దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ఎనభై ఒకటి

యేసు తన శిష్యులతో కూడి కైసరయ ఫిలిప్పీ పరిసరంలోని ఊరులలో ఒకదానికి వచ్చియున్నారు. వారు గలిలయ సరిహద్దులకతీతమైన, విగ్రహారాధన ప్రబలంగా ఉన్న ప్రాంతములో నుండిరి. ఇక్కడ శిష్యులు యూదమతపు ఆధిపత్య ప్రభావము నుండి వేరుపరచబడి, అన్యజనుల ఆరాధనతో మరింత సమీప సంబంధములోనికి చేర్చబడిరి. వారి చుట్టూ, లోకమునందు సమస్త భాగములలో ఉన్న అంధవిశ్వాసముల రూపాలు ప్రతిఫలించుచుండెను. ఈ సంగతుల దర్శనముచేత అన్యజనులయెడల తమ బాధ్యతను వారు అనుభూతి చేసుకొనునట్లు యేసు ఆశించాడు. ఈ ప్రాంతములో ఆయన నివసించిన కాలమందు, ప్రజలను బోధించుటనుండి తన్నుతాను ఉపసంహరించుకొని, తన శిష్యులయెడల మరింత సంపూర్ణంగా తన్నుతాను అంకితం చేయుటకై ఆయన యత్నించాడు.

ఆయనను ఎదురుచున్న యాతనలను వారితో చెప్పబోవుచుండెను. అయితే ముందుగా ఆయన ఒంటరిగా వెళ్లి, తన వాక్యములను స్వీకరించుటకు వారి హృదయములు సిద్ధపడునట్లు ప్రార్థించెను. వారితో కలిసిన తరువాత, తాను అందించదలచిన దానిని ఆయన వెంటనే వెల్లడించలేదు. ఇది చేయుటకు ముందుగా, రాబోయే పరీక్షకు వారు బలపడునట్లు, తనయందు తమ విశ్వాసమును ఒప్పుకొనుటకు వారికి అవకాశము ఇచ్చెను. ఆయన అడిగెను, ‘మనుష్యకుమారుడనైన నన్ను జనులు ఎవనని చెప్పుచున్నారు?’

దురదృష్టవశాత్తు, ఇశ్రాయేలు తమ మెస్సీయుని గుర్తించుటలో విఫలమైందని శిష్యులు అంగీకరించక తప్పలేదు. కొంతమంది అయితే, ఆయన చేసిన అద్భుతాలను చూచినప్పుడు, ఆయనను దావీదు కుమారుడని ప్రకటించారు. బేత్సయిదా వద్ద ఆహారముచేత తృప్తిపరచబడిన జనసమూహాలు ఆయనను ఇశ్రాయేలు రాజుగా ప్రకటించుటకు కోరుకున్నాయి. అనేకులు ఆయనను ప్రవక్తగా అంగీకరించుటకు సిద్ధమై ఉన్నారు; అయితే ఆయననే మెస్సీయుడని విశ్వసించలేదు.

ఇప్పుడు యేసు శిష్యులకే సంబంధించిన ద్వితీయ ప్రశ్నను అడిగెను: ‘అయితే మీరు నన్ను ఎవనని చెప్పుచున్నారు?’ పేతురు ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను, ‘నీవే క్రీస్తు, సజీవదేవుని కుమారుడు.’

ఆదిలో నుండే పేతురు యేసును మెస్సీయుడని విశ్వసించెను. యోహాను స్నానకర్త బోధచేత నిశ్చయానికి వచ్చి క్రీస్తును అంగీకరించిన అనేకులు, ఆయన చెరసాలలో వేయబడి హతమార్చబడినప్పుడు యోహానుని దౌత్యము విషయములో సంశయించుట ఆరంభించిరి; మరియు వారు దీర్ఘకాలము ఆశపడి ఎదురుచూచిన మెస్సీయుడు యేసునేనా అనే విషయమందు కూడా ఇప్పుడు సంశయించిరి. దావీదుని సింహాసనముపై ఆరూఢుడగుదని యేసువలన తీవ్రంగా ఆశించిన శిష్యులలో అనేకులు, ఆయనకు అట్టి ఉద్దేశ్యం లేనని గ్రహించగానే, ఆయనను విడిచిపెట్టిరి. కాని పేతురును అతని సహచరులును తమ నిష్ఠ నుండి మరలలేదు. నిన్న స్తుతించి నేడు నిందించు వారియొక్క చంచల ప్రవర్తన, రక్షకుని నిజమైన అనుచరుని విశ్వాసమును ధ్వంసపరచలేదు. పేతురు ప్రకటించెను, 'నీవే క్రీస్తు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడు.' తన ప్రభువును రాజసంబరాలతో కిరీటపూరితం చేయు ఘనతలను అతడు నిరీక్షించలేదు; అయితే ఆయన దీనస్థితిలోనే ఆయనను అంగీకరించెను.

పేతురు పన్నెండుగురి విశ్వాసాన్ని వ్యక్తపరచెను. అయినప్పటికిని, శిష్యులు క్రీస్తు యొక్క దౌత్యమును గ్రహించుటలో ఇంకా దూరముగానే నుండిరి. యాజకులు మరియు ముఖ్యులు చేసిన ప్రతిఘటనయు వక్రీకరణయు వారిని క్రీస్తునుండి దూరం చేయలేకపోయినను, అవి వారికి గొప్ప సందిగ్ధతను కలుగజేసెను. వారికి తమ మార్గము స్పష్టముగా కనిపించలేదు. వారి ప్రాథమిక శిక్షణ ప్రభావము, రబ్బీల బోధన, సంప్రదాయ శక్తి—ఇవన్నీ ఇంకా వారి సత్యదృష్టిని అడ్డగించుచుండెను. కొన్ని సమయములలో యేసునుండి అమూల్యమైన ప్రకాశకిరణాలు వారిమీద వెలిగినను, తరచుగా వారు నీడల మధ్య తడబడుచున్న మనుష్యులవలె నుండిరి. అయితే ఆ దినమున, వారి విశ్వాసపు గొప్ప పరీక్షను ముఖాముఖిగా ఎదుర్కొనుటకు ముందే, పరిశుద్ధాత్మ శక్తితో వారిమీద విశ్రమించెను. కొద్దికాలము వారి కన్నులు ‘కనబడుచున్న వాటి’ నుండి తొలగించబడి, ‘కనబడనివాటిని’ దర్శించుటకు త్రిప్పబడెను. 2 Corinthians 4:18. మానవత్వపు రూపావరణము క్రింద, వారు దేవుని కుమారుని మహిమను గ్రహించిరి.

"యేసు పేతురునికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చి ఇట్లనెను, 'ధన్యుడవు నీవు, సీమోను బార్యోనా; ఎందుకనగా మాంసమును రక్తమును నీకు ఇదిని బయలుపరచలేదు, గాని పరలోకమందున్న నా తండ్రి దానిని బయలుపరచెను.'"

పేతురు ఒప్పుకొనిన సత్యమే విశ్వాసుల విశ్వాసమునకు పునాది. దానినే క్రీస్తు స్వయంగా నిత్యజీవమని ప్రకటించాడు. కానీ ఈ జ్ఞానము కలిగియుండుట స్వీయమహిమాపరచుకొనుటకు ఏ ఆధారముకాదు. అది పేతురునకు తన స్వంత జ్ఞానముచేత గాని, తన స్వంత మంచితనముచేత గాని ప్రత్యక్షపరచబడలేదు. మానవుడు తనంతట తానే ఎన్నడును దివ్యజ్ఞానమునకు చేరుకొనలేడు. ‘అది ఆకాశమంత ఎత్తుగా ఉన్నది; నీవు ఏమి చేయగలవు? పాతాళముకంటె లోతుగా ఉన్నది; నీవు ఏమి తెలిసికొనగలవు?’ యోబు 11:8. దేవునియొక్క లోతైన విషయములను—‘కన్ను చూడని, చెవి వినని, మనుష్యుని హృదయంలోనికి ప్రవేశించని వాటిని’—మనకు ప్రత్యక్షపరచునది దత్తపుత్రత్వ ఆత్మ మాత్రమె. ‘దేవుడు వాటిని తన ఆత్మద్వారా మనకు ప్రత్యక్షపరచియున్నాడు; ఏలయనగా ఆత్మ సమస్తమును, అవును, దేవునియొక్క లోతైన విషయములనేను పరిశోధించుచున్నది.’ 1 కోరింథీయులకు 2:9, 10. ‘ప్రభువుయొక్క రహస్యం ఆయనను భయపడువారి యొద్దనే ఉంటుంది;’ మరియు పేతురు క్రీస్తుయొక్క మహిమను వివేచించిన సంగతియే, అతడు ‘దేవునిచేత బోధింపబడినవాడని’ సాక్ష్యము. కీర్తనలు 25:14; యోహాను 6:45. అహా, నిజముగా, ‘ధన్యుడవు నీవు, శీమోను బార్-యోనా; ఏలయనగా మాంసమును రక్తమును దీనిని నీకు ప్రత్యక్షపరచలేదు.’

యేసు కొనసాగించి ఇలా చెప్పెను: ‘నేను నీతోను చెప్పుచున్నాను: నీవు పేతురు; ఈ శిలమీద నేను నా సంఘమును కట్టుదును; పాతాళపు గుమ్మములు దాని మీద గెలిచజాలవు.’ ‘పేతురు’ అనే పదమునకు అర్థము ఒక రాయి—పొర్లే రాయి. సంఘము స్థాపించబడిన శిల పేతురు కాదు. తన ప్రభువును శపించుచు ప్రమాణముచేయుచు నిరాకరించినప్పుడు, పాతాళపు గుమ్మములు అతనిమీద గెలిచినవే. పాతాళపు గుమ్మములు గెలవలేని ఆయనపై సంఘము కట్టబడెను.

రక్షకుని ఆగమనానికి శతాబ్దాల కిందటే మోషే ఇశ్రాయేలుయొక్క రక్షణ శిల వైపు సూచించాడు. కీర్తనకర్త ‘నా బలమునకు శిల’ గూర్చి పాడెను. యెషయా వ్రాసినదేమనగా, ‘ప్రభువైన దేవుడు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: ఇదిగో, నేను సీయోనులో పునాది కొరకు ఒక శిలను వేస్తున్నాను, పరీక్షింపబడిన శిలను, అమూల్యమైన కోణశిలను, నిశ్చయమైన పునాదిని.’ ద్వితీయోపదేశకాండము 32:4; కీర్తనల గ్రంథము 62:7; యెషయా 28:16. ప్రేరణచేత వ్రాసిన పేతురు తానే ఈ ప్రవచనాన్ని యేసుకే అన్వయించుచున్నాడు. అతడు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు, ‘మీరు ప్రభువు కృపామయుడని రుచి చూచియుంటిరే గనుక; జీవశిలయైయున్న ఆయనయొద్దకు వచ్చుచు, మనుష్యులచేతనైతే తిరస్కరింపబడినవాడైయున్నను, దేవునియొద్ద ఎన్నుకోబడినవాడును అమూల్యుడును, మీరు కూడ జీవశిలలవలె ఆత్మీయ గృహముగా నిర్మింపబడుచున్నారు.’ 1 పేతురు 2:3-5, R. V.

‘వేయబడియున్న పునాది తప్ప మరియొక పునాదిని ఎవడును వేయలేడు; ఆ పునాది యేసు క్రీస్తే.’ 1 కోరింథీయులకు 3:11. ‘ఈ శైలిపై,’ యేసు చెప్పెను, ‘నేను నా సంఘాన్ని కట్టుదును.’ దేవుని సన్నిధిలోను, పరలోకంలోని సమస్త జ్ఞానవంతుల సమక్షంలోను, అదృశ్య నరకసేన సమక్షంలోను, క్రీస్తు తన సంఘాన్ని సజీవ శైలిమీద స్థాపించాడు. ఆ శైలి ఆయనే—మనకొరకు విరగగొట్టబడి దెబ్బతిన్న తన స్వశరీరమే. ఈ పునాదిపై నిర్మించబడిన సంఘానికి విరోధంగా నరక ద్వారాలు ప్రబలజాలవు.

క్రీస్తు ఈ వాక్యములు పలికినప్పుడు సంఘము ఎంత బలహీనముగా కనిపించెనో! అప్పటికి విశ్వాసులు స్వల్పసంఖ్యలోనే ఉన్నారు; వారిమీదకు దుష్టాత్మల సమస్త శక్తియు, దుష్టమనుష్యుల బలమంతటియు ఎగసి పడబోవుచున్ననూ, అయినను క్రీస్తుని అనుసరించువారు భయపడకయే ఉండవలెను. వారి బలమునైన శిలమీద స్థాపింపబడియుండగా, వారిని కూల్చివేయలేరు.

ఆరు వేల సంవత్సరాలుగా విశ్వాసము క్రీస్తుమీద నిర్మింపబడుచూ వచ్చియున్నది. ఆరు వేల సంవత్సరాలుగా శైతానిక క్రోధమునకు చెందిన ప్రవాహములు, తుఫానులు మన రక్షణయొక్క శిలపై బాదికొట్టుచున్నవి; అయినను అది అచంచలమై నిలిచియున్నది.

సభ విశ్వాసమునకు పునాదియగు సత్యమును పేతురు వ్యక్తపరచియుండెను; మరియు యేసు ఇప్పుడు అతనిని సమస్త విశ్వాసుల సమాజమునకు ప్రతినిధిగా గౌరవించెను. ఆయన చెప్పెను, “నీకు పరలోకరాజ్యమునకు తాళపు చెవులను ఇస్తాను; నీవు భూమియందు కట్టునదంతయు పరలోకమందును కట్టబడును; నీవు భూమియందు విప్పునదంతయు పరలోకమందును విప్పబడును.”

'పరలోక రాజ్యపు తాళాలు' క్రీస్తు వాక్యములు. పవిత్ర శాస్త్రములోనున్న సమస్త వాక్యములన్నియు ఆయనవే; అవన్నియు ఇక్కడ అంతర్భూతమై యున్నవి. ఈ వాక్యములకు పరలోకమును తెరవుటకును మూయుటకును అధికారము కలదు. మనుష్యులు స్వీకరింపబడునా, తిరస్కరింపబడునా అన్న దానికి సంబంధించిన నిబంధనలను ఇవి ప్రకటించును. అట్టి విధముగా దేవుని వాక్యమును ప్రకటించువారి సేవ జీవమునకు జీవసుగంధముగా గాని, మరణమునకు మరణసుగంధముగా గాని నిలుచును. వారి నియోగము నిత్యఫలితములను కలిగించు భారముతో కూడినదై యున్నది.

రక్షకుడు సువార్తకార్యమును పేతురునకే వ్యక్తిగతముగా అప్పగించలేదు. తరువాత కాలమున, పేతురునికి పలికిన మాటలను పునరావృతం చేసి, వాటిని నేరుగా సంఘమునకు వర్తింపజేశాడు. అలాగే, విశ్వాసుల సమూహమునకు ప్రతినిధులైన పన్నెండుగురికిని కూడ సారాంశములో అదే మాటలు పలికెను. యేసు శిష్యులలో ఒకనికి ఇతరులకంటె ఏదైనా ప్రత్యేక అధికారమును అప్పగించి యుండి యుంటే, ఎవడు గొప్పవాడగుదునో అన్న విషయమై వారు ఇంత తరచుగా వాదోపవాదములు చేయుటను మనము చూడకపోయితివిము. వారు తమ ప్రభువుయొక్క చిత్తమునకు లోబడితిరి, ఆయన ఎన్నుకొనిన వానిని ఘనపరచితిరి.

వారికో ప్రధానుడిగా ఒకరిని నియమించుటకన్నా, క్రీస్తు శిష్యులకు ఇలా చెప్పెను, 'రబ్బీ అని పిలువబడవద్దు;' 'మార్గదర్శులు అని పిలువబడవద్దు; ఎందుకనగా మీ మార్గదర్శి ఒక్కరే, ఆయనే క్రీస్తు.' మత్తయి 23:8, 10.

"ప్రతి పురుషునికి తల క్రీస్తే." రక్షకుని పాదముల క్రింద సమస్తమును వశపరచిన దేవుడు, "సమస్తముమీద సంఘానికి తలవాడిగా ఆయనను నియమించెను; ఆ సంఘమే ఆయన శరీరము, సమస్తమందు సమస్తమును నింపువాని పరిపూర్ణత." 1 కోరింథీయులకు 11:3; ఎఫెసీయులకు 1:22, 23. సంఘము తన పునాది క్రీస్తుమీద స్థాపించబడినది; తలవాడైన క్రీస్తుకే అది విధేయమై యుండవలెను. అది మనుష్యునిమీద ఆధారపడ కూడదు, మనుష్యునిచేత నియంత్రింపబడ కూడదు. సంఘములో నమ్మకభారిత స్థానం కలిగియుండుట తమకు మరి ఇతరులు ఏమి నమ్మవలెను, ఏమి చేయవలెను అని నిర్ణయించి ఆజ్ఞాపించు అధికారాన్ని ఇస్తుందని అనేకులు ప్రకటించుచున్నారు. ఈ దావాను దేవుడు ఆమోదించడు. రక్షకుడు ప్రకటించుచున్నాడు, "మీ అందరును సహోదరులే." ప్రతివారు శోధనలకు గురవుదురు, భ్రమకు లోనగుదురు. మార్గదర్శకత్వం కొరకు ఏ పరిమిత సత్త్వముపైనను మనము ఆధారపడ జాలము. విశ్వాస శిలయు సంఘములోని క్రీస్తు జీవమయ సాన్నిధ్యమే. ఇదిమీద బలహీనులైనవారు ఆధారపడగలరు; అలాగే తమ్మును అత్యంత బలవంతులమని యోచించువారు, క్రీస్తును తమ సామర్థ్యముగా చేసికొననంతవరకు, అత్యంత బలహీనులని తేలుదురు. "మనుష్యుని నమ్మి, మాంసమును తన భుజముగా చేసికొనువాడు శపించబడునుగాక." ప్రభువు "శిల; ఆయన కార్యము పరిపూర్ణము." "ఆయనయందు తమ భరోసా ఉంచిన వారందరు ధన్యులు." యిర్మియా 17:5; ద్వితీయోపదేశకాండము 32:4; కీర్తన 2:12.

పేతురు చేసిన ఒప్పుకోలు తరువాత, యేసు తాను క్రీస్తు అని ఎవనికియైనను చెప్పవద్దని శిష్యులకు ఆజ్ఞాపించెను. శాస్త్రులు, పరిసయ్యులు కనబరచిన నిశ్చయపూర్వకమైన వ్యతిరేకత కారణంగానే ఈ ఆజ్ఞ ఇచ్చబడెను. ఇదికన్నా మించి, ప్రజలు, శిష్యులుకూడా, మెస్సీయా విషయమై అంత తప్పుడు అవగాహన కలిగియుండిరి గనుక, ఆయనను బహిరంగముగా ప్రకటించుటవలన ఆయన స్వభావము గాని ఆయన కార్యము గాని గూర్చి వారికి యథార్థమైన అవగాహన కలుగజేయదు. అయితే ప్రతిదినము ఆయన తనను రక్షకుడిగా వారికి వెల్లడించుచుండెను; అట్లే తాను మెస్సీయా అని వారికీ యథార్థమైన అవగాహన కలుగజేయుటకై ఆయన కోరెను.

“శిష్యులు క్రీస్తు ఇంకా లోకసంబంధ రాజకుమారునిగా రాజ్యము చేయునని ఆశించుచుండిరి. ఆయన తన ఉద్దేశ్యమును ఎంతోకాలంగా మరుగుపరచినప్పటికిని, ఆయన ఎల్లప్పుడును దారిద్ర్యమునందును అప్రసిద్ధతయందును నిలిచిపోవడని వారు నమ్మిరి; ఆయన తన రాజ్యమును స్థాపించు కాలము సమీపించియున్నదని వారు భావిరి. యాజకులును రబ్బీలును కలిగిన ద్వేషము ఎన్నడును జయింపబడదని, క్రీస్తు తన స్వజనముచే తిరస్కరింపబడునని, మోసగాడని తీర్పు పొందునని, అపరాధిగా సిలువ వేయబడునని—అట్టి ఆలోచనను శిష్యులు ఎన్నడును మనస్సులోనికి తెచ్చికొనియుండలేదు. అయితే అంధకారశక్తి యొక్క ఘడియ సమీపించుచుండెను, మరియు తమ ముందున్న సంఘర్షణను గూర్చి యేసు తన శిష్యులకు వెల్లడింపవలసి యుండెను. ఆ శోధనను ముందుగా చూచుచు ఆయన దుఃఖించెను.” The Desire of Ages, 411-415.

సత్యమును అంగీకరించితిమని చెప్పుకొంటూనే శాతానునకు సేవచేయుచున్నంతకాలము, అతని నరకమయ నీడ దేవునిగూర్చియు పరలోకముగూర్చియు వారి దర్శనమును తెగదెంపును. వారు తమ మొదటి ప్రేమను కోల్పోయినవారివలె అయ్యుదురు. నిత్య వాస్తవాలను వారు దర్శింపలేరు. మనకొరకు దేవుడు సిద్ధపరచినది జెకర్యా గ్రంథములో 3వ మరియు 4వ అధ్యాయములలోను, అలాగే 4:12–14లోను ప్రతిరూపింపబడియున్నది: ‘అప్పుడు నేను మరల ప్రత్యుత్తరమిచ్చి అతనితో చెప్పితిని, ఈ రెండు బంగారు గొట్టముల గుండా తమలోనుండి బంగారు నూనెను పారజొప్పించుచున్న ఈ రెండు జీతుని చెట్టు కొమ్మలు ఏమిటి? అతడు నాతో చెప్పెను, ఇవేమిటో నీకెరుగదా? నేను చెప్పితిని, కాదు, ప్రభువా. అప్పుడు అతడు చెప్పినదేమనగా, సర్వ భూలోక ప్రభువు సన్నిధియందు నిలిచియున్న ఇద్దరు అభిషిక్తులు వీరే.’

ప్రభువు వనరుల సమృద్ధితో పరిపూర్ణుడు. ఆయనకు సదుపాయాలలో ఎటువంటి లోటు లేదు. మన విశ్వాసహీనత, మన లోకికత్వము, మన తుచ్ఛ భాషణము, మా సంభాషణలలో వ్యక్తమగు మన అవిశ్వాసము వలననే, అంధకారపు నీడలు మన చుట్టూ గూడుకొనుచున్నవి. సర్వాంగసుందరుడై, పదివేలమందిలో శ్రేష్ఠుడని, వాక్యములో గాని శీలములో గాని క్రీస్తు ప్రకటింపబడుట లేదు. ఆత్మ వ్యర్థత్వమునకు తన్నుతాను ఎత్తుకొనుటలో సంతుష్టి చెందినపుడు, ప్రభువుయొక్క ఆత్మ దానికి చేయగలది స్వల్పమే. మన అల్పదృష్టి నీడను మాత్రమే దర్శించుచున్నది; కాని దానికతీతమైన మహిమను చూడలేకపోతున్నది. దూతలు నాలుగు గాలులను పట్టికొనియున్నారు; అవి కోపభరితమైన గుర్రముగా ప్రతిరూపింపబడి, బంధములను విరిచి విడిపోవడానికి, సమస్త భూమి మేదినిమీదుగా విరుచుకుపడి పరిగెత్తడానికి ప్రయత్నించుచున్నవి; దాని మార్గములో నాశనమును మరణమును మోసికొనియున్నవి.

“నిత్యలోకపు అంచుననే మనము నిద్రించుచుండుదుమా? మనము మందముగా, చల్లబడినవారముగా, మృతులవలె నుండుదుమా? ఓహ్, దేవుని ఆత్మయును శ్వాసయును ఆయన ప్రజలలో ఊదబడినదై, వారు తమ పాదములమీద నిలిచి జీవించునట్లు మా సంఘములలో కలుగునుగాక. మార్గము ఇరుకైనదని, ద్వారము సంకుచితమైనదని మనము గ్రహించవలెను. అయితే మనము ఆ సంకుచిత ద్వారములోనుండి ప్రవేశించినప్పుడు, దాని విశాలతకు పరిమితియే లేదు.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

సర్వభూమికి ప్రభువైన వాని పక్కన నిలుచియున్న అభిషిక్తులు, ఒకప్పుడు సాతానుకు ఆవరించు కెరూబుగా అప్పగింపబడియున్న స్థానాన్ని కలిగియున్నారు. తన సింహాసనమును చుట్టుముట్టి ఉన్న పరిశుద్ధ సత్త్వుల ద్వారా, ప్రభువు భూవాసులతో నిరంతర సంబంధాన్ని కొనసాగించుచున్నాడు. బంగారు నూనె అనేది, దేవుడు విశ్వాసుల దీపములకు నిరంతరం సరఫరా కల్పించుచు, అవి మసకబారకుండా ఆరిపోకుండా ఉండునట్లు చేయు కృపకు ప్రతీక. దేవుని ఆత్మ యొక్క సందేశముల ద్వారా స్వర్గమునుండి ఈ పరిశుద్ధ నూనె కుమ్మరింపబడకపోయిన యెడల, దుష్టశక్తులు మనుష్యులపై సంపూర్ణాధిపత్యము పొందితివి.

తాను మనకు పంపించే సందేశాలను మనము స్వీకరించనప్పుడు దేవుడు అనాదరింపబడును. దాంతో చీకటిలోనున్నవారికి తెలియజేయబడుటకై మన ఆత్మలలో ఆయన పోయదలచిన సువర్ణ తైలమును మనము త్రోసికొట్టుచున్నాము. ‘ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు; ఆయనను ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరుడి’ అనే పిలుపు వచ్చినప్పుడు, పవిత్ర తైలమును స్వీకరింపని వారు, తమ హృదయాలలో క్రీస్తుయొక్క కృపను ఆదరించి సంరక్షింపని వారు, మూర్ఖ కన్యలవలె, తమ ప్రభువును ఎదుర్కొనుటకు తాము సిద్ధంగా లేరని గ్రహించుదురు. ఆ తైలమును పొందు శక్తి వారికి తమ్ములో లేనందున, వారి జీవములు శిధిలమగును. అయితే దేవుని పరిశుద్ధాత్మను వేడుకొనినచో, మోషే చేసినట్లుగా, ‘నీ మహిమను నాకు చూపుము’ అని మనము మనవి చేసుకొనినచో, దేవుని ప్రేమ మన హృదయములలో కుమ్మరింపబడును. సువర్ణ నాళముల ద్వారా ఆ సువర్ణ తైలం మనకు అందించబడును. ‘శక్తిచేతగాని బలముచేతగాని కాదు, నా ఆత్మచేతనే’ అనునది సైన్యములకు అధిపతియైన యెహోవా వాక్కు. నీతిసూర్యుని ప్రకాశమయ కిరణములను స్వీకరించుటవలన, దేవుని సంతానం లోకములో దీపములవలె ప్రకాశించెదరు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 20, 1897.