பானியம் - எண் இரண்டு

முந்தைய கட்டுரையை நாம், “10–15 வசனங்கள், வடக்கின் ராஜாவாகிய பாப்பரச அதிகாரம் 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்தில் நிறைவேற்றிய மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களைக் குறிக்கின்றன” என்று எழுதி முடித்தோம். இந்த மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களும், 40ஆம் வசனத்தில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் “ரதங்கள், கப்பல்கள், மற்றும் குதிரையோட்டிகள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுவதோடு ஆரம்பிக்கின்றன.

அடுத்த பிரதிநிதிப் போர், 11ஆம் வசனத்தாலும் கி.மு. 217 ஆம் ஆண்டில் ராபியா யுத்தத்தில் அதன் வரலாற்றுப் பூர்த்தியாலும் சுட்டிக்காட்டப்படுவது, எகிப்தின் தெற்கத்திய ராஜாவான ப்டோலெமி IV பிலோபேட்டரும், செலூசிட் பேரரசைச் சேர்ந்த, அன்டியோகஸ் மக்னஸ் என்றும் அழைக்கப்படும் மகா அன்டியோகஸும் இடையே நடந்தது. வடக்கத்திய தனது ராஜ்யம் தோற்கடிக்கப்பட்டதற்கும் உடைமைகள் இழக்கப்பட்டதற்கும் பதிலடியாக எகிப்துக்கு எதிராகச் செயல்பட்டபோது, தெற்கத்திய ராஜ்யம் முன்பாகத் தனது ராஜ்யத்திலிருந்து கைப்பற்றியிருந்த எல்லாப் பகுதிகளையும் மீண்டும் கைப்பற்றி, அன்டியோகஸ் 10ஆம் வசனத்தைப் பூர்த்திசெய்திருந்தான். அவன் அப்படிச் செய்தான்; ஆனால் எகிப்தின் எல்லையில் நின்றுவிட்டான்; இவ்வாறு 10ஆம் வசனத்தைப் பூர்த்திசெய்ததோடு, 1989 ஆம் ஆண்டிற்கும் ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தான்.

இரண்டாவது மாற்றுப் போர் ராபியா யுத்தமாகும். ராபியா என்பதன் பொருள் எல்லைப்புற நிலம். அந்தப் போர்க்களம், 10ஆம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட தனது முந்தைய படையெடுப்பை அந்தியோக்குஸ் நிறுத்தியிருந்த இடத்தைக் குறிக்கிறது. இந்த மூன்று மாற்றுப் போர்களும் சத்தியத்தினால் ஆளப்படுகின்றன; அதாவது, முதல் மாற்றுப் போர் கடைசி மாற்றுப் போருடன் ஒத்திசைகிறது. இந்த மூன்று போர்களும்—10, 11ஆம் வசனங்கள், பின்னர் 13–15ஆம் வசனங்களில் உள்ள மூன்றாவது போர்—அவற்றின் ஆரம்ப நிறைவேற்றத்தில் ஒரே வரலாற்று நபரால் நடத்தப்படுகின்றன. அந்தியோக்குஸ் மக்னுஸ் இந்த மூன்று போர்களிலும் இருக்கிறார்; இதன்மூலம் தீர்க்கதரிசனரீதியாக அவை அனைத்தும் ஒரே கோட்டிற்குள் இணைக்கப்படுகின்றன. அந்தியோக்குஸ் முதல் மற்றும் கடைசி போர்களில் வெற்றி பெறுகிறார்; ஆனால் நடுவிலுள்ள போரில் அல்ல; அங்கே தெற்கின் ராஜா வெற்றி பெறுகிறான்.

ராபியா எல்லைப்பகுதி என்று பொருள்படுவதுபோல, உக்ரைனும் அதேபோலத்தான். இரண்டாவது பிரதிநிதிப் போர், முதன்முதலில் ராபியா போரில் நிறைவேறியதுபோல், இப்போது உக்ரைன் போரில் நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கிறது. விளாதிமிர் புடின் தெற்கின் ராஜாவாகியிருக்கிறார்; அவர், நவீன காலத்தின் முதல் தெற்கின் ராஜாவாகிய விளாதிமிர் லெனினின் தீர்க்கதரிசன வாரிசு ஆவார். ஜெர்மனி மறுஒன்றியப்பட்டபோது, முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தின் பிரதேசங்களுக்குள் நேட்டோ இனி மேலும் விரிவடையாது என்ற விவாதத்திற்குரிய ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில்தான் உக்ரைனை நோக்கிய ரஷ்யாவின் பதில் அமைந்துள்ளது என்று புடின் மீண்டும் மீண்டும் கூறியுள்ளார். 5–9 ஆம் வசனங்களில் ப்தொலெமியின் உந்துதலும், 1797 ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியனின் உந்துதலும் இருந்ததுபோலவே, புடினின் உந்துதலும் அதற்குப் பிரதிபலிப்பாக உள்ளது. இந்த மூன்று தெற்கின் ராஜாக்களும் வடக்கின் ராஜாவுக்கு எதிரான தங்கள் செயல்களை முறிந்துபோன ஒரு உடன்படிக்கையின் அடிப்படையில் நியாயப்படுத்துகின்றனர்.

ஏசாயா 23-இன் படி, போப்பாண்டவர் அதிகாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் தீருவின் வேசியானவள், ஒரே ராஜாவின் நாட்களைப்போலிய எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருப்பாள்—இது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமான, வெளிப்படுத்தல் 13-இன் பூமி மிருகம் (ஐக்கிய அமெரிக்கா), ஆட்சி செய்யும் காலமே என்பதை மறுமறுமையாகக் காட்டப்பட்டுள்ள ஒரு காலப்பகுதியாகும்.

அடையாளார்த்தமுடைய எழுபது ஆண்டு காலம் 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் விரிகிறது; இதுவே 40 ஆம் வசனத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாறாகும். எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அணுகிவரும் சமயத்தில்தான், அந்த வேசி மறுபடியும் வெளிப்படுகிறாள். இந்தக் காரணத்தினாலே, 10–15 ஆம் வசனங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்று போர்களின் போராட்டம் பாப்பரச அதிகாரத்தின் ஒரு பிரதிநிதி வாயிலாக மேற்கொள்ளப்படுகிறது; ஏனெனில் இந்தக் காலப்பகுதியில் தீர்க்கதரிசனரீதியாக அவள் மறக்கப்பட்டிருக்கிறாள்.

முதல் மற்றும் கடைசி பிரதிநிதிப் போர்களில், வடதிசையின் ராஜா தென்திசையின் ராஜாவின்மேல் வெற்றி பெறுகிறான். நடுப்போரில், தென்திசையின் ராஜா வடதிசையின் ராஜாவின்மேல் வெற்றி பெறுகிறான். ராபியா யுத்தம் வசனம் 11 இன் ஆரம்பகால வரலாற்று நிறைவேற்றமாக இருந்தது; மேலும் அந்த வசனமும் அதற்கான வரலாற்று நிறைவேற்றமும், பாப்பரச ரோமின் மூன்றரை தீர்க்கதரிசன நாட்கள் ஆட்சியைப் பற்றிய இணையான பகுதிகளோடு ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டிய இரண்டு சாட்சிகளாக அமைந்துள்ளன. ஆகையால், தானியேல் 11 இன் உட்பகுதியில் உள்ள வேதாகமத்தின் இரண்டு பகுதிகள், அவற்றுடன் கூடிய வரலாற்று நிறைவேற்றங்களோடு, வசனம் 11 இல் கூறப்படும் எல்லைப்பகுதி யுத்தத்தின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளை முன்வைக்கின்றன; அது முதலில் ராபியா யுத்தத்தில் நிறைவேறியது; பின்னர் முடிவுக்காலத்தில், 1798 ஆம் ஆண்டில், மறுபடியும் நிறைவேறியது.

சாட்சியின் இவ்வரிகள், நவீன தெற்குத் திசையின் ராஜாவின் கடைசி விளாதிமிர் வ்லாதிமிர் புதின் என்பதைக் நிலைநிறுத்துகின்றன. “வ்லாதிமிர்” என்பது பொதுவாக “உலகத்தின் ஆளுநர்” என்று வரையறுக்கப்படுகிறது; ஆனால் mir என்ற சொல்லுக்கு “சமூகம்” என்றும் சரியான அர்த்தம் உண்டு. ஆகையால், வ்லாதிமிர் என்பது “சமூகத்தின் ஆளுநர்” அல்லது “கம்யூனிசத்தின் ஆளுநர்” என்று பொருள்படும். ஜெர்மனியின் ஒருங்கிணைப்புக்குப் பின் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட எல்லைகளை மீறி நேட்டோ முன்னேறியதைக் குறித்த தனது கவலைகளை எடுத்துரைத்த உடன்பாடு மீறப்பட்டதே, உக்ரைனில் தன் ஈடுபாட்டிற்கான அடிப்படை என புதின் அடையாளப்படுத்துகிறார். புதினின் நோக்கு, செலன்ஸ்கியும் உக்ரைனும் எதிராக இருப்பதற்கு இணையாகவே, நேட்டோவும் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் எதிராகவும் திருப்பப்பட்டுள்ளது. புதின், நேட்டோவிலிருந்து விடுபட்டதாகவே தொடர வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும் பிரதேசங்களின் மேல் நேட்டோவும் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் மேற்கொண்டுள்ள ஊடுருவல், செலூக்கிடு ராஜா தன் முன்னைய மனைவிக்காக எகிப்திய அரசகுமாரி மணவாட்டியை ஒதுக்கிவைத்தபோது ப்தோலமி கொந்தளித்ததற்கு ஒப்பானதாகும். அந்த மீறப்பட்ட உடன்பாடு, 1797 ஆம் ஆண்டின் மீறப்பட்ட தொலென்டினோ உடன்படிக்கையை முன்னறிவித்தது. தானியேல் 11-இல், தெற்கின் ராஜா வடக்கின் ராஜாவை மேற்கொள்வது, ஒரு மீறப்பட்ட உடன்பாட்டை உட்படுத்துகிறது.

இந்த முறிந்த உடன்படிக்கை, ஜெர்மனி மீண்டும் ஒன்றுபட்டபோது, நேட்டோ தன் எல்லைகளைத் தாண்டி விரிவடைவதை கட்டுப்படுத்துவதற்கான ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் விருப்பமின்மையைச் சார்ந்ததாகும். இந்த அர்த்தத்தில், தெற்கின் ராஜாவாகிய புடின், தன் பிரதிநிதி வல்லமையால் சித்தரிக்கப்படும் வடக்கின் ராஜாவுக்கு எதிரான ஒரு போராட்டத்தில் இருக்கிறார். இரண்டாம் உலகப் போரின் நாசிகள் கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கான ஒரு பிரதிநிதியாக இருந்ததுபோல, உக்ரைனின் நாசிகள் 10–15 வசனங்களின் இரண்டாம் பிரதிநிதிப் போரின் அடையாளமாக ஆகின்றனர். மூன்று உலகப் போர்களும் மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களும்—இரு வரிசைகளிலும், நடுப்போரின் போது நாசிகள் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் பிரதிநிதி உருவமாக இருக்கின்றனர்.

இந்த பிரதிநிதிப் போர்களின் மூன்று அசல் வரலாற்று நிறைவேற்றங்களிலும், ஒவ்வொரு போரிலும் ஆன்டியோகஸ் மக்னஸ் இருந்தான். “ஆண்டியோகஸ்” என்ற பெயரின் சொற்பிறப்பும், வடதிசையின் ராஜாவாகிய செலூக்கிய இராச்சியத்துடன் தொடர்புடைய குறியீட்டியலும், ஆன்டியோகஸை எதிர்க்கிறிஸ்துவின்—ரோமாவின் போப்பின்—ஒரு சின்னமாக எவ்வாறு அடையாளப்படுத்துகின்றன என்பதைக் குறித்து அடிக்கடி காட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இந்த மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களின் வரலாற்றில் தீருவின் வேசி மறக்கப்பட்டிருக்கிறாள்; ஆகையால் “ஆண்டியோகஸ்” என்ற பெயரில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் “போப்” என்ற சின்னம், அவனுடைய பிரதிநிதி வல்லமையைக் குறிக்கிறது. முதல் மற்றும் கடைசி போர்களில், ரோமாவுக்காக வெளிப்படையாகச் செயலாற்றுவது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளே. 11ஆம் வசனத்தில், பிரதிநிதி வல்லமை உக்ரைனின் நாசிசமாகும்; ஆனால் போரில் செலென்ஸ்கியைத் தாங்கி நிறுத்தியது அப்போதும் இப்போதும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் கப்பல்களும் இரதங்களும்தான். இரண்டாவது பிரதிநிதிப் போரின் வெளிப்பரப்பில், எசாயா 23-இன் எழுபது ஆண்டுகளின் காலத்தில் போப் மறைந்திருப்பதுபோல, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளும் மறைக்கப்பட்டுள்ளன. ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் மிருகத்தின் அனைத்துப் பண்புகளையும் வளர்த்துக்கொள்ளும் அதே வரலாற்றிலேயே மறைந்திருக்கின்றன; இதனால், தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, இரண்டாவது பிரதிநிதிப் போர் முன்னேறியவுடன், உக்ரைனில் உள்ள நாசிசத்தின் பிரதிநிதி வல்லமையால் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் மறைக்கப்படுவது ஏற்றதாகிறது; ஆயினும், அவர்களின் அழிவுவரை உக்ரைனைத் தாங்கி நிறுத்துவது பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இராணுவ மற்றும் பொருளாதார வல்லமையே ஆகும்.

தெற்கின் ராஜா பாபிலோனுக்குச் சென்று வடக்கின் ராஜாவைச் சிறைப்பிடித்தபோதும், மேலும் ஜெனரல் பெர்தியேர் போப்பைச் சிறைப்பிடித்தபோதும், அவர் நேராக வத்திக்கானுக்குள் நுழைந்தார்; இது, உக்ரைனிடமிருந்து எவ்வித எதிர்ப்பும் அகற்றப்பட்டிருக்கும் ஒரு கட்டத்தில், உக்ரைனியப் போர் புடினின் வெற்றியுடன் முடிவடையும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ப்தொலெமி கைப்பற்றிய ராஜ்யம் பாபிலோன் ஆகும்; நெப்போலியன் கைப்பற்றிய ராஜ்யம் ஆவிக்குரிய பாபிலோன் ஆகும். ஆகையால், செலென்ஸ்கியின் ராஜ்யம், அவருக்கு ஆதரவு வழங்கும் அந்த உட்பட்ட ஜனங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இப்போது டிரம்ப், பூமியின் மிருகத்தின் ரதங்களினதும் குதிரைவீரர்களினதும் கப்பல்களினதும் ஆதரவைத் திரும்பப்பெற்றுவிட்ட நிலையில், உக்ரைனின் ஆதரவு ஐரோப்பிய ஒன்றியமே; அதுவே, நேட்டோவின் அத்துமீறல் தொடர்பான மீறப்பட்ட உடன்படிக்கை குறித்து புடின் முன்வைத்த வாதங்களைக் கேட்க மனமில்லாமல் இருந்த அந்தக் குழுவாகும்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் யூரோகிராட்டுகளை வழிநடத்தும் தத்துவம் கிரீன்பீஸ் இயக்கமே ஆகும். இந்த காரணத்தினாலேயே, செலென்ஸ்கி என்ற பெயரின் பொருள் “பச்சை” என்பதாகும். சுற்றுச்சூழலியலின் மூடமான உலகளாவிய நிகழ்ச்சித்திட்டத்தினால் வழிநடத்தப்படும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் போர்வேட்கையாளர்களின் குறியீட்டுத் தலைவராக செலென்ஸ்கி இருக்கிறார். உக்ரைன் போர் முடிவுக்கு வரும் போது, புதின் உக்ரைனின் மீது பெற்ற வெற்றியையே மட்டுமல்ல, முழு ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின்மீதும் நேட்டோவின்மீதும் பெற்ற வெற்றியையும் கொண்டாடுவார்.

ஆகையால், அந்த மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களும் சத்தியத்தின் முத்திரையைத் தாங்குகின்றன. முதல் மற்றும் கடைசி பிரதிநிதிப் போரில், தெற்கின் ராஜா, வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் கடல்மிருகமும் பூமிமிருகமும் இடையிலான கூட்டணியின் மூலம் தோற்கடிக்கப்படுகிறான். ஆரம்பத்தில், வடக்கின் ராஜாவுக்கான வெற்றி, வத்திக்கான் I-ஐச் சார்ந்த ஒரு மரபுவாதப் போப்பரசருடன் ஏற்பட்ட கூட்டணியின் மூலம் கொண்டு வரப்பட்டது; அவர், கத்தோலிக்க மரபுக்கதைகளில் உள்ள பாத்திமா இரகசியங்களின் சூழலில், வெள்ளைப் போப் அல்லது நல்ல போப் ஆவார். தற்போதைய போப், இதை நான் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் மரணப்படுக்கையில் இருப்பவர், வத்திக்கான் II-ஐச் சார்ந்த, தாராளவாதப் போப்பரசர் ஆவார்; அவர், பாத்திமா இரகசியங்களின் சூழலில், கருப்புப் போப் அல்லது கெட்ட போப் ஆவார்.

“உன் ஜனத்தினுள் கொள்ளையிடுகிறவர்கள்” தங்களை உயர்த்திக்கொண்டு பின்னர் விழுந்துபோகிறார்கள்; அவர்கள் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக்குள் நுழையும் போது, தரிசனம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது என்று பதினான்காம் வசனம் அடையாளப்படுத்துகிறது. கி.மு. 200-இல் நடந்த பணியம் போரில், பதிமூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை நிறைவேறியபோது, அப்போர் தொடர்பான அதே விவகாரங்களுக்குள் புறமத ரோம் தன்னை உட்புகுத்திக் கொண்டது. பணியம் போரைக் குறிப்பிடும் அந்த மூன்று வசனங்களில், தரிசனம் ரோமினால் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது என்று பதினான்காம் வசனம் அடையாளப்படுத்துகிறது.

பானியம் போரின் வரலாற்றில், வத்திக்கான் I-இன் மரபுவாத வெள்ளைப் போப்பானவர், ரீகன் காலத்தில் தொடங்கிய எட்டு ஜனாதிபதிகளில் கடைசியானவருடன் கைகோர்ப்பார்; அந்த ஜனாதிபதி இதற்கு முன்பு வத்திக்கான் I-இன் ஒரு மரபுவாத போப்புடன் கூட்டணியை அமைத்திருந்தார். அவர்கள் 1989-ஆம் ஆண்டில் முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தை வீழ்த்துவதற்காக அவ்வாறு செய்தார்கள்; இறுதியில், அதே ராஜ்யத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரை வீழ்த்துவதற்காகவும் அவர்கள் அவ்வாறே செய்கிறார்கள்.

ரீகன் ஆண்டுகளிலும், போப் ஜான் பால் II மற்றும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் கூட்டணியுடனும், ஜான் பால் II தாம் பாத்திமா தீர்க்கதரிசனங்களின் நல்ல போப்பே என்று நம்பத் தொடங்கினார். அந்த நம்பிக்கையால் உந்தப்பட்ட அவர், பாத்திமாவின் முன்னறிவிப்புகள் நிறைவேறியதாகத் தாம் புரிந்துகொண்டதைப் பிரசாரம் செய்வதற்காக உலகமெங்கும் பயணம் செய்யத் தொடங்கினார். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர் வரலாற்றிலேயே அதிகம் பயணம் செய்த போப்பாக மட்டுமல்லாமல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின், மிருகத்தைப் பின்பற்றி முழு உலகமும் வியப்புறும் காலம் உண்டாகும் என்ற முன்னறிவிப்பை நிறைவேற்றியபடியால், எல்லாக் காலங்களிலும் மிகவும் அறியப்பட்ட போப்பாகவும் ஆனார். போப் ஜான் பால் II-ன் பொதுமக்கள் முன் தோன்றிய ஆளுமை, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் கடைசி ஜனாதிபதியுடன் கூட்டணியில் இணையும் மரபுவாத வத்திக்கான் I போப்பின் மாதிரியைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

ஆகையால், ரீகனுடன் சமகாலத்திலிருந்த போப்பின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளில் ஒன்றானது, அவருடைய பொது உருவம் ஒரு வழிக்குறியாகக் குறிக்கப்படும் ஒரு நிலை இருப்பதாகும். அந்தக் குறி பதினான்காம் வசனத்தில் காணப்படுகிறது; அங்கே, “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவார்கள்” என்று கூறப்படுகிறது. போப் ஜான் பால் II, முழு உலகமும் ஆச்சரியத்தோடு பின்தொடர்ந்த போப்பாகிய தீர்க்கதரிசனப் பண்பை நிறைவேற்றுகிறார்; இதனால், டிரம்புடன் ஒரு கூட்டணிக்குள் வரும் இறுதிக்காலப் பழமைவாத வத்திக்கான் I போப்பை நோக்கி முன்னறிவிக்கப்படுகிறது. அது நிகழும் போது, தரிசனம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது; மேலும் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவது என்னவெனில், போப் தன்னை பானியம் வரலாற்றிற்கும் கி.மு. 200 ஆம் ஆண்டிற்கும் உட்புகுத்திக் கொள்வதே ஆகும்.

எட்டு ஜனாதிபதிகளின் தொடக்கம், எட்டு ஜனாதிபதிகளின் முடிவை விளக்குகிறது; மேலும், பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு உடனுக்கு முன்பாக, மறக்கப்பட்டிருந்த தீருவின் வேசியானவள், ரீகனின் எதிரிணையான டொனால்ட் டிரம்புடன் கூட்டணியை உருவாக்கும்போது, வெளிப்படையான வரலாற்றிற்குத் திரும்புகிறாள். மக்கெதோனியாவின் அந்தியோகுஸும் பிலிப்பும் செய்த கூட்டணியால் குறிக்கப்படுவது போல, அவர்கள் இருவரும், குழந்தை ராஜாவான ப்டொலெமி மூலம் சுட்டிக்காட்டப்படும் தெற்கு இராஜ்யத்தின் இறுதி தலைமுறையை வீழ்த்துகின்றனர். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு குழந்தை இறுதி தலைமுறையின் அடையாளமாகும்; உக்ரைன் போருக்குப் பிறகு, படைத்துறை வெற்றிகளினால் உயர்த்தப்பட்டு, சபையும் அரசும் சார்ந்த ஏதோ ஒரு வகையான சிக்கலில் தமது வழியை இழக்கும் தெற்கின் ராஜாக்களின் வரலாற்றை புதின் மீண்டும் நிகழ்த்துவான்.

ஆகையால், 1989 ஆம் ஆண்டையும் முதல் பிரதிநிதிப் போரையும் குறிக்கும் பத்தாம் வசனம், எபிரெய எழுத்துமாலையின் தொடக்கத்தை, அதாவது முதல் எழுத்தை, பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. உக்ரைன் போரைக் குறிக்கும் பதினொன்றாம் வசனத்திலுள்ள ராபியா யுத்தம், எபிரெய எழுத்துமாலையின் பதின்மூன்றாம் எழுத்தாகும். 13 என்ற எண் கிளர்ச்சியின் ஒரு குறியீடாகும்; மேலும் உக்ரைன் போரிலுள்ள பிரதிநிதி இராணுவம் நாசிகள் ஆகும்; அவர்கள் நவீன உலகில் கிளர்ச்சியின் தலைசிறந்த குறியீடாக உள்ளனர். பானியம், இருபத்திரண்டு எழுத்துகளால் அமைந்துள்ள எபிரெய எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தாகும். ஆகவே, எழுத்துமாலையின் முதல், பதின்மூன்றாம், மற்றும் இருபத்திரண்டாம் எழுத்துகளை ஒன்றுசேர்த்துப் “சத்தியம்” என்ற எபிரெய சொல்லை உருவாக்குவதன் மூலம் உருவாகும் எபிரெயச் சொல் “சத்தியம்,” இந்த மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களின் அமைப்பை சத்தியம் என அடையாளப்படுத்துகிறது. எபிரெய எழுத்துமாலையின் இருபத்திரண்டாம் மற்றும் கடைசி எழுத்து, தெய்வீகம் மனிதத்துவத்துடன் இணைக்கப்படுவதற்கான ஒரு குறியீடாகும்; மேலும் அண்மைய எதிர்காலத்தில் பானியம் யுத்தத்தின் நிறைவேற்றம் டிரம்பின் ஜனாதிபதித்துவக் காலத்தில் நடைபெறுகிறது. இரண்டு காலங்களுக்கு பதவி வகித்த இருபத்திரண்டாவது ஜனாதிபதி டிரம்ப் ஆவார்.

பானியம் இரண்டு மடங்கான உடன்பாட்டிற்கான இரட்டைப் சாட்சியத்தை கொண்டுள்ளது; மேலும் இரு குறிப்புகளிலும், அந்த உடன்பாடு இரண்டு தரப்புகளுக்கிடையிலான படிநிலைக் உறவை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு கூட்டணியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பிலிப்பு மற்றும் அந்தியோகஸ் இடையேயிருந்த கூட்டணி தந்திரோபாயமானதாக இருந்து, கிழக்கு மத்தியதரைக் கடல் பிராந்தியத்தில் ப்டோலமையரும் ரோமரும் செலுத்திய செல்வாக்குக்கு எதிராக நிற்கும் நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. இருப்பினும், அவர்கள் இணக்கம் பானியப் போரையே மையமாகக் கொண்டதாக இல்லை—அந்தியோகஸ் இந்த இராணுவ முயற்சியைத் தனித்துப் நடத்தினார்; பிலிப்பின் நேரடி இராணுவப் பங்கேற்பின்றியே அது நடைபெற்றது. பிலிப்பின் பங்கு அதிகமாக மறைமுகமானதாக இருந்து, கிரேக்கத்திலும் ஏகேயன் பிராந்தியத்திலும் ரோமருக்கும் ப்டோலமையருக்கும் துணையாக இருந்தவர்களை கட்டுப்படுத்திப் பிடித்ததன் மூலம் அரசியல் மற்றும் தந்திரோபாய ஆதரவை வழங்கியது; இதனால் அந்தியோகஸ் கோய்லே-சிரியாவின் மேல் தன் கவனத்தைச் செலுத்த முடிந்தது. வரலாற்றாசிரியர்கள் அனைவரும், அந்த கூட்டணியில் அதிக வல்லமையுடையவர் அந்தியோகஸ்தான் என்றும், உண்மையில் அந்தப் போரில் போராடியவரும் அந்தியோகஸ்தான் என்றும் ஒருமித்தமாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள். அவர்களுடைய கூட்டணி அலெக்ஸாண்டரின் முன்னைய ராஜ்யத்துடன் தொடர்புடைய பரந்த பிராந்தியத்தைச் சார்ந்ததாக இருந்தது. ஆகையால், மனிதர்களிடையே கிறிஸ்து நடமாடிய காலத்தில் பானியத்திற்கு வழங்கப்பட்ட பெயரான கைசரியா-பிலிப்பி என்ற பெயர் வெளிப்படுத்துவது போல, அந்த கூட்டணிக்கு ஒரு முதன்மைத் தலைவர் மற்றும் அதற்கு உட்பட்ட கீழ்நிலைத் துணைவர் இருந்தனர். எனவே கைசரியா-பிலிப்பி, அந்தியோகஸும் பிலிப்பும் உடன் ஒத்திசைகிறது; ஏனெனில் கைசர் ஆகஸ்தும் தேத்திரார்க்கான ஹேரோது பிலிப்பும் மூலம் குறியிடப்படும் அந்த கூட்டணியில், கைசர்தான் அதிக வல்லமையுடையவராக இருந்தார்.

“Tetrarch” என்ற சொல், நான்கில் ஒரு பங்கின்மேல் ஆட்சி செய்பவன் என்று பொருள்படும். கேசர் முழு இராச்சியத்தின்மேல் ஆட்சி செய்தான்; பிலிப்பு ஒரு பிரதேசத்தின் நான்கில் ஒரு பங்கின்மேல் ஆட்சி செய்தான்; இதனால் பானியம் மற்றும் கேசரியா-பிலிப்பி ஆகியவற்றின் கூட்டணிகளில் பிலிப்பின் சின்னம் ஒரு உள்நிலைத் தொடர்பில் அமைக்கப்படுகிறது. ஹேரோது பிலிப்பில், தேவனுடனான முறிந்த உடன்படிக்கை உறவின் சின்னங்களாகிய இரு இரத்தவழிகளின் சின்னத்தை நாம் காண்கிறோம். அலெக்சாந்தரின் இராச்சியம் நான்கு பாகங்களாக, அல்லது நான்கு டெட்ரார்க்குகளாக, பிரிக்கப்பட்டதின் நான்கில் ஒரு பகுதியின் எதிரொலிகளையும் நாம் காண்கிறோம். பிலிப்பு என்ற பெயர் குதிரைகளை நேசிப்பவன் என்று பொருள்.

உக்ரைன் போரின் முடிவில் நிறைவேறும் பானியம் யுத்தத்தில், அந்தியோகுஸ் மக்னஸாகிய ஐக்கிய அமெரிக்கா, ரஷ்யாவைத் தோற்கடித்து, பிலிப்பால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் குறைந்த சக்தியுடைய ஒரு தரப்புடன் உடன்படிக்கையில் நுழையும். அந்தக் குறைந்த தரப்பு இதில் ஈடுபட்டிருக்கும், ஆனால் யுத்தத்தில் நேரடியாக அல்ல. இந்த யுத்தம் ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கும் புதினுக்கும் இடையில் நடைபெறும்; மேலும் அது, ராபியா யுத்தத்திற்குப் பிறகு இருந்த நான்காம் ப்டொலெமி பிலோபாதோராலும், யூதாவின் ராஜாவாகிய உஸ்ஸியாவாலும் விளக்கப்படுகிறபடியே, புதினின் எரிச்சலும் பெருமையும் உண்டாக்கும் ஒரு மதச் சர்ச்சையுடன் வெளிப்படையாக நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருக்கும். ப்டொலெமியும் உஸ்ஸியாவும், தங்கள் இராணுவ வெற்றியால் அகந்தையில் உயர்த்தப்பட்ட தெற்கத்திய அரசர்களாய் இருந்து, ஆசாரியர்களினாலே மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய ஒரு பரிசுத்த வேலையைத் தாங்களே ஏற்க விரும்பினர். உஸ்ஸியா தனது முயற்சிக்காகக் குட்டரோகத்தைப் பெற்றான்; ப்டொலெமி கோபக் கொந்தளிப்பில் அலெக்சாந்திரியாவில் 50,000 யூதர்களைக் கொன்றான்.

பதின்மூன்றாம் வசனம், சமுதாயத்தின் நவீன ராஜாவின் இறுதித் தலைமுறை—அல்லது கம்யூனிசம்—வ்லாதிமிர் புதினின் ரஷ்யாவுக்கும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கும் இடையிலான போரைக் குறிப்பதாகும். அந்தப் போரில் டிரம்ப் வெற்றிபெறுகிறார்; ஆனால் அவர் அப்படிச் செய்வது, இராச்சியத்தின் நான்காம் பங்கிலிருந்து வரும் ஒரு கூட்டாளியுடன் ஆகும்; அந்தக் கூட்டாளி உண்மையில் போர்க்களத்தில் இல்லை. நடப்பு நிகழ்வுகள் சாட்சி அளிப்பதுபோல, நாம் பதினொன்றாம் வசனத்தின் முடிவை அண்மித்திருக்கிறோம். ராபியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உக்ரைனைப் புதின் ஜெயிப்பார். பின்னர், குஷ்டரோகத்தின் காரணமாக உசியா மரணம் அடையும் வரையில் ஒரு வீட்டில் வைக்கப்பட்டதினால் சுட்டிக்காட்டப்படுவது போல, அவர் தமது படிப்படியான வீழ்ச்சியைத் தொடங்குவார். கி.மு. 217-ஆம் ஆண்டு ராபியாவில் பெற்ற வெற்றிக்குப் பின், ப்டோலமி IV பிலோபேட்டரின் ஆட்சி ஊழல், ஆடம்பரம், மற்றும் ஒழுக்கமற்ற ஆலோசகர்கள்மீதான சார்பினால் சீரழிந்தது. கி.மு. 204-ஆம் ஆண்டு அவர் இறந்தார்; தம் இளைய மகன் ப்டோலமி V-க்கு ஆட்சிச் சக்தியை உறுதிப்படுத்தும் சதியின் ஒரு பகுதியாக, அவருடைய அமைச்சர்களான சோசிபியுஸ் மற்றும் ஆகதோக்ளீஸ் அவரைக் கொலைசெய்தோ அல்லது நஞ்சளித்தோ இருக்கலாம். இந்தக் கலக்கமிக்க முடிவு, ஹெலனிய அரசவைகளில் பொதுவாகக் காணப்பட்ட நிலையற்ற தன்மையையும் சூழ்ச்சியையும் பிரதிபலிக்கிறது; அது ப்டோலமைக் எகிப்தின் வீழ்ச்சியில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அலெக்சாந்தரின் மரணத்திற்குப் பின்பு உலகாதிக்கத்திற்கான போராட்டத்தில் நிகழ்ந்த நேரடியான நிறைவேற்றங்களால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட தெற்கின் ராஜாவின் ஆவிக்குரிய நிறைவேற்றத்தின் ஒரு தனிச்சிறப்பு “புரட்சி” ஆகும். பிரெஞ்சுப் புரட்சிக் காலக்கட்டத்தில் பிரான்ஸ் ஆவிக்குரிய தெற்கின் ராஜாவாகிறது. நவீன தெற்கின் ராஜாவான ரஷ்யா, ரஷ்யப் புரட்சியில் பிறந்தது. பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தத்துவம், பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் அராஜக நிலையிலிருந்து சோவியத் புரட்சியின் கம்யூனிசம் வரை முதிர்ச்சியடைந்தது போல, அதுவும் தெற்கின் ராஜாவின் ஒரு தனிச்சிறப்பாகும். கம்யூனிசம் புரட்சிகளின் மூலம் உலகமெங்கும் பரவியது.

நவீன காலங்களில், அரசு சாரா அமைப்புகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் CIA உலகெங்குமுள்ள நாடுகளின் ஆட்சிகளை கவிழ்க்கச் செயல்பட்டு வந்துள்ளது; மேலும் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்திய கட்டங்கட்டான திட்டமே “நிறப் புரட்சிகள்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. தெற்கின் ராஜா ஒரு வலுசர்ப்ப வல்லமை ஆகும்; உலகமயவாதிகளும் அந்த வலுசர்ப்ப வல்லமையே ஆவர்; மேலும் CIA-வின் நிறப் புரட்சிகள் அந்த வலுசர்ப்ப வல்லமையின் அடையாளக் குறிகளாகும். ஆவிக்குரிய தெற்கின் ராஜாவாகிய பிரான்சின் வரலாறு, அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரிசையின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டும் தனித்துவமான வரலாற்றை உடையதாகும்.

அந்த முடிவு நெப்போலியனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. பிரெஞ்சுப் புரட்சி, தெற்கின் ராஜாவாகிய பிரான்சின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; நெப்போலியன் அதன் முடிவைக் குறிக்கிறார். நெப்போலியனை அவரது வாட்டர்லூவுக்கு இட்டுச் சென்ற படிப்படியான நிகழ்வுகளின் தொடரை வரலாற்றாசிரியர்கள் அடையாளப்படுத்துகின்றனர்; இதன் மூலம், பாபிலோனும் பெல்ஷாச்சாரும் ஒரே இரவில் கைப்பற்றப்பட்டதற்கு மாறாக, முதல் ஆவிக்குரிய தெற்கின் ராஜாவின் முடிவு முன்னேற்றமானதாக இருந்ததை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். நவீன தெற்கின் ராஜாவின் முதல் வ்லாதிமிராகிய வ்லாதிமிர் லெனின், தொடர்ச்சியான பல பக்கவாதங்களால் இரண்டு ஆண்டுகள் காலப்பகுதியில் மரணமடைந்தார். சிலர் யோசேப் ஸ்டாலின் அவருக்கு விஷம் கொடுத்தார் என்று ஊகிக்கின்றனர்; அதுபோலவே, சிலர் பதோலெமி IV அவருடைய ஆலோசகர்களால் விஷமிடப்பட்டார் என்றும் ஊகிக்கின்றனர். சோவியத் ஒன்றியத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நவீன தெற்கின் ராஜாவின் முடிவும் ஒரு புரட்சியினாலேயே நிறைவேற்றப்பட்டது.

சோவியத் ஒன்றியத்தின் அழிவிற்கு பங்களித்த மாஸ்கோவிலான போராட்டம் 1991 ஆகஸ்ட் புரட்சிக்காலத்தில் (1991 ஆகஸ்ட் 19–21) நடைபெற்ற மாபெரும் பொதுமக்கள் எதிர்ப்பாகும். வெள்ளை மாளிகையின் பாதுகாப்பையும் போரிஸ் யெல்ட்சின் தலைமையையும் மையமாகக் கொண்ட இந்த நிகழ்வு, சோவியத் கடும்போக்காளர்களை நேரடியாகத் தளர்த்தி, ஆட்சியின் பலவீனத்தன்மையை வெளிப்படுத்தி, சோவியத் ஒன்றியத்தின் சரிவை வேகப்படுத்தியது. மாஸ்கோவில் அதற்கு முந்தைய போராட்டங்கள் (எ.கா., 1987–1990) மற்றும் பால்டிக் வே (1989) வேகத்தை உருவாக்கியிருந்தபோதிலும், 1991 ஆகஸ்ட் போராட்டங்களே மாஸ்கோவில் தீர்மானகரமான திருப்புமுனையாக இருந்து, 1991 ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் சோவியத் ஒன்றியம் கலைந்து போவதற்கு வழிவகுத்தன. தெற்கின் ராஜாவாக ரஷ்யாவின் ஆரம்பம் புரட்சியில் தொடங்கி புரட்சியிலேயே முடிவடைகிறது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் முடிவு அந்த இராஜ்யத்தின் படிப்படியான சிதைவாக இருந்தது; அதுபோலவே ப்டோலமி, உசியா, நெப்போலியன், மேலும் விளாதிமிர் லெனின் கூட இருந்தார்கள். புடினின் முடிவும் ஒரு படிப்படியான வீழ்ச்சியாகும்; அது உக்ரைன் போர் முடிவடைந்த உடனே தொடங்குகிறது. அவனுடைய முடிவு பானியம் யுத்தத்தில் நிகழ்கிறது; அப்போது உண்மையில் யுத்தத்தில் இல்லாத ஒரு கூட்டாளியின் ஆதரவைப் பெற்றுக்கொண்டபடியே, அமெரிக்கா அந்த இராஜ்யத்தின் கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்கிறது.

அடுத்தக் கட்டுரையில் இந்தக் கருத்துப் போக்குகளை நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.