దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట అరవై ఐదు

ఇప్పుడు అలెగ్జాండరు మహారాజు ఆకస్మిక మరణానంతర కాలంలో జరిగిన చరిత్రను పరిశీలించుదము; అది 538వ సంవత్సరము నుండి 1798లోని అంత్యకాలము వరకు ఉన్న కాలాన్ని ప్రతినిధిత్వం వహిస్తుంది.

చివరికి, అలెగ్జాండర్ మహా రాజు యొక్క రాజ్యం విరిగి పడ్డ తర్వాత, ఆ పూర్వ రాజ్యంపై ఆధిపత్యం కోసం పోరాడిన వారు రెండు ప్రధాన రాజ్యాలుగా పరిణమించారు. అలెగ్జాండర్ పూర్వ సామ్రాజ్యంలోని దక్షిణ భాగాన్ని ఒక రాజ్యం నియంత్రించగా, ఉత్తర భాగాన్ని మరొక రాజ్యం నియంత్రించింది. ఆ దశనుంచి ప్రవచన వృత్తాంతంలో వారు సరళంగా ‘దక్షిణ రాజు’ మరియు ‘ఉత్తర రాజు’ అని పిలువబడతారు. ప్రపంచాధిపత్యం కోసం పోరాటం ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్య మాత్రమే చిత్రించబడే స్థితికి చేరుకున్న తరువాత, ఆ రెండు రాజ్యాల ప్రతీకలు మొత్తం అధ్యాయం అంతటా కొనసాగుతాయి.

ఐదవ వచనంలో దక్షిణ దేశపు రాజు స్థిరపరచబడి బలవంతుడై యుంటాడు; అయితే ఉత్తర దేశపు రాజును కూడ బలవంతుడే, అతని రాజ్యము మరింత విస్తారమైనది. తరువాత ఆరవ వచనంలో, దక్షిణ దేశపు రాజు ఉత్తర రాజ్యముతో ఒక మైత్రి సంధిని ప్రతిపాదిస్తాడు. ఆ శాంతి ఒడంబడికను స్థిరపరచుటకై దక్షిణ దేశపు రాజు తన కుమార్తెను ఉత్తర దేశపు రాజుకు ఇస్తాడు; తద్వారా ఉత్తర దేశపు రాజు ఆమెను వివాహము చేసికొని, కుటుంబ బంధముచేత వారి మైత్రిని ధృవపరచును. ఉత్తర దేశపు రాజు అందుకు సమ్మతించి, తన భార్యను పక్కనపెట్టి, దక్షిణ దేశమునుండి వచ్చిన రాజకుమార్తెను వివాహము చేసుకున్నాడు; అట్లు ఆ మైత్రి ఆరంభింపబడెను.

చివరకు దక్షిణపు రాజకుమార్తె ఒక పురుషశిశువును కనెను; అయితే అంతిమంగా ఉత్తరదేశపు రాజు తన కొత్త భార్యపట్ల విసిగి, తన మొదటి భార్యను విడిచిపెట్టినట్లే ఆమెనూ పక్కనబెట్టి, తన మొదటి భార్యను మళ్లీ స్వీకరించును. అయితే ఆ మొదటి భార్య పునఃస్థాపింపబడి, అవకాశము దొరికిన వెంటనే, ఆమె ఉత్తరదేశపు రాజును, అతని దక్షిణపు వధువును, ఆమె శిశువును, ఆమెతో వచ్చిన సమస్త ఐగుప్తీయ పరివారమును సంహరించును. మొదటి భార్య దక్షిణపు రాజకుమార్తెను మరియు ఆమె శిశువును హత్య చేయుటయనే కార్యము దక్షిణపు రాజకుమార్తె కుటుంబమును క్రోధావేశముతో నింపగా, ఆమె సహోదరులలో ఒక్కడు సైన్యమును సమీకరించి ఉత్తర రాజ్యముపై దాడి చేయును.

దక్షిణ సైన్యం ఉత్తర రాజుపై విజయం సాధించెను; తదనంతరం, ఉత్తర రాజును, అతని దక్షిణ భార్యను, ఆమె శిశువును హతమార్చిన మొదటి భార్యకు మరణదండన అమలుచేయబడెను. తండ్రి మరణ సమయమున ఉత్తర రాజ్యపీఠముపై ప్రతిష్ఠింపబడియున్న మొదటి భార్య కుమారుడు, పూర్వ యుద్ధములలో ఉత్తర రాజ్యము దక్షిణ రాజ్యమునుండి అపహరించిన ఐగుప్తు కళావస్తువులు మరియు విగ్రహములలో కొన్నింటితోకూడ, దక్షిణ రాజిచేత బంధింపబడి ఐగుప్తుకు తీసికొనిపోబడెను. ఐగుప్తు చేరిన తరువాత ఆ బంధింపబడిన ఉత్తర రాజు గుర్రముమీదనుండి పడి మరణించెను. ఉరియా స్మిత్ ఈ చరిత్రను యీలాగు వివరిస్తున్నాడు.

రోమునకు చెందిన ఒక ప్రవచన లక్షణము—అందుచేత ఉత్తరరాజునికియును వర్తించునది—ఇదే: సింహాసనముపై స్థాపించబడుటకై మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులను జయించవలెను. అలెగ్జాండరు రాజ్యము చీలిన తరువాత మొట్టమొదటి ఉత్తరరాజ్యాన్ని స్థాపించినవాడు సెల్యూకస్ నికేటర్; అతడు క్రీస్తుపూర్వం 316 నుండియు 312 వరకును కొంతకాలం దక్షిణరాజైన ప్టోలెమీకి సేనాధిపతిగా సేవలందించాడు. “దక్షిణరాజు బలవంతుడగును; అతని అధికారులలో ఒక్కడును బలవంతుడగును; అతడు అతనికంటె బలవంతుడగును” అని చెప్పునప్పుడు ఐదవ వచనం ఈ విషయాన్ని సూచిస్తుంది. ప్టోలెమీ దక్షిణరాజు; అతనికి ఒక సేనాధిపతి (అతని అధికారులలో ఒక్కడు) ప్టోలెమీకంటె బలవంతుడగుటకు నియోజింపబడియున్నాడు; మరియు ఐదవ వచనమున చివరి భాగము, “అధికారము పొందును; అతని అధికారము మహా అధికారమగును” అని చెప్పుచున్నది. ప్టోలెమీయి సేనాధిపతియైన సెల్యూకసే మొట్టమొదటి ఉత్తరరాజుగా కావలసినవాడు. అయితే సెల్యూకస్ ఉత్తరరాజుగా కావాలంటే, దక్షిణరాజుతో వేరుపడవలెను; ఆ తరువాత మూడు భౌగోళిక ప్రాంతములను జయించవలెను.

సెల్యూకస్ మొదట క్రీ.పూ. 301లో తూర్పును జయించాడు. తరువాత అతను, కసాండర్ యొక్క వారసుని అధీనంలో ఉన్న పశ్చిమాన్ని, క్రీ.పూ. 286లో జయించాడు. ఆపై క్రీ.పూ. 281లో లైసీమాకసును జయించినప్పుడు, ఉత్తరంలో తన మూడవ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు. ఉత్తరపు రాజు క్రీ.పూ. 281లో సింహాసనంపై స్థాపించబడ్డాడు.

తరువాత దక్షిణ రాజుతో కుదిరిన శాంతి ఒప్పందం క్రీ.పూ. 252లో జరిగింది. ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 246లో, బెరెనికే (దక్షిణ రాజకుమారి), ఆమె కుమారుడు, మరియు ఆమె పరివారమంతా హతమార్చబడ్డారు. అనంతరం దక్షిణ రాజు లయోదికే కుమారుడైన సెల్యూకస్ కాల్లినికస్‌ను బంధిగా పట్టుకొని, అతనిని తనతో పాటు తిరిగి ఈజిప్టుకు తీసుకువెళ్లాడు; అక్కడ అతడు గుర్రం మీదనుంచి పడిపడి మరణించాడు. ఉత్తరపు మొదటి రాజు యొక్క పాలన క్రీ.పూ. 281 నుండి క్రీ.పూ. 246 వరకు సాగింది; ఇది ముప్పై అయిదు సంవత్సరాలకు సమానం.

పదకొండవ అధ్యాయంలోని తొలి ఉత్తర రాజు సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించాడు. పేగన్ రోము కూడా సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించింది [దానియేలు 8:9 చూడండి], అలాగే పాపల్ రోము సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించింది [దానియేలు 7:20 చూడండి]. ఆధునిక రోము కూడా సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయిస్తుంది [దానియేలు 11:40-43 చూడండి].

సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, ఉత్తరదేశపు మొదటి రాజు ముప్పై ఐదు సంవత్సరములు పాలించాడు. సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, అన్యజన రోము “కాలము” (మూడు వందల అరవై సంవత్సరములు) పాటు పాలించింది. సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, పాపీయ రోము “ఒక కాలము, కాలములు, అర్ధకాలము” (వెయ్యి రెండు వందల అరవై సంవత్సరములు) పాటు పాలించింది. సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, ఆధునిక రోము సూచకమైన నలభై రెండు నెలలు (“ఒక గంట” అని కూడా సూచింపబడినది) పాటు పాలించును.

సహోదరి వైట్ గారు మనకు తెలియజేస్తున్నారు: "దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో లిఖింపబడిన చరిత్రలో చాలా భాగము మరల పునరావృత్తమగును." తదుపరి ఆమె ముప్పై ఒకటి నుండి ముప్పై ఆరు వచనములను ఉదహరించి, "ఈ మాటలలో వివరించబడినవాటితో సమానమైన దృశ్యాలు సంభవించును" అని పేర్కొంటున్నారు. ఆ వచనములలో పాపాధిపత్య రోము (పాడుచేయు హేయకార్యము) 538లో అధికార సింహాసనముమీదకు "స్థాపింపబడెను"; ఆ తరువాత అది దేవుని ప్రజలను "బహు దినములు" (వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు) హింసించెను, మొదటి "ఆగ్రహము నెరవేరుట" 1798లో సంభవించువరకు. ముప్పై ఒక్కటి నుండి ముప్పై ఆరు వచనముల చరిత్ర పదకొండవ అధ్యాయములోని చివరి ఆరు వచనములలో పునరావృత్తమగును; అయితే ఆ చరిత్ర అయిదు నుండి తొమ్మిదవ వచనములలోను సంపూర్ణంగా ప్రతిరూపితమై యున్నది.

క్రి.పూ. 281లో ఉత్తర రాజుగా సెల్యూకస్‌ను స్థాపించుట, 538 సంవత్సరముతో సరిపోలుతుంది. ఇవి రెండూ మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించుట ముగింపునందు ఉత్తర రాజు సింహాసనారోహణాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. పోప్‌ అధికార పరిపాలన కాలము అనేక రీతులలో వ్యక్తపరచబడింది: వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు, నలభై రెండు నెలలు, ఒక కాలము, కాలములు, అరకాలము, ఒక వ్యవధి, మరియు మూడున్నర సంవత్సరాలు. సెల్యూకస్ పరిపాలనకు నిడివి ముప్పై ఐదు సంవత్సరములు; ముప్పై ఐదు యొక్క పదవ భాగము, లేదా తీతు, మూడున్నర. ముప్పై ఐదు సంవత్సరముల యొక్క పదవ భాగము "మూడుపాయింట్ ఐదు" (3.5) సంవత్సరములుగా కూడా వ్యక్తీకరించబడుతుంది. "మూడున్నర" అనేది పోప్‌ అధికార పరిపాలన కాలమునకు ఒక సంకేతము.

దక్షిణ రాజైన నపోలియన్ బోనపార్ట్ ("అదృష్టవంతుని కుమారుడు" అనే అర్థం), పోప్‌ను చెరపట్టుటకై తన సేనాధిపతిని పంపిన 1798 సంవత్సరంలో, పాపసీ తన మరణాంతక గాయాన్ని పొందింది. ఒక సంవత్సరం తరువాత, 1799లో, పోప్ నిర్వాసితునిగా మరణించాడు; దక్షిణ రాజుచేత చెరపట్టబడిన మొట్టమొదటి ఉత్తర రాజు కూడా అలాగే మరణించాడు. ఈజిప్టులో చెరలో ఉన్నప్పుడే సెల్యూకస్ కాలినికస్ గుర్రం మీదనుంచి పడిపడి మరణించాడు. మృగముపై స్వారోహణ చేసినవాడు పోపే. ఆ మృగము, పోప్ తన శైతానిక కార్యాలను నెరవేర్చుటకు వినియోగించిన రాజకీయ వ్యవస్థను ప్రతినిధ్యం చేసింది. ఆ మృగము 1798లో హతమైంది; మృగముపై స్వారోహణ చేసి దానిమీద రాజ్యము చేసిన పోప్ ఒక సంవత్సరం తరువాత మరణించాడు. సెల్యూకస్ కాలినికస్ తాను స్వారీ చేసిన గుర్రం (అతడు స్వారీ చేసిన ఆ "మృగము") మీదనుండి పడిపడి మరణించాడు. 1798, 1799ల్లో పాపసీకి జరిగిన చెరబంధం, మొదటి ఉత్తర రాజు చెరపడిన సంఘటనచేత సంపూర్ణంగా ప్రతిరూపింపబడింది.

ఉత్తరరాజుమీదకు దక్షిణరాజు యొక్క కోపం రావడానికి కారణమైనది లంఘించబడిన శాంతి ఒడంబడికయే; దానికి ప్రతీకగా, దక్షిణ వధువైన బెరెనికెను పక్కన పెట్టివేయబడింది, తదనంతరం ఆమె లయోదికె చేతిలో మరణించింది. నెపోలియన్ 1797లో విప్లవ ఫ్రాన్స్ మరియు పాపల్ రాష్ట్రాల మధ్య శాంతి ఒడంబడికను కుదుర్చుకున్నాడు. ఆ ఒడంబడికకు, సంతకం ఇటలీలోని ఆంకోనాలోని టోలెంటినో పట్టణంలో జరిగినందున, టోలెంటినో అనే పేరు ఇవ్వబడింది. ఫ్రాన్స్ పోపును బందీగా తీసుకున్నప్పుడు, 1798 ఫిబ్రవరిలో, అది అధికారపూర్వకంగా ముగిసింది. ఆ ఒడంబడిక రద్దుకాబడ్డ కారణం ఫ్రాన్స్ తన విప్లవాన్ని ప్రసరింపజేయాలన్న ప్రయత్నమే.

నెపోలియన్‌కు చెందిన జనరల్ డ్యుఫోట్, ఆ సమయంలో ఫ్రాన్స్ యొక్క పాలక ప్రభుత్వం అయిన డైరెక్టరీ పంపించిన ఫ్రెంచ్ దండయాత్ర దళంలో భాగంగా, 1797లో రోములో ఉన్నాడు. జనరల్ డ్యుఫోట్ రోములో ఉండటాన్ని కూడా కలిగిన ఇటలీపై ఫ్రెంచ్ దండయాత్ర యొక్క ఉద్దేశ్యం, ఇటాలియన్ ద్వీపకల్పంలో ఫ్రెంచ్ విప్లవ బలగాలు స్థాపించిన స్వల్పకాలిక ఆధీన రాష్ట్రమైన రోమన్ గణరాజ్యానికి మద్దతు అందించడమే. ఈ కాలంలో యూరప్ అంతట ఫ్రెంచ్ వారు విప్లవోద్యమాలకు మద్దతు ఇవ్వడంలోను, విప్లవ సిద్ధాంతాలను వ్యాప్తి చేయడంలోను చురుకుగా నిమగ్నమై ఉండేవారు. ఇటలీలో, వారు రాజ్యాలను కూలదోసి, ఫ్రెంచ్ గణరాజ్యాన్ని ఆదర్శంగా తీసుకున్న గణరాజ్యాలను స్థాపించడానికి యత్నించారు.

రోమ్‌లో డ్యుఫోట్ యొక్క సాన్నిధ్యం మరియు చర్యలు, పాపస్వామ్య రాష్ట్రాల మద్దతుదారులు తోడు స్థానిక అరిస్టోక్రసీని కలుపుకున్న పరిరక్షక వర్గాల ప్రతిఘటనను ప్రేరేపించాయి. 1797 డిసెంబరులో, ఫ్రెంచు సైనిక దళాలు మరియు పాపస్వామ్య రాష్ట్రాల మద్దతుదారుల మధ్య జరిగిన ఘర్షణలో జనరల్ డ్యుఫోట్ హత్య చేయబడ్డాడు; దాంతో, తదుపరి సంవత్సరంలో పోప్‌ను చెరపట్టుటకు జనరల్ బెర్తియేను పంపుటకై నెపోలియన్‌కు అవసరమైన సాకు ఏర్పడింది. దక్షిణ రాజు మరియు ఉత్తర రాజు మధ్య లంఘించబడిన శాంతి ఒప్పందమే, ఇరు వృత్తాంతాలలోను, ఉత్తర రాజు దక్షిణ రాజచేత చెరపట్టబడుటకు ప్రేరకంగా నిలిచింది.

ఎనిమిదవ వచనం, “తమ దేవుళ్లనును, వారి అధిపతులతోకూడ, వెండి బంగారముల అమూల్య పాత్రలతోకూడ ఐగుప్తుకు చెరగా తీసికొనిపోవును” అని చెప్పుచున్నది. ఈ వచనపూర్ణతలో ప్టోలెమీ ఐగుప్తుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఉత్తర రాజు పూర్వము వారియొద్దనుండి తీసికొనిపోయిన వారి విగ్రహములనును, పవిత్ర వస్తువులనును తిరిగి అందించిన కార్యమునకు సత్కారార్థముగా ఐగుప్తీయులు అతనికి “యూయెర్గేటీస్” (ఉపకారి) అనే బిరుదును ఇచ్చిరి. క్రీస్తు శకం 1798లో ఫ్రెంచువారిచేత రోము దోపిడీ చేయబడినది. చరిత్రకారులు లిఖించిన ప్రకారం, ఒక్క రోజునే బలమైన సైనిక కాపలాకింద ఐదు వందల గుర్రాలచే లాగబడిన వాహనములు పట్టణమును విడిచిపోవుట కనబడినది.

ఆ ఊరేగింపులో ప్రాచీన శిల్పాలు మరియు పునర్జన్మయుగ చిత్రాలు అపార సంఖ్యలో ఉన్నాయి; అవి టొలెంటినో యొక్క భగ్నమైన శాంతి ఒప్పందానుసారం ఫ్రాన్స్ స్వాధీనపరచుకుంటున్నవే. ఆ కళాఖండాలలో లావోకూన్ సమూహం, బెల్వెడేర్ అపోల్లో, డయింగ్ గాల్, క్యూపిడ్ అండ్ సైకీ, నాక్సోస్‌పై ఆర్యాడ్నీ, మెడిచీ వీనస్, అలాగే టైబర్ మరియు నైల్ నదుల విపులాకార ప్రతిమలు ఉన్నాయి; రాఫాయేలు రచించిన గుడిచీరలు మరియు చిత్రాలు, వాటిలో Transfiguration, Madonna di Foligno, Madonna della Sedia, టిషియన్ యొక్క Santa Conversazione; మరియు ఇంకా అనేక ఇతర కృతులు కూడా ఉన్నాయి. ఈ దొంగిలించబడిన నిధులు 1807లో ప్రారంభించబడిన లూవ్ర్‌లోని Musee Napoleonian లో ప్రదర్శింపబడింది అయితే, అది కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత మాత్రమే జరిగింది. ప్టోలెమీ ఐగుప్తీయులకు వారి నిధులను తిరిగి ఇచ్చినందుకు ప్రసిద్ధి పొందినట్లే, రోమా నుండి తీసుకువచ్చిన నిధులు నపోలియన్ పేరుమీద పెట్టబడిన మ్యూజియం విభాగంలో ఉంచబడ్డాయి.

ఐదవ వచనము నుండి తొమ్మిదవ వచనము వరకు, క్రీస్తుశకం 538 సంవత్సరమున ఆరంభమై 1798 మరియు 1799 సంవత్సరములలో ముగిసిన చరిత్రకు సంపూర్ణ సమాంతరముగా ఉన్నవి. అవి ముప్పత్తొకటవ వచనము నుండి ముప్పత్తారవ వచనము వరకు ఉన్న వాటికి సరిసమానమై యున్నవి; ఆ విషయం అధ్యాయపు చివరి ఆరు వచనములలో ప్రతిఫలించబడుచున్నది; అవి ఆధునిక రోమా మూడు ఆటంకములను జయించుచు తుదకు సహాయకుడు ఎవరును లేకుండ తన అంతమును పొందు చివరి శక్తివర్ధనను వివరిస్తున్నవి. తరువాత పదవ వచనము 1989 సంవత్సరపు చరిత్రను పరిశీలించుచున్నది.

పదవ వచనపు చారిత్రక నెరవేర్పు 1989 సంవత్సరాన్ని ప్రతిరూపిస్తుంది; అప్పుడు పాపసింహాసనం రోనాల్డ్ రీగన్‌తో గూఢ కూటమిలో ఉండి, పెరెస్ట్రోయికా అనంతర పరిణామాల ప్రభావంతో సోవియట్ యూనియన్ (USSR) విచ్ఛిన్నమైపోయినప్పుడు, దాని కోటయైన (రష్యా) మాత్రమే మిగిలేలా, సోవియట్ యూనియన్‌పై “పొంగిపొర్లి” “దాటిపోయెను.”

పదవ వచనపు చరిత్ర, క్రీ.పూ. 246లో దక్షిణ రాజు ఉత్తర రాజును జయించిన కార్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన ప్రతీకారాన్ని సూచిస్తుంది; అలాగే 1798లో దక్షిణ రాజు ఉత్తర రాజును జయించిన కార్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన ప్రతీకారానికి రూపముగా నిలుస్తుంది. నలభై వచనం 1798లోని అంత్యకాలముతో ఆరంభమై, ఆ సమయంలో దక్షిణ రాజు (నాస్తిక ఫ్రాన్స్) ఉత్తర రాజుకు (పాపల్ అధికారము) మరణాంతక గాయాన్ని కలిగించెను; మరియు 1989లో అంత్యకాలమున సోవియట్ యూనియన్ పతనముతో నెరవేరింది. 1798లోని అంత్యకాలము నలభై వచనములో ఈ వాక్యంతో సూచింపబడింది, "అంత్యకాలమందు దక్షిణ రాజు వాని మీద తోసుకొనివచ్చును." ఆ వచనము యొక్క చివరి భాగాన్ని విభజించే "ద్విబిందువు" (:) 1989లోని తదుపరి "అంత్యకాలము"ను సూచిస్తుంది. "మరియు ఉత్తర రాజు రథములతోను, గుర్రపు సైన్యములతోను, అనేక నౌకలతోను సుడిగాలివలె వానికి విరోధముగా వచ్చును; అతడు దేశములలోనికి ప్రవేశించి, ముంచెత్తి దాటి పోవును."

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.