சத்தியம் என்பது என்ன? - எண் மூன்று

யோவான் சுவிசேஷத்தில், இறுதிப் பஸ்கா உணவுக்குப் பின்னர் இயேசு கெத்சேமனே தோட்டத்திற்குச் செல்லும் வரையிலும், பதினான்காம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினேழாம் அதிகாரத்தின் முடிவுவரை நீளும் ஒரு விரிவான வர்ணனை உள்ளது. அடுத்த கட்டுரையில் இந்த அதிகாரங்களை எடுத்துரைக்க நினைக்கிறேன். அந்த அதிகாரங்களைப் பற்றிய புரிதலை நிர்மாணிப்பதற்கான அடித்தளமே இக்கட்டுரை. கிறிஸ்துவின் வரலாற்றின் சீர்திருத்தக் கோட்டின் அடிப்படையில் பார்த்தால், அந்த அதிகாரங்களில் காணப்படும் கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய சீஷர்களுக்கும் இடையிலான உரையாடல், வெற்றிகரமான பிரவேசத்திற்குப் பின்பும் சிலுவைக்கு முன்பும் நிகழ்கிறது. இயேசு எருசலேமுக்குள் நுழைந்தார்; பின்னர் சீஷர்களுடன் தமது இறுதி உணவை உட்கொண்டார்; அதன்பின் அந்த வர்ணனை நடைபெறுகிறது; அதன் பின் அவர் கெத்சேமனேக்கு செல்கிறார்; அன்றைய அதே நாளின் நள்ளிரவில் அவர் கைது செய்யப்படுகிறார்; சிலுவையிடுதலுக்குக் கொண்டு செல்லும் ஏழு-அடிச் செயல்முறை அப்போது ஆரம்பமானது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, அவர் மற்றும் சீஷர்கள் எக்ஸெட்டர் முகாமுக் கூட்டத்திற்குப் பிறகும் மகா ஏமாற்றத்திற்கும் முன்புமான இடத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தார்கள்; அது ஏழாம் மாத இயக்கத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு வரலாற்றாகும். இறுதிப் பஸ்கா உணவுக்குப் பின்னர் ஆரம்பமாகும் அந்த வர்ணனையில், இயேசு முதலில் சொல்லுவது இதுவாகும்:

மிகுந்த ஏமாற்றம் சில மணி நேரங்களில் முன்பாக இருப்பதை அறிந்திருந்த இயேசு, வரவிருந்த நெருக்கடியிற்காக தமது சீஷர்களை வலுப்படுத்த முயன்றார். ஏழு இடிகளாகச் சின்னமாகக் காட்டப்பட்ட நிகழ்வுகளை அமைக்கும் நான்கு வழிக்குறிகளில் அடங்கிய தீர்க்கதரிசனத்தின் மறைந்த கோடு, யோவான் சுவிசேஷத்தில் உள்ள இந்தக் கதைவரிசையின் மூன்று படிகளும் நடைபெறும் வரலாறாகும். ஏழு இடிகளுக்குள் இருக்கும் அந்த மறைந்த கோடு, முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து கடைசி ஏமாற்றம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது.

இயேசு அவர்களுடைய இதயங்கள் “கலங்காதிருக்கக்கடவது” என்று அவர்களுக்குச் சொல்லுவதற்கு சற்றுமுன், யூதாஸ் இஸ்கரியோத்து மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான முறையாக சன்ஹெட்ரினிடத்திற்குச் செல்ல இராப்போஜனத்திலிருந்து வெளியேறியிருந்தான். அவன் தன் மூன்றாவது சந்திப்பிற்காக இராப்போஜனத்திலிருந்து வெளியேறியபோது, அவன் தனது அருள்நாட்காலத்தை முடித்துக்கொண்டான்.

ஏழு இடிமுழக்கங்களின் சின்னத்தின் உட்பகுதியில் மறைந்திருக்கும் கோட்டின் சூழலில், கிறிஸ்துவின் வெற்றிநுழைவு, இரு வகையான ஆராதிப்பவர்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் நள்ளிரவு கூக்குரலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எபிரேய மொழியில் “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்கப் பயன்படும் எபிரேய எழுத்தின் நடுப்பகுதி எழுத்தாகிய வழிக்குறி, எபிரேய அகரவரிசையின் பதின்மூன்றாம் எழுத்தாகும். பதின்மூன்று கலகத்தைக் குறிக்கிறது; மேலும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியாக அது நள்ளிரவு கூக்குரலைக் குறிக்கிறது; அங்கே மதியீன கன்னிகைகள் கலகத்தின் வெளிப்பாடாக இருப்பதுபோல, வெற்றிநுழைவு என்ற வழிக்குறியின் போது யூதாஸும் அப்படியே இருக்கிறான்.

யூதாஸ் அந்தப் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்து, தன் துரோகத்தை காயப்பாவிடத்திலும் பின்னர் கிறிஸ்துவிடத்திலும் ஒப்புக்கொண்டபின், தன்னைத் தூக்கிட்டுக் கொள்ளச் சென்றான். தீர்ப்பரங்கிலிருந்து அவன் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கையில், எண்ணெயைப் பெறவில்லை என்பதை உணர்ந்த மூடக் கன்னியரின் துயரநிலையைச் சுட்டிக்காட்டும் அதே வார்த்தைகளால் அவன் உரக்கக் கூவினான்.

யூதாஸ் ஒரு பொய்யான நள்ளிரவு கூக்குரல் செய்தியை, “மண்டபத்திலிருந்து அவசரமாக ஓடிவந்து, ‘இப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது! இப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது!’ என்று கூவினான்” என்று சித்தரிக்கிறான். அந்தச் செய்தி எப்போதும் இரு வகையான ஆராதகர்களை வெளிப்படுத்துகிறது; மேலும், மில்லரைட் வரலாற்றில் இருந்ததுபோல, உண்மையான நள்ளிரவு கூக்குரல் செய்தி வந்தபின்னரும், மூடக் கன்னியர் ஒரு பொய்ச் செய்தியுடன் தொடர்ந்து செல்கின்றனர். ஆகையால், மில்லரைட் வரலாற்றில், மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை நிராகரித்து, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றிச் சென்ற சிறு மந்தைக்கு விரோதமாயிருந்தபோதிலும், வில்லியம் மில்லரை தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்த இயக்கத்தை நாம் காண்கிறோம்.

மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் மூன்றாவது வழிக்குறி நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; அது எபிரெய எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த எழுத்து “Tav”; அது எழுதப்படும் போது சிலுவையின் வடிவில் அமைந்திருக்கிறது. சிலுவை நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது.

மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து நள்ளிரவின் கூக்குரல் வரை, அல்லது எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்தான அல்பாவிலிருந்து பதின்மூன்றாவது எழுத்து வரை, ஒரு காலப்பகுதியைக் குறிக்கும் ஒரு அடையாளக் கல்லுண்டு; அது பத்து கன்னியருடைய உவமையில் “தாமதிக்கும் காலம்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அதே தாமதிக்கும் காலம் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்திலும் உள்ளது. நள்ளிரவின் கூக்குரலிலிருந்து, அல்லது கலகத்தின் பதின்மூன்றாவது எழுத்திலிருந்து, எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தான மகா ஏமாற்றம் வரை, இன்னொரு காலப்பகுதியும் இருந்தது; அது “ஏழாம் மாத இயக்கம்” என்று அழைக்கப்பட்டது; அது ஏழு மாதங்கள் நீடித்ததினால் அல்ல, மாறாக நள்ளிரவின் கூக்குரல் என்ற செய்தி, கிறிஸ்து யூத நாட்காட்டியின் ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், அதாவது பாவநிவாரண நாளில், வருவார் என்று அடையாளப்படுத்தியதினாலேயே அப்படிச் சொல்லப்பட்டது.

யோவான் பதினான்காம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினெட்டாம் அதிகாரம் வரை உள்ள வர்ணனையின் சூழல், மில்லரைட் வரலாற்றின் ஏழாம் மாத இயக்கத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டும் ஒரு காலப்பகுதியில் தொடங்குகிறது. யோவானின் சுவிசேஷத்தில் உள்ள இந்த வர்ணனையின் மையப்பொருள், சிலுவையின் வரவிருக்கும் நெருக்கடிக்காக (‘Tav’ என்ற எழுத்து) சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்துவதாகும். ஆகையால், தமது மரணத்திலிருந்து தாம் தமது பிதாவினிடத்தில் ஏறிச் சென்று மீண்டும் திரும்பும் வரையிலான காலம், தமது சீஷர்களுக்குச் சோகம், நிச்சயமின்மை, மற்றும் ஏமாற்றம் நிறைந்த ஒரு காலமாக இருக்கும் என்று கிறிஸ்து சுட்டிக்காட்டுகிறார். சீர்திருத்த வரிகளின் சாட்சியத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் முதல் ஏமாற்றங்களின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளனைத்திலும் இருப்பதுபோல, அந்த ஏமாற்றம் முன்பே வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு முக்கியமான சத்தியத்தை அலட்சியம் செய்ததினால் உண்டாகும் ஒரு நிலையைக் கொண்டுள்ளது. சிலுவையில் கிறிஸ்துவின் மரணம் ஒரு முக்கியமான சத்தியமாக இருந்தது, இன்னும் உள்ளது; மேலும், தாம் சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்த்தெழுவார் என்று அவர் சீஷர்களிடம் நேரடியாகச் சொல்லியிருந்தார்; ஆனால் அந்த நெருக்கடி மிகவும் பெரியதாகவும், மிகவும் மெய்மறக்கச் செய்யும்விதமாகவும் இருந்ததால், அவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டியதை மறந்துபோனார்கள்.

நாம் அணுகிக்கொண்டு இருக்கும் யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களிலுள்ள முழு விவரணையின் மையச் சுமை என்னவெனில், நள்ளிரவிலான இயேசுவின் கைது தொடங்கி, அவர் தமது பிதாவிடமிருந்து திரும்பிவரும் வரையிலும், தாம் அனுபவிக்கப்போகும் ஏமாற்றக் காலத்திற்காக இயேசு தமது சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார் என்பதே. யோவானின் இந்த நான்கு அதிகாரங்களில், கிறிஸ்து சீஷர்களிடமிருந்து விலகியிருந்த அந்தக் காலப்பகுதி ஒரு தாமதிக்கும் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வரலாற்று நோக்கில், நான் தாமதிக்கும் காலம் என்று அடையாளப்படுத்தும் அந்தக் காலப்பகுதி, சிலுவையின் நெருக்கடியுக்குப் பின் நிகழ்ந்தது. நாம் ஆராயத் தயாராக இருக்கும் இந்த நான்கு அதிகாரங்களில், அவை தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, சிலுவையின் மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பின்பு அல்ல, முதல் ஏமாற்றத்தோடு ஆரம்பிக்கும் தாமதிக்கும் காலத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

கிறிஸ்து தமது சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்த கடைசி ஏமாற்றம், கிறிஸ்துவின் சீர்திருத்த வரிசையில் முதல் ஏமாற்றமாகிய லாசருவின் மரணத்தை முன்னுறையாய் சுட்டிக்காட்டியது என்று நான் ஏன் கூறுகிறேன்? ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றோடு தொடர்புடையவையாக இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சத்தியங்களை நிலைநிறுத்தும் வெளிச்சத்தில், யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களிலுள்ள வரலாற்றுரையை நாம் காணும் முன், இந்தக் கேள்வி தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில், லாசருவின் மரணத்திற்கும் உயிர்த்தெழுதலிற்கும் இடையிலான காலப்பகுதி தாமதக் காலத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. அதன் பின்னர் கிறிஸ்து தமது ஜெயகரமான பிரவேசத்திற்காக எருசலேமுக்குச் செல்கிறார். யோவான் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் கிறிஸ்து தமது சீஷர்களோடு பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்; அது, தாமதக் காலம் ஏற்கனவே முடிவுற்றபின் ஏழாம் மாத இயக்கத்தை ஆரம்பித்த நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி வந்தபோது தொடங்கிய ஏழாம் மாத இயக்கமாகிய வரலாற்றின் நடுவில் நிகழ்கிறது.

“சத்தியம்” என்ற எபிரெய வார்த்தை, ஏழு இடிகளின் குறியீட்டான வரலாற்றிலிருந்து முத்திரை நீக்கப்பட்ட மறைந்த வரலாற்றின் அடையாளத்தை எவ்வாறு உறுதிப்படுத்துகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, யோவான் சுவிசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரம் முதல் பதினேழாம் அதிகாரம் வரை கிறிஸ்து அப்போது தமது சீஷர்களுக்குக் கொடுத்த செய்தியை மிகுந்த கவனத்துடன் ஆராய வேண்டியுள்ளது. முதலாம் ஏமாற்றத்தின் வழிக்குறியை விளக்குவதற்காக மகா ஏமாற்றத்தின் வழிக்குறி பயன்படுத்தப்படுகின்ற விதத்தின் ஒரு எடுத்துக்காட்டு, எம்மாவுக்குப் போகும் வழியில் இருந்த சீஷர்களின் அனுபவத்தில் காணப்படலாம்.

மில்லரைட் வரலாற்றில் தாமதக் காலத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது, முன்னதாகத் தோல்வியுற்ற 1843 ஆம் ஆண்டுக் கணிப்பின் திருத்தமாயிருந்தது. பெரும் ஏமாற்றத்துடன் நிறைவுற்ற ஏழாம் மாத இயக்கத்தைத் தோற்றுவித்த செய்தியை உருவாக்கிய சாமுவேல் ஸ்னோவின் பணியை, எக்செட்டர் கூடாரச் சந்திப்பிற்கு முன்வந்த அவரது வெளியிடப்பட்ட எழுத்துகளிலும் பொதுப் பிரசங்கங்களிலும் வெளிப்பட்ட அவரது புரிதலின் வளர்ச்சியைப் பின்தொடருவதன் மூலம், வரலாற்று ரீதியாகக் கண்டறியலாம். அந்த வளர்ச்சியை, ஸ்னோவின் இறுதிச் செய்தியின் வெறும் வரலாற்று வளர்ச்சியாக மட்டும் அல்லாமல், தேவஈர்ப்புற்ற விளக்கவுரை வேறுவிதமாக அணுகுகிறது. ஹபக்கூக்கின் 1843 ஆம் ஆண்டுச் சாட்டிலிருந்த எண்களில் ஏற்பட்ட தவறிலிருந்து கர்த்தர் தம்முடைய கரத்தை நீக்கிக்கொண்டபோது, அந்தச் செய்தி அறியப்பட்டதாக சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்.

இப்போது முன்வைக்கப்பட்ட வரலாறு, பிற விஷயங்களோடு, 2020 ஜூலை 18 ஆம் தேதியிலான அனுபவத்தையும் விவரிக்கிறது; எனினும் நான் நீங்கள் சிந்திக்க விரும்புவது என்னவெனில், எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் சாமுவேல் ஸ்நோ வழங்கிய நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தப் புரிதல், ஸ்நோவின் வரலாற்றுப் பணியால் அல்ல, ஆண்டவரின் கரத்தின் செயலினாலே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அவரது கரம் ஒரு தவறை மூடியிருந்தது; அவர் தமது கரத்தை அகற்றியபோது, மில்லரைட்டுகள் தங்களுடைய ஏமாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ளவும், மேலும் அவர்கள் தாமதக் காலமாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட காலப்பகுதியிலேயே இருந்திருந்தார்கள் என்பதையும் புரிந்துகொள்ளவும் முடிந்தது.

அவர் தமது கையை அகற்றுதல் என்பது எம்மாவுக்குப் போகும் வழியில் இருந்த சீஷர்களின் நிகழ்வில் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். அது “காத்திருக்கும் காலம்” என்று அறியப்படும் காலப்பகுதியின் முடிவை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; மேலும் “நள்ளிரவின் கூக்குரல்” செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் புரிதலுடன் நிறைவடைகிறது. இருந்தபோதிலும், எம்மாவு என்னும் இந்த எடுத்துக்காட்டு சிலுவைக்குப் பின்பு நிகழ்ந்தது; அந்த சிலுவை, லாசருவின் மரணத்தால் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றத்தை அல்ல, மாபெரும் ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்த பகுதிக்குள் வரும் “கண்கள்” என்ற சொல், கண் என்னும் உடல் உறுப்பை விட அதிகமாகத் தரிசனத்தைக் குறிக்கிறது. “தடுக்கப்பட்டிருந்தது” என்ற சொல் வலிமையைக் குறிக்கிறது. சிலுவையின் தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தை அவர்கள் காணும் திறனை கிறிஸ்து மூடியிருந்ததால், சீஷர்கள் சிலுவையின் தரிசனத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் இருந்தார்கள். கிறிஸ்துவின் கை, அவருடைய வலிமையின் ஒரு சின்னமாகும். இயேசு கண்டறிந்த துக்கம், அவர்களுடைய மிகுந்த ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தியது. ஏமாற்றமடைந்திருந்த அந்தச் சீஷர்கள் மேலும் உரையாடிய பின்பு, கிறிஸ்து பேசத் தொடங்கினார்.

“வரலாற்றுவாத” வேதாகம விளக்க முறையைப் பயன்படுத்தி, மோசேயிலிருந்து தொடங்கி பரிசுத்த வரலாற்றின் வழியாக தீர்க்கதரிசன வரிகளை முன்னெடுத்து, சிலுவையின் வரலாற்றை அடையாளம் காணும்படி இயேசு சீஷர்களுக்கு போதித்தார். ஏமாற்றமடைந்திருந்த அந்தச் சீஷர்களுக்கு போதிக்கும்படி, பழைய பாதைகளையும் வரிக்கு மேல் வரி என்ற முறையியலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கடந்தகால தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் வரிகளை இயேசு பயன்படுத்தினார். அவர் அவர்களை விட்டு முன்னே சென்று பயணிக்கிறவராகத் தோன்றியபோது, அவர்களோ அவர் உள்ளே வந்து தங்களுடன் தங்குமாறு அவரை வற்புறுத்தினார்கள். அவர்கள் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருந்தார்கள்; கிறிஸ்து அவர்களின் கண்களிலிருந்து தமது கையை அகற்றப்போகிறார். அவரது கை அகற்றப்பட்டபோது தாமதிக்கும் காலம் முடிவடையும்; அப்பொழுது அவர்கள் இருளைக் கிழித்து எருசலேமிற்கும் பதினொன்று சீஷர்களிடமும் விரைந்து திரும்பிச் சென்றபோது, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி பரவுவதின் வேகத்தை அவர்கள் முன்மாதிரியாக வெளிப்படுத்தினர்.

இயேசு, தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தைப் பற்றிய அவர்களுடைய புரிதலைத் தாங்கிக் கொண்டிருந்த தமது கையை விலக்கினார்; அவர் அப்படிச் செய்தபோது, அவர்கள் அவரை அறிந்துகொண்டார்கள். இயேசு அவர்களிடம் நள்ளிரவின் கூக்குரல் என்னும் செய்தியைக் கொண்டு வந்திருந்தார்; அவர்கள் உண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போதே அதை ஏற்றுக்கொண்டார்கள், ஏனெனில் ஒவ்வொரு செய்தியும் உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டும். உடனே அவர்கள் “நிலமெங்கும் பெருவெள்ள அலைபோல்” பாய்ந்து, பதினொரு சீஷர்களுக்குச் சொல்லச் சென்றார்கள்.

எம்மாவுக்குச் செல்லும் வழியிலிருந்த சீஷர்களிடத்தில் நடந்ததுபோலவே, இயேசு தமது மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் சார்ந்த வரலாற்றை விளக்கும்படி, வேதாகமத்தின் கடந்தகாலப் பரிசுத்த வரலாறுகளின் மூலம் செய்தியை முன்வைத்தார்; மேலும், உண்ணுதல் என்ற ஒரு எடுத்துக்காட்டை அவர்களுக்கு அளிப்பதன் மூலம் அதனைச் செய்தார். தேவனுடைய ஜனங்கள் அந்தச் செய்தியை உண்ண வேண்டும். அவர்களுடைய நிச்சயமின்மையிலும் துயரத்திலும், கடந்தகாலப் பரிசுத்த வரலாறுகள் வரியின்மேல் வரியாக ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டதன் அடிப்படையில் அமைந்த நிகழ்காலச் சத்தியச் செய்திக்குப் அவர்களுடைய புரிதலைத் திறப்பதன் மூலம், இயேசு தமது மரணத்திலிருந்து தமது உயிர்த்தெழுதல், விண்ணேற்றம், திரும்பிவருதல் ஆகியவற்றுவரை நீண்டிருந்த காத்திருக்கும் காலத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார்.

ஆகையால், எம்மாவுக்குப் போகும் வழியிலிருந்த அந்த இரண்டு சீஷர்கள் (நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தியினால் இணைக்கப்பட்டும் வல்லமையூட்டப்பட்டும் இருக்கும் இரண்டாம் தூதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறவர்கள்) சிலுவைக்குப் பின்பு வந்த தாமதக் காலத்தை, நடுராத்திரி கூக்குரலுக்கு முன்பிருந்த தாமதக் காலமாக அடையாளப்படுத்துகின்றனர். ஆகவே, அந்த சீஷர்களின் ஏமாற்றம் தீர்க்கதரிசன வரிசையில் முதல் ஏமாற்றத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மகா ஏமாற்றத்தை அல்ல.

அதன்பின் எம்மாவூஸின் நிகழ்ச்சி ஏமாற்றமடைந்த பதினொன்று சீஷர்களுடன் மீண்டும் நிகழ்கிறது. இயேசு அவர்களுடன் இணைந்து, “வரலாற்றுவாதம்” எனும் முறையின் மூலம் தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் நிறைவேற்றத்தை அவர்களுக்கு போதித்து, அப்பம் உண்ணிக்கொண்டிருக்கையில் அவர்களுடைய புரிதலைத் திறக்கிறார். கதையின் தொடக்கம், கதையின் முடிவை அடையாளப்படுத்துகிறது. சிலுவையின் ஏமாற்றம், முதல் ஏமாற்றத்திற்குத் தீர்க்கதரிசன ரீதியாகப் பொருந்துகிறது என்ற உண்மைக்கு இயேசு பின்னர் மூன்றாவது சாட்சியை முன்வைக்கிறார். மேலிருந்து வரும் வல்லமையைப் பெறும் வரையில் எருசலேமில் தங்கியிருக்கும்படி அவர்களிடம் சொல்லுவதன் மூலம், அந்த வரலாற்றின் கட்டமைப்பிற்கான மூன்றாவது சாட்சியையும் அவர் அளிக்கிறார்.

எம்மாவுக்குச் செல்லும் வழியில் இருந்த சீஷர்களைப் பற்றிய உவமை, அவர் மரித்ததிலிருந்து அவர் உயிர்த்தெழுந்து தமது பிதாவினிடத்தில் உயர்த்தப்பட்டவராகும் வரையிலான ஒரு தங்கியிருக்கும் காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. சிலுவையின் நிகழ்வுகள் குறித்த செய்தி, கடந்த புனித வரலாறுகளின் கோடுகளை ஒன்று சேர்த்து, கோடு மேல் கோடாக அமைக்கும் முறையினால் நிலைநிறுத்தப்பட்டபோது, எம்மாவு சீஷர்களுக்கான அந்த தங்கியிருக்கும் காலம் முடிவுற்றது. பின்னர், அந்தச் செய்தியை சீஷர்கள் தமால் இயன்ற அளவிற்கும் அதிக வேகமாக எடுத்துச் சென்றார்கள். அதன்பின், இயேசு பதினொருச் சீஷர்களைச் சந்திக்கிறார்; மீண்டும் ஒரு உணவு உண்ணுதல் குறிப்பிடப்படுகிறது; செய்தியை நிரூபிக்க கோடு மேல் கோடு பயன்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், எம்மாவு சீஷர்களிடத்தில் செய்ததுபோலவே, அவர் அவர்களுடைய புரிதலைத் திறந்து வைத்து விலகிச் செல்கிறார். ஆனால், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியின் வருகையினால் அந்தத் தங்கியிருக்கும் காலம் நிறைவுறும் வரையில், எருசலேமில் தங்கியிருக்கும் வரலாற்றை அவர் அடையாளப்படுத்துவதற்கு முன் அல்ல.

இயேசு தமது சீஷர்களை எருசலேமில் தங்கியிருக்கும்படி கட்டளையிட்டபோது, அது எம்மாவுக்குப் போகும் வழியின் வரலாற்றின் முடிவாக இருந்தது. அந்த வரலாற்றின் தொடக்கம் ஒரு ஏமாற்றத்தைக் குறித்தது; அதன்பின் ஒரு தங்கியிருக்கும் காலம் வந்தது; அதன் பின்னர் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டும் சத்தியத்தின் வெளிப்பாடு நிகழ்ந்தது. “தடுக்கப்பட்டிருந்த” சீஷர்களின் கண்களிலிருந்து கிறிஸ்து தமது கையை நீக்கியபோது, அந்தச் சத்திய வெளிப்பாடு நிறைவேற்றப்பட்டது. அதுவே அந்த வரலாற்றின் தொடக்கம்; மேலும், அந்த வரலாற்றின் நடுப்பகுதி அதே வரலாற்றிலேயே மீண்டும் நிகழ்கிறது, அப்போது கிறிஸ்து தம்மை வெளிப்படுத்தி தமது வார்த்தையின்மேல் அவர்களுடைய புத்தியைத் திறந்ததன் மூலம், பதினொருச் சீஷர்களிடமிருந்த ஏமாற்றத்தை நீக்கினார். பின்னர், அதே தீர்க்கதரிசன அமைப்பிற்கான ஒரு கடைசி சாட்சி வருகிறது; அது மகா ஏமாற்றத்தால் அல்ல, முதல் ஏமாற்றத்தால் தொடங்குகிறது.

எம்மாவூஸிலிருந்து பெந்தெகொஸ்தேவரையிலான வரலாறு முதல் ஏமாற்றம், தாமத காலம், மற்றும் நள்ளிரவின் கூக்குரல் ஆகியவற்றிற்கான மூன்று சாட்சிகளை வழங்குகிறது; ஆயினும், அந்த மூன்று சாட்சிகளில் ஒவ்வொன்றின் தொடக்கத்தில் வழிக்கல்லாக இருப்பதெனக் குறிப்பிடப்படும் உண்மையான ஏமாற்றம், உண்மையில் முதல் ஏமாற்றமல்ல, இரண்டாம் ஏமாற்றமாகும். மில்லரைட் வரலாற்றில் மகா ஏமாற்றமாகிய வழிக்கல், மில்லரைட் வரலாற்றிலேயே நிகழ்ந்த முதல் ஏமாற்றத்தை விளக்குவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்து கொள்வது, கடைசி இரவு உணவில் நடந்த உண்பதிற்கும் கெத்சேமனேத் தோட்டத்தில் நள்ளிரவில் நிகழ்ந்த கைது செய்வதற்குமிடையில் நடைபெறும் யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களில் நாம் காணும் வர்ணனையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இன்றியமையாததாகும். இயேசு பதினொருச் சீஷர்களுக்குத் தோன்றி அவர்களுடன் உண்டபோது, “நீங்கள் ஏன் கலங்குகிறீர்கள்? உங்கள் இருதயங்களில் ஏன் எண்ணங்கள் எழுகின்றன?” என்று அவர் கேட்டார் என்பதை கவனிக்கத் தக்கது.

யோவான் சுவிசேஷப் புத்தகத்தில் அவர் கடைசி இராப்போஜனத்தை உண்ட உடனேயே, நாம் ஆராயவிருக்கும் அந்தப் பகுதி, கிறிஸ்து அவர்களிடம், “உங்களுடைய இருதயங்கள் கலங்காதிருப்பதாக” என்று கூறும் வார்த்தைகளால் தொடங்குகிறது. ஐந்து நாள்களுக்குள், அவர்கள் அந்தக் கட்டளையையே மறந்துவிட்டார்கள். யோவான் சுவிசேஷத்தின் பதினான்காம் அதிகாரம் முதல் பதினேழாம் அதிகாரம் வரை, 2020 ஜூலை 18 அன்று ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது தாமதிக்கும் காலத்தை அறிமுகப்படுத்தி, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டிற்குக் கொண்டு செல்கிறது, மேலும் அது நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்தச் செய்தி, ஏழாம் மாத இயக்கத்தால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டதோடும், எம்மாவுக்குச் சென்ற சீஷர்கள் இரவின் நடுப்பகுதியில் எருசலேமுக்குப் பாய்ந்து ஓடிய நிகழ்வாலும் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டதுமான ஒரு காலப்பகுதியை அறிமுகப்படுத்துகிறது. அந்த வரலாறே, கிறிஸ்து தம்மையே “சத்தியம்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்த பயன்படுத்திய மூன்று எபிரேய எழுத்துகளால் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றது.

யோவானின் இந்த நான்கு அதிகாரங்களின் நிகழ்வுரையில்தான், பரிசுத்த ஆவியின் செயல் அந்தச் சொற்படியின் அதே படிகளாக அடையாளப்படுத்தப்படுவதை நாம் காண்கிறோம்; அதோடு, ஆகஸ்ட் பன்னிரண்டாம் தேதி முதல் பதினேழாம் தேதி வரை நடைபெற்ற எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் இப்போது படிப்படியாக முன்வைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியின் இறுதி நிறைவேற்றம் குறித்த இப்போது முன்வைக்கப்படும் உரிமைக்கூறுகளை நிலைநிறுத்துவதற்கான மிகச் சிறந்த ஆதாரத்தையும் அங்கேயே காண்கிறோம். அந்தச் செய்தி காத்திருக்கிற பரிசுத்தவான்களால் இறுதியாக அறியப்பட்டவுடன், அந்தத் தூதர்கள் “கடைசி நாட்களின்” இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியை மரித்துக்கொண்டிருக்கும் உலகத்துக்குக் கொண்டு செல்லும்போது, உலகம் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் கட்டளையின் நெருக்கடிக்குள் தள்ளப்படும்.