రాఫియా సంగ్రామము మరియు పానియం సంగ్రామము భిన్న కాలాలలోను భిన్న సందర్భాలలోను సంభవించిన రెండు ప్రత్యేక చారిత్రక సంఘటనలు; అయినప్పటికీ వీటిద్దరికీ ప్రాచీన యూదా దేశము మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాల చరిత్రలో ప్రాధాన్యత కలదు. రాఫియా సంగ్రామము క్రీ.పూ. 217లో జరిగింది. పానియం సంగ్రామము క్రీ.పూ. 200లో సెల్యూసిడ్ రాజ్యం (ఉత్తర రాజు) మరియు ప్టోలెమీయ రాజ్యం (దక్షిణ రాజు) మధ్య జరిగింది. ఈ రెండు సంగ్రామములు దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము పదకొండు నుండి పదిహేను వచనములలో గుర్తించబడినవి. ఇవి క్రీ.పూ. 167లో జరిగిన మక్కబీయుల తిరుగుబాటుకు పూర్వమే సంభవించాయి.
పానియం యుద్ధం, ఆ ఘర్షణ జరిగిన సమీప భౌగోళిక లక్షణమైన పానియం పర్వతం నుండి తన పేరును పొందింది. పానియం అనే నామం, అక్కడ ఒక దేవాలయం అంకితమైన గ్రీకు దేవుడైన పాన్ నుండి ఉద్భవించింది. పాన్ ఆరాధనతో తన సంబంధం కారణంగా ఆ స్థలము పానియం అని ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆ దేవాలయ సముదాయాన్ని తరచుగా “పాన్ పవిత్రస్థానం”గా సంబోధించేవారు; ఇది దేవుడు పాన్కు అంకితమైన భక్తి మరియు ఆరాధన స్థలమనే దాని పాత్రను ఉద్ఘాటిస్తుంది. “నింఫేయం” అనే పదం, ప్రాచీన గ్రీకు మరియు రోమన్ మత సంప్రదాయాలలో జల నింఫ్లకు అంకితమైన స్మారక నిర్మాణం లేదా పుణ్యస్థానాన్ని సూచిస్తుంది. పానియంలోని దేవాలయ సముదాయంలో ఒక గుహ మరియు సహజ ఊట ఉండేవి; అవి నింఫ్లు నివసిస్తారని నమ్మబడినందున, దానిని కొన్నిసార్లు “పానియం నింఫేయం” అని కూడా వ్యవహరించబడేది.
మహా హేరోదు కుమారుడైన హెరోదు ఫిలిప్పు ఆ పట్టణాన్ని పునర్నిర్మించి విస్తరించిన తరువాత, రోమా చక్రవర్తి కైసరు ఆగస్టును మరియు హెరోదు ఫిలిప్పునే గౌరవార్థం దానికి కైసరియా ఫిలిప్పి అని పిలువబడెను. ఈ పట్టణంలోని ఆలయ సముదాయం ఒక ముఖ్యమైన ధార్మిక కేంద్రముగా ఉండెను.
చక్రవర్తి ఆగస్టస్ పాలనకాలంలో, ఆ దేవాలయం ఆగస్టస్ గౌరవార్థంగా పునఃఅంకితం చేయబడింది లేదా పేరుమార్చబడింది; ఇది సామ్రాజ్య పూజా సంప్రదాయాన్ని, అలాగే రోమన్ ధార్మిక ఆచారాలను స్థానిక ధార్మిక పరిసరాలలో ఏకీకరించడాన్ని ప్రతిబింబించింది. పాన్ దేవాలయం ఉన్న ప్రాచీన నగరమైన కైసరియా ఫిలిప్పి సమీప ప్రాంతం కొన్నిసార్లు “నరకపు ద్వారాలు” లేదా “పాతాళపు ద్వారాలు” అని పిలువబడింది.
దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదహారు నుండి పదకొమ్మిదవ వచనాలలో, బైబిల్ ప్రవచనంలో నాలుగవ రాజ్యంగా మరియు ఆ అధ్యాయంలో ఉత్తర రాజుగా స్థాపించబడుటకై విగ్రహారాధక రోము అధిగమించవలసిన మూడు భౌగోళిక జయప్రాంతాలు సూచించబడ్డాయి. పదహారవ వచనంలో, రోమా సైన్యాధిపతి పొంపేయు క్రీ.పూ. 65లో సిరియాను, ఆపై క్రీ.పూ. 63లో యెరూషలేమును జయించినవాడిగా గుర్తించబడుతున్నాడు. పదిహేడు నుండి పదకొమ్మిదవ వచనాలు, మూడు అడ్డంకులలో మూడవదైన ఐగుప్తుపై జూలియస్ సీజరు చేసిన జయాన్ని సూచిస్తున్నవి. క్రీ.పూ. 31లో జరిగిన ఆక్టియం యుద్ధము, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము ఇరవై నాలుగవ వచనము నెరవేర్పులో, విగ్రహారాధక రోము సర్వోన్నతాధికారంతో పరిపాలించబోయిన మూడు వందల అరవై సంవత్సరాల ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది.
ఇరవై వచనంలో ఆగుస్తు కైసరు పాలన చిహ్నితమై యుంది; ఆ పాలనకాలంలో యేసు జన్మించాడు. తరువాత ఇరవై ఒకటో మరియు ఇరవై రెండో వచనముల్లో దుష్టుడైన తిబెరీయు కైసరు పాలన గుర్తింపబడింది; అట్లుగా క్రీస్తు శిలువవేయబడుట సూచించబడింది. ఇరవై మూడవ వచనంలో మక్కబీయ యూదులు విగ్రహారాధక రోముతో కుదుర్చుకున్న సంధి చిహ్నితమై యుంది; అట్టి విధంగా పదకొండవ వచనంలో ఆరంభమైన చరిత్ర ప్రవాహం నిలిపివేయబడి, చారిత్రక వృత్తాంతం క్రీస్తుపూర్వం 161 నుండి 158 వరకు నాటి కాలానికి వెనుదిరుగుతుంది.
ఇరవై మూడవ వచనం మక్కబీయుల వంశ పరంపరను ప్రతినిధిత్వం చేస్తుంది; వారి ప్రవచన పరంపరయొక్క సమస్త వివరాలను అది ఇవ్వకపోయినను, చరిత్రలేఖనం వాటిని ఇస్తుంది. క్రీ.పూ. 217 లో రాఫియా యుద్ధం జరిగింది; దాని అనంతరం శిశు రాజు పాలన వలన ఐగుప్తు దుర్బలంగా నిలిచింది. క్రీ.పూ. 200 సంవత్సరమున ఆ శిశు రాజుతో వ్యవహరించుటకు సెల్యూకిదు మరియు గ్రీకు రాజులు ఉపాయాలు పన్నుచుండగా, రోము ఆ చరిత్రలోకే ప్రవేశించి ఆ ఐగుప్తు శిశు రాజుకు రక్షకునిగా నిలిచింది. అదే సంవత్సరంలో పానియం యుద్ధం జరిగింది. తదనంతరం క్రీ.పూ. 167 లో మక్కబీయుల గెరిల్లా యుద్ధం ఆరంభమైంది.
క్రీపూ 167లో మోదీన్లో మక్కబీయుల తిరుగుబాటు ఆరంభమైంది; అందులో మక్కబీయులు సెల్యూకిడ్ సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా మాత్రమే కాక, సెల్యూకిదులతో మైత్రి కుదుర్చుకున్నారని వారు నిర్ణయించిన యూదులపైనా పోరాడారు. ఆ తిరుగుబాటు మతపర ప్రేరణతో నడిచింది; అది అంతర్గతంగాను బాహ్యంగాను ఉన్న శత్రువులపై నడిపించబడింది. క్రీపూ 164లో మక్కబీయులు దేవాలయమును పునర్ప్రతిష్ఠించారు; ఈ సంఘటన యూదుల హనుక్కా వేడుక ద్వారా స్మరించబడుతుంది. అదే సంవత్సరంలో కుకీర్తిగాంచిన అంటియోకుసు ఎపిఫానేసు మరణించాడు. తరువాత క్రీపూ 161 నుండి 158 వరకు ఇరవై మూడవ వచనములోని "సంధి" రోమాతో కుదిరింది.
మక్కబీయులు, వారి తిరుగుబాటు, రోమాతో వారి సంధి గురించిన ఏకైక ప్రత్యక్ష సూచన ఇరవై మూడవ వచనంలోనే కనిపిస్తుంది; అయితే హస్మోనీయ వంశం అను ఆ వంశ చరిత్ర క్రీ.పూ. 167లో మోదీన్లో ఆరంభమై శిలువీకరణ కాలము వరకు కొనసాగింది. హస్మోనీయ వంశానికి చివరి ప్రతినిధులు క్రీస్తు కాలంలోని ఫరిసయ్యులే. అందువలన, మక్కబీయులచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన అపస్థాత యూదమత చరిత్రకు చెందిన ఒక ప్రవచనాత్మక రేఖ ఉంది; అది క్రీ.పూ. 167లో మోదీన్ తిరుగుబాటుతో ఆరంభమై, యేసు శిలువేయబడినప్పుడు (ఇరవై ఒకటి, ఇరవై రెండు వచనాలలో) ముగుస్తుంది.
వారి చరిత్ర పదహారవ వచనమందు ఒక మలుపు తీసుకుంది; అప్పుడే రోము, మొదటిసారిగా, పాంపేయు ద్వారా, యెరూషలేమును జయించింది. ఆ కాలమందు యెరూషలేముపై వినాశనాన్ని తెచ్చుటకు అతనిని ప్రేరేపించిన ప్రధాన కారణం హష్మోనీయ వంశంలోని రెండు వర్గముల మధ్య కలహమే. ఆ సమయము నుండే (క్రీ.పూ. 63) యూదా రోమీయుల పాలనాధీనమైంది. మక్కబీయుల హష్మోనీయ వంశము ప్రవచనాత్మకంగా క్రీ.పూ. 167లో మోదీన్ యుద్ధమునందు ఆరంభమై, క్రీ.పూ. 63లో రోమీయుల ఆధీనతలోకి తెచ్చబడింది. ఆ చరిత్రారంభం తర్వలోనే, మక్కబీయులు క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకూ రోముతో ఒక సంధిని ఆరంభించి, దానిలో ప్రవేశించారు. వారు క్రీ.పూ. 63నుండి, శిలువ ఘట్టమును దాటి, క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో యెరూషలేము యొక్క తుది విధ్వంసము వరకూ, రోమీయులకు విధేయులై నుండిరి.
మక్కబీయుల ప్రవచన రేఖ అనేది అపసరణలో పడ్డ యూదమతపు రేఖ; కాబట్టి అది అపసరణలో పడ్డ ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క రేఖకు సంకేతాత్మక ప్రతిరూపంగా నిలుస్తుంది. పానియం యుద్ధము నుండీ పదహారవ వచనంలోని ఆదివార చట్టము వరకు, క్రీ.పూ. 200, 167, 164 సంవత్సరాల ప్రవచన సంఘటనలు, అలాగే క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకు జరిగిన సంధి, అపసరణలో పడ్డ ప్రొటెస్టాంటిజం చరిత్రలో పునరావృతమగును. ఈ మైలురాళ్లు ఆదివార చట్టానికి పూర్వంగా, ఏడుగురిలోనికి చెందిన ఎనిమిదవ అధ్యక్షుని చరిత్రలో సంభవించును. క్రీ.పూ. 167 తో సంబంధం ఉంచుకుంటూ, క్రీ.పూ. 200 రిపబ్లికన్ కొమ్ము యొక్క బాహ్య రేఖను సూచించును; క్రీ.పూ. 167 అనేది అపసరణలో పడ్డ ప్రొటెస్టాంటిజం కొమ్ము యొక్క అంతర్గత రేఖను సూచించును.
ఈ మార్గసూచికలు మూలతః హస్మోనీయ వంశపు చారిత్రక శ్రేణిలో అంతర్హితమై ఉన్నప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని నలభైవ వచనపు గుప్తచరిత్రలో అవి భాగమై యున్నవి. అది ‘చివరి దినములకు సంబంధించిన దానియేలు ప్రవచనములోని ఆ భాగము’లో భాగమైన ఒక శ్రేణి.
మక్కబీయుల తిరుగుబాటును స్మరణార్థంగా యూద మతంలో హనుక్కా ఆచరించబడుతుంది అన్న విషయం, మక్కబీయులను నీతిమంతులుగా నిర్ధారించదు. డెబ్బై సంవత్సరాల చెర అనంతరం పునర్నిర్మించబడిన ఆలయములోకి అవిధేయత కారణంగా దేవుని శెఖీనా మహిమ తిరిగి రాలేదు. మక్కబీయుల కంటే దాదాపు రెండు శతాబ్దాల ముందే అంతిమ ప్రవచన సందేశం మలాకీ ద్వారా వచ్చింది. మక్కబీయుల చరిత్ర ప్రకారం, వారు తమ రాజకీయ నాయకులను మహాయాజకులుగా కూడా వ్యవహరించనిచ్చారు; ఇదే పాపానికి ఐగుప్తుకు చెందిన ప్టోలెమీ ప్రయత్నించినదే, రాజైన ఉజ్జీయా కూడా అటువంటి ప్రయత్నమే చేశాడు. సంప్రదాయం పేర్కొనునదేమనగా, ఆ అపవిత్రకార్యాన్ని ప్టోలెమీ చేయకుండా దేవుడు మధ్యలో జోక్యం చేసి అడ్డగట్టాడు; మరియు రాజైన ఉజ్జీయా యాజకుని కార్యాన్ని తానే రాజునిగా నిర్వహించుటకు యత్నించినప్పుడు దేవుడు జోక్యం చేసుకున్నాడని దేవుని వాక్యం ప్రత్యక్షంగా స్పష్టం చేస్తుంది. వారి వంశాధికారానికి తుదిఫలంగా ఫరిసయ్యులు ఉద్భవించారు. ఆధునిక యూద మతస్థులు చారిత్రాత్మకంగా వారికి వహించే గౌరవం ఉన్నప్పటికీ, మక్కబీయులు నీతికి చిహ్నమని తేల్చడానికి ఎటువంటి కారణమూ లేదు.
ప్రొటెస్టెంట్ మతసంస్కరణ లూథర్ కాలమున ఆరంభమై, క్రమోన్నత వికాసముగా కొనసాగెను. అది కొత్త సంప్రదాయం కాదు; ఎందుకనగా యేసు మరియు ఆయన శిష్యులే ప్రొటెస్టెంట్లు. అది చరిత్రయొక్క అంధకారమునందు సంభవించిన ఒక జాగృతి; ఆ అంధకారములోనే లూథర్ మరియు ఇతర సంస్కర్తలు జాగృతమయ్యారు. ఆ క్రమోన్నత మతసంస్కరణ యొక్క శిఖరావస్థ మిల్లరైట్ ఉద్యమమయ్యెను. దేవుడు ప్రారంభ సంస్కర్తలను బాబిలోను పాపముల విషయములో మాత్రమే జాగృతింప దలచి నిలువలేదు; తన ధర్మశాస్త్రమును గూర్చియు, పరలోక పరిశుద్ధస్థలములోని తన కార్యమును గూర్చియు సంపూర్ణ అవగాహనలోనికి వారిని చేర్చుటకే ఆయన సంకల్పించాడు. 1844 ఏప్రిల్ 19న, సంస్కరణయొక్క వృద్ధిచెందుతున్న ప్రకాశమును ప్రొటెస్టెంట్లు నిరాకరించి, అపస్థాన ప్రొటెస్టాంటిజములోకి దిగజారిపోయారు.
అప్పుడు విశ్వాసపాత్ర మిల్లరైట్లకు ‘ఉత్తరియము’ అనుగ్రహింపబడి, పరిపక్వ ప్రొటెస్టెంటు క్రైస్తవులుగా అవుటకు కావలసిన కార్యాన్ని సంపూర్ణపరచుటకై వారు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలమునకు నడిపింపబడిరి. 1863లో ఆ ఉత్తరియము పొందిన వారు, అవిధేయతచేత, ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క ఉత్తరియమును పక్కనపెట్టి, లవోదిక్యా యొక్క ఉత్తరియమును ధరించిరి. నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్రణ కలుగుచున్న ప్రక్రియ యొక్క తుదికాలములో, ఇది 2001 సెప్టెంబర్ 11 అనంతరం ఇరవై రెండేళ్లకు, 2023లో, ఆరంభమైనది, యూదా గోత్రసింహము దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము నలభై వచనము యొక్క గుప్త చరిత్రను పూర్ణపరచు సత్యములను ముద్రవిప్పుచున్నాడు; అది 1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనము నుండి త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టము వరకైన చరిత్ర. ఇట్లుచేయుచుండగా, ఆయన ధర్మభ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజమునకు సంకేతముగా, ధర్మభ్రష్ట యూదీయత్వమునకు సంబంధించిన చరిత్రను ముద్రవిప్పియున్నాడు.
దేవుని అపస్తాత ప్రజల రెండు రేఖలు—సాక్షాత్ యూదా గాని, ఆధ్యాత్మిక యూదా గాని (ఇరువీ మహిమగల దేశాలే)—యెరూషలేము జయింపబడుటతో ముగుస్తాయి; మొదటిది క్రీపూ 63లో, రెండవది త్వరలో రాబోవు ఆదివారపు చట్ట సమయమున. ఈ రెండు రేఖలు తప్పుదారి పట్టిన మత విశ్వాసాలచే ప్రేరేపితమైన యుద్ధమును సూచిస్తాయి. ఇవి గ్రీకు మత తత్వశాస్త్రాలకు వ్యతిరేకమైన యుద్ధమునే ప్రతినిధ్యం వహిస్తాయి, మరియు రెండూ చివరికి అపస్తాతులు రోమా అధికారాధీనములోకి చేరుటతో ముగుస్తాయి. నలభై వచనంలోని మూడు యుద్ధాలను—1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనం, ఉక్రెయిన్ యుద్ధం, మరియు ఆదివారపు చట్ట సమయమందలి పానియం—అని నేను గుర్తించుచున్నాను; ఇది ఆ మూడు యుద్ధములకు మూడు ప్రపంచ యుద్ధాల మధ్యనున్న భేదాన్ని గుర్తించుటకై.
దేవుని వాక్యము సమీపిస్తున్న ప్రమాదమును గూర్చి హెచ్చరికను ఇచ్చియున్నది; ఈ హెచ్చరికను పట్టించుకోనిదియెడల, ప్రొటెస్టంట్ లోకము రోము యొక్క ఉద్దేశములు యథార్థముగా ఏమిటో, ఉచ్చులోనుండి తప్పించుకొనుటకు ఆలస్యమైన తరువాత మాత్రమే తెలిసికొనును. ఆమె నిశ్శబ్దముగా అధికారములో పెరుగుచున్నది. ఆమె సిద్ధాంతములు విధానసభలలోను, సంఘములలోను, మనుష్యుల హృదయములలోను తమ ప్రభావమును చూపుచున్నవి. ఆమె తన గగనచుంచే గంభీర నిర్మాణములను కట్టిపెడుచున్నది; వాటి గూఢాంతరాళములలో ఆమె పూర్వకాలమున నిర్వహించిన హింసలు పునరావృతమగును. దొంగచాటుగా, అనుమానం పుట్టనీయక, సమయం వచ్చునపుడు దాడి చేయుటకై తన స్వప్రయోజనములను పురోగమింపజేయుటకు ఆమె తన బలగములను దృఢపరచుకొనుచున్నది. ఆమె కోరునది అంతయు అనుకూల స్థానమే; అది ఇప్పటికే ఆమెకు నిచ్చబడుచున్నది. రోమీయ తత్వపు ఉద్దేశ్యం ఏమిటో మనము త్వరలో చూచియు అనుభవించియును తీరుదుము. దేవుని వాక్యమును విశ్వసించి దానికి విధేయులగు ఎవరైనను, దాని ద్వారా అపకీర్తిని మోసుకొని హింసను అనుభవింతురు. మహా వివాదము, 581.
1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనమును గుర్తించే పదవ వచనమునుండి, పదిహేనవ వచనములోని పానియం యుద్ధమువరకు, పాపాధికారము "తాను దెబ్బకొట్టుటకు సమయము రాగానే తన స్వప్రయోజనములను పురోగమింపజేయుటకై తన బలగములను బలోపేతం చేసికొనుచున్నది." ఈ వచనములు పాపాధికారము సిద్ధపరచిన "పాశము"యైన ప్రవచన సంబంధ పరిస్థితులను గుర్తించుచున్నవి; దానినుండి "తప్పించుకొనుట" అసాధ్యము. పానియం యుద్ధముచే ప్రతినిధీకరింపబడిన ఆ అంతిమ సమరములో, మృగముని ప్రతిరూపము సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఏర్పడును. ఆ ప్రతిరూపము ఏర్పడుటే అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు తుదిపరీక్ష.
ప్రభువు నాకు స్పష్టముగా తెలియజేసెను: కృపాకాలము ముగియక ముందే మృగముని ప్రతిమ రూపింపబడును; ఎందుకనగా అది దేవుని ప్రజలకు గొప్ప పరీక్షగాను ఉండును, దానిచేత వారి నిత్యగతి నిర్ణయింపబడును. ... ప్రకటన గ్రంథము 13లో ఈ విషయం స్పష్టముగా వివరించబడెను; [ప్రకటన గ్రంథము 13:11–17, ఉద్ధరించబడినవి].
ముద్రింపబడక మునుపు దేవుని ప్రజలు తప్పక ఎదుర్కొనవలసిన పరీక్ష ఇదే. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించి, నకిలీ శబ్బతు దినమును అంగీకరించుటకు నిరాకరించుచు దేవునియెడల తమ విశ్వాసనిష్ఠను నిరూపించిన వారందరు ప్రభువైన యెహోవా దేవుని పతాకమున కింద శ్రేణీకరింపబడుదురు, జీవముగల దేవుని ముద్రను పొందుదురు. దివ్యోత్పత్తిగల సత్యమును త్యజించి ఆదివారపు శబ్బతు దినమును అంగీకరించువారు మృగముని ముద్రను పొందుదురు. మాన్యుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, ఖండము 15, 15.
మృగముని ప్రతిరూపముని స్థాపన రోముతో సంధి కుదిరిన కాలముచేత సూచింపబడుచున్నది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ము 1844లో రోముకు కుమార్తెలుగా మారెను; మరియు వారు మరల తమ తల్లిని అనుకరించుటకు సంకల్పించునప్పుడు, వారి చరిత్ర ఆరంభము వారి చరిత్ర అంత్యంలో పునరావృతమగును.
రెండు కొమ్ములున్న మృగమునకు డ్రాగను వలె నోరు ఉన్నదని, దాని శక్తి దాని తలలోనే ఉన్నదని, ఆజ్ఞ దాని నోటి నుండే వెలువడునని నేను చూచితిని. అప్పుడు నేను వ్యభిచారిణుల తల్లిని చూచితిని; ఆ తల్లి కుమార్తెలు కాదని, వారినుండి వేరుగా, ప్రత్యేకంగా ఉన్నదని. ఆమెకు ఆమె దినము కలిగెను, అది గతించెను, మరియు ఆమె కుమార్తెలైన ప్రొటెస్టంట్ పంథాలు తదుపరి వేదికపైకి వచ్చి, తల్లి పరిశుద్ధులను హింసించినప్పుడు ఆమెకుండిన అదే మనోవృతిని ఆచరించిరి. తల్లి శక్తిలో క్షీణించుచుండగా, కుమార్తెలు వృద్ధిచెందుచున్నారని, మరియు త్వరలోనే వారు తల్లి ఒకప్పుడు చెలాయించిన శక్తినే చెలాయింతురని నేను చూచితిని.
నామమాత్ర సంఘము మరియు నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టులు ఇస్కరియోతు యూదా వలె, సత్యమునకు విరోధముగా నిలువుటకై కాథలికుల ప్రభావమును పొందుట నిమిత్తము, మమ్మును వారికి అప్పగించి ద్రోహించుదురని నేను చూచితిని. అప్పుడు పరిశుద్ధులు అప్రసిద్ధ ప్రజలై, కాథలికులకు అత్యల్పంగా తెలిసినవారై యుందురు; అయితే మా విశ్వాసము మరియు ఆచారములను తెలిసికొనిన సంఘములు మరియు నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టులు (ఎందుకనగా వారు శబత్ నిమిత్తమై మమ్మును ద్వేషించిరి; దానిని తిప్పికొట్టలేకపోయిరి గనుక) పరిశుద్ధులను ద్రోహించి, వారిని ప్రజల స్థాపిత వ్యవస్థలను నిర్లక్ష్యపరచువారిగా పేర్కొని, కాథలికులయొద్దకు తెలుపుదురు; అనగా, వారు శబతును ఆచరించి, ఆదివారమును నిర్లక్ష్యపరచుచున్నారు అని.
అప్పుడు కతోలికులు ప్రొటెస్టాంట్లను ముందుకు సాగి, వారంలో ఏడవ దినమునకు బదులుగా మొదటి దినమును ఆచరింపనివారందరును హతము చేయబడవలెనని పేర్కొన్న ఒక ఉత్తర్వును జారీ చేయుమని ఆజ్ఞాపించుదురు. మరియు వారి సంఖ్య విస్తారమైన కతోలికులు ప్రొటెస్టాంట్ల పక్షాన నిలుచుదురు. కతోలికులు తమ అధికారమును మృగముని ప్రతిమకు అప్పగించుదురు. మరియు ప్రొటెస్టాంట్లు, పరిశుద్ధులను నశింపజేయుటలో, తమ తల్లి పూర్వము చేసిన ప్రకారమే కార్యాచరణ చేయుదురు. అయితే వారి ఉత్తర్వు ఫలింపక ముందే, పరిశుద్ధులు దేవుని స్వరముచేత విమోచింపబడుదురు. స్పాల్డింగ్ మరియు మాగన్, 1, 2.
ఆ ఖండికలో ‘నామమాత్ర’ (అర్థం ‘పేరుకే ఉన్న’) అనే రెండు వర్గాలు ఉన్నాయి; అవి దేవునికి విశ్వాసస్థులైన వారిని కాథలికులకు ధ్రోహించి అప్పగిస్తాయి. నామమాత్ర సంఘములు మరియు నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టుల గురించిన ఎలెన్ వైట్ యొక్క అవగాహన, అవి అంత్యదినాలలో వాస్తవంగా సూచించేదానితో భిన్నంగా ఉంది; ఎందుకంటే ఆమె దృష్టిలో ‘నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టు’ అనగా క్రీస్తు తిరిగి రాకను నమ్ముతున్నానని ప్రకటించే క్రైస్తవునిని సూచించేది. అయితే ప్రవక్తలు తాము జీవించిన దినాలకన్నా అంత్యదినాల విషయమై ఎక్కువగా మాట్లాడుతారు; అందువల్ల అంత్యదినాలలో ‘నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టు’ అనగా లవోదికియా స్థితిలోనున్న ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘాన్ని సూచించును, మరియు నామమాత్ర సంఘములు 1844లో రోముకు కుమార్తెలుగా మారిన వారి వారసులు.
సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు, దేవుని నిజమైన ప్రతినిధులైన ఆ "అప్రసిద్ధ ప్రజలను", వారు "శబ్బతు సత్యాన్ని ఖండించలేనందున", ద్వేషింతురు; ఆ సత్యము భూమికి కలిగిన విశ్రాంతి శబ్బతును సూచించుచున్నది. సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టు సంఘము ఏడవ దినమును ఆరాధన దినముగా నిలబెడుతున్నామని ప్రకటించుచున్నది; అయితే అంత్యదినములలో వారు ఖండించలేని శబ్బతు, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని "ఏడు మార్లు" అను సంగతియే; అదే వారు 1863లో తిరస్కరించిన తొలి పునాది సత్యము.
మనం ప్రస్తుతం పరిశీలిస్తున్న పాఠ్యం, త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టముతో ప్రారంభమయ్యే చరిత్రతో సంబంధిత ప్రవచనాత్మక గతిశీలతలను గుర్తిస్తోంది; అయితే, ఆదివార చట్టాన్ని అనుసరించే చివరి పరీక్షా చరిత్ర ముందుగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోనే నెరవేర్చబడుతుంది. ఆదివార చట్ట సమయమున అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు సమస్త లోకమును మృగమునకు ప్రతిరూపమును స్థాపించుటకు బలవంతపరచును; కాని ఆ కార్యమును వారు సాధించుటకు ముందుగానే, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలయందే మృగమునకు ప్రతిరూపమును స్థాపించియుంటారు.
మత స్వాతంత్ర్య దేశమైన అమెరికా, మనస్సాక్షిపై బలప్రయోగము చేయుటలోను, అబద్ధ సబ్బత్ను ఆచరించుటకు మనుష్యులను బలవంతపరచుటలోను పాపత్వముతో ఏకమగునప్పుడు, భూగోళమంతటిలోని ప్రతి దేశపు ప్రజలు ఆమె నిదర్శనాన్ని అనుసరించుటకు నడిపింపబడుదురు. టెస్టిమోనీస్, సంపుటము 6, 18.
విదేశ దేశములు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ఉదాహరణను అనుసరించును. ఆ దేశము ముందుండినను, అదే సంకటము లోకమంతటనున్న మన ప్రజలమీదికి వచ్చును. టెస్టిమోనీస్, ఖండం 6, పుట 395.
దేవుని ప్రజలకు కలిగే మహాపరీక్ష ఆదివార చట్టానికి మునుపే సంభవిస్తుంది; ఎందుకనగా ఆదివార చట్టము వచ్చినపుడు సప్తదిన అడ్వెంటిస్టుల కొరకు కృపాకాలము మూసివేయబడుతుంది. ఆ పరీక్ష మృగమునకు ప్రతిమ ఏర్పడుటగా సూచింపబడింది; మృగమునకు ప్రతిమ అనేది సంఘము మరియు రాజ్యాధికారము యొక్క సంగమము, ఆ సంబంధంపై నియంత్రణ సంఘానిదే. 1844లో ప్రొటెస్టంట్లు రోమునకు కుమార్తెగా పరిణమించినట్లే—కుమార్తె తన తల్లికి ప్రతిరూపమే—అపస్థాత ప్రొటెస్టంట్లు అంత్యదినములలో దానికి సమాంతరమైన కార్యమును నెరవేర్చుదురు; ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడును ఏ విషయమునకు అయినను దాని ఆరంభముతోనే దాని అంత్యమును దర్శింపజేసి చూపించుచున్నాడు.
దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము ఇరవైమూడవ వచనములోని ‘సంధి’ సూచిస్తున్న చరిత్ర, సుందరదేశమునకు చెందిన ప్రకటిత విశ్వాసద్రోహ ప్రజలు రోముతో ఐక్యమును స్థాపించుటకై చేయి చాచినదని సూచిస్తుంది. క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకు కాలం, ఆదివార ధర్మశాసనమునందు పరాకాష్టనందుకునే మృగముని ప్రతిమ యొక్క రూపకల్పనను ప్రతినిధీకరిస్తుంది.
మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.
కాని ‘మృగమునకు బింబము’ అనగా ఏమి? అది ఎట్లుగా రూపొందించబడవలెను? ఆ బింబమును రెండు కొమ్ముల మృగము చేయును; అది మృగమునకు బింబము. దానిని ‘మృగముని బింబము’ అని కూడ పిలువబడును. కాబట్టి ఆ బింబము ఏవిధమై యుండునో, అది ఎట్లుగా రూపొందించబడవలెనో తెలిసికొనుటకు, మృగమనే స్వయమే—అదే పాపత్వము—యొక్క లక్షణములను మనము పరిశీలించవలెను.
"సువార్తయొక్క సరళత్వము నుండి తొలగి, అన్యజాతుల కర్మకాండములను మరియు సంప్రదాయములను అంగీకరించుటవలన ప్రాథమిక సంఘము భ్రష్టపడినప్పుడు, ఆమె దేవుని ఆత్మయు శక్తియు కోల్పోయెను; మరియు ప్రజల మనస్సాక్షులను నియంత్రించుటకై, ఆమె లౌకిక అధికారమునకు ఆశ్రయము కోరెను. దాని ఫలితము పాపత్వము, రాష్ట్ర శక్తిపై నియంత్రణ సాధించి, దానిని తన స్వీయ ఉద్దేశ్యములను పురోగమింపజేయుటకై వినియోగించిన సంఘము—ప్రత్యేకముగా ‘మతద్రోహము’ను శిక్షించుటకై. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు మృగముని ప్రతిరూపమును ఏర్పరచుటకై, మతాధికారము పౌర ప్రభుత్వమును అట్టి విధముగా నియంత్రించవలెను యనగా రాష్ట్రాధికారము కూడ సంఘము తన స్వీయ ఉద్దేశ్యములను సాధించుటకై వినియోగింపబడునట్లు." The Great Controversy, 443.