దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నలభై

దానియేలు మొదటి అధ్యాయం, దానియేలు నాల్గవ అధ్యాయముతో సమాంతరంగా ఉంచి పరిశీలించినపుడు, 1798 నుండి 1844 వరకు మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్రను ప్రతిబింబిస్తుంది. ఆ చరిత్రలో దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడింది, మరియు విప్పబడిన భాగము ఏననగా ఏడవ, ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయములు. "పంక్తిపైన పంక్తి"గా అమర్చిన మొదటి, నాల్గవ, ఆపై ఏడవ నుండి తొమ్మిదవ అధ్యాయములు, మొదటి దూతకు సంబంధించిన మిల్లరైట్ ఉద్యమ చరిత్రను చిత్రీకరిస్తాయి.

ఆ చరిత్రకాలంలో (1798 నుండి 1844 వరకు), అడ్వెంటిజము యొక్క మూలసత్యములు స్థాపించబడినవి, మరియు ఆ సత్యములు అంతిమంగా 1843 పయనీర్ పటంపై ప్రతిరూపింపబడ్డాయి. దానియేలు గ్రంథము ద్వితీయ అధ్యాయంలోని నెబుకద్నెజరు యొక్క ప్రతిమ ఆ పటంపై ఉంది. దానియేలు గ్రంథము సప్తమ, అష్టమ అధ్యాయాల దర్శనాలు ఆ పటంపై ఉన్నాయి. అష్టమ అధ్యాయంలోని “దైనందినము” ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది; అలాగే లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు” కూడా ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది. ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంలో ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా, ఇస్లాం యొక్క మూడు విపత్తులు అక్కడ ఉన్నాయి. ఆ మూలసత్యములు దాడికి లోనుకాబోవని దేవుడు పునఃపునః ముందస్తుగా హెచ్చరించాడు.

దేవుని అంత్యదిన ప్రజల భాగస్వామ్యంతో నెరవేర్చబడవలసిన, మురికిని తొలగించే బ్రష్ పట్టుకున్న మనిషి యొక్క కార్యము, యెషయా అంత్యదిన ప్రజలను మరియు వారు చేయుటకు పిలువబడిన కార్యమును గుర్తించుచున్న సందర్భములోను కూడా ప్రతీకాత్మకముగా సూచించబడినది; ఎందుకనగా అంత్యదినములు రాకమునుపే పునాదులు తప్పులచేత పాతిపెట్టబడుటకు నిర్ణీతమైయుండెను.

"పూర్వపు శూన్యస్థలములు" అనే పదబంధం, పగనిజం మరియు పాపత్వము అనే రెండు శూన్యపరచు శక్తులతో సంబంధిత సిద్ధాంతసత్యాలను సూచిస్తుంది. ముందుగా పగనిజం, దాని తరువాత పాపత్వము అనే ఈ రెండు శూన్యపరచు శక్తుల క్రమాన్నే, తను ప్రతిపాదించిన ప్రతి ప్రవచనానికి చట్రంగా విలియం మిల్లర్ వినియోగించాడు.

చట్రరూపంగా ప్రతినిధీకరించబడిన ప్రవచనపు నిర్మాణం అనేది, ఆ రెండు అధికారాల చరిత్ర మరియు వాటి పరస్పర సంబంధమే. “నివసించుటకు మార్గములు”ను పునరుద్ధరించుట అనగా, అతని స్వప్నములో దుమ్మును తుడిచే మనిషి చేసిన కార్యద్వారా ప్రతీకరించబడిన మిల్లర్ యొక్క చట్రాన్ని పునరుద్ధరించుటే. మునుపటి పాడుబాట్ల పునరుద్ధరణను గుర్తించుటకై, యెషయా, ఎజ్రా యొక్క చరిత్రను మరియు బాబులోనుండి తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును పునర్నిర్మించిన వారిని దృష్టాంతంగా వినియోగించాడు.

ఎజ్రా మరియు యెరూషలేమును దిద్దుబాటు చేసిన వారు, నివసింపబడునట్లు మార్గములను పునరుద్ధరించువారైన "శేషము"ను ప్రతినిధించుదురు; మరియు వారు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని ప్రార్థన యొక్క సందర్భంలో కార్యాన్ని నెరవేర్చుచున్నవారే. దానిని ఎజ్రా యీలాగు ఉటంకించుచున్నాడు: "మన పితరుల దినములనుండి ఈ దినము వరకును మేము ఘోర అపరాధములో నుండియున్నాము; మరియు మా అక్రమములనుబట్టి మేమును, మా రాజులును, మా యాజకులును దేశముల రాజుల చేతికి, ఖడ్గమునకు, చెరలోనికి, దోపిడికి, ముఖలజ్జకు అప్పగింపబడియున్నాము." ఆయన సూచించిన "దినము" అనగా, అంత్యదినముల "శేషము" నివసింపబడునట్లు మార్గములను పునరుద్ధరించు ఆ "దినమే".

ఎజ్రాకు చెందిన శేషులు మూడు దినములన్నర ముగింపున పునరుత్థానము పొందిన వారిైన ఇద్దరు సాక్షులే; మరియు దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో నిరూపించినట్లుగా, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ప్రార్థనను నెరవేర్చుదురు. ఎజ్రా మరియు ఆయన సహకారులు నిర్వాసము నుండి తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును పునర్నిర్మించినప్పుడు, వారు మిల్లరు యొక్క రత్నములను పునరుద్ధరించుటయనే కార్యానికి ప్రతిరూపమై నిలిచిరి; ఇదే మిల్లరు యొక్క పునాది సత్యములను పునరుద్ధరించుటయనే కార్యము. ఈ కారణంగా, మిల్లరు కార్యమునకు సంబంధించిన చట్రాన్ని అవగతం చేసికొనుట అత్యావశ్యకము.

యెషయాలోని రెండు భాగములలోను, కార్యము అనేక తరాల పునాదులను లేపి, పూర్వపు పాడుబాట్లను పునరుద్ధరించుటయే. యెషయా, ప్రత్యక్ష నిర్మాణ కార్యముచే ఉదాహరించబడిన ఒక ఆత్మీయ కార్యాన్ని గుర్తించుచున్నాడు. ఆ పునాదులు కాపాడబడవలసినవి; అయితే చివరకు అవి నకిలీ రత్నాల తప్పుడు పునాదిచేత సంపూర్ణముగా కప్పిపుచ్చబడ్డాయి. యెషయా సూచించినవారు, ఆక్షరార్థపు ఇటుకలును రాళ్లును కాక, మిల్లరైట్ల మౌలిక సత్యములనే పునరుద్ధరించుచున్నారు. ఆ సత్యాలకు ప్రతీక, పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును "seven times" కాలము పాటు త్రొక్కివేసిన రెండు నిర్జనకర శక్తుల గురించిన మిల్లర్ యొక్క రూపరేఖయే.

ఆ పునరుద్ధారణ కార్యము, పునాదులను మరియు అనేక తరముల పాడుబడిన స్థలములను లేపుటగా చిత్రీకరించబడింది; మరియు అది, ఇక్కడ కొద్దిగా, అక్కడ కొద్దిగా అనే విధానముచేత ప్రవచన రేఖపై ప్రవచన రేఖను అమర్చుచు, మూలాధార సత్యములను పునఃస్థాపించు ప్రవక్తీయ కార్యమును సూచిస్తుంది. పునాదులను మరియు పాడుబడిన స్థలములను పునఃస్థాపించుటయనే ఈ కార్యము, హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయంలోని రెండు పలకలు అయిన 1843 మరియు 1850 అగ్రగాముల చార్ట్లపై ప్రతిరూపింపబడ్డ మూల సత్యములను సమర్పించి, సమర్థించి, రక్షించుటయే. మరియు ఆ కార్యము ‘రేఖపై రేఖ’ అనే అంత్యవర్షపు విధానశాస్త్రముచేత నెరవేర్చబడుతుంది. అది, మిల్లరు స్వప్నములోని తప్పుడు రత్నములచే ప్రతినిధీకరించబడిన కపట పునాదిని నిలబెట్టదలచిన వారితోనున్న వివాదములో, యిర్మీయా పేర్కొన్న పురాతన మార్గములకు తిరిగి వచ్చుటయనే కార్యము.

అంత్యదినములలో నిలబడుటకై ప్రజలను సిద్ధపరచుటయనే కార్యము, యెహెజ్కేలు గ్రంథము ముప్పైఏడు వ అధ్యాయములోని రెండు ప్రవచనములతో సంబంధించియున్న కార్యమే. అరణ్యంలో మొఱపెట్టిన స్వరమని యెషయా ప్రవచించినద్వారా ఒక సందేశము ప్రకటించబడును; యెహెజ్కేలు మొదటి సందేశము సోదొము, ఐగుప్తు అనబడే నగరపు వీధిలో మూడున్నర దినములు మృతులై నుండిన వారిని ఏకపరచును. తదుపరి, తాము మత్తయి సువార్తలోని పది కన్యల ఉపమానములో పేర్కొన్న ఆలస్యకాలములో నుండినవారమని వారు గ్రహించుదురు. తిరిగి రావలెనని యెడల మలినమైనదానిలోనుండి మూల్యమైనదాన్ని వేరుచేయుమని యిర్మియాకు ఇచ్చబడిన పిలుపును వారు వినుదురు. ఇంకా, దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములోని ప్రార్థనను వర్తమాన సత్యమని వారు గుర్తించుదురు. కాబట్టి, వారు సువార్త నిర్దేశించిన నిబందనలను అంగీకరించి నెరవేర్చి తిరిగి రావలెనని ఎన్నుకుంటే, వారు యెహెజ్కేలు రెండవ సందేశమును స్వీకరించి తమ పాదములమీద నిలిచి శక్తివంతమైన సైన్యముగా నిలుచుదురు.

అంత్యదినములలో నిలబడునట్లు ఒక జనమును సిద్ధపరచుటయనే కార్యము, “వరుస మీద వరుస” అనే అంత్యవర్షపు విధానము ద్వారా నెరవేర్చబడుతుంది. ఆ కార్యములో, 1843 మరియు 1850 పయనీర్ పట్టికలపై ప్రతినిధీకరించబడిన మిల్లరైట్ సత్యములను పునరుద్ధరించుటయనే కార్యము కూడ సమ్మిళితమైయున్నది. ఆ రెండు పట్టికలే హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలు; అవి ఒకటి మీద మరొకటి ఉంచబడవలసినవి (వరుస మీద వరుస), అట్లు ఉంచినప్పుడు ఆ రెండు పట్టికలు ధూళి బురుషముతోనున్న మనిషిచే అంత్యదినములలో పునరుద్ధరింపబడవలసిన పునాది సత్యములను ప్రతినిధీకరిస్తాయి.

వాటిని కలిపి, రేఖపై రేఖగా అమర్చినప్పుడు, 1843 చార్టులోని పొరపాటు గుర్తించబడింది; తదనంతరం అది 1850 చార్టులో సరిదిద్దబడింది. వాటిని ఒకే పట్టికగా (రేఖపై రేఖగా) పరిగణించినప్పుడు, అవి దేవుని ప్రజల అనుభవమును మరియు ఏడు గర్జనల దాగిన చరిత్రను ప్రతినిధిత్వం చేస్తాయి; ఎందుకంటే అవన్నీ కలిసి మొదటి నిరాశను, విలంబకాలాన్ని, అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱను, 1844 అక్టోబరు 22ని, మరియు మహా నిరాశను చిత్రీకరిస్తాయి.

ఏడు గర్జనల గూఢ చరిత్ర అనేది మొదటి నిరాశ, మధ్యరాత్రి పిలుపు, మరియు మహా నిరాశ. అది సత్యపు నిర్మాణము; ఏలయనగా, హెబ్రీ భాషలో “సత్యం” అనే పదమునకు తొలి అక్షరమును అంత్య అక్షరమును కలిగిన నిర్మాణమే, ఆ చరిత్రలోని తొలి మరియు అంత్య నిరాశలైన వాటితో సమానమై యున్నది; దానిపైనే సత్యము ఆధారపడియున్నది. ఆ పదములోని మధ్య అక్షరమే, హెబ్రీ అక్షరమాలలో పదమూడవ అక్షరం, అది తిరుగుబాటుకు చిహ్నము; మధ్యరాత్రి పిలుపు సందేశమును తిరస్కరించువారిచేత అది ప్రతినిధింపబడుతుంది. ఆ రెండు చార్టులను కలిపినప్పుడు, అవి మిల్లరైట్ల ప్రవచనా సత్యములకు రెండు సాక్షులను సమకూర్చును; ఆ సత్యములు “dirt brush man” చేత పునరుద్ధరింపబడవలసినవైయున్నవి; అలాగే, అవి నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క అనుభవానికి ప్రతిరూపమైన అనుభవమును కూడా గుర్తించును.

పతాకముగా ఉండుటకు పిలువబడిన వారు (నూట నలభై నాలుగు వేల మంది) తమ ప్రథమ నిరాశను 2020 జూలై 18న ఎదుర్కొన్నారు; అనంతరం 2023 జూలైలో, అరణ్యంలో మొఱ్ఱ పెట్టుచున్న స్వరం ద్వారా వచ్చిన ఒక సందేశము వారికి అందించబడెను. ఆ స్వరం వారిని తిరిగి రావలెనని పిలిచెను.

ఏడు ఉరుముల గూఢచరిత్రలో ఇదే దశలో తిరుగుబాటు ప్రత్యక్షమగును; ఎందుకనగా తదుపరి మార్గసూచికం ధూళి బ్రష్ పట్టిన మనిషి రత్నములను సంగ్రహించి వాటిని పెట్టెలో వేయు సమయం. అప్పుడు అవి పది రెట్లు ప్రకాశించును. ఆ దశలోనే మిల్లర్ మేల్కొనెను. కన్యలు (మిల్లర్) మేల్కొనునప్పుడు, అప్పటికే ఆలస్యమైయుండును. అనేక తరాల పాడుబాట్ల పునరుద్ధరణ అనేది ఇద్దరు సాక్షులు తప్పనిసరిగా పాలుపంచుకోవలసిన కార్యము. ఆ కార్యము ఇప్పుడు నిర్వహింపబడుచున్నది.

దానియేలు గ్రంథము యొక్క ఏడవ, ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయాలలోని ఉలై నది దర్శనము ద్వారా ప్రతినిధ్యం చేయబడిన ప్రవచనముల విషయమై, విలియం మిల్లర్ ఏర్పరచిన రూపరేఖ పేగనిజం మరియు పాపత్వము అన్న రెండు విరానకారి శక్తులపై నిలిచివుంది; అలాగే ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్క రూపరేఖ పేగనిజం (డ్రాగన్), ఆ తరువాత పాపత్వము (మృగం), మరియు పతిత ప్రొటెస్టాంటిజం (అబద్ధప్రవక్త)గా నిలుస్తుంది. ఈ రెండు రూపరేఖలను స్థాపించు కీలకము అపొస్తలుడు పౌలు రచనలే. అపొస్తలుడు పౌలు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలును ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుతో అనుసంధానించిన ప్రవచన స్వరం. ఆయన పరివర్తనకు ముందు, పౌలు పేరు ‘సౌలు’యై యుండెను; దాని అర్థము ‘ఎంచుకోబడినవాడు’ లేదా ‘నియమింపబడినవాడు’.

పౌలు అన్యజనులకు అపొస్తలుడిగా ఉండుటకు ఎంపిక చేయబడ్డాడు (ఎంచుకోబడినవాడు), మరియు ఇతడు ఇతర విషయాలతో పాటు పాత నిబంధనపై తన అవగాహననిమిత్తముగాను ఎంపిక చేయబడ్డాడు. కొత్త నిబంధనలో ఎక్కువ భాగాన్ని రచించినవాడైయుండగా, పౌలు కలిగినంత పాత నిబంధన అవగాహనను కొత్త నిబంధన రచయితలలో మరెవ్వరూ కలిగిలేరు. సువార్తను అన్యజనులకు ప్రకటించుటలో ముందుండి నాయకత్వం వహించుటకై ఆయన ఎంపిక చేయబడ్డాడు; అయితే శిలువ కాలానంతర ప్రవచనాత్మక చరిత్రను పాత నిబంధన ప్రవచనాత్మక చరిత్రలతో సంబంధింపజేసి ఆ సంబంధాన్ని స్థాపించుటకైను ఆయనే ఎంపిక చేయబడ్డాడు. పౌలు సాక్ష్యం లేకపోయినచో, మిల్లరైటుల ప్రవచన అవగాహనయు, ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్కదియును అసలుండేవి కావు. దేవుని ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా భౌతిక ఇశ్రాయేలు దేవునిచేత విడాకులిచ్చబడి తొలగింపబడిన ఆ చరిత్రయందే, అప్పటికి దేవునిచేత విడువబడినదైన ఆ ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు, ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకుగల ప్రవచనాత్మక చరిత్రకు చిహ్నమని గుర్తించుటకై పౌలు ఎంపిక చేయబడ్డాడు. మొదటి మరియు మూడవ దూతల ఉద్యమముల కొరకు అవసరమైన ప్రవచన నియమాలు ప్రధానంగా అపొస్తలుడైన పౌలు రచనలపై ఆధారపడినవే.

ఈ కారణంగా, పౌలు గుర్తించిన, రెండు పాడుచేయు అధికారాల చట్రంలో స్థాపించబడిన మిల్లరైటుల సందేశాన్ని ప్రభావితం చేసిన ప్రవచన సూత్రాల్లో కొన్నింటిని మేము పరిశీలిస్తాము; అలాగే, ఆ సూత్రాలు మూడు పాడుచేయు అధికారాల చట్రంపై ఎలా ప్రభావం చూపుతాయో కూడా పరిశీలిస్తాము.

పది సంక్షిప్త వచనములలో, ఎర్ర సముద్ర దాటుటలో బాప్తిస్మ విధి ప్రతిరూపించబడెనని, పురాతన ఇశ్రాయేలు వెంబడి వచ్చిన శిల ‘ఆత్మిక శిల’యైయుండి, అది క్రీస్తేనని పౌలు పేర్కొంటాడు. ఆయన పురాతన ఇశ్రాయేలు అంత్యదినములలో నివసించువారికి నిదర్శనమని కూడా తెలియజేస్తాడు. ఈ వాక్యభాగము ఒక హెచ్చరిక; మరియు సత్యమును నిలబెట్టువారికీ సత్యమునకు విరోధించువారికీ మధ్య వివాద విషయముగా నిలుచున్నది. అడ్వెంటిస్ట్ తత్త్వవేత్తలు, పౌలు కేవలం పురాతన ఇశ్రాయేలు చరిత్రలు అంత్యదినములలో నివసించువారు గ్రహించవలసిన నైతిక పాఠములను చిత్రిస్తున్నాయని మాత్రమే గుర్తించెనని బోధిస్తారు; అయితే శారీరక ఇశ్రాయేలు చరిత్రలు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు చేత నిజంగా పునరావృతమగవలెనని పౌలు సూచించలేదని వారు దృఢంగా నొక్కిచెబుతున్నారు. పౌలు ఉద్దేశించిన దాని యథార్థార్థమును ధృవీకరించుటకు సహోదరి వైట్ ఈ భాగమును తరచుగా ఉపయోగిస్తారు.

వచనములలో పౌలు ఉద్దేశించిన భావాన్ని సిస్టర్ వైట్ ఈ విధంగా సంక్షేపిస్తుంది: “పురాతన నిబంధన చరిత్రలోని మహత్తర సంఘటనలు మరియు గంభీర కార్యవ్యవహారాలు ఈ అంతిమ దినములలో సంఘములో పునరావృతమవుతూ వచ్చి, ఇప్పటికీ పునరావృతమవుతూనే ఉన్నాయి.” పురాతన ఇశ్రాయేలు ఆక్షరార్థక ఇశ్రాయేలు చరిత్రను ప్రతీకాత్మకంగా ఆవిష్కరిస్తుందని పౌలు చేసిన గుర్తింపును దెబ్బతీయాలనే ప్రయత్నంలో, సాతాను ఈ ప్రవచన సూత్రంపై రెండు ప్రధాన దాడులను మోపాడు. అందులో మొదటిది, నేను ఇప్పటికే పేర్కొన్నదే, అంటే ఆ చరిత్రలు నైతిక పాఠాలను సూచిస్తున్నాయని మాత్రమేగాను పౌలు గుర్తించాడనే వాదన. ఆ తప్పుడు బోధ అర్ధసత్యం; అర్ధసత్యం సర్వథా సత్యం కాదు. పురాతన ఇశ్రాయేలు చరిత్రనుండి ఉద్భవించగల నైతిక పాఠాలు ఈ అంతిమ దినములలో జీవించువారికి ప్రయోజనార్థమే అనేది సత్యమే; కాని ఆ వాస్తవాన్ని, ఆ చరిత్రలు కూడా పునరావృతమగు సంఘటనలకు ఒక నిదర్శనమని నిరాకరించుటకు వినియోగించినప్పుడు, అది సత్యాన్ని నిరాకరించుటకై రూపుదిద్దుకున్న అర్ధసత్యమైపోతుంది.

ఒక సత్యమును మరొక సత్యమును నిరాకరించుటకై వినియోగింపకూడదు; ఎందుకనగా అట్లు చేసినపుడు, దీని వలన దేవుని సత్యము అబద్ధముగా మారుతుంది.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు చరిత్ర కేవలం నైతిక పాఠములనే సూచించునని చెప్పే బోధన, దేవుని ప్రవచన వాక్యాన్ని ధ్వంసపరచుటకై ఆద్వెంటిస్ట్ ధర్మశాస్త్రవేత్తలచే తరచుగా వినియోగింపబడుచున్నది; మరియు దేవుని ప్రజలను అబద్ధాన్ని స్వీకరించునట్లుగా మోసపరచుటకై సిద్ధపరచిన కల్పితకథల వంటకములో చేర్చబడిన అర్ధసత్యములలో ఇదొకటి; వారు స్వీకరించు ఆ అబద్ధము అపొస్తలుడు పౌలు రచనలలో గుర్తింపబడినది.

పురాతన ఇశ్రాయేలు చరిత్ర ఆధునిక ఇశ్రాయేలు చరిత్రను సూచించునన్న సూత్రంపై జరిగిన మరొక ప్రధాన దాడి, ప్రతిసంస్కరణ చరిత్రకాలంలో జెసూట్లు ఆవిష్కరించినదై, అది పురాతన ఇశ్రాయేలు చరిత్ర పునరావృతమవుతుందనే భావనకు సమ్మతించడమనే రూపంలో ఉంది. జెసూట్ల అసత్యం ఏమనగా, ఆ చరిత్ర ఆధ్యాత్మికంగా కాదు, అక్షరార్థంగా పునరావృతమౌతుందనేది. రోమ్‌లోని పోప్ బైబిల్ ప్రవచనంలోని ప్రతిక్రీస్తు అనే అవగాహన ఏర్పడకుండునట్లు చేయు మార్గముగా ఆ అసత్యం కల్పించబడింది; ఎందుకనగా ఆ బోధన చివరి దినములలో ప్రతిక్రీస్తు ఉన్నాడనే సత్యానికి సమ్మతించుచున్నను, ప్రతిక్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక అధికారము కాదు, సాక్షాత్ అధికారముచే ప్రతినిధీకరింపబడినవాడని వాదించుచున్నది. అప్పుడు ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములో నుదుటిపై రహస్యమైన బాబిలోను అని వ్రాయబడియున్న వ్యభిచారిణి, యథార్థ బాబిలోను దేశంలోనే, అది నేటి ఇరాక్, ఉద్భవించు వ్యభిచారిణిగా భావింపబడుతుంది.

పోప్ ఒక ఆక్షరార్థ వ్యక్తి; అతడు ఒక ఆక్షరార్థ శక్తికి (కతోలిక చర్చి) ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు. అయితే అతడు మరియు అతని సంస్థ ఆక్షరార్థ బాబిలోను ద్వారా ప్రవచనపరంగా గుర్తింపబడ్డారు; మరియు అంతిక్రీస్తు విషయము ఒక ఆక్షరార్థ ఉదాహరణకు ఆధ్యాత్మిక నెరవేర్పుగా ప్రతిపాదించబడినపుడే వారు సముచితంగా గుర్తింపబడగలరు. పౌలు ఆక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలుకు దృష్టాంతమని నిర్దేశించినప్పటికీ, అతడు ప్రవేశపెట్టినది కొత్త ప్రవచన సత్యము కాదు; ఎందుకనగా అతని అవగాహన సాధారణంగా పాత నిబంధనపై ఆధారపడి యుండెను, మరియు అక్కడే అతని సాక్ష్యం స్థాపితమై యున్నది.

పౌలు అయినట్లుగా మనము క్రీస్తు సాక్షులమై యుండవలెను; ఆల్ఫా-ఓమెగా కేవలం ప్రాచీన ఇశ్రాయేలను మాత్రమే కాక, పరిశుద్ధ గ్రంథంలోని సమస్త ప్రాచీన జనములను కూడ, చివరి దినములలో జీవించువారిమీద "రాబోవు విషయములు"ను చూపుటకై ప్రతీకలుగా నియమించినవాడని. పౌలు పాత నిబంధనయందు నిపుణుడు; మరియు శరీరానుసారమైన ఇశ్రాయేలు యొక్క నిర్వహణ యుగము మరియు ఆత్మిక ఇశ్రాయేలు యొక్క నిర్వహణ యుగము మధ్య ప్రవచనాత్మక సేతువుగా ఆయన ఏలబెట్టబడ్డాడు. 1798లోను 1989లోను, తుదికాలమున జ్ఞానము పెరుగుటను గ్రహించిన వారిని ఆయన రచనలే మార్గదర్శకమయ్యాయి.

ప్రాచీన అక్షరార్థ బాబులోను, ప్రాచీన తూర్పుదిక్కు సంతానము, ప్రాచీన ఐగుప్తు, ప్రాచీన గ్రీకు దేశము, మరియు ప్రాచీన మీదో-పారసీక సామ్రాజ్యము ప్రపంచాంతకాలంలోని ఆత్మిక శక్తుల ప్రతీకలై యున్నవి. ఆ ప్రాచీన ప్రతీకలు ముందుగా ఉండే అక్షరార్థ రూపములు; తరువాతి ఆత్మిక వాస్తవాలను ప్రతినిధ్యం వహిస్తాయి. అక్షరార్థ ఆదాము ఆత్మిక ఆదామునికి (అతడే క్రీస్తు) ప్రతీకయని పౌలు అంతవరకును స్పష్టం చేస్తున్నాడు.

మొదటి ఆదాము మరియు చివరి ఆదాము విషయమై పౌలు బోధిస్తున్న కొన్ని అత్యంత గంభీరమైన పాఠాలు ఉన్నప్పటికీ, అతడు ఆ ప్రకరణంలో అత్యంత స్పష్టంగా ప్రతిపాదించిన సూత్రాన్ని మేము కేవలం గుర్తిస్తున్నాము; అతడు ఇలా చెప్పినప్పుడు: "మొదటిది ఆధ్యాత్మికమైనది కాదు; సహజమైనదే మొదటిది; తరువాత ఆధ్యాత్మికమైనది." ఇక్కడ పౌలు "సహజమైనది"గా గుర్తిస్తున్న పదక్షరార్థమైనదే మొదటిది, మరియు ఆధ్యాత్మికమైనది చివరిది. పదక్షరార్థమైన ఇశ్రాయేలు మొదటిది, మరియు సహజమైనదే; ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు "తరువాత" వచ్చును.

నిజార్థ బబులోను, ఆత్మీయ బబులోనుకు పూర్వగామి. పౌలుని రచనల్లో రేఖాంకితమయ్యే తదుపరి ముఖ్యాంశం, నిజార్థం నుండి ఆత్మీయతకు మార్పును ఎప్పుడు వర్తింపవలెనో అనే చరిత్రలోని సమయబిందువు. ఆ సమయ నిర్దేశం సిలువ యొక్క కాలపర్వమే; అదే సమయంలో నిజార్థం నుండి ఆత్మీయతకు జరిగే ప్రవచనాత్మక మార్పు గుర్తింపబడుతుంది.

నీ జన్మహక్కు ఏదైయున్నా, దానికి ప్రాధాన్యం లేదు; నీవు క్రీస్తును ఎప్పుడు స్వీకరించిననూ, అప్పుడే నీవు అబ్రాహాము విత్తనమగుదువు. నీవు శారీరక ఇశ్రాయేలు కావు; నీవు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు వి. శారీరకమునుండి ఆత్మీయమునకు అయిన మార్పు శిలువయే. పౌలు మానవజాతిని రెండు వర్గాలుగా విభజించును. ప్రతి వర్గమునకును తమ తమ ఒడంబడిక యున్నది; ప్రతివీ అబ్రాహాము సంతతివారే. ప్రతి వర్గమునకు తమ కుటుంబమును మరియు ఒడంబడికను సూచించే ఒక నగరం యున్నది. ప్రతివాడు శారీరక ఆదాము కుమారుడో లేదా ఆత్మీయ ఆదాము కుమారుడో అగును.

సిలువ కాలంలో, ప్రాచీన శబ్దార్థ విషయాలు ఆధునిక ఆధ్యాత్మిక విషయాల చిహ్నాలుగా మారాయి. అపొస్తలుడైన పౌలు ఈ మూలభూత ప్రవచనా సత్యాలను స్పష్టీకరించాడు; అవే విలియం మిల్లర్‌కు రెండు పాడుచేయు శక్తుల యొక్క రూపరేఖను స్థాపించుటకు వీలు కల్పించాయి, ఆ రూపరేఖపైనే అతడు తన ప్రవచనా తీర్మానాలన్నిటిని ఆధారపరిచాడు. అపొస్తలుడైన పౌలు నిర్వహించిన అదే కార్యమే, ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్క సమస్త ప్రవచనా తీర్మానాలకు రూపరేఖగా నిలిచే మూడు పాడుచేయు శక్తులను గుర్తింపజేస్తుంది.

ఏడవ, ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయములలోని ఉలై నది దర్శనముచేత సూచింపబడిన జ్ఞానవృద్ధి విషయమై మిల్లర్ అవగాహనకు చెందిన చట్రం, దానియేలు గ్రంథములోని "నిత్యము" అనేది అన్యమత రోమును సూచించునని అతడు కనుగొన్న ఆ ఆవిష్కరణపై ఆధారపడినది. ఆ ఆవిష్కరణను అతడు పౌలు థెస్సలొనీకయులకు వ్రాసిన ద్వితీయ పత్రికలో కనుగొన్నాడు. ఆ అవగాహనే, అంత్యదినములలో ఏడవ దిన ఆడ్వెంటిస్టులపై బలమైన మోసము రాబట్టే ప్రవచనాత్మక "అబద్ధం"తో సంబంధించి గుర్తింపబడిన ప్రధాన సత్యము.

పౌలుని లేఖలో మిల్లర్ గుర్తించినదేమిటో పరిశీలిస్తూ, ఉలై నది దర్శనం ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన జ్ఞానవృద్ధి అంశంపై మా అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.