இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் - எண் பதினேழு

வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற ஒருவரின் “குரலை” கேட்கிற தெருவில் சாவடைந்தபடி கிடக்கும் உலர்ந்த எலும்புகள் அப்படிச் செய்வதற்குக் காரணம், அவரை அனுப்புவேன் என்ற இயேசுவின் வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறி, ஆறுதலாளர் வந்திருப்பதாலே ஆகும். மில்லரைட்டுகளின் முதல் ஏமாற்றத்தின் போது, கன்னியரின் உவமையில் கூறப்பட்ட தாமதத்தின் காலத்தில் தாங்கள் இருப்பதை மில்லரைட்டுகள் புரிந்துகொண்டார்கள்.

மில்லரியர்களால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டவர்கள் முதல் ஏமாற்றத்தின் அனுபவத்தை மறுபடியும் அனுபவிக்கிறார்கள்; அவர்கள் அப்படிச் செய்யும் போது, அவர்களும் கன்னியரின் உவமையில் கூறப்பட்ட தாமதக் காலத்திலேயே இருக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும். இந்தச் சத்தியத்தை அவர்கள் காண அனுமதிப்பது ஆறுதலாளரின் செல்வாக்கே மட்டுமே. ஆறுதலாளரால் உண்டாக்கப்படும் அந்த உணர்தல், உலர்ந்த, இறந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கிற்கு அறிவிக்கும்படி எசேக்கியேலுக்கு கட்டளையிடப்பட்ட முதல் தீர்க்கதரிசனத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

“சத்தம்” பரிசுத்த ஆவியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த நிலையில் கன்னியர்கள் தாங்கள் தாமதத்தின் காலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர வேண்டியது அவசியம். தாங்கள் தாமதத்தின் காலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணரும்போது ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதற்கான வேதாகமப் போதனைகள் ஏராளமாக உள்ளன. அவர்கள் ஒருபோதும் “பரியாசக்காரரின் சபைக்கு” திரும்பிச் செல்லக்கூடாது என்று எரேமியா போதிக்கிறார்; பிலடெல்பியாவுக்கான செய்தியில் அது சாத்தானின் ஜெபஆலயமாகும். மேலும், அவர்கள் விலையுயர்ந்ததைக் கீழ்மையானதிலிருந்து பிரித்தறிய வேண்டும். கீழ்மையானதுடன் ஒப்பிடப்படும் விலையுயர்ந்ததற்கு இரட்டை அர்த்தம் உள்ளது.

வில்லியம் மில்லரின் கனவிற்கு நான் ஒரு பயன்பாட்டைச் செய்தபோது, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த தீர்க்கதரிசன வேறுபாட்டை நான் எனக்காகக் கற்றுக்கொண்டேன். அந்த நகைகளை நான் தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களாகவும், போலி நகைகளைச் சீர்கெட்ட உபதேசங்களாகவும் சரியாக வரையறுத்தேன். அதன் பின்னர், ஜேம்ஸ் வைட்டும் வில்லியம் மில்லரின் கனவிற்கு ஒரு பயன்பாட்டைச் செய்திருந்தார் என்றும், தமது பயன்பாட்டில் அவர் அந்த நகைகளை தேவனுடைய விசுவாசமுள்ள ஜனங்களாகவும், போலி நகைகளைச் சத்தியத்தைப் பொய்யாகத் தொழில்கிறவர்களாகவும் அடையாளப்படுத்தினார் என்றும் எனக்கு சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. ஜேம்ஸ் வைட் அந்தக் கனவைப் பற்றி என்ன போதித்திருந்தார் என்பதை நான் ஆராய்ந்தபோது, நாங்கள் இருவரும் சரியாக இருந்தோம் என்பதை உணர்ந்தேன். அந்த நகைகள் தேவனுடைய விசுவாசமுள்ளவர்களைச் சுட்டிக்காட்டக்கூடும்; போலி நகைகள் அவிசுவாசிகளைக் குறிக்கக்கூடும்; ஆனால் அந்த நகைகள் தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களையும் குறிக்கக்கூடும், போலி நகைகள் பொய்யான உபதேசங்களாகவும் இருக்கக்கூடும். ஜேம்ஸ் வைட் மில்லரின் கனவை, அவர் அப்போது வாழ்ந்து கொண்டிருந்த வரலாற்றிற்குப் பொருத்திப் பயன்படுத்தினார்; ஆனால் நான் அந்தக் கனவை கடைசி நாட்களின் வரலாறாக அணுகியிருந்தேன். இந்த இரு பயன்பாடுகளும் சேர்ந்து, மனிதர்கள் அவர்கள் விசுவாசிப்பதுபோலவே ஆகிறார்கள் என்பதையும், அவர்கள் தவறான உபதேசங்களைப் பற்றிக்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்தால், அவர்கள் தாங்கள் தொடர்புபடுத்திக்கொண்ட உபதேசங்களோடு சேர்ந்து, அழுக்கு துடைப்பான் மனிதனால் ஜன்னல் வழியாக வெளியே துடைத்தெறியப்படுவார்கள் என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. நாம் உண்பதே நாம் ஆகிறோம்.

ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் தாங்கள் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருப்பதை உணரும்போது, எரேமியாவின்படி அவர்கள் விலையுயர்ந்ததை இழிந்ததிலிருந்து பிரித்தறிய வேண்டும்.

விலையுயர்ந்ததும் அருவருப்பானதும் சத்தியத்தையும் தவறையும் குறிக்கிறது. அது மேலும் இரு வகையான மனிதர்களையும் குறிக்கிறது.

எரேமியாவுக்கு, அவர் திரும்பிவர விரும்பினால், மூடக் கன்னியரிடமிருந்து தன்னைப் பிரித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், மூடக் கன்னியரின் தவறான போதனைகளிலிருந்தும் தன்னைப் பிரித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கட்டளையிடப்பட்டது. நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் என்பது பரிபூரண ஐக்கியத்துக்குள் வருகின்றவர்களே ஆகும். தரிசனம் பேசும் போது தேவனுடைய “வாயாக” இருக்க வேண்டுமானால், எசேக்கியேலின் நான்கு காற்றுகளின் இரண்டாம் செய்தியினால் முத்திரையிடப்படும்படி அழைக்கப்பட்டவர்கள் நிறைவேற்ற வேண்டிய கிரியையை எரேமியா பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். நியாயத்தீர்ப்பு வந்தபோது, மில்லரைட் வரலாற்றில் அந்த தரிசனம் பேசியது; பூமியின் மிருகம் பேசும் வேளையில், மூன்றாம் ஐயோவின் நியாயத்தீர்ப்பு வந்தடையும் நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரத்தின் வரலாற்றிலும் அது பேசுகிறது. அப்பொழுது, எரேமியாவால் அடையாளம் காணப்பட்ட கிரியையை நிறைவேற்றியவர்கள் தேவனுடைய காவற்காரராக உயர்த்தப்படுகிறார்கள்.

ஆண்டவர் ஏமாற்றமடைந்தவர்களை அவர்களுடைய மரணத்திலிருந்து விழிப்புணரச் செய்ய ஆறுதலாளரை அனுப்பும் போது, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியில் தம்முடைய வாய்ப்பேச்சாளர்களாக இருக்க வேண்டுமாயின் அவர்கள் நிறைவேற்ற வேண்டிய ஒரு சுத்திகரிப்பு கிரியையை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். எரேமியாவின் ஆலோசனையுடன் ஏசாயா ஒத்துக்கொள்கிறான்.

“நற்செய்தியை கொண்டு வருகிறவர்களும்,” “சமாதானத்தையும் இரட்சிப்பையும் அறிவிக்கிறவர்களும்,” “தங்கள் சத்தத்தை ஒருமித்துப் உயர்த்துகிறார்கள்,” ஏனெனில் அவர்கள் “நேருக்கு நேர் காண்பார்கள்.”

“நற்செய்தியை அறிவிக்கிறவன்” என்ற சொற்றொடர், அருமையானது இழிந்ததிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்படும் போது நிறைவேறும் ஐக்கியத்தைப் பற்றிய எசாயாவின் வர்ணனைக்குச் செலுத்திச் செல்லும் வசனங்களைப் போலவே, நள்ளிரவு முழக்கத்தின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துவதற்காக எசாயா பகுதியில் இருமுறை மீளப்படுகிறது.

எரேமியா, முதல் ஏமாற்றத்தின் அனுபவத்தில் இருந்து, தாங்கள் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணருகிறவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஏசாயா அதே மக்களுக்கே, “எழுந்திரு, எழுந்திரு” என்று கட்டளையிடுகிறார். அவர்கள் விழித்தெழுந்து, இறுதியில் தேவனுடைய சபையில் இனிமேல் விருத்தசேதனமில்லாதவர்களும் அசுத்தமானவர்களும் இருக்காத ஒரு நிலையினை அடைவார்கள்; ஏனெனில் விலையுயர்ந்ததையும் தாழ்மையானதையும் பிரித்தெடுக்கும் கிரியையை அவர்கள் நிறைவேற்றியிருப்பார்கள். “கர்த்தர் தம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் உலகத்தின் மேல் இன்னும் தெளிவாக விழுவதற்கு முன்பாக, தம்முடைய சபை சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டுமென்று விரும்புகிறார்.”

“வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தம்” உடன் தொடங்கும் வரலாற்றில், பொய்யான உபதேசங்களைப் பற்றிக்கொள்கிறவர்கள் பிரித்துவைக்கப்படுவார்கள். தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமை தனிப்பட்ட பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட அனுபவத்தை உண்டாக்க அனுமதிக்க மறுப்பவர்கள், “வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தம்” உடன் தொடங்கும் வரலாற்றில் “பொன்னிலிருந்து” பிரித்துவைக்கப்படுவார்கள். லவோதிக்கேயா பிலடெல்பியாக மாறிச் செல்லும் அதே நிலையிலேயே, அவர்கள் லவோதிக்கேயராகவே நிலைத்திருப்பார்கள்.

மதிப்புமிக்கதை இழிவானதிலிருந்து பிரித்தெடுக்கும் பணி, திடீரென்று வந்து லேவியின் குமாரரைச் சுத்திகரிக்கும் உடன்படிக்கையின் தூதனுடைய பணி கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாகும்; ஆனாலும் நாம் அதில் பங்கெடுக்க வேண்டும்.

எதிர்வரும் நியாயத்தீர்ப்பில் தேவனுடைய வாய்ப்பாடாளனாக இருக்க விரும்பினால், மதிப்புமிக்கதையும் அசுத்தமானதையும் பிரித்தறியும்படி எரேமியா அறிவுறுத்தப்பட்டான். எரேமியா தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய ஆலோசனையைக் கேட்டு வந்ததே, அவர் அந்தப் பணியை ஏற்றுக்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்தால், ஆறுதல்காரரின் சந்நிதி ஏற்கனவே கிடைக்கப்பெற்றிருந்தது என்பதை வெளிப்படுத்தியது.

வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றில் வரும் மூன்றரை நாட்கள், அப்போது உலர்ந்த எலும்புகள் தெருவில் செத்திருக்கின்றன என்பது, ஒரு “வனாந்தரத்தின்” அடையாளமாகும்; மேலும் ஒரு “வனாந்தரம்” லேவியராகமம் இருபத்தாறு கூறும் “ஏழு காலங்களை” குறிக்கிறது. மூன்றரை நாட்களாகிய சிதறடிப்பின் முடிவில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தாரில் அடங்கும்படி அழைக்கப்பட்டவர்கள் “எழுந்து” “தூசியை உதறிவிட” வேண்டியவர்கள். சகோதரி வைட் கூறுகிறார்: “கர்த்தர் தம்முடைய சபை சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்; அப்போதுதான் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் உலகின்மேல் இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க விதமாக விழும்.”

“சுத்திகரிக்கப்பட்ட சபை” என்பதுடன் தொடர்புபடுத்தி, “மதிப்புமிக்கதை அற்பமானதிலிருந்து” பிரித்தெடுக்கும் எரேமியாவின் பிரித்தறியும் செயல்முறையை அவள் குறிப்பிடுகிறாள். மேலும், உடன்படிக்கையின் தூதருக்கான வழியை ஒரு தூதர் ஆயத்தப்படுத்தும் மல்கியா அதிகாரம் மூன்றோடும் அதை இணைக்கிறாள். வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் அந்தத் தூதர், ஏசாயா கூறும் “வனாந்தரத்தில் கூவுகிற சத்தம்” ஆவான். உடன்படிக்கையின் தூதர் கிறிஸ்துவே; அவர், “லேவியரைப் போல,” “தம்முடைய விசேஷ வேலையின்பொருட்டு தம்மால் பிரித்துவைக்கப்பட்ட” நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினருடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கத் தயாராகி வருகிறார். பின்னர், அவர்களை ஆசாரியர்களாக அவள் அடையாளப்படுத்துகிறாள்; மேலும், “ஆகையால், பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதா பூரணசற்குணராயிருக்கிறதுபோல, நீங்களும் பூரணசற்குணராயிருங்கள்” என்று சொல்லும் இயேசுவை மேற்கோள் காட்டுகிறாள்.

தாமதக் காலத்தின் முடிவில் குறிக்கப்படும் ஒரு சுத்திகரிப்பு நிகழ்முறை உண்டு; ஏனெனில், ஒரு நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் நிறைவேற்ற வேண்டிய ஒரு விசேஷ வேலையை ஆண்டவர் வைத்திருக்கிறார்; மேலும், “அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் உலகத்தின் மேல் இன்னும் வெளிப்படையாக விழுவதற்கு” முன்பாக அவர் ஒரு சுத்திகரிக்கப்பட்ட சபையைக் கொண்டிருப்பார். அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் ஏற்கனவே உலகத்தில் இருக்கின்றன; ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, “தேவனுடைய அழிவூட்டும் நியாயத்தீர்ப்புகள்” விழத் தொடங்குகின்றன.

அந்தத் தீர்ப்புகள், “சத்தியத்தை ஒருபோதும் அறியாதவர்களுக்கான இரக்கத்தின் காலம்” ஆகும். ஆனால் தேவையான சுத்திகரிப்பு செயல்முறைக்குள் நுழைய முன்வராதவர்களுக்கு, அந்தத் தீர்ப்புகளில் இரக்கம் இல்லை. “இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் விழுகின்ற” “தீர்ப்புகள்” அடையாளங்களான தீர்ப்புகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அவை ஒரு அடையாளச் சைகையை முன்வைக்கின்றன; மேலும் அந்தத் தீர்ப்புகளினால் உண்டாக்கப்பட்ட குழப்பத்தையும் கலக்கத்தையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் பயன்படுத்தி, “போலியான ஓய்வுநாளை” கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் “கர்த்தருடைய சப்தத்தை மனச்சாட்சியோடு கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும்” இடையில் ஒரு வேறுபாட்டைக் குறிக்கிறார்; ஏனெனில் “உலகம் எச்சரிக்கப்பட” இதுவே ஒரே வழியாகும். அடையாளங்களாகிய அந்தத் தீர்ப்புகள், இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கிற தேவனுடைய பிள்ளைகள், ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் கொடியை அறிந்துகொள்ளுமாறு, பரிசுத்த ஆவியானவர் பயன்படுத்தும் பின்னணியாக இருக்கின்றன.

ஆனால் சகோதரி வைட் மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தை வெறுமனே மேற்கோள் காட்டுவதல்ல; மல்கியா நான்காம் அதிகாரத்தின் இறுதி வசனங்களையும் அவர் உள்ளடக்குகிறார்; மேலும் உடன்படிக்கையின் தூதருக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்த வேண்டியிருந்த “சத்தம்” குறித்து மறுபடியும் குறிப்பிடுகிறார். அந்த இறுதி வசனங்கள் உடன்படிக்கையின் தூதருக்கான ஆயத்தத்தைப்பற்றி அல்ல; அவை மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை நினைவுகூர்வதையும், பிதாக்களின் இருதயங்கள் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயங்கள் பிதாக்களிடத்திற்கும் திரும்புவதையும் பற்றியவையாகும். “சத்தம்” முதலில் கிறிஸ்துவுக்காக, உடன்படிக்கையின் தூதராகிய அவரை, தம்முடைய ஆலயத்திற்குத் திடீரென வந்து, விழிப்பூட்டப்பட்டிருக்கும் தம்முடைய ஏமாற்றமடைந்த ஜனங்களைச் சுத்திகரிக்கும்படி ஆயத்தப்படுத்துகிறது; அவர்கள் கொடியின் பணியை நிறைவேற்றுவதற்காக. பின்னர் மல்கியா “சத்தத்தின்” பணியின் மற்றொரு அம்சத்தை உரையாடுகிறார்.

அவர் “பிதாக்களின் இருதயத்தை பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்களுடைய பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவார்”; மேலும், ஹோரேபில் கொடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாணத்துடன் தொடர்புடையவையாகவே அவர் இந்தப் பணியைச் செய்வார். ஏசாயாவின் “சத்தம்” என்றும் இருப்பவன் ஆகிய எலியா, தேவனுடைய ஜனங்களின் பாவங்களை அடையாளம் காட்டுவான். இது சுத்திகரிப்பு நிகழ்முறையின் ஒரு பகுதியாகும். பாவத்திற்கு ஒரே ஒரு வரையறை மட்டுமே உள்ளது; அதாவது ஹோரேபில் கொடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுதலே அது. யோவான் ஸ்நானன் எலியாவாயிருந்தான்; அவனுடைய பணியிலும் அந்தத் தனித்த அம்சம் இருந்தது.

வெளிப்படுத்துதல் பதினொன்றின் மூன்றரை நாட்களின் “வனாந்தரத்திற்கு” யோவான் ஸ்நானன் வந்தான்; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசிகள் அனைவரும் தாங்கள் வாழ்ந்த நாட்களைப்பற்றிலும் அதிகமாகக் கடைசி நாட்களைப்பற்றியே பேசுகின்றனர். பரலோக இராஜ்யம் சமீபித்திருந்ததினால், பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பும்படி அவன் ஒரு செய்தியை கொண்டு வந்தான்; “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது” என்று கூறப்படும் போது இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதல் திறக்கப்படுவதுபோலவே அது இருந்தது. யோவான் ஸ்நானன் “சத்தத்தின்” கிரியையை விளக்கிக் காட்டுகிறான்; ஏனெனில் இயேசுவின் கூற்றின்படி, வரவேண்டிய எலியா அவனேயாயிருந்தான்.

யோவான் ஸ்நானகர் பெற்றிருந்த தீர்க்கதரிசன அடையாளம் ஒரு சோதனையாக இருந்தது என்று இயேசு சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவர் நேரடியாக, “நீங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்ள விரும்பினால்” என்று கூறுகிறார். பின்னர், “கேட்கக் காதுகள் உள்ளவன் கேட்கக்கடவன்” என்று கூறி, அதை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி இயேசு தமது சீஷர்களை ஊக்குவிக்கிறார். அவன் எதை கேட்கக்கடவன்? வேதாகமத்தின் இறுதி வனாந்தரத்திற்குள் வரும் சத்தம் யார் என்பதை அவன் கேட்கக்கடவன்; மேலும், தேவனுடைய எச்சரிக்கைத் தீர்ப்புகளின் காலத்தில் ஒரு விசேஷமான பணியைச் செய்ய நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம்பேரை ஆயத்தப்படுத்தும்படியாக உடன்படிக்கையின் தூதனுக்குப் பாதையை ஆயத்தப்படுத்தும் அந்தச் சத்தம் யார் என்பதை அவன் கேட்கக்கடவன்.

யோவான் “ஒட்டக மயிரினாலான உடையையும், தன் இடுப்பில் தோலினாலான கட்டையையும் தரித்திருந்தான்; அவன் ஆகாரம் வெட்டுக்கிளிகளும் காட்டுத் தேனும்” உடையவன் என்று சொல்லப்படுகிறது. அவனுடைய “ஆகாரம்” இஸ்லாமின் செய்தியாக இருந்தது; ஏனெனில் “வெட்டுக்கிளிகள்” என்ற சொல் இஸ்லாமைக் குறிக்கிறது, மேலும் தேன் என்பது தேவனுடைய வார்த்தையாகும்; அது அவன் வாயில் இனிமையானதாக இருந்தது. அவன் உண்ட அந்த இனிய செய்தி, வேதவாக்கியங்களில் இஸ்லாமின் முதல் அடையாளமாகிய “காட்டு” அரேபிய காட்டுக் கழுதையைப் பற்றியது. “வெட்டுக்கிளிகள்” எனவும் குறிக்கப்படும் இஸ்லாமின் காட்டு அரேபிய காட்டுக் கழுதையைச் சார்ந்த அந்த இனிய செய்தி, அவன் உடையிலும் நெய்யப்பட்டிருந்தது; ஏனெனில் ஒட்டகங்களும் இஸ்லாமின் மற்றொரு அடையாளமாக இருக்கின்றன. யோவான் உண்ட ஆகாரம், பூச்சிகளைக் குறிப்பதல்லாமல் வெட்டுக்கிளி மரத்தைக் குறித்ததாக இருந்திருந்தாலும் கூட, “வெட்டுக்கிளிகள்” என்ற சொல்லை இஸ்லாமின் அடையாளமாகப் பயன்படுத்துவது வார்த்தையை முறித்துப் பொருள்படுத்துதல் அல்ல. “வெட்டுக்கிளிகள்” என்ற சொல் இஸ்லாமின் அடையாளமாகும்; யோவான் எந்தப் பொருள்பூர்வமான உணவையும் உண்டதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை; அவனுடைய உணவுமுறை, அவன் உண்டிருந்த தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது.

அவருடைய இடைக்கச்சை, அபக்கூக்கில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட “தீர்க்கதரிசனம்” ஆகும். அந்தத் தீர்க்கதரிசனம், முதல் ஏமாற்றத்தையும், கன்னியரின் தாமதக் காலத்தையும், புனித வரைபடங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி அட்வென்டிசத்தின் அடித்தளங்களையும் ஒன்றிணைக்கிறது. அபக்கூக், அந்தச் சத்தியங்களையெல்லாம் ஒன்றாகக் கட்டிப் பிணைத்த தீர்க்கதரிசன இடைக்கச்சையாக இருந்தான்.

“சத்தத்தின்” எச்சரிக்கையை உருவாக்கும் செய்திகளை ஒரு இடைக்கச்சைப் போல் ஒன்றிணைத்த தீர்க்கதரிசனச் செய்தி, தாமதித்திருந்தும் பேசப்போகிற தரிசனத்துடன் தொடர்புடைய கன்னியரின் உவமையாகும். நடுராத்திரி கூக்குரலின் தரிசனம், “தன் ஆத்துமா மேட்டிமையாயிருக்கிற” அற்பருக்கும், விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுகிற விலையுயர்ந்தவர்களுக்கும் இடையில் ஒரு வேறுபாட்டை உண்டாக்குகிறது. விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல் என்பதே “சத்தம்” அணிந்திருக்கிற இடைக்கச்சையாகும்.

2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகு, ஏமாற்றத்தின் “வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தம்” வந்து சேர்ந்தபோது, அவனுடைய செய்தி 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் இருந்து வந்த அதே செய்தியாக இருந்தது. வரவிருக்கும் எலியா, காத்திருக்கிற, ஏமாற்றமடைந்த, இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளுக்குக் கொடுக்கிற அந்தச் செய்தி இதுவே: நீதியைக் கற்றுக்கொள்ளும்படி பாபிலோனிலுள்ள தேவனுடைய பிற பிள்ளைகளுக்கு பின்னணியை வழங்குகிற “அடையாளத் தீர்ப்புகள்” இஸ்லாமே என்பதே.

வரவிருந்த எலியா ஆன யோவான் ஸ்நானகர், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட மூன்றரை நாட்களின் “வனாந்தரத்தில்” ஒலிக்கும் “சத்தம்” ஆவார். அவருடைய கிரியையில், ஆத்துமாக்கள் மேட்டிமையாக்கப்பட்டும் தங்கள் பிதாக்களின் ஆவிக்குரிய பாரம்பரியத்தின் மேல் நம்பிக்கை வைத்தும், அதேவேளையில் தேவனுடைய கோபாக்கினை வரப்போகிறது என்று உணர்ந்தும் இருக்கும் அட்வெண்டிசத்தின் நான்காவது மற்றும் இறுதியான தலைமுறையை அடையாளம் காண்பதும் அடங்குகிறது. அவர்கள் நான்காவது தலைமுறை; ஏனெனில் அவர்கள் கிறிஸ்துவுக்கு முற்றிலும் எதிர்மாறான ஒரு தலைமுறையாக முழுமையாக வெளிப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் விஷப்பாம்புகளின் சந்ததி; ஆயினும் அவர்கள் உண்மையில் ஆட்டுக்குட்டியின் சந்ததியென்று வாதிடுவதற்காக இன்னும் தங்கள் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். ஆட்டுக்குட்டியின் சந்ததி என்பது பேதுரு குறிப்பிட்ட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சந்ததி; அவர் எங்கே சென்றாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களே அவர்கள்.

யோவான் தமது செய்தியைச் செவிமடுத்தவர்களின் பாவங்களை வெளிப்படையாக முன்வைத்தார்; ஏனெனில் அவர்கள் மனந்திரும்பி ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள். மேலும், தம்மைப் பின்பற்றி ஒருவன் வருவான்; அவன் தன் களத்தை முற்றிலும் சுத்திகரிப்பான் என்றும் அவர் அவர்களுக்கு அறிவித்தார். அந்த நபரே உடன்படிக்கையின் தூதன்; அவர் “அழுக்குத் துடைப்பான் மனிதன்”—போலிக் காசுகளையும் இரத்தினங்களையும் ஜன்னல் வழியாக வெளியே துடைத்தெறிந்து, அசல் இரத்தினங்களை மீட்டெடுத்து நிலைநிறுத்துகிறவர்; பின்னர், முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தில் அசல் இரத்தினங்களை ஒன்றுசேர்க்கும் பணியில் வில்லியம் மில்லர் தூதர்களால் வழிநடத்தப்பட்ட காலத்தில் அவை பிரகாசித்ததைவிட, அவை பத்துமடங்கு அதிகமாக பிரகாசிக்கின்றன.

லவோதிகேய அத்வென்டிஸ்தரின் தங்கள் பிதாவாகிய ஆபிரகாமின்மேலான நம்பிக்கையை யோவான் ஸ்நானகர் நேரடியாகக் கண்டித்தார்; ஏனெனில் வரவிருந்த எலியா பிதாக்களின் இருதயங்களை பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயங்களை பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்ப வேண்டியிருந்தது. முதல் மற்றும் கடைசியை வேதாகம ரீதியாகப் பொருத்திப் பயன்படுத்தும் கொள்கை அந்தப் பணியில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; அதேவேளையில், சிதறிப்போன நிலையில், சத்துருக்களின் தேசத்தில், வனாந்தரத்தில் மரித்தவர்களாகத் தங்களை காண்கிறவர்களுக்கான பரிகாரமும் அதில் வெளிப்படுகிறது. அவர்கள் தங்கள் பாவங்களையும், தங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களையும் உணர்ந்து மனந்திரும்ப வேண்டும். தங்கள் பாவங்களையும் பிதாக்களின் பாவங்களையும் உணருவதோடு இணைந்து, மூன்றரை நாட்களாகிய வனாந்தரக் காலப்பகுதியில் அவர்கள் கர்த்தருடன் நடக்கவில்லை என்பதையும் அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். மேலும், அந்த வரலாற்றுக் காலத்தில் தேவனும் அவர்களுடன் நடந்திருக்கவில்லை என்பதையும் அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

அந்த நாட்டின் ஓய்வுநாட்களை அவர்கள் நினைவுகூராததினாலே சாபம் வந்தது.

வரவிருந்த எலியாவாயிருந்த யோவான் ஸ்நானகர், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் மூன்றரை நாட்களின் வனாந்தரத்திலுள்ள “சத்தத்திற்கான” முன்னடையாளமாக இருந்தான். அவன் இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளுக்கு ஹோரேபில் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை “நினைவுகூர” என்று வழிநடத்துவான்; அவர்கள் அப்படிச் செய்தால், உடன்படிக்கையின் தூதன் அவர்கள் பிதாக்களின் உடன்படிக்கையை “நினைவுகூர்வான்”. ஆனால் அவர்கள் தங்கள் பாவங்களையும், தங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களையும், மேலும் தாழ்மையுறச் செய்யும்படி, தேவனுக்கு விரோதமாக “அவர்கள் மீறின” மீறுதல்களைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டு அறிக்கையிட்டால் மட்டுமே அது உண்டாகும்.

அவர்கள் தேவனுக்குப் “பிரதிகூலமாக” நடந்துகொண்டிருந்ததையும், தேவனும் அவர்களுக்குப் “பிரதிகூலமாக” நடந்துகொண்டிருந்ததையும் அவர்களும் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

அவர்கள் வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் வீதியில் கிடந்த உலர்ந்த செத்த எலும்புகளே தாங்களென்பதையும் உணர வேண்டியிருந்தது; ஏனெனில், தேவன் தங்களைச் சத்துருவின் தேசத்திற்குள் கொண்டுவந்தார் என்பதை அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது, மேலும் சத்துருவின் தேசம் மரணமே ஆகும்.

யோவான் ஸ்நானக்காரனின் கூற்றுப்படி, “வனாந்தரத்தில்” கூவுகிற “சத்தம்” யார் என்ற கேள்விக்கும் அவர்கள் பதிலளிக்க வேண்டியிருந்தது; ஏனெனில் யோவான், “வரப்போகிற கோபாக்கினையிலிருந்து தப்பி ஓடும்படி உங்களுக்கு எச்சரித்தவன் யார்?” என்று கேட்டார்.

இந்த தலைப்புகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து எடுத்துரைப்போம்.