யேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் - பதினெட்டு

1856 ஆம் ஆண்டில், முன்பு பிலடெல்பியர் மில்லரைட் அட்வென்டிசம் என இருந்த இயக்கம், ஜேம்ஸும் எலன் வைட்டும் அதனை லவோதிகேயா என அடையாளப்படுத்தினர். பின்னர் ஜேம்ஸ் வைட், Review and Herald இதழின் மூலம் அந்த இயக்கத்துக்குள் லவோதிகேயாவின் செய்தியை முன்னிறுத்தத் தொடங்கினார். அதே ஆண்டில், அதே வெளியீட்டில், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” குறித்த அதிகரித்த ஒளியும், வைட்ஸ் மிக உயர்வாக மதித்த ஹைரம் எட்சன் எழுதிய எட்டு கட்டுரைகளின் தொடரில் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அவர்மேல் கொண்டிருந்த அந்த உயர்ந்த மதிப்பினால் தங்களுடைய முதற்பிறந்த மகனுக்கே அவருடைய பெயரை அவர்கள் சூட்டினர். அந்தத் தொடர், அது எதிர்காலத்தில் நிறைவுபெறும் என்ற வாக்குறுதியுடன் முடிவடைந்தது; ஆனால் அது மீண்டும் ஒருபோதும் வெளிப்படவில்லை. முதல் தூதனுடைய இயக்கம் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிகேயாவிற்குச் செல்லும் மாற்றக் கட்டத்தில், தேவனுடைய தூதர்கள் வில்லியம் மில்லருக்கு அறிந்து அறிவிக்க வழிநடத்திய முதல் “காலத் தீர்க்கதரிசனத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” குறித்துப் அந்த இயக்கம் இடறியது.

“ஏழு காலங்கள்” என்பது மில்லரைட் ஆலயத்தின் அஸ்திவாரத்தின் பிரதான மூலைக்கல்லாக இருந்தது. பரிசுத்தமான அஸ்திவாரத்தைப் பற்றிய ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசன உருவகமும் கிறிஸ்துவைப் பற்றிய உருவகமே ஆகும்; ஏனெனில் கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு எந்த அஸ்திவாரமும் இடப்பட முடியாது.

கிறிஸ்து அஸ்திவாரமாத்திரமல்ல; கட்டிடக்காரர்கள் நிராகரித்ததினால் பின்னர் அவர்கள் இடறிய அஸ்திவாரக்கல்லும் அவரே. இறுதியில் மூலைக்குத் தலைக்கல்லாக ஆகிற கல்லும் அவரே. மில்லரைட் வரலாற்றில் “ஏழு காலங்கள்” அந்த மூலைத் தலைக்கல்லின் அடையாளமாக இருந்தது.

கிறிஸ்து ஒருவாரத்திற்குள் அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தினார். வடக்கு இஸ்ரவேல் ராஜ்யத்தின்மேல் வந்த “ஏழு காலங்கள்” எனும் தீர்க்கதரிசனத்தின் அமைப்பு (ஹைரம் எட்சன் முடிவுறாத எட்டு கட்டுரைகளில் அடையாளம் கண்டிருந்தது) தானியேல் 9:27-ன் நிறைவேற்றமாக கிறிஸ்து உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய தீர்க்கதரிசன வாரத்தின் அதே அமைப்பை மீண்டும் உருவாக்கியது. கிறிஸ்து இஸ்ரவேலைச் சேர்த்துக்கொண்டிருந்த வாரத்தின் அமைப்பே, கிறிஸ்து இஸ்ரவேலைச் சிதறடித்த வாரத்தின் அமைப்பாகவும் இருந்தது. பண்டைய இஸ்ரவேலின் சிதறடித்தல் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளாக இருந்தது; ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் சேர்த்துக்கொள்ளுதல் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது நாட்களாக இருந்தது. உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தும்பொருட்டு அவர் இஸ்ரவேலைச் சேர்த்துக்கொண்டார்; தமது உடன்படிக்கையின் வழக்கினால் அவர் இஸ்ரவேலைச் சிதறடித்தார். “ஏழு காலங்கள்” என்பதைக் மில்லரைட் ஆலயத்தின் அஸ்திவாரக் கல்லாக அடையாளம் காண்பது, கிறிஸ்துவையே அஸ்திவாரக் கல்லாக அடையாளம் காண்பதுடன் முழுமையான ஒற்றுமையில் உள்ளது. அந்தக் கல்லை நிராகரிப்பது, கிறிஸ்துவை நிராகரிப்பதாகும்.

கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் முதன்முறையாக, கி.பி. 1856-இல், கிறிஸ்து லவோதிக்கேயாவின் கதவின் முன் நின்று தட்டியபோது, கட்டுவோர் தள்ளிவைக்கத் தயாராகியிருந்த இடறற்கல்லின் மேல் அறிவின் அதிகரிப்பை உண்டாக்கவே அவர் நாடினார். ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து, அல்லது நீங்கள் கூறுவதுபோல், இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது அடையாள நாள்கள் கழித்து, லவோதிக்கேய அத்வென்டிசம் கதவை மூடியது. துயரமாக, அத்வென்டிசம் அந்த அறிவின் அதிகரிப்பைக் காண மறுத்தது. நீங்கள் இடறிவீழும் கல் என்பது நீங்கள் காணாத கல்லே; ஆனால் அது அங்கேயே இருக்கிறது.

“ஏழு காலங்கள்” எனப்படும் சாபம், தெற்கு ராஜ்யமான யூதாவுக்கு விரோதமாக கி.மு. 677 இல் தொடங்கி, தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளுடன் சேர்ந்து, 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடைந்தது. “ஏழு காலங்கள்” என்பது, அட்வெண்ட் இயக்கத்தின் “அஸ்திவாரமும் மையத் தூணும்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பகுதியாகும். அட்வெண்டிசத்தின் அஸ்திவாரமும் மையத் தூணும் பல வேறு தீர்க்கதரிசனங்களோடும் துல்லியமாக அதே காலத்தில் நிறைவேறியது. “ஏழு காலங்கள்,” இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்கள், மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரம், தானியேல் ஏழாம் அதிகாரம் பதிமூன்றாம் வசனம், மற்றும் மத்தேயு இருபத்தைந்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள பத்து கன்னியர் பற்றிய உவமை—இவை அனைத்தும் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று நிறைவேறின. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 என்ற தேதி அட்வெண்ட் இயக்கத்தின் அஸ்திவாரத் தேதியாகும்; அந்தத் தேதியுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டபோது, அடையாளப்படுத்தப்பட்ட கட்டளை ஒன்றே இருந்தது.

பூமியின்மேலும் கடலின்மேலும் நின்றிருந்த வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதனை சகோதரி வைட் இயேசு கிறிஸ்துவாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.

கிறிஸ்து தமது பரம அதிகாரத்தை எடுத்துக்காட்டுவதற்காக கடலின்மேலும் பூமியின்மேலும் நிற்கும் நிலையை ஏற்றுக்கொண்டார். பின்னர் அவர் தமது கையை உயர்த்தி, “இனி காலம் இருக்காது” என்று கட்டளையிட்டார். கிறிஸ்து மில்லரைட்டுகளுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்துக்கொண்டிருந்தார்; ஆபிரகாமுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்தபோது அவருக்குக் கொடுத்ததுபோல, அவர்களுக்கும் ஒரு கட்டளையை அளித்தார். ஆபிரகாமுக்கு ஆண் பிள்ளைகளை விருத்தசேதனம் செய்யும்படி அவர் கட்டளையிட்டார். மோசேயின் வரலாற்றில் ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தோடு அவர் உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்தபோது, அவர் அநேக கட்டளைகளை அளித்தார்; அவற்றில், ஆசாரியர்கள் மட்டுமே பேழையைத் தொடலாம் என்ற உத்தரவும் அடங்கியது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அவர் தமது கையை உயர்த்தி, தீர்க்கதரிசன காலம் இனி வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனங்களுக்குள் சேர்க்கப்படக்கூடாது என்று சத்தியம்பண்ணினார். தூதர்களின் மேகத்தில் அவர் பரலோகத்திற்கு உயர்ந்து சென்றபோது, “காலங்களையும் பருவங்களையும்” பற்றிய பொருளை இயேசு எடுத்துரைத்திருந்தார்; இவ்வாறு, இரண்டு சாட்சிகளின் உயர்த்தப்படுதலைக் கொடியாக முன்மாதிரியாகக் காட்டினார். அப்போது அவர் கட்டளையிட்டது “காலங்களையும் பருவங்களையும்” பற்றியதே.

இயேசு காலங்களும் பருவங்களும் இல்லை என்று சொல்லவில்லை; ஏனெனில் சாலொமோனின் வழியாகப் பேசியபோது, “காலங்களும் பருவங்களும்” உள்ளன என்பதை அவர் உறுதிப்படுத்தியிருந்தார்.

வேதாகமப் பதிவுகளில் “காலங்களும் பருவங்களும்” உள்ளன; அவை “அதிசயமான எண்ணிக்கையாளர்” எனப்படும் பால்மோனிக்கான சாட்சிகளாக இருக்கின்றன. ஆனால் 1844 அக்டோபர் 22 முதல், தேவனுடைய ஜனங்கள் இனி ஒருபோதும் காலத்தின் மேல் தொங்கவிடப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை முன்வைக்கக்கூடாது என்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ளனர். இயேசு விண்ணேறுவதற்கு முன்பாக அவர் சீஷர்களுக்குக் கொடுத்த ஆலோசனை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றில் அவருடைய சுத்திகரிக்கப்பட்ட ஜனங்கள் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பாகிய வரலாற்றைக் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அது அவர் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கொடுத்த கட்டளையோடும் ஒத்திருக்கிறது. அட்வெண்டிசத்தின் அடித்தளத் தேதியில், காலத்தின் அடிப்படையில் அமைந்த தீர்க்கதரிசனச் செய்திகள் இனி இருக்கக்கூடாது என்று கிறிஸ்து கட்டளையிட்டார்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றிலுள்ள இரண்டு சாட்சிகளின் விண்ணேற்றத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டிய அவருடைய விண்ணேற்றத்தின் வேளையில், அவர் அந்தக் கட்டளையை மறுபடியும் கூறினார்.

சிறப்பான முக்கியத்துவம் உடைய எதையும் காலத்தை அடையாளமாகக் கொண்டு குறிப்பதற்கான ஒரு செய்தி நமக்கெப்போதும் இருக்காது என்பதைப் பற்றி, அது அவருடைய இரண்டாம் வருகையை மட்டும் குறித்ததல்ல என்றும், சகோதரி வைட் தெளிவாகக் கூறினார். மில்லரைட் இயக்கத்தின் கருப்பொருளாக இருந்த காலத் தீர்க்கதரிசனம் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடைந்தது; மேலும் அந்த அடிப்படைத் தேதியுடன் தொடர்புடைய ஒரேயொரு கட்டளையாவது, இனி ஒருபோதும் தேவனுடைய செய்தியை அறிவிக்கும் நிகழ்வில் காலம் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது என்பதேயாகும்.

முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தின் ஆரம்பக் கட்டத்தில், பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவிற்கு மாறும் அதே மாற்றக் கணத்தில், மில்லரிட் இயக்கத்தின் அடிப்படைச் சத்தியத்தின் மேல் அதிகரித்த ஒளி அளிக்கப்பட்டது. ஏழு ஆண்டுகள் பின்னர், அல்லது இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது குறியீட்டுத் தினங்கள் பின்னர், அல்லது ஒரு “வனாந்தரம்” பின்னர், 1863 ஆம் ஆண்டில், “ஏழு காலங்கள்” எனும் அடிக்கல் கல்லை கட்டிடக்காரர் ஒதுக்கிவைத்தனர்.

மூன்றாம் தூதனின் இறுதிக்கால இயக்கத்தில், லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலதெல்பியாவுக்கான மாற்றத்தின் மிகத் துல்லியமான தருணத்திலே, பிதாக்களின் பாவங்களை ஒப்புக்கொள்ளுதலை உள்ளடக்கும் ஒரு சோதனை வழங்கப்படுகிறது. பிதாக்களுக்கான அஸ்திவாரத்தின் சோதனை “ஏழு காலங்கள்” என்பதாயிருந்தது; அதுவே அவர்களுடைய அஸ்திவாரக் கல்லாக இருந்தது. ஆகையால், இறுதிக்கால இயக்கம், தங்களுடைய பிதாக்கள் தங்கள் அஸ்திவாரக் கல்லை புறக்கணித்ததுபோலவே, அந்த அஸ்திவாரத் தேதியுடன் தொடர்புடைய ஒரேயொரு கட்டளையையும் புறக்கணிக்குமோ?

ஆம். அவர்கள் நிச்சயமாக அதையே செய்தார்கள். அவர்கள் தங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களை மறுபடியும் செய்தார்கள்.

அவர்களின் பிதாக்கள் அந்த அடித்தளத் தேதியில் பாவம் செய்யவில்லை; ஏனெனில், பிறவற்றோடு சேர்ந்து, அவர்கள் அந்த அடித்தளத் தேதியில் இன்னும் பிலதெல்பியர்களாகவே இருந்தனர். அவர்களின் பிதாக்கள் தங்கள் அடித்தளச் சோதனையில் தோல்வியுற்றார்கள்; அவர்கள் லவோதிக்கேயாவாக மாறி, அதன் அதிகரிக்கும் ஒளியுடனும் சேர்ந்து “ஏழு காலங்கள்” என்பதை நிராகரித்தபோது.

1863 ஆம் ஆண்டில் அவர்களுடைய அஸ்திவாரத் தோல்விக்குப் முன்னர், கிறிஸ்து அவர்களுடைய லவோதிக்கேய இதயங்களின் கதவை ஏழு ஆண்டுகள் தட்டிக்கொண்டிருந்தார். ஏழு ஆண்டுகள் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கும் “வனாந்தரம்” என்பதற்கும் அடையாளமாகும். 1856 முதல் 1863 வரை இருந்த “வனாந்தரம்” காலத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் தங்கள் அஸ்திவாரச் சோதனையில் தோல்வியடைந்தனர்.

மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தின் முதல் ஏமாற்றத்தில், அடிப்படைத் தேதியுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருந்த ஒரே கட்டளையை நிராகரித்ததினால் தேவனுடைய மக்கள் பாவஞ்செய்தார்கள். தாங்கள் அதைவிட நன்றாக அறிந்திருந்தபோதிலும், தீர்க்கதரிசனச் செய்திக்குள் காலக் கணிப்பைச் சேர்க்கத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். இவ்வாறு செய்வதன்மூலம், மோசே தன் குமாரனை விருத்தசேதனம் செய்யாமல் அலட்சியம் செய்த பாவத்தையும், தமக்குச் செய்யத் தடைசெய்யப்பட்டிருப்பதைத் தாம் அறிந்திருந்தபோதிலும் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தொட்ட உஸ்ஸாவின் பாவத்தையும் அவர்கள் மறுபடியும் செய்தார்கள். மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கம் தாங்கள் சரியல்ல என்பதை அறிந்திருந்ததையே செய்தது! யாராவது அந்த உண்மையின் மேல் வண்ணம் பூச விரும்பினால், அப்படியானால் மீதமுள்ள வண்ணக் குடுவையையும் பயன்படுத்தி, மோசேயும் உஸ்ஸாவும் இருவரும் பாவஞ்செய்து, தேவனுடைய சித்தத்துக்கு விரோதமான கலகத்தைக் வெளிப்படுத்தினார்கள் என்ற சத்தியத்தையும் மூடிவிடட்டும்; அவர்கள் எல்லா சீர்திருத்தக் கோட்டுகளிலும் மிகவும் கடைசியாகிய சீர்திருத்தக் கோட்டின் முதல் ஏமாற்றத்தை முன்நிழலாகக் காட்டினார்கள்—ஒவ்வொரு சீர்திருத்தக் கோட்டும் முன்நோக்கிக் காட்டியிருந்த அதே சீர்திருத்தக் கோடு. சீர்திருத்தக் கோட்டுகளில் முதல் ஏமாற்றத்தைக் குறிக்கும் எடுத்துக்காட்டுகள் Alpha மற்றும் Omega ஆகியவற்றின் கையொப்பத்தைத் தாங்குகின்றன; அதிலுள்ள பதிவு தேவனுடைய மக்களின் நலனுக்காகவே உள்ளது, தேவனுடைய மக்கள் அதனால் நன்மை பெற மறுத்தாலும் கூட.

முதலாம் தூதனுடைய இயக்கத்துக்கு ஏழு ஆண்டுகளான ஒரு காலப்பகுதி அளிக்கப்பட்டது; அது, “ஏழு காலங்கள்” எனப்படும் வனாந்தர அனுபவத்தின் ஒரு சின்னமாக இருந்து, “ஏழு காலங்கள்” எனும் ஒளியுடன் சேர்ந்து லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாக இருந்தது. “ஏழு காலங்கள்” எனும் சாபம் என்பது கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து கக்கிப் போடப்படுவதின் சாபமாகும். 1863 ஆம் ஆண்டில், அவர்கள் எரிகோவை மறுபடியும் கட்டியெழுப்பும் கிரியையை மீண்டும் செய்தார்கள்; அது ஒரு “சாபத்தை” உட்கொண்டிருந்த கிரியையாகும். 1856 முதல் 1863 வரை உள்ள அந்த ஏழு ஆண்டுகள், பண்டைய இஸ்ரவேலின் பிதாக்கள் செய்த பாவத்தினால் அவர்கள்மேல் “ஏழு காலங்கள்” எனும் சாபம் வரவழைக்கப்பட்ட கலகத்திற்கான ஒரு சுருக்கமான விளக்கமாகின்றன. நவீன இஸ்ரவேல், 1863 ஆம் ஆண்டில் தங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களை மீண்டும் செய்தது.

மூன்றாம் தூதரின் இயக்கம், மோசேயும் உஸ்ஸாவும் செய்ததுபோலவே, முதல் ஏமாற்றத்தின் சோதனையில் நிச்சயமாகத் தோல்வியுற்றது. பின்னர் அவர்கள் “வனாந்தர” காலமான மூன்றரை நாட்கள் தெருக்களில் கொல்லப்பட்டிருந்தார்கள். இப்போது அவர்கள் ஆறுதலாளரின் சத்தத்தினால் உடல்களாக உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றனர். ஆறுதலாளரின் சத்து, வனாந்தரத்தில் இருக்கும் “சத்தத்தின்” மூலமாக வழங்கப்பட்டு வருகிறது; இப்போது அவர்கள் எதிர்கொள்கிற சோதனை, காலத்தை நிர்ணயிப்பதற்கானதல்ல, ஆனால் “ஏழு காலங்கள்” குறித்ததாகும். காலத்தை நிர்ணயிக்கும் சோதனையில் அவர்கள் ஏற்கனவே தோல்வியுற்றிருந்தார்கள்.

“ஏழு காலங்கள்” செல்லத்தக்க சத்தியமா என்பதைப் பற்றியே அவர்கள் சோதிக்கப்படுவதில்லை; ஏனெனில் “ஏழு காலங்கள்” செல்லத்தக்க தீர்க்கதரிசனம் என்பதை அவர்கள் முன்னரே சாட்சியமாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். சிதறடிக்கப்பட்ட இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தை நம்புகிறோம் என்று அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர். ஆனால் “ஏழு காலங்கள்” குறித்து ஒரு புதிய சோதனை ஒளி இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறியாமலிருக்கலாம். 1856-இல் அவர்களுடைய பிதாக்கள் நின்ற இடத்திலேயே அவர்கள் நிற்கின்றனர். அந்தப் புதிய ஒளி என்னவெனில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் மூன்றரை நாட்கள் என்பது வெறுமனே பிரெஞ்சுப் புரட்சியை மட்டும் அடையாளப்படுத்துவது அல்ல; அது இப்போது நிகழ்கால சத்தியத்தின் ஒரு யதார்த்தமாகவும் உள்ளது.

ஏழு இடிகளின் மறைந்த வரலாறு வெளிப்படுத்தப்படுவதும், ஏழாம் முத்திரை திறக்கப்படுவதும், இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை அடையாளப்படுத்தும் இரண்டு சாட்சிகளாக உண்மையில் உள்ளனவா? அப்படியானால், வெளிப்படுத்தின விசுவாசப் புத்தகம் முழுவதும் உண்மையில் கடைசி நாட்களைப்பற்றியே பேசுகிறதா? அது உண்மையானால், மூன்றரை நாட்கள் என்பது கன்னியரின் உவமையில் கூறப்பட்ட தாமதிக்கும் காலத்தைச் சுட்டுகிறதா? அப்படியானால், “ஏழு தடவைகள்” என்ற பரிகாரம், 2020 ஜூலை 18 ஆம் தேதியிலான நாஷ்வில் முன்னறிவிப்பில் பங்கேற்றவர்களால் நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய கட்டளையைக் குறிக்கிறதா?

ஆஹா! உங்களுக்காக ஒரு சோதனை இருக்கிறது! தாமதிக்கப்பட்ட காலத்தில் தாங்கள் இருப்பதை விழித்துணர்ந்து உணரும்வர்கள், மூன்றரை நாட்களின் முடிவில், தங்கள் பாவங்களுக்காகவும் தங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களுக்காகவும் உண்மையாக மனந்திரும்ப வேண்டுமா? காலத்தை ஒரு தீர்க்கதரிசன முன்னறிவிப்பில் பயன்படுத்தக்கூடாது என்ற கட்டளையைப் புறக்கணித்தது உண்மையிலேயே ஒரு பாவமா?

நாஷ்விலைக் குறித்து தோல்வியடைந்த முன்னறிவிப்பு எப்படியோ தேவனுடைய நோக்கமிட்ட சித்தமென்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்தவர்களுக்கும், பின்னர் அந்தக் கூற்றை நிலைநிறுத்த முயன்றவர்களுக்கும், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசனங்களில் காலத்தைக் பயன்படுத்திய பாவத்தைத் தாண்டி, இன்னொரு கவனிக்கத்தக்க அம்சத்தை நான் சேர்த்துக் கூறுகிறேன். நாஷ்விலின் பொய்யான முன்னறிவிப்பில் நிகழ்ந்தது, 1844-இல் கிறிஸ்துவின் கட்டளைக்கெதிரான கலகத்தின் ஒரு வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல; அது அட்வென்டிசத்தின் வெளியில் இருப்போருக்குத் தீர்க்கதரிசன ஆவியில் காணப்படும் முன்னறிவிப்புகள் பிழையானவை என்று அறிவித்த ஒரு செயலாகவும் இருந்தது. அது தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகள்மேல் சுமத்தப்பட்ட ஒரு நிந்தையாக இருந்தது. உலகில் இருப்போருக்கு, எலன் வைட்டின் எழுத்துக்கள் ஜோசப் ஸ்மித் எழுத்துக்களுக்கோ, அல்லது நோஸ்த்ரடாமஸ் எழுத்துக்களுக்கோ இணையான முக்கியத்துவமுடையவை என்பதற்கான ஆதாரத்தை அது வழங்குகிறது. எலன் வைட்டின் விலையுயர்ந்த வார்த்தைகள், எங்கள் கலகத்தின் அருவருப்பான வார்த்தைகளால் களங்கப்படுத்தப்பட்டன. அது தேவனுடைய வார்த்தையான கிறிஸ்துவுக்கு எதிரான கலகம் மட்டுமல்ல; அதே சமயத்தில் அது தீர்க்கதரிசன ஆவிக்கெதிரான கலகமும் ஆகும். யோவான் “பத்மோஸ்” என்று அழைக்கப்படும் தீவில் துன்புறுத்தப்பட்டான்; அது அவன் தனது மனிதரீதியான கருத்தை வேதாகமத்திற்கும் தீர்க்கதரிசன ஆவிக்கும் மேலாக வைத்ததினால் அல்ல, அந்த இரு சாட்சிகளுக்கும் கீழ்ப்படியினதினாலேயே ஆகும்.

எங்கள் முதல் ஏமாற்றத்தின் வேளையில், எங்கள் பிதாவாகிய மோசேயின் பாவங்களை நாம் மீண்டும் செய்தோம்; இதை நாம் அறிக்கையிட வேண்டும். நாம் இப்போது 1856-இல் இருப்பதால் இதை அறிக்கையிட வேண்டும். அந்நாளில் இருந்ததுபோல இப்போது “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய புதிய ஒளி இருக்கிறது. 1856-இல் ஆரம்ப இயக்கம் பிலதெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவிற்கு மாறிக்கொண்டிருந்த மாற்றக் கட்டத்தில் இருந்ததுபோல, நாமும் இப்போது லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலதெல்பியாவிற்கு மாறும் மாற்றக் கட்டத்தில் இருக்கிறோம். 1856-இல், “ஏழு காலங்கள்” குறித்த அறிவின் அதிகரிப்பின் வெளியீட்டை எங்கள் பிதாக்கள் நிறுத்திவிட்டார்கள். அந்த ஒளியின் வெளியீட்டை நாம் நிறுத்த முடியாமல் இருக்கலாம்; ஆயினும், அந்த ஒளிக்கு விரோதமாக எங்கள் இருதயங்களின் கதவுகளை நிச்சயமாக மூட முடியும். ஆரம்ப கால ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் கட்டிடக்காரர்கள் செய்ததுபோல, அந்தக் கல் உண்மையில் அங்கே இல்லை என்று நாம் பாசாங்கு செய்து, அதின் மேல் தொடர்ந்து இடறிக்கொண்டிருக்க முடியும். எங்கள் பிரச்சினை என்னவென்றால், எங்கள் தலைகளை மணலில் புதைத்து இருக்க எங்களுக்கு ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலான காலம் இல்லை; ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்புகள் ஏற்கனவே ஆரம்பமாகிக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஒரு பொருளின் முடிவு அதன் ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்கப்படுகின்றது என்ற கோட்பாட்டின்படி ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் நமக்குப் போதிக்க அனுமதித்தால், நாஷ்வில்லைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனம் எங்கள் பிதாக்களால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது என்பதை ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் வெளிப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் எளிதில் காண முடியும். இந்தச் சத்தியத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அந்தத் தீர்க்கதரிசனத்திற்குப் பின்னர் தோல்வியுற்ற தீர்க்கதரிசனத்தை நியாயப்படுத்துவதற்காக ஏதோ ஒரு வகையான மனிதத் தர்க்கத்தை உருவாக்க மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒவ்வொரு முயற்சியும் அத்தி இலையைத் தவிர வேறொன்றுமல்ல என்ற நிஜத்தை நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அப்போது, நாம் சத்துருவின் தேசத்தில் இருந்த காலத்தில் தேவன் எங்களோடு நடந்து கொண்டிருக்கவில்லை என்பதையும் காண்போம். அவர் அங்கே இருந்தார்; ஆனால் அது, உள்ளங்களின் கதவுகளைத் தட்டிக் கொண்டு, பிரவேசத்தை நாடிக் கொண்டிருந்தார் என்ற அர்த்தத்தில் மட்டுமே. மனிதத் தர்க்கத்தின் அத்தி இலை அகற்றப்பட்டால், நாஷ்வில்லைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனத்தை நியாயப்படுத்துவதற்காக நாம் பயன்படுத்திய மறுப்போ, அல்லது குறைபாடுள்ள மனிதத் தர்க்கமோ, நாம் கிறிஸ்துவுக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டிருக்கிறோம் என்பதற்கான சாட்சியாகும் என்பதையும் நாம் காணக்கூடும்.

1856 ஆம் ஆண்டில், பிலடெல்பிய அட்வென்டிசம் லவோதிக்கேயாவாக மாறியது; இதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். தீர்க்கதரிசினியின் வார்த்தைகளாலும் அவளுடைய கணவரின் வார்த்தைகளாலும் கர்த்தர் இதை உறுதிப்படுத்தினார். அந்த லவோதிக்கேய இருதயங்களின் கதவுகளின்முன் நின்ற கிறிஸ்து, அவர்களுக்குள் வந்து அவர்களுடன் இரவு உணவருந்த முன்வந்தார். அவர் உண்டுண்ணக் கொண்டு வந்த உணவு “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் அடிக்கல்லாக இருந்தது. அவர்கள் மறுத்தனர்.

2023ஆம் ஆண்டில், இறுதியான இயக்கம் இப்போது லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவுக்குள் தாண்டிச் செல்கிறது; ஏனெனில் எட்டாவது சபை ஏழு சபைகளிலிருந்ததே ஆகும். ஆண்டவராகிய அல்பாவும் ஓமேகாவுமானவர் தமது “சத்திய” வார்த்தையின் மூலம் இதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். கிறிஸ்து இப்போது அண்மையில் மரித்த உலர்ந்த எலும்புகளின் வாசலிலே நின்று, அவர்களுக்குள் வந்து அவர்களோடுகூட உணவருந்துவதற்குத் தம்மை அருளிச் செய்ய முன்வருகிறார்; மேலும் அவர் அவர்களோடு பகிர விரும்பும் அந்த உணவு, 1856ஆம் ஆண்டில் அவர்களுடைய பிதாக்களோடு பகிர முயன்ற அதே உணவாகும். அது வெறுமனே “ஏழு காலங்கள்” எனும் உபதேசத்தின் அடிப்படை அமைப்புகள் மட்டுமல்ல; 1856ஆம் ஆண்டில் அவர்களுடைய பிதாக்களுக்குப் பொருள் இருந்ததுபோல அல்ல. இல்லை; அது “ஏழு காலங்கள்” எனும் கசப்பான பரிகாரமே; அந்தப் பரிகாரம் பெரும்பாலும் எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத வகையான தாழ்மையை வேண்டுகிறது.

நாஷ்வில் முன்னறிவிப்பில் பங்கேற்ற நம்மில் சிலர் தானியேலைவிடவும் ஞானமுள்ளவர்களாக இருக்கிறோமோ?