దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య యాభై

అప్పుడు నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విని, మాటలాడుచున్న ఆ పరిశుద్ధునితో మరియొక పరిశుద్ధుడు ఇట్లనెను: నిత్యహోమము విషయమైను, పాడు కలుగజేసే అధిక్రమణము విషయమైను, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుట విషయమైను గల ఆ దర్శనము ఎంతకాలము నిలిచియుండును? అతడు నాతో ఇట్లనెను: రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము పరిశుద్ధీకరింపబడును. దానియేలు 8:13, 14.

దేవుని వాక్యములోని ప్రతి సూత్రమునకును తగిన స్థానం కలదు; ప్రతి సత్యమునకును తనదైన ప్రాముఖ్యత ఉన్నది. రూపకల్పనలోను కార్యసాధనలోను ఆ సంపూర్ణ నిర్మాణము తన రచయితకు సాక్ష్యమై నిలుచును. అటువంటి నిర్మాణమును అనంతుని బుద్ధి తప్ప మరే బుద్ధియు కల్పింపగాని రూపింపగాని సామర్థ్యం కలిగియుండదు. ఎడ్యుకేషన్, 123.

దేవుని వాక్యమును మరింత లోతుగా అధ్యయనం చేయుటకు గొప్ప అవసరము ఉన్నది. ప్రత్యేకించి, మన కార్యచరిత్ర అంతటిలో ఎప్పుడూ లేనంతగా, దానియేలు గ్రంథమునకును ప్రకటన గ్రంథమునకును మనము అపూర్వమైన శ్రద్ధనిచ్చవలెను. రోమన్ శక్తి గూర్చియు పాపత్వము గూర్చియు కొన్ని విషయములలో మనము తక్కువగా చెప్పవలసి రావచ్చునేమో గాని, దేవుని ఆత్మ ప్రేరణచేత ప్రవక్తలును అపొస్తలులును వ్రాసిన వాటిమీద మనము దృష్టిని ఆకర్షింపవలెను. ప్రవచనము అనుగ్రహింపబడుటలోను, వర్ణించబడిన సంఘటనలలోను, మానవ ప్రతినిధి దృష్టికి దూరముగా ఉంచబడి క్రీస్తులో మరుగునపరచబడి, పరలోక ప్రభువైన దేవుడును ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఉన్నతపరచబడవలెనని బోధించుటకై, పవిత్రాత్మ విషయములను యీలాగు రూపుదిద్దినది.

దానియేలు గ్రంథమును చదువుము. అక్కడ ప్రతినిధీకరించబడిన రాజ్యాల చరిత్రను అంశానుసారం ఒక్కొక్కటిగా స్మరించుకొనుము. రాజనీతిజ్ఞులను, పరిషత్తులను, శక్తివంతమైన సైన్యాలను చూచుము; దేవుడు మనుష్యుల గర్వాన్ని ఎలా నమ్రపరచెను, మానవ మహిమను ధూళిలో కలిపెను అనునది గమనించుము. దేవుడొక్కరే మహోన్నతునిగా ప్రతిష్ఠింపబడెను. ప్రవక్తకు కలిగిన దర్శనమందు ఆయన ఒక శక్తిమంత పాలకుడిని కూలద్రోయి, మరియొకరిని నిలపుచున్నవాడై కనబడెను. ఆయన సర్వలోకాధిపతిగా, తన శాశ్వత రాజ్యాన్ని స్థాపించుటకు సిద్ధపడినవాడిగా—ప్రాచీన దినములవాడు, సజీవ దేవుడు, సమస్త జ్ఞానమునకు మూలము, వర్తమానానికి అధిపతి, భవిష్యత్తును వెల్లడించువాడు—ఇట్లుగా ప్రత్యక్షపరచబడియున్నాడు. మనుష్యుడు తన ఆత్మను వ్యర్థతయందు ఎత్తుకొనునప్పుడు తాను ఎంత దయనీయుడో, ఎంత దుర్బలుడో, ఎంత స్వల్పాయుష్యుడో, ఎంత తప్పుపడువాడో, ఎంత దోషిగానో ఉన్నాడో చదివి గ్రహింపుము.

పరిశుద్ధాత్మ యెషయా ద్వారా, మన దృష్టిని ప్రధానముగా జీవముగల దేవునివైపు—క్రీస్తులో ప్రకటింపబడిన దేవునివైపు—దారితీసుచున్నాడు. ‘మనకు ఒక శిశువు పుట్టెను, మనకు ఒక కుమారుడు అనుగ్రహింపబడెను; ప్రభుత్వం ఆయన భుజముమీద నుండును; ఆయన నామము ఆశ్చర్యకరుడు, ఆలోచనకర్త, పరాక్రమశాలి దేవుడు, నిత్య తండ్రి, శాంతి అధిపతి అనబడును’ [యెషయా 9:6].

దేవుని నుండి నేరుగా దానియేలు పొందిన ప్రకాశము ప్రత్యేకముగా ఈ అంత్యదినాల కొరకు ఇవ్వబడెను. షినారు దేశపు గొప్ప నదులగు ఊలై మరియు హిద్దేకేలు తీరమున అతడు చూచిన దర్శనములు ఇప్పుడు నెరవేరుచున్నవి, మరియు ప్రవచింపబడిన సమస్త సంఘటనలు త్వరలోనే సంభవించి తీరును.

దానియేలు ప్రవచనాలు ఇవ్వబడిన సమయములో యూద జాతి పరిస్థితులను పరిశీలించండి. ఇశ్రాయేలీయులు చెరలో కూర్చబడియుండిరి; వారి ఆలయం ధ్వంసము చేయబడెను; ఆలయసేవలు నిలిపివేయబడ్డవి. వారి మతం బలి వ్యవస్థలోని క్రతువులలోనే కేంద్రీకృతమై యుండెను. వారు బాహ్య రూపవిధానాలకు సర్వోన్నత ప్రాధాన్యం ఇచ్చి, నిజమైన ఆరాధన యొక్క ఆత్మను కోల్పోయిరి. వారి సేవలు అన్యజన ధర్మసంప్రదాయాలు మరియు ఆచారములచేత కలుషితమయ్యెను; బలిక్రతువులను ఆచరించుటలో వారు నీడను దాటి సారభూత వాస్తవాన్ని దర్శింపలేదు. మనుష్యుల పాపములకు యథార్థ బలియైన క్రీస్తును వారు వివేచింపలేదు. బాహ్య క్రతువులే వారి మతమంతయు కాకుండునట్లు, ప్రజలు చెరలో పడునట్లు చేయుటకును, ఆలయంలోని సేవలను నిలిపివేయుటకును ప్రభువు కార్యంచేసెను. వారి సిద్ధాంతములు మరియు ఆచారములు అన్యజన ధర్మపు కలుషతలనుండి శోధింపబడవలసి యుండెను. హృదయసేవ పునరుజ్జీవింపబడునట్లు ఆచార సేవ నిలిచిపోయెను. ఆధ్యాత్మికమైనది వెలుగుచూడునట్లు బాహ్య మహిమ తొలగింపబడెను.

వారి చెరదేశములో, ప్రజలు పశ్చాత్తాపముతో ప్రభువువైపు తిరిగినపుడు, ఆయన తనను తాను వారికి ప్రత్యక్షపరచుకొనెను. ఆయన సన్నిధి యొక్క బాహ్య ప్రతిరూపము వారికి లేకపోయినను; అయితే నీతిసూర్యుని ప్రకాశమాన కిరణములు వారి మనస్సులలోకును హృదయములలోకును ప్రకాశించెను. వారు తమ దీనస్థితిలోను ఆపదలోను దేవునిని పిలిచినప్పుడు, ఆయన ప్రవక్తలకు దర్శనములు అనుగ్రహింపబడెను; వాటి ద్వారా భవిష్యత్తు సంఘటనలు అవిష్కృతమయ్యెను—దేవుని ప్రజల పీడకుల పతనం, విమోచకుని ఆగమనం, మరియు శాశ్వత రాజ్యము స్థాపన. మానుస్క్రిప్ట్ రీలీజెస్, సంపుటము 16, పుటలు 333–335.

ఇతర సమస్త వచనములకంటె ప్రధానమై, ఆడ్వెంటు విశ్వాసమునకు పునాదియు కేంద్రస్థంభమునై నిలిచిన శాస్త్ర వాక్యము ఇదే: ‘రెండు వేల మూడు వందల దినములవరకు; తరువాత పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును.’ [దానియేలు 8:14.] ప్రభువుయొక్క సమీప రాకడను విశ్వసించిన వారందరికీ ఇవి సుపరిచిత వాక్యములై యుండెను. వేలాదిమందియొక్క పెదవులచేత ఈ ప్రవచనము వారి విశ్వాసమునకు సంకేతవాక్యముగా పునఃపునః ఉచ్చరింపబడెను. అందరును, అందులో ప్రవచింపబడిన సంఘటనలమీదనే తమ ప్రకాశమయ నిరీక్షణలును అత్యంత చిరప్రీతమైన ఆశలును ఆధారపడి యున్నవని భావించిరి. ఈ ప్రవచన దినములు 1844 సంవత్సరపు శరదృతువులో సమాప్తమగునని సూచింపబడియుండెను. అప్పటికి, ఇతర సమస్త క్రైస్తవ లోకమువలెనే, ఆడ్వెంటిస్టులు భూమియే గాని దాని ఏదో భాగము గాని పరిశుద్ధస్థలమని భావించిరి. పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణము అనగా ఆఖరి మహా దినమున అగ్నిచేత భూమి శుద్ధపరచబడుటేనని, అది ద్వితీయాగమనమందు సంభవించునని వారు గ్రహించిరి. అందుచేత క్రీస్తు 1844 సంవత్సరమున భూమికి తిరిగి వచ్చుననే నిగమనమునకు వచ్చిరి.

కానీ నియమింపబడిన సమయము గడిచిపోయెను, మరియు ప్రభువు ప్రత్యక్షింపలేదు. విశ్వాసులు దేవుని వాక్యము విఫలమగదని తెలిసికొనిరి; ప్రవచనమునకు తాము చేసిన వ్యాఖ్యానములో తప్పు ఉండవలసిందేనని గ్రహించిరి; అయితే పొరపాటు ఎక్కడ? అనేకులు అవివేకంగా, ‘2300 దినములు 1844లో ముగియలేదు’ని నిరాకరించి, ఆ సంక్లిష్టతను ఒక్క దెబ్బతో తెంచివేసిరి. దీనికి, వారు ఆశించిన సమయమున క్రీస్తు రాలేదనే విషయమును తప్ప, మరే కారణమును చూపలేకపోయిరి. ప్రవచన దినములు 1844లో ముగిసినయెడల, అప్పుడు క్రీస్తు అగ్నిద్వారా భూమి శుద్ధీకరణచేత పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణను చేయుటకై తిరిగి వచ్చియుండెనని వారు వాదిరి; కాబట్టి ఆయన రాలేదని గనుక, ఆ దినములు ముగియలేదని తేల్చిరి.

ఈ నిర్ణయాన్ని అంగీకరించుట అనగా ప్రవచన కాలముల పూర్వ లెక్కింపును త్యజించుటవలె అయ్యెను. 2300 దినముల ఆరంభము యెరూషలేము పునరుద్ధరణకును కట్టడమునకును అర్తక్షస్తు రాజు జారీ చేసిన ఆజ్ఞ అమల్లోకి వచ్చిన క్రీ.పూ. 457 శరదృతువులోనని కనుగొనబడెను. దీనిని ప్రారంభబిందువుగా తీసుకొనగా, దానియేలు 9:25–27 లో ఆ కాలమునకు ఇచ్చిన వివరణలో ముందుగా ప్రకటింపబడిన సమస్త సంఘటనల అన్వయం సంపూర్ణ సమన్వయములో నుండెను. అరవై తొమ్మిది సప్తాహములు, అనగా 2300 సంవత్సరములలో మొదటి 483 సంవత్సరములు, మసీహా, అభిషిక్తుని వరకు చేరవలసినవని; మరియు క్రీ.శ. 27 లో క్రీస్తుయొక్క బాప్తిస్మమును పరిశుద్ధాత్మచేత అభిషేకమును పొందుట, ఆ నిర్దేశాన్ని యథాతథముగా నెరవేర్చెను. డెబ్బవ సప్తాహములో నడిమి కాలములో మసీహా తొలగింపబడవలెనని. ఆయన బాప్తిస్మానంతరం మూడున్నర సంవత్సరములకు, క్రీ.శ. 31 వసంతఋతువులో క్రీస్తు శిలువ వేయబడ్డాడు. డెబ్బై సప్తాహములు, అనగా 490 సంవత్సరములు, విశేషముగా యూదులకు సంబంధించినవని. ఈ కాలము ముగిసినప్పుడు, ఆయన శిష్యులను హింసించుటద్వారా ఆ జాతి క్రీస్తునకు చేసిన తిరస్కారమును ముద్రించింది; అపొస్తలులు అన్యజనులవైపు తిరిగారు, క్రీ.శ. 34. అప్పుడు 2300లోని మొదటి 490 సంవత్సరములు ముగిసినందున, మిగిలినవి 1810 సంవత్సరములు. క్రీ.శ. 34 నుండి 1810 సంవత్సరములు లెక్కిస్తే 1844 కు చేరును. “అప్పుడు,” అని దూత చెప్పెను, “పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును.” ఆ ప్రవచనమునకు పూర్వంగా నిర్దేశింపబడిన సమస్త అంశములు నిర్ణీత కాలమందు సందేహరహితముగా నెరవేర్చబడ్డవి. ఈ లెక్కింపుతో సమస్తమును స్పష్టముగాను సమన్వయముగాను ఉండెను; అయితే 1844 లో పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణకు సమానమైన ఏదేని సంఘటన సంభవించెనని కనబడకపోవుట మాత్రము మినహాయింపు. ఆ కాలమునే ఆ దినములు ముగిసినవని తిరస్కరించుటయనగా, సమస్త విషయాన్ని గందరగోళములోనికి నెట్టుటకును, ప్రవచనముల స్పష్ట నెరవేర్పులచేత స్థాపించబడిన స్థితులను త్యజించుటకును సమానం.

కానీ దేవుడు తన ప్రజలను మహా ఆగమన ఉద్యమములో నడిపించెను; ఆయన శక్తియు మహిమయు ఆ కార్యముతో కూడ నుండెను; అది అంధకారములోను నిరాశలోను అంతమగునట్లు, అసత్యమయిన మతాంధోత్సాహమని నిందింపబడునట్లు ఆయన అనుమతించడు. తన వాక్యమును సందేహములోను అనిశ్చయములోను ఆవరింపబడియుండునట్లు ఆయన విడిచిపెట్టడు. ప్రవచనకాలముల గూర్చిన తమ మునుపటి గణనను చాలామంది విడిచిపట్టి, దానిపైన ఆధారపడిన ఆ ఉద్యమము సరియై యుండుటను నిరాకరించినను, శాస్త్రగ్రంథములచేతను దేవుని ఆత్మ సాక్ష్యముచేతను బలపరచబడిన విశ్వాసము మరియు అనుభవమునకు సంబంధించిన అంశములను విడనాడుటకు ఇతరులు సిద్ధపడలేదు. ప్రవచనముల అధ్యయనములో వ్యాఖ్యానమునకు సంబంధించి తాము సవ్యమైన సూత్రములను అవలంబించితిమని, ఇప్పటికే పొందిన సత్యములను గట్టిగా పట్టుకొని, అదే విధమైన శాస్త్రగ్రంథ పరిశోధనను కొనసాగించుట తమ కర్తవ్యమని వారు నమ్మిరి. దీక్షతో కూడిన ప్రార్థనలతో వారు తమ స్థితిని పునర్విమర్శించి, తమ తప్పును కనుగొనుటకై శాస్త్రగ్రంథములను అధ్యయనం చేసిరి. ప్రవచనకాలముల వారి గణనలో తాము దోషమేదియు చూడలేకపోయినచో, పరిశుద్ధస్థలము విషయమును మరింత సవివరంగా పరిశీలించుటకు వారు ప్రేరేపింపబడిరి. మహా సంఘర్షణ, 409, 410.

తమ ప్రభువును ఆశతో ఎదురు చూచుచూ ఆనందోత్సాహాలతో ఉన్న దేవుని ప్రజలను నేను చూచితిని. కాని దేవుడు వారిని శోధించుటకు సంకల్పించెను. ప్రవచనా కాలముల లెక్కింపులో తలెత్తిన ఒక తప్పును ఆయన చేయి కప్పివేసెను. తమ ప్రభువును ఆశించి ఎదురు చూచిన వారు ఈ తప్పును కనుగొనలేదు, మరియు ఆ సమయమును వ్యతిరేకించిన అత్యంత పాండితులైన వారుకూడ దానిని చూడలేకపోయిరి. తన ప్రజలు ఒక నిరాశను అనుభవించునట్లు దేవుడు ఉద్దేశించెను. సమయము గతించెను, మరియు తమ రక్షకుని కొరకు ఆనందకర నిరీక్షణతో ఎదురు చూచిన వారు దుఃఖించి నిరుత్సాహపడ్డారు, అయితే యేసు ప్రత్యక్షతను ప్రేమించని గాని భయవశాత్తు ఆ సందేశాన్ని స్వీకరించినవారు, నిరీక్షణ సమయమున ఆయన రాలేదని సంతోషించిరి. వారి ఘోషిత విశ్వాసము హృదయమును ప్రభావితం చేయలేదు, జీవనమును పవిత్రపరచలేదు. కాలము గడిచిపోవుట అలాటి హృదయాలను బయలుపరచుటకు సముచితమైన ఏర్పాటుగా నిలిచెను. తమ రక్షకుని ప్రత్యక్షతను నిజముగా ప్రేమించినవారు దుఃఖించి నిరాశ చెందిన వారిని పరిహసించుటకు మొదటగా తిరిగినవారు వీరే. పరీక్షా ఘడియలో వెనుకడుగు వేసి తిరిగి పోయువారిని వెలికితీయుటకై తన ప్రజలను శోధించి, వారికి ఒక శోధనాత్మక పరీక్షను యెదురుపెట్టిన విషయములో దేవుని జ్ఞానమును నేను చూచితిని.

వారి ఆత్మలు ప్రేమించిన ఆయనను దర్శించుటకై మధుర నిరీక్షణతో ఆకాంక్షించిన వారియెడల యేసయు సమస్త పరలోక సైన్యమంతయు కరుణతోను ప్రేమతోను దృష్టిపాతముపరచిరి. వారి పరీక్షావేళలో వారిని నిలబెట్టుటకై దేవదూతలు వారి చుట్టూ పరిభ్రమించుచుండిరి. ఆకాశీయ సందేశమును స్వీకరించుటను నిర్లక్ష్యపరచినవారు అంధకారమందు విడిచిపెట్టబడియిరి; ఆయన పరలోకమునుండి వారికి పంపిన వెలుగును స్వీకరింప నొప్పకపోయినందున దేవుని కోపము వారిమీద రగిలెను. ఎందుకు వారి ప్రభువు రాలేదో అర్థంచేసికోలేకపోయిన విశ్వాసవంతులైన, నిరాశానుభవించిన వారు అంధకారమందు విడిచిపెట్టబడలేదు. మరల ప్రవచనా కాలములను అన్వేషించుటకై వారిని వారి బైబిళ్లవైపు నడిపింపబడియిరి. లెక్కలమీదనుండి ప్రభువుయొక్క చేయి తొలగింపబడెను; పొరపాటు వివరింపబడెను. ప్రవచనా కాలములు 1844 వరకూ వ్యాపించియున్నవని వారు చూచిరి; అలాగే, ప్రవచనా కాలములు 1843లో ముగిసినవని చూపుటకై తాము సమర్పించిన అదే సాక్ష్యాలు, అవి 1844లోనే సమాప్తమగునని నిరూపించెనని గ్రహిరి. ఎర్లీ రైటింగ్స్, 235-237.

క్రీస్తు లోకమునకు మనస్సు, ఆత్మలపై చెక్కివేయదగిన ఒక పాఠమును ఇచ్చెను. “ఇదే నిత్యజీవము,” అని ఆయన చెప్పెను, “అదేనగా, వారు నిన్ను ఏకైక సత్యదేవునిగా, నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును తెలిసికొనుట.” కానీ సాతాను మనుష్యుల మనస్సులపై పని చేయుచు, “ఇది గాని అది గాని క్రియ చేయుడి; అప్పుడు మీరు దేవతలవలె అవుదురు” అని చెప్పుచున్నాడు. మోసపూరిత తార్కికతచేత అతడు ఆదాము, హవ్వలను దేవుని వాక్యమును సందేహింపజేసి, దాని స్థానమున అతిక్రమణకూ అవిధేయతకూ దారితీయు ఒక సిద్ధాంతమును ప్రతిష్ఠింపజేసెను. అతని కపటతర్కము ఈ నాడునకును ఏదెనులో చేసినదానినే చేయుచున్నది. క్రీస్తు మన లోకమునకు వచ్చెనప్పుడు, తన సంఘమునకు పునాది రాళ్లుగా వినయవంతులైన మత్స్యకారులను ఆయన ఎన్నుకొనెను. ఈ శిష్యులకు తన రాజ్యముని యథార్థ స్వరూపమును మరియు తన నియోగమును వివరిచుటకు ఆయన ప్రయత్నించెను. కానీ వారి పరిమిత గ్రహణశక్తి ఆయనకు అడ్డుకట్టయెను. వారు శాస్త్రులు మరియు ఫరిసయ్యుల బోధలనును స్వీకరించుచు వచ్చిరి; అందుచేత వారు నమ్మిన వాటిలో చాలాభాగము అసత్యమై యుండెను. క్రీస్తు వారికి చెప్పవలసిన అనేక విషయములు కలిగియుండినను, ఆయన తెలియజేయకాంక్షించిన వాటిలో చాలామటుకు వారు వినలేకపోయిరి.

ఈ కాలమందలి మతవాదులు తప్పుడు భావాలతో ఇంతగా నిండిపోయియుండుటవలన, వారి మనస్సులలో సత్యానికి స్థలమే లేకపోవునట్లు క్రీస్తు కనుగొనుచున్నారు. ఇచ్చబడుతున్న విద్యయందు, ఉపాధ్యాయులు అవిశ్వాసి రచయితల భావాలను కలగలుపుచున్నారు. అట్లు వారు యువజనుల మనస్సులలో కలుపు విత్తియున్నారు. యువకులకైనను వృద్ధులకైనను సమర్పింపకూడనివి గల భావాలను వారు వెలిబుచ్చుచున్నారు; తాము ఏ విధమైన విత్తనమును విత్తుచున్నారు, లేదా దాని ఫలితముగా తాము చివరికి కూడదీయవలసి వచ్చు పంట ఏదో యెన్నడును ఆలోచించరు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 3, 1900.