దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట రెండు

ఏలీయా యొక్క త్రివిధ అన్వయం దేవుని అమలాత్మక తీర్పు యొక్క కాలవ్యవధిలో సందేశమును, సందేశవాహకుని, మరియు ఉద్యమమును సంబంధించును; ఆ తీర్పు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లోని ఆదివారం చట్టంతో ఆరంభమై, కృపాకాలము సమాప్తి వరకు కొనసాగును. ఈ అమలాత్మక తీర్పు దేవుని తీర్పు కరుణతో కలిసియున్న కాలం నుండి, చివరి ఏడు మహమ్మారులలో ఆయన తీర్పులు కరుణలేకుండా వార్చబడే కాలము వరకు తీవ్రమగుచున్నది.

నిబంధనయొక్క దూతకు మార్గము సిద్ధపరచు దూతయొక్క త్రివిధ అన్వయము, దేవుని పరిశోధనాత్మక తీర్పు యొక్క సమాప్తి కాలములో సందేశము, దూత, మరియు ఉద్యమమును ఆవరించును; ఆ కాలమే ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ముద్రింపబడే కాలమని గుర్తించబడును. ఆ కాలము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములలో త్వరలో రాబోవు ఆదివారం చట్టముతో ముగియును; అదే దేవుని కార్యనిర్వాహక తీర్పులు ఆరంభమగు సమయము.

దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయము, ఇరవై ఏడవ వచనం నెరవేర్చబడునట్లు, నిబంధనకు దూతయైన క్రీస్తు నిబంధనను బలపరచునట్లుగా, బాప్తిస్మమిచ్చువ యోహాను మార్గమును సిద్ధపరచెను. అట్లు చేయుటవలన, తన మందిరమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చి లేవి కుమారులను శుద్ధి పరచునట్లుగా క్రీస్తుకై ఆయనే మార్గమును కూడా సిద్ధపరచెను; క్రీస్తు దీనిని తన మూడున్నర సంవత్సరాల శుశ్రూష ఆరంభమందును అంత్యమందును చేసెను. భౌతిక మందిరమును శుద్ధి చేయుట, లేవి కుమారులుగా సూచింపబడిన వారియొక్క ఆత్మ మందిరమును శుద్ధి చేయు ఆయన కార్యానికి ప్రతీకమాయెను.

దేవాలయాన్ని శుద్ధి చేసిన ఆయన యథార్థ కార్యం ప్రవచన నెరవేర్పుగా నిలిచింది; యోహాను సువార్త రెండవ అధ్యాయం పదమూడు నుండి ఇరవై రెండవ వచనాలలో పేర్కొన్న ఆ కార్యాన్ని ఆయన సంపూర్ణపరచినప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ శిష్యులకు పాత నిబంధనలోని ఒక భాగాన్ని స్మరింపజేశాడు; అది మలాకీ మూడవ అధ్యాయం నెరవేర్పులో శిష్యులను శుద్ధి చేసి శోధించు ఆయన కార్యములో భాగమైనది.

యోహాను సువార్తలోని ఆ వాక్యభాగంలో, తన దేహమనే ఆలయము కూల్చివేయబడినప్పుడు దానిని తాను మూడు దినములలో లేపుదునని క్రీస్తు ప్రకటించాడు. వివాదములో పడ్డ యూదులతో జరిగిన ఆ సంభాషణలో, ఆ సంవత్సరంలోనే సమాప్తమైన, హేరోదు నిర్వహించిన భౌతిక ఆలయపు పునర్నిర్మాణము నలభై ఆరు సంవత్సరములు పట్టెనని వారు చేర్చిరి. దూతల సేవ, పరిశుద్ధాత్మయొక్క కార్యం, ప్రవక్తల సేవల ద్వారా తన వాక్యములో యేసు ప్రతిష్ఠించిన ప్రవచన వాక్యముతో అనుబంధితమైన నియమములలో ఒకటి యొక్క ఉదాహరణ ద్వారా, ఆయన తన శిష్యులను పరిశుద్ధపరచుచుండెను.

ఆయన పదక్షరార్థమైనది ఆధ్యాత్మికమును సూచించునని ప్రవచనాత్మక నిదర్శనాన్ని ఉపస్థాపించాడు. ఆలయ ప్రతీకగా "నలభై ఆరు" అనే సంఖ్యను ప్రవచనాత్మక కీలకంగా ఆయన స్థాపించాడు. "నలభై ఆరు" అనేది, ఆలయమునకు సంబంధించిన నిర్దేశాలను స్వీకరించుచు, మోషే పర్వతముమీద గడిపిన రోజుల సంఖ్య. "నలభై ఆరు" అనేది మానవ ఆలయాన్ని నిర్మించే క్రోమోసోమ్‌ల సంఖ్య. "నలభై ఆరు" అనేది, పగానిజం చేత, ఆపై పాపలిజం చేత తొక్కివేయబడిన ఆ ఆధ్యాత్మిక ఆలయ పునరుద్ధరణలో నెరవేర్చబడిన సంవత్సరాల సంఖ్య (1798 నుండి 1844).

రెండు ఆలయ శుద్ధీకరణలలో మూడు రోజులు నలభై ఆరు సంవత్సరాలకు సమానమని సూచించే సంకేతార్థం అంతర్భూతమై ఉంది. దీనిలో పదక్షరార్థం ఆధ్యాత్మికార్థానికి ప్రతీకగా నిలుస్తుందనే సూత్రము కూడా ఉంది. ఇది ప్రవచనపు పరిపూర్తికాగానూ, ప్రవచనాత్మక పూర్వసూచనగానూ నిలిచింది. ఆ రెండు శుద్ధీకరణలు, ఒక వర్గముచే తప్పుగా గ్రహింపబడిన, మరొక వర్గమునకు వెల్లడి చేయబడిన సత్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి.

రెండు శుద్ధీకరణలు, దేవుని సంఘము "పాముల సంతతియైన వ్యభిచారుల తరము" అని పిలువబడునట్టి స్థితికి భ్రష్టపడిన, వారికే చిహ్నము సూటిగా వివరించబడుచుండగా చిహ్నమును కోరుచున్న కాలాన్ని సూచిస్తాయి; ఎందుకనగా ఇవ్వబడబోయే ఏకైక చిహ్నము మూడు దినములలో లేవనెత్తబడే ఆలయము ధ్వంసింపబడుటయనే చిహ్నము.

యోహాను సువార్త రెండవ అధ్యాయములో ఆయన చేసినట్లుగా, నిబంధనదూతుడు తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చుటయనే మూడు నెరవేర్పులన్నిటిలో, ఈ ప్రవచనాత్మక గతివిధానాలు అన్నీ ప్రతిఫలించుచున్నవి.

ఒడంబడిక దూత, లేవి కుమారులను—దేవుని వాక్యమును సూచించు ‘వెండి’ వలెను, విశ్వాసమును సూచించు ‘బంగారం’ వలెను—శుద్ధపరచుటకును శోధించుటకును నియమింపబడెను. ఒడంబడిక దూత తన ప్రవచన ‘వాక్యము’యందలి వారి ‘విశ్వాసము’ను పెంపొందించుటద్వారా తన శిష్యులను శుద్ధపరచును. ఆ ప్రవచన వాక్యము శుద్ధి చేయుటకే కాదు, శోధించుటకును నిర్ధేశించబడినది. ఆయన ప్రవచన వాక్యము ఎల్లప్పుడును పరీక్షయై నిలుచును; మరియు ఆయన అకస్మాత్తుగా తన ఆలయమునకు వచ్చు కాలమందు, లేవి కుమారులు ఆయన ప్రవచన వాక్యముద్వారానే శోధింపబడుదురు.

కఫర్నహూములోని "సమాజమందిరము"లో "పరీక్షింపబడ్డ ఆత్మలు," క్రీస్తు వారితో తన మాంసమును భుజించవలెనని, తన రక్తమును పానంచేయవలెనని చెప్పినప్పుడు, ఆయన ఒక ఆధ్యాత్మిక సత్యమును తెలియజేయుటకై తన యథార్థ దేహమును వినియోగించుచున్నాడని అర్థము చేసికొనుటకు నిరాకరించిరి. అది యోహాను సువార్త రెండవ అధ్యాయములో ఆలయమును గూర్చి ఆయన చేసిన అదే ప్రవచనాత్మక ప్రతిరూపణ. యథార్థము ఆధ్యాత్మికమునకు పూర్వత్వమును కలిగి దానిని ప్రతినిధి చేయుననే సూత్రమును వారు "కఠిన వాక్యము"గా భావించి, దానిని "వినుటకు" ఇష్టపడనప్పుడు, వారు వెనుదిరిగి ఇకమీదట ఆయనతో నడచలేదు. అది యోహాను సువార్త ఆరో అధ్యాయం, అరవై ఆరవ వచనమందు (666) సంభవించినది; అది త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టమును ప్రతీకరించుచున్నది; ఆ చట్టమునకు 1844 అక్టోబరు 22 ప్రతిరూపమై నిలిచెను; తదుపరి ఆ తేదీకి కల్వరీ సిలువ ప్రతిరూపమై నిలిచెను.

యోహాను సువార్త రెండవ అధ్యాయంలో పరిశుద్ధాత్మ, దేవుని ఉత్సాహమును వర్ణించే ప్రవచనమును "గుర్తు చేసికొనునట్లు" శిష్యుల మనస్సులను నడిపెను; అలాగే హెబ్రూ, గ్రీకు రెండింటిలోను "zealous" అనే పదమూ "jealous" అనే పదమూ ఒకటే పదము.

దేవుని ఉత్సాహము, అంటే ఆయన అసూయ, దేవుడు అసూయపడు దేవుడని తెలియజేసే ఆయన స్వభావంలోని అంశాన్ని ప్రతిబింబించును; ఆయనను ద్వేషించువారిమీద ఆ అసూయ మూడవ, నాలుగవ తరములవరకు ప్రత్యక్షమగును. యోహాను సువార్త రెండవ అధ్యాయములో పరిశుద్ధాత్మ, ఒడంబడిక దూతచేత నెరవేర్చబడిన శుద్ధీకరణ నాలుగవదైన తుదతరములో సంభవించునని స్థాపించుచుండెను; అయితే తుదతరపు పానపాత్ర నిండినప్పుడు కూడ మూడవ తరానికి చెందినవారిలో కొందరు ఎల్లప్పుడును ఇంకా నిలిచి యుండిరి. ఆ తరము వ్యభిచారులైన సర్పసంతతియై యున్నది.

మోషే నాలుగవ తరానికి ప్రతినిధిగా నిలిచాడు; ఆ సమయములోనే మోషే నలభై ఆరు దినముల కాలములో ఆలయ నిర్మాణమునకు సంబంధించిన నిర్దేశాలను పొందాడు. ఆ దినములలో ఆయన ధర్మశాస్త్రాన్ని పొందాడు; ఆ ధర్మశాస్త్రములోని రెండవ ఆజ్ఞలో దేవుని ఈర్ష్య మూడవ మరియు నాలుగవ తరములలో వ్యక్తమగునని తెలుపబడింది.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క తుదితరములో, పేతురు ‘ఆత్మిక గృహము’ అని పిలిచిన క్రైస్తవ సంఘముని ఆలయం స్థాపించబడెను. ఆ చరిత్రలో, దేవుడు తన తపనతో ఆలయమును శుద్ధి చేసినప్పుడు, తన ఈర్ష్యను రెండుసార్లు ప్రత్యక్షపరచెను. 1844లో దేవుడు మిల్లరైట్ల ఆత్మిక ఆలయాన్ని ఏర్పరచెను, మరియు మరల ఒకసారి పూర్వము ఎన్నుకోబడిన ప్రజలను పక్కన పెట్టెను. ఆ చరిత్రలో నిబంధనదూత 1844 అక్టోబరు 22న అకస్మాత్తుగా వచ్చెను.

విలియమ్ మిల్లర్ యొక్క శుశ్రూష ద్వారా ఆయన ప్రత్యక్షతకు సిద్ధత కల్పించబడింది. ప్రొటెస్టెంట్లు మరియు మిల్లరైట్లు 1844 అక్టోబర్ 22 నకు సమీపించుచుండగా, రెండు వర్గాలు పరీక్షింపబడ్డాయి. అంత్యకాలములో, అనగా 1798 లో ప్రథమ దూత వచ్చినప్పుడు, ప్రొటెస్టెంట్ల పరీక్ష వచ్చింది. లేవీ కుమారులను ‘శుద్ధపరచి శోధించుటకు’ ఉన్న సందేశం 1831 లో అధికారికంగా స్థాపించబడిన తరువాత, 1840 ఆగస్టు 11 న ప్రథమ దూత యొక్క సందేశం శక్తిని పొందినప్పుడు ప్రొటెస్టెంట్ల పరీక్ష ప్రారంభమైంది. 1844 ఏప్రిల్ 19 న ప్రొటెస్టెంట్లు ఆ పరీక్షలో విఫలమై, బాబులోను కుమార్తెలుగా మారారు.

తరువాత రెండవ దూత వచ్చెను; అప్పుడు మిల్లరైటుల విశ్వాసము పరీక్షింపబడెను, మరియు శుద్ధీకరణము, శోధనము సంపన్నమైయెను. ఆగస్టు పన్నెండవ తేదీ నుండి పదిహేడవ తేదీ వరకు ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశమందు రెండవ దూత సందేశము బలపరచబడినప్పుడు, మిల్లరైటులలో జ్ఞానులును మూర్ఖులును వేరుచేయుటయందలి పరీక్ష నెరవేర్చబడెను.

జ్ఞానులకును మూఢులకును మధ్యనున్న భేదము నూనెయే; అది అర్థరాత్రి ఘోషయొక్క ప్రవచన సందేశము. 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూత వచ్చినప్పుడు, ఆలయం (నలభై ఆరు సంవత్సరములలో) నిర్మింపబడియుండెను. ఆ సమయమునే నిబంధన దూత తన ఆలయమునకు హఠాత్తుగా వచ్చెను.

ఆ సమయమునే నిబంధనదూత, మాలాఖీ గ్రంథ మూడవ అధ్యాయములో లేవీ సంతానముగా గుర్తింపబడిన మిల్లరైట్ శిష్యులను శుద్ధీకరించి శోధించుటయందు తన కార్యమును ఆరంభించెను.

మొదటి దూత యొక్క సందేశము 1840 ఆగస్టు 11న శక్తిపొందినప్పుడు, అనేకులు మిల్లరైట్ ఉద్యమములో చేరారు. తరువాత 1844 ఏప్రిల్ 19న, ఒక పెద్ద వర్గము ఆ ఉద్యమమును విడిచిపోయింది. 1844 అక్టోబర్ 22న, సాంప్రదాయ దృష్టి ప్రకారము, విశ్వాసముచేత అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములో ప్రవేశించిన వారు సుమారు యాభైమంది ఉన్నారని భావించబడుతుంది. మూడవ దూత వెలుగును ఆదిలోనే అనుసరించిన వారి సంఖ్య సుమారు యాభైమందని ఊహించినపుడు, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశములను స్వీకరించిన "చాలామంది" మూడవదైన, చివరి పరీక్షా సందేశమును "తిరస్కరించారు" అని మనకు తెలియజేయబడినప్పుడు, దాని అర్థము ఏమిటి?

నిబంధన దూత అకస్మాత్తుగా తన ఆలయములోనికి వచ్చి, స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలమునకు సంబంధించిన ప్రకాశాన్ని మరియు మూడవ దూత సందేశాన్ని, మూడవ దూత యొక్క అనుభవములోనికి ముందుకు సాగిన అయాభైమందికి అనావృతం చేశాడు; అయితే వారు ఆరంభమున చెల్లాచెదురైపోయారు. అప్పుడు వారికి కలిగిన నిరాశ ప్రథమ నిరాశకన్నా గొప్పది; అయినప్పటికీ, సహోదరి వైట్ తెలియజేసిన ప్రకారము, వారి నిరాశ శిలువ అనంతరం శిష్యులకు కలిగినదానంత గొప్పది కాదు.

రెండు సమాంతర చరిత్రలలోను, నిరాశులైనవారికి క్రీస్తు తన ప్రవచన వాక్యమును తెరచెను; మరియు 1850 నాటికల్లా, ప్రభువు అప్పుడు తన ప్రజలను సమకూర్చుటకై తన చేతిని మరల చాచుచుండెనని ఆమెకు చూపబడినదని సిస్టర్ వైట్ తెలుపుచున్నారు.

సిలువ వద్ద శిష్యులు చెదరిపోయారు; ఆ చరిత్రలో, మూడు దినముల తరువాత ఆయన తన చెదరిన శిష్యులను సమకూర్చుట ఆరంభించాడు. 1844 సంవత్సరం ముగిసిన తరువాత సుమారు మూడు సంవత్సరాలకు, క్రీస్తు తన చెదరిన మందను సమకూర్చుట ఆరంభించాడు. ఆ చరిత్రలో ఆయన తన ప్రజలను ప్రచురణ కార్యమును ఆరంభించునట్లు, మరియు హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలలో రెండవదానిని ప్రచురించునట్లు నడిపించాడు; అది 1850 చివరలో తయారుచేయబడి, అనంతరం 1851 జనవరిలో Review and Heraldలో విక్రయార్థం సమర్పింపబడుట ఆరంభమైంది.

1843 చార్ట్ అనేది, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశాల చరిత్రలో నిర్మించబడిన ఆలయాన్ని శుద్ధి చేసిన సందేశానికి భౌతిక ప్రతిరూపమై నిలిచింది. మూడవ దూత వచ్చినప్పుడు, దేవుడు తన కార్యాన్ని ముగించి తన జనులను గృహానికి తీసికొనిపోవాలని సంకల్పించాడు; కాని వారు పురాతన ఇశ్రాయేలు చేసినట్లు తిరుగుబాటు చేశారు, అప్పుడు పురాతనమూ ఆధునికమూ అయిన ఇశ్రాయేలు రెండునూ అరణ్యంలో సంచరించుటకు విధించబడ్డారు. మూడవ దూత యొక్క వెలుగును ప్రారంభమందే అంగీకరించిన ఆ ఆడ్వెంటిస్టులు విశ్వాసముతో ముందుకు సాగి, తమ సందేశపు భౌతిక ప్రతిరూపమైన 1850 చార్ట్‌ను మోయుచు కొనసాగిన యెడల, వారు యేసు క్రీస్తు రెండవ రాకడను ముందుకు తెచ్చి గృహానికి వెళ్లి ఉండేవారు. కాని వారు యోషువ మరియు కాలేబు, అలాగే పది అవిశ్వాసి గూఢచారుల చరిత్రను పునరావృతం చేయుటకు విధించబడ్డారు.

బాప్తిస్మదాత యోహాను మరియు విలియం మిల్లర్, క్రీస్తు అకస్మాత్తుగా వచ్చి, పరిశుద్ధాత్ముని శక్తి ద్వారా రక్షణ సందేశాన్ని సర్వలోకమునకు తీసుకుపోయే జనమును శుద్ధి చేయుటకై మార్గమును సిద్ధపరచిరి. క్రీస్తుయొక్క శిష్యులు తమ నియోగమును నెరవేర్చిరి, కాని అడ్వెంటిజం ప్రారంభదశ అట్లు చేయలేదు. 1856 నాటికే వారు లయొదికియా స్థితిలో పడిపోయి, ‘ఏడు సార్లు’ అనే ఉన్నత వెలుగును తిరస్కరించి, 1863 లో క్రమంగా ఉద్ధృతమయ్యే తిరుగుబాటుయొక్క ప్రక్రియకు శ్రీకారం చుట్టిరి; అది త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టమువరకు సాగుచున్నది. 1863 లోనాటి తిరుగుబాటికి పది గూఢచారుల తిరుగుబాటే రూపముగా నిలిచెను. అరణ్యంలో నలభై సంవత్సరముల సంచారము అంత్యమందు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు మరల అదే పరీక్షకు తేవబడెను; అట్లుగా, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ఆరంభ పరీక్షయొద్దకు తిరిగి తేవబడునని ఇది ఉదాహరణనిచ్చెను.

కాదేశులో పది గూఢచారుల తిరుగుబాటు నలభై సంవత్సరాల తరువాత మళ్లీ కాదేశులోనే పునరావృతమైంది. నలభై సంవత్సరాల అరణ్యసంచారానికి కారణమైన ఆ పది గూఢచారుల తిరుగుబాటు, 1863లో జరిగిన తిరుగుబాటును ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది; ఆ సమయములో ఆధునిక ఇశ్రాయేలు లవోదిక్యా అరణ్యంలో తమ స్వంత అరణ్యసంచారాన్ని తామే తెచ్చుకొన్నారు. నలభై సంవత్సరాల అంత్యంలో ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు మళ్లీ కాదేశునకు తీసుకురాబడెను; దీనివలన, 1863లోని తిరుగుబాటులో మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజాన్ని శుద్ధీకరించిన ఆ పరీక్ష, నిబంధన దూత మళ్లీ అకస్మాత్తుగా తన ఆలయములోకే మరల వచ్చునప్పుడు పునరావృతమగునని సూచించబడింది.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.