దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఆరు

బైబిల్ పాత నిబంధన, కొత్త నిబంధనలతో కూడి ఒకే గ్రంథమై యున్నదనే అదే భావంలో, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము ఒకే గ్రంథముగా ఉన్నాయి.

క్రీస్‍తు ఎవరు, ఆయన స్వరూపం ఏమిటి అన్న విషయములో అత్యంత బలమైన సాక్ష్యం, పాత నిబంధనలోని ప్రవచనములను క్రొత్త నిబంధన చరిత్రలో వాటి నెరవేర్పుతో పోల్చినప్పుడు ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఇదే విధంగా, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముల మధ్యనున్న సంబంధములోను అంతే.

"Complement" అనే పదం పరిపూర్ణం చేయుటను సూచిస్తుంది. పాత నిబంధన ప్రవచనాల నెరవేర్పు క్రీస్తు యొక్క "divinity" కు "the strongest" "proof" గా నిలిచింది. దానియేలు గ్రంథంలోని ప్రవచనాల దైవత్వానికి గల అత్యంత బలమైన సాక్ష్యం, ప్రకటన గ్రంథంలో ప్రతిపాదించబడినట్లుగా, ఆ ప్రవచనాల నెరవేర్పే. దానియేలు గ్రంథంలోని ప్రవచనాలు ప్రకటన గ్రంథంలో కొనసాగింపుపొందాయి; చివరి దినములలో, యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన ముద్రవిప్పబడినప్పుడు, అవి పరిపూర్ణతకు చేర్చబడతాయి.

సముచితంగా పరిశీలించినప్పుడు, దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి వచనంలో ప్రవచన సంబంధిత సమాచార సమృద్ధి ఉంది. మన పరిశీలనను యెహోయాకీముతో ప్రారంభిస్తాము.

యెహోయాకీము యూదాకు చెందిన ఆఖరి ముగ్గురు రాజులలో మొదటివాడు. కావున, అతడు మొదటి దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకముగా నిలిచును. అతని కుమారుడైన యెహోయాకీను, యెకోన్యా గాని కొన్యా గాని అని కూడా పిలువబడినవాడు, రెండవ దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకముగా నిలిచును. యెహోయాకీనుతరువాత, యూదాకు చెందిన ఆ ముగ్గురు అంతిమ రాజులలో చివరివానైన సిద్కీయా వచ్చెను. సిద్కీయా మూడవ దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకముగా నిలిచును. యెహోయాకీము మొదటి దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకమని సమర్థించుచు నిలిచే అనేక ప్రవచన సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి. ఈ సాక్ష్యములను గ్రహించుట ముఖ్యము; ఎందుకనగా అవి దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయపు ప్రథమ వచనం మొదటి దూతయొక్క సందేశమును సూచించుచున్నదని తెలుపును, ఆ సత్యమే ఒక నంగరువలె నిలిచి, దాని ద్వారా మొదటి అధ్యాయం ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతయొక్క సందేశముగా అవగతమగును. మనము ద్వితీయ దినవృత్తాంతముల గ్రంథముతో ప్రారంభించుదము.

డెబ్బై సంవత్సరములపాటు బబులోనులో జరిగిన చెర, లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం ప్రకారము నెరవేర్చబడని సబ్బతులను భూమి పొందుటకైయే ఉన్నది. డెబ్బై సబ్బత సంవత్సరములు నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాలకు సమానం; ఆ కాలమంతట పురాతన ఇశ్రాయేలు లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయంలోని నిర్దేశాన్ని నిర్లక్ష్యపరచెను. డెబ్బై సంవత్సరాల చెరకు పూర్వంగా నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల అవిధేయత నడిచెను. ఆ నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల అంత్యమున, నెబుకద్నెజరు ముగ్గురు రాజులను అధీనమునకు లోనుచేసెను.

డెబ్బై సంవత్సరాల బందీనివాసము ముగిసినప్పుడు, ఇశ్రాయేలు తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును పునర్నిర్మించుటకై ఆజ్ఞలు వెలువరించిన ముగ్గురు రాజులలో మొదటివాడైన కోరేష్‌ను ప్రభువు లేపెను. ఆ ముగ్గురు రాజులలో మూడవవాడు అర్తక్షస్తు; అతడు క్రీ.పూ. 457లో మూడవ ఆజ్ఞను జారీచేశాడు. ఆ మూడవ ఆజ్ఞతో దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం పద్నాలుగవ వచనములో పేర్కొనబడిన రెండు వేల మూడువందల సంవత్సరముల కాలము ఆరంభమైంది. 1798లో, కోపకాలమునకు మొదటి అంతమైంది, దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడింది, మరియు ముగ్గురు దూతలలో మొదటివాడు వచ్చెను. మూడవ దూత 1844 అక్టోబరు 22న వచ్చెను.

యూదా రాజ్యమునకు చెందిన చివరి ముగ్గురు రాజులందరినీ నెబుకద్నెజరు ఎదుర్కొనెను; యెహోయాకీముని చెరపట్టబడినప్పుడు డెబ్బై సంవత్సరములు ఆరంభమయ్యెను. బాబులోను నశింపబడినదాకా అవి కొనసాగెను; బాబులోనును నశింపజేసిన, అనంతరం కొద్దికాలములోనే రాజైన సేనాధిపతి (కోరెషు), మూడు శాసనములలో మొదటిదానిని జారీచేసెను. ముగ్గురు దూతలలో మూడవ దూత ఆగమనముతో ముగిసిన సాయంకాలములు మరియు ప్రాతఃకాలముల గూర్చిన ప్రవచనమును మూడవ శాసనము ఆరంభించెను. క్రీస్తు ఎల్లప్పుడును ముగింపును ఆరంభముతో ఏకీకరించి తెలియజేయును.

డెబ్బై సంవత్సరాల ఆరంభము యెరూషలేముపై నెబుకద్నెజరు చేసిన తొలి దండయాత్రతో ప్రారంభమైంది. డెబ్బై సంవత్సరాల ముగింపు బాబిలోను నాశనంతో గుర్తించబడింది. నెబుకద్నెజరు దాడికి గురైన ముగ్గురు రాజులలో మూడవ రాజు కాలంలోనే యెరూషలేము యొక్క చివరి, సంపూర్ణ నాశనం సంభవించింది. యెరూషలేము యొక్క నాశనం క్రమక్రమంగా జరిగింది. చివరి ముగ్గురు రాజులు, వారందరిపై నెబుకద్నెజరు దాడి చేసినదనే భావములో, ఒక ప్రవచనా చిహ్నమని సూచించుచున్నారు. వారు, ఏకచిహ్నమై ఉన్న మూడు ఉత్తర్వుల ప్రతిరూపముగా నిలిచియున్నారు; అలాగే రెండు వేల మూడువందల దినముల అంత్యంలో ఉన్న మూడు దూతలును కూడా అటువంటి ఏకచిహ్నముగానే ఉన్నవి.

సిస్టర్ వైట్ ప్రవచనపు సంపూర్ణతకు మూడు రాజాజ్ఞలు అవసరమని గుర్తిస్తుంది. వాటి పరస్పర సంబంధాన్ని ఆమె నిర్వచించుచు, అలా చేయుచూ, హెబ్రీ “సత్యం” అనే పదమునకు సంబంధించిన వ్యాకరణ లక్షణాలను గుర్తిస్తుంది. ఆమె ప్రకారం, మొదటి రాజాజ్ఞ ప్రారంభించింది, రెండవది పునరుద్ధరించింది, మూడవది “డెబ్బై వారములకు సంబంధించిన ప్రవచనంలోని ప్రతి నిర్దేశాన్ని” సంపూర్ణంచేసింది. హెబ్రీ “సత్యం” అనే పదము హెబ్రీ అక్షరమాల యొక్క మొదటి, పదమూడవ, చివరి అక్షరాల సమ్మేళనంతో ఏర్పడింది. మొదటి రాజాజ్ఞ ప్రారంభించింది, రెండవది పునరుద్ధరించింది, చివరి రాజాజ్ఞ ప్రవచనాన్ని సంపూర్ణంచేసింది. ఆ మూడు రాజాజ్ఞలు ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్రను వహించుచున్నవి; బాబిలోనులోని చెరసంబంధ డెబ్బై సంవత్సరాల ప్రవచనాంతంలో అవి నెరవేర్చబడ్డాయి, డెబ్బై సంవత్సరాలు ముగిసిన చాలా కాలం తరువాత మూడవ రాజాజ్ఞ వచ్చినప్పటికీ. ఆ మూడు రాజాజ్ఞలు క్రమానుగతమైనవే; అవి మూడు రాజాజ్ఞలైనప్పటికీ, అవి అయినప్పటికీ ఒకే ప్రవచన చిహ్నముగా నిలిచినవి.

ప్రథమ దూత 1798లో ఆగమించెను, ద్వితీయ దూత 1844 వసంత ఋతువులో ఆగమించెను, తృతీయ దూత 1844 అక్టోబరు 22న ఆగమించెను. ఆ మూడు దూతలు ప్రకటన గ్రంథము పదనాలుగవ అధ్యాయంలోని శాశ్వత సువార్తను ప్రతీకించే ఒక ప్రవచనాత్మక చిహ్నము.

యూదా రాజ్యమునకు చెందిన ఆఖరి ముగ్గురు రాజులు ఒకే ప్రతీకముగా పరిగణింపబడ్డారు; ఎందుకనగా బాబులోను రాజు వారందరినీ వివిధ స్థాయుల అధీనతకు లోనుచేశాడు. యూదా రాజ్యమునకు చెందిన ఆఖరి ముగ్గురు రాజులు, మూడు ఆజ్ఞలు, మరియు మూడు దూతలు— ఇవి స్పష్టముగా మూడై ఉన్నప్పటికిని, ఒక ప్రవచన ప్రతీకగాను సూచింపబడినవి.

డెబ్బై సంవత్సరాల చెర గురించిన ప్రవచనారంభానికి సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక నేపథ్యంలో చివరి ముగ్గురు రాజులు భాగమై ఉన్నారు; అట్లుండగా వారు డెబ్బై సంవత్సరాల చెర ముగింపును సూచించే ఆ ఆరంభంలోని భాగమవుతారు. ఆ చెర మూడు రాజుల క్రమక్రమమైన లోబడింపుతో ఆరంభమై, రాజ్యమును దాని రాజధానిని నాశనపరచుటతో ముగిసింది. ఆ ప్రవచనాంత్యం బాబిలోనీయ జాతి మరియు దాని రాజధాని నాశనంతో గుర్తించబడుతుంది; ఆ నాశనమే క్రమక్రమంగా వచ్చిన మూడు శాసనాల జారీని సూచిస్తుంది. రెండువేల మూడువందల సంవత్సరాల ప్రవచనారంభం క్రమక్రమంగా వచ్చిన మూడు శాసనాలతో గుర్తించబడుతుంది; మూడు క్రమక్రమంగా వచ్చిన సందేశాలతో కూడియున్న ఆ రెండువేల మూడువందల సంవత్సరాల ప్రవచనాంత్యాన్ని ఆ ఆరంభం చూపిస్తుంది.

ముగ్గురు దేవదూతలు, వారికి సంబంధించిన మూడు సందేశాలు, మూడు రాజులు మరియు వారి వరుసగా వెలువడిన మూడు ఆజ్ఞాధేశాలచేత రూపములుగా సూచింపబడ్డాయి. తమ తమ ఆజ్ఞాధేశాలను ప్రకటించిన ఆ మూడు రాజులు, క్రమానుగతంగా వచ్చిన మరి మూడు రాజులచేత రూపములుగా సూచింపబడ్డారు; వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ నెబుకద్నెజరుకు విరోధంగా తమ విద్రోహ సందేశాన్ని సమర్పించారు. విద్రోహపు మూడు సందేశాలు మూడు ఆజ్ఞాధేశాలకు రూపములుగా నిలిచాయి; అవి తమవారిగా తిరిగి మూడు సందేశాలకు రూపములుగా నిలిచాయి. వాటిలో ఒకటి డెబ్బై సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని ఆరంభింపజేస్తుంది; అది తనవారిగా రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనారంభంతో సమాప్తమై, 1844లో మూడవ దూతుని ఆగమనముతో ముగుస్తుంది. దేశము తన శబ్బత విశ్రాంతిని అనుభవించవలసిన ఆ డెబ్బై సంవత్సరములు, 1844 అక్టోబర్ 22తో విడదీయరానివి.

యెహోయాకీము, కోరెషు ప్రథమ ఉత్తర్వుకు గాను, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని ప్రథమ దూత సందేశానికి గాను ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. దీనికి అతీతంగా, చివరి ముగ్గురు యూదా రాజుల మూడు సాక్ష్యములు, మూడు ఉత్తర్వులు మరియు మూడు దూతల సందేశములు, యెహోయాకీముని ప్రతీక విషయమై నిర్దిష్టమైన సమాచారాన్ని సమకూర్చుతాయి; ఏలయనగా, మూడు దూతల ప్రవచన చరిత్రను ప్రేరణ అత్యంత జాగ్రత్తతో నిర్దేశించబడినది. ఈ మూడు సందేశములన్నిటికీ చరిత్రాత్మక ఆగమనము ఉండి, తదనంతరం చరిత్రాత్మక శక్తివర్ధన కలదు.

ప్రథమ దూత 1798లో ఆగమించి, 1840 ఆగస్టు 11న ఒక దినమునకు ఒక సంవత్సరము సూత్రము యొక్క ధృవీకరణతో శక్తివంతమైంది.

మొదటి దూత 1798లో న్యాయవిచారణ ప్రారంభమైందని ప్రకటిస్తూ వచ్చెను; అయితే ఆ సందేశము, బైబిలు ప్రవచనములలో ఒక రోజు ఒక సంవత్సరాన్ని సూచించునని విలియం మిల్లర్ చేసిన నిర్ధారణ యొక్క ప్రమాణికతపై ఆధారపడి యుండెను. ఆ సూత్రము "1840 ఆగస్టు 11న," ధృవీకరించబడెను, మరియు మొదటి సందేశము శక్తి పొందెను. క్రీస్తు తిరిగి రానున్నాడనే అంచనా బైబిలు సంవత్సరమైన 1843లో విఫలమై, అది 1844 సంవత్సరములోకిని దీర్ఘింపబడియుండగా, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని రెండవ దూత వచ్చెను. 1844 వసంతకాలమందు ఆ అంచనా విఫలమైనప్పుడు, ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు మిల్లర్ ప్రతిపాదించిన రోజుకు సంవత్సరం అనే నియమమును తిరస్కరించి, బాబిలోను కుమార్తెలాయినవి. ఆ సందేశము నంతరం, 1844 గ్రీష్మకాలమందు, అర్ధరాత్రి కేక అనే సందేశము దానితో ఏకమై యుండగా, అది శక్తి పొందెను. 1844 అక్టోబర్ 22న అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశము నెరవేరినప్పుడు, మూడవ దూత తన సందేశముతో వచ్చెను.

1863లో లవోదిక్య స్థితిలోని ఆడ్వెంటిజం చేసిన అవిధేయత కారణంగా, దేవుని ప్రజలు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఎడారిలో సంచరించిన చరిత్రను పునరావృతం చేయుటకు నియోగింపబడ్డారు. మూడవ సందేశమునకు సబలీకరణ 2001 సెప్టెంబరు 11 వరకు నిరీక్షించవలసి వచ్చింది. ఈ మూడు సందేశములలో ప్రతి ఒక్కటి చరిత్రలో ఆవిర్భవించి, తదనంతరం సబలపరచబడును.

యెహోయాకీము మరియు కోరెషు మొదటి దూత సశక్తీకరణను సూచిస్తారు, దాని ఆగమనాన్ని కాదు. యెహోయాకీము యూదా యొక్క చివరి ముగ్గురు రాజులలో మొదటివాడైయుండి, అతడు మొదటి దూత యొక్క సందేశాన్ని సూచించినప్పటికీ, అతడు మరియు కోరెషు ప్రదర్శించే ప్రవచనా లక్షణాలు వారిరువురును మొదటి దూత సశక్తీకరణకు ప్రతీకలుగా, కానీ మొదటి దూత ఆగమనానికి ప్రతీకలుగా కాదని చూపుచున్నవి. యెహోయాకీముని చరిత్రలో మొదటి సందేశం యొక్క ఆగమనం యూదా యొక్క చివరి ఏడు రాజులలో మొదటివాడైన మనస్సే అయింది.

యెరూషలేము యొక్క సంపూర్ణ మరియు అంతిమ వినాశనానికి పూర్వం ఏడు రాజులు ఉన్నారు. ఆ ఏడు రాజులు క్రమోన్నత చరిత్రను సూచిస్తారు; వారు 1798 నుండి 1844 వరకు ప్రతిరూపించిన చరిత్ర కూడా ఆ విధంగానే ఉన్నది. మొదటి దూత 1798లో వచ్చెను, మూడవ దూత 1844 అక్టోబర్ 22న వచ్చెను. 1798 నుండి 1844 వరకు ఉన్న చరిత్రయే మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్ర. మూడవ దూత యొక్క చరిత్ర 1844లో ఆరంభమాయెను. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని ఏడు ఉరుముల చిహ్నార్థాన్ని సిస్టర్ వైట్ నిర్దేశించినప్పుడు, ఆమె చెప్పునది, ఆ ఏడు ఉరుములు మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్రను సూచించును గాని, మూడవ దూతను కాదు.

ప్రకటన గ్రంథములోని దశమ అధ్యాయంలోని ఏడు ఉరుముల చరిత్ర, 1840 ఆగస్టు 11న మొదటి దూత యొక్క శక్తివంతీకరణ నుండి 1844 అక్టోబరు 22నాటి మహా నిరాశ వరకు ఉన్న చరిత్రను ప్రధానంగా రేఖాంకితం చేస్తుంది; అయినప్పటికీ, అది మొదటి మరియు రెండవ దూతల సమస్త చరిత్రను కూడా సమాహరిస్తుంది. ఏడు ఉరుముల సాధారణ అన్వయం ఏమనగా, అవి 1798 నుండి 1844 అక్టోబరు 22 వరకు కాలాన్ని ప్రతినిధిత్వం చేస్తాయి. 1798 నుండి మహా నిరాశ వరకు మొదటి దూత రాకకు సంబంధించిన చరిత్ర, అదే మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్ర; అది ప్రవచనాత్మకంగా ఏడు ఉరుములుగా ప్రతినిధింపబడింది. ఏడు ఉరుములు యూదా యొక్క చివరి ఏడు రాజులచేత కూడా ప్రతిరూపింపబడ్డాయి. ఆ రాజులలోని చివరి ముగ్గురు రాజులు కేవలం అనుక్రమ రాజులను గుర్తించడమే కాక, సమిష్టిగా మొదటి, మధ్య, చివరి అనే భాగాలతో కూడిన ఒకే చిహ్నముగా ఏర్పడినవి.

మూడు దూతల చరిత్రలో, మొదటి సందేశము 1840 ఆగస్టు 11న శక్తివంతముగా చేయబడెను, అలాగే యెహోయాకీము మరియు కోరెషు ఇద్దరూ ఆ సంఘటనకు పూర్వచిహ్నములై నిలిచారు.

తదుపరి వ్యాసంలో కూడా ఈ అత్యంత ముఖ్యమైన సత్యాల గుర్తింపును మేము కొనసాగిస్తాము.