దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఒకటి

“ప్రకటన గ్రంథమును అధ్యయనం చేయుట మనస్సును దానియేలు ప్రవచనాలవైపు దారి మళ్లిస్తుంది.” కొంతమంది దానియేలు గ్రంథమును కేవలం ప్రవచనముల సమాహారముగానే చూస్తారు. అయితే దానియేలు రెండు సత్యరేఖలను సమర్పించుచున్నాడు; వాటిలో అతని ప్రవచనములను ప్రతినిధీకరించు సత్యరేఖ అతని గ్రంథములోని చివరి ఆరు అధ్యాయాలలో ఉన్నది. మొదటి ఆరు అధ్యాయాలు నిదర్శనాత్మక ప్రవచనాన్ని సమర్పించుచున్నవి; అది సర్వసాధారణంగా ఇప్పటికీ అంతగా గుర్తింప పొందలేదు. దానియేలు మొదటి ఆరు అధ్యాయాలను పరిశీలించుటకు ముందు, దానియేలు గ్రంథములోని చివరి ఆరు అధ్యాయాలలో వాస్తవానికి కేవలం రెండే ప్రవచనాలు ప్రతినిధీకరించబడ్డాయని ఎందుకు అనేది మేము వివరిస్తాము. సోదరి వైట్, షీనారు దేశమునకు చెందిన రెండు మహా నదులను సూచిస్తూ, ఆ రెండు ప్రవచనాలను నిర్దేశిస్తారు. ఆమె ప్రతిపాదించిన ప్రతీకాత్మకతను మనము అంగీకరించినయెడల, దానియేలు గ్రంథములోని చివరి ఆరు అధ్యాయాలలో కేవలం రెండే ప్రవచనాలు ఉన్నాయని గ్రహించుటకు కావలసిన కీలకము మనకు లభిస్తుంది.

ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని దర్శనం ఉలాయీ నదియొద్ద ప్రదానం చేయబడెను.

సహోదరి వైట్ “ఉలాయి మరియు హిద్దేకేలు”ను ప్రస్తావించి వాటిని “షినార్ యొక్క మహానదులు” అని పిలిచిన టెస్టిమోనీస్ టు మినిస్టర్స్ గ్రంథంలోని ఆ పేరాను మేము తీసుకున్నప్పుడు, మేము సమగ్రంగా విశ్లేషించుచుండినది సహోదరి వైట్ రచనలలో దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము అధ్యయనంపై ఉన్న అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యాఖ్యానాలలో ఒకటైన రచనలోని ఒక పేరానే. ఆ భాగంలో ఆమె ఇలా పేర్కొంటుంది: “దేవుని వాక్యమును మరింత లోతైన అధ్యయనం చేయవలసిన అవసరం ఉంది; ప్రత్యేకించి, మా కార్య చరిత్రలో ఎప్పుడూ లేనంతగా దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము విశేష దృష్టిని పొందవలెను.”

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయమునుండి మనము ఇప్పుడే ఉదహరించిన మొదటి రెండు వచనాలను నిశితంగా పరిశీలిస్తే, తరచుగా విస్మరించబడే ఒక సత్యానికి అవి రెండు అంతర్గత సాక్ష్యాలను అందిస్తున్నాయి. దానియేలు ఇలా చెప్పెను: “బెల్షజ్జరు యొక్క మూడవ సంవత్సరమందు నాకు ఒక దర్శనము కనబడెను.” తరువాత అతడు ఇలా జోడించెను: “మొదట నాకు కనబడిన దాని తరువాత.” ఈ వచనాన్ని రెండు విధాలుగా అవగతం చేయవచ్చు; ఏ విధంగానైనా అది అదే నిర్ణయానికి దారితీస్తుంది.

దూత గబ్రియేలు యే వాడు దానియేలకు ప్రవచన ప్రకాశము అందించెను, అతడు యావత్తు ప్రవక్తలపైనా చేసినట్లుగానే; ఏలయనగా స్వర్గీయ జ్యోతి వాహకునిగా సాతాను స్థానాన్ని అతడు స్వీకరించెను. అదేనగా, వేదగ్రంథములలో ఉన్న ప్రతి ప్రవచనా నియమము గబ్రియేలు చేత మార్గదర్శితమైంది. దానియేలు దానిని గ్రహించినా గాని గ్రహించకపోయినా, ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని మొదటి వచనములో అతడు కేవలం ఒక ముఖ్య ప్రవచన పరిశీలనను గుర్తించడమే గాక, ఆ వచనములో ఆ ప్రధాన ప్రవచన పరిశీలనకు రెండు సాక్షులను కూడ సమర్పించుచున్నాడు. మొదటి వచనములో దానియేలు లిఖించినది ఏమనగా, ఉలై నదియొద్ద పొందిన దర్శనమునకు పూర్వము తాను ఒక దర్శనము పొందెనని. ఉలై నదియొద్దనైన దర్శనము బెల్షజ్జరు మూడవ సంవత్సరమందు కలిగెను. ఉలై నదియొద్దనైన దర్శనమునకు పూర్వముగా కలిగిన దర్శనము బెల్షజ్జరు మొదటి సంవత్సరమందు కలిగెను.

ఎనిమిదవ అధ్యాయము మొదటి వచనములో, బెల్షజ్జరు మొదటి సంవత్సరమున తానూ ఒక దర్శనము పొందినట్లు దానియేలు తెలియజేయుచున్నాడు; ఏలయనగా, “ఆదిలో నాకు కనబడిన దాని తరువాత” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఉలాయి దర్శనం బెల్షజ్జరు మొదటి సంవత్సరపు దర్శనానంతరం కనబడిందా? లేక సమాంతరమైన రెండు దర్శనములలో మొదటిదానికి తరువాత కనబడిందా? ఏ సమాధానమైనను యుక్తమే. ఉలాయి నదియొద్ద కలిగిన దర్శనమంతే, ఏడవ అధ్యాయంలోని దర్శనమే. గబ్రియేలు “పునరుక్తి చేసి విస్తరించు” అనే ప్రవచన సూత్రాన్ని అనుసరించుచున్నాడు; ఏకకాలమున “రెండు సాక్ష్యములచేత విషయం స్థాపితమగును” అనే నియమాన్నికూడ అన్వయించుచున్నాడు. ఇరు దర్శనములును బైబిలు ప్రవచనంలోని రాజ్యములను ప్రస్తావించుచున్నవి.

ఏడవ అధ్యాయమునందలి దర్శనం ఆ రాజ్యాలను హింసక మృగములుగా చిత్రీకరించుచు, వాటిని వారి రాజకీయ అధికార పరిసరంలో ఉంచి స్పష్టంగా ప్రతిపాదించుచున్నది. ఎనిమిదవ అధ్యాయమునందలి దర్శనం దేవుని పరిశుద్ధస్థల సేవకు సంబంధించిన చిహ్నములతో అదే రాజ్యాలను చిత్రీకరించుచున్నది; అయితే ఆ పరిశుద్ధస్థల సేవలోని చిహ్నములన్నియు కపటారాధనను ప్రతినిధింపజేయుటకై ఉద్దేశపూర్వకముగా భ్రష్టపరచబడియున్నవి. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం, ఏడవ అధ్యాయ దర్శనములోలాగే అదే రాజ్యాలను చూపించుచున్నదిగాని, ఆ రాజ్యాలను వాటి మతపరమైన పరిసరములో ఉంచి ప్రతిపాదించుచున్నది.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని ఉలై దర్శనము, ఏడవ అధ్యాయంలోని దర్శనమును పునరావృతం చేసి విస్తరించుచున్నది. ఏడవ అధ్యాయం బైబిలు భవిష్యద్వాణిలో పేర్కొన్న రాజ్యాల పౌర-రాజకీయ పార్శ్వాన్ని స్పష్టపరచగా, ఎనిమిదవ అధ్యాయం ఆ రాజ్యాల మతపరమైన పార్శ్వాన్ని స్పష్టపరచుతుంది. ఇది గుర్తించినపుడు, ఏడవదియు ఎనిమిదవదియు అధ్యాయాలు ఒకటే దర్శనమని గ్రహింపబడగలదు. ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని దర్శనంలోని కాలాంశానికి వివరణను ఇవ్వుటకై గబ్రియేలు వచ్చేది తొమ్మిదవ అధ్యాయములోనే. అందుచేత, ఉలై దర్శనము దానియేలు గ్రంథంలోని ఏడవ, ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయములను ప్రతినిధీకరించుచున్నది. తదుపరి, పదవ అధ్యాయములో హిద్దేకేలు నది పరిచయము చేయబడుతుంది.

హిద్దేకేలు నది దర్శనం ఉత్తర రాజు యొక్క ప్రవచనాత్మక చరిత్రను పరిచయం చేస్తుంది. అది అలెగ్జాండర్ మహారాజు రాజ్య విభజనతో ఆరంభమై, తరువాయి చరిత్రలోని ఉత్థానం–పతనాలను గుర్తించి చూపుతుంది; ఆఖరికి, అలెగ్జాండర్ మహారాజు మునుపటి రాజ్య విఘటననుండి మిగిలిన ప్రత్యర్థులలో నిలిచేవారు అక్షరార్థ దక్షిణ రాజు మరియు అక్షరార్థ ఉత్తర రాజు మాత్రమేనని నిర్దేశిస్తుంది. చివరికి అది పాపత్వ చరిత్ర వద్దకు చేరి, పాపత్వము ఆధ్యాత్మిక ఉత్తర రాజుగా అవుతుంది; పదకొండవ అధ్యాయం చివర అతడు తన అంతమునకు చేరును; అప్పుడు మీకాయేలు నిలబడును, మానవ కృపాకాలము ముగియును. సరళ సమీక్ష ఏదనగా, ఉలాయ్ నది దర్శనం దేవుని పరిశుద్ధస్థలము మరియు సైన్యము గూర్చిన అంతర్గత దర్శనం; హిద్దేకేలు నది దర్శనం అదే చరిత్రకాలంలో దేవునికి మరియు ఆయన ప్రజలకు శత్రువు విషయమైన బాహ్య దర్శనం. ఇది ప్రకటన గ్రంథంలోని ఏడు సంఘములు మరియు ఏడు ముద్రలలో కనబడే అదే సూత్రాన్ని అనుసరిస్తుంది.

దానియేలు గ్రంథములో వర్ణించబడిన అదే అంతర్గతమయిన మరియు బాహ్యమయిన చరిత్ర, ప్రకటన గ్రంథములోను ప్రతిపాదించబడింది. ఈ రెండు దర్శనముల ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యే ప్రవచనా ప్రకాశముకు తోడుగా, విలియం మిల్లర్ స్వీకరించినదియు, తరువాత ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా పాటించినదియు అయిన బైబిలు వ్యాఖ్యాన విధానమునకు కూడ ధృవీకరణము కలదు. సరియైన విధంగా విచారించినప్పుడు, దానియేలు గ్రంథమును గాను, ప్రకటన గ్రంథమును గాను, బైబిలు తనలో తానే గుర్తించి నిర్వచించిన ప్రవచనా వ్యాఖ్యాన సూత్రములకు ధృవీకరణార్థముగా సాక్షాత్ సువర్ణ గనులవంటివి.

ఉలాయి అంతర్గత అంశమై, హిద్దేకేలు బాహ్య అంశమై, “అంత్యకాలము” యందు ముద్ర విప్పబడవలసిన రెండు ప్రవచనములను కూడా ప్రతినిధానం చేయుచున్నవి. 1798లో “అంత్యకాలము” యందు ఉలాయి ముద్ర విప్పబడెను, మరియు 1989లో “అంత్యకాలము” యందు హిద్దేకేలు ముద్ర విప్పబడెను; ఆ సమయమున, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము నలభైయవ వచనములో వివరించిన ప్రకారము, మాజీ సోవియట్ సమాఖ్యను ప్రతినిధ్యం చేసిన దేశాలు పాపత్వము మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములచేత తుడిచివేయబడ్డాయి.

ఈ సత్యములు గుర్తించబడినప్పుడు, ఏడు సంఘముల ప్రవచన చరిత్రయు ఏడు ముద్రల ప్రవచన చరిత్రయు ఒకటే ప్రవచన చరిత్రను ప్రతినిధానం చేయునట్లే, ఆ రెండు దర్శనములు వాస్తవానికి ఒకటే దర్శనమని అప్పటికీ గుర్తించబడగలదు. తరువాత, దానియేలు పుస్తకము పన్నెండవ అధ్యాయం తొమ్మిదవ మరియు పదవ వచనములలో ప్రకటించబడిన ప్రకారము ఒక పరీక్షణ ప్రక్రియను ఉత్పన్నం చేయుటకై, ప్రభువు గతంలో మొదటి దూత యొక్క చలనములో ఉపయోగించిన మాధ్యమముగాను, అలాగే వర్తమానములోను భవిష్యత్తులోను మూడవ దూత యొక్క చలనములో ఉపయోగించబోవు మాధ్యమముగాను, ఆ రెండు దర్శనములు నిలుస్తాయి.

1989లో హిద్దేకేలు ముద్ర విప్పుట యొక్క ఉదాహరణగా, ప్రేరణ ఏమని పలికిందో పరిగణించండి.

ఉలాయి, హిద్దేకేలు రెండూ అంత్యకాలమునకు సంబంధించినవే; అయితే అడ్వెంటిజము మాత్రం 1798నే దానియేలు యొక్క 'కాలాంతము', అప్పుడు అతని గ్రంథములోని ముద్రలు విప్పబడవలసినవని అంగీకరించుటకే సిద్ధపడెను. అయినను, ప్రవచనంలోని 'అంత్యకాలమునకు సంబంధించిన' భాగమని మరింత ఖచ్చితముగా పేర్కొనవలసినది దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని చివరి ఆరు వచనములేనని; ఎందుకనగా ఆ వచనములు మనుష్యుల కృపాకాలము ముగిసినప్పుడు మీకాయేలు లేచి నిలుచుటతో సమాప్తమగుచున్నవి.

దానియేలు గ్రంథములోని ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిది అధ్యాయములలో గుర్తింపబడిన తీర్పు-దర్శనం, 1798లో ఆరంభమైన "కలాంతము" వరకు ముద్రింపబడియుండెను. ముద్రలు విప్పబడిన ఉలై దర్శనముతో వెలిబుచ్చబడిన వెలుగు, పరిశోధనాత్మక తీర్పు ఆరంభమును ప్రకటించినదే, గాని తీర్పు ముగింపు గూర్చినది కాదు. ముద్రలు విప్పబడిన హిద్దేకేలు దర్శనముతో వెలుగులోనికి వచ్చిన విషయం, పరిశోధనాత్మక తీర్పు ముగింపును సూచించుచున్నది; అంతేగాక, అదియే దానియేలు గ్రంథములో "అంత్యదినములకు సంబంధించిన ప్రవచన భాగము"ను కలిగియున్న పాఠ్యభాగమై యున్నది.

1798లో జరిగిన ముద్రవిప్పు పరిశోధన తీర్పు ప్రారంభమును ప్రకటించినది. 1989లో జరిగిన ముద్రవిప్పు పరిశోధన తీర్పు యొక్క అతిసమీపములోనున్న ముగింపును ప్రకటించినది. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యొక్క సంతకం దానియేలు గ్రంథములో సులభముగా గమనించబడుతుంది; అయితే అది ఏమిటో తెలిసియుండి, దానిని అన్వేషించుటకు సన్నద్ధులై యుండినయెడల మాత్రమే.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నలభై ఐదవ వచనములో కృపాకాలము ముగిసినప్పుడు, ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా యొక్క సంతకం లిఖితమగును. దానియేలు గ్రంథముని ఆరంభము అది ఎక్కడ ముగియునో ఖచ్చితముగా చూపిస్తుంది. అది యథార్థ బాబులోను మరియు యథార్థ ఇశ్రాయేలు మధ్య యథార్థ యుద్ధముతో ఆరంభమవుతుంది, మరియు యథార్థ బాబులోను విజయం సాధిస్తుంది.

దానియేలు గ్రంథములో పదకొండవ అధ్యాయం, నలభై ఐదవ వచనములో, ‘ఉత్తర రాజు’గా ప్రతీకాత్మకముగా సూచింపబడిన ఆత్మిక బాబిలోను మరియు ‘మహిమగల పరిశుద్ధ పర్వతము’గా ప్రతినిధించబడియున్న ఆత్మిక ఇశ్రాయేలు మధ్యనున్న ఆత్మిక యుద్ధము సమాప్తమగును; మరియు ఆత్మిక ఇశ్రాయేలు ఆత్మిక బాబిలోను మీద విజయం సాధించును.

దానియేలు గ్రంథమూ ప్రకటన గ్రంథమూ ఒకే గ్రంథము:

రెండు గ్రంథాలు—అవి అసలు ఒకే గ్రంథము—దేవదూత గబ్రియేలు యొక్క ప్రవచన ఉపదేశమునకు మహాకృతియే. గబ్రియేలు దానియేలు, యోహానులకు అందజేసినది, తండ్రియొద్దనుండి స్వీకరించిన యేసువద్దనుండే వచ్చినదని సంపూర్ణంగా తెలిసికొని నేనే దీనిని వ్రాయుచున్నాను. నా ఉద్దేశం గబ్రియేలును ఎత్తిపట్టుట కాదు; గాని, మనము చూచుటకు సన్నద్ధులైతే, ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా బైబిలు వ్యాఖ్యానమునకు సంబంధించిన ప్రవచన నియమములను రెండు గ్రంథములలోనే ప్రతిబింబించునట్లుగా ఏ విధంగా రూపకల్పన చేసెనో ప్రదర్శించే, ఇరు గ్రంథములలోని సాక్ష్యముల గాఢ ప్రకటనను ఎత్తి చూపుటయే.

ఈ సందర్భమున, ఉలై మరియు హిద్దేకేలు నదులకు సంబంధించిన రెండు ప్రవచనాలపై వ్యాఖ్యానాన్ని సమర్పించుట నా ఉద్దేశ్యమూ సంకల్పమూ కాదని మీకు గుర్తుచేయదలుచున్నాను. నా ఉద్దేశ్యమూ సంకల్పమూ దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి ఆరు అధ్యాయాలలోని ప్రవచనాలను పరిశీలించుటమే. దేవుని వాక్యములో, దానియేలు గ్రంథమూ ప్రకటన గ్రంథమూ బహుశా అత్యంత లోతైన నిర్మాణంతో కూడిన గ్రంథాలుగా నిలిచి యున్నవని నేను కేవలం వాదనను ప్రతిపాదించుచున్నాను. అవి ప్రవచన సందేశాన్ని సమర్పించుచున్నవి; అలాగే దేవుని స్వభావాన్ని స్పష్టపరచుచున్నవి; అలాగే ఏ మనిషియైనను ప్రవచనములను తెలిసికొనదలచినయెడల అనుసరించవలసిన మౌలిక నియమాలనే స్పష్టపరచుచున్నవి; అంతేకాక ఆ ప్రవచనాలను నిర్ధేశించిన వానినికూడ తెలిసికొనునట్లుగా చేయుచున్నవి.

గ్రంథముల లోతైన స్వరూపానికి మరియొక ఉదాహరణ, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు”ను దానియేలు చేసిన వివరణ. ఆ “ఏడు సార్లు” విషయక ప్రవచనం దేవుని ప్రజలకు — ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులోను, మొదటి దూతయొక్క మిల్లరైట్ ఉద్యమంలోను, అలాగే మూడవ దూతయొక్క ప్రస్తుతమున్న మరియు భవిష్యత్తులో ఉండబోవు ఉద్యమంలోను — “తడబడుటకు రాయి”గా ఉంటూ వచ్చిందీ, అలాగే ఉండబోవుచున్నదీ. సరళమైన నిర్వచనం ప్రకారం, “తడబడుటకు రాయి” అనేది, అది స్పష్టముగా అక్కడ ఉన్నప్పటికీ, మీరు గమనింపని దాని. అందువలన, మీరు దానియేలు గ్రంథంలో “ఏడు సార్లు”ను ఒకసారి గుర్తించిన తరువాత, అది స్పష్టముగానే అక్కడ ఉందని చూస్తారు; అయితే చూడనని ఎంచుకునే వారికి అది మరుగుపరచబడియున్నదని కూడా మీరు గ్రహిస్తారు.

ఏదో విషయాన్ని వ్యాకరణరీత్యా బహిరంగంగానే ఉంచి దాచిపెట్టుట అత్యంత గంభీరమైన సాధన; అట్టి విషయం ఏ మానవ రహస్య నవలలోనూ నిక్షిప్తం చేయుట అసాధ్యం. అది ఒక శ్రేష్ఠకృతి; ఎందుకనగా అది అక్కడే, తడబడక యుండదలచిన ఎవరికైనను స్పష్టముగా ప్రత్యక్షమై యుంటుంది, అయితే తడబడుటనే ఎంచుకొనిన వారికి దాన్ని దర్శించుట అసాధ్యం. అనగా, అది ‘బహిరంగములోనే దాగియుండుట’. అది మానవత్వము మరియు దైవత్వముల సంయోగముచేత సాధింపబడినది.

ఆ వాదనను నేను ప్రతిపాదిస్తున్నాను; ఎందుకంటే ఈ సందర్భంగా మనకు జ్ఞాపకపరచదలిచినది ఏమనగా, ఆడ్వెంటిజంలో—కనీసం 1957లో Questions on Doctrine ప్రచురణనాటి నుండి—ఒక కాథలిక్కు బోధన ఉన్నది; అంతేకాక, అదే Future for America అను వర్తమాన సత్య ఉద్యమమునందును తన అధర్మమయిన తలను ఎత్తి చూపింది. ఆ భావం ఏమనగా, అవతారగ్రహణ సమయమున క్రీస్తు, మరియ నుండి తాను వారసత్వముగా పొందిన మాంసమును స్వీకరించలేదు. నిస్సందేహంగా, ఈ బోధనను సమర్థించువారు దానిని ఆ విధంగా వ్యక్తపరచరు; అయినప్పటికీ వారు బోధించేది తాత్పర్యతః అదే. దీనిని నేను కాథలిక్కు బోధనగా పిలుస్తాను; ఎందుకనగా, క్రీస్తు యొక్క మాంసము ఆదాము పాపము చేయుటకు పూర్వము అతని మాంసమంత శుద్ధమైయుండెను అనే ఉపపత్తి, కాథలిక్ సంఘము తమ ‘నిష్కళంక గర్భధారణ’ అని పిలిచే బోధనలో ఉపయుక్తం చేసికొనెడు అదే సాతానిక తర్కము. మరియు మీరు ‘నిష్కళంక గర్భధారణ’ అను పేగన్ బోధనకు అపరిచితులై యుంటే, దాని ప్రకారం, ఆదాము మరియు హవ్వ పాపము చేయుటకు పూర్వము ఆదామునకు నుండిన నిమ్న స్వభావమువలెనే, క్రీస్తు యొక్క మాంసము అద్భుతరీతిగా రూపొందించబడెనని, లేదా వేరుగా చెప్పాలంటే, క్రీస్తు ఆదాముని పతనపూర్వ నిర్పాప స్వభావమును ధరించెను అని అది పేర్కొనును. అంతేకాక, మరియకు స్వయముగా, ఆదాము పాపము చేయుటకు పూర్వము అతనికి ఉన్న అపతిత మాంసస్వభావము అద్భుతముగా ప్రసాదింపబడెనని, తద్వారా ఆమె పరిపూర్ణ మాంసములో పరిశుద్ధాత్ముడు శిశువైన యేసును అవతరింపజేయుటకు ఆమె పరిపూర్ణ పాత్రగా నిలచునట్లు జరిగినదని అది బోధించును.

నిస్సందేహంగా, ఆడ్వెంటిజంలో యేసుక్రీస్తు శరీరము గురించి అచ్చం అదే తుదినిర్ణయాన్ని సమర్థించే వారు, మర్యముతో సంబంధమైన ఏ అద్భుతములనూ ప్రస్తావించరు; అయితే సిస్టర్ వైట్ గారి రచనలలోని, బైబిలులోని పాఠ్యభాగాలను వక్రీకరించి, అచ్చం అదే కాథలిక్ భావాన్ని బోధిస్తారు. నేనిప్పుడే దానియేలు గ్రంథముపై జరుగుతున్న చర్చనుండి ఎందుకు పక్కదారి పట్టి దూరమయ్యాను? దానికి నేను సమాధానం ఇస్తాను.

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముల అద్భుత నిర్మాణము మరియు రూపకల్పన మానవత్వము మరియు దైవత్వము యొక్క సమైక్యముచే నెరవేర్చబడినవి. యేసు దేవుని వాక్యము; బైబిలు కూడ దేవుని వాక్యమే. యేసయ్య యొక్క దైవిక మరియు మానవ స్వభావములు బైబిలులో సంపూర్ణముగా ప్రతిబింబింపబడియున్నవి. అందులోని వాక్యములు దైవికమైనవై, హృదయములను, మేధస్సులను రూపాంతరము చేయు సృజనాత్మక శక్తిని కలిగియున్నవి. ఆ వాక్యములే సమస్తమును అస్తిత్వంలోనికి తేచ్చిన శక్తియే. అయితే బైబిలు లేఖనములో తన సాధనములుగా దేవుడు ఎన్నుకొన్న ఆ మనుష్యులందరును పాపులు. ఆ సమీకరణములో మానవ భాగము పతిత మానవులచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడినది. బైబిలు మానవమును దైవికమును కలిపిన సమ్మేళనం; మరియు ప్రవక్తలు ఆదాము సంతానమందలి ప్రతివ్యక్తివలెనే పాపులై యుండిరి. క్రీస్తు ఆలోచన, వాక్యము, కార్యములలో ఎప్పుడును పాపము చేయలేదు. అయినను ఆయన నాలుగు వేల సంవత్సరముల అపకర్షణ అనంతరమై యుండిన మరియ యొక్క మాంసమును ధరించెను. యదియతడు నిజముగా ఆదాము పాపము చేయక మునుపటియున్న అతని తక్కువ స్థాయి మాంసిక స్వభావమును స్వీకరించి యుండినయెడల, ప్రతి బైబిలు రచయిత కూడ పాపరహితుడై యుండవలెనని అది తప్పనిసరి చేసేదై యుండెను.

"దానియేలు గ్రంథంలోని "ఏడు కాలములు" యొక్క "కళ్లముందే దాచివేత" దానియేలు లిఖించిన వచనాలచేత మాత్రమే కాదు, కింగ్ జేమ్స్ బైబిలును అనువదించిన పతిత మనుష్యులచేతకూడా సాధించబడింది. పతిత మనుష్యులు దానియేలు గ్రంథమును రెండుసార్లు స్పృశించారు; మరియు ఆ నెరవేర్పు, దేవుని దివ్య ప్రవిధి పర్యవేక్షణ లేకుండా ఏ మనుష్యుని చేతనూ సాధ్యం కానిదే అయ్యేది."

మన తదుపరి వ్యాసములో, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయంలోని 'ఏడు సార్లు'ను దానియేలు గ్రంథములో ప్రత్యక్ష దృష్టిలోనే దైవత్వము మరియు మానవత్వము ఎలా దాచినవో చూపించడం ప్రారంభించెదము; యెందుకనగా దేవుడు పూర్వమే తెలిసికొని, అంతేకాక అట్లు ఉండునట్లు నిర్ణయించెను గనుక, అది మొదటి దూత ఉద్యమములోనున్నవారికిగాను, మూడవ దూత ఉద్యమములోనున్నవారికిగాను, పరీక్షకైయున్న 'ఆటంకపు రాయి' కావలెనని.