దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య యాభై నాలుగు

ఇటీవల ప్రచురించిన ఒక వ్యాసాన్ని ‘ప్రవక్తలు మరియు రాజులు’ గ్రంథంలోని ఒక ఉద్ధరణతో ముగించాము; అక్కడ సోదరి వైట్, దానియేలు ‘యిర్మియా ద్వారా ముందుగా తెలియజేయబడిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెరబంధము, తాను దర్శనములో పరలోక సందర్శకుని నోట దేవుని పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడుటకు ముందు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములు గడవవలసినదని ప్రకటింపబడిన వాటితో ఏ సంబంధములో నిలిచియున్నదో గ్రహించుటకు’ యత్నించుచున్నాడని గుర్తించెను.

మిల్లర్‌వాదులు తాము ప్రకటించిన పునాది సందేశమును గూర్చి ఎప్పుడూ సంపూర్ణ అవగాహనకు చేరుకోలేదు. యూదా వంశపు సింహము "ఏడు కాలములు" విషయమై మరింత సమాచారం అందించదలచిన సమయం వచ్చినప్పుడు, వారు లయోదిక్య అనుభవంలోకి ప్రవేశించి, ఏడు సంవత్సరాల తరువాత "ఏడు కాలములు" యొక్క వెలుగును పూర్తిగా తిరస్కరించారు. దానియేలు ఆతురతగా అవగతం చేసికొనుటకై ప్రయత్నించిన డెబ్బై సంవత్సరములు మరియు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల మధ్యనున్న సంపూర్ణ సంబంధాన్ని వారు ఎప్పుడూ చూడలేదు. దానియేలు అంత్యదినాల దేవుని ప్రజలను ప్రతినిధ్యం చేస్తాడు.

భూమి తన శబ్బతులను అనుభవించుట అనేది ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు అనుగ్రహించబడిన నిబంధనలోని భాగము; అందులో ప్రతి ఏడవ సంవత్సరమున భూమి విశ్రాంతి పొందుట అనే వెలుగు సమ్మిళితమై యుండెను. ఆ నిబంధనలో ఏడేళ్ల చక్రం ఏడు సార్లు పునరావృతమగుట అంతర్భూతమైయుండెను. ‘యూబిలీ’ అని పరిచితమైన ఉత్సవ సమయములో, ఏడేళ్ల ఏడు చక్రాల (నలభై తొమ్మిది సంవత్సరాల) సమాప్తి వద్ద, ఆస్తుల పునరుద్ధరణయు దాసుల విడుదలయు కలిగినవి. యూదులు ఆ నిబంధన సూత్రాలకు అవిధేయులైరి; ప్రవక్త యిర్మియా చెప్పిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెర సమయము, దానికి ముందు జరిగిన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల తిరుగుబాటును సూచించెదని 2 దినవృత్తాంతములు తెలియజేసెను. నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములలో, లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ అధ్యాయములో ప్రతిపాదింపబడిన నిబంధనలోని ఆదేశములకు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు విధేయులైయుండినయెడల, భూమి విశ్రాంతి పొందిన అట్టి సంవత్సరములు మొత్తము డెబ్బైగా ఉండినవు. గ్రంథోక్త సంవత్సరము మూడువందల అరవై దినములు; మూడువందల అరవై దినములను ఏడు సార్లు (‘ఏడు సార్లు’) గుణించగా ఇరవై అయిదు వందల ఇరవై దినములు సమానమగును.

డెబ్బై సంవత్సరములు భూమి విశ్రాంతి పొందుటతో నిర్వివాదముగా అనుసంధానితమైనవి; అదే విధంగా అవి ‘ఏడు సమయములు’తో కూడ నిర్వివాదముగా అనుసంధానితమైనవి. దేవుని పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరణకు పూర్వముగా ఉన్న రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరములతో డెబ్బై సంవత్సరాల చెరబంధనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును అర్థము చేసికొనుటకై దానియేలు ప్రయత్నించుచున్నాడు. అందుచేతనే అతడు ‘చజోన్’ దర్శనమునకు, ‘మారెహ్’ దర్శనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును అర్థము చేసికొనుటయే అన్వేషించుచున్నాడు. యిర్మియా చెప్పిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెరబంధనముతో అనుసంధానముగా లేవీయకాండము ఇరవై ఐదు, ఇరవై ఆరు అధ్యాయములలో భూమి విశ్రాంతిని అంగీకరించకయే, ఆ సంబంధమును అర్థము చేసికొనుట అసాధ్యము. ‘ఏడు సమయములు’ రెండువేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరముల ప్రవచన కాలవ్యవధిని సూచించును అని మీరు నమ్మకపోతే, మీరు అంత్యదినములలో దానియేలు చేత ప్రతినిధీకరింపబడినవారిలోనుండి మీరే మీను తప్పించుకొనుచున్నారు. మిల్లరైట్లు ‘ఏడు సమయములు’ను కాల ప్రవచనమని నమ్మారు; కాని అడ్వెంటిజం ఇక అట్లు నమ్మదు.

అందరు ప్రవక్తలవలెనే, దానియేలు లోకాంత్యంలో దేవుని ప్రజలకు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తాడు; మరియు డెబ్బై సంవత్సరములు ("ఏడు సార్లు") మరియు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల మధ్య సంబంధాన్ని గ్రహించాలనే అతని ఆకాంక్షపై సహోదరి వైట్ చేసిన వ్యాఖ్యలు, చివరి దినములలో దేవుని ప్రజలు కలిగి ఉండవలసిన ఆకాంక్షను ప్రతిబింబిస్తాయి. పూర్వపు వ్యాసాలలో చెప్పినట్లుగా, 1843 మరియు 1850 చార్టులపై ప్రతిపాదించబడిన సత్యములలో, సహోదరి వైట్ రచనలలో ప్రత్యక్షంగా (పునఃపునః) సమర్థింపబడని ఏదియు లేదు.

అంత్యకాలపు అర్థరాత్రి పిలుపులో మిల్లర్ యొక్క రత్నాలు పది రెట్లు మిన్నగా ప్రకాశించును; ఆ విధంగానే, ఆ రత్నాలు అడ్వెంటిజంలోని కన్యలకు అంతిమ పరీక్షను సూచించును. ఆ రత్నాలు హబక్కూకు పట్టికలపై ప్రతినిధీకరించబడిన ప్రాధమిక సత్యాలే, అలాగే మిల్లర్ గది మధ్యనున్న బల్లపై ఉంచబడిన రత్నపేటికలోని రత్నాలే. ప్రాధమిక పరీక్షయే అంతిమ పరీక్ష; అలాగే, ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారమూ అంతిమ పరీక్షగానే ఉంటుంది. మిల్లర్ స్వప్నములో రత్నాలుగా ప్రతీకీకరించబడిన ఆ ప్రాధమిక సత్యాలను తిరస్కరించుట అనగా, ఏకకాలములోనే ప్రవచనాత్మను తిరస్కరించుటకే సమానం.

ప్రస్తుతం మేము మిల్లరైట్‌ల చరిత్రలో 1798 నుండి 1844 వరకు జరిగిన జ్ఞానవృద్ధిని పరిశీలుతున్నాము; అయితే, మిల్లరైట్‌లు తమ ప్రవచన అన్వయాలలో సరిగా ఉన్నప్పటికీ, వారు లేవబెట్టబడ్డ ఆ చరిత్ర చేత పరిమితులపాలయ్యారని గుర్తిస్తున్నాము. ఇప్పుడు మేము అంత్యదినాలలోను, అడ్వెంటిజం యొక్క చివరి తరం (నాల్గవది)లోను ఉన్నాము. ఈ కాలంలో, అడ్వెంటిజం సంప్రదాయాలు మరియు ఆచారాలతో (నకిలీ రత్నాలు) అంతగా బోధింపబడి ఆవరించబడింది గనక, ప్రాతిపదిక సత్యాలు ఏవో ఇక తెలియడం లేదు. ఆ సత్యాలు ఏవో తెలియకపోవడం, ఆ సత్యాల ప్రాముఖ్యతను అడ్వెంటిజం గ్రహించకుండా అడ్డుకుంటుంది; అలాగే, ఆ సత్యాలను కాపాడి పరిరక్షించమనే పునరుక్త ఆజ్ఞలను అర్థరహితంగా చేస్తుంది.

ఉలై నది దర్శనమునకు గబ్రియేలు చేసిన వివరణలో మరింత ముందుకు ప్రవేశించకమునుపు, ఆధారభూత సత్యములతోను ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారముతోను సంబంధమున్న కొన్ని అంశాలను ముందుగా పరిశీలిస్తాము. ఆధునిక దేవశాస్త్రవేత్తలు క్రింది వాక్యభాగం బైబిలులో అతి దీర్ఘమైన కాలప్రవచనం రెండు వేల మూడువందల సంవత్సరాలేనని నిర్ధారించుచున్నదని వాదిస్తున్నారు.

ఆ భాగము యీలాగు చెప్పుచున్నది: “మిల్లర్ మరియు ఆయన సహచరులు బైబిలులో ప్రదర్శింపబడిన అతి దీర్ఘమైన, అంతిమమైన ప్రవచనకాలము సమాప్తి అంచున ఉందని ప్రకటించిరి,” మరియు దైవశాస్త్రవేత్తలు ఆ అతి దీర్ఘమైన, అంతిమమైన ప్రవచనకాలము ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరాలేనని దావా చేస్తున్నారు. ఇంకా, ఆ భాగములో సిస్టర్ వైట్ గుర్తించుచున్నది ఇదే అని వారు వాదిస్తున్నారు; ఎందుకనగా, ఆమె నేరంగా ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరాల కాలాన్ని ఉద్దేశించి ప్రసంగిస్తున్నదని వారు అంటున్నారు. డెబ్బై సంవత్సరములు మరియు ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరాల కాలముల మధ్యనున్న ఏ సంబంధానికైనా వారు అంధులై యున్నారు. దానియేలు అర్థంచేసికొన గోరిన వెలుగుపట్ల కూడా వారు అంధులై యున్నారు.

ఎలెన్ వైట్ మిల్లరైట్; 1843 పయనీర్ చార్ట్‌పై స్థాపించబడిన సందేశాలు, అలాగే ఎఫ్. డి. నికల్స్ ప్రచురించిన 1850 పయనీర్ చార్ట్‌పై స్థాపించబడిన సందేశాలు ఆమెకు తెలిసినవి. నికల్స్ తయారు చేసిన ఆ 1850 చార్ట్, జేమ్స్ మరియు ఎలెన్ వైట్ నికల్స్‌తో కలిసి నివసిస్తున్న అదే సమయంలో, నికల్ ఇంటిలో సిద్ధం చేయబడింది. ఆ రెండు చార్టులపై ప్రదర్శించబడిన బైబిలులోని అత్యంత దీర్ఘమైన ప్రవచన కాలం రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలు కాదు; 그것ు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లోని ‘ఏడు సార్లు’.

మునుపటి ఖండిక రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలను అత్యంత దీర్ఘమైనదిగా మరియు అంతిమ ప్రవచన కాలమని దేవప్రేరిత విధంగా గుర్తిస్తుందని చెప్పడం, సిస్టర్ వైట్ గారి రచనలను తమతోతాము విరుద్ధాలుగా నిలబెడుతుంది. ఆమె ఈ ఖండిక గురించి ధర్మశాస్త్రవేత్తలు దావా చేసేదాన్ని నమ్మినట్లయితే, ‘ఏడు సార్లు’ను నిలబెట్టే చార్టులను ఆమె ఆమోదించినప్పుడు దాని అర్థం ఏమిటి?

తమ సంప్రదాయాలు మరియు దంతకథలను నిలబెట్టదలచిన వారు, 1843 చార్ట్‌లోని “ఏడు కాలములు” అనే విషయములో వచ్చిన దోషముపై ప్రభువు తన చెయ్యిని ఉంచి దానిని కప్పివేసి, తరువాతి కాలములో తన చెయ్యిని తొలగించెనని వాదించవచ్చు. కానీ ఆ వాదనలో సమస్య ఏమిటంటే, ప్రభువు తన చెయ్యిని అంకెలపై నుండి ఎప్పుడు తొలగించెనో సోదరి వైట్ నిర్దిష్టంగా సూచించింది; మొదటి నిరాశకు వెంటనే, 1844 అక్టోబర్ 22కు ముందే ఆయన చెయ్యి తొలగించబడింది. ఆ సంఘటనకు సంబంధించిన తన సాక్ష్యంలో, ఏ దోషం సరిదిద్దబడిందో ఆమె స్పష్టంగా చెప్పింది; ఆ దోషం “ఏడు కాలములు” కాదనేది స్పష్టము.

ప్రభువు చేయి "గణనలపై నుండి తొలగింపబడి, మరియు తప్పు వివరించబడగా," వారు అప్పటికి "1843లో ప్రవచన కాలవ్యవధులు ముగిశాయని చూపుటకు తాము ప్రతిపాదించిన అదే ఆధారాలు, అవి 1844లో సమాప్తమగునని నిరూపించాయని" గుర్తించారు. 1843లో ముగుస్తాయని మొదట భావించబడిన ప్రవచన కాలవ్యవధులు 1843 చార్ట్‌పై సూచించబడ్డాయి; ఆ చార్ట్‌ను మూడు వందలమంది మిల్లరైట్ ప్రచారకులలో ప్రతియొక్కరూ ఉపయోగించారు. ఆ చార్ట్‌పై 1843లో ముగిశాయని సూచింపబడ్డ ప్రవచన కాలవ్యవధులు ఇవి: దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పద్నాలుగవ వచనములోని రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరములు; లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయం లోని రెండువేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు; మరియు దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం లోని వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు సంవత్సరములు. మొదటి నిరాశానంతరం ప్రభువు తన చేయిని ఆ తప్పు మీదనుండి తొలగించగా, మిల్లరైట్లు అప్పుడు 1843లో ప్రవచన కాలవ్యవధులు ముగిశాయని సూచించిన అదే ఆధారాలు, వాస్తవముగా ఆ కాలవ్యవధులు 1844లోనే ముగిసినట్లు నిరూపించాయని గుర్తించారు.

1850 చార్టు 1850లో సిద్ధం చేయబడింది, 1851 జనవరిలో విక్రయానికి విడుదల చేయబడింది. 1843 చార్టు విషయమై ఆమె ఎలా లిఖించినదో అట్లే, 1850 చార్టు హబక్కూకు గ్రంథంలోని నెరవేర్పుగా కూడా ఉందని ఎలెన్ వైట్ లిఖించారు. ఆ 1843 చార్టు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సమయాలు’గా పిలువబడే అతి దీర్ఘమైన ప్రవచన కాలాన్ని కూడా ప్రతినిధిత్వం చేసింది.

మిల్లరైట్లు ‘బైబిలులో ప్రదర్శింపబడిన అతి దీర్ఘమును అంతిమమునైన ప్రవచన కాలము అంతమగబోవుచున్నదని ప్రకటించిరి’ అనే వాస్తవమునకు సిస్టర్ వైట్ గారి చేసిన సూచన యథార్థమని దావా చేయుట సముచితం; ఏలయనగా వారు నిజముగానే అట్లు ప్రకటించిరి. ‘అతి దీర్ఘమైన’ ‘ప్రవచన కాలము’ రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములేనని దావా చేయుట, సిస్టర్ వైట్ గారి సాక్ష్యాన్ని తానే తాను విరోధించునట్లుగా తిప్పి, చారిత్రక లేఖనమునకు కూడ విరుద్ధముగా నిలుపును. ఆ కట్టుకథను నమ్ముట అబద్ధమును నమ్ముటే; అంత్యకాలమందు అబద్ధమును నమ్ముటకు ఎంచుకొనువారు సత్యమును ప్రేమింపకపోవుటవలన అట్లు చేయుదురు.

యేసుక్రీస్తు సిలువయాతన గుండా వెళ్లుటకై, ఏదోరకమైన దైవిక నిశ్చేతనతో తమను తాను అద్భుతరీతిగా నిశ్చేతనపరచుకోలేదు. యేసుక్రీస్తు దివ్య వ్యథను అనుభవించాడు; ఆ వ్యథ ఆయన సృష్టిలోని ఏ సృష్టి భరించగలదానికన్నా ఎంతో దూరంగా ఉంది. అయినప్పటికీ, మనుజాతి ఆయన స్వరూపంలో సృష్టింపబడింది, మరియు ప్రేరణ మనుజాతి ఆయన జయించినట్లే జయింపవలెనని ప్రకటిస్తుంది. సిలువయాతనను భరించుటకు క్రీస్తుకు వీలు కల్పించినది ఆయనలోనున్న ఒక లక్షణమే; ఆ లక్షణం మనుజాతిలోను ఉంది.

తన ముందుంచబడిన లక్ష్యము గలందున యేసు సిలువయొక్క వేదనలను సహించాడు; అలాగే, మనము ఆయన స్వరూపములో సృష్టింపబడినవారమై, అట్టి వారమైయుండగా, లక్ష్యములచేత ప్రేరేపింపబడే సత్త్వులము. అది మన రూపకల్పనలో భాగమే. అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులను అవగతం చేసికొనడం ప్రాముఖ్యతలేనిదని మనము నమ్మేలా నడిపించబడితే, అదే విషయాన్ని చేయుటకు మన కు ఏ ప్రేరణయు ఉండదు. ఆ లయొదిక్య స్థితిని జయించుటకై పరిశుద్ధాత్మ ఉద్దీపింపజేయగల ఏకైక దైవిక ప్రేరణ సత్యముపై ప్రేమయే. సత్యముపై ఆ ప్రేమ, మన చెవులు గోరుకొనునట్లు మమ్మును సాంత్వనపరచుటకై రూపొందించబడిన సులభమైన ఆచారములు, సంప్రదాయములు లభ్యమయ్యుటచేత పరీక్షించబడును. మన లయొదిక్య సౌఖ్యములో మనమే సత్యమును గ్రహించుటకు ఆకాంక్ష లేకపోతే, మనము నశించెదము. ఇదే నేటి అడ్వెంటిజముయొక్క స్థితి.

అంత్యదినములలో, ప్రవచన వాక్యముచేత డెబ్బై సంవత్సరాల చెరయు రెండు వేలు మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును గ్రహించుటకు అన్వేషించుచున్న దేవుని ప్రజలకు దానియేలు ఒక నిదర్శనం. రెండు వేలు మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని అత్యంత దీర్ఘముగానూ, అంతిమ ప్రవచన కాలవ్యవధిగానూ గుర్తించుట అనగా అడ్వెంటిజం యొక్క పునాది సత్యములను తిరస్కరించుటయే; అదే సమయంలో ప్రవచనా ఆత్మయొక్క అధికారమును కూడ నిరాకరించుటయే. మిల్లరైట్లు అత్యంత దీర్ఘమై, అంతిమమైయున్న ప్రవచన కాలవ్యవధిని సమర్పించినప్పుడు అది రెండు వేలు మూడు వందల సంవత్సరాలేనని వాదించుట అనగా చారిత్రక ఆధారమును నిరాకరించుటయే.

"మారెహ్" మరియు "హజోన్" అనే రెండూ దర్శనముల విషయమై దానియేలు అవగాహన పొందునట్లు చేయుటకై గబ్రియేలు వచ్చెను; అవి స్పష్టముగా ప్రవచన సంబంధమును కలిగియున్నప్పటికీ, ఆ రెండును మనస్సులో వేరుగా విభజించవలెనని అతడు దానియేలుకు ఉపదేశించెను. ఆ దర్శనము బైబిలు ప్రవచనములో ఏడు, ఎనిమిదవ అధ్యాయములలో పేర్కొన్న రాజ్యములను కలిగియుండెను; అవి రెండవ అధ్యాయములోని అదే రాజ్యముల పునరావృతము మరియు విస్తరణయై యుండెను. ఆ సమాచారములో పరలోక సంభాషణ కూడ ఉండెను; అది ఒక దర్శనమును దేవుని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు ప్రజలను త్రొక్కివేయబడుటగా నిరూపించి, మరియొక దర్శనమును ప్రజలను మరియు పరిశుద్ధస్థలమును పునరుద్ధరించు కార్యముగా ప్రతిపాదించెను.

చివరికి మిల్లరైట్లు ప్రకటించిన సందేశమునకు హృదయసారముగా నిలిచిన ఆ వ్యాఖ్యానాన్ని గాబ్రియేలు సమర్పించినప్పుడు, రెండు దర్శనముల మధ్య ఒక సంబంధము ఉందని, వ్యాఖ్యానాన్ని మానసికంగా వేరుచేయుమనే ఆజ్ఞను నెరవేర్చువారు గమనించవలసినది. ఆ భేదములలో ఒకటి, రెండూ 'determined'గా అనువదించబడిన రెండు పదములచేత సూచించబడుతుంది.

డెబ్బై వారములు (నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములు) జనులమీదను మరియు పరిశుద్ధ పట్టణముమీదను నిర్ణయింపబడ్డవి. 'నిర్ణయింపబడ్డవి'గా అనువదించబడిన పదము 'కత్తిరింపబడ్డవి' అని అర్థం; ఆ పదము యూదులకును యెరూషలేముకును కేటాయించబడిన కాలపరిమితి, దయకాలమును సూచించుచున్నది. అదేవిధంగా, యెరూషలేము వినాశానికిని డెబ్బై సంవత్సరాల బంధనానికిని దారితీసిన తిరుగుబాటు కాలమును కూడా అది ప్రతినిధ్యం చేసింది. ఆపై ఆ నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములు మూడవ రాజాజ్ఞ మొదలైనది నుండి 'నిర్ణయింపబడ్డవి'. మొదటి నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల తిరుగుబాటుతో, నెబుకద్నెజరు చేసిన మూడు దాడులు సంభవించెను, యెరూషలేము తుదకు వినాశనం పొందెను, మరియు ఆక్షరార్థ బాబులోనులో ఆక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు డెబ్బై సంవత్సరములు చెదరగొట్టబడి బందీ చేయబడెను.

మొదటి ఉత్తర్వు చెరదాస్యమునకు అంతమును, యెరూషలేము పునర్నిర్మాణ కార్యారంభమును సూచించింది. మూడవ ఉత్తర్వు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల ఆరంభమును సూచించింది. ప్రథమ దూతుని ఆగమనం, ఆధ్యాత్మిక బబులోనులో ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు అనుభవించిన చెరదాస్యమునకు ముగింపును సూచించింది; అలాగే, క్రీస్తు మిల్లరైటులను ఉపయోగించి వారు చెరనుండి బయటపడి ఒక ఆధ్యాత్మిక ఆలయాన్ని నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరముల కాలారంభమును కూడ అది సూచించింది.

ఇరవై ఆరు మరియు ఇరవై ఏడు వచనములలో రెండుసార్లు "determined" అని అనువదించబడిన పదము "charats"; దాని అర్థము "గాయపరచుట" మరియు "ఒక నిర్దేశము". మొదటి ఆగ్రహము అంత్యంలో పాపత్వము మరణాంతకమైన "గాయం" పొందునని ప్రవచనాత్మకముగా "నిర్దేశింపబడెను". ఇదే పదమును దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము, ముప్పై ఆరవ వచనములో వినియోగించెను.

ముప్పై ఆరవ వచనములో, 'రాజు' అనగా పాపసీ. పాపసీ క్రీ.శ. 1798 వరకు వర్థిల్లవలసి ఉన్నది; ఆ సంవత్సరంలో అది తన ప్రాణాంతక గాయాన్ని పొందింది. ఆపై మొదటి 'indignation' 'be accomplished' కావలసి వచ్చెను; ఏలయనగా ఆ 'indignation' 'be done' కావలెనని ముందుగానే 'determined' (decreed) చేయబడియున్నది. ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యముమీద మొదటి 'indignation'కు ముగింపు సమయమున, అది క్రీ.పూ. 723లో ఆరంభమై క్రీ.శ. 1798లో సమాప్తమైంది, పాపసీ 'ప్రాణాంతక గాయం'ను పొందింది. 'determined' అనే పదానికి 'wound' అనే అర్థం.

మిల్లరైట్ల ప్రవచనాత్మక చట్రము, ముందుగా పేగనిజము, ఆ తరువాత పాపత్వము అనే రెండు శూన్యపరచు అధికారాలపై ఆధారితమైంది. ఆ రెండు అధికారాలు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుదురని, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడవ వచనంలోని "chazon" దర్శనం సూచించినట్లు వారు గ్రహించారు.

పోపుయొక్క పాడుచేయు శక్తి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయబోవుచుండెను.

1798లో మొదటి ఆగ్రహము ముగింపు నాటికి, ప్రవచనము పాపసీని "గాయపరచుటకు" నిర్ణయించియుండెను. దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో ఆ నిర్ణయం ఆఖరి రెండు వచనములలో సూచింపబడినది, మరియు ఆ వచనములలో రెండుసార్లు "determined" గా అనువదించబడిన పదము "chazon" దర్శనముతో అనుబంధమైయున్నది; అయితే ఇరవై నాలుగవ వచనములో "determined" గా అనువదించబడిన పదము వేరొక హీబ్రూ పదమై, "mareh" దర్శనముతో అనుబంధమైయున్నది. అంత్యదినములలోని దేవుని జనులను ప్రతినిధిగా నిలిచిన దానియేలు, గాబ్రియేలు వాటిని మనస్సులో వేరుచేయుమని తనకు చెప్పిన ఆ రెండు దర్శనముల మధ్య ఉన్న సంబంధమును అవగాహన చేసికొనుటకు ప్రయత్నించుచుండెను.

తదుపరి వ్యాసంలో ఈ విషయాన్ని కొనసాగిస్తాము.