. யெரொபெயாம் ஆராதனையின் மையம் பேத்தேலிலும் தானிலும் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினான்; இது 1844 இல் கிறிஸ்துவைத் தொடர்ந்து மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செல்ல மறுத்த சார்தேயிலிருந்தவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

மில்லரைட் அட்வென்டிசம் ரோமின் மதத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லத் தேர்ந்தெடுத்து, மில்லரின் செய்தியை அவர்கள் நிராகரித்ததின் மூலம் பொய்த்தீர்க்கதரிசிகள் என இப்போதுதான் வெளிப்படுத்தப்பட்டவர்களின் கோட்பாட்டு வாதங்களையே, ஏழு காலங்களின் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியைத் தாங்கள் நிராகரித்ததை நியாயப்படுத்துவதற்காக, தங்களுடைய தெய்வீகக் கற்றாசிரியர்களாக ஏற்றுக்கொண்டது. கீழ்ப்படியாத தீர்க்கதரிசியைப் போலவே, மில்லரைட் அட்வென்டிசமும் தேவனுடைய வழிநடத்தலைப் பின்பற்றாமல், தமக்கெனத் தாங்களே தங்கள் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தது. தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் புராட்டஸ்டண்ட் சீர்திருத்தக் காலத்திலிருந்து தொடங்கி ஞானமுள்ள கன்னியரையும் மூடமான கன்னியரையும் பிரித்தெடுக்கும் எல்லா சோதனைகளிலும் சுத்திகரிப்புகளிலும் மூடர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் பாதை, நீங்கள் விடுவிக்கப்பட்ட தேசத்தின் ஆராதனைக்கே திரும்பிச் செல்லும் பாதையாகும்; அவர்கள் சொல்லுவதுபோல, “எல்லா பாதைகளும் ரோமிற்கே செல்கின்றன.” எரேமியாவின் பழைய பாதைகளைத் தவிர.

தேவனுடைய ஜனங்களை வாக்குக்கொடுக்கப்பட்ட தேசத்திற்குள் நடத்திச் செல்லும்படியாக மோசே எகிப்திற்கு மீண்டும் திரும்பியது மூலம் புரொட்டஸ்டன்ட் மறுமலர்ச்சி முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. சிறைப்பிடிப்பின் தேசத்திலிருந்து வெளிவந்தபின், தேவன் தாம் தேர்ந்தெடுத்த ஜனங்களுக்கு தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அளிக்க நோக்கமாயிருந்தார். மோசேயின் வரிசையிலும் புரொட்டஸ்டன்ட் மறுமலர்ச்சியிலும், விடுதலையின் உடனடியான பின்னரே கலகம் வெளிப்பட்டது. உயிருள்ள நாமம் உடையவர்கள் எனத் தங்களை உரிமைகோரினாலும், வில்லியம் மில்லரின் செய்தி வந்த காலத்திற்குள் மரித்திருந்த ஜனமாகிய சார்தீசை தேவன் சோதித்தார். 1844 ஆம் ஆண்டில் இரண்டு சுத்திகரிப்புகள் நிகழ்ந்தன; முதலாவது, தங்களை புரொட்டஸ்டன்டுகள் என்று உரிமைகோரியிருந்தாலும், மரித்தவர்கள் என நிரூபிக்கப்பட்ட சார்தீசு சபையின் சுத்திகரிப்பு; பின்னர், அதே ஆண்டில், பத்து கன்னியரின் உவமையின் நிறைவேற்றமாக, மில்லரைட்டுகளும் சுத்திகரிக்கப்பட்டார்கள்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் பூமியிலிருந்து எழுந்த மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பை ஒன்றாக அமைக்கும் இரண்டு அரசியல் வர்க்கங்களே டெமோகிராட்டுகளும் ரிபப்ளிக்கன்களும் ஆகும். ஞானமுள்ள கன்னியரும் மதியீனமான கன்னியரும், ஒன்றாக சேர்ந்து, பூமியிலிருந்து எழுந்த அந்த மிருகத்தின் புராட்டஸ்தாந்துக் கொம்பை அமைக்கும் இரண்டு மார்க்க வர்க்கங்களாக உள்ளனர். ஞானமுள்ள கன்னியர் அந்தியோகியாவில் முதலில் கொடுக்கப்பட்ட நாமத்தை உடையவர்கள். ஞானமுள்ள கன்னியர் கிறிஸ்தவர்கள்; ஆனால் அவர்கள், ஒரு நாமத்தைப் பெறும் வாக்குத்தத்தம் உடைய பிலதெல்பியர்களுமாவர்.

தேவன் தமது ஜனங்களை முதன்முறையாக கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைத்தது அந்தியோகியாவில் ஆகும்; மேலும், ஒருநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரத்தின் லவோதிக்கேய இயக்கம் ஒருநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரத்தின் பிலதெல்பிய இயக்கமாக மாறும் வரலாறும், அந்தியோகியா நகரம் எவரின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறதோ அந்த மாபெரும் அந்தியோகஸின் வரலாறே ஆகும்; அவர் ராபியா மற்றும் பானியம் போர்களுக்கிடையிலான 250 ஆண்டுக் காலத்தின் முடிவில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்.

இந்த விஷயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.