இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் - எண் ஐந்து

ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் பதினேழு வசனங்களில், உலகம் களிகூர்ந்துகொண்டிருக்கையில் தெருக்களில் சாவடைந்து கிடந்திருந்த அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர், மூன்றரை நாட்களின் முடிவில் தீர்க்கதரிசனரீதியாக அமைக்கப்படுகின்றனர். எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் ஒருவரோடு ஒருவர் ஒத்துப்போகிறார்கள்; அவர்கள் முன்வைக்கும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகள் எப்போதும் மற்ற தீர்க்கதரிசிகளுடனும் ஒழுங்காக ஏகோபிக்கின்றன; ஏனெனில் தேவன் குழப்பத்தின் ஆசிரியர் அல்ல.

இயேசு தமது இன்மையின் காலத்தில் அனுப்புவதாக வாக்குத்தத்தம் செய்த தேற்றரவாளன், ஏசாயாவின் இறுதியான தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை அமைக்கும் இருபத்தாறு அதிகாரங்களின் முதலாவது வசனத்தின் முதலாவது சொற்களிலேயே இடம்பெறச் செய்யப்பட்டிருந்தார். “ஆறுதல்படுத்துங்கள், ஆறுதல்படுத்துங்கள் என் ஜனங்களை, என்கிறார் உங்கள் தேவன்.” முதற்குறிப்பின் விதி, தொடர்ந்து வரும் அந்த இருபத்தாறு அதிகாரங்களும் தேற்றரவாளன் வருகையின் பூரணமும் இறுதியுமான நிறைவேற்றத்தைக் குறிப்பாக முன்னிறுத்தியே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

மில்லரைட் வரலாற்றின் நடுஇரவு முழக்கம், ஒருநூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் வரலாற்றிலும் மீண்டும் ஒலிக்கிறது.

“தூங்கிக்கொண்டிருப்பவர்களை” எந்த “சத்தம்” “எழுப்ப” முடியும்?” என்ற கேள்வி கேட்கப்படுகிறது. ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தில் அவர்களை எழுப்பும் “சத்தம்”, “வனாந்தரத்தில்” “கூப்பிடும்” அந்த “சத்தமே” ஆகும்.

நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தி பின்னான மழையின் செய்தியும் ஆகும்.

தேவனுடைய வார்த்தையில் காணப்படும், பிற்கால மழையின் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டும் பல அடையாளங்களில் ஒன்றாக, சொற்கள் அல்லது சொற்றொடர்கள் இரட்டிப்பாக வருகின்ற அடையாளம் உள்ளது. சொற்கள் அல்லது சொற்றொடர்கள் இரட்டிப்பாக வருவது, கடைசி நாட்களில் நடுஇரவின் கூக்குரல், அல்லது பிற்கால மழையின் செய்திக்கான ஒரு அடையாளமாகும். “ஆறுதல்புரியுங்கள், ஆறுதல்புரியுங்கள்” எனும் இரட்டிப்பு கொண்ட அடையாளம், ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் தொடக்கத்தைத் தாமதிக்கும் காலத்தில் அமைக்கிறது; அப்போது பத்து கன்னியரின் உவமையில் நடுஇரவின் கூக்குரலாகக் குறிக்கப்படும் செய்தி அறியப்பட்டு, பின்னர் அறிவிக்கப்பட வேண்டியுள்ளது. அந்த வேளையில், தீர்க்கதரிசன ரீதியாகத் தூங்குகிறவர்களாகவும், சில தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகளில் மரணநித்திரை நித்திரைபுரிவவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்படும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் கன்னியரை விழிப்பூட்டுவதற்காக, கிறிஸ்து ஆறுதல்காரரை அனுப்புகிறார். ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனம், 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்திற்குப் ‘பிறகு’ மூன்றரை குறியீட்டு நாட்களில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அமைந்துள்ளது; ஏனெனில் அப்போதுதான் தூங்குகிறவர்களை விழிப்பூட்ட ஆறுதல்காரர் அனுப்பப்படுகிறார். மூன்றரை நாட்கள் ஒரு வனாந்தரத்தின் அடையாளமாகும்; அங்கேயே “சத்தம்” “கூப்பிட” ஆரம்பிக்கிறது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்று, எசேக்கியேல் முப்பத்தேழு, மத்தேயு இருபத்தைந்து, மில்லரைட்டுகளின் வரலாறு (அத்துடன் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் நிகழும் மில்லரைட் வரலாற்றின் அதே வழிக்குறிகளும்), உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் கன்னிகைகளை எழுப்பும் ஒரு ‘குறிப்பிட்ட செயல்முறையை’ அடையாளப்படுத்துவதற்காக ஒன்றிணைகின்றன. அந்த செயல்முறை, ஏமாற்றத்தின் வேளையில் கன்னிகைகள் உறங்கச் செல்வதுடன் தொடங்குகிறது. ஏமாற்றத்தின் போது ஆரம்பமான தாமதத்தின் காலப்பகுதி, இறுதியில் தாமதத்தின் காலமாகவே அறியப்படுகிறது. தாமதத்தின் காலத்தின் இறுதிப் பகுதி, நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தி வளர்ச்சியடைவதாகும். அந்தச் செய்தி நிலைநிறுத்தப்பட்ட பின்பு, அது தன் உச்சநிலையான நியாயத்தீர்ப்பை அடையும் வரை அறிவிக்கப்படுகிறது.

எசாயாவில் “குரல்” என்று சித்தரிக்கப்பட்ட தூதன், அறிவிக்கப்பட வேண்டிய செய்தி என்ன என்று கேட்டான். அதற்கு, இஸ்லாம் பற்றிய செய்தியை அறிவிக்கும்படி குறியீட்டுமொழியில் அவனுக்குச் சொல்லப்பட்டது. இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனச் செய்தி விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாது; ஏனெனில் இஸ்லாம் ஒரு எக்காள அதிகாரமாகும், மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஏழு எக்காளங்களும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களை இயற்றுகிற அதிகாரங்களின்மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அந்த அதிகாரங்கள்: 321 ஆம் ஆண்டில் அஜ்ஞான ரோமம், இது வலுசர்ப்பத்தின் ஒரு அடையாளம்; 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசு ரோமம், இது மிருகத்தின் ஒரு அடையாளம்; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், இது பொய்த்தீர்க்கதரிசியின் ஒரு அடையாளம்.

வனாந்தரத்தில் கூவி அழைத்த “சத்தம்” அறிவிக்க வேண்டிய செய்தி எது என்பதைக் கண்டறிவதோடு தொடர்புடையதாக, தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தவறுவதில்லை என்ற வாக்குறுதியும் இருந்தது. தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தவறுவதில்லை என்ற அந்த ‘வாக்குறுதியும் உறுதியும்’, ஆபக்கூக்கு இரண்டாம் அதிகாரம், மூன்றாம் வசனத்தில், “ஏனெனில் தரிசனம் இன்னும் குறிக்கப்பட்ட காலத்திற்காக இருக்கிறது; ஆனால் முடிவில் அது பேசும், பொய் சொல்லாது; அது தாமதித்தாலும், அதற்காகக் காத்திரு; ஏனெனில் அது நிச்சயமாக வரும், தாமதிக்காது” என்று வெளிப்படுத்தப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசனச் சூழலில் அமைந்துள்ளது. இஸ்லாமின் செய்தி ஒருபோதும் தவறாது; அது நிச்சயமாக வரும். ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் கடைசி வசனம், ஆபக்கூக்கில் உள்ள அந்தத் தரிசனத்திற்காகக் காத்திருக்கிறவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஏழு இடிகளின் “மறைந்த வரலாறு” ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி ஏமாற்றத்துடன் முடிவடையும் மூன்று வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தச் சின்னார்த்தமான வரலாற்றில், இரண்டு காலப்பகுதிகளால் பிரிக்கப்பட்ட மூன்று வழிக்குறிகள் உள்ளன. ஒரு ஏமாற்றம் தாமதக் காலத்தை ஆரம்பிக்கிறது. அந்தத் தாமதக் காலம் நள்ளிரவின் கூக்குரலின் திருத்தப்பட்ட செய்திக்கும் முன்னறிவிப்பிற்கும் வழிநடத்துகிறது. நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தி, நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தியை அறிவிக்கும் ஒரு காலப்பகுதியை ஆரம்பிக்கிறது; அது நியாயத்தீர்ப்பாகக் குறிக்கப்படும் இரண்டாவது ஏமாற்றத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. இரண்டு காலப்பகுதிகளால் பிரிக்கப்பட்ட அந்த மூன்று படிகள், எபிரெயச் சொல்லான “சத்தியம்” என்பதில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள ஆல்பாவையும் ஓமேகாவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில், எசேக்கியேலும் ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் “சத்தத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்திலுள்ள அந்தச் சத்தம், “நான் என்னக் கூவுவேன்?” என்று கேட்கிறது. பின்னர் எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம், ஏழாம் வசனத்தில் உள்ள அந்த “சத்தம்”, தனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே “தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தது.”

எசேக்கியேலின் முதல் தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளையும் மாம்சத்தையும் ஒன்றுசேர்த்தது; ஆனால் அவை இன்னும் உயிருடன் இருக்கவில்லை. “ஆகையால்,” எசேக்கியேல் “தமக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே” இரண்டாவது முறையாக “தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்.” இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் அந்த உடல்களுக்கு உயிர் அளித்தது. இந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களும் ஆதாமின் படைப்பினால் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்படுகின்றன.

இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளை ஜீவனுக்குக் கொண்டுவரும் இரு-அடுக்கு செயல்முறை முதன்முதலில் ஆதாமின் சிருஷ்டிப்பில் குறிப்பிடப்படுகிறது; இதன் மூலம் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை அவருடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையும் ஆகும் என்பது வலியுறுத்தப்படுகிறது. தேவன் முதலில் ஆதாமை “உருவாக்கினார்”; அதுபோலவே, எசேக்கியேலின் முதல் தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளையும் உடல்களையும் ஒன்றுசேர்த்தது; பின்னர் தேவன் “அவன் நாசியிலே ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார்; அப்பொழுது மனுஷன் ஜீவாத்துமாவானான்.”

எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளுக்கல்ல, “காற்றினிடத்துக்கே” செலுத்தப்பட்டது; ஏனெனில் அவருக்குச் சொல்லப்பட்டது: “காற்றினிடத்தில் உரை,” “சுவாசமே, நீ நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்தும் வந்து, இக்கொல்லப்பட்டோர்மேல் ஊதுவாயாக; அவர்கள் உயிர்ப்படுவார்கள்.” இறந்த உடல்களை வல்லமையுள்ள இராணுவமாக உயிர்ப்பிக்கும் எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம், இறந்த உடல்கள்மேல் அல்ல, காற்றின்மேலே செலுத்தப்பட்டது. அது, அந்த உடல்கள்மேல் ஊதும்படி காற்றுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு கட்டளையாக இருந்தது. தேவனுடைய வார்த்தையில் “சுவாசம்” என்ற சொல் முதன்முறையாக குறிப்பிடப்படுவது ஆதாமின் படைப்பின் நிகழ்விலேயே; அங்கே அது ஜீவசுவாசம் என்று விளக்கப்படுகிறது; இறந்த உடல்களுக்குள் ஜீவனை உண்டாக்குவதோ, நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்தே வருகிறது.

இங்கே உள்ள இரண்டு கேள்விகள்: நாம் நித்திரையாயிருப்போமா, மற்றும் நாம் மரித்திருக்கப்போமா?… இவை இரண்டும் ஒரே தீர்க்கதரிசன நிலையைச் சுட்டிக்காட்டும் இரண்டு சொற்றொடர்கள். தேவதூதர்களால் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கிற நான்கு காற்றுகளின் செய்தி, தேவனுடைய சுவாசம் மரித்தவர்களுக்குள் பிரவேசிக்கச் செய்து, அவர்கள் எழுந்து நின்று உயிரோடிருக்கச் செய்கிற செய்தியாகும். நான்கு காற்றுகளின் செய்தி இஸ்லாமின் கோபமுள்ள குதிரையின் செய்தியாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் உள்ள நான்கு காற்றுகளின் செய்தி, முத்திரையிடும் செய்தியாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரம், ஒன்று முதல் மூன்று வசனங்கள் வரையிலான முத்திரையிடும் செய்தி, தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் முத்திரையிடப்படும் வரையில் நான்கு காற்றுகளும் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதை அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும்.

எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் காற்றை நோக்கி உரைக்கப்பட்டது; மேலும் அந்தக் காற்று உடல்களுக்குக் கொண்டுவந்த ஜீவன், நான்கு காற்றுகளின் செய்தியிலிருந்தே வந்தது. எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தின் எட்டாம் வசனத்திலிருந்து பத்தாம் வசனம் வரை, “காற்று” அல்லது “சுவாசம்” என்று தோன்றும் சொல் ஒவ்வொரு இடத்திலும் அதே எபிரேயச் சொல்லாகும். தேவன் ஆதாமுக்குள் ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார்; எசேக்கியேலில் அந்த ஜீவசுவாசம், நான்கு காற்றுகளிலிருந்து வரும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் செய்தியாகும். அந்தச் செய்தி, முதல் செய்தியால் மரணப் பள்ளத்தாக்கில் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட உடல்களுக்குத் தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையை அளிக்கிறது. நான்கு காற்றுகளின் செய்தி என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்காக அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மேல் நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்டுவரும் இஸ்லாமின் செய்தியாகும். அது நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தியாகும்.

ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைந்த வரலாறு, தாமதக் காலத்தை ஆரம்பிக்கும் ஒரு ஏமாற்றத்தோடு தொடங்குகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றில், 2020 ஜூலை 18 அன்று இரண்டு தீர்க்கதரிசிகள் கொல்லப்பட்டபோது, தாமதக் காலம் ஆரம்பமானது. தெருவில் இறந்திருக்கிற அந்த இரண்டு சாட்சிகள் உயிர்பெற முடியுமோ என்று கர்த்தர் எசேக்கியேலிடம் கேட்டபோது, எசேக்கியேலும் இறந்தோரிடையே இருந்தான்.

ஏழாம் வசனத்தில், எசேக்கியேல் இரு தீர்க்கதரிசனங்களில் முதலாவதைக் கூறும்போது, செய்தி வெறுமனே இதுவே: “உலர்ந்த எலும்புகளே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் யோவான் இவ்வாறு பதிவுசெய்கிறார்: “இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளைக் கேட்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்.” எசேக்கியேல், கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள் என்ற எசேக்கியேலின் கட்டளையைக் கேட்கிறவர்களாகிய, பாக்கியமுள்ள அந்த இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அவருடைய வார்த்தை சத்தியமாயிருக்கிறது. எசேக்கியேலின் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கிறவர்களின் அனுபவம் விவரிக்கப்படுகிறது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், சடலங்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேட்கும்போது, ஆறுதலாளர் அவைகளுக்குள் பிரவேசிக்கிறார்; அப்போது அவை தங்கள் கால்களில் நின்றுகொள்கின்றன. அவைகளைத் தங்கள் கால்களில் நிறுத்துவது ஆறுதலாளரே.

இறந்தவர்கள் எழுந்து நிற்றல் என்பது, இரு-நிலைச் செயல்முறையின் முதல் படியாகும்; அந்தச் செயல்முறையினால் அவர்கள் தங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து உயர்த்தப்பட்டு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நியாயத்தீர்ப்பின்போது உயர்த்தப்படுகிற கொடியாக ஆகிறார்கள். அவர்கள் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் எழுந்து நிற்கும்போது, அவர்களைக் காண்பவர்கள்மேல் “மிகுந்த பயம்” வருகிறது.

மில்லரைட் வரலாற்றின் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் இரண்டாம் பகுதியாக இருந்தது. இரண்டாம் தூதனின் செய்தி, அப்போது பாபிலோனின் மகள்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்த சபைகளிலிருந்து மில்லரைட்டுகளைப் பிரித்தெடுத்தது; மேலும் விசுவாசிகளுக்கு வெளியே வந்து மில்லரைட்டுகளுடன் நின்றுகொள்ளுமாறு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. அந்தச் செய்தியின் மூலம் விசுவாசிகளின் ஒரு ‘சரீரம்’ உருவாக்கப்பட்டது; பின்னர் இரண்டாம் படியாக, இரண்டாம் செய்தியுடன் இணைந்து அதற்கு வல்லமையைச் சேர்த்த நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி வந்தது. பின்னர் மில்லரைட்டுகள், அந்தச் செய்தியை அலைமோதும் பெருவெள்ளம்போல் தேசமெங்கும் எடுத்துச் சென்ற ஒரு வல்லமையுள்ள படையாக ஆனார்கள். அந்த இரண்டு-படிநிலை நடைமுறைதான் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டின் இரண்டு சத்தங்கள்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றின் தெருவில் கொல்லப்பட்டவர்களாகிய எசேக்கியேலின் உலர்ந்த இறந்த எலும்புகளின் உயிர்த்தெழுதலின் அதே நடைமுறையாகும்.

ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைந்திருக்கும் வரலாற்றில் முதல் வழிக்குறி, தாமதக் காலத்தை ஆரம்பிக்கும் ஏமாற்றமாகும். தாமதக் காலம், மூன்றரை நாட்களாகக் குறிக்கப்படுகிற ஒரு காலப்பகுதியாகும்; அது வனாந்தரத்தின் ஒரு சின்னமாகும். வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகள் அலைந்து திரிந்ததின் முடிவில், யோசுவா ஒரு வல்லமையுள்ள படையினரை வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நடத்திச் சென்றான். மூன்றரை நாட்களின் முடிவில், எசேக்கியேல் மரணத்தின் பள்ளத்தாக்கிற்கு கொண்டுபோகப்பட்டு, “கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேளுங்கள்” என்று சடலங்களுக்கு ஆணையிடும்படி சொல்லப்படுகிறான். எசேக்கியேல் வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற ஒரு “சத்தம்” ஆவான். கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேட்கும்படியான கட்டளை, சரீரத்தின் உறுப்புகளை ஒன்றாகச் சேர்க்கிறது; ஆனால் அவர்கள் இன்னும் உயிரோடிருக்கவில்லை, அவர்கள் இன்னும் ஒரு படையல்ல, அவர்கள் இன்னும் முத்திரையிடப்படவும் இல்லை. இரண்டாம் அதிகாரத்தில் எசேக்கியேல் பேசுகிற “கர்த்தருடைய வார்த்தை”, ஆறுதலாளர் வரும்போது, தேவனுடைய ஜனங்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேட்கும் அதேவேளையில் நிலைநிற்பார்கள் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. அவர்கள் தெருவில் கொல்லப்பட்ட மூன்றரை நாட்களுக்குப் பிறகு, ஆறுதலாளரை அனுப்புவேன் என்று கிறிஸ்து வாக்குத்தத்தம் செய்தார்.

ஒருமுறை எழுந்து நிறுத்தப்பட்ட பின்னர், ‘இன்னும் உயிரோடு இல்லாத’ அந்த உடல்களுக்கு இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் வழங்கப்படவிருக்கிறது. ஏசாயாவில் உள்ள “வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தம்,” தாம் கூப்பிட வேண்டிய தீர்க்கதரிசனம் எது என்று கேட்கிறது. எசேக்கியேலும் ஏசாயா நாற்பதிலுள்ள அந்த “சத்தமும்” அறிவிக்கும்படி கட்டளையிடப்பட்டுள்ள “செய்தி,” இஸ்லாமின் செய்தியாகும். அந்தத் தீர்க்கதரிசனம் அறிவிக்கப்படும் போது, “ஆதாம்” வல்லமையுள்ள ஒரு படையாக உயிர்ப்பெடுக்கிறான். பின்னர் உயிரோடிருக்கும் இரண்டு சாட்சிகளும், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் இயற்றப்படுவதினால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின்மேல் இஸ்லாம் நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பின் செய்தியை அறிவிக்கிறார்கள். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நியாயத்தீர்ப்பு, ஏழு இடிகளின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் மூன்றாவது வழிக்குறியாகும். அது நிறைவேறும் போது, அந்தப் படை வானத்திற்கான ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறது; மேலும் அது வெளிப்படுத்தல் பதினான்கில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

மேலே உயர்த்தப்பட்டுள்ள கொடி, வானத்தின் நடுவே பறந்து சென்று, மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்கு விரோதமாக மனிதகுலத்தை எச்சரிக்கும் மூன்றாம் தூதனே ஆகும். மிக்க வல்லமையுள்ள அந்தச் சேனை, மிகாவேல் எழுந்தருளி, மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அருள்நாட்காலம் முடிவுறும் வரையில், அந்தச் செய்தியை உலகத்தாருக்கு முன்வைத்துக்கொண்டே இருக்கும்.

இந்த சிந்தனைகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.