దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ఎనభై ఎనిమిది

రాఫియా సంగ్రామము మరియు పానియం సంగ్రామము భిన్న కాలాలలోను భిన్న సందర్భాలలోను సంభవించిన రెండు ప్రత్యేక చారిత్రక సంఘటనలు; అయినప్పటికీ వీటిద్దరికీ ప్రాచీన యూదా దేశము మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాల చరిత్రలో ప్రాధాన్యత కలదు. రాఫియా సంగ్రామము క్రీ.పూ. 217లో జరిగింది. పానియం సంగ్రామము క్రీ.పూ. 200లో సెల్యూసిడ్ రాజ్యం (ఉత్తర రాజు) మరియు ప్టోలెమీయ రాజ్యం (దక్షిణ రాజు) మధ్య జరిగింది. ఈ రెండు సంగ్రామములు దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము పదకొండు నుండి పదిహేను వచనములలో గుర్తించబడినవి. ఇవి క్రీ.పూ. 167లో జరిగిన మక్కబీయుల తిరుగుబాటుకు పూర్వమే సంభవించాయి.

పేనియం యుద్ధం తన పేరు సమీపంలోని భౌగోళిక లక్షణమైన పేనియం పర్వతం నుండి పొందింది; అదే స్థలంలో ఆ సంగ్రామం జరిగింది. “పేనియం” అనే పేరు గ్రీకు దేవుడైన పాన్ నుండి ఉద్భవించింది; అక్కడ అతనికి అంకితమైన ఒక ఆలయం ఉండేది. పాన్ ఆరాధనతో దాని సంబంధం కారణంగా ఆ స్థలం పేనియం అని ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆ ఆలయ సముదాయాన్ని తరచుగా “పాన్ అభయారణ్యం” అని పిలిచేవారు; ఇది గ్రీకు దేవుడైన పాన్‌కు అంకితమైన మతభక్తి మరియు ఆరాధన స్థలంగా దాని పాత్రను ప్రాముఖ్యపరుస్తుంది. “నింఫేయం” అనే పదం ప్రాచీన గ్రీకు మరియు రోమన్ మతాలలో జల నింఫ్‌లకు అంకితమైన స్మారక చిహ్నం లేదా పుణ్యస్థలాన్ని సూచిస్తుంది. పేనియంలోని ఆ ఆలయ సముదాయంలో ఒక గుహ మరియు సహజసిద్ధమైన ఊట ఉండేవి; అవి నింఫ్‌ల నివాసస్థలమని నమ్మబడినందున, దానిని కొన్నిసార్లు “పేనియం యొక్క నింఫేయం” అని కూడా పిలిచేవారు.

మహా హేరోదు కుమారుడైన హెరోదు ఫిలిప్పు ఆ పట్టణాన్ని పునర్నిర్మించి విస్తరించిన తరువాత, రోమా చక్రవర్తి కైసరు ఆగస్టును మరియు హెరోదు ఫిలిప్పునే గౌరవార్థం దానికి కైసరియా ఫిలిప్పి అని పిలువబడెను. ఈ పట్టణంలోని ఆలయ సముదాయం ఒక ముఖ్యమైన ధార్మిక కేంద్రముగా ఉండెను.

చక్రవర్తి ఆగస్టస్ పాలనకాలంలో, ఆ దేవాలయం ఆగస్టస్ గౌరవార్థంగా పునఃఅంకితం చేయబడింది లేదా పేరుమార్చబడింది; ఇది సామ్రాజ్య పూజా సంప్రదాయాన్ని, అలాగే రోమన్ ధార్మిక ఆచారాలను స్థానిక ధార్మిక పరిసరాలలో ఏకీకరించడాన్ని ప్రతిబింబించింది. పాన్ దేవాలయం ఉన్న ప్రాచీన నగరమైన కైసరియా ఫిలిప్పి సమీప ప్రాంతం కొన్నిసార్లు “నరకపు ద్వారాలు” లేదా “పాతాళపు ద్వారాలు” అని పిలువబడింది.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని పదహారు నుండి పంతొమ్మిదవ వచనములలో, బైబిలు ప్రవచనములో నాలుగవ రాజ్యముగా మరియు ఆ అధ్యాయములో ఉత్తర రాజుగా స్థాపింపబడుటకు అన్యజన రోము జయించవలసిన మూడు భౌగోళిక జయప్రాంతములు ప్రతినిధీకరించబడ్డాయి. పదహారవ వచనములో, క్రీస్తుపూర్వం 65 సంవత్సరమున సిరియాను, ఆ తరువాత క్రీస్తుపూర్వం 63 సంవత్సరమున యెరూషలేమును జయించినవాడిగా రోమా సేనాధిపతి పాంపేయి గుర్తింపబడుతున్నాడు. పదిహేడు నుండి పంతొమ్మిదవ వచనములు, ఆ మూడు అడ్డంకులలో మూడవదైన ఈజిప్తును జూలియస్ సీజరు జయించిన విషయాన్ని గుర్తించుచున్నవి. క్రీస్తుపూర్వం 31 సంవత్సరములో జరిగిన ఆక్టియం యుద్ధము, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము ఇరవై నాలుగవ వచనమున నెరవేర్చబడిన ప్రకారము, అన్యజన రోము పరమాధిక్యముతో పాలించబోవు మూడు వందల అరవై సంవత్సరముల ఆరంభమును సూచించుచున్నది.

ఇరవై వచనంలో ఆగుస్తు కైసరు పాలన చిహ్నితమై యుంది; ఆ పాలనకాలంలో యేసు జన్మించాడు. తరువాత ఇరవై ఒకటో మరియు ఇరవై రెండో వచనముల్లో దుష్టుడైన తిబెరీయు కైసరు పాలన గుర్తింపబడింది; అట్లుగా క్రీస్తు శిలువవేయబడుట సూచించబడింది. ఇరవై మూడవ వచనంలో మక్కబీయ యూదులు విగ్రహారాధక రోముతో కుదుర్చుకున్న సంధి చిహ్నితమై యుంది; అట్టి విధంగా పదకొండవ వచనంలో ఆరంభమైన చరిత్ర ప్రవాహం నిలిపివేయబడి, చారిత్రక వృత్తాంతం క్రీస్తుపూర్వం 161 నుండి 158 వరకు నాటి కాలానికి వెనుదిరుగుతుంది.

ఇరవై మూడవ వచనం మక్కబీయుల వంశ పరంపరను ప్రతినిధిత్వం చేస్తుంది; వారి ప్రవచన పరంపరయొక్క సమస్త వివరాలను అది ఇవ్వకపోయినను, చరిత్రలేఖనం వాటిని ఇస్తుంది. క్రీ.పూ. 217 లో రాఫియా యుద్ధం జరిగింది; దాని అనంతరం శిశు రాజు పాలన వలన ఐగుప్తు దుర్బలంగా నిలిచింది. క్రీ.పూ. 200 సంవత్సరమున ఆ శిశు రాజుతో వ్యవహరించుటకు సెల్యూకిదు మరియు గ్రీకు రాజులు ఉపాయాలు పన్నుచుండగా, రోము ఆ చరిత్రలోకే ప్రవేశించి ఆ ఐగుప్తు శిశు రాజుకు రక్షకునిగా నిలిచింది. అదే సంవత్సరంలో పానియం యుద్ధం జరిగింది. తదనంతరం క్రీ.పూ. 167 లో మక్కబీయుల గెరిల్లా యుద్ధం ఆరంభమైంది.

మక్కబీయుల తిరుగుబాటు క్రీ.పూ. 167లో మోదేయీనులో ప్రారంభమైంది; అది మక్కబీయులు సెల్యూసీద సామ్రాజ్యానికి మాత్రమే ప్రతిఘటించుటకే కాక, సెల్యూసీదులతో మైత్రిలో ఉన్నారని వారు నిర్ణయించిన యూదులతోనూ పోరాటంలో ప్రవేశించినదిగా నిలిచింది. ఆ తిరుగుబాటు మతపరమైన ప్రేరణతో నడిచింది; అది అంతర్గతమైనదిగాను బాహ్యమైనదిగాను ఉన్న శత్రువుకు వ్యతిరేకంగా నిర్వహించబడింది. క్రీ.పూ. 164లో మక్కబీయులు ఆలయాన్ని మళ్లీ ప్రతిష్ఠించారు; ఈ సంఘటనను యూదుల హనుక్కా ఉత్సవం ద్వారా స్మరించుకుంటారు. అదే సంవత్సరంలో కీర్తికలంకితుడైన అంతియొకుస్ ఎపిఫానేసు మరణించాడు. ఆ తరువాత క్రీ.పూ. 161 నుండి క్రీ.పూ. 158 వరకు ఇరవైమూడవ వచనంలో పేర్కొన్న “సంధి” రోముతో కుదిరింది.

మక్కబీయులు, వారి తిరుగుబాటు, రోమాతో వారి సంధి గురించిన ఏకైక ప్రత్యక్ష సూచన ఇరవై మూడవ వచనంలోనే కనిపిస్తుంది; అయితే హస్మోనీయ వంశం అను ఆ వంశ చరిత్ర క్రీ.పూ. 167లో మోదీన్‌లో ఆరంభమై శిలువీకరణ కాలము వరకు కొనసాగింది. హస్మోనీయ వంశానికి చివరి ప్రతినిధులు క్రీస్తు కాలంలోని ఫరిసయ్యులే. అందువలన, మక్కబీయులచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన అపస్థాత యూదమత చరిత్రకు చెందిన ఒక ప్రవచనాత్మక రేఖ ఉంది; అది క్రీ.పూ. 167లో మోదీన్ తిరుగుబాటుతో ఆరంభమై, యేసు శిలువేయబడినప్పుడు (ఇరవై ఒకటి, ఇరవై రెండు వచనాలలో) ముగుస్తుంది.

వారి చరిత్ర పదహారవ వచనమందు ఒక మలుపు తీసుకుంది; అప్పుడే రోము, మొదటిసారిగా, పాంపేయు ద్వారా, యెరూషలేమును జయించింది. ఆ కాలమందు యెరూషలేముపై వినాశనాన్ని తెచ్చుటకు అతనిని ప్రేరేపించిన ప్రధాన కారణం హష్మోనీయ వంశంలోని రెండు వర్గముల మధ్య కలహమే. ఆ సమయము నుండే (క్రీ.పూ. 63) యూదా రోమీయుల పాలనాధీనమైంది. మక్కబీయుల హష్మోనీయ వంశము ప్రవచనాత్మకంగా క్రీ.పూ. 167లో మోదీన్ యుద్ధమునందు ఆరంభమై, క్రీ.పూ. 63లో రోమీయుల ఆధీనతలోకి తెచ్చబడింది. ఆ చరిత్రారంభం తర్వలోనే, మక్కబీయులు క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకూ రోముతో ఒక సంధిని ఆరంభించి, దానిలో ప్రవేశించారు. వారు క్రీ.పూ. 63నుండి, శిలువ ఘట్టమును దాటి, క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో యెరూషలేము యొక్క తుది విధ్వంసము వరకూ, రోమీయులకు విధేయులై నుండిరి.

మక్కబీయుల ప్రవచన రేఖ అనేది అపసరణలో పడ్డ యూదమతపు రేఖ; కాబట్టి అది అపసరణలో పడ్డ ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క రేఖకు సంకేతాత్మక ప్రతిరూపంగా నిలుస్తుంది. పానియం యుద్ధము నుండీ పదహారవ వచనంలోని ఆదివార చట్టము వరకు, క్రీ.పూ. 200, 167, 164 సంవత్సరాల ప్రవచన సంఘటనలు, అలాగే క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకు జరిగిన సంధి, అపసరణలో పడ్డ ప్రొటెస్టాంటిజం చరిత్రలో పునరావృతమగును. ఈ మైలురాళ్లు ఆదివార చట్టానికి పూర్వంగా, ఏడుగురిలోనికి చెందిన ఎనిమిదవ అధ్యక్షుని చరిత్రలో సంభవించును. క్రీ.పూ. 167 తో సంబంధం ఉంచుకుంటూ, క్రీ.పూ. 200 రిపబ్లికన్ కొమ్ము యొక్క బాహ్య రేఖను సూచించును; క్రీ.పూ. 167 అనేది అపసరణలో పడ్డ ప్రొటెస్టాంటిజం కొమ్ము యొక్క అంతర్గత రేఖను సూచించును.

ఈ మార్గసూచికలు మూలతః హస్మోనీయ వంశపు చారిత్రక శ్రేణిలో అంతర్హితమై ఉన్నప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని నలభైవ వచనపు గుప్తచరిత్రలో అవి భాగమై యున్నవి. అది ‘చివరి దినములకు సంబంధించిన దానియేలు ప్రవచనములోని ఆ భాగము’లో భాగమైన ఒక శ్రేణి.

మక్కబీయుల తిరుగుబాటును స్మరించుకుంటూ యూదమతం హనుక్కాను ఆచరించుచున్నదనే విషయం, మక్కబీయులను నీతిమంతులుగా నిర్వచించదు. తిరుగుబాటు కారణంగా డెబ్బై సంవత్సరాల చెరసాల అనంతరం పునర్నిర్మింపబడిన ఆలయమునకు శెకీనాహ్ తిరిగి రాలేదు. మక్కబీయులకు సుమారు రెండు శతాబ్దముల ముందు మలాకీ ద్వారా తుద ప్రవచన సందేశం వచ్చెను. మక్కబీయుల చరిత్ర ప్రకారం, వారు తమ రాజకీయ నాయకులను ప్రధాన యాజకులుగానూ కార్యనిర్వహణ చేయనిచ్చిరి; ఇదే పాపాన్ని ఐగుప్తీయుడైన టోలెమీ ప్రయత్నించెను, రాజు ఉజ్జీయా కూడ ప్రయత్నించెను. పరంపర ప్రకారం, దేవుడు టోలెమీని ఆ అపవిత్రకర కార్యము చేయకుండా అడ్డుకొనుటకు జోక్యం చేసుకొనెను; అలాగే, యాజకుని మరియు రాజుని కార్యమును రాజు ఉజ్జీయా నిర్వహించుటకు ప్రయత్నించినప్పుడు దేవుడు జోక్యం చేసుకొనెనని దేవుని వాక్యము ప్రత్యక్షముగా తెలియజేయుచున్నది. వారి వంశపారంపర్య పరిపాలన యొక్క తుద ఫలము పరిసయ్యులే. ఆధునిక యూదమతస్థులు చారిత్రక గౌరవభావముతో వారిని ఎట్లైనను భావించినప్పటికిని, మక్కబీయులు నీతికి ప్రతీకలని నిర్ధారించుటకు ఏ కారణమును లేదు.

ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణ లూథర్ కాలంలో ప్రారంభమైంది; అది క్రమంగా అభివృద్ధి చెందిన ఉద్యమము. అది కొత్త సంప్రదాయం కాదు, ఎందుకంటే యేసు మరియు ఆయన శిష్యులు ప్రొటెస్టెంట్లే. లూథర్ మరియు ఇతర సంస్కర్తలు మేల్కొన్న ఆ చరిత్రాంధకారములోనుండి మేల్కొలుపే అది. ఆ క్రమోన్నత సంస్కరణ యొక్క శిఖరదశ మిల్లరైట్ ఉద్యమమే. దేవునికి తొలి సంస్కర్తలను బబులోను పాపముల విషయమై మేల్కొల్పడమే కాక, తన ధర్మశాస్త్రము గూర్చిన సంపూర్ణ అవగాహనకును, పరలోక పరిశుద్ధస్థలమందలి తన కార్యమును గూర్చిన సంపూర్ణ అవగాహనకును వారిని నడిపించవలెనని ఉద్దేశముండెను. 1844 ఏప్రిల్ 19న ప్రొటెస్టెంట్లు సంస్కరణ యొక్క పెరుగుచున్న వెలుగును తిరస్కరించి, భ్రష్టమైన ప్రొటెస్టెంటిజముగా మారిపోయిరి.

అప్పుడు విశ్వాసపాత్ర మిల్లరైట్లకు ‘ఉత్తరియము’ అనుగ్రహింపబడి, పరిపక్వ ప్రొటెస్టెంటు క్రైస్తవులుగా అవుటకు కావలసిన కార్యాన్ని సంపూర్ణపరచుటకై వారు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలమునకు నడిపింపబడిరి. 1863లో ఆ ఉత్తరియము పొందిన వారు, అవిధేయతచేత, ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క ఉత్తరియమును పక్కనపెట్టి, లవోదిక్యా యొక్క ఉత్తరియమును ధరించిరి. నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్రణ కలుగుచున్న ప్రక్రియ యొక్క తుదికాలములో, ఇది 2001 సెప్టెంబర్ 11 అనంతరం ఇరవై రెండేళ్లకు, 2023లో, ఆరంభమైనది, యూదా గోత్రసింహము దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము నలభై వచనము యొక్క గుప్త చరిత్రను పూర్ణపరచు సత్యములను ముద్రవిప్పుచున్నాడు; అది 1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనము నుండి త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టము వరకైన చరిత్ర. ఇట్లుచేయుచుండగా, ఆయన ధర్మభ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజమునకు సంకేతముగా, ధర్మభ్రష్ట యూదీయత్వమునకు సంబంధించిన చరిత్రను ముద్రవిప్పియున్నాడు.

దేవుని అపస్తాత ప్రజల రెండు రేఖలు—సాక్షాత్ యూదా గాని, ఆధ్యాత్మిక యూదా గాని (ఇరువీ మహిమగల దేశాలే)—యెరూషలేము జయింపబడుటతో ముగుస్తాయి; మొదటిది క్రీపూ 63లో, రెండవది త్వరలో రాబోవు ఆదివారపు చట్ట సమయమున. ఈ రెండు రేఖలు తప్పుదారి పట్టిన మత విశ్వాసాలచే ప్రేరేపితమైన యుద్ధమును సూచిస్తాయి. ఇవి గ్రీకు మత తత్వశాస్త్రాలకు వ్యతిరేకమైన యుద్ధమునే ప్రతినిధ్యం వహిస్తాయి, మరియు రెండూ చివరికి అపస్తాతులు రోమా అధికారాధీనములోకి చేరుటతో ముగుస్తాయి. నలభై వచనంలోని మూడు యుద్ధాలను—1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనం, ఉక్రెయిన్ యుద్ధం, మరియు ఆదివారపు చట్ట సమయమందలి పానియం—అని నేను గుర్తించుచున్నాను; ఇది ఆ మూడు యుద్ధములకు మూడు ప్రపంచ యుద్ధాల మధ్యనున్న భేదాన్ని గుర్తించుటకై.

1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనమును గుర్తించే పదవ వచనమునుండి, పదిహేనవ వచనములోని పానియం యుద్ధమువరకు, పాపాధికారము "తాను దెబ్బకొట్టుటకు సమయము రాగానే తన స్వప్రయోజనములను పురోగమింపజేయుటకై తన బలగములను బలోపేతం చేసికొనుచున్నది." ఈ వచనములు పాపాధికారము సిద్ధపరచిన "పాశము"యైన ప్రవచన సంబంధ పరిస్థితులను గుర్తించుచున్నవి; దానినుండి "తప్పించుకొనుట" అసాధ్యము. పానియం యుద్ధముచే ప్రతినిధీకరింపబడిన ఆ అంతిమ సమరములో, మృగముని ప్రతిరూపము సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఏర్పడును. ఆ ప్రతిరూపము ఏర్పడుటే అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు తుదిపరీక్ష.

మృగముని ప్రతిరూపముని స్థాపన రోముతో సంధి కుదిరిన కాలముచేత సూచింపబడుచున్నది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ము 1844లో రోముకు కుమార్తెలుగా మారెను; మరియు వారు మరల తమ తల్లిని అనుకరించుటకు సంకల్పించునప్పుడు, వారి చరిత్ర ఆరంభము వారి చరిత్ర అంత్యంలో పునరావృతమగును.

ఆ ఖండికలో ‘నామమాత్ర’ (అర్థం ‘పేరుకే ఉన్న’) అనే రెండు వర్గాలు ఉన్నాయి; అవి దేవునికి విశ్వాసస్థులైన వారిని కాథలికులకు ధ్రోహించి అప్పగిస్తాయి. నామమాత్ర సంఘములు మరియు నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టుల గురించిన ఎలెన్ వైట్ యొక్క అవగాహన, అవి అంత్యదినాలలో వాస్తవంగా సూచించేదానితో భిన్నంగా ఉంది; ఎందుకంటే ఆమె దృష్టిలో ‘నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టు’ అనగా క్రీస్తు తిరిగి రాకను నమ్ముతున్నానని ప్రకటించే క్రైస్తవునిని సూచించేది. అయితే ప్రవక్తలు తాము జీవించిన దినాలకన్నా అంత్యదినాల విషయమై ఎక్కువగా మాట్లాడుతారు; అందువల్ల అంత్యదినాలలో ‘నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టు’ అనగా లవోదికియా స్థితిలోనున్న ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘాన్ని సూచించును, మరియు నామమాత్ర సంఘములు 1844లో రోముకు కుమార్తెలుగా మారిన వారి వారసులు.

ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్టులు “అప్రసిద్ధ ప్రజలను” ద్వేషించుదురు; ఎందుకనగా వారు దేవుని నిజమైన ప్రతినిధులు, మరియు వారు “శబ్బత్ సత్యమును ఖండింపలేరు,” అది దేశము విశ్రాంతి పొందు శబ్బత్‌ను సూచించుచున్నది. ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్టు సంఘము ఆరాధనా దినముగా ఏడవ దినమును నిలుపుచున్నదని ప్రకటించుచున్నది; అయితే అంత్యదినములలో వారు ఖండింపలేని శబ్బత్ లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోనున్న “ఏడు కాలములు,” అదే 1863 సంవత్సరములో వారు తిరస్కరించిన మొదటి పునాదిసత్యము.

మనం ప్రస్తుతం పరిశీలిస్తున్న పాఠ్యం, త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టముతో ప్రారంభమయ్యే చరిత్రతో సంబంధిత ప్రవచనాత్మక గతిశీలతలను గుర్తిస్తోంది; అయితే, ఆదివార చట్టాన్ని అనుసరించే చివరి పరీక్షా చరిత్ర ముందుగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోనే నెరవేర్చబడుతుంది. ఆదివార చట్ట సమయమున అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు సమస్త లోకమును మృగమునకు ప్రతిరూపమును స్థాపించుటకు బలవంతపరచును; కాని ఆ కార్యమును వారు సాధించుటకు ముందుగానే, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలయందే మృగమునకు ప్రతిరూపమును స్థాపించియుంటారు.

దేవుని ప్రజల కొరకు ఉన్న మహా పరీక్ష ఆదివారపు చట్టానికి ముందే సంభవిస్తుంది; ఎందుకంటే ఆదివారపు చట్టం వచ్చినప్పుడు సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టుల కొరకు పరిశోధన సమయం ముగుస్తుంది. ఆ పరీక్ష మృగముని ప్రతిమ ఏర్పడుటగా ప్రతినిధించబడింది; మరియు మృగముని ప్రతిమ అనగా సంఘమును మరియు రాజ్యమును కలిపిన సంయోగం, అందులో సంఘమే ఆ సంబంధంపై ఆధిపత్యమును కలిగియుండును. 1844లో ప్రొటెస్టెంట్లు రోముకు కుమార్తెగా మారినట్లే, మరియు కుమార్తె తన తల్లి యొక్క ప్రతిమయై యుండినట్లే, భ్రష్టులైన ప్రొటెస్టెంట్లు చివరి దినములలో సమాంతరమైన కార్యమును నెరవేర్చుదురు; ఎందుకంటే యేసు ఎల్లప్పుడును ఒక విషయపు అంతమును దాని ఆరంభముతోనే దృష్టాంతపరచును.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము ఇరవైమూడవ వచనములోని ‘సంధి’ సూచిస్తున్న చరిత్ర, సుందరదేశమునకు చెందిన ప్రకటిత విశ్వాసద్రోహ ప్రజలు రోముతో ఐక్యమును స్థాపించుటకై చేయి చాచినదని సూచిస్తుంది. క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకు కాలం, ఆదివార ధర్మశాసనమునందు పరాకాష్టనందుకునే మృగముని ప్రతిమ యొక్క రూపకల్పనను ప్రతినిధీకరిస్తుంది.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.