దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నలభై రెండు

బాప్తిస్మమిచ్చువాడైన యోహాను ఒక సంధాన కడియమైన ప్రవక్త.

యేసు కూడా అనుసంధాన కడియమయిన ప్రవక్త అయ్యెను.

బాప్తిస్మకర్త యోహాను యొక్క ప్రవక్తీయ సేవలో, భూమ్యస్థ నిర్వహణను పరలోక పరిశుద్ధస్థలముతో అనుసంధానించుట కూడ సమ్మిళితమై యుండెను. యేసును మొదటిసారిగా దర్శించినప్పుడు యోహాను పలికిన తొలి మాటలు ఇవి:

కాని, యోహాను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు నుండి ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు జరుగుతున్న పరివర్తనాన్ని గుర్తించవలసినవాడై ఉన్నప్పటికీ, ఆ పరివర్తనము గూర్చిన ఆయన అవగాహన పరిమితమైనదే.

భౌతికము నుండి ఆత్మికమునకు జరుగుతున్న పరివర్తనానికి సంబంధించిన ప్రవచన అన్వయాలను గుర్తించుటకై సేతువుగా ఉన్న ప్రవక్తగాను అపొస్తలుడు పౌలు కూడ ఉండెను. భౌతిక యెరూషలేము ఇక ప్రవచనములోని యెరూషలేము కాదని అతడు గ్రహించెను; ఏలయనగా, అది అప్పటికే ఆకాశీయ యెరూషలేముగా పరివర్తితమై యుండెను.

మనము పరిశీలిస్తున్న 2 థెస్సలొనీకయులకు రెండవ అధ్యాయంలో, ఆధ్యాత్మిక పాపత్వ రోము సింహాసనారోహణాన్ని 538 సంవత్సరము వరకు నిరోధించిన శక్తి సాక్షాత్ అన్యమతీయ రోమని పౌలు గుర్తించాడు. ఆ అధ్యాయంలోనే, దేవుని ఆలయంలో ఆసీనుడైయున్న 'పాపపురుషుడు' దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం ముప్పై ఆరవ వచనంలో గుర్తించిన అదే 'రాజు' అని ఆయన నిర్ధారించాడు. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలలోని 'ఉత్తర రాజు' పాపత్వమేనని నిరూపితమవడం, 1989లోని జ్ఞానవృద్ధి నుండి ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా అనుసరించిన సత్యపు రూపరేఖను స్థాపించుటకు కీలకమైంది.

అదే అధ్యాయంలో, అపొస్తలుడు పౌలు, విగ్రహారాధక రోము తొలగింపబడే సమయము వచ్చేవరకు పాపస్వామ్యోదయాన్ని నిరోధించిన విగ్రహారాధక రోముని కార్యాన్ని గుర్తించాడు; అట్లే, దానియేలు గ్రంథములోని ‘దైనందినము’ అనేది విగ్రహారాధక రోమునేనని ఆయన నిర్ధారించాడు. ఆ సత్యమే, 1798లో జ్ఞానవృద్ధికి దారి తీసిన సత్యపు చట్రాన్ని స్థాపించుటకు కీలకమైంది.

విలియం మిల్లర్ యొక్క చరిత్రలో, ఫిలడెల్ఫియా ఉద్యమము నుండి లవోదికియా ఉద్యమమునకు మార్పు సంభవించవలసిన సమయమున ఆ సందేశము ప్రకటించబడెను. ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్క చరిత్రలో, లవోదికియా ఉద్యమము నుండి ఫిలడెల్ఫియా ఉద్యమమునకు మార్పు ప్రస్తుతం సంభవించుచున్నది.

రెండవ థెస్సలొనీకయులకు పత్రికలో పౌలు ప్రతిపాదించి స్పష్టపరచిన, సాక్షాత్ విగ్రహారాధక రోమునుండి ఆధ్యాత్మిక పోపాధీన రోమునకు జరిగిన పరివర్తనను గుర్తించి తెలుపిన సత్యము, మిల్లర్‌ యొక్క ప్రవచన అవగాహనకు చట్రమైంది. సాక్షాత్తు నుండీ ఆధ్యాత్మికానికి జరిగే పరివర్తనను వివరిచుటకై స్నానకర్త యోహాను కూడా, పౌలు కూడా లేపబడియారు. విలియం మిల్లర్‌కు స్నానకర్త యోహాను ప్రాతిరూపుడయ్యాడు; అతని కార్యములో, విగ్రహారాధక రోము మరియు పోపాధీన రోము మధ్యనున్న సంబంధమును, వాటి మధ్యనున్న పరివర్తనను—యోహాను గుర్తించుటకై లేపబడిన ఆ పరివర్తననే—గుర్తించుట అతనికి అత్యావశ్యకమైంది.

దానియేలు గ్రంథములో 'నిత్యము' గురించిన ఐదు ఉల్లేఖనలు ఉన్నవి; అవన్నియు పాపత్వ శక్తి సంకేతముకంటే ముందుగా కనిపించుచున్నవి. మేము పరిశీలిస్తున్న ప్రవచనా దశాంతరము యొక్క సందర్భములో, ఆ ఐదు ఉల్లేఖనములన్నియు సాక్షాత్ రోము నుండి ఆధ్యాత్మిక రోమునకు జరిగే మార్పును లోనుచేసుకున్నవే. దానియేలు గ్రంథములోని 'నిత్యము' హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలపై ప్రతినిధికరించబడిన సత్యములలో ఒకటి గనుక, అది రక్షింపబడవలసిన స్థాపక సత్యము; చివరికి తప్పుడు మరియు నకిలీ రత్నములు, నాణములతో కప్పివేయబడబోయే సత్యము. ఆ రెండు పవిత్ర పటములపై ప్రతినిధికరించబడిన ప్రతి సత్యమునకు ఎలెన్ వైట్ రచనలలో నేరుగా ప్రేరిత సమర్థనలు ఉండుట యాదృచ్ఛికము కాదు. స్థాపక సత్యములలో ఏదైనను (అందులో 'నిత్యము'ను కూడా) తిరస్కరించుట అనగా, ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారమును ఏకకాలములో తిరస్కరించుటయే.

“తీర్పు సమయపు పిలుపు”ను ప్రకటించిన వారు, “the daily”ను పేగనిజము, లేదా పేగన్ రోము, లేదా రెండింటినీ సూచించే చిహ్నమని అర్థంచేసుకున్నారు. వారి అవగాహనలో ఈ విషయమూ ఉండెను: దానియేలు గ్రంథంలోని ఆ భాగములో “sacrifice” అనే పదము అసలుగా చెందదు; దానిని కింగ్ జేమ్స్ బైబిలు అనువాదకులు (మానవ జ్ఞానముచేత) చేర్చినదని వారు గ్రహించారు. ఆదికాల పయనీరుల అవగాహనలో ఇదియు భాగమైయుండెను: “the daily” ఎల్లప్పుడూ పాపత్వాధికారానికి సంబంధించిన రెండు చిహ్నాలలో ఏదో ఒకదానితో అనుబంధముగా ప్రతిపాదించబడుతుంది; మరియు పేగనిజము (“the daily”) ఎల్లప్పుడూ ఆ పాపత్వ చిహ్నానికి పూర్వముగా నిలుస్తుంది. ఆ చిహ్నాలు ప్రవచన చరిత్రలో ప్రవేశించిన క్రమంలోనే ఎల్లప్పుడూ గుర్తింపబడ్డాయి. దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథాలు, పాపత్వమునకు పూర్వంగా పేగనిజము ఉండే చారిత్రక క్రమం నుండి ఎప్పుడూ తప్పవు; మరియు ప్రకటన గ్రంథము అబద్ధ ప్రవక్త అను మూడవ వినాశనకారి శక్తిని పరిచయం చేసినప్పుడు, ఆ క్రమం ఎల్లప్పుడూ నిలుపబడుతుంది.

శిలువ సమయంలో ప్రవచనంలోని పదశః విషయాలు ఆత్మీయమైనవిగా పరివర్తించెనని పౌలు బోధన లేకుంటే, యోహాను తప్ప మిగిలిన సమస్త సువార్తలలో లభ్యమయ్యే యెరూషలేము వినాశనమునుగూర్చిన క్రీస్తు ప్రవచనముతో ఒక ద్వంద్వస్థితి ఏర్పడుతుంది. దానియేలు గ్రంథములోని 'దైనందినము'తో అనుసంధానితమైన పోపత్వానికి చెందిన రెండు సంకేతాలు 'పాడుబాటు కలిగించే అఘోరము' మరియు 'పాడుబాటు కలిగించే అతిక్రమము'. ఆ రెండు సంకేతాలు మృగముని ముద్రను (అఘోరము) మరియు మృగముని బింబాన్ని (అతిక్రమము) సూచిస్తాయి.

పాపాసనం తాను విధర్ములని తేల్చిన వారిని హత్య చేయుటకు వీలు కల్పించు అతిక్రమణ, చర్చి–రాష్ట్ర సమైక్యమే; ఆ సంబంధాన్ని చర్చియే నియంత్రించుచున్నది. అందువలన, దానియేలు చర్చి–రాష్ట్ర సమైక్యాన్నే—అది పాపాసన పశువుయొక్క ప్రతిరూపము—నాశనము కలుగజేయు అతిక్రమణగా సూచించుచున్నాడు. పవిత్ర గ్రంథము విగ్రహారాధనను అఘోరకార్యమని నిర్ధారించుచున్నది; మరియు పాపాసన అధికారమంతటి విగ్రహారాధన దాని విగ్రహ సబ్బత్ ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది; దానినే యోహాను పశువుయొక్క ముద్ర అని పిలుచుచున్నాడు, దానియేలు నాశనము కలుగజేయు అఘోరకార్యం అని పిలుచుచున్నాడు.

మేము ఈ వచనములను మరొక వ్యాసంలో మరింత విశదంగా పరిశీలించబోతున్నాము; అయితే, పదకొండవ వచనంలో క్రీస్తుకు విరోధంగా తనను తాను గొప్పపరచుకున్న అధికారము పేగను రోము. వారు ఆయన జనన సమయంలోనే ఆయనను హతముచేయుటకు ప్రయత్నించారు; చివరికి సిలువమీద ఆయనను హతముచేశారు. ఆ వచనం "తనచేత" (పేగను రోము), "దైనందినము తీసివేయబడెను" అని పేర్కొంటుంది. "తీసివేయబడెను"గా అనువదించబడిన హెబ్రీ పదము "rum"; దాని అర్థం "ఎత్తి నిలుపుట మరియు ఉన్నతపరచుట". పేగను రోము బహుదేవతారాధనమనే మతమును ఎత్తిపట్టి ఉన్నతపరచింది, మరియు చరిత్రలో వారు అచ్చంగా అదే చేశారు. అందుకే వారిని "పేగను" రోము అని పిలుస్తారు.

తదుపరి వచనం పాపాధీన రోమ్‌కు “host” (సైనిక శక్తి) అనుగ్రహించబడినదని, అది “the daily” (పేగన్ మతం)కు విరోధముగా, లేదా దానిని జయించుటకై నియోగించబడినదని తెలుపుతుంది. ఇది కూడా చరిత్రసత్యమే; ఎందుకంటే పాపాధికారము (ఆమెకు స్వసైన్యం ఎప్పుడూ లేకపోయినప్పటికీ) తన అధికారారోహణపై అమలైన నిరోధాన్ని అధిగమించుటకు సైనిక బలాన్ని వినియోగించింది. ఆ శక్తి పేగన్ రోమ్ నుండే వచ్చింది. ఆమె వినియోగించిన సైనిక శక్తి ఆమెకు “transgression” ద్వారా అనుగ్రహించబడింది; ఎందుకంటే 538 సంవత్సరంలో ఆమెను సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టిన రాజుల సైన్యాలను ఆమె నియంత్రించుటకు అవకాశం కల్పించిన అతిక్రమణ, చర్చి–రాజ్యాధికారాల కలయిక అనే అతిక్రమణమే. మొదటగా పదకొండవ వచనం పేగన్ రోమ్‌ను ఉద్దేశించి, పేగన్ రోమ్ క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా లేచి నిలుచునదని, అలాగే పేగన్ మతాన్ని మహిమపరచునదని విద్యార్థికి తెలియజేస్తుంది.

తదుపరి వచనం, చర్చి-రాష్ట్ర కలయికయన అపరాధమును వర్ణిస్తుంది; అదే బహుదేవారాధన రోము పాపసీపై ప్రయోగించిన నియంత్రణను పాపసీ అధిగమించి దాన్ని తొలగించుటకు అనుమతించినది. ఆ రెండు వచనాల అన్వయాన్ని చరిత్ర సమర్థిస్తుంది. "నిత్యము" అనేది, క్రీస్తుకు ప్రతిబంధకముగా నిలిచిన శక్తియైన బహుదేవారాధన రోమును గాని, లేదా బహుదేవారాధన మతమును గాని—దానిని బహుదేవారాధన రోము ఉన్నతపరిచెను—ప్రతినిధీకరిస్తుంది. "నిత్యము" అనే ప్రతీకానంతరం పాపసీ సూచింపబడుతుంది, ఎందుకనగా అక్కడ చర్చి-రాష్ట్ర కలయికయిన అపరాధమే గుర్తింపబడుతుంది; అదే కలయిక పాపసీకి దుష్కార్యములు చేయుటకు సైన్యముతో శక్తినిచ్చును. దానియేలు గ్రంథములో "నిత్యము" అనే పదమునకు మూడవ వినియోగము ఒక ప్రశ్నగా నిలిచియుండి, దానిచేత ఉత్పన్నమైన సమాధానమే అడ్వెంటిజము యొక్క కేంద్రీయ స్తంభము.

ఈ వచనములో, దర్శనము ఎంతకాలము ఉండునో అని ప్రశ్నించబడుచున్నది; అందువలన అడుగబడిన సమాధానం కాలవ్యవధిని సూచించునది, కాని ఒక నిర్దిష్ట సమయక్షణాన్ని కాదు. ప్రశ్న దర్శనము ఏ తేదీన నెరవేరునో అన్నది కాదు; దర్శనమునకు ఉన్న కాలవ్యవధి ఏమిటో అన్నది. ఈ వచనము “ఎప్పుడు?” అని అడగదు; “ఎంతకాలము?” అని అడుగుతుంది. ఆ దర్శనము పౌరాణికత్వమనే శూన్యపరచు శక్తులగూర్చియు, అవి “దైనందినము”గా ప్రతినిధింపబడినవి; అలాగే, ఆమె భూమియొక్క రాజులతో వ్యభిచారం చేయునప్పుడు సంభవించు పాపత్వపు అతిక్రమణచేత ప్రతినిధింపబడిన పాపత్వవాదముగూర్చియు యున్నది. ఆ రెండు శూన్యపరచు శక్తులు—ముందుగా పౌరాణికత్వము, తరువాత పాపత్వవాదము—“ఏడు సమయములు”నకు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయవలసియుండెను.

బాబులోను కాలమున ఆరంభమై, క్రీ.శ. 70 సంవత్సరంలో విగ్రారాధక రోము చేత యెరూషలేము నాశనమువరకు కొనసాగిన యథార్థ పరిశుద్ధస్థలముపై జరిగిన తొక్కివేత, ఆది నుండి అంతమువరకు విగ్రారాధక శక్తులచేతనే చేయబడినదని గుర్తించడం ముఖ్యము. అందుచేత, యథార్థ పరిశుద్ధస్థలమును మరియు యథార్థ సైన్యమును (దేవుని ప్రజలు) తొక్కివేసినది, బహువచనార్థంలో యథార్థ విగ్రారాధకత్వమే. కానీ, ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేమును మరియు ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలును తొక్కివేసినది ఆధ్యాత్మిక రోమునే.

బాప్తిస్మకర్త యోహాను తన కార్యమునకు సంబంధించిన పూర్ణత్వము తెలియకుండానే, భౌమ పరిశుద్ధస్థలమునుండి స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలమునకు జరిగిన దైవిక యుగవిధాన మార్పును గుర్తించిన, సేతువులా నిలిచిన ప్రవక్తయైయున్నాడు. పౌలు కూడా, శారీరక ఇశ్రాయేలు (సైన్యము) నుండి ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు జరిగిన దైవిక యుగవిధాన మార్పును గుర్తించిన సేతువులా నిలిచిన ప్రవక్తయైయున్నాడు. నలభై రెండునెలములు పాటు త్రొక్కబడిన యెరూషలేము, ఆత్మీయ యెరూషలేమే.

పౌలు పేర్కొన్నది ఏమనగా, సిలువ యొక్క చరిత్రలో జరిగిన ఆ సంక్రమణ సమయంలో, ‘పైనుంది’ అని చెప్పబడిన ఆత్మీయ యెరూషలేము దేవుడు తన నామమును ఉంచుటకై ఎన్నుకొన్న పట్టణముగా అయ్యెను; భౌతిక యెరూషలేము అయితే బైబిలు ప్రవచనాల యెరూషలేముగా నిలువుట మానెను.

ఈ సత్యాన్ని సముచితంగా అవగతం చేసికొనుట అత్యావశ్యకం; మరియు బైబిలు ప్రవచనంలోని ప్రతీకగా అక్షరార్థ యెరూషలేమును వర్తింపజేయుటయనే తప్పుడు ప్రయోగము, రోము యొక్క పోప్ ప్రతిక్రీస్తు అనే సత్యాన్ని దెబ్బతీయుటకై జెసుయిట్లు రూపకల్పన చేసిన మోసములో భాగమై యున్నది. ఆ తప్పుడు బోధన భ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజములో ఒక నమ్మకాన్ని పుట్టించి, ప్రవచన ప్రతీకగా ఆధునిక యూద జాతియైన ఇశ్రాయేలు దేశాన్ని వారు తప్పుడు రీతిలో చూడుటకు వారికి వీలు కలిగిస్తుంది. శిలువ సమయముననే అక్షరార్థ యెరూషలేము దేవుని యెరూషలేముగా ఉండుట మానింది.

ప్రపంచాంతమును గూర్చిన క్రీస్తు ప్రవచనాన్ని పరిశీలించునపుడు, భౌతిక యెరూషలేము మరియు ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేము మధ్యనున్న భేదం యొక్క ప్రాసంగికత ప్రస్తావించబడును. దానియేలు 'నిత్యము'ను నాలుగవ సారి గుర్తించినది పదకొండవ అధ్యాయములో.

ఈ వచనం 538వ సంవత్సరంలో పాపత్వాన్ని భూలోక సింహాసనంపై ప్రతిష్ఠించడంలో అన్యజన రోము చేసిన కార్యాన్ని గుర్తిస్తోంది. ‘బాహువులు’ అనగా, 496వ సంవత్సరంలో ఫ్రాంకుల రాజు క్లోవిస్‌తో ఆరంభమై పాపత్వానికి మద్దతుగా నిలిచిన అన్యజన రోము యొక్క సైనిక శక్తిని సూచిస్తున్నవి. క్లోవిస్ తరువాత వివిధ యూరోపీయ రాజులు పాపత్వ ప్రతిష్ఠాపనకు సహకరించినప్పటికీ, వారు తూరు వ్యభిచారిణితో చర్చి–రాజ్య కూటమి నెలకొల్పి అతిక్రమించిన తరువాత, యూరోపీయ రాజులు (అనే ‘బాహువులు’) పాపత్వం కొరకు చేసిన నాలుగు కార్యములను ఆ వచనం గుర్తిస్తోంది.

వారు పాపసీకి మద్దతుగా నిలిచిన వెంటనే, రోమ్ నగరాన్ని వారు ‘కాలుష్యపరచి’ గాని లేక ధ్వంసపరచి యుండిరి; అది విగ్రహారాధక రోమ్‌కును, పోప్‌ అధికారంలోని రోమ్‌కును, రెండింటి బలమునకు చిహ్నమై యుండెను. ఆ వచనములో పేర్కొన్న ఆ ‘కాలుష్యము’ సంవత్సరాలపాటు పునఃపునః నిర్వహింపబడెను, ఏలనగా రోమ్ నగరము నిరంతర సైనిక దాడుల క్రిందకు తెచ్చబడెను. ఆ యూరోపీయ రాజులు (శస్త్రబలములు) ‘దైనందినమును’ కూడాను తీసివేయుదురు. ఈ వచనములో ‘తీసివేయు’గా అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదము, అష్టమ అధ్యాయములోలాగ ‘రూమ్’ కాదు. ఈ వచనములో ‘తీసివేయు’గా అనువదింపబడినది ‘సూర్’; దాని అర్థము తొలగించుట. యూరోపీయ రాజుల శస్త్రబలములు క్రీస్తుశకం 508లో పాపసీ ఎదుగుదలకు విగ్రహారాధక ప్రతిఘటనను తొలగించెను. తరువాత క్రీస్తుశకం 538లో, ఆ శస్త్రబలములే పాపసీని భూమియొక్క సింహాసనముమీద స్థాపించెను. అటుతరువాత అదే సంవత్సరములో, కౌన్సెల్ ఆఫ్ ఓర్లియాన్స్‌లో, పాపసీ ఒక ఆదివార చట్టమును అమలులోనికి తేచెను.

ఆరాధన దినముగా ఆదివారాన్ని సిస్టర్ వైట్ ‘విగ్రహ సబ్బత్’ అని పిలుస్తారు; మరియు ‘abomination’ అనే పదానికి సంపూర్ణమైన బైబిలు నిర్వచనం విగ్రహారాధనే. క్రీ.శ. 538వ సంవత్సరంలో, విగ్రహపూజక రోము యొక్క సైనిక బలము నాశనమును కలిగించు హేయకార్యాన్ని స్థాపించింది.

ముప్పత్తొకటవ వచనానికి మనము ఇప్పుడే గుర్తించిన వర్తింపుకు భవిష్యవాణి మరియు చరిత్ర మద్దతు ఇస్తాయి. భవిష్యవాణి ఈ వర్తింపును మద్దతు ఇస్తుందని మనము చెప్పినప్పుడు, ఇదే విషయాలను స్పృశించే ఇతర భవిష్యవాణులు ఉన్నాయని ఉద్దేశిస్తున్నాము; అయితే వాటిని ప్రస్తుతానికి ఈ చర్చలోకి తేవడం లేదు. దానియేలు “నిత్యము”ను ఉపయోగించిన ఐదవదియు చివరిదియు అయిన సందర్భం పన్నెండవ అధ్యాయంలో కనబడుతుంది.

ప్రవచనమూ చరిత్రయూ, క్రీ.శ. 508లో, దానియేలు గ్రంథములోని ఏడవ అధ్యాయం పేర్కొన్నట్లుగా, మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులలో చివరిదైన (గోతులు) పీకివేయబడినప్పుడు, పాపత్వము ఎదుగుదలకు ఉన్న ప్రతిఘటన సారభూతముగా అంతమైందని ధృవీకరిస్తున్నాయి.

మూడు కొమ్మల తొలగింపును రెండు పవిత్ర ఫలకాలపై చిత్రీకరింపబడియున్నది; మరియు ఆ మూడు భౌగోళిక ప్రతిబంధకాలలో మూడవది క్రీస్తుశకం 508 సంవత్సరంలో రోము నగరము నుండి బహిష్కరింపబడినప్పుడు, పాప్ అధికారము యొక్క ఉద్భవమునకు వ్యతిరేకమైన ప్రతిఘటన తొలగించబడెను. పదకొండవ వచనములో సూచింపబడిన స్థాపన 508 నుండి 538 వరకు గల ముప్పై సంవత్సరాలను సూచించుచున్నది. దేవుని ఆలయంలో అధర్మ మనిషిని స్థాపించుటకు సిద్ధీకరణ సాధించబడిన కాలమైయున్న ముప్పై సంవత్సరములను అది గుర్తించుచున్నది.

"తొలగించబడినది" అని అనువదింపబడిన పదము "సూర్" కూడాను; దాని అర్థం "తొలగించుట". 508లో, పాపసీ ఎదుగుదలకు వ్యతిరేకమైన ప్రతిఘటన తొలగింపబడింది (తొలగించబడినది). ఆ తేదీ నుండి వెయ్యి రెండువందల తొంభై సంవత్సరాలు లెక్కిస్తే 1798కు, అట్లే పాపసీ యొక్క ప్రాణాంతక గాయమునకు, చేరుకుంటారు. వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినములు లెక్కిస్తే, 1843 సంవత్సరమున అతి అంత్యమందు, మొదటి నిరాశకును, మరియు విలంబకాలము ఆరంభమునకును, చేరుకుంటారు. ఆ వచనం 1843కు "cometh" అయ్యువారికి ఒక ఆశీర్వాదమును వాగ్దానము చేయుచున్నది. "cometh" అనే పదము "స్పర్శించుట" అని అర్థము కలిగియున్నది. 1844 సంవత్సరములో మొదటి దినము మొదటి నిరాశను సూచించును; అయితే 1843 యొక్క చివరి దినము 1844 యొక్క ప్రథమ క్షణమును స్పర్శించును. ఏ సంవత్సరమునయినా చివరి దినము, తరువాతి సంవత్సరమున మొదటి దినమును స్పర్శించును. ఆ తేదీతో అనుసంధానమైన ఆ ఆశీర్వాదము చరిత్రతోను ప్రవచనంతోను సమర్థింపబడియున్నది.

ఆధారభూత సత్యంగా ఉన్న "the daily" యొక్క ప్రాముఖ్యతపై మా పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.