దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నలభై ఐదు

దానియేలు గ్రంథములోని “దైనందినము” అనేది అన్యదైవారాధన గల రోము లేదా అన్యదైవారాధనకు చిహ్నమని విలియం మిల్లర్ చేత గుర్తించబడెను; అయితే అంత్యదినములలో అది విలియం మిల్లర్ యొక్క ఆధారభూత సత్యముల నిరాకరణకు చిహ్నముగా ఉంది. ఇది, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లో మోషే చెప్పిన “ఏడు సార్లు” అంశములో మిల్లర్ యొక్క అవగాహనను 1863 లో తిరస్కరించుటతో ఆరంభమైన తిరుగుబాటుకు ముగింపును ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. “దైనందినము”ను అన్యదైవారాధనగా సరియైన గుర్తింపును అడ్వెంటిసము తిరస్కరించినప్పుడు, వారు శాతానుకు చెందిన చిహ్నాన్ని క్రీస్తుకు చెందిన చిహ్నముగా మార్చివేశారు. ఈ కార్యము విషయములను తలకిందులు చేయుటయని యెషయా తెలుపుచున్నాడు. “దైనందినము” యొక్క నిరాకరణ 1930లలో (అడ్వెంటిసము యొక్క మూడవ తరము) అమలులో పెట్టబడింది; అయితే అది 1901 నుండే (అడ్వెంటిసము యొక్క రెండవ తరము) వివాదవిషయమై యుండెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలువలె, సత్యమునకు క్రమక్రమమైన తిరస్కారము, క్షమింపరాని పాపము యొక్క అంశములను లోనగల ఒక దోషమును అంగీకరించుటకు దారి తీసెను.

కుతార్కిక యూదుల విషయంలో క్షమింపరాని పాపము, క్రీస్తు చేసిన కార్యములను సాతానుని కార్యములని వారు నిర్ధారించినప్పుడు వెల్లడైంది. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుకు ప్రముఖ ప్రతీక; మరియు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు అదే కార్యాన్ని, అయితే ప్రతిలోమరీతిగా, చేసింది. వారు సాతానుని కార్యములను (విగ్రహారాధన) స్వీకరించి, ఆ కార్యములను క్రీస్తునికే ఆపాదించారు. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క విద్రోహము, సాతానుని తమ రాజుగా ఎన్నుకొనుటను కూడా కలిగియున్నది.

పీలాతు అన్యజన రోముని ప్రతినిధి. ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో స్వర్గమునుండి త్రోసివేయబడిన అజగరము సాతానేనని సహోదరి వైట్ నిర్దారిస్తారు; అయితే ద్వితీయార్థములో ఆ అజగరము అన్యజన రోము గాను సూచించబడుతుంది. అందువలన ఆ అజగరము ‘నిత్యము’ అనే చిహ్నముచే ప్రతీకీకరించబడుతుంది. పురాతన ఇశ్రాయేలు తిరుగుబాటుకు ముగింపు, వారు బహిరంగంగా “మాకు కైసరు తప్ప రాజు లేడు” అని ప్రకటించినప్పుడు సంభవించింది; దీనివలన తాము తమ రాజుకు విధేయులమని బహిరంగ ప్రకటన చేసినట్లైంది; ఆ రాజు సాతానుడే. రాజుగా ఉన్న దేవునిమీద గల ఆ తిరుగుబాటు సామూయేలు ప్రవక్త కాలములో ఆరంభమైంది; అప్పటిలో వారు దేవుని తమ రాజుగా తిరస్కరించి, ఇతర జాతులవలె ఉండుటకై మాకు ఒక మానవ రాజును నియమింపవలెనని కోరుకున్నారు.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు తాము దేవునిని తిరస్కరించినట్లు గానీ, భౌమిక రాజును కోరిన తమ ఆకాంక్ష చివరికి మెస్సీయాను సిలువ వేయుటకును, సాతానును తమ రాజుగా ఎంచుకొనుటకును దారి తీసునని గానీ, ఎప్పటికీ గ్రహింపలేదు. దేవునిని తిరస్కరించినప్పటికీ తాము యింకను ఎన్నికైన ప్రజలేనని తమ స్వనీతిత్వ ధారణలచేత వారి విధ్రోహము వారి కన్నులకు మరుగైయుండెను; ఏలయనగా, సమూయేలు తరువాత సైతం దేవుడు పరిశుద్ధ ప్రవక్తా పరిచర్యను నిలుపుకొనుచున్నాడని వారు తర్కించిరి.

దేవుని ప్రవక్తల సాన్నిధ్యం తామే దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన ప్రజలమని నిరూపిస్తుందని నమ్మి, వారు ప్రవక్తల ప్రవచన శుశ్రూషను దుర్వ్యాఖ్యానించారు. తాము దేవుని నుండి దూరమై ఉన్నారనీ, ప్రవక్తలు వారిని తిరిగి దేవునియొద్దకు నడిపించుటకై ప్రయత్నిస్తున్నారనీ వారు గ్రహించలేదు; ఎందుకంటే ప్రవక్తల కార్యాచరణను దేవుని మార్గదర్శకత్వానికి సాక్ష్యమని వారు వ్యాఖ్యానించారు. వారికొరకు పంపబడిన ప్రవక్తల సమస్త సందేశాలను వారు నిరంతరంగా తిరస్కరించినప్పటికీ, ఇదంతా అలాగే జరిగింది. ఇదే వంచన 1863లో అడ్వెంటిజంపై వచ్చింది.

విలియం మిల్లర్ పరిచర్య ద్వారా ఏకీకృతమైన ఉద్యమాన్ని అడ్వెంటిజం తిరస్కరించింది; ఎలీయా (విలియం మిల్లర్) ద్వారా అందించబడిన మోషే యొక్క ‘ఏడు సార్లు’ అనే సందేశాన్ని వారు తిరస్కరించిన అదే సంవత్సరంలో, తాము చట్టపరంగా నమోదైన సంఘముగా మారాలని నిర్ణయించింది. అదే సంవత్సరం వారు ఒక నకిలీ ప్రవచనా పట్టికను రూపొందించారు; అది ఇక చదివి గ్రహించబడలేనిదిగా, అలాగే హబక్కూకు 2:3 ప్రకారం ఇక ‘మాట్లాడలేనిదిగా’ మారింది; ఎందుకంటే దానిని వివరించడానికి ఒక వివరణ పత్రం అవసరమైంది. హబక్కూకు యొక్క పట్టికలు ఉన్నట్లుగానే చదువబడగలిగినవి; కావున అవి ‘మాట్లాడగలిగినవి’.

1863లో తాము చేసిన నిర్ణయమును గూర్చి ఎటువంటి ఆత్మపరిశీలన చేయుటను అడ్వెంటిజము నిరాకరించింది; ఎందుకనగా వారి మధ్య స్త్రీ ప్రవక్త ఉండెను, ఇది ప్రవచనాత్మను కలిగినవారై ప్రకటన గ్రంథములో గుర్తింపబడిన అవశేష ప్రజలు తామేనని నిరూపించుచున్నది. వారు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు స్వభావమైన అదే ఆత్మను, ధోరణిని ప్రదర్శించారు; మరియు మిల్లర్ కనుగొన్న మొదటి రత్నమును తిరస్కరించుటతో ఆరంభమైన తిరుగుబాటు, చివరికి ‘the daily’ అనే రత్నమునకు సంబంధించిన మిల్లర్ యొక్క గుర్తింపును కూడా వారు తిరస్కరించుటకు దారి తీసింది.

ఆధునిక ఇశ్రాయేలు "the daily"పై మిల్లర్ యొక్క అవగాహనను, అది పేగన్ రోము యొక్క చిహ్నమని, మరియు పేగన్ రోము సాతానును సూచించే చిహ్నమని, నిరాకరించి, "the daily" క్రీస్తును సూచించే చిహ్నమని పేర్కొంది. మరోలా చెప్పాలంటే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు సాతానిక చిహ్నాన్ని క్రీస్తు యొక్క చిహ్నంగా స్వీకరించుటకు ఎంచుకుంది. పురాతన ఇశ్రాయేలు, సాతానుకు చిహ్నమైన పేగన్ రోము యొక్క ప్రతినిధియైన కైసరు తప్ప తమకు రాజు లేడని ప్రకటించినట్లే.

ప్రవచనాత్మక అన్వయ దృష్ట్యా, ఆ ఎంపిక ఆధునిక ఇశ్రాయేలు దానియేలు గ్రంథంలోని ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిది అధ్యాయాలను పునర్నిర్వచించవలసిన అనివార్యతను మోపింది; ఉలై నది ద్వారా ప్రతీకీకృతమైనవే అవి, అలాగే మిల్లరైట్ చరిత్రలో జ్ఞానవృద్ధిగా నిలిచినవికూడా. ఎనిమిదవ అధ్యాయం “the daily” ను నేరుగా మూడు సార్లు ప్రస్తావించుచున్నందున, వారు ఆ అధ్యాయాలను మార్చక తప్పదు.

ఉలాయి నది దర్శనము ముద్రవిప్పబడినట్లు చరిత్ర సాక్ష్యమిచ్చిన నేపథ్యములో, మిల్లర్ వాదుల అవగాహనలో, దానియేలు రెండవ అధ్యాయములో ప్రతినిధీకరించబడిన ప్రకారము, క్రీస్తు తిరిగి వచ్చి తన నిత్య రాజ్యాన్ని స్థాపించుటకు ముందుగా మరే ఇతర భౌమిక రాజ్యాలు ఉండవు. అందుచేత వారు రోము అనే నాల్గవ రాజ్యాన్ని రెండు దశలతో కూడిన ఒక్క రాజ్యంగా పరిగణించారు. ఆ రెండు దశలు దానియేలు గ్రంథంలోని ఏడవ అధ్యాయం మరియు ఎనిమిదవ అధ్యాయములలో నేరుగా ప్రతినిధీకరించబడ్డాయి. ఎనిమిదవ అధ్యాయములో తాను పొందిన దర్శనము, ఏడవ అధ్యాయంలోని దర్శనముతో సంబంధపరచి అర్థం చేసికొనవలెనని దానియేలు స్పష్టపరచుతున్నాడు.

దానియేలుకు మొదట ప్రత్యక్షమైన దర్శనం, ఏడవ అధ్యాయంలోని దర్శనమే.

ఆ రెండు దర్శనాలు, దానియేలు రెండవ అధ్యాయంలో మొదట ప్రతిపాదించబడిన బైబిలు ప్రవచన రాజ్యాల యొక్క రెండు పార్శ్వాలను ప్రతినిధీకరిస్తాయి. బాబిలోను, మీదో-పెర్షియా, గ్రీకు, రోము అనే నాలుగు రాజ్యాలు ఏడో అధ్యాయంలో పునర్వివరించబడి, మళ్లీ ఎనిమిదో అధ్యాయంలోనూ పునరావృతమయ్యాయి; అయితే ఆ నాలుగు రాజ్యాల రాజకీయ అంశాలు మరియు ధార్మిక అంశాల మధ్య ఉన్న భేదాన్ని స్పష్టం చేస్తూ సమర్పించబడ్డాయి. దానియేలు ఏడో అధ్యాయంలో ఆ రాజ్యాలు హింసక మృగాల రూపంలో సూచింపబడ్డాయి; కాని ఎనిమిదో అధ్యాయంలో యదేవ రాజ్యాలు పరిశుద్ధస్థల యాగ జంతువుల రూపంలో ప్రతిపాదించబడ్డాయి. ఏడో అధ్యాయంలోని దర్శనమును గ్రహించుటకై దానియేలు కోరికపెట్టెను; దానిని వివరిచుటకై గబ్రియేలు అతని యొద్దకు వచ్చెను.

దానియేలు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయముతో సమ్మతంగా, ఆ నాలుగు మృగములు దేవుని నిత్య రాజ్యము స్థాపింపబడునంతవరకు ఉండబోవు నాలుగు లోకీయ రాజ్యములని దానియేలుకు తెలియజేయబడింది. రెండవ అధ్యాయములో పర్వతములోనుండి కోయబడి భూమి అంతయు నింపిన రాయి ద్వారా సూచింపబడినట్లుగా, దేవుని నిత్య రాజ్యముని ఆగమనముకు పూర్వము నాలుగు లోకీయ రాజ్యములు ఉండవలసి ఉన్నవి.

ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి నుండి వచ్చిన మృగమును ఆమె ప్రస్తావించినప్పుడు, సహోదరి వైట్ ఆ నాలుగు రాజ్యాల గురించిన మిల్లరైట్ అవగాహనను, మిల్లరైట్ అవగాహనకు బాగా మించిన స్థాయికి తీసుకెళ్లింది.

రాజ్యములు అధికారానికి వచ్చినప్పుడు సాధించిన దండయాత్రల విజయాలకు మృగములు చిహ్నాలుగా నిలుస్తాయి. ఒక హింసక మృగము ప్రవచనార్థంగా ఒక రాజ్యముని రాజకీయ, ఆర్థిక, సైనిక శక్తిని ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. దానియేలు గ్రంథము రెండవ, ఏడవ అధ్యాయములలో ప్రతినిధీకరింపబడిన అదే రాజ్యములు ఎనిమిదవ అధ్యాయములోను ప్రతినిధీకరింపబడ్డాయి; అయితే అక్కడ అవన్నీ దేవుని పరిశుద్ధస్థలమునుండి వచ్చిన చిహ్నములతో సంబంధింపబడి యున్నవి, ఆ ప్రకారమే అవి ఆ రాజ్యముల మతపరమైన అంశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి, ఏలయనగా అవన్నీ చర్చి-రాష్ట్ర సంయోగముగా నుండెను.

ఎనిమిదవ అధ్యాయం, అప్పటికి తాను బైబిల్ ప్రవచనంలోని మొదటి రాజ్యమైన బాబులోను యొక్క చరిత్రలో జీవిస్తున్నాడని దానియేలు ధృవీకరించుటతో ఆరంభమవుతుంది; అయితే అతని దర్శనము బాబులోనును ప్రతినిధి చేయవలసిన ఏ చిహ్నమునైనా సూచించదు, యేమనగా అది భూమ్య రాజ్యములలో రెండవదైన మాదయ-పారస్య రాజ్యమును సూచించిన గొర్రెపోతుతోనే మొదలవుతుంది. బాబులోనుకు సంబంధించిన చిహ్నము లేకపోవడం ఉద్దేశపూర్వకమే; ఎందుకంటే బాబులోనుకు మౌలిక లక్షణం, నెబుకద్నెజరు “ఏడు కాలములు” మృగంలా జీవించినద్వారా ప్రతినిధికరించబడినట్లుగా, తొలగింపబడి తరువాత పునరుద్ధరించబడే రాజ్యమును అది ప్రతినిధికరించుటయే. ఆ “ఏడు కాలములు”లో ఆధ్యాత్మిక బాబులోనులోని ఒక అంశము (పాపత్వము) ప్రతినిధింపబడెను; ఎందుకనగా పాపత్వమనే రాజ్యము ప్రతీకాత్మకమైన డెబ్బై సంవత్సరములపాటు మరచివేయబడెను, ఆ కాలములో దానికి ఒక మరణకర గాయము కలిగెను. దానియేలు, “రాజు బెల్షస్సరు పరిపాలన మూడవ సంవత్సరమున” తాను ఈ దర్శనము పొందినట్లు సూచించుట వలన, బాబులోను మాదయ-పారస్య రెండవ రాజ్యానికి పూర్వించిన రాజ్యమని నిర్దేశింపబడెను; అయితే అదే సమయంలో బాబులోనును దాగి ఉన్న, లేదా మరచిపోయిన రాజ్యముగా—ఒక రాజు రోజులలో మరచివేయబడిన రాజ్యముగా—ప్రాముఖ్యంగా ఉంచబడెను.

ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని మృగాలు వేటాడే మృగాలు కావు; అవి పరిశుద్ధస్థాన సేవలో బలిపశువులుగా వినియోగించబడిన జంతువులే. నాల్గవ రాజ్యం “చిన్న కొమ్ము”గా ప్రతీకరించబడింది, మృగంగా కాదు. అయితే, కొమ్ములు దేవుని పరిశుద్ధస్థానంలోని భాగాలే; ఎందుకంటే దేవుని పరిశుద్ధస్థానంలోని బలిపీఠాల నిర్మాణంలో కొమ్ములు భాగంగా ఉండేవి.

ప్రవచనంలోని నాలుగు రాజ్యాలను దానియేలు పరిశుద్ధస్థల పరిభాషతో సూచించడమే కాక, ఆ అధ్యాయపు వృత్తాంతంలో దేవుని పరిశుద్ధస్థల సేవ నుంచే నేరుగా ఉద్భవించిన అనేక పదాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆ అధ్యాయంలోని వృత్తాంతం పరిశుద్ధస్థల సేవ నుండి సేకరించిన హెబ్రీ పదాలతో సమర్పించబడింది; అంతేకాదు, పరిశుద్ధస్థల సేవలో బలియర్పణను సమర్పించే క్రియ ఆ అధ్యాయ నిర్మాణంలోనే అంతర్నివేశితమై ఉంది. దానియేలు ఉద్దేశపూర్వకంగా ఏడవ అధ్యాయమును ఎనిమిదవ అధ్యాయముతో అనుబంధించిన సత్యం, చూడదలచిన వారికి స్పష్టపరచుచున్నది: ఏడవ అధ్యాయం బైబిల్ ప్రవచనంలోని రాజ్యాల రాజ్యపాలనా చతురతను గుర్తించుచున్నది; ఎనిమిదవ అధ్యాయం బైబిల్ ప్రవచనంలోని రాజ్యాల చర్చి-పాలనా చతురతను గుర్తించుచున్నది.

అడ్వెంటిజం ఉద్యమం ఈ సత్యాన్ని శైతానిక ఉపాఖ్యానాలతో కప్పిపుచ్చక తప్పలేదు; ఎందుకంటే, ఈ గుర్తింపు మిల్లర్ యొక్క ‘రత్నాలు’ దేవుడు వాటిని ఏ విధంగా రూపకల్పన చేసెనో అచ్చంగా అట్లానే ఉన్నాయని వెల్లడిస్తుంది. మిల్లర్ యొక్క "the daily" గురించిన అవగాహనను వారు తిరస్కరించుట, "దేవునికి అవగాహనే లేదు" అనే వాదనతో సమానార్థకముగా నిలుస్తుంది; ఎందుకంటే దేవుడు (పరిశుద్ధ దూతల సేవ ద్వారా) మిల్లర్‌కు అందించిన ఆ చట్రం ఖచ్చితమైనది కాదని వారే పేర్కొంటున్నారు.

మిల్లరు యొక్క చట్రం అతడు గుర్తించి వినియోగించిన ప్రవచనాత్మక నిర్మాణమేగాని, 1863 నుండి, మిల్లరు స్వప్నంలోని రత్నాలను మరుగు పరచుటకై, అడ్వెంటిజం మతభ్రష్ట ప్రోటెస్టాంటిజం మరియు కతోలికత్వం యొక్క దైవశాస్త్ర సంబంధ అన్వయాల వైపు తిరిగింది. కార్యమును, అలాగే కార్యముని కర్తనూ తిరస్కరించుటకై, అడ్వెంటిజం ఒక తప్పుడు చట్రాన్ని (రూపింపబడినది) స్వీకరించింది. అలాచేయుటచేత, కార్యముని కర్తకు వివేకములేదని వారు వాదిస్తున్నారు. ఆ చట్రాన్ని తిరస్కరించుట, 1798లో ముద్ర తొలగించబడిన జ్ఞానములోని పెరుగుదలను తిరస్కరించుటయే; అది అప్పుడెలాగో ఇప్పటికీ అట్లే ఉంది. జ్ఞానములో పెరుగుదలను తిరస్కరించువారు కార్యమును గూడా, కార్యముని కర్తనుగూడా తిరస్కరించుదురు; దానియేలు ప్రకారం వారు "దుష్టులు" అని పేర్కొనబడ్డారు.

“దుర్మార్గులు దుర్మార్గత్వమే చేయుదురు”; అట్లు సత్యముపట్ల క్రమేణా తీవ్రమవుతున్న నిరాకరణ గుర్తింపబడుతుంది. దుర్మార్గులచే చట్రమునకు చేయబడిన నిరాకరణ దేవుని నిరాకరణయే; మరియు తిరిగి, మోసపూరిత చట్రముచేత సాధించుటకు వారు యత్నించుచున్న ఆ నిరాకరణ నిమిత్తముగా దేవుడు దుర్మార్గులను నిరాకరించును.

దేవుని ప్రజలు, 1844 నుండి 1863 వరకు దేవుని 'యాజకులు'గా ఉన్నవారు, విలియమ్ మిల్లర్ శుశ్రూష ద్వారా పెరుగుపొందిన 'జ్ఞానము' లో తమ లేమి కారణంగా తిరస్కరించబడ్డారు. హోషేయా గ్రంథంలోని ఆరో వచనము యొక్క సందర్భమును పరిగణనలోకి తీసుకోవడం ముఖ్యము; ఎందుకనగా ఆ సందర్భము, 'జ్ఞానము'గా ప్రతినిధీకరింపబడిన సత్యమునకు వ్యతిరేకంగా క్రమంగా తీవ్రమవుతున్న తిరుగుబాటును గుర్తిస్తుంది.

హోషేయా యొక్క హెచ్చరిక యిదే: "దేశములో సత్యమూ లేదు, కరుణయూ లేదు, దేవుని పరిజ్ఞానమూ లేనందున యెహోవా దేశనివాసులతో వివాదము కలిగియున్నాడు." ఆడ్వెంటిజం అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల సమూహము. ధూళిని తుడిచే బ్రష్ పట్టిన మనిషి మిల్లర్ గదిలో ప్రవేశించే దినమున, ప్రజలు, యాజకులు, ప్రవక్తలతో కూడిన ఆడ్వెంటిజం, "అర్ధము చేసుకోనివారు పడిపోవుదురు," ఏలయనగా వారు "విగ్రహములకు అతుక్కుపోవుదురు." వారి విగ్రహాలు వారి నకిలీ బోధనలే; అవి నకిలీ చట్రంలో అల్లబడియున్నవి.

జ్ఞానవృద్ధి యొక్క తిరస్కరణ ద్వారా సూచింపబడిన తిరుగుబాటు, క్రమంగా అధికమవుతూ పోయే తిరుగుబాటుగా, మిల్లర్ గది నుండి ఊడ్చివేయబడిన నకిలీ సిద్ధాంతాలతో వారు ఏకమయ్యారని చేసిన ప్రకటనతో వారి అనుగ్రహకాలము ముగిసే స్థితికి చేరుతుంది. వారి తిరుగుబాటు నిరంతర వ్యభిచారకృత్యముగా చిత్రీకరించబడింది. 1863 నుండి అనుగ్రహకాలము ముగిసే దాకా వారు నిరంతరం తిరుగుబాటుచేస్తూ, ప్రభువు నోటివెంట ఉమ్మివేయబడినంతవరకు కొనసాగుతారు.

జ్ఞానాన్ని తిరస్కరించుటయొక్క తిరుగుబాటు, వారు ‘నిరంతరం’ వ్యభిచారం చేయుటద్వారా సూచింపబడింది; అక్కడ ఉపయోగించిన హెబ్రీ పదం అదే కాకపోయినను, దాని అర్థం ‘నిరంతరము’ అని భావమిచ్చే హెబ్రీ పదమైన ‘tamid’తో సమానమే; ఆ పదం దానియేలు గ్రంథంలో ‘the daily’గా అనువదించబడింది.

బైబిల్ ప్రవచనంలోని నాలుగు రాజ్యాలపై మా అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.