இணை எச்சரிக்கைகள் - எண் மூன்று

கடந்த கட்டுரையை நாம் வெளிப்படுத்தின அடையாளத்துடன் முடித்தோம்; அதாவது, வெளிப்படுத்துதல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களிலும் ஒவ்வொருவரும் தமது கையில் ஒரு செய்தியை உடையவர்களாக உள்ளனர். இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்கள் தங்கள் செய்தியுடன் இறங்கிவரும்போது அவர்களோடு ஒரு “சுருள்” இருப்பதாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள். ஒவ்வொரு தூதரும் ஒரு செய்தியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; ஒவ்வொரு செய்தியின் வருகையும் ஒரு விளைவை உண்டாக்குகிறது. முதல் தூதன் 1798 ஆம் ஆண்டில் வந்தான். அந்தச் செய்தி முத்திரை நீக்கப்பட்டதாகியது; வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்த அறிவு பெருகியது. அந்த அறிவின் பெருக்கம் இரண்டு வகை ஆராதகர்களை உருவாக்கியது. இரண்டாம் தூதன் வந்தபோது, புராட்டஸ்டண்டுகளின் வீழ்ச்சியின் செய்தி முத்திரை நீக்கப்பட்டதாகி, அறிவு பெருகியது; இரண்டு வகைகள் உருவாக்கப்பட்டன. நள்ளிரவின் முழக்கச் செய்தி 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தபோது, அது எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்டதாகி, அறிவு பெருகியது; கன்னியரின் இரண்டு வகைகள் உருவாக்கப்பட்டன. மூன்றாம் தூதன் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தபோது, மூன்றாம் தூதனின் செய்தியும் அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அனைத்தும் முத்திரை நீக்கப்பட்டதாகி, அறிவு பெருகியது; இரண்டு வகைகள் உருவாக்கப்பட்டன.

தூதர்களில் காணப்படக்கூடிய இன்னொரு பண்பு, தூதரின் செய்திகளுக்குக் கிடைக்கும் வல்லமையூட்டலுடன் தொடர்புடையதாகும். முன் கட்டுரை காட்டியபடி, இரண்டாம் தூதரின் செய்தி நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தியால் வல்லமையூட்டப்பட்டது; ஆனால் நடுராத்திரி கூக்குரல் ஒரே தனித்த தூதரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படவில்லை, அது அநேக தூதர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இரண்டாம் தூதருக்கும் நடுராத்திரி கூக்குரலுக்கும் ஒத்திருந்த வரலாறு, நடுராத்திரி கூக்குரல் அதனுடன் இணைந்தபோது இரண்டாம் தூதரின் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. அதே புத்தகத்தில் நாம் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டிருக்கிறோம்:

நள்ளிரவுக் கூக்குரல் இரண்டாம் தூதனுடன் இணைந்தது; வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் தூதன் மூன்றாம் தூதனுடன் இணைகிறான்; மேலும் அவன் மூன்றாம் தூதனுடன் இணையும் போது, அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கத்தில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலும் இரண்டாம் தூதனும் இணைந்ததை அவன் மீண்டும் எடுத்துரைக்கிறான். இரண்டு சாட்சிகளாகிய இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு தூதரின் செய்திக்கும் அதற்கு வல்லமையளிக்கும் ஒரு இரண்டாம் நிலைச் செய்தி உண்டு. இந்த இரண்டு சாட்சிகளும், முதலாவது தூதனின் செய்தி வரலாற்றில் வந்தபோது, அதற்குப் பின்னர் ஒரு கட்டத்தில் அந்தச் செய்தி ஒரு இரண்டாம் நிலைச் செய்தியால் வல்லமையூட்டப்பட வேண்டியிருந்தது என்பதைப் போதிக்கின்றன. இது நிச்சயமாக முதலாவது தூதனுக்கும் உண்மையாக இருந்தது. நாம் இப்போது முன்வைத்த நீண்ட மேற்கோளின் முதல் பதிவில், சகோதரி வைட், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் தூதனுக்குப் யோவான் வழங்கும் அதே பண்புகளை முதலாவது தூதனுக்கும் ஒப்புவிக்கிறார்; அவர் இவ்வாறு கூறும் போது: “அவனுடைய பணி தன் மகிமையினால் பூமியை ஒளியூட்டுவதும், தேவனுடைய வரவிருக்கும் கோபத்தைப் பற்றி மனுஷனை எச்சரிப்பதுமாக இருந்தது என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது.” அந்த உரையில் அவர் முதலாவது தூதனைத்தான் குறிக்கிறார் என்பது தெளிவாகும்.

முதலாம் தூதனுடைய செய்தி 1798-ல் வந்தது; அதன் பின்னர், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று ஒட்டோமன் ஆதிக்கம் முடிவுற்றபோது அது வல்லமையூட்டப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்திலுள்ள வல்லமையுள்ள தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்து, ஒரு காலையை நிலத்தின் மேல் மற்றும் மற்றொன்றை சமுத்திரத்தின் மேல் வைத்தான். அவன் முதலாம் தூதனுடைய வல்லமையூட்டுதலைக் குறிக்கிறான்; இதுவே முதலாம் தூதனுடைய பணியை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள தூதனுடைய அதே பணியாக அடையாளப்படுத்துகிறது. இருவரும் தமது மகிமையினால் பூமியை ஒளியூட்ட வேண்டியவர்களாயிருந்தனர்; ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள தூதன் மூன்றாம் தூதனோடு இணையுகிறான்; அதுபோல நள்ளிரவுக் கூக்குரல் இரண்டாம் தூதனோடு இணைய்ந்தது; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் இறங்கிய தூதன் முதலாம் தூதனோடு இணைய்ந்தான்.

ஆகையால், முதல் தூதன் வந்தபோது, முத்திரை நீக்கப்பட்ட ஒரு செய்தி வெளிப்பட்டது; அது ஆராதிப்போரில் இரண்டு வகுப்புகளை உண்டாக்கியது. முதல் தூதனுடைய செய்தி வெளிப்படுத்தல் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் தூதனால் வல்லமையூட்டப்பட்டபோது, அவன் தன் கையில் யோவான் உண்ணும்படி கட்டளையிட்ட ஒரு சிறிய புத்தகத்தை வைத்திருந்தான்; இதன் மூலம் அவன் ஒரு செய்தியைக் கொண்டு வந்தான், அதின் முத்திரையை நீக்கினான், மேலும் அது ஆராதிப்போரில் இரண்டு வகுப்புகளை உண்டாக்கியது என்பது வெளிப்படுத்தப்பட்டது. இரண்டாம் தூதன், நடு இரவு முழக்கம், மற்றும் மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது, சோதனை செய்து ஆராதிப்போரில் இரண்டு வகுப்புகளை உண்டாக்கிய ஒரு செய்தி முத்திரை நீக்கப்பட்டிருந்தது.

நாம் ஆராய்ந்து வரும் இந்தப் பகுதி, கிறிஸ்துவின் வரலாற்றையும் மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றையும் ஒப்பிட்டு, மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றில் நிகழ்ந்த தொடர்ச்சியான சோதனைச் செயல்முறை, பண்டைய இஸ்ரவேலின் முடிவாகிய கிறிஸ்துவின் நாட்களிலும் நிகழ்ந்தது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் தொடக்கத்திலும் பண்டைய இஸ்ரவேலின் முடிவிலும் தொடர்ச்சியான சோதனைச் செயல்முறை நிகழ்ந்திருந்தால், பண்டைய இஸ்ரவேலின் தொடக்கத்தில் இருந்ததுபோல, ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் முடிவிலும் ஒரு தொடர்ச்சியான சோதனைச் செயல்முறை இருக்கும்.

மில்லரைட் வரலாற்றில், இது 1798 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை ஐந்து முத்திரைத் திறப்புகளைக் குறிக்கும்; அவை இரண்டு வகை ஆராதகர்களைச் சோதித்து வெளிப்படுத்தின. ஒருவர் ஒரு சோதனையில் தோல்வியடைந்தால், அடுத்த சோதனையில் அவர் தேர்ச்சி பெறமாட்டார் என்பதை இப்பகுதி தெளிவாகக் கற்பிக்கிறது; ஏனெனில் அவர் அதைப் முயற்சிக்கவே மாட்டார். மேலும், கிறிஸ்துவின் காலத்தில், இரட்சிப்பின் திட்டம் தொடர்பாக முன்பு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கையின் மக்கள் முற்றிலும் இருளில் இருப்பதோடு சோதனையின் செயல்முறை முடிவுறுகிறது என்பதும் தெளிவாகிறது. தானியேலும் யோவானும் தங்கள் பின்னிருந்த சத்தத்தைக் கேட்டவர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்; அதாவது, திறக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு புதிய சத்தியத்தையும் தனிப்பட்ட முறையில் ஆராய வேண்டியிருந்த படிப்படியான சோதனைச் செயல்முறையின் வழியாகக் கடந்தவர்களை.

தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய புத்தகங்கள் ஒன்றே ஒரு புத்தகமாகும்; அந்த ஒரே புத்தகத்தின் இரு சாட்சிகள் தானியேலும் யோவானும் ஆவர். ஒரு சாட்சி அந்தப் புத்தகத்தின் ஆரம்பமாகவும், மற்றொரு சாட்சி அந்தப் புத்தகத்தின் முடிவாகவும் இருக்கிறான். இரு சாட்சிகளும் அடையாளார்த்தமாக மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் அனுபவித்தனர்; ஒருவன் மேதிய-பாரசீக அரசாட்சியால் துன்புறுத்தப்பட்டான், (இது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளை முன்சுட்டுகிறது) மற்றொருவன் உரோமால் துன்புறுத்தப்பட்டான், (இது பாப்பாட்சியை முன்சுட்டுகிறது). தானியேல் தன் ஆராதனை முறைகளை மாற்ற மறுத்ததற்காகத் துன்புறுத்தப்பட்டதுடன் ஒத்தபடி, யோவான் சப்தநாளைக் கைக்கொள்பவனாக இருப்பதினால் துன்புறுத்தப்படுகிறான். இவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து, ஏழாம் நாளான சப்தநாளுக்குப் பதிலாக ஞாயிற்றுக்கிழமையின் ஆராதனையை ஏற்க மறுப்பதற்காகத் துன்புறுத்தப்படுகிற உலக முடிவுகால மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்.

தானியேலும் யோவானும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மக்கள் முத்திரையிடப்பட்டவர்களாக இருந்துள்ளனர் அல்லது இருப்பார்கள்; ஏனெனில், ராஜாவின் “கட்டளைக்கு” கீழ்ப்படையாததற்காக தானியேல் சிங்கக் குகையில் இடப்பட்டபோது, அந்த நோக்கம் மாற்றப்படாதபடிக்கு ராஜா கல்லின்மேல் தன் முத்திரையை வைத்தான். மேதியரும் பாரசீகரும் கொண்டிருந்த சட்டங்களின்படி, ராஜாவின் கட்டளையும் அவன் முத்திரையின் அதிகாரமும் மாற்றப்பட முடியாதவையாக இருந்ததால், தானியேல் நித்தியத்திற்காக முத்திரையிடப்பட்டான். ராஜாவின் முத்திரை ஒரு கல்லின்மேல் வைக்கப்பட்டு, கதவு மூடப்பட்டது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் அந்தக் கதவு மூடப்படுகிறது; 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கதவு மூடப்பட்டதுபோலவே, எந்த மனுஷனாலும் அந்தக் கதவைத் திறக்க முடியாது. இது, ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தில் வெளிப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளை மட்டுமன்றி, அந்தக் கதையின் உட்பகுதியில் தீர்க்கதரிசி எடுத்துக்காட்டப்படும்போது, அவரைச் சூழ்ந்திருந்த சூழ்நிலைகளைப் பொருத்திப் பயன்படுத்துவதன் முக்கியத்துவத்தையும் கவனிக்க வேண்டியதன் எளிய எடுத்துக்காட்டாக இருந்தது.

ஆயினும், இதுவும் அதே தீர்க்கதரிசனத்தின் இரு சாட்சிகளாகிய ஆரம்பத்தையும் (தானியேல் புத்தகம்) முடிவையும் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம்) ஒன்றிணைத்து ஆராய்வதின் வல்லமையை விளக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்; ஏனெனில், ஒரு வேதாகம உண்மையை நிலைநிறுத்துவதற்கு தேவைப்படுவது இரண்டு சாட்சிகளே ஆகும். முன்னறிவிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளும், தீர்க்கதரிசனத்துடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசிகளின் செயல்களின் விளக்கமும் இரண்டுமே தேவஆவியினால் உந்தப்பட்டவையாகும்.

வேதாகமத்தில் முன்னறிவிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகள் உலகத்தின் முடிவைச் சித்தரிக்கின்றன எனில், அப்பொழுது ஒரு தீர்க்கதரிசி அந்த முன்னறிவிப்பைப் பெறும் வேளையிலும் அதற்கு சாட்சியமளிக்கும் வேளையிலும் அவர் மற்றும் அவரைச் சூழ்ந்திருப்பவை பற்றிய சித்திரிப்பும் உலகத்தின் முடிவைப் பற்றிய ஒரு சித்திரிப்பே ஆகும். ஆகையால், ஒரு தீர்க்கதரிசியின் சுற்றுப்புறங்களும் செயல்களும் தீர்க்கதரிசனரீதியாகச் சித்தரிக்கப்படும்போது—அந்தத் தீர்க்கதரிசி உலகத்தின் முடிவில் இருக்கும் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கான ஒரு சித்திரிப்பாக இருக்கிறார். இந்தப் புரிதலை நிலைநிறுத்திய பின்பு, மல்கியாவின் எலியா குறித்த முன்னறிவிப்பு வரிசையையும் வெளிப்படுத்தல் பதினான்கும் பதினெட்டும் ஆகியவற்றின் வரிசைகளையும் ஒன்றிணைத்து நோக்கும் போது, அவை அனைத்தும் இறுதியான எச்சரிக்கைச் செய்தியின் வரலாற்றிற்குச் சாட்சியமளிக்கின்றன—ஆயினும் அவற்றின் சாட்சி இருமடங்கானதாகும்.

அந்தச் செய்தி, தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு வெளிப்புறமான முன்கூறப்பட்ட நிகழ்வுகளால் அமைந்துள்ளது; மேலும், ஒரு இரண்டாம் நிலைச் சாட்சி, அந்தச் செய்தியைப் பெற்றுக்கொண்டு அறிவித்துக் கொண்டிருந்தபோது தீர்க்கதரிசி அனுபவித்த அனுபவத்தால் அமைந்துள்ளது. அதே வரலாற்றின் வெளிப்புறத்தையும் உட்புறத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இரு தீர்க்கதரிசன வரிகளைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனக் கருத்து, அட்வென்டிசத்தின் முன்னோடிகளால் அறியப்பட்டு, பொதுப் பதிவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. என் எண்ணத்தில், இந்தப் பயன்பாட்டிற்கான முன்னோடிகளின் பாரம்பரியமான எடுத்துக்காட்டு என்னவெனில், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஏழு சபைகளும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஏழு முத்திரைகளும், சபையின் உட்புற மற்றும் வெளிப்புற வரலாற்றைக் காட்டும் இணைநிலை வரலாறுகள் என்று அவர்கள் அடையாளப்படுத்தியதே ஆகும். முத்திரைகள் வெளிப்புற வரலாற்றையும், சபைகள் உட்புற வரலாற்றையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

மல்கியா, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் மற்றும் பதினெட்டாம் அதிகாரங்களில் காணப்படும் எலியா செய்தி, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் முதல் அதிகாரத்தில் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல்” என்று அழைக்கப்படும் அதே இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியையே அடையாளப்படுத்துகிறது. முதல் அதிகாரத்தில் தேவனாகிய பிதா அந்தச் செய்தியை கிறிஸ்துவுக்குக் கொடுத்தார்; பின்னர் அவர் அதை கபிரியேலுக்குக் கொடுத்தார்; பின்னர் அவன் அதை யோவானுக்குக் கொடுத்தான்; அதன் பின் யோவான் அதைச் சபைகளுக்கு அனுப்பினான். எலியாவின் செய்தியும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் முதல், பதினான்காம், மற்றும் பதினெட்டாம் அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்திகளும், உண்மையில் ஒரே செய்தியே ஆகும்.

அது எப்போதும் அதே செய்தியே; ஏனெனில் “தீர்க்கதரிசிகள் தீர்க்கதரிசிகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்திருக்கிறார்கள்.” அந்த வசனங்களில் “கீழ்ப்படிந்திருக்கிறார்கள்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல், “கீழ்வைத்தல்; தன்னின்படி கீழ்ப்படிதல்: – கீழ்ப்படிதலில் இருத்தல் (கீழ்ப்படிதலுள்ளவர்களாக இருத்தல்), கீழ் வைக்கப்படுதல், அடக்கப்படுதல், (ஆக, ஆக்கப்பட) உட்பட்டிருத்தல் (க்கு, ஆக), (க்கு, கீழ்) அடக்கத்திற்குள் இருத்தல் (அல்லது வைக்கப்படுதல்), தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தல்” என்று பொருள்படுகிறது. எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் ஒருவரோடொருவர் ஒத்துப்போகிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர், அல்லது அவர்கள் கொடுத்த செய்திக்கே, கீழ்ப்பட்டிருக்கிறார்கள்; இல்லையெனில் அவர்கள் கொடுத்த செய்தி குழப்பத்தை உண்டாக்கும்.

இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியின் அனைத்து தீர்க்கதரிசன உவமைகளும் அதே செய்தியையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. பத்து கன்னியர் பற்றிய உவமையில் “ஞானமுள்ளவர்கள்” என்று கருதப்படுகிறவர்களும், தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை திறக்கப்படும் போது “அறிவின் பெருக்கத்தை” “புரிந்துகொள்கிற” “ஞானமுள்ளவர்கள்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறவர்களும், அந்த விசேஷச் செய்தி முத்திரை திறக்கப்படும் போது அதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே கர்த்தருடைய திட்டமாகும். அந்த அறிதல், வேதாகமத்திலேயே தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ள வேதாகமப் படிப்பு முறையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் நிறைவேறுகிறது. அந்த முறை, ஏசாயா இருபத்தெட்டுடன் ஒத்திசைவாக, ஒரு வேதாகமப் பொருளை எடுத்துரைக்கும் பல்வேறு தீர்க்கதரிசன கோடுகளை ஒன்றுக்கொன்று இணைநிலையாக ஒன்றுகூட்டிவைத்து, சரியான தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளை நிலைநிறுத்தும் செயல்முறையின் மூலம் நடைமுறைக்கு வருகிறது.

இந்தக் கட்டுரையை இங்கே நிறைவு செய்கிற நிலையில், உங்கள் பொறுமையை வேண்டிக்கொள்கிறேன்; இக்கருத்துகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.