దానియేలు గ్రంథము — సంఖ్య ముప్పై ఐదు

‘కాలాంత్యములో’, 1798లో, దానియేలు గ్రంథము—ముఖ్యముగా ఉలై నదితో సూచింపబడిన దర్శనము—ముద్ర విప్పబడెను. ఆ దర్శనము 1844 అక్టోబరు 22న పరిశోధన తీర్పు ఆరంభమును ప్రకటించింది. ఆ సత్యమునకు పునాది అయిన వాక్యము దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పద్నాలుగవ వచనము. సందేశమునకు ముద్ర విప్పబడుటను గ్రహించుటకై ఎన్నుకోబడిన సందేశవాహకుడైన విలియం మిల్లర్, ఆ దర్శనముతో సంబంధించియున్న సమస్త సత్యములను సంపూర్ణముగా గ్రహింపలేదు; అయితే ఆయనకు అప్పగింపబడిన కర్తవ్యమును ఆయన నెరవేర్చెను.

మిల్లర్ ప్రవచన వాక్యమున అధ్యయనమును ఆరంభించినప్పుడు, బైబిలులోనే గుర్తింపబడి స్థాపించబడిన ప్రవచన వ్యాఖ్యాన నియమములను ఆయన అవగతంచేసెను. ఆ నియమములు క్రోడీకరించబడి ‘విలియం మిల్లర్ వ్యాఖ్యాన నియమములు’ అని ప్రసిద్ధి పొందినవి. ఆ నియమములు దివ్య ప్రేరణచేత ఆమోదింపబడి, ఆదివార చట్ట సమయమున కార్యనిర్వాహక తీర్పు ఆరంభమును ప్రకటించువారు వినియోగించు నియమములుగా గుర్తించబడ్డవి. మిల్లర్ సాక్ష్యమిచ్చెను యేమనగా, తాను బైబిలు ఆరంభమునుండే అధ్యయనమును ప్రారంభించి, అప్పటికి పరిశీలించుచున్న విషయమును గ్రహించినకొలదే ముందుకు సాగెను. ఈ విధానము దృష్ట్యా, ఆయన 1844లో నెరవేరినదిగా తాను గుర్తించబోవు సందేశముతో సంబంధమున్న మొదటి కాల-ప్రవచనము, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’నే యని సులభముగా గ్రహింపబడును.

దివ్య ప్రేరణ మనకు తెలియజేయునదేమనగా, ఇతర పరిశుద్ధ దూతలతో కలిసి దూత గాబ్రియేలు మిల్లర్ యొక్క మనస్సును దారితీసెను; గాబ్రియేలు దానియేలు, ప్రకటనకర్త యోహాను, మరియు బైబిలు యొక్క సమస్త ప్రవక్తల మనస్సులను దారితీసినట్లే. ఎందుకనగా శతాను కోల్పోయిన బాధ్యత గాబ్రియేలకు అప్పగించబడినది. గాబ్రియేలు యొక్క ఆ బాధ్యత శతాను తొలి నామమైన లూసిఫర్‌లో, దాని అర్థం వెలుగు వాహకుడు, సూచింపబడినది. గాబ్రియేలు మిల్లర్‌కు ప్రవచన వెలుగును అందించెను; ఆ వెలుగుకు విధేయుడై ఆయన 1844 అక్టోబర్ 22న పరిశోధన తీర్పు ఆరంభమును తెలియజేసిన సందేశాన్ని ప్రకటించెను.

పునర్విమర్శ దృష్టి, విలియం మిల్లర్ యొక్క కార్యాన్ని గ్రహించదలచిన వారికి, ఆయనకు ప్రవచన వాక్యమునందు కొన్ని ప్రత్యేక అంతర్దృష్టులు ప్రసాదించబడినవనీ, అవి సమీపిస్తున్న తీర్పు గురించిన సందేశాన్ని సమన్వయపరచే ఆయన కార్యానికి కీలకములైయినవనీ గుర్తించుటకు వీలు కల్పిస్తుంది. ఆ కీలకములలో ఒకటి, ప్రవచన అన్వయంలో ఒక దినము ఒక సంవత్సరాన్ని సూచించుననే ఆయన గుర్తింపు. మరో కీలకం, తాను కనుగొన్న ప్రవచన రేఖలను స్థానపరచి సరిపోల్చుటకు ఆయన ఉపయోగించిన ఒక ప్రవచన నిర్మాణము. ఆ నిర్మాణము, దేవుని ప్రజలకును దేవుని పరిశుద్ధస్థలానికును వినాశనాన్ని కలుగజేసిన రెండు శైతానిక అధికారములపై ఆధారపడి ఉంది. మిల్లర్ చేసిన సమస్త కనుగొనుకలు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కాలమునుండి క్రీస్తు ద్వితీయాగమనము వరకు దేవుని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు దేవుని ప్రజలను వరుసగా తొక్కివేసిన పేగనత్వము, దాని తరువాత వచ్చిన పాపత్వము అనే చరిత్రను ప్రతినిధానం చేసిన ఆ ప్రవచన నిర్మాణంపై అమర్చబడ్డవి.

ఆ ప్రవచన నిర్మాణం, తీర్పు ప్రారంభమని అక్టోబర్ 22, 1844ను స్థాపించుటకు అవసరమైన ప్రతి సత్యాన్ని ఆయన ఖచ్చితంగా గుర్తించేందుకు వీలు కల్పించింది. అయితే ఆ సత్యానికి పరిమితి ఉండేది; ఎందుకంటే ప్రవచన చరిత్రలో పేగనిజం మరియు పాపల్‌వాదం తరువాత వచ్చిన మూడవ హింసక శక్తిని ఆయన గ్రహించలేకపోయాడు. ఆ సత్యాన్ని ఆయన చూడవలసిన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే ఆయన కార్యము అక్టోబర్ 22, 1844ను ప్రకటించుట, మరియు ఆ తేదీ తరువాత మూడవ హింసక శక్తి గురించిన వెలుగు ముద్ర విప్పబడును.

పౌరాణిక రోమునది, దాని తరువాత పాపసత్వ రోమునది అయిన రెండు నాశనకర శక్తుల నిర్మాణముతో తన ప్రవచన అవగాహనలను సరిచేయుచుండగా, దానియేలు గ్రంథమందలి "the daily" గా అనువదింపబడిన "tamid" అనే పదము పౌరాణికత్వమునకు, లేదా పౌరాణిక రోమునకే, సంకేతమని అతని అవగాహనయుండెను. "tamid" అనే పదమును దానియేలు ఐదుసార్లు ప్రయోగించెను. ఆ పదము ఎల్లప్పుడును, పాపసత్వమును సూచించునని మిల్లర్ సముచితముగా గ్రహించిన ఒక సంకేతముతో సహితముగా వాడబడెను. "the daily" తో సంబంధముగా ప్రత్యక్షమయ్యే పాపసత్వమునకు సంబంధించిన సంకేతము రెండు రూపసంకేతములలో ప్రతినిధీకరింపబడును. ఏ రూపములోనైనను, పాపాధికార శక్తిని సూచించు ఆ రెండు సంకేతములిద్దరూ పాపసత్వాన్నే గుర్తించును; అయినప్పటికీ, దానియేలు "the daily" గా అనువదింపబడిన "tamid" పదమును ప్రయోగించిన ప్రతిసారి అది పాపసత్వ సంకేతముతో కలిసి, దాని కంటే ముందుగా ప్రత్యక్షమగుచుండెను. దానియేలు గ్రంథములోని "the daily" గూర్చి మిల్లర్ కలిగిన ఈ అవగాహన, పౌరాణికత్వముననంతరం పాపసత్వమనే రెండు నాశనకర శక్తులమీద ఆధారపడిన నిర్మాణమునకు అతడు గ్రహించిన పునాదిగా నిలిచెను. దానియేలు గ్రంథములోని "the daily" ను పౌరాణికత్వముగా మిల్లర్ గుర్తింపజేయుట, 1888లో ఆరంభమైన అడ్వెంటిజము యొక్క రెండవ తరముతో మొదలై, అడ్వెంటిజము అంతర్గతముగా ఒక మహత్తర వివాదముగా పరిణమించుటకు విధిగా ఏర్పడినది.

1844 అక్టోబరు 22 గురించిన అవగాహనలో భాగమైన, మిల్లరు కనుగొన్న మొదటి ప్రవచన సత్యం లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు”యైయుండెను; అదే, 1863లో తిరస్కరించబడిన మిల్లరు స్థాపిత సత్యాలలో మొదటిది. ఆ తిరస్కారంతో ఆడ్వెంటిజము యొక్క మొదటి తరం ప్రారంభమైంది, అప్పుడు వారు లవొదికయా అరణ్యంలో సంచరించుట ప్రారంభించారు. రెండవ తరం 1888లో మిన్నియాపోలిస్ జనరల్ కాన్ఫరెన్స్‌లో ఆరంభమైంది, మరియు అక్కడ సంభవించిన తిరుగుబాటుకు తదనంతర పరిణామములలో, మిల్లరు “దైనికము”ను “పేగనిజం”గా గుర్తించినదాన్ని తిరస్కరించే శైతానిక కార్యం 1901లో ప్రారంభమైంది. “దైనికము” గురించిన సక్రమ అవగాహన ప్రవక్తురాలి మరణానంతరం దాకా సంపూర్ణంగా పక్కన పెట్టబడలేదు; ఆమె, మిల్లరు యొక్క “దైనికము” సంగతైన సరియైన దృష్టికోణానికి విరుద్ధంగా ప్రోత్సహించబడుతున్న అభిప్రాయం “స్వర్గమునుండి వెలివేయబడిన దేవదూతలు” అందించబడినదని గుర్తించింది. సంపూర్ణ తిరస్కరణ మూడవ తరంలో, సుమారు 1931లో, చోటుచేసుకుంది. మూడవ తరం, 1919 బైబిల్ కాన్ఫరెన్స్ అనంతరం తక్షణమే డబ్ల్యూ. డబ్ల్యూ. ప్రెస్కాట్ రచించిన “ది డాక్ట్రిన్ ఆఫ్ క్రైస్ట్” అనే గ్రంథము ప్రచురణతో ఆరంభమైంది. 1919లో మూడవ తరం ప్రారంభమై, 1957లో “క్వెషన్స్ ఆన్ డాక్ట్రిన్” అనే గ్రంథము ప్రచురించబడే వరకు కొనసాగింది.

హబక్కూకు యొక్క రెండు ఫలకములపై (1843 మరియు 1850 పయనీర్ చార్టులు) మిల్లర్ యొక్క కార్యము స్థాపించబడి స్పష్టీకరించబడిన తరువాత, పేగనిజము మరియు పాపత్వముల తరువాత అనుసరించి దేవుని ప్రజలను కూడ హింసించు మరొక మూడవ నాశనకారి శక్తిుందనే సత్యాన్ని ప్రభువు వెల్లడించడం ప్రారంభించాడు.

మిల్లర్ మూడవ పీడక శక్తిని గుర్తించలేకపోయాడు; ఈ కారణంగా అతని నిర్మాణం అసంపూర్ణంగా నిలిచింది, అయినప్పటికీ తన కార్యాన్ని నెరవేర్చుటకు అది పరిపూర్ణంగా యోగ్యమైంది. సోదరి వైట్, మిల్లర్ దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన దూతుడని నిర్ధారించుచున్నారు; తన సేవలో ఆయనను ఏలీయా మరియు బాప్తిస్మకర్త యోహాను ద్వారా, తన సేవకు పిలుపు విషయములో ఎలీషా ద్వారా, మరణ విషయములో మోషే ద్వారా ప్రతిరూపింపబడినవాడని. పవిత్ర చరిత్రలో, సమాధి వద్ద దేవదూతలు వారిని పునరుత్థానార్థం నిరీక్షించుచున్నారనే ఆత్మప్రేరిత వ్యాఖ్యను పొందినవారు అతి కొద్దిమంది మాత్రమే; కానీ అదే మిల్లర్ విషయమై ఉన్న వ్యాఖ్య. ఆయనను లేపిన చరిత్ర వలన ఆయన కార్యం పరిమితమైందనే నిజం, మిల్లర్‌ను దూషణార్థకంగా పేర్కొనుట కాదు; దేవుని ప్రవచన వాక్యముని నిజ కాంతిలో ఆయన కార్యాన్ని పరిగణించుదలచిన యెడల గుర్తించవలసిన ఒక అవసరమాత్రమే.

మిల్లర్‌కు దేవదూతలచేత అనుగ్రహించబడిన నిర్దిష్ట దిశానిర్దేశం లభించింది; దాని ద్వారా ఆయన అన్యమతారాధన, ఆ తరువాత పాపత్వం—అనే రెండు పాడుచేయు అధికారాలపై ఆధారపడిన ఒక ప్రవచనాత్మక చట్రాన్ని నిర్మించగలిగాడు. ఈ కారణంగా, ఆ రెండు అధికారాలు కలిగించిన పాడుచేయుటకు అతీతమైన చరిత్రను సూచించిన ప్రవచనములను మిల్లర్ తప్పుగా అవగతం చేసుకున్నాడు. అయినప్పటికీ, ఆ అపార్థాలలో ఏదీ హబక్కూకు యొక్క రెండు పరిశుద్ధ ఫలకాలపై స్థానం పొందలేదు; అక్కడ మిల్లర్ కార్యముచే నెలకొల్పబడిన పునాదులు చిత్రరూపంగా ప్రతిబింబింపబడ్డాయి. అందుకే, 1843 చార్ట్ విషయమై, అది ప్రభువుయొక్క చేయి దిశానిర్దేశించినదని దైవప్రేరణ లిఖించగలిగింది.

దూతల దిశానిర్దేశప్రకారం మిల్లరు సమకూర్చిన సత్యములు ప్రభువిచేతే మార్గనిర్దేశింపబడ్డవి, మరియు 1843 పటముకు ఇచ్చిన ఆమోదములో, దైవప్రేరణ ‘the daily’ పేగనిజమును సూచించునని మిల్లరుని అవగాహన సరియెదని ధృవీకరించింది. ‘the daily’గా అనువదింపబడిన హిబ్రూ పదము ‘తమీద్’ దానియేలు గ్రంథములో అయిదుసార్లు లభిస్తుంది; మరియు అది ఎల్లప్పుడును, ముందుగా పేగనిజము, దాని తరువాత పాపత్వము అనే శూన్యపరచు రెండు అధికారముల మధ్యనున్న సంబంధమును సూచించును.

‘నిత్యము’ను పేగనిజానికి ప్రతీకగా మిల్లర్ చేసిన అవగాహన, ఆయన అనుసరించిన ప్రవచనాత్మక చట్రంలో సంపూర్ణంగా అనివార్యమైనదిగా నిలిచింది; ఎందుకంటే పేగనిజం తరువాత పాపత్వం అనుసరించుననే క్రమబద్ధ సంబంధం, తాను అర్థము చేసుకొనునట్లు నడిపింపబడిన సమస్త ప్రవచనాలను సరిపోల్చి అమర్చుటలో ఆయనకు ఆధారబిందువుగా మారింది.

"అంత్యకాలము"లో, 1798 సంవత్సరములో, దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడెను; మరియు అడ్వెంటు ఉద్యమమునకు "కేంద్ర స్తంభము" మరియు "పునాది"గా సిస్టర్ వైట్ గుర్తించిన ప్రధాన పాఠ్యము దానియేలు గ్రంథములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము, పదనాలుగవ వచనము.

పద్నాలుగవ వచనము, పదమూడవ వచనమునకు సమాధానము; ప్రశ్నాసందర్భము లేకపోతే ఆ సమాధానము నిరర్థకమగును.

ఈ రెండు వచనాలు, 1798లో ‘కాలాంత్యమున’ దానియేలు గ్రంథము ముద్రతొలగింపబడినప్పుడు ఉత్పన్నమైన జ్ఞానవృద్ధికి ప్రతీకములుగా నిలుస్తాయి. పదమూడవ వచనం, మిల్లర్ తన ప్రవచనా నమూనాను ఆధారపెట్టిన రెండు పాడుచేసే శక్తులను గుర్తిస్తుంది. మిల్లర్, పదమూడవ వచనంలోని “నిత్యము”ను పేగనిజంగా, అలాగే “పాడుబాటు యొక్క అతిక్రమణ”ను పోపాధిపత్యంగా గుర్తించాడు. దేవదూతలు మిల్లర్‌కు గుర్తింపజేయించిన ప్రవచనా నమూనా, చరిత్రలో 1798లో వచ్చిన జ్ఞానవృద్ధిని ప్రతినిధ్యం చేసే ఆ రెండు వచనాలలోనే గుర్తింపబడినదని గ్రహించడం ముఖ్యము. అయినప్పటికీ, ప్రవచనా వేదికపైకి వచ్చి దేవుని ప్రజలను హింసించబోవు తదుపరి శక్తిని చూడుటకు మిల్లర్‌కు అనుగ్రహింపబడలేదు.

మూడవ శక్తిని గమనించలేని మిల్లర్ యొక్క అసమర్థత, అతనిని స్పష్టంగా తప్పైన నిర్ధారణలకు బలవంతపరచింది. ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని సముద్ర మృగమును మిల్లర్ పౌరాణిక రోముగా, భూమి మృగమును పాపత్వ రోముగా గుర్తించాడు. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయముపై ఆయన చేసిన అన్వయము కూడ, పాపత్వమనే రెండవ వినాశక శక్తిని మించిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రను చూడలేకపోవుటవలన లోపభూయిష్టమయ్యింది. ఈ కారణంగానే, దానియేలు ప్రవచనములోని రోమీయ శక్తిని మిల్లర్ గుర్తించినప్పుడు, దానిని రెండు దశలలో వచ్చిన ఒకే శక్తిగా పరిగణించాడు. అది అప్పటిలోను ఇప్పటిలోను ఖచ్చితమైన అన్వయమే; కాని అదే, రోముతో ప్రతినిధీకృతమైన నాలుగవ రాజ్యమును మించివుండే స్వరూపములో బైబిలు ప్రవచనముల రాజ్యములను గ్రహించుటనుండి ఆయనను నిరోధించింది. రోము యొక్క నాలుగవ రాజ్యమునకు పౌరాణిక రోము మరియు పాపత్వ రోము అనే రెండు దశలు ఉన్నాయని ఆయన చూచియు గుర్తించియు యున్నప్పటికీ, పాపత్వ రోమును తరువాత ఆరో రాజ్యముచేత అనుసరింపబడబోవు ఐదవ రాజ్యముగాను ఆయన గ్రహించలేకపోయెను.

దానియేలు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయంలో, మిల్లర్‌వాదులు బైబిలు ప్రవచనములోని ఐదవ రాజ్యానికి సంబంధించిన అంశాలను నాలుగవ రాజ్యంతో మిళితం చేశారు. మూలస్థాయిలో వారి అన్వయం సరియైనదే, అయితే అది అసంపూర్ణము; కారణం, బైబిలు ప్రవచనములలోని రాజ్యముల తొలి సూచన, ఆ రాజ్యముల చివరి సూచనతో సమ్మతించవలెను, ఎందుకంటే యేసు, ఆల్ఫా మరియు ఒమెగాగా, ఆదితో అంత్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఉదాహరించును. రెండు అనుక్రమిక రాజ్యముల మధ్య భేదాన్ని గ్రహింపలేకపోవుటవలన, మిల్లర్‌కు, ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయం అన్యదేవారాధనను (డ్రాగను) గుర్తించుచున్నదని, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని సముద్ర మృగము పాపసత్వమని (మృగము), మరియు అదే అధ్యాయములోని భూమి మృగము మతభ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజమని (తప్పుడు ప్రవక్త) గుర్తించుట అసాధ్యమైంది.

ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ, పదమూడు అధ్యాయాలలోని డ్రాగను, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్తలను మూడు అనుక్రమ రాజ్యాలుగా మిల్లర్ గ్రహించలేకపోయాడు; అందుచేత తన ప్రవచన తర్కము వలన, ఆ రెండు అధ్యాయాలు ప్రపంచాన్ని హర్మగిద్దోనుకు నడిపించే ఆ మూడు శక్తుల అనుక్రమ చిత్రణ కాదని భావించవలసి వచ్చింది. మిల్లరుకు అనుగ్రహింపబడిన జ్యోతి అతని తరానికి తగిన పరిపూర్ణ జ్యోతియే; ఆ జ్యోతిచేత అతని తరం పరీక్షింపబడింది.

మూడు నిర్జనపరచు శక్తుల (డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్త) యొక్క వెలుగు, 1989లోని 'కాలాంత్యంలో' ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా ఉద్యమానికి అనుగ్రహింపబడింది. సోవియెట్ యూనియన్ పతనముతో, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై వచనం నెరవేర్పులో ముద్ర విప్పబడిన దానియేలు గ్రంథపు ఆ భాగము, మూడవ దూత యొక్క వెలుగుగా నిలిచింది; కాగా మిల్లర్‌కు మొదటి దూత యొక్క వెలుగు అనుగ్రహింపబడింది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలు ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా ఉద్యమానికి ప్రాతిపదికయూ కేంద్రమైన స్తంభముగానూ గుర్తించబడ్డాయి, మరియు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభై వచనం ఆ వెలుగును సంక్షిప్తంగా ప్రతిపాదిస్తుంది; దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని పదమూడు, పదనాలుగు వచనాలు మిల్లరైట్ ఉద్యమములో ముద్ర విప్పబడిన వెలుగును సంక్షిప్తీకరించినట్లే.

ఆ వచనం 1798లో "కాలాంత్యమున" ఆరంభమైన, దక్షిణరాజు మరియు ఉత్తరరాజు మధ్య జరిగిన యుద్ధాన్ని గుర్తిస్తుంది. దక్షిణరాజు నాస్తిక ఫ్రాన్స్‌ను ప్రతినిధ్యం చేశాడు; అదే సంవత్సరంలో ఆ ఫ్రాన్స్ పోపత్వానికి ప్రాణాంతక గాయాన్ని అందించింది. ఆ సందర్భంలో పోపత్వం ఉత్తరరాజుగా ప్రతినిధీకరించబడింది. ప్రవచన పరంగా 1798లో ఫ్రాన్స్, దానియేలు ఏడవ అధ్యాయంలోని పది రాజ్యాలలో ఒకదిగా నిలిచింది. ఆ పది రాజ్యాలు అన్యపూజక రోమును సూచిస్తాయి; అన్యపూజక రోము డ్రాగన్‌ను సూచిస్తుంది. పోపత్వం (ఉత్తరరాజు) మృగమును సూచిస్తుంది. వచనం, ఆరంభంలో ప్రాణాంతక గాయము పొందిన ఉత్తరరాజు (పోపత్వం) తుదకు దక్షిణరాజు (నాస్తికత్వపు రాజు) మీద ప్రతిప్రహారం చేయును అని తెలియజేస్తుంది. పోపత్వం ఆ ప్రతిప్రహారం చేయునపుడు, నాస్తికత్వపు రాజు ఫ్రాన్స్ దేశం నుండి సోవియట్ యూనియన్ సమాఖ్యకు స్థానం మార్చి ఉండెను. ఫ్రాన్స్ ఒక్క దేశమే; అయితే వచనంలో పోపత్వం దక్షిణరాజుపై ప్రతిప్రహారం చేసినప్పుడు, దక్షిణరాజు "దేశములు"గా గుర్తించబడ్డాడు; పూర్వ సోవియట్ యూనియన్ కూడా అట్టనే దేశాల సమాఖ్యయే.

ఉత్తర దేశపు రాజు (పాపత్వం) ప్రతికారానికి దిగినప్పుడు, అది తనతో కూడ "రథాలు," "అశ్వారోహులు" మరియు "అనేక నౌకలను" తీసికొనివచ్చెను. రథాలు, అశ్వారోహులు సైనిక బలమునకు చిహ్నములు; నౌకలు ఆర్థిక బలమునకు చిహ్నములు. సోవియట్ యూనియన్‌ను కూలదోయుటకై పాపత్వముతో అపవిత్ర కూటమిని కుదుర్చుకున్న శక్తి యునైటెడ్ స్టేట్సే; మరియు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క రెండు బలాలు—ఆయుధబలం మరియు ఆర్థికబలం—ద్వారానే అది లోకమంతటిని పాపాధికారపు ముద్రను స్వీకరింపజేయుటకు బలవంతపరచగల సామర్థ్యమును కలిగియున్నదని గుర్తించబడెను. ఆ ముద్రలేకపోతే మనుష్యులకు కొనుట గాని అమ్ముట గాని నిషేధింపబడును; అంతకుమించి, ఆ ముద్రలేకనే, మనుష్యులు మరణదండనకు గురిచేయబడుదురు.

నలభైవ వచనం డ్రాగన్‌ను (దక్షిణ దేశపు రాజు), మృగమును (పాపత్వము) మరియు అసత్య ప్రవక్తను (అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు) ప్రత్యక్షముగా గుర్తించుచున్నది. 1989 లోని "అంత్యకాలము"కు సంబంధించిన స్థాపక వచనం, ప్రపంచాన్ని ఆర్మగెడ్డోన్‌కు నడిపించే మూడు నిర్జనపరచు శక్తులను గుర్తించుచున్నది; ఇదే విధంగా, మిల్లరైట్ ఉద్యమమునకు సంబంధించిన స్థాపక వచనములు, పేగనిజమునకు, దాని తరువాతి పాపత్వమునకు చెందిన రెండు నిర్జనపరచు శక్తులను గుర్తించెను.

వచనం దక్షిణపు రాజు మరియు ఉత్తరపు రాజు మధ్య యుద్ధముతో ఆరంభమవుతుంది. వచనపు ఆరంభంలో (1798) దక్షిణపు రాజు విజయం సాధించును, అయితే ఆ వచనములో ఉత్తరపు రాజు ప్రతిదాడి చేసి దక్షిణపు రాజిమీద విజయం సాధించును. వచనపు ఆరంభము ఉత్తరపు రాజు మరియు దక్షిణపు రాజు మధ్య యుద్ధమును సూచించును; అలాగే వచనములో నిక్షిప్తమైన సందేశము యొక్క ముగింపులో కూడా అదే ఉత్తర, దక్షిణ రాజుల మధ్య యుద్ధము చిత్రీకరించబడును, కాని విరుద్ధ ఫలితములతో. ఆ ఆరంభము 1798లోని "అంత్యకాలము"ను సూచించెను, మరియు ఆ అంతిమ సంగ్రామము 1989లోని "అంత్యకాలము"ను సూచించును. ఈ వచనము తన లిఖిత సాక్ష్యములో "అల్ఫా మరియు ఓమెగా" అనే సంతకాన్ని, "ఆదియు అంత్యము"ను, కలిగియున్నది.

ఆ వచనపు యథార్థ చరిత్ర 1989లో సోవియట్ సంఘము పతనానంతరం కూడా, నలభై ఒకటవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టం వరకూ కొనసాగుతుంది. ఆ ఆదివారపు చట్టం సమయమున ఆధునిక బాబిలోను యొక్క త్రివిధ ఐక్యత వేగవంతమైన సంఘటనల పరంపర ద్వారా స్థాపితమగుతుంది. కాబట్టి 1798లో ప్రాణాంతక గాయం పడియబడినప్పుడు, అలాగే తూరు వ్యభిచారిణి మరవబడినప్పుడు, నలభై వచనం ఆరంభమవుతుంది. ఆ వచనం ప్రతినిధ్యం చేసే చరిత్ర నలభై ఒకటవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టం వద్ద సమగ్రంగా ముగుస్తుంది; అక్కడ ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపరచబడుతుంది, తూరు వ్యభిచారిణి స్మరించబడుతుంది. ఆరంభమునకును సమాప్తమునకును సంబంధించిన చిహ్నము ఆ వచనములోని పాఠ్యంపైనే గాక, ఆ వచనం ప్రతినిధ్యం చేసే సమస్త చరిత్రపైన కూడ లేఖింపబడియున్నది. ఆ వచనం ప్రవచనాత్మక చట్రాన్ని గుర్తిస్తుంది; అది కేవలం పేగనత్వము (డ్రాగను) మరియు పాప్త్వము (మృగము) మీదనే ఆధారపడినది కాదు; అపితు లోకాన్ని ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించే మూడు వ్యతిచ్ఛిన్నతకారి అధికారముల నిర్మాణాన్ని గుర్తింపజేస్తుంది.

మిల్లర్ యొక్క ప్రవచనాత్మక చట్రం దేవుని పరిశీలనా తీర్పు ఆగమనాన్ని ప్రకటించింది, మరియు ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్క ప్రవచనాత్మక చట్రం దేవుని కార్యనిర్వాహక తీర్పు ఆగమనాన్ని ప్రకటిస్తోంది. 1989లో ‘కాలాంతమందు’, సోవియట్ యూనియన్ పతనంతో దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలు ముద్రలు విప్పబడ్డప్పుడు, మూడు దశల పరీక్ష మరియు శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ప్రారంభమైంది. 1798లో ముద్రలు విప్పబడిన ఉలై నది దర్శనాన్ని సమ్యగ్గా అవగాహన చేసుకోవుటకు, మిల్లర్ పేగనిజమును మరియు పాపసత్వమును మాత్రమే చూశాడు గాని విశ్వాసత్యాగి ప్రొటెస్టాంటిజమును చూడలేదు అనే భేదాన్ని తప్పనిసరిగా గ్రహించాలి.

ఆ పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.