దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట పద్దెనిమిది

‘యెరూషలేము వీధులన్నింటిలోను సంచరిస్తూ, ఆ పట్టణంపై రానున్న విపత్తులను ప్రకటించిన’ ఆ మనిషిచేత 63 నుంచీ 70 సంవత్సరము వరకూ ప్రకటింపబడిన ఆ ఏడు సంవత్సరాల హెచ్చరిక, ముందుగా యెరూషలేముకు మూడున్నర సంవత్సరములపాటు ఇచ్చిన హెచ్చరికలో ప్రతిరూపముగా సూచింపబడెను—మొదట క్రీస్తు పరిచర్యలో మూడున్నర సంవత్సరములు, తరువాత శిష్యుల పరిచర్యలో మూడున్నర సంవత్సరములు. మునుపటి వ్యాసములు ఇప్పటికే యెరూషలేము నాశనము సిలువవద్దనే సంభవించియుండవచ్చునని, లేదా తరువాత స్తెఫాను రాళ్లతో కొట్టివేయబడినప్పుడు సంభవించియుండవచ్చునని గుర్తించియున్నవి; అయితే దేవుని దీర్ఘశాంతి ఆ పట్టణముమీదను ప్రజలమీదను ఆయన తీర్పును ఆలస్యపరచెను.

ఆ మనుష్యుడు యెరూషలేముకు సాక్ష్యమిచ్చిన ఏడు సంవత్సరాల కాలము, మొదటి ముట్టడిలో వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల చొప్పున సమానమైన రెండు కాలపరిధులుగా విభజించబడెను. ఆ ఏడు సంవత్సరములు యెరూషలేము వినాశనాన్ని ప్రతీకించెను; క్రీస్తు మరియు శిష్యుల పరిచర్యల ఏడు సంవత్సరములు యెరూషలేము వినాశనారంభాన్ని ప్రతీకించెను; యేసు ఎల్లప్పుడును అంత్యమును ఆరంభద్వారా చూపును. ఆ ఏడు సంవత్సరములు, ఉత్తర రాజ్యంపై వచ్చిన “ఏడు సమయములు” ద్వారా కూడ సూచింపబడినవి; ఆ “ఏడు సమయములు” వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల చొప్పున సమానమైన రెండు కాలములుగా విభజింపబడినవి.

ఆధునిక రోము, అన్యదేవారాధక రోము మరియు పాపత్వ రోము సాక్షాత్ మరియు ఆత్మిక యెరూషలేమును తొక్కివేసిన చరిత్రను పునరావృతం చేసినప్పుడు, మరియు 63వ సంవత్సరము మొదలుకొని 70వ సంవత్సరము వరకు ఆ మనుష్యునిచే ఇచ్చబడిన హెచ్చరికకు సంబంధించిన రెండు కాలముల చరిత్రలను పునరావృతం చేసినప్పుడు, ఇంకా క్రీస్తు మరియు శిష్యులు మూడున్నర సంవత్సరములు యెరూషలేములోనికి ప్రవేశించి నిష్క్రమించిన రెండు కాలములచేత సూచింపబడిన చరిత్రను పునరావృతం చేసినప్పుడు, అంత్యదినములలో "కాలము ఇక లేదని" ఉన్నప్పటికీ, రెండు విలక్షణ కాలములు ప్రత్యక్షమగును.

ఆ రెండు కాలములలో చివరిది ప్రతీకాత్మక నలభై రెండు నెలలు; త్వరలో అమలులోకి రానున్న ఆదివార చట్టముతో దాని ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపడిన తరువాత, ఆ కాలములోనే ఆధునిక రోము విశ్వాసులపై తన తుది పీడనను చేపట్టుతుంది. ఆ ప్రతీకాత్మక నలభై రెండు నెలలు ఆ రెండు కాలములలో రెండవది; అదే ఆధునిక రోముపై తీర్పు అమలు జరిగే కాలము. ఆ కాలమునకు పూర్వంగా, లయొదికయ స్థితిలోనున్న అడ్వెంటిజంలో సజీవులపై పరిశోధనా తీర్పు జరుగుతుంది.

యథార్థ యెరూషలేమునకు హెచ్చరికను ప్రకటించిన మనిషి టైటస్ ముట్టడిలో మరణించాడు. ఆయన విధ్వంస సమయంలో మరణించలేదు; కాని ఆ విధ్వంసానికి పూర్వం జరిగిన ముట్టడి కాలంలోనే మరణించాడు, ఎందుకంటే యెరూషలేము విధ్వంసములో ఒక్క క్రైస్తవుడుకూడా మరణించలేదు.

ఆ మనిషి ముట్టడిలో మరణించాడు, అయితే తుదస్థ వినాశనంలో కాదు; ఆ తుదస్థ వినాశనం దయాకాలం ముగింపును మరియు చివరి ఏడు మహమ్మారులను సూచిస్తుంది. కాబట్టి ఆ మనిషి తొలి ముట్టడి సమయమున యెరూషలేమునుండి నిష్క్రమించవలెననే సందేశానికి ప్రతీక. అప్పుడు క్రైస్తవులు పారిపోయారు; మరియు మొదటి మూడున్నర సంవత్సరములలో, ఆ మనిషి యెరూషలేములో మరణించని ఒక సమూహానికి ప్రతీకగా ఉన్నాడు, మరియు రెండవ మూడున్నర సంవత్సరములలో దయాకాలం ముగింపుకన్నా ముందు మరణించే ఆఖరి క్రైస్తవులకుగాను అతడు ప్రతీకగా ఉంటాడు. మొదటి కాలంలో అతడు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని సూచిస్తున్నాడు, మరియు రెండవ మూడున్నర సంవత్సరాల కాలంలో ఆ రెండవ కాలములో మరణించే మహాసమూహాన్ని అతడు ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు.

ఆ మనిషి సందేశమును చరిత్రకర్త లిఖించెను; అది ఆరు 'స్వరముల'చేత వ్యక్తీకరింపబడెను. చివరికి అతడు బంధింపబడినప్పుడు, అతని ఏడవదియు అంతిమమునైన సందేశము యెరూషలేమునకును దాని నివాసులకును 'హాయో, హాయో' అని యుండెను. లిఖించబడిన మొదటి 'స్వరం' 'తూర్పు నుండి వచ్చిన స్వరం', అలాగే అతని చివరి సందేశము 'హాయో' యైయుండెను. అతని సందేశములో మొదటి అంశముగాను చివరి అంశముగాను, ఇస్లాంను ప్రతినిధ్యం చేసే బైబిలు ప్రతీకమే ఉండెను; ఏలయనగా బైబిలులో ఇస్లాం 'తూర్పు'యొక్క సంతానమై యుండి, వారిని 'తూర్పుగాలి'తో ప్రతినిధీకరించియున్నది. అతని అంతిమ సందేశములో 'హాయో' అన్న పదానికి ద్విరుక్తి కలుగుట, భూమి రాజులు మూడు సార్లు 'అయ్యో, అయ్యో ఆ మహా పట్టణమా' అని అరిచునప్పుడు సంభవించే ఆధునిక బాబులోను అంత్యాన్ని ప్రతిబింబించుచున్నది. ప్రకటన గ్రంథము పదహారవ అధ్యాయములోని మూడు వచనములలో 'అయ్యో'గా అనువదింపబడిన గ్రీకు పదము, ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడు వచనములో 'హాయో'గా అనువదింపబడెను.

ఆ మనిషి చేసిన "హాయో, హాయో" అనే ప్రకటన, మూడు కీడుల త్రిగుణ అన్వయాన్ని సూచించుచున్నది; ఎందుకనగా, మొదటి కీడులోని అంశాలు, రెండవ కీడులోని అంశాలతో "వరుసపై వరుస"గా సమ్మిళితమై, మూడవ కీడులోని అంశాలను గుర్తింపజేయును; అలాగే, పద్దెనిమిదవ అధ్యాయంలో భూమి రాజులు పలికిన "హాయో, హాయో" అనే మూడు వ్యక్తీకరణలు, మొదటి మరియు రెండవ కీడులచేత స్థాపించబడిన ప్రకారమే, మూడవ కీడును ప్రతినిధానం చేయును. ఆ మనిషి సందేశముని ఆరంభమూ అంతమూ, మూడవ కీడుకు సంబంధించిన ఇస్లాం సందేశముచేత రూపోపమానించబడ్డవి.

ఆయన సందేశపు తొలి వ్యక్తీకరణ "తూర్పు" నుండి వచ్చిన ఓ వాణిగా వ్యక్తమైంది; "తూర్పు" ఇస్లాం యొక్క ప్రతీకయే, అయితే అదే తూర్పునుండి ఉదయించే ముద్రించే దూతకు సంబంధించిన ఒక గుర్తింపుగానూ నిలుస్తుంది.

కర్మేలు పర్వతమునందలి ఏలీయా వృత్తాంతంలో, ఆయన సముద్రమువైపు చూచి ఒక మేఘమును చూచినప్పుడు, ఆయన పశ్చిమదిశగా చూచుచుండెను; ఎందుకనగా కర్మేలు పర్వతము మధ్యధరా సముద్రమునకు సమీపములోనే ఉన్నది.

ఏలీయా మధ్యధరా సముద్ర దిశయైన పడమర వైపు ఎదురై యుండెను. లూకా సువార్త పన్నెండవ అధ్యాయంలో, క్రీస్తు తన సందేశము విచ్ఛేదమునిదని చెప్పుచున్నాడు.

యెరూషలేమునకు దూత యొక్క సందేశము ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా యొక్క ముద్రను ధరించుచున్నది; ఏలయనగా ఆ ఆరంభమును మరియు అంతమును సూచించుటవలన మూడవ హాయ్‌కు సంబంధించునది ఇస్లాంను అది గుర్తించుచున్నది, మరియు 'తూర్పు' యొక్క స్వరముతో ఏకకాలముగానే ఇస్లాం యొక్క సందేశమును ముద్రింపుయొక్క సందేశమని అది నిర్ధారించుచున్నది. 'పడమర' నుండి వచ్చిన 'రెండవ స్వరము' ఆఖరి వానను, అనగా అంతిమ వానను, నిర్దిష్టపరచుచున్నది; మరియు సమస్త ప్రవక్తలు అంతిమ దినములను ఉద్దేశించుచున్నారు. 'పడమర' యొక్క సందేశము, రెండు వర్గాల ఆరాధకులను ఉత్పత్తి చేయు ఆఖరి వాన సందేశమునకు ఒక ప్రతీకయై నిలుస్తుంది. వారిలో ఒక వర్గము 'ఈ కాలమును వివేచింపరు' గనుక ఆఖరి వాన సందేశమును వారు గుర్తించలేరు.

దూత యొక్క సందేశంలోని తదుపరి అంశము “నాలుగు గాలుల” స్వరము. అది, మూడవ “హాయో” ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా, ముద్ర యొక్క సందేశముగాను, ఇస్లాం యొక్క క్రోధోద్రిక్త గుర్రముతో సంబంధిత సందేశముగానూ ఉన్నది. తదుపరి అంశము యెరూషలేము మరియు ఆలయమునకు విరోధముగా ఉన్నది; అట్లుగా, సమస్త ప్రవక్తల సందేశమును—అది పక్కన పెట్టబడుచున్న ఒక వర్గాన్ని గుర్తించును—సూచించుచున్నది; ఎందుకనగా వారు తమ రక్షణపై దావాను క్రీస్తులో గాక, ఆలయములోను దేవుని ఎన్నుకోబడిన ప్రజలమనే తమ వారసత్వములోను ఆధారపెట్టిరి. వారే పవిత్ర చరిత్ర అంతటా “ప్రభువు ఆలయము, ప్రభువు ఆలయము—మేమే” అని ప్రకటించువారిగా చిత్రితులైనవారు. యెరూషలేము మరియు ఆలయమునకు విరోధముగా ఉన్న ఈ సందేశమే లయొడికేయ సందేశము.

దూత అప్పుడు వరులనూ వధువులనూ వ్యతిరేకముగా తన హెచ్చరిక సందేశపు స్వరాన్ని ఎత్తెను; అది "line upon line" అనే విధానశాస్త్రానికి చిహ్నము; ఎందుకనగా అంత్యదినాల ప్రవచనా రేఖ నోవహు దినములలోని ప్రవచనా రేఖ వలెనే ఉండును; అప్పుడు వారు తమ లోకిక ఆశయములను, యోజనములను విధ్వంసప్రళయం ముంచెత్తబోవుచున్న అచ్చ కాలమునే వివాహమునకు ఇచ్చుచుండిరి.

హెచ్చరిక యొక్క చివరి అంశం పూర్వ భాగంలో ఉద్ఘాటించబడింది. ‘సర్వ ప్రజలపై’ ఉన్న స్వరంగా ప్రతీకృతమైన సందేశం నిత్య సువార్తయే; అది రక్షణ పొందుటకు సువార్త యొక్క అవశ్యకతలను నెరవేర్చవలసిన అనివార్యతను స్పష్టం చేస్తుంది. నిత్య సువార్త యొక్క ప్రథమ అవశ్యకత దేవునిని భయపడుట; ఆ భయం ఈ సత్యంపై ఆధారపడి ఉంది—జీవముగల దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తును శిలువవేసినవి మన పాపాలేనని.

యెరూషలేముకు పంపబడిన ఆ దూత తన ఏడు సంవత్సరాల సేవలో ప్రదర్శించిన ప్రతి అంశము శాశ్వత సువార్తను ప్రతిబింబించెను; అది సంవత్సరము 27 నుండి 34 వరకు క్రీస్తు అనేకులతో నిబంధనను స్థిరపరచిన ఏడు సంవత్సరములలో సమర్పితమైన అదే సువార్తయే. ఇదే శాశ్వత సువార్త చివరి దినములలోని ఆఖరి రెండు కాలములలో ప్రకటించబడుచున్నది; అంత్యవర్షము యొక్క సందేశమునకు ఇది విశిష్టమైనది, మూడవ హాయికి సంబంధించిన ఇస్లాం విషయమైన సందేశమై యుండి. ఇది ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయుటను, గోధుమలును కలుపును వేరుచేయుటను, కలుపు యొక్క లవోదిక్యా స్థితిని, మరియు "పంక్తి మీద పంక్తి" అనే అంత్యవర్షము యొక్క విధానశాస్త్రానికి సంకేతముగా ప్రవచనమునకు త్రివిధ అన్వయమును గుర్తిస్తుంది.

ఆ చరిత్రలోని ఏడు సంవత్సరాల సందేశము, క్రీస్తు సందేశము మరియు కార్యముకు సంబంధించిన ప్రథమ ప్రస్తావనలో భాగమైన “ప్రతీకార దినములు”లో ప్రవచనాత్మకంగా స్థాపించబడింది; అలాగే ఆయన సందేశము మరియు కార్యమును చివరి దినములలో నూట నలభై నాలుగు వేలమంది పునరావృతం చేయుదురు. అప్పుడు వారు తమ సందేశమును “దేవుని ప్రతీకార దినములు” అనే ప్రవచనాత్మక సందర్భంలో స్థాపించుదురు. దేవుని వాక్యంలో ఆయన “ప్రతీకారము”కు సంబంధించి రెండు బైబిలు రూపాలు వ్యక్తీకరించబడ్డాయి: తన ప్రజలపై ఆయన ప్రతీకారము, అలాగే తన శత్రువులపై ఆయన ప్రతీకారము.

లేవీయకాండము ఇరవయ్యారవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు” ఆయన తిరుగుబాటుదారులైన ప్రజలపై దేవుని ప్రతీకారమును సూచించుచున్నది; ఆ ప్రతీకారములో పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును నిజార్థముగాను ఆధ్యాత్మికార్థముగాను తొక్కివేయుట కూడ అంతర్భాగమైయున్నది. పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కివేయుట అనే ప్రతీకాత్మకతలో దేవుని శత్రువులపై ఆయన ప్రతీకారమునకు సంబంధించిన ప్రతీకయు ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది. అంత్యదినములలో ఆయన ప్రజలమీద దేవుని ప్రతీకారము, త్వరలో సంభవించబోవు ఆదివారం చట్టమునందు లయోదిక్య ఆడ్వెంటిజమును తన నోటి నుండి ఉమ్మివేయుటగా ప్రతినిధీకరింపబడుచున్నది. ఆ మార్గసూచిక వద్ద ఆధునిక బాబిలోనుపై ఆయన ప్రతీకారమును కూడ ప్రారంభమగును.

లవోదిక్యా స్థితిలోని అడ్వెంటిజంపై జీవించువారిమీద జరిగే పరిశోధనా తీర్పు, దానిని అనుసరించు తూరు వేశ్యపైనను, ఆమె సవరిస్తూ రాజ్యము చేయుచున్న మృగముపైనను జరిగే అమలాత్మక తీర్పుతో కూడి, ప్రతి దర్శనమునకు గల నెరవేర్పు సంపన్నమగు అంత్యదినముల ప్రవచనా చరిత్రయే. ఆ రెండు ప్రవచనా కాలములకు ప్రతి దర్శనమును వర్తింపజేయవలెను; ఎందుకనగా చివరి వాన యొక్క విధానం ప్రవచనా రేఖపై ప్రవచనా రేఖను వర్తింపజేయుటయే. ఆ రెండు చరిత్రల ఆరంభమున యేసు, ఆ సమయంలో జీవించువారు భూమి చరిత్రలోని అంతిమ తరమునకు చెందినవారని నిరూపించు ఒక "సంకేతము"ను గుర్తించెను.

ప్రథమ కాలఖండం, 2001 సెప్టెంబరు 11న లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిపై ముద్రీకరణం ఆరంభమైనప్పుడు మొదలైంది. ఆ మైలురాయిలోనే, లూకా ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయంలో క్రీస్తు గుర్తించిన "సూచకం" స్థాపింపబడింది.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.