దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట అరవై మూడు

అలాగే నేనును, మేదీయుడైన దార్యవేసు తొలి సంవత్సరమందు, నేనే, అతనిని స్థిరపరచి బలపరచుటకై నిలిచియున్నాను. ఇక ఇప్పుడు నీకు సత్యమును తెలియజేయుదును: ఇదిగో, పర్షియాలో ఇంకా ముగ్గురు రాజులు లేచి నిలుదురు; నాలుగవవాడు వారందరికన్నా ఎంతో ధనవంతుడై యుండును; తన ఐశ్వర్యబలముచేత అతడు అందరిని గ్రీసు రాజ్యమునకు విరోధముగా ప్రేరేపించును. అప్పుడు ఒక పరాక్రమి రాజు లేచి నిలిచి, మహా అధికారముతో ఏలుచు, తన చిత్తప్రకారము చేయును. అయితే అతడు ప్రాభవముగా నిలిచిన తరువాత, అతని రాజ్యము విరగిపోయి, ఆకాశమునకు నాలుగు గాలుల వైపులకును విభజింపబడును; అది అతని సంతతికి కాకుండను, అతడు ఏలిన అధికార పరిమితి ప్రకారముగానును కాకుండను; ఏలనగా అతని రాజ్యము పీకివేయబడి, వారికాక ఇతరులకు అప్పగింపబడును. దానియేలు 11:1-4.

“క్రీ.పూ. 538లో కైరుస్ బబులోనును ముట్టడించి, యుక్తితో దానిని స్వాధీనపరచుకున్నాడు; మరియు పర్షీయులు సంహరించిన బేల్షజ్జరు మరణంతో బబులోను రాజ్యం ఉనికిని కోల్పోయింది.” ఉరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 46.

ముందటి అధ్యాయంలో [ఎనిమిదవ అధ్యాయం] లిఖితమైయున్న దర్శనం బెల్షజ్జరు యొక్క మూడవ సంవత్సరమున, క్రీస్తుపూర్వం 538లో ఇవ్వబడెను. ఇదే సంవత్సరంలో, అది దార్యావేసు యొక్క మొదటి సంవత్సరముకూడ అయి యుండగా, ఈ అధ్యాయములో [తొమ్మిదవ అధ్యాయం] వర్ణింపబడిన సంఘటనలు సంభవించెను.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

మరియు ఈ సమస్త దేశము పాడుబడి శూన్యమై, ఆశ్చర్యమునకు గురియై యుండును; మరియు ఈ జాతులు డెబ్బై సంవత్సరములు బబులోను రాజును సేవచేయుదురు. డెబ్బై సంవత్సరములు నెరవేరినప్పుడు, వారి దుర్నీతికి నిమిత్తముగా, నేను బబులోను రాజును, ఆ జాతిని, మరియు కల్దీయుల దేశమును శిక్షించుదును, అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; దానిని శాశ్వత పాడుబాటులుగా చేయుదును. యిర్మియా 25:11, 12.

యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, బాబిలోనులో డెబ్బై సంవత్సరములు నెరవేరిన తరువాత నేను మిమ్మును సందర్శించి, ఈ స్థలమునకు మిమ్మును తిరిగికొనిరప్పించుటద్వారా మీ పట్ల నా మేలైన వాక్యమును నెరవేర్చెదను. యిర్మియా 25:10.

“క్రీ.పూ. 606లో ప్రారంభమైన ఆ డెబ్బై సంవత్సరాలు ఇప్పుడు తమ ముగింపుకు చేరువవుతున్నాయని దానియేలు గ్రహించాడు.” ఉరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 205.

“అవిరత హింసాచారముతో కూడిన ఈ దీర్ఘకాలమంతటిలో, నిర్బంధకాలములో బబులోనులో చెరలో పట్టబడియున్న ఇశ్రాయేలు సంతానము యథార్థముగా చెరస్థితిలో ఉన్నట్లే, భూమిమీదనున్న దేవుని సంఘమును కూడ యథార్థముగా చెరస్థితిలోనే ఉన్నది.” ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 714.

మూడు దినములన్నర తరువాత దేవునియొద్దనుండి వచ్చిన జీవాత్మ వారిలో ప్రవేశించెను; వారు తమ పాదములమీద నిలిచిరి; వారిని చూచిన వారిమీద గొప్ప భయం పడియెను. ఆకాశములోనుండి వారికి, ఇక్కడికి పైకి రండి అని చెప్పిన గొప్ప స్వరము వినిపించెను. అప్పుడు వారు మేఘములో పరలోకమునకు ఎక్కిరి పోయిరి; వారి శత్రువులు వారిని చూచిరి. ప్రకటన గ్రంథము 11:11, 12.

యెందుకనగా ప్రభువు తానే పరలోకమునుండి ఘోషతోను, ప్రధానదూతుని స్వరముతోను, దేవుని కాహళ ధ్వనితోను దిగివచ్చును; క్రీస్తునందు మృతులైనవారు ముందుగా లేచెదరు. 1 థెస్సలొనీకయులకు 4:16.

అయినను ప్రధానదూత మికాయేలు, సాతానుతో తర్కించుచు మోషే శరీరమునుగూర్చి వాదించుచుండగా, అతనిమీద దూషణారోపణను చేయుటకు ధైర్యపడలేదు; కాని, ప్రభువు నిన్ను గద్దించును గాక అని చెప్పెను. యూదా 7.

ప్రకటన గ్రంథములో బైబిలు గ్రంథములన్నియు సమాగమించి తమ ముగింపును పొందుతాయి. ఇక్కడ దానియేలు గ్రంథమునకు పూరకము కలదు. ఒకటి ప్రవచనము; మరొకటి ప్రకటనము. ముద్రింపబడియున్న గ్రంథము ప్రకటన గ్రంథము కాదు; అది అంత్యకాలమునకు సంబంధించిన దానియేలు ప్రవచనములోని ఆ భాగమే. దూత ఆజ్ఞాపించెను: ‘కాని నీవు, ఓ దానియేలూ, ఆ మాటలను దాచిపెట్టి, గ్రంథమును అంత్యకాలము వరకు ముద్రించుము.’ దానియేలు 12:4. అపొస్తలుల కార్యములు, 585.

మనకు వృథా చేయుటకు సమయము లేదు. సంకటకాలములు మన ముందున్నవి. ప్రపంచము యుద్ధస్ఫూర్తిచే ఉద్దీపితమైయున్నది. త్వరలో ప్రవచనములలో ప్రస్తావింపబడిన ఆపదసన్నివేశములు సంభవించును. దానియేలు గ్రంథములో పదకొండవ అధ్యాయమునున్న ప్రవచనము దాని సంపూర్ణ నెరవేర్పుకు దాదాపు చేరుకొనియున్నది. ఈ ప్రవచనము నెరవేర్పులో జరిగిన చరిత్రలో బహుభాగము మళ్లీ పునరావృతమగును. మానుస్క్రిప్ట్ రిలీసెస్, సంఖ్య 13, 394.

కాని అతని మీదికి వచ్చువాడు తన ఇష్టప్రకారమే చేసికొనును; అతని ఎదుట నిలిచువాడు ఎవరును ఉండరు; అతడు మహిమగల దేశములో నిలుచును, అది అతని చేతివల్ల నశింపబడును. దానియేలు 11:16.

“ఉత్తర రాజైన ఆంటియోకుసు ఎదుట ఐగుప్తు నిలువలేకపోయినప్పటికీ, ఇప్పుడు తనకు విరోధముగా వచ్చిన రోమీయుల ఎదుట ఆంటియోకుసు నిలువలేకపోయెను. పైకెత్తబడుచున్న ఈ శక్తిని ఇకపై ఏ రాజ్యములూ ఎదిరించగలుగలేదు. క్రీ.పూ. 65లో పోంపేయు ఆంటియోకుసు ఆసియాటికుసును అతని స్వాస్థ్యములనుండి వంచించి, సిరియాను రోమీయుల పరిపాలనలోని ఒక ప్రావిన్సుగా మార్చినప్పుడు, సిరియా జయింపబడి రోమా సామ్రాజ్యమునకు చేర్చబడెను.”

“అదే శక్తి పరిశుద్ధ దేశములోను నిలిచి, దానిని భక్షించవలసి యుండెను. క్రీస్తుపూర్వం 161 సంవత్సరమున రోము దేవుని ప్రజలైన యూదులతో ఒడంబడికచే సంబంధించెను; ఆ తేదీ నుండి అది ప్రవచన కాలపట్టికలో ప్రముఖ స్థానమును కలిగియున్నది. అయితే, యథార్థ జయముచేత యూదయాపై అధికార పరిపాలనను అది క్రీస్తుపూర్వం 63 సంవత్సరము వరకు సంపాదించలేదు; తరువాత అది ఈ విధముగా జరిగెను.”

పొంటుసు రాజు మిథ్రిడాతేసుపై తన దండయాత్రనుండి పొంపే తిరిగి వచ్చినప్పుడు, యూదయా కిరీటమునకై హైర్కానస్‌ మరియు అరిస్టోబులస్‌ అనే ఇద్దరు ప్రత్యర్థులు పోరాడుచుండిరి. వారి వివాదము పొంపే ముందుకు తేబడగా, అరిస్టోబులస్‌ యొక్క హక్కుదావాలలోని అన్యాయమును అతడు త్వరలోనే గ్రహించెను; అయినప్పటికిని, తన చిరకాల వాంఛితమైన అరబియాపై దండయాత్ర ముగిసిన తరువాత ఆ విషయములో తీర్పును ఇవ్వుదుమని ఆలస్యం చేయాలని అభిలషించి, అప్పుడు తిరిగి వచ్చి న్యాయోచితమైన విధముగా వారి వ్యవహారములను పరిష్కరించుదునని వాగ్దానం చేసెను. పొంపే యొక్క యథార్థాభిప్రాయములను అవగాహన చేసిన అరిస్టోబులస్‌, వేగముగా యూదయాకు తిరిగి వెళ్లి, తన ప్రజలను ఆయుధసজ্জులను చేసి, దృఢమైన రక్షణకై సమాయత్తమై, విచారణచే మరొకరికి కేటాయింపబడునని ముందుగానే గ్రహించిన ఆ కిరీటమును ఎటువంటి ప్రమాదములనైనను లెక్కచేయక తనవద్దనే నిలుపుదలచెను. పారిపోవుచున్న అతనిని పొంపే సమీపముగా వెంబడించెను. అతడు యెరూషలేమునకు సమీపించినప్పుడు, తన ప్రవర్తనపట్ల పశ్చాత్తాపపడుట ఆరంభించిన అరిస్టోబులస్‌ అతనిని ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరి, సంపూర్ణ వశీకరణమును మరియు విస్తారమైన ధనరాశులను సమర్పించుదునని వాగ్దానం చేసి విషయం సర్దుబాటు చేయుటకు యత్నించెను. ఆ ప్రతిపాదనను అంగీకరించిన పొంపే, సైన్యములోని ఒక దళమునకు నాయకునిగా గాబినియస్‌ను నియమించి, ధనం స్వీకరించుటకు పంపెను. కాని ఆ ఉపసేనాధిపతి యెరూషలేమునకు చేరినప్పుడు, పట్టణ ద్వారములు అతనిమీద మూయబడియున్నవని కనుగొనెను; గోడల పైభాగమునుండి ఈ పట్టణము ఆ ఒప్పందమునకు కట్టుబడి నిలువదని అతనికి తెలియజేయబడెను.

ఈ విధంగా మోసపోయి అది శిక్షలేకుండ పోవనీయకమని నిశ్చయించిన పాంపేయు, తనతోనే నిర్బంధించి ఉంచిన అరిస్టోబులుసును సంకెళ్లలో వేయించి, తక్షణమే తన సమస్త సైన్యంతో యెరూషలేముమీద దండయాత్ర చేసెను. అరిస్టోబులుసుకు అనుకూలులు ఆ స్థలమును రక్షింతుమని సిద్ధపడిరి; హైర్కానుసుకు అనుకూలులు ద్వారములను తెరవుదుమని యుండిరి. తరువాతివారు సంఖ్యలో అధికులై పైచేయి పొందినందున, పాంపేయుకు నగరములోకి స్వేచ్ఛాయుత ప్రవేశము కలిగించిరి. అప్పుడు అరిస్టోబులుసు పక్షస్థులు దేవాలయ పర్వతమునకు వెనుదిరిగి చేరిరి; పాంపేయు దానిని అధీనపరచుననేంత నిశ్చయముతోనే వారు ఆ స్థలమును రక్షించుదుమని దృఢనిశ్చయులై యుండిరి. మూడు నెలల ముగింపునకు, దాడి చేయుటకు చాలునంత గోడలో విరుగుడు కలుగజేయబడెను; ఆ స్థలము ఖడ్గధారపైనే స్వాధీనపరచబడెను. దాని తరువాత సంభవించిన భయంకర నరమేధములో పన్నెండువేలమంది సంహరింపబడిరి. ఇది హృదయవిదారక దృశ్యమైయుండెను అని చరిత్రకారుడు గమనించును: యాజకులు, ఆ సమయమున దైవసేవలో నిమగ్నులై, ప్రశాంత హస్తముతోను స్థిరసంకల్పముతోను తమ నిత్యకృత్యములను కొనసాగించుచుండిరి; చుట్టూ ఉన్మత్త కొలాహలమంతయు వారికెరుగనట్లుగా, వారి చుట్టువారైన స్నేహితులు సంహారార్థం అప్పగింపబడుచుండగా, చాలాసార్లు వారియే స్వరక్తము తమ బలుల రక్తముతో కలిసిపోవుచుండగా కూడ.

యుద్ధానికి తెరదించి, పోంపేయు యెరూషలేము ప్రాకారములను కూల్చి, యూదయ అధికార పరిధి నుండి అనేక పట్టణాలను సిరియా అధికార పరిధికి హస్తాంతరం చేసి, యూదులపై పన్నును విధించెను. అట్లుగా, మొట్టమొదటిసారిగా, జయద్వారా, 'మహిమావంతమైన దేశము'ను సర్వాంతముగా గ్రసించువరకు తన ఇనుపపట్టులో బిగించి ఉంచబోవు ఆ శక్తి చేతుల్లో యెరూషలేము ఉంచబడెను. Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

దేవుని ప్రజలలో వివాదము గాని కలకలము గాని లేకపోవుటనే వాస్తవము, వారు శుద్ధోపదేశమును దృఢంగా ఆవలంబించియున్నారనే తుదాప్రమాణముగా పరిగణింపకూడదు. వారు సత్యమును తప్పును స్పష్టముగా వేరుచేయకపోవచ్చుననే భయపడవలసిన కారణము కలదు. శాస్త్రగ్రంథముల పరిశోధనచేత నూతన ప్రశ్నలు ఉద్భవించనప్పుడు, తమవద్ద సత్యమున్నదని నిర్ధారించుకొనుటకై వారిని స్వయంగా శాస్త్రగ్రంథములను శోధించుటకు ప్రేరేపించు అభిప్రాయభేదము ఏదియు ఉద్భవించనప్పుడు, ప్రాచీన కాలమందు నున్నట్లే, ఇప్పుడును అనేకులు సంప్రదాయమును ఆశ్రయించి, తాము ఎరుగని దానిని ఆరాధించుదురు.

నాకు చూపబడినది ఏమనగా, ప్రస్తుత సత్యమునకు జ్ఞానము కలిగినవారమని ప్రకటించుకొనేవారిలో అనేకులు తాము ఏమి విశ్వసించుచున్నారో తెలియదు. తమ విశ్వాసమునకు సంబంధించిన సాక్ష్యములను వారు గ్రహింపరు. ప్రస్తుత కాలమునకు అప్పగింపబడిన కార్యమునకు తగిన అవగాహన వారికిలేదు. పరీక్షా సమయము వచ్చినప్పుడు, ప్రస్తుతం ఇతరులకు బోధించుచున్న కొందరు, తాము పట్టుకున్న సిద్ధాంతస్థానాలను సమీక్షించినపుడు, వాటికి తగిన సమాధానకరమైన కారణమును ఇచ్చలేని అనేక విషయములున్నవని గ్రహించుదురు. ఇలాగు పరీక్షింపబడువరకు తమ గొప్ప అజ్ఞానమును వారు ఎరుగలేదు. అంతేకాక, సంఘమునందు అనేకులు తాము ఏది విశ్వసించుచున్నారో దానిని తాము గ్రహించియున్నామని అట్టే పరిగణించుకొనుచున్నారు; కాని, వివాదము ఉద్భవించువరకు తాము లోనైన బలహీనతను వారు ఎరుగరు. తమతో ఏకవిశ్వాసముగలవారినుండి వేరుపరచబడి, తమ విశ్వాసమును వివరించుటకు ఒంటరిగాను ఏకాకిగాను నిలబడవలసి వచ్చునప్పుడు, తాము సత్యమని అంగీకరించిన విషయముల విషయమై తమ భావనలు ఎంత గందరగోళముగా ఉన్నవో చూచి వారు ఆశ్చర్యపడుదురు. నిశ్చయమేనగా, మన మధ్య సజీవుడైన దేవుని నుండి వేరుపడి మనుష్యులవైపు తిరుగుదల కలిగియున్నది; దైవ జ్ఞాన స్థానమునకు మానవ జ్ఞానమును ప్రతిష్ఠించుట జరుగుచున్నది.

దేవుడు తన ప్రజలను మేలుకొలుపును; ఇతర సాధనములు విఫలమైతే, అపసిద్ధాంతాలు వారి మధ్యకు ప్రవేశించి, వారిని గాలించి, గోధుమల నుండి భూసిని వేరు చేయును. తన వాక్యమును నమ్మిన వారందరిని నిద్రనుండి మేలుకొనుడని ప్రభువు పిలుచుచున్నాడు. ఈ కాలానికి తగిన అమూల్యమైన వెలుగు వచ్చియున్నది. అది మనమీద తక్షణముగా వున్న ప్రమాదములను వెల్లడించు ధర్మశాస్త్ర సత్యము. ఈ వెలుగు మనలను శాస్త్రగ్రంథముల శ్రద్ధాపూర్వక అధ్యయనమునకును, మనము పట్టుకొనియున్న స్థితుల విషయమై అత్యంత విమర్శనాత్మక పరిశీలనకును దారితీయవలెను. ప్రార్థనతోను ఉపవాసముతోను సత్యమునకు సంబంధించిన సమస్త అంశములు, స్థితులు సమగ్రముగాను పట్టుదలతోనూ అన్వేషింపబడవలెనని దేవుని చిత్తము. సత్యమేమనేది గూర్చిన కేవలం ఊహలలోను అస్పష్ట భావనలలోను విశ్వాసులు స్థిరపడకూడదు. పరీక్షాకాలము వచ్చినప్పుడు, తమ విశ్వాసమునుగూర్చి సమాధానము ఇవ్వుటకై వారిని పరిషత్తుల ఎదుటకు తీసికొనివచ్చినపుడు, తమలోనున్న నిరీక్షణకుగల కారణమును వినయముతోను భయముతోను వివరించుటకు వారు సామర్థ్యము గలవారై యుండునట్లు, వారి విశ్వాసము దేవుని వాక్యముమీద దృఢమైన పునాదియందు స్థాపింపబడియుండవలెను.

కదిలించుడి, కదిలించుడి, కదిలించుడి. లోకమునకు మనము సమర్పించు విషయములు మనకు సజీవ వాస్తవములై యుండవలెను. విశ్వాసమునకు మౌలిక అంశాలుగా మనము పరిగణించే సిద్ధాంతములను రక్షించుచుండగా, సంపూర్ణంగా సబలమికాని వాదనలను ప్రయోగించుటకు మనకు మనము ఎన్నడును అనుమతింపకూడదు. అవి ప్రతివాదిని మౌనింపజేయుటకు ఉపయోగపడవచ్చును; గాని అవి సత్యమును ఘనపరచవు. మేము సబలమైన వాదనలను సమర్పించవలెను; అవి మా ప్రత్యర్థులను మౌనింపజేయుట మాత్రమేగాక, అత్యంత సూక్ష్మమైన మరియు అత్యంత పరిశోధనాత్మక పరిశీలనను సైతం తట్టుకొనునట్లుండవలెను. వాదులుగా తమను తాము తీర్చిదిద్దుకున్న వారియొద్ద ఒక మహా ప్రమాదమున్నది—అటువంటి వారు దేవుని వాక్యమును పక్షపాతం లేక సమన్యాయముతో నిర్వహించకపోవచ్చును. ప్రతివాదిని ఎదుర్కొనునప్పుడు, కేవలం విశ్వాసికి ధైర్యము కలుగునట్లు చేయుటను అన్వేషించుటకు బదులు, అతని మనస్సులో నిశ్చయాన్ని మేల్కొల్పునట్లుగా విషయములను ఎత్తిచూపుట మన నిష్ఠతో కూడిన ప్రయత్నమై యుండవలెను.

మనిషి యొక్క మేధోన్నతి ఎంతటి స్థాయికి ఎదిగిననూ, అధిక వెలుగుకోసం పవిత్ర శాస్త్రములను సమగ్రంగా, నిరంతరంగా పరిశోధించవలసిన అవసరం లేదని అతడు క్షణమాత్రమును కూడ తలంచకూడదు. ప్రజలమైయున్న మనమందరము, ప్రతివ్యక్తిగాను ప్రవచనశాస్త్రపు విద్యార్థులమై యుండుటకు పిలువబడియున్నాము. దేవుడు మనకు అందించు ఏ వెలుగు కిరణమునైనను మనము వివేచించుటకై శ్రద్ధాపూర్వకంగా జాగరూకులై యుండవలెను. సత్యముని తొలి కిరణాలను మనము అందిపుచ్చుకొనవలెను; మరియు ప్రార్థనాత్మకమైన అధ్యయనము ద్వారా ఇంకా స్పష్టమైన వెలుగు పొందవచ్చును, దానిని ఇతరుల యెదుట ఉంచవచ్చును.

దేవుని ప్రజలు సౌకర్యమునందు ఉండి, తమ ప్రస్తుత ప్రకాశముతో సంతృప్తి చెంది యుండినప్పుడు, దేవుడు వారిని అనుగ్రహించడు అని మనము నిశ్చయముగా చెప్పగలము. వారికోసం ప్రకాశించుచున్న పెరిగినదియు నిరంతరం పెరుగుచున్న ప్రకాశమును స్వీకరించుటకై వారు ఎల్లప్పుడును ముందుకు సాగుచుండవలెనని ఇదే ఆయన చిత్తము. సమాజముయొక్క ప్రస్తుత వైఖరి దేవునికి ప్రసన్నకరము కాదు. మరింత సత్యమునకును మహత్తర ప్రకాశమునకును ఏ అవసరమూ లేదని వారు భావించునట్లుగా చేయు ఒక ఆత్మవిశ్వాసము లోనికి వచ్చియున్నది. సాతాను మన కుడిపక్కను ఎడమపక్కను, మన ముందును వెనుకను క్రియాశీలుడై యున్న కాలమున మనము జీవించుచున్నాము; అయినప్పటికిని, ప్రజలమై యున్న మనము నిద్రముగ్ధులమై యున్నాము. తన ప్రజలను కార్యాచరణకు మేల్కొల్పునట్లుగా ఒక స్వరము వినిపించవలెనని దేవుడు సంకల్పించుచున్నాడు. సాక్ష్యములు, ఖండము 5, పుటలు 707, 708.