பானியும் - எண் நான்கு

பேனியத்தின் வரலாற்றில் அந்தியோக்கஸ் மக்னஸும் மக்கெதோனியாவின் பிலிப்பும் இடையில் ஒரு கூட்டணி உருவாக்கப்பட்டது. அந்தப் போர் நேரடியாக அந்தியோக்கஸினால் சிறுவனான டோலமி V-க்கு எதிராக நடத்தப்பட்டது; மேலும், இராச்சியத்தின் பிற பகுதிகளில் பிலிப்பு மேற்கொண்ட போர் நடவடிக்கைகள், எகிப்தின் சிறுவர் ராஜாவிற்கு உதவியாக வரவேண்டிய பிற படைகள் வருவதைத் தடுத்தன என்ற அர்த்தத்தில் அவர் தன் பங்களிப்பைச் செய்தான். இதன் பொருள் என்னவெனில், தெற்கின் இறுதி ராஜாவான புடின்—எகிப்தின் சிறுவர் ராஜாவால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டவர் (தீர்க்கதரிசன ரீதியாக “சிறுவர்” என்பது கடைசி தலைமுறையை குறிக்கிறது)—பேனியத்தில் டோலமி V-ஐ தோற்கடித்த அந்தியோக்கஸ் மக்னஸால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் டிரம்பினால், மேலும் 1989-இல் ரீகன் சோவியத் ஒன்றியத்தைத் தோற்கடித்ததுபோலவே, தோற்கடிக்கப்படுகிறார்.

பிலிப் என்பதன் பொருள் “குதிரைகளை நேசிப்பவன்” என்பதாகும்; “குதிரைகள்” என்பது இராணுவ மற்றும் பொருளாதார வல்லமையைக் குறிக்கின்றன. குதிரைகள் இரதங்களை இழுக்கின்றன; வீரர்களால் அவை ஏறிச் செலப்படுகின்றன; மேலும், பொருட்களைச் சந்தைக்குக் கொண்டு செல்லவும் குதிரைகள் பயன்படுகின்றன. “குதிரைகள்” என்பது “இரதங்கள், கப்பல்கள், குதிரையேரிகள்” என்பவற்றின் குறியீடாகும்; இவையே நாற்பதாம் வசனத்தில் விளக்கப்பட்டபடி, வடக்கின் இராஜாவுடன் அமெரிக்கா கொண்டிருக்கும் பிரதிநிதித் தொடர்பில் அதன் பிரதானச் சின்னமாக அமைந்துள்ளன.

டிரம்பின் கூட்டாளிக்குப் மக்கெதோனியாவின் பிலிப் மற்றும் டெட்ரார்க் ஆன ஹேரோது பிலிப் ஆகியோரில் இரண்டு முன்மாதிரிகள் உள்ளன. அது ஹேரோது பிலிப்பாக இருந்தாலும்கூட, மக்கெதோனியாவின் பிலிப்பாக இருந்தாலும்கூட, அந்தச் சின்னம் முறையே சீசர் அல்லது அந்தியோகுவினால் அதற்கு வழங்கப்படும் அதிகாரத்தை நேசிப்பவனை அடையாளப்படுத்துகிறது. பிலிப் குதிரைகளை நேசிக்கிறான்; மேலும், ஒரு பிலிப் மக்கெதோனியாவைச் சேர்ந்தவன்; அது மகா அலெக்சாந்தரின் இராச்சியத்தில் மையமானதும் அஸ்திவாரமானதுமான பங்கை வகித்தது.

அது அவன் தாயகம், அவன் தந்தையான பிலிப் II-இடமிருந்து சுதந்தரித்த அரசாட்சி, மேலும் அவன் விரிந்த பேரரசிற்கான பாய்ச்சல் மேடை ஆகும். கிரேக்கத்தின் வடக்கு பகுதியில் அமைந்திருந்த மாசிடோன், அரசியல் மற்றும் இராணுவ மையமாகத் தனித்துவம் பெற்றிருந்தது; அங்கேயே அலெக்சாந்தர் பிறந்தான் (பெல்லா, கி.மு. 356) மற்றும் வளர்க்கப்பட்டான்; மேலும் அவன் வெற்றிகரமான படையெடுப்புகளை இயக்கிய ஆரம்ப வளங்கள், மனிதவளம், மற்றும் அமைப்புசார் கட்டமைப்பையும் அது வழங்கியது. சாராம்சமாகச் சொல்லின், மாசிடோன் அலெக்சாந்தரின் அரசாட்சியின் கருவாக இருந்தது—அதன் தொடக்கநிலையாகவும், இராணுவ இயக்கவாயுவாகவும், மேலும் அவன் பேரரசு அதன் எல்லைகளை மிகத் தாண்டி விரிந்தபோதிலும், மாசிடோனிய அரசனாகிய அவன் அடையாளத்தை நிலைநிறுத்திய பிராந்தியமாகவும் இருந்தது.

மாசிடோன், அலெக்சாந்தரின் நான்காகப் பிரிக்கப்பட்ட ராஜ்யத்தின் வடக்கு பகுதியைக் குறிக்கிறது. ஆகையால், ஒரு பிலிப்பு “நான்கில் ஒரு பங்கு” என்று பொருள்படும் டெட்ரார்க் ஆவான்; மற்ற பிலிப்பு, அலெக்சாந்தரின் முந்தைய பேரரசின் நான்கு காற்றுகளில் “நான்கில் ஒரு பங்கு” ஆவான்.

ஏரோது உடன்படிக்கையை நிராகரிக்கிற ஒருவரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். ஏரோதுவுக்கு வழிவகுக்கும் இரத்தவழியாகிய ஏசா, தனது முதற்பேறு உரிமையை நிராகரித்தான். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை மக்களின் வரலாற்றின் தொடக்கத்திலேயே, கிறிஸ்து உறுதிப்படுத்துவதற்காக மரித்த அந்த உடன்படிக்கையை நிராகரிப்போரின் அடையாளமாக ஏசா மாறுகிறான். தேவன் தமது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை மக்களை பன்னிரண்டு கோத்திரங்களாக விரிவுபடுத்தப் போகிற அதே கட்டத்தில், ஏசா கலகம்பண்ணினான். பண்டைய இஸ்ரவேலின் முடிவில், சிலுவையில் யூதர்கள் தங்களுக்கு “சீசரைவிட வேறொரு ராஜாவில்லை” என்று உரிமைகூறியபோது, தொடக்கத்தில் ஏசாவினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்த ஒன்றின் முடிவுக்கால அடையாளமாக யூத ஜாதி மாறியது. ஏரோதுவின் குடும்ப வம்சவரிசை, ஏசாவின் இரத்தவழியும் யூதர்களின் இரத்தவழியும் சேர்ந்ததாய் அமைந்துள்ளது; அது தொடக்கத்தில் கலகம்கொண்ட உடன்படிக்கை மீறுபவனால் குறியீட்டுப்படுத்தப்பட்டதுமானவும் முடிவில் கலகம்கொண்ட உடன்படிக்கை மக்களால் குறியீட்டுப்படுத்தப்பட்டதுமான ஒரு இரத்தவழியாகும்.

யோசேப்பையும் மரியாளையும் பெத்லெகேமுக்குக் கொண்டு வந்த வரிகளை விதித்தவன் மகா ஏரோது; மேலும், அவன் மூன்று மகன்களில் ஒருவனாகிய மகா ஏரோதின் மகன் ஏரோது அந்திப்பா சிலுவையின் காலத்தில் ஆட்சி செய்தான். கிறிஸ்துவின் பிறப்பிலிருந்து அவருடைய மரணம் வரையிலான அவருடைய வாழ்க்கைக் காலம் ஏரோதின் குடும்பத்தினால் அடையாளார்த்தமாகக் குறிக்கப்படுகிறது; இதன்மூலம் அந்த வரலாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான தரிசனத்தின் காலமாக இருப்பது சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது; ஆனால் அந்தத் தரிசனத்தை யூதர்கள் பொதுவாகக் காணவே இல்லை.

மகா ஏரோது, இயேசுவின் பிறப்பிற்கு எதிர்வினையாகக் குழந்தைகளை கொன்றான்; இதன்மூலம், எகிப்து குழந்தைகளை கொன்றுகொண்டிருந்த காலத்தில் மோசேயின் பிறப்பு நிகழ்ந்த வரலாற்றை மறுபடியும் நிகழ்த்தினான். முதல் குழந்தைக்கொலை, எதிர்பார்க்கப்பட்ட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரைக் கொல்லும் ஒரு முயற்சியாக இருந்தது; கடைசி குழந்தைக்கொலையும் மீண்டும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரைக் கொல்லும் ஒரு முயற்சியாக இருந்தது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேர் மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலைப் பாடுகிறார்கள்; தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, ஒரு “பாடல்” என்பது ஒரு அனுபவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேர், இணைநிலையான அனுபவங்களை உடைய ஒரு காலகட்டத்தில் வாழ்கிறார்கள். அந்த இணைநிலைகளில் ஒன்று, 1973 ஜனவரி 22 அன்று, அமெரிக்காவில் கருக்கலைப்புகளை அனுமதித்த உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புடன் வந்தடைந்தது. அதன் பின்வந்த நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகளில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரத்தாரில் அடங்கக்கூடிய சாத்தியமான வேட்பாளர்களில் சுமார் 66 மில்லியன் பேர், கூட்டாட்சியால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கருக்கலைப்பின் மூலம் கொல்லப்பட்டனர்.

அதிகாரம் இராணுவ வல்லமையைச் சின்னமாகக் குறிக்கிறது:

புறஜாதி ரோமமாகிய வல்லரசுப் பாம்பு, போப்பரசாட்சிக்குப் மூன்று காரியங்களை அளித்தது; அதாவது, “தனது வல்லமையையும், தனது ஆசனத்தையும், மகத்தான அதிகாரத்தையும்.” பன்னிரண்டாம் வசனத்தில், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், தன்னுக்கு முன்பிருந்த மிருகத்தின் “அதிகாரமெல்லாம்” செலுத்துகிறதாகக் காட்டப்படுகிறது. ஆயினும், இரண்டாம் வசனத்தில் “வல்லமை” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல், பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் “அதிகாரம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல்லிலிருந்து மாறுபட்ட கிரேக்கச் சொலாகும். இரண்டாம் வசனத்தில் “வல்லமை” என்பது G1722; அதாவது, முன்னிலையில் (நேர்மையாகவோ உருவகமாகவோ): சந்நிதியில் (பார்வையில்) என்று பொருள்.

பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் வரும் “power” என்ற சொல், வேறுபட்ட ஒரு கிரேக்கச் சொல்லாகும்.

இங்கே “power” G1832 என்ற சொல், (திறன் என்ற பொருளில்) சலுகை, அதாவது ஒப்படைக்கப்பட்ட செல்வாக்கு என்று பொருள்படும்: அதிகாரம், அதிகாரவரம்பு, சுதந்திரம், சக்தி, உரிமை, வலிமை. பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் உள்ள “power” என்ற சொல், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகம் கடலிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் ஒப்படைக்கப்பட்ட அதிகாரமே என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது—அதாவது, அமெரிக்கா கடல் மிருகத்தின் பிரதிநிதி முகவராக உள்ளது. அமெரிக்கா முதல் மிருகத்தின் ஒப்படைக்கப்பட்ட சகல அதிகாரத்தையும் செயல்படுத்துகிறது. இரண்டாம் வசனத்தில், புறமத ரோமம் பாப்பரசாட்சிக்குத் மூன்று காரியங்களை வழங்கியது. கி.பி. 496 இல் டோல்பியாக் போரில் க்ளோவிஸ் தன் இராணுவ மற்றும் பொருளாதார வல்லமையைப் பாப்பரசாட்சிக்குக் கொடுத்தான். கி.பி. 330 இல் கொன்ஸ்டன்டைன் பேரரசின் “அரியணையை” ஒப்படைத்தான்; மேலும் கி.பி. 533 இல் வெளியிடப்பட்ட ஒரு அரசாணையின் மூலம் ஜஸ்டினியன், போப்பை மததுரோகிகளைத் திருத்துபவராகவும் சபைகளின் தலைவராகவும் அடையாளப்படுத்தினான். கி.பி. 496 இல் க்ளோவிஸ், கி.பி. 1989 இல் ரீகனை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறான். ரீகன் டிரம்பை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறான்.

டூரின் கிரெகொரியின் (கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர் எழுதியவர்) கூற்றின்படி, க்ளோவிஸ் அந்தப் போரில் தோல்வியடைந்து கொண்டிருந்தபோது, மிகுந்த துயர்நிலையிலே உதவிக்காக கத்தோலிக்க தேவனை நாடினான். அவனது மனைவியான க்ளோத்தில்தே, புறமதத்திலிருந்து மனந்திரும்பும்படி அவனை வலியுறுத்தி வந்த ஒரு கத்தோலிக்க பர்கண்டிய அரசகுமாரி ஆவாள். தான் வெற்றி பெற்றால் கத்தோலிக்க மதத்தைத் தழுவுவேன் என்று க்ளோவிஸ் நேர்ந்துக்கொண்டான். பின்னர் போரின் ஓட்டம் மாறியது—அது தெய்வீக தலையீட்டினாலோ அல்லது இராணுவத் தந்திரத்தினாலோ இருந்திருக்கலாம்—அவ்வாறு க்ளோவிஸ் அலெமானியரை வென்று, அவர்களுடைய அரசனை வதம் செய்து, அவர்களின் படைகளைச் சிதறடித்தான். தனது நேர்ந்துக்கொள்ளுதலுக்கு உண்மையாயிருந்து, அவன் கத்தோலிக்க மதத்திற்கு மனந்திரும்பி, பாரம்பரியக் கணக்கின்படி கி.பி. 496 ஆம் ஆண்டின் கிறிஸ்துமஸ் நாளில் ரெய்ம்ஸில் ஆயர் ரெமிஜியுஸ் (புனித ரெமி) அவர்களால் திருமுழுக்கு பெற்றான்.

அவரது மதமாற்றம் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்து, ஜெர்மானிய ஆட்சியாளர்களில் கத்தோலிக்க மன்னனான முதலாவதாக க்ளோவிஸை நிலைநிறுத்தியது (அரியன் கிறிஸ்தவர்களான விசிகோத்துகள் அல்லது ஒஸ்ட்ரோகோத்துகள் போல அல்லாமல்). இதனால் ஃபிராங்குகள் ரோமன் திருச்சபையுடன் ஒழுங்குபெற்று, காலோ-ரோம மக்களிடமிருந்தும் பாப்பரச பதவியிடமிருந்தும் அவருக்கு ஆதரவு கிடைத்தது. க்ளோவிஸின் ஞானஸ்நானம், பிரான்ஸ் ஒரு கத்தோலிக்க தேசமாக “பிறந்தது” என்பதற்கான குறியீட்டுச் சம்பவமாக அடிக்கடி கருதப்படுகிறது; இதன் மூலம் அரியனியத்தையோ புறமதத்தையோ பற்றிக்கொண்டிருந்த பிற பார்பரிய அரசாட்சிகளிலிருந்து அது வேறுபடுத்தப்பட்டது. இந்தக் காரணத்தினால், கத்தோலிக்கம் பிரான்சை “கத்தோலிக்க திருச்சபையின் தலைமகன்” என்றும், மேலும் “கத்தோலிக்க திருச்சபையின் மூத்த மகள்” என்றும் குறிப்பிடுகிறது.

கி.பி. 496 இல் க்ளோவிஸ் பாப்பரசராட்சியின் முதல் பிரதிநிதி வல்லமையாக ஆனபோது, கி.பி. 1989 இல் பிரதிநிதி வல்லமையாக ஆன ரீகனை அவர் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டினார். ரீகன் மற்றும் போப் யோவான் பவுல் II அவர்களின் வரலாற்றில், தெற்கின் ராஜாவை வீழ்த்துவதற்கான நோக்கத்திற்காக ஒரு இரகசியக் கூட்டணி உருவாக்கப்பட்டது. 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும், தீருவின் வேசி மறைக்கப்பட்டிருக்கிறாள்; அவள் தன் வேர்களை வடக்கேயுள்ள இராச்சியங்களிலேயே மிக வடக்கான மக்கெதோனியாவரையில் தொடர்கின்ற அதே வேசியே. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மறைக்கப்பட்டிருந்தாலும், தன்னை தவறற்றவளாகவே இன்னும் கூறிக்கொள்கிற வடக்கின் ராஜா அவளே.

அந்த உடன்படிக்கையை விட்டு நீங்குகிறவர்களையும் போப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அவர்கள் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களின் முழு காலத்திலும் மறைந்திருந்தபோதிலும், இறுதியில் பானியம் போரின் வரலாற்றில் வெளிப்படையாகத் தோன்றுவார்கள். சாம்ராஜ்ய ரோமிலிருந்து போப்பரசர் ரோமுக்கான மாற்றத்தின் நிலையிலே, வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது ராஜ்யமாகிய புறமத ரோம் தன் காலத்தின் முடிவை எட்டிக்கொண்டிருந்தபோது என்பதை தானியேல் அடையாளப்படுத்துகிறான்.

“பரிசுத்த உடன்படிக்கையை விட்டு விலகுகிறவர்கள்” என்ற வசனத்தில் குறிப்பிடப்படுவது கத்தோலிக்கச் சபையே ஆகும். பரிசுத்த உடன்படிக்கையை விட்டு விலகுகிறவர்கள் என்பது, பவுலின் கூற்றுப்படி பாவமனுஷன் வெளிப்படுவதற்கு முன் விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போகும், யோவான் வெளிப்படுத்தினவரின் சமரசம் செய்த பெர்கமு சபையாகும். தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட தாக்குதலாலும், அதேபோல் ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாளுக்கும் எதிராக, கான்ஸ்டண்டீனின் காலம் முதல் தொடர்ச்சியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல்களாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, உடன்படிக்கையை விட்டு விலகினவர்கள் கத்தோலிக்க மதத்தினரே ஆவர். இதற்கு முன் பதினொன்றாம் அதிகாரத்திலும் “உடன்படிக்கை” பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகிறது.

இந்த வசனங்களில் “அவன்” தன் சொந்த தேசத்திற்குத் திரும்புகிறான்; பின்னர் மேலும் பிற்காலத்தில் அவன் மீண்டும் தன் சொந்த தேசத்திற்குத் திரும்புகிறான். இந்த இரண்டு திரும்புதல்கள், பின்னர் ரோம் நகரத்திற்கான ஒரு வெற்றிகரமான “திரும்புதல்” மூலம் தொடரப்பட்ட இரண்டு ஜெயங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. முதலாவது கி.மு. 31 ஆம் ஆண்டில் ஆண்டோனியையும் கிளியோபாத்ராவையும் எதிர்த்து நிகழ்ந்த ஆக்டியம் போராகும்; இரண்டாவது கி.பி. 70 ஆம் ஆண்டில் எருசலேம் அழிக்கப்பட்டதற்குப் பிந்தையதாகும். இந்த வசனங்களில் உள்ள “குறிக்கப்பட்ட காலம்” என்பது கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டாகும்; இது மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுகளுக்கு ஒப்பான இருபத்துநான்காம் வசனத்தின் தீர்க்கதரிசன “காலத்தின்” நிறைவைக் குறிக்கிறது.

ஒரே மேசையில் பொய்களைப் பேசும் அந்த இரண்டு ராஜாக்கள், “நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்கு” முன்பாக அப்படிச் செய்கிறார்கள்; “ஏனெனில் முடிவு இன்னும் நியமிக்கப்பட்ட காலத்திலே இருக்கும்.” கருத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு கேள்வி என்னவெனில், “அப்பொழுது அவன் பெரிய செல்வங்களுடன் தன் நாட்டிற்குத் திரும்புவான்” என்று இந்த வசனம் கூறும்போது அதன் பொருள் என்ன? அது நியமிக்கப்பட்ட காலத்தில், அப்பொழுது அவன் திரும்புவான் என்பதையா குறிக்கிறது? அல்லது, அந்த இரண்டு பேரும் மேசையில் பொய்களைப் பேசியவுடன், அப்பொழுது அவன் திரும்புவான்; ஆகையால் அந்தத் திரும்புதல் நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்கு முன்பே நிகழ்கிறது என்பதையா குறிக்கிறது?

உரியா ஸ்மித், அந்த இரண்டு திரும்பிவருதல்களை கி.மு. 31 மற்றும் கி.பி. 70 என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்; இவை நியமிக்கப்பட்ட காலமான 330ஆம் ஆண்டிற்கு முந்தைய ஒரு வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. மேலும், இருபத்தொன்பதாம் வசனத்தில் கூறப்படும் “திரும்பிவருதல்” என்பது 330க்கு பிந்தையது என்றும், ஆக்தியம் மற்றும் எருசலேம் போர்களுக்குப் பிந்தைய திரும்பிவருதல்களைப் போல அது வெற்றிகரமானதல்ல என்றும் ஸ்மித் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இதன் பொருள் என்னவெனில், நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்கு முன்பு பொய்கள் பேசப்படும் ஒரு சந்திப்பு உண்டு; அதற்குப் பின், பொய்களைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்த இரு ராஜாக்களில் ஒருவன் பெரும் ஐசுவரியங்களோடு திரும்பிவந்து, பின்னர் பரிசுத்த உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாய் நின்று, வல்ல செயல்களைச் செய்து, நியமிக்கப்பட்ட காலமான 330ஆம் ஆண்டில் திரும்பிவருகிறான்.

பின்னர் அவன் தெற்கைத் தாக்குகிறான்; ஆனால் அது ஆக்டியம் போரையோ எருசலேமின் அழிவையோ ஒத்ததாய் இருக்காது. அந்த வசனங்களில் கி.பி. 70-இன் வரலாறு, அந்தப் பகுதியில் “பரிசுத்த உடன்படிக்கை” என்று குறிக்கப்படுகிற தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை ஜனங்களின் முடிவைச் சித்தரிக்கிறது. முப்பதாம் வசனத்தில் புறஜாதி ரோமாவுக்கு பரிசுத்த உடன்படிக்கையைத் துறக்கிறவர்களுடன் அறிவுசார் தொடர்பு உள்ளது. கி.பி. 70 என்பது, தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களாகிய பண்டைய சொற்பொருள் இஸ்ரவேலின் முழுமையான முடிவாக இருந்தது; முப்பதாம் வசனம் கி.பி. 70-க்கு நானூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிந்தைய வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது. முப்பதாம் வசனத்தில் பிரதிபலிக்கப்படும் வரலாற்றில் உடன்படிக்கையைத் துறக்கிறவர்கள், தேவனும் அவருடைய கிறிஸ்தவ ஜனங்களும் ஏற்படுத்திக்கொண்ட உடன்படிக்கையைத் துறந்தவர்களே ஆவர். முப்பதாம் வசனத்தில் பரிசுத்த உடன்படிக்கையைத் துறக்கிறவர்களாகக் குறிக்கப்படும் சபையே பாப்பரச ரோமா ஆகும்.

இருபத்தொன்பதாம் வசனம் நம்மை கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டிற்குக் கொண்டு செல்கிறது; அந்தக் காலமே கான்ஸ்டன்டீன் தலைநகர் நகரத்தை கான்ஸ்டான்டிநோபிளுக்குத் மாற்றியதின் மூலம் நிறைவேறியதாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலமாக இருந்தது. அந்த வழிக்குறியில் புறஜாதி ரோம் தெற்கத்திய ஒரு யுத்தத்திற்குள் இழுக்கப்படும்; ஆனால் அது ஆக்டியம் மற்றும் எருசலேம் போல வெற்றியடையாது. பின்னர் முப்பதாம் வசனத்தில், இன்று கார்த்தேஜ் என அறியப்படும் கித்தீமிலிருந்து தன் கடற்படைக் யுத்தத்தைத் தொடங்கிய ஜென்செரிக் புறஜாதி ரோமைத் தாக்குகிறான். புறஜாதி ரோமுக்கு எதிரான இந்த யுத்தம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் உள்ள ஏழு எக்காளங்களில் இரண்டாம் எக்காளமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. அந்த எக்காள அதிகாரங்களில் முதல் நான்கு, மேற்கத்திய ரோமைக் கி.பி. 476 ஆம் ஆண்டுக்குள் முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தன. அந்த முதல் நான்கு எக்காளங்களில், இரண்டாம் எக்காளம், அதாவது கித்தீமின் கப்பல்கள், மிகக் கடுமையானதாக இருந்தது; ஏனெனில் ஜென்செரிக் கடல்களின் மேலாண்மையைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தான், மேலும் பேரரசின் செல்வம் வறண்டு போயிற்று.

கித்தீமின் கப்பல்களினால் எதிர்க்கப்பட்டும் துயரப்படுத்தப்பட்டும், அவன் திரும்பி வந்து பரிசுத்த உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாகக் கொந்தளிக்கிறான். இது, தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எதிரான ஒரு போராட்டத்தின் மூலம், கி.பி. 538-இல் பாப்பரசுத் துறைக்கு அதிகாரமளிக்கப்பட்டதற்கு முன்நின்ற வரலாற்றில் நிறைவேறியது. அதற்குப் பிறகு, அவன் திரும்பி வந்து, “பரிசுத்த உடன்படிக்கையைத் துறக்கிறவர்களோடு உடன்புரிதல்” கொள்கிறான். புறமத ரோமும் பாப்பரசு ரோமும் இடையிலான அந்தச் தொடர்பு, கி.பி. 533-இல் யூஸ்டினியனின் ஆணைக்கட்டளையால் நிறைவேறியது. அடுத்த வசனமான முப்பத்தொன்றாம் வசனம், புறமத ரோம் எவ்வாறு “துயரப்பட்டது” என்பதைத் தொடர்ந்து விவரிக்கிறது. 2 தெசலோனிக்கேயரில், பவுல், கி.பி. 538-இல் பாப்பரசுத் துறை அதிகாரம் பிடிப்பதைப் புறமத ரோம் “தடைசெய்தது” என்று போதிக்கிறார். ராஜ்யத்தின் பொருளாதாரத்தைச் சிதைக்கின்ற கடல்களிலிருந்து வந்த தாக்குதலினால் அவன் துயரப்படுத்தப்பட்டபின், அவன் பரிசுத்த உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாகக் கொந்தளிக்கிறான்; பின்னர், உடன்படிக்கையைத் துறக்கிறவர்களோடு உடன்புரிதல் கொள்கிறான். அடுத்த வசனங்களில், கி.பி. 496-இல் குளோவிஸால் பாப்பரசுத் துறைக்கு வழங்கப்பட்ட அதிகாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் “படைகள்” எழுந்து நிற்கின்றன; அவை பலத்தின் பரிசுத்தஸ்தலத்தை அசுத்தப்படுத்துகின்றன; அது வரலாற்றில் ரோம் நகரத்தைக் குறித்தது. பின்னர், புறமத ரோம், புறமதத்தின் மார்க்கத்தை (அன்றாடத்தை) அந்த ஆட்சிப்பரப்பிலிருந்து அகற்றி, அதற்கு மாற்றாகக் கத்தோலிக்கத்தைக் கொண்டுவந்து, அதன் பின்னர் கி.பி. 538-இல் பாப்பரசுத் துறையைச் சிங்காசனத்தில் அமர்த்துகிறது.

538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சி அதிகாரம் பெற்றபோது, நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி, அது ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியையும், அதே சமயம் ஒரு வரலாற்றுச் சாட்சியையும் வழங்கியது. கி.மு. 31 ஆம் ஆண்டும் ஆக்டியம் போரும்தான் 538 ஆம் ஆண்டின் முன்மாதிரியாகும். தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, ஒன்பதாம் வசனத்தில், புறமத ரோம் பூமியின் சிங்காசனத்தைப் பிடிக்க மூன்று புவியியல் தடைகளை வெல்லும். முதலாவது கிழக்கிலிருந்த சிரியா; பின்னர் யூதாவும் எருசலேமும்; அதனைத் தொடர்ந்து ஆக்டியம் போரில் எகிப்தும் ஆகும். பாப்பரச ரோமும் மூன்று கொம்புகள் அகற்றப்படுவதைக் காணும்; அவற்றில் மூன்றாவது கோத்தர்கள் ஆவர்; அவர்கள் கி.பி. 538 இல் ரோம் நகரத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டனர். புறமத ரோமும் பாப்பரச ரோமும் ஆக்டியம் போர் 538 ஆம் ஆண்டோடு ஒத்திசைகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்தும் இரண்டு சாட்சிகளை வழங்குகின்றன; மேலும், 538 ஆம் ஆண்டு, நவீன ரோம் உச்ச அதிகாரத்தோடு ஆட்சி செய்து கிருபைக்காலம் முடியும் வரையிலும் நிலைக்கும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை விளக்குகிறது.

இருபத்தேழு முதல் முப்பத்தொன்று வரையிலான வசனங்களின் ஒரு மேலோட்டப் பார்வையை நாம் நிறைவு செய்துள்ளோம்.

அடுத்த கட்டுரையில், இந்த வசனங்களின் மீது நாம் கவனம் செலுத்தி, அந்தப் பகுதியை பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலான வரலாற்றோடு ஒழுங்குபடுத்தும் பணியை ஆரம்பிப்போம்.