இணையான எச்சரிக்கைகள் - எண் இரண்டு

“‘வானத்திலிருந்து மிகுந்த வல்லமையுடைய வேறொரு தூதன் இறங்கிவருவதைக் கண்டேன்; அவன் மகிமையினால் பூமி பிரகாசமாயிற்று. அவன் பலத்த சத்தத்தோடு வல்லமையாய் முழங்கி: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பேய்களின் வாசஸ்தலமாயிற்று’ என்று தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1, 2). இது இரண்டாம் தூதனால் அளிக்கப்பட்ட அதே செய்தியே. பாபிலோன் விழுந்தது; ‘ஏனெனில் தன் விபசாரத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி அவள் செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). அந்தத் திராட்சரசம் என்ன?—அவளுடைய பொய்யான போதனைகள். நான்காம் கற்பனையின் ஓய்வுநாளுக்குப் பதிலாக அவள் உலகத்தாருக்குப் பொய்யான ஓய்வுநாளைக் கொடுத்திருக்கிறாள்; மேலும், ஏதேன் தோட்டத்தில் சாத்தான் ஏவாளிடம் முதலில் சொன்ன பொய்யை—ஆத்துமாவின் இயல்பான அமரத்துவத்தை—மீண்டும் உரைத்திருக்கிறாள். இதற்கு ஒத்த பல பிழைகளை அவள் தூரத் தூரமாகப் பரப்பியிருக்கிறாள்; ‘மனுஷருடைய கட்டளைகளை உபதேசங்களாகப் போதித்து’ (மத்தேயு 15:9).”

“இயேசு தமது பொது ஊழியத்தை ஆரம்பித்தபோது, அவர் ஆலயத்தை அதன் பரிசுத்தத்தைக் கேலி செய்த அவமதிப்பான அசுத்தப்படுத்துதலிலிருந்து சுத்திகரித்தார். அவருடைய ஊழியத்தின் இறுதியிலிருந்த செயல்களில் ஒன்றாக ஆலயத்தின் இரண்டாவது சுத்திகரிப்பும் இருந்தது. அதுபோலவே, உலகத்துக்கான எச்சரிக்கையின் இறுதி கிரியையில், சபைகளுக்குச் செய்யப்படும் இரண்டு தனித்த அழைப்புகள் உள்ளன. இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி இதுவாகும்: ‘பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது, அந்தப் பெரிய நகரம்; ஏனெனில் தன் விபச்சாரத்தின் கோபமூட்டும் திராட்சரசத்தை அவள் சகல ஜாதிகளுக்கும் குடிக்கச்செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). மேலும், மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் மகத்தான முழக்கத்தில், ‘அவளுடைய பாவங்களில் நீங்கள் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுடைய வாதைகளில் நீங்கள் பெறாதபடிக்கும், என் ஜனங்களே, அவளிடமிருந்து வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானமட்டும் எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்துள்ளார்’ என்று பரலோகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் கேட்கப்படுகிறது (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

“இதற்கிடையில் எல்லா ஜாதிகளிலிருந்தும் வந்த ஆராதிப்போர், தேவனுடைய ஆராதனைக்காகப் பிரதிஷ்டிக்கப்பட்டிருந்த ஆலயத்தை நாடி வந்தனர். பொன்னாலும் விலையுயர்ந்த கற்களாலும் ஜொலித்த அந்த ஆலயம், அழகும் மகத்துவமும் நிறைந்த ஒரு திருக்காட்சியாக இருந்தது. ஆனால் அந்த மனோகரமான அரண்மனையில் யெகோவா இனி காணப்படவில்லை. இஸ்ரவேல் ஒரு ஜாதியாகத் தேவனிடமிருந்து தன்னைப் பிரித்துக்கொண்டிருந்தது. தமது பூமியிலுள்ள ஊழியத்தின் இறுதிக்காலம் அண்மித்தபோது, கிறிஸ்து ஆலயத்தின் உள்ளகத்தை இறுதியாக நோக்கி, ‘இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கப்பட்டிருக்கிறது’ என்று கூறினார். மத்தேயு 23:38. இதுவரை அவர் ஆலயத்தைத் தமது பிதாவின் வீடு என்று அழைத்திருந்தார்; ஆனால் தேவனுடைய குமாரன் அந்தச் சுவர்களிலிருந்து வெளியேறிச் சென்றபோது, அவருடைய மகிமைக்காகக் கட்டப்பட்ட ஆலயத்திலிருந்து தேவனுடைய சந்நிதி என்றென்றைக்கும் நீக்கப்பட்டது.” அப்போஸ்தலருடைய செயல்கள், 145.

“பூமியின்மேல் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த கிரியையில் பரலோகம் முழுவதும் எவ்வளவு ஆழ்ந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்ததென எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. இயேசு, தமது இரண்டாம் வெளிப்பாட்டிற்குத் தயாராகும்படி பூமியின் குடியிருப்போரைக் எச்சரிக்க ஒரு பலமுள்ள வல்லமையுள்ள தூதனை இறங்கச் செய்ய ஆணையிட்டார். அந்த வல்லமையுள்ள தூதன் பரலோகத்தில் இயேசுவின் சந்நிதியைவிட்டு புறப்பட்டுச் செல்லுவதை நான் கண்டேன். அவனுக்கு முன்பாக மிகுந்த பிரகாசமுள்ள மகிமையான ஒளி சென்றது. அவனுடைய பணி, தன் மகிமையினால் பூமியை ஒளியூட்டுவதும், தேவனுடைய வரப்போகும் கோபத்தை மனிதனுக்கெச்சரிப்பதும் ஆகும் என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது. திரளான மக்கள் அந்த ஒளியை ஏற்றுக்கொண்டனர். சிலர் மிகவும் கம்பீரமாயிருந்தனர்; மற்ற சிலர் மகிழ்ச்சியுடனும் பரவசமுடனும் இருந்தனர். அந்த ஒளி எல்லார்மேலும் பொழியப்பட்டது; ஆனாலும் சிலர் ஒளியின் தாக்கத்திற்குள் மட்டும் வந்தார்கள்; அதை முழு இருதயத்தோடு ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் அதை ஏற்றுக்கொண்ட எல்லாரும் தங்கள் முகங்களை மேல்நோக்கிப் பரலோகத்திற்கே திருப்பி, தேவனை மகிமைப்படுத்தினர். அநேகர் மிகுந்த கோபத்தினால் நிரம்பினர். ஊழியக்காரரும் ஜனங்களும் தாழ்ந்தோருடனே ஒன்றிணைந்து, அந்த வல்லமையுள்ள தூதனால் பொழியப்பட்ட ஒளிக்கெதிராக உறுதியாய் எதிர்த்தனர். ஆனால் அதை ஏற்றுக்கொண்ட அனைவரும் உலகத்திலிருந்து விலகி, ஒருவரோடொருவர் நெருக்கமாக ஐக்கியப்பட்டிருந்தார்கள்.

“சாத்தானும் அவன் தூதர்களும், தாங்கள் இயன்றவரையில் எல்லாருடைய மனங்களையும் அந்த ஒளியிலிருந்து விலக்கிச் செல்லும்படி அவர்களை ஈர்க்க முயல்வதில் மிகச் சுறுசுறுப்பாக ஈடுபட்டிருந்தார்கள். அதை நிராகரித்த குழுவினர் இருளிலே விடப்பட்டார்கள். தேவனுடைய ஜனங்களெனத் தங்களை அறிக்கையிடுகிறவர்களை அந்தத் தூதன் மிகவும் ஆழ்ந்த அக்கறையோடு கவனித்து, பரலோகத்திலிருந்து வந்த அந்தச் செய்தி அவர்களுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டபோது அவர்கள் வெளிப்படுத்திய குணநலன்களைப் பதிவு செய்வதை நான் கண்டேன். மேலும், இயேசுவின்மேல் அன்பு கொண்டிருக்கிறோம் என்று அறிக்கையிட்ட மிக அநேகர், அந்தப் பரலோகச் செய்தியிலிருந்து இகழ்ச்சி, பரிகாசம், வெறுப்பு ஆகியவற்றோடு விலகிப்போனபோது, தன் கையில் ஓர் ஏட்டுடன் இருந்த ஒரு தூதன் அந்த அவமானகரமான பதிவைச் செய்தான். இயேசு தம்மைத் தொடர்ந்து செல்கிறவர்களெனத் தங்களை அறிக்கையிடுகிறவர்களால் அற்பமாக எண்ணப்பட்டதினால், பரலோகம் முழுவதும் கோபக்கலக்கத்தால் நிரம்பியது.”

“நான் நம்பிக்கையுடன் இருந்தவர்களின் ஏமாற்றத்தைக் கண்டேன். அவர்கள் எதிர்பார்த்திருந்த காலத்தில் தங்கள் ஆண்டவரைக் காணவில்லை. வருங்காலத்தை மறைத்து வைத்து, தம்முடைய ஜனங்களை ஒரு தீர்மான நிலையின்பால் கொண்டு வருவது தேவனுடைய நோக்கமாக இருந்தது. இந்தக் காலக்கட்டமின்றி, தேவன் வடிவமைத்திருந்த கிரியை நிறைவேறியிருக்காது. சாத்தான், மிகவும் அநேகரின் மனங்களை எதிர்காலத்தின் மிகவும் தொலைவிற்கே முன்னே இழுத்துச் சென்றுகொண்டிருந்தான். கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டிற்காக அறிவிக்கப்பட்ட ஒரு காலப்பகுதி, நிகழ்காலத் தயாரிப்பை மனம் மனமாரத் தேடும்படியாகச் செய்ய வேண்டியது. அந்தக் காலம் கடந்தபோது, தூதனின் வெளிச்சத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்கள், பரலோகச் செய்தியை இகழ்ந்தவர்களோடு சேர்ந்துகொண்டு, ஏமாற்றமடைந்தவர்களை நையாண்டியுடன் எதிர்த்தனர். பரலோகத்தில் இருந்த தூதர்கள் இயேசுவுடன் ஆலோசனை நடத்துவதை நான் கண்டேன். கிறிஸ்துவின் சீஷர்களென்று தங்களை அறிவித்தவர்களின் நிலையை அவர்கள் கவனித்திருந்தனர். குறிப்பிட்ட காலம் கடந்துபோனது அவர்களைச் சோதித்து நிரூபித்தது; மிகவும் அநேகர் தராசில் எடுகப்பட்டு குறைவானவர்களாகக் காணப்பட்டனர். அவர்கள் எல்லாரும் தாங்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்று உரக்கச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோதிலும், ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றத் தவறினர். கிறிஸ்துவின் பெயரையே தாங்கியிருந்த அந்தப் பின்பற்றிகளின் நிலையைக் கண்டு சாத்தான் களிகூர்ந்தான். அவர்களைத் தனது கண்ணியில் வைத்திருந்தான். நேரான பாதையை விட்டுப் போகும்படியாக பெரும்பான்மையினரை அவன் வழிநடத்தியிருந்தான்; அவர்கள் வேறு ஏதோ ஒரு வழியால் பரலோகத்திற்குள் ஏற முயன்றுகொண்டிருந்தனர். சியோனிலுள்ள பாவிகளோடும், உலகத்தை நேசிக்கும் கபடவானோடும், தூய்மையானவர்களும், சுத்தமானவர்களும், பரிசுத்தமானவர்களும் அனைத்தும் கலந்திருக்கிறதை தூதர்கள் கண்டனர். இயேசுவின் உண்மையான அன்பர்களைக் அவர்கள் கண்காணித்து வந்திருந்தனர்; ஆனால் கேடுபட்டவர்கள் பரிசுத்தமானவர்கள்மேல் பாதிப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தனர்.”

“இயேசுவைக் காணும் ஏக்கத்தினாலும் தீவிரமான விருப்பத்தினாலும் அவர்களுடைய இருதயங்கள் எரிந்துகொண்டிருந்தவர்கள், அவருடைய வருகையைப்பற்றி பேசுவதற்கு தங்களைச் சகோதரர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டவர்களால் தடுக்கப்பட்டார்கள். தேவதூதர்கள் முழு நிகழ்வையும் கண்டார்கள்; இயேசுவின் வெளிப்பாட்டை நேசித்திருந்த மீதமுள்ளவர்களோடு அவர்கள் இரங்கலுற்றார்கள். பின்னர் வேறொரு வல்லமையுள்ள தேவதூதன் பூமிக்கு இறங்கும்படி அனுப்பப்பட்டான். இயேசு அவன் கையில் ஒரு எழுத்தை வைத்தார்; அவன் பூமிக்கு வந்தபோது, ‘பாபிலோன் விழுந்தது! விழுந்தது!’ என்று அவன் சத்தமிட்டான். அப்பொழுது நான் மீண்டும் ஏமாற்றமடைந்தவர்களை மகிழ்ச்சியுடன் நோக்குகிறவர்களாகவும், தங்களுடைய ஆண்டவரின் வெளிப்பாட்டை விசுவாசத்துடனும் நம்பிக்கையுடனும் எதிர்நோக்கி, தங்கள் கண்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்துகிறவர்களாகவும் கண்டேன். ஆனால் பலர் உறக்கமாயிருந்தவர்கள் போல மந்தமான நிலையிலேயே இருப்பது போல் தோன்றினர்; என்றாலும் அவர்கள் முகங்களில் ஆழ்ந்த துக்கத்தின் சுவடுகளை நான் காண முடிந்தது. ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் வேதாகமத்திலிருந்து, தாங்கள் தாமதக்காலத்தில் இருப்பதையும், தரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்துக்காக பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டியதையும் கண்டார்கள். 1843-ஆம் ஆண்டில் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்நோக்கும்படி அவர்களை நடத்தின அதே ஆதாரமே, 1844-ஆம் ஆண்டிலும் அவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை வழிநடத்தியது. 1843-ஆம் ஆண்டில் அவர்களுடைய விசுவாசத்தை அடையாளப்படுத்திய அந்த உழைப்பு, பெரும்பான்மையோரிடத்தில் இல்லை என்பதை நான் கண்டேன். அவர்களுடைய ஏமாற்றம் அவர்களின் விசுவாசத்தை மங்கச்செய்திருந்தது. ஆனால் ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் இரண்டாம் தூதனுடைய முழக்கத்தில் ஒன்றானபோது, பரலோகப் படை மிகுந்த ஆர்வத்தோடு நோக்கி, அந்தச் செய்தியின் விளைவைக் கவனித்தது. கிறிஸ்தவர்கள் என்ற பெயரைத் தாங்கியவர்கள், ஏமாற்றமடைந்தவர்களை ஏளனத்துடனும் இகழ்ச்சியுடனும் அணுகுவதை அவர்கள் கண்டார்கள். இகழ்பவனுடைய உதடுகளில் இருந்து, ‘நீங்கள் இன்னும் மேலே போகவில்லையே!’ என்ற வார்த்தைகள் விழுந்தபோது, ஒரு தேவதூதன் அவற்றை எழுதிக்கொண்டான். அந்த தேவதூதன் சொன்னான்: ‘அவர்கள் தேவனை இகழ்கிறார்கள்.’”

“எலியாவின் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட சம்பவத்திற்குத் திரும்ப எனக்கு சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. அவருடைய மேலங்கி எலீஷாவின்மேல் விழுந்தது; துஷ்டமான பிள்ளைகளும் (அல்லது இளைஞர்களும்) அவரைப் பின்தொடர்ந்து, பரியாசம்பண்ணி, ‘ஏறிப்போ, வழுக்கைத்தலையனே! ஏறிப்போ, வழுக்கைத்தலையனே!’ என்று கூக்குரலிட்டார்கள். அவர்கள் தேவனைப் பரியாசம்பண்ணினார்கள்; அங்கேயே தங்கள் தண்டனையைச் சந்தித்தார்கள். இதை அவர்கள் தங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். பரிசுத்தவான்கள் மேலே எடுத்துக்கொள்ளப்படுவார்கள் என்ற கருத்தை இகழ்ந்து, பரியாசம்பண்ணியவர்களும் தேவனுடைய வாதைகளால் தண்டிக்கப்பட்டு, அவரோடு விளையாடுவது சிறிய விஷயம் அல்ல என்பதை உணர்வார்கள்.”

“இயேசு, தம் மக்களின் தளர்ந்து போன விசுவாசத்தை உயிர்ப்பித்து பலப்படுத்தவும், இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியையும், விரைவில் பரலோகத்தில் நடைபெறவிருந்த முக்கியமான அசைவையும் அவர்கள் புரிந்துகொள்ளத் தயார் செய்யவும், மற்ற தூதர்களை விரைவாகப் பறந்து செல்லும்படி நியமித்தார். இந்தத் தூதர்கள், இரண்டாம் தூதன் தன் பணியில் உதவுவதற்காகத் தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட பொறுப்பை நிறைவேற்றும்படி, இயேசுவினிடமிருந்து மிகுந்த வல்லமையையும் ஒளியையும் பெற்று, விரைவாக பூமிக்குப் பறந்து வந்ததை நான் கண்டேன். தூதர்கள், ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுச் செல்லுங்கள்’ என்று முழங்கியபோது, தேவனுடைய ஜனங்களின் மேல் ஒரு பெரிய ஒளி பிரகாசித்தது. அப்பொழுது, ஏமாற்றமடைந்திருந்த அவர்கள் எழுந்து, இரண்டாம் தூதனோடு ஒத்திசைவாக, ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுச் செல்லுங்கள்’ என்று அறிவித்ததை நான் கண்டேன். தூதர்களிடமிருந்து வந்த ஒளி எங்கும் இருளைத் துளைத்துச் சென்றது. சாத்தானும் அவன் தூதர்களும், இந்த ஒளி பரவுவதையும், அதற்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட விளைவை உண்டாக்குவதையும் தடுக்க முயன்றனர். அவர்கள் தேவனுடைய தூதர்களோடு வாதாடி, தேவன் ஜனங்களை ஏமாற்றிவிட்டார் என்றும், அவர்களுடைய எல்லா ஒளியாலும் வல்லமையாலும் கூட, இயேசு வருகிறார் என்று ஜனங்களை நம்பச் செய்ய முடியாது என்றும் கூறினர். சாத்தான் வழியை மறித்துவைத்து, ஜனங்களின் மனங்களை அந்த ஒளியிலிருந்து விலக்க முயன்றபோதிலும், தேவனுடைய தூதர்கள் தங்கள் பணியைத் தொடர்ந்து செய்தனர். அந்த ஒளியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியாகத் தோன்றினர். அவர்கள் தங்கள் கண்களை மேலே பரலோகத்தின்மேல் நிலைநிறுத்தி, இயேசுவின் வெளிப்பாட்டை ஏங்கினர். சிலர் மிகுந்த வேதனையில் இருந்து, அழுதும் ஜெபித்தும் கொண்டிருந்தனர். அவர்களுடைய கண்கள் தங்கள்மேலேயே நிலைபெற்றிருந்ததுபோல் தோன்றியது; அவர்கள் மேலே நோக்கத் துணியவில்லை.”

“பரலோகத்திலிருந்து வந்த ஒரு விலையுயர்ந்த ஒளி அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்த இருளைப் பிரித்தது; தம்மீதே நம்பிக்கையிழந்த நிலையில் நிலைத்திருந்த அவர்களுடைய கண்கள் மேல்நோக்கித் திருப்பப்பட்டன; அந்நேரத்தில் அவர்களுடைய முகஅம்சமெங்கும் நன்றியுணர்வும் பரிசுத்தமான மகிழ்ச்சியும் வெளிப்பட்டன. இயேசுவும் தூதர்க் கூட்டமெங்கும் விசுவாசமுள்ள காத்திருக்கிறவர்களை அங்கீகாரத்தோடு நோக்கினார்கள்.”

“முதலாம் தூதனுடைய செய்தியின் ஒளியை நிராகரித்து அதற்கு எதிர்த்தவர்கள், இரண்டாம் செய்தியின் ஒளியையும் இழந்தார்கள்; ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்’ என்ற செய்தியோடு இணைந்திருந்த வல்லமையினாலும் மகிமையினாலும் அவர்களுக்கு எந்த நன்மையும் கிடைக்க முடியவில்லை. இயேசு அவர்களிடமிருந்து கடுமையான முகபாவத்துடன் விலகினார். அவர்கள் அவரை அலட்சியப்படுத்தியும் நிராகரித்தும் இருந்தார்கள். அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் மகிமையின் மேகமொன்றில் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்கள் தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்துகொள்ள காத்திருந்து, விழித்திருந்து, ஜெபித்தார்கள். அவரை அவமதித்துவிடுவோமோ என்று அவர்கள் மிகுந்த பயத்தோடு இருந்தார்கள். தேவனுடைய மக்களிடமிருந்து இந்தத் தெய்வீக ஒளியை மறைக்கச் சாத்தானும் அவன் தூதர்களும் முயன்றதை நான் கண்டேன்; ஆனால் காத்திருந்தவர்கள் அந்த ஒளியைப் பேணிக்காத்து, தங்கள் கண்களைப் பூமியிலிருந்து இயேசுவை நோக்கி உயர்த்தியிருந்தவரை, இந்தப் பொக்கிஷமான ஒளியை அவர்களிடமிருந்து பறித்துக்கொள்ள சாத்தானுக்கு எந்த அதிகாரமும் இருக்கவில்லை. வானத்திலிருந்து அளிக்கப்பட்ட இந்தச் செய்தி சாத்தானையும் அவன் தூதர்களையும் கொதிக்கவைத்தது; இயேசுவை நேசிப்பதாகத் தாங்களே கூறிக்கொண்டிருந்தும், அவருடைய வருகையை இகழ்ந்தவர்கள், விசுவாசமுள்ள நம்பிக்கையுடையவர்களை நிந்தித்தும் பரிகசித்தும் வந்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் அனுபவித்த ஒவ்வொரு அவமதிப்பையும், ஒவ்வொரு அலட்சியத்தையும், ஒவ்வொரு துஷ்பிரயோகத்தையும், தங்களைச் சகோதரர்கள் என்று உரிமை கொண்டவர்களிடமிருந்து அவர்கள் பெற்ற ஒவ்வொன்றையும், ஒரு தூதன் குறித்துக்கொண்டிருந்தான். அநேகரும் தங்கள் சத்தத்தை உயர்த்தி, ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்’ என்று முழங்கினார்கள்; இயேசுவின் வெளிப்பாட்டை நேசிக்காததாலும், அவருடைய இரண்டாம் வருகையைப் பற்றித் தங்கியிருந்து சிந்திக்க அவர்களுக்கு அனுமதிக்காததாலும், அத்தகைய தங்கள் சகோதரர்களை அவர்கள் விட்டு வெளியேறினார்கள். அவருடைய வருகையை நிராகரித்தும் இகழ்ந்தும் இருந்தவர்களிடமிருந்து இயேசு தம்முடைய முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டதை நான் கண்டேன்; பின்னர் அசுத்தமானவர்களுக்குள் இருந்து தம் ஜனங்களை வெளியே நடத்தும்படி அவர் தூதர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார், அவர்கள் அசுத்தப்படாதிருக்கும்படி. செய்திகளுக்குக் கீழ்ப்படியிருந்தவர்கள் சுதந்திரமாகவும் ஐக்கியமாகவும் பிரிந்து நின்றார்கள். ஒரு பரிசுத்தமான, உன்னதமான ஒளி அவர்கள்மேல் பிரகாசித்தது. அவர்கள் உலகத்தைத் துறந்து, அதிலிருந்த தங்கள் பாசங்களை அறுத்தெறிந்து, தங்கள் பூமியிலான நலன்களைத் தியாகம் செய்தார்கள். தங்கள் பூமியிலான செல்வத்தை அவர்கள் விட்டுவிட்டார்கள்; தங்கள் அன்பான இரட்சகரைக் காணும் எதிர்பார்ப்போடு, அவர்களுடைய ஏக்கமிகு பார்வை வானத்தை நோக்கி திருப்பப்பட்டிருந்தது. ஒரு புனிதமான, பரிசுத்தமான ஆனந்தம் அவர்களுடைய முகங்களில் ஒளிவீசி, உள்ளத்தில் ஆண்ட சமாதானத்தையும் சந்தோஷத்தையும் வெளிப்படுத்தியது. அவர்களுடைய சோதனையின் நேரம் நெருங்கிவந்தபடியால், இயேசு தம்முடைய தூதர்களைச் சென்று அவர்களைப் பலப்படுத்தும்படி கட்டளையிட்டார். இந்தக் காத்திருப்போருக்கு இன்னும் அவர்கள் அனுபவிக்க வேண்டிய முறையில் சோதனை வரவில்லை என்பதை நான் கண்டேன். அவர்கள் பிழைகளிலிருந்து இன்னும் முழுமையாக விடுபடவில்லை. பூமியின் மக்களுக்கு எச்சரிக்கையையும், மீண்டும் மீண்டும் செய்திகளையும் அனுப்பி, அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்புள்ளிவரை கொண்டு வந்து, தங்களைத் தாங்களே விடாமுயற்சியுடன் ஆராயும்படி நடத்தி, புறஜாதிகளிடமிருந்தும் பாப்பரசர்களிடமிருந்தும் பரம்பரையாக வந்த பிழைகளைத் தம்மிடமிருந்து களைந்தொழிக்கும்படி செய்த தேவனுடைய இரக்கத்தையும் நற்குணத்தையும் நான் கண்டேன். இந்தச் செய்திகளின் மூலம், தேவன் தம் ஜனங்களைத் தமக்காக அதிக வல்லமையோடு செயற்படக்கூடிய இடத்திற்கும், அவர்கள் அவருடைய எல்லாக் கற்பனைகளையும் கைக்கொள்ளக்கூடிய நிலைக்கும் வெளியே கொண்டு வருகிறார்....”

“பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இயேசுவின் ஊழியம் நிறைவடைந்து, அவர் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசித்து, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் அடங்கியிருந்த பேழையின் முன் நின்றபோது, அவர் மூன்றாம் செய்தியுடன் இன்னொரு வல்லமையுள்ள தூதனைப் பூமிக்குப் அனுப்பினார். அவர் அந்தத் தூதனின் கையில் ஒரு சுருளை வைத்தார்; அவன் மகிமையுடனும் வல்லமையுடனும் பூமிக்குத் இறங்கியபோது, மனிதருக்கெப்போதும் அறிவிக்கப்பட்டவற்றிலேயே மிகவும் பயங்கரமான மிரட்டலாகிய ஒரு கடுமையான எச்சரிப்பை அறிவித்தான். இந்தச் செய்தி தேவனுடைய பிள்ளைகளை எச்சரிக்கையோடு நிற்கச் செய்து, அவர்களுக்கு முன்னிலையில் இருந்த சோதனையினதும் வேதனையினதும் நேரத்தை அவர்களுக்குக் காட்டும்படி ஏற்படுத்தப்பட்டது. தூதன் கூறினான்: அவர்கள் மிருகத்தோடும் அதன் உருவத்தோடும் நெருங்கிய மோதலுக்குள் கொண்டுவரப்படுவார்கள். நித்திய ஜீவனுக்கான அவர்களுடைய ஒரே நம்பிக்கை உறுதியாய் நிலைத்திருக்கிறதிலே இருக்கிறது. அவர்களுடைய ஜீவன் ஆபத்தில் இருந்தாலும், அவர்கள் சத்தியத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்க வேண்டும். மூன்றாம் தூதன் தன் செய்தியை இந்த வார்த்தைகளால் முடிக்கிறான்: “இங்கே பரிசுத்தவான்களின் பொறுமை இருக்கிறது; தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறவர்கள் இவர்கள்.” அவன் இந்த வார்த்தைகளை மறுபடியும் உச்சரித்தபோது, பரலோகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தைச் சுட்டிக்காட்டினான். இந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிற அனைவரின் மனங்களும், இயேசு பேழையின் முன் நின்று, இன்னும் இரக்கம் தங்கியிருக்கிற அனைவருக்காகவும், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அறியாமையினால் மீறியவர்களுக்காகவும், தமது இறுதியான பரிந்துரையைச் செய்கிற அந்த மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் பக்கம் திருப்பப்படுகின்றன. இந்தப் பாவநிவாரணம் நீதிமானான இறந்தவர்களுக்காகவும் நீதிமானான உயிரோடிருக்கிறவர்களுக்காகவும் செய்யப்படுகிறது. தேவனுடைய கட்டளைகளின்மேலான வெளிச்சத்தைப் பெறாமல், அறியாமையினால் பாவஞ்செய்தவர்களாகிய இறந்துபோனோருக்காகவும் இயேசு பாவநிவாரணம் செய்கிறார்.”

“இயேசு மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் வாசலைத் திறந்தபின், சப்த தினத்தின் ஒளி காணப்பட்டது; மேலும், பண்டைய காலத்தில் தேவன் இஸ்ரவேல் புத்திரரைச் சோதித்ததுபோலவே, அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அவர்கள் காக்கிறார்களா என்பதை அறிய, தேவனுடைய ஜனங்கள் சோதிக்கப்பெற்று நிரூபிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. மூன்றாம் தூதன் மேல்நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டி, ஏமாற்றமடைந்தவர்களுக்கு பரலோகப் பரிசுத்தாலயத்தின் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கான வழியைக் காட்டுகிறதை நான் கண்டேன். அவர்கள் விசுவாசத்தினால் இயேசுவைப் பின்பற்றி மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்றார்கள். மறுபடியும் அவர்கள் இயேசுவைக் கண்டடைந்தார்கள்; ஆனந்தமும் நம்பிக்கையும் புதிதாய் பொங்கி எழுந்தன. அவர்கள் பின்நோக்கி, இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையின் அறிவிப்பிலிருந்து தொடங்கி, 1844-ஆம் ஆண்டில் காலம் கடந்துபோன தருணம் வரையிலான தங்கள் பயணத்தை மீளாய்வு செய்து கொண்டிருந்ததை நான் கண்டேன். தங்களுடைய ஏமாற்றம் விளக்கமடைந்ததையும், ஆனந்தமும் உறுதியும் மறுபடியும் அவர்களை உயிர்ப்பித்ததையும் அவர்கள் காண்கிறார்கள். மூன்றாம் தூதன் கடந்தகாலத்தையும் நிகழ்காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் ஒளியூட்டியிருக்கிறான்; மேலும், தேவன் தமது மறைவான தெய்வீக ஏற்பாட்டினால் நிச்சயமாக அவர்களை வழிநடத்தினாரென்று அவர்கள் அறிகிறார்கள்.”

“மீதமுள்ளவர்கள் இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்று, உடன்படிக்கையின் பெட்டகத்தையும் கிருபாசனத்தையும் கண்டு, அவற்றின் மகிமையால் மயங்கிப்போனார்கள் என்று எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. இயேசு பெட்டகத்தின் மூடியை உயர்த்தினார்; இதோ! கற்பலகைகள், அவற்றின்மேல் எழுதப்பட்ட பத்துக் கட்டளைகள். அவர்கள் ஜீவனுள்ள அந்தத் தெய்வீக அருள்வாக்குகளை ஆராய்ந்து செல்கின்றனர்; ஆனால் பத்து பரிசுத்தக் கட்டளைகளின் நடுவில் நான்காவது கட்டளை உயிருடன் நிலைத்திருப்பதையும், மற்ற ஒன்பதின்மேல் இருப்பதைக் காட்டிலும் அதன்மேல் அதிக பிரகாசமுள்ள ஒளி ஒளிர்வதையும், அதைச் சுற்றி மகிமையின் ஒளிவட்டம் இருப்பதையும் காணும் போது, அவர்கள் நடுங்கி பின்வாங்குகின்றனர். சப்தம் நீக்கப்பட்டதாகவோ, அல்லது வாரத்தின் முதல் நாளாக மாற்றப்பட்டதாகவோ தெரிவிக்கும் எதையும் அவர்கள் அங்கே காணவில்லை. அது, மலையின்மேல் மின்னல்கள் பிளந்து ஒளிர, இடிகள் முழங்க, தேவனுடைய வாயினால் மிக்க கவனமூட்டும் பயங்கரமான மகத்துவத்துடன் உச்சரிக்கப்பட்டபோதுள்ளபடியும், அவருடைய சொந்த பரிசுத்த விரலால் கற்பலகைகளில் எழுதப்பட்டபோதுள்ளபடியும் வாசிக்கிறது: ‘ஆறு நாட்கள் நீ உழைத்து உன் கிரியைகளையெல்லாம் செய்க; ஆனால் ஏழாம் நாள் உன் தேவனாகிய கர்த்தரின் சப்தம்.’ பத்துக் கட்டளைகளுக்காக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட கவனத்தை அவர்கள் பார்த்து ஆச்சரியப்படுகின்றனர். அவை யெகோவாவினருகே வைக்கப்பட்டிருப்பதையும், அவருடைய பரிசுத்தத்தால் நிழலிடப்பட்டும் பாதுகாக்கப்பட்டும் இருப்பதையும் அவர்கள் காண்கின்றனர். தசகற்பனையின் நான்காவது கட்டளையைத் தாங்கள் மிதித்திருப்பதையும், யெகோவா பரிசுத்தப்படுத்திய நாளுக்குப் பதிலாக, புறஜாதியாராலும் பாப்பரசரின் ஆதரவாளர்களாலும் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒரு நாளைக் கடைப்பிடித்திருப்பதையும் அவர்கள் காண்கின்றனர். அவர்கள் தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்தி, தங்களுடைய கடந்தகால மீறுதல்களினிமித்தம் புலம்புகின்றனர்.”

“இயேசு அவர்களுடைய பாவஅறிக்கைகளையும் ஜெபங்களையும் தம் பிதாவினிடத்தில் சமர்ப்பிக்கும்போது, தூபக்கலசத்தில் இருந்த தூபம் புகையெழுவது நான் கண்டேன். அது மேலேறிக்கொண்டிருக்கையில், ஒரு பிரகாசமான ஒளி இயேசுவின்மேலும் கிருபாசனத்தின்மேலும் தங்கியது; மேலும், தாங்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறினவர்களென்று அறிந்ததினால் கலங்கியிருந்த அந்த ஊக்கமுள்ள ஜெபக்காரர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டார்கள்; அவர்களுடைய முகங்கள் நம்பிக்கையினாலும் சந்தோஷத்தினாலும் ஒளிர்ந்தன. அவர்கள் மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையில் சேர்ந்துகொண்டு, தங்கள் சத்தங்களை உயர்த்தி, அந்தக் கம்பீரமான எச்சரிக்கையை அறிவித்தார்கள். ஆனால் ஆரம்பத்தில் சிலரே அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; எனினும் அவர்கள் அந்த எச்சரிக்கையை அறிவிப்பதில் உற்சாகத்தோடு தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தார்கள். பின்னர், அநேகர் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டு, முதலில் அந்த எச்சரிக்கையை அறிவித்தவர்களுடன் தங்கள் சத்தங்களை ஒன்றுபடுத்துவதையும், தேவன் பரிசுத்தப்படுத்திய தம் இளைப்பாறும் நாளைக் கடைப்பிடிப்பதினால் தேவனை உயர்த்தி, அவரை மகிமைப்படுத்துவதையும் நான் கண்டேன்.”

“மூன்றாம் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்களில் பலருக்கு, முன்னைய இரண்டு செய்திகளில் ஒரு அனுபவமும் இல்லை. இதைச் சாத்தான் அறிந்திருந்தான்; அவர்களை வீழ்த்துவதற்காக அவனுடைய தீய கண் அவர்கள்மேல் விழித்திருந்தது; ஆனால் மூன்றாம் தூதன் அவர்களை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குச் சுட்டிக்காட்டிக்கொண்டிருந்தான்; மேலும், முந்தைய செய்திகளில் அனுபவம் பெற்றிருந்தவர்கள், அவர்களுக்கு பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்கான வழியைச் சுட்டிக்காட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். பலர் தூதர்களின் செய்திகளில் சத்தியத்தின் பரிபூரண சங்கிலியைப் பார்த்து, அதை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அவர்கள் அந்தச் செய்திகளை அவற்றின் வரிசைப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு, விசுவாசத்தினால் இயேசுவைப் பின்பற்றி பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குள் சென்றார்கள். இந்தச் செய்திகள், சபையை நிலைத்திருக்கப் பற்றிப்பிடிக்கும் ஒரு நங்கூரமாக எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டன. மேலும், தனிநபர்கள் அவற்றை ஏற்று உணரும்போது, அவர்கள் சாத்தானுடைய அநேக வஞ்சகங்களுக்கு எதிராகக் காக்கப்படுகிறார்கள்.”

1844 ஆம் ஆண்டின் மகா ஏமாற்றத்தின் பின்னர், சாத்தானும் அவன் தூதர்களும் சபையின் விசுவாசத்தைச் சிதறடிக்க வலைகளை அமைப்பதில் மிகுந்தச் சுறுசுறுப்புடன் ஈடுபட்டிருந்தனர். இவ்விஷயங்களில் தனிப்பட்ட அனுபவம் உடைய சிலரின் மனங்களை அவன் பாதித்துக் கொண்டிருந்தான். அவர்கள் தாழ்மையான தோற்றமுடையவர்களாயிருந்தனர். அவர்கள் முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகளை மாற்றி, அவற்றின் நிறைவேற்றத்தை எதிர்காலத்திற்குச் சுட்டிக்காட்டினர்; மற்றவர்கள் அவை ஏற்கனவே கடந்த காலத்தில் நிறைவேறிவிட்டன என்று அறிவித்து, மிகவும் தொலைந்த காலத்தைச் சுட்டிக் காட்டினர். இந்த நபர்கள் அனுபவமற்றவர்களின் மனங்களை விலக்கி இழுத்துச் சென்று, அவர்களுடைய விசுவாசத்தை அசைத்துக் கொண்டிருந்தனர். சிலர் சபையிலிருந்து பிரிந்து, தமக்கெனத் தனித்த விசுவாசத்தை நிறுவ முயன்று வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தனர். இவை அனைத்திலும் சாத்தான் களிகூர்ந்தான்; ஏனெனில் நங்கூரத்திலிருந்து விடுபட்டவர்களைத் தாம் பலவிதப் பிழைகளால் பாதித்து, உபதேசங்களின் காற்றினால் அலைக்கழிக்க முடியும் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான். முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகளில் முன்னின்று வழிநடத்திய பலர், அவற்றையே மறுத்தனர்; சபை முழுவதும் பிளவுபட்டும் சிதறியும் காணப்பட்டது. அப்பொழுது நான் Wm. Miller-ஐ கண்டேன். அவர் குழப்பமுற்றவராய் தோன்றினார்; தம் ஜனங்களுக்காகத் துக்கத்தாலும் துன்பத்தாலும் வளைந்திருந்தார். 1844 ஆம் ஆண்டில் ஒருமித்தும் அன்போடும் இருந்த கூட்டம், தங்களுக்குள் இருந்த அன்பை இழந்து, ஒருவர் மற்றொருவருக்கு விரோதமாக நிற்பதை அவர் கண்டார். அவர்கள் குளிர்ச்சியான, பின்வாங்கிய நிலையிலே மீண்டும் விழுவதையும் அவர் கண்டார். துக்கம் அவரது பலத்தைச் சிதைத்துவிட்டது. Wm. Miller-ஐ முக்கியமான சிலர் கண்காணித்து, அவர் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியையும் தேவனுடைய கற்பனைகளையும் ஏற்றுக்கொள்வாரோ என்று அஞ்சுவதைக் கண்டேன். மேலும் அவர் வானத்திலிருந்து வந்த ஒளியின்பால் சாயும்போதெல்லாம், அவரது மனதை அதிலிருந்து விலக்கிச் செல்லச் செய்ய அவர்கள் ஏதோ ஒரு திட்டத்தை வகுப்பார்கள். அவரது மனதை இருளில் வைத்திருக்கவும், அவர்களிடையே அவர் செலுத்திய செல்வாக்கைத் தக்கவைத்திருக்கவும் ஒரு மனிதத் தாக்கம் பயன்படுத்தப்படுவதைக் கண்டேன். கடைசியில் Wm. Miller வானத்திலிருந்து வந்த ஒளிக்கு விரோதமாகத் தமது சத்தத்தை உயர்த்தினார். தமக்கிருந்த ஏமாற்றத்தை முழுமையாக விளக்கி, கடந்த காலத்தின் மேல் ஒளியையும் மகிமையையும் பொழிந்து, அவரது களைத்துப்போன ஆற்றல்களைப் புதுப்பித்து, அவரது நம்பிக்கையை ஒளிரச் செய்து, அவரை தேவனை மகிமைப்படுத்தச் செய்திருக்கும் அந்தச் செய்தியை அவர் ஏற்காததிலே தவறினார். ஆனால் அவர் தெய்வீக ஞானத்திற்குப் பதிலாக மனித ஞானத்தைச் சார்ந்தார்; மேலும் தம் ஆண்டவரின் காரியத்தில் கடுமையான உழைப்பினாலும் வயதினாலும் முறிந்தவராயிருந்ததால், அவரைச் சத்தியத்திலிருந்து விலக்கி வைத்தவர்களைப்போல அவர் பொறுப்புக்குரியவரல்லர். அவர்கள் பொறுப்புடையவர்கள்; பாவம் அவர்கள்மேலே நிலைத்திருக்கிறது. Wm. Miller மூன்றாம் செய்தியின் ஒளியைக் கண்டிருக்கக் கூடுமானால், அவருக்கு இருண்டதும் மர்மமுமானதுமாகத் தோன்றிய பல விஷயங்கள் விளக்கப்பட்டிருக்கும். அவரது சகோதரர்கள் தமக்கு இவ்வளவு ஆழமான அன்பையும் அக்கறையையும் காட்டுகின்றனர் என்று அவர் எண்ணியதால், அவர்களிடமிருந்து தம்மை பிரித்துக்கொள்ள முடியாது என்று நினைத்தார். அவரது இருதயம் சத்தியத்தின்பால் சாய்ந்தது; ஆனால் பின்னர் அவர் தம் சகோதரர்களை நோக்கிப் பார்த்தார். அவர்கள் அதற்கு விரோதித்தனர். இயேசுவின் வருகையை அறிவிப்பதில் தம்முடன் பக்கமும் தோளும் சேர்ந்து நின்றவர்களிடமிருந்து அவர் தம்மை பிரித்துக்கொள்ள முடியுமா? அவர்கள் நிச்சயமாகத் தம்மைத் தவறான வழிக்குத் தள்ளமாட்டார்கள் என்று அவர் நினைத்தார்.

“சாத்தானின் அதிகாரத்திற்குக் கீழ்ப்படவும், மரணம் அவன்மேல் ஆதிக்கம் செலுத்தவும் தேவன் அவரை அனுமதித்தார். அவரை தேவனிடமிருந்து இடையறாது இழுத்துக்கொண்டிருந்தவர்களிடமிருந்து விலக்கி, கல்லறையில் அவரை மறைத்தார். வாக்குக்கொடுக்கப்பட்ட தேசத்திற்குள் நுழையவிருந்த வேளையிலேயே மோசே தவறினான். அதுபோலவே, Wm. Miller பரலோக கானானுக்குள் விரைவில் நுழையவிருந்தபோது, தன் செல்வாக்கு சத்தியத்திற்கு விரோதமாகச் செல்ல அனுமதித்ததினால் தவறினான் என்பதை நான் கண்டேன். மற்றவர்கள் அவனை இதற்குள் இட்டுச் சென்றார்கள். அதற்குக் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டியது அவர்களே. ஆனால் தேவனுடைய இந்த ஊழியக்காரனின் விலையுயர்ந்த தூள்மீதுக் தேவதூதர்கள் காவல் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; கடைசி எக்காளத்தின் சத்தத்தின்போது அவர் வெளிவருவார்.”

“நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டும் உறுதியாய் நிலைத்தும் இருந்த ஒரு கூட்டத்தினரை நான் கண்டேன்; சபையின் நிலைநிறுத்தப்பட்ட விசுவாசத்தை அசைத்தழிக்க முயல்வோர்க்கு அவர்கள் எவ்வித ஆதரவையும் அளிக்கமாட்டார்கள். தேவன் அவர்களை அனுகூலத்தோடு நோக்கினார். எனக்குக் மூன்று படிகள் காண்பிக்கப்பட்டன—ஒன்று, இரண்டு, மூன்று—முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகள். அப்பொழுது தூதன் கூறினான்: இந்தச் செய்திகளில் ஒருவன் ஒரு கட்டையையாவது நகர்த்தினாலும், ஒரு முளையையாவது அசைத்தாலும் அவனுக்கு ஐயோ. இந்தச் செய்திகளின் உண்மையான புரிதல் உயிர்ப்பொருந்திய முக்கியத்துவமுடையது. அவை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன என்பதிலே ஆத்துமாக்களின் நியதி தொங்கிக்கிடக்கிறது. நான் மீண்டும் இந்தச் செய்திகளின் வழியாக நடத்தப்பட்டேன்; தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் அனுபவத்தை எவ்வளவு விலையுயர்ந்து பெற்றிருந்தார்கள் என்பதைக் கண்டேன். அது மிகுந்த துன்பத்தாலும் கடுமையான போராட்டத்தாலும் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. படிப்படியாக தேவன் அவர்களை நடத்தி வந்தார்; இறுதியில் அவர்களை திடமான, அசைக்கமுடியாத ஒரு மேடையின் மேல் நிலைநிறுத்தினார். பின்னர், அந்த மேடையின் அண்மைக்கு வந்த சிலரை நான் கண்டேன்; அதில் கால்வைக்குமுன் அவர்கள் அதன் அஸ்திவாரத்தை ஆராய்ந்தனர். சிலர் மகிழ்ச்சியுடன் உடனே அதன்மேல் கால்வைத்தனர். மற்றவர்கள், மேடையின் அஸ்திவாரம் அமைக்கப்பட்ட விதத்திலே குறை காணத் தொடங்கினர். அதில் சீர்திருத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர்; அப்பொழுது அந்த மேடை இன்னும் பூரணமாகவும், ஜனங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் இருப்பார்கள் என்றனர். சிலர் மேடையிலிருந்து இறங்கி அதைப் பரிசோதித்தனர்; பின்னர் அதில் குறைகண்டு, அது தவறாக அமைக்கப்பட்டதாக அறிவித்தனர். மேடையின் மேல் ஏறக்குறைய எல்லாரும் உறுதியாக நிலைத்திருந்தார்கள் என்றும், அதிலிருந்து இறங்கியிருந்த மற்றவர்களிடம் தங்கள் புகார்களை நிறுத்தும்படி அவர்கள் அறிவுறுத்தினார்கள் என்றும் நான் கண்டேன்; ஏனெனில் தேவனே தலைமை நிர்மாணிப்பாளர், அவர்கள் அவருக்கே விரோதமாகப் போராடிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களை இந்த உறுதியான மேடையின்மேல் நடத்தி வந்த தேவனுடைய அதிசயமான கிரியையை அவர்கள் விவரித்துச் சொன்னார்கள்; ஒருமனதாக ஏறக்குறைய அனைவரும் தங்கள் கண்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, உரத்த சத்தத்தோடு தேவனை மகிமைப்படுத்தினர். இது முறையிட்டும் மேடையை விட்டும் சென்றிருந்தவர்களில் சிலரின் இருதயங்களைத் தொட்டது; அவர்கள் மீண்டும் தாழ்மையான முகப்போடு அதன்மேல் கால்வைத்தனர்.”

“கிறிஸ்துவின் முதல் வருகையின் அறிவிப்பிற்கே என் கவனம் மீண்டும் திருப்பப்பட்டது. யோவான், இயேசுவின் வருகைக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக, எலியாவின் ஆவியிலும் வல்லமையிலும் அனுப்பப்பட்டார். யோவானின் சாட்சியை நிராகரித்தவர்கள், இயேசுவின் போதனைகளினால் எந்தப் பயனும் அடையவில்லை. அவருடைய முதல் வருகையின் அறிவிப்புக்கு அவர்கள் காட்டிய எதிர்ப்பு, அவர் மேசியா என்பதற்கான மிக வலிமையான சான்றுகளைக்கூட அவர்கள் எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலையில் அவர்களை நிறுத்தியது. யோவானின் செய்தியை நிராகரித்தவர்களை, இன்னும் மேலாகச் சென்று இயேசுவையே நிராகரித்து அவரைச் சிலுவையில் அறையும்படியாக சாத்தான் வழிநடத்தினான். இவ்வாறு செய்ததினால், அவர்கள் தங்களைப் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் கிடைக்கக்கூடிய ஆசீர்வாதத்தைப் பெற முடியாத நிலையில் வைத்துக்கொண்டார்கள்; அந்த ஆசீர்வாதமே அவர்களுக்கு பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்கான வழியை அறிவித்திருக்கும். ஆலயத்திரை கிழிந்தது, யூதர்களின் பலிகளும் சடங்குகளும் இனி ஏற்கப்படமாட்டாவென்பதைக் காட்டியது. மகா பலி செலுத்தப்பட்டிருந்தது, அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டும் இருந்தது; பெந்தெகொஸ்தே நாளில் இறங்கிய பரிசுத்த ஆவியானவர், சீஷர்களின் சிந்தனைகளை பூமியிலுள்ள பரிசுத்தஸ்தலத்திலிருந்து பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குத் திருப்பினார்; அங்கே இயேசு தமது சொந்த இரத்தத்தின் மூலம் பிரவேசித்து, தமது பரிகாரத்தின் நன்மைகளைத் தம்முடைய சீஷர்கள்மேல் பொழிந்தார். யூதர்கள் முழுமையான மயக்கத்திலும் முழு இருளிலும் விடப்பட்டார்கள். இரட்சிப்புத் திட்டத்தைப் பற்றிய அவர்களுக்கு இருக்கக்கூடிய எல்லா வெளிச்சத்தையும் அவர்கள் இழந்தார்கள்; இன்னும் தங்கள் பயனற்ற பலிகளிலும் காணிக்கைகளிலும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்கள். பரிசுத்தஸ்தலத்தின் முதல் பிரிவிலுள்ள கிறிஸ்துவின் மத்தியஸ்த ஊழியத்தினால் அவர்களுக்கு எந்தப் பயனும் கிடைக்க முடியவில்லை. பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலம் பூமியிலுள்ள பரிசுத்தஸ்தலத்தின் இடத்தை எடுத்திருந்தது; இருந்தபோதிலும், பரலோகத்திற்கான வழியைப் பற்றிய அறிவு அவர்களுக்கில்லை.”

யூதர்கள் இயேசுவை நிராகரித்து அவரைச் சிலுவையில் அறையச் செய்த வழியை அநேகர் பயங்கர உணர்வுடன் நோக்குகின்றனர். மேலும், அவர்மேல் செய்யப்பட்ட அவமானகரமான துஷ்பிரயோகத்தின் வரலாற்றைப் படிக்கும் போது, தாங்கள் கிறிஸ்துவை நேசிக்கிறோம் என்றும், பேதுருவைப்போல அவரை மறுத்திருக்கமாட்டோம் என்றும், யூதர்களைப்போல அவரைச் சிலுவையில் அறையச் செய்திருக்கமாட்டோம் என்றும் எண்ணுகின்றனர். ஆனால், தமது குமாரனுக்காக அவர்கள் வெளிப்படுத்தியதாகக் கூறிய அனுதாபத்தை கண்டிருந்த தேவன், அவர்களைச் சோதித்தார்; மேலும், அவர்கள் இயேசுவுக்காக உரிமைகோரிய அந்த அன்பைச் சோதனைக்குக் கொண்டுவந்தார்.

“அந்தச் செய்தி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட விதத்தை முழு வானமும் ஆழ்ந்த ஆர்வத்துடன் கவனித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் இயேசுவை நேசிக்கிறோம் என்று அறிக்கையிடுகிறவர்களில் அநேகர், சிலுவையின் வரலாற்றைப் படிக்கும் போது கண்ணீர் சிந்தினார்களாயினும், அந்தச் செய்தியை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்குப் பதிலாக, கோபமடைந்து, இயேசுவின் வருகையின் நற்செய்தியை இகழ்ந்து, அதைக் மாயை என்று அறிவித்தார்கள். அவருடைய வெளிப்பாட்டை நேசித்தவர்களுடன் அவர்கள் ஐக்கியம் கொள்ள விரும்பவில்லை; மாறாக அவர்களை வெறுத்து, சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றினார்கள். முதல் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள் இரண்டாவது செய்தியால் எந்த நன்மையும் அடைய முடியவில்லை; அவர்களை விசுவாசத்தினால் இயேசுவோடு சேர்ந்து பரலோக பரிசுத்தஸ்தலத்தின் மகா பரிசுத்த இடத்திற்குள் பிரவேசிக்கத் தயார் செய்ய வேண்டிய நடுநிசி முழக்கத்தினாலும் அவர்கள் பயனடையவில்லை. முன்னிருந்த அந்த இரு செய்திகளையும் நிராகரித்ததினால், மகா பரிசுத்த இடத்திற்கான வழியை காட்டுகிற மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியிலும் அவர்கள் எந்த ஒளியையும் காண முடியவில்லை. யூதர்கள் இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்ததுபோல, பெயரளவிலான சபைகளும் இந்தச் செய்திகளைச் சிலுவையில் அறைந்துவிட்டன என்று நான் கண்டேன்; ஆகையால், பரலோகத்தில் நிகழ்ந்த அந்த மாற்றம் பற்றிய அறிவும், மகா பரிசுத்த இடத்திற்கான வழி பற்றிய அறிவும் அவர்களுக்கு இல்லை; அங்கு இயேசு செய்யும் மத்தியஸ்தப் பணியினால் அவர்கள் பயனடையவும் முடியாது. பயனற்ற தங்கள் பலிகளைச் செலுத்திய யூதர்களைப் போலவே, இயேசு விட்டு வெளியேறிய அந்தப் பிரிவுக்கே அவர்கள் பயனற்ற தங்கள் ஜெபங்களை ஏறெடுக்கிறார்கள்; கிறிஸ்துவின் பின்பற்றிகளென்று சொல்லிக்கொள்ளுகிறவர்களின் மோசப்பில் மகிழ்ச்சியடையும் சாத்தான், அவர்களைத் தனது கண்ணியில் இறுக்கமாகப் பிணைத்து, ஒரு சமயப்பண்புடைய தோற்றத்தை ஏற்று, இவ்வாறு அறிக்கையிடும் கிறிஸ்தவர்களின் மனங்களைத் தன்னிடமே இழுத்துச் செல்கிறான்; தன் வல்லமையாலும், தன் அடையாளங்களாலும், பொய்யான அதிசயங்களாலும் கிரியையாற்றுகிறான். சிலரை அவன் ஒரு வகையில் ஏமாற்றுகிறான்; மற்ற சிலரை வேறொரு வகையில் ஏமாற்றுகிறான். வெவ்வேறு மனங்களைப் பாதிக்க அவனிடம் வெவ்வேறு மோசப்புகள் தயாராய் உள்ளன. சிலர் ஒரு மோசப்பைப் பார்த்து நடுங்கும் அளவுக்கு அருவருப்படைகிறார்கள்; ஆனால் வேறொரு மோசப்பை அவர்கள் உடனே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். சாத்தான் சிலரை ஆவிகளோடு தொடர்பு கொள்ளும் வஞ்சகத்தால் ஏமாற்றுகிறான். அவன் ஒளியின் தூதனாகவும் வந்து, தேசமெங்கும் தன் செல்வாக்கை விரிக்கிறான். எங்கும் பொய்யான சீர்திருத்தங்களை நான் கண்டேன். சபைகள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்து, தேவன் தங்களுக்காக அதிசயமாக கிரியையாற்றுகிறார் என்று எண்ணின; ஆனால் அது வேறொரு ஆவியாக இருந்தது. அது மறைந்துபோய், உலகத்தையும் சபையையும் முன்பிருந்ததைவிட இன்னும் மோசமான நிலையிலே விட்டுச் செல்லும்.”

“பெயரளவிலான அட்வென்டிஸ்டர்களிடையிலும், வீழ்ச்சியடைந்த சபைகளிடையிலும், தேவனுக்குச் சத்தியநேர்மையுள்ள பிள்ளைகள் உள்ளார்கள் என்பதை நான் கண்டேன்; மேலும், வாதைகள் ஊற்றப்படுவதற்கு முன்பாகவே, ஊழியக்காரரும் ஜனங்களும் இன்னும் இந்தச் சபைகளிலிருந்து அழைக்கப்பட்டு வெளியே வருவார்கள்; அவர்கள் சத்தியத்தை மகிழ்ச்சியோடு அணைத்துக்கொள்வார்கள். சாத்தான் இதை அறிந்திருக்கிறான்; ஆகையால், மூன்றாம் தூதனின் மகா சத்தம் எழுவதற்கு முன்பாக, இந்த மதக் குழுக்களுக்குள் ஒரு பரபரப்பை எழுப்புகிறான்; அப்பொழுது சத்தியத்தை நிராகரித்தவர்கள், தேவன் தங்களோடிருக்கிறார் என்று எண்ணக்கூடும். நேர்மையுள்ளவர்களை ஏமாற்றி, தேவன் இன்னும் சபைகளுக்காகவே கிரியையாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார் என்று அவர்கள் நினைக்கும்படி செய்வதே அவனுடைய நம்பிக்கை. ஆனால் ஒளி பிரகாசிக்கும்; நேர்மையுள்ள ஒவ்வொருவரும் வீழ்ச்சியடைந்த சபைகளைவிட்டு வெளியேறி, மீதியிருப்பவர்களுடன் தங்கள் நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்வார்கள்.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.