దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య డెబ్బై నాలుగు

యెహెజ్కేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని నాలుగు అరుచకములు, దేవుని అంత్యకాల లవోదిక్యా సంఘపు నాయకత్వము సూర్యునికి వంగి నమస్కరించునట్లు దారి చూపి, అట్టి ప్రకారమే వారు మృగముని ముద్రను స్వీకరించుదురు. అదే దర్శనమైన తదుపరి అధ్యాయం, దేవుని అంత్యకాల సంఘములో దేవుని ముద్రను పొందువారిని చిత్రీకరించుచున్నది. వైట్ సోదరి తెలియజేయునదేమనగా, యెహెజ్కేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములోని ముద్రింపుచేయుట, ప్రకటన గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములో ప్రతినిధీకరించబడిన ముద్రింపుతో సమానమైనదే. దేవుడు ఒక జనమును దాని మూడవ మరియు నాల్గవ తరములలో తీర్పు తీర్చును; మరియు యెహెజ్కేలు యొక్క నాలుగు అరుచకములు, 1863లో ఆరంభమైన తిరుగుబాటు యొక్క నాలుగు తరములను గుర్తించుచున్నవి; ఆ సమయమున లవోదిక్యా అడ్వెంటిజం, దేవుని మరియు ఆయన ప్రజల మధ్య నిబంధన సంబంధమునకు చిహ్నముగా యిచ్చబడిన హబక్కూకు యొక్క రెండుపలకలకు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆరంభమున దశాజ్ఞల రెండుపలకలు యిచ్చబడినట్లే, ఒక నకిలీ ప్రతిరూపమును ప్రవేశపెట్టెను.

అహరోను చేసిన బంగారు దూడ ఒక నకిలీ ప్రతిమ; దేవుడు నిజమైన ఈర్ష్యా ప్రతిమను ప్రతిబింబించే రెండు పలకలను రూపొందించుచుండగా అదే సమయంలో ప్రత్యక్షమైన విద్రోహపు చిహ్నము. అహరోను చేసిన బంగారు దూడ, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లోని ‘ఏడు కాలములు’ను ఇతర కాలసంబంధ ప్రవచనాలతో కూడ సందేశం నుండి తొలగించిన నకిలీ 1863 చార్ట్‌కు పూర్వరూపమై నిలిచింది. అందువలన, లవోదికేయ అడ్వెంటిజం తన చరిత్ర ప్రారంభంలోనే, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు చరిత్రారంభంలో అహరోను చేసినట్లే, ఎఫ్రయిము యొక్క ఉత్తర రాజ్యపు చరిత్రారంభంలో యెరోబాము చేసినట్లే, ఒక ఈర్ష్యా ప్రతిమను నిలపెట్టింది.

లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని ‘ఏడు కాలములు’ మిల్లర్ గ్రహించుటకు నడిపింపబడిన మొదటి కాలసంబంధిత ప్రవచనమై, 1863 తిరుగుబాటులో పక్కనపెట్టబడిన ప్రవచనకాలపు తొలి రత్నముగా నిలిచింది. 1863, మిల్లర్ స్వప్నంలోని రత్నములు కప్పివేయబడుట ఆరంభమును, అలాగే నకిలీ రత్నములు మరియు నకిలీ నాణములు ప్రవేశపెట్టబడుట ఆరంభమును సూచించింది. ‘ఏడు కాలములు’నే శిల్పులు తిరస్కరించిన మూలగట్టు రాయి అయింది. 1863లో, మిల్లరైట్ ఆలయానికి నిర్మాతలైయున్నవారే ‘ఏడు కాలముల’ మూలగట్టు రాయిని పక్కనపెట్టివేశారు; అయితే అంత్యదినములలో ఆ రాయి ఇప్పుడు కోణశిరస్సుగా నిలిచియున్నది. ఆ రాయి యుగాల శిలను సూచించింది; అంతేకాక, ప్రభువు ఏర్పరచిన దినముచేత కూడా అది ప్రతీకీకరించబడింది, ఎందుకనగా అది దేశానికి కలిగిన శబ్బత్ విశ్రాంతి యొక్క చిహ్నమై యుండెను. 1844లో మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజము యెరోబాము యొక్క తప్పుడు ఆరాధనా వ్యవస్థను గద్దించి, ప్రథమ నిరాశపై ‘ఆనందించిన’ ‘హేళనకారుల సభ’ నుండి వేరుపడింది.

యూదా దేశపు ప్రవక్తకు, అతనిని 1844 వరకు నడిపించిన మార్గానికి భిన్నమైన మార్గమునుబట్టి యెరూషలేముకు తిరిగి వెళ్లుమని ఎలా ఆదేశించబడెనో, అలానే నిర్మాణకర్తలకూ "హేళనకారుల సభ"కు ఎప్పటికీ తిరిగి పోవద్దని ఆదేశించబడెను. అతనిని 1844 వరకు నడిపించిన మార్గమే, అతడు దానినుండి బయటకు వచ్చిన మార్గము; అది ప్రొటెస్టాంటిజమే; ఆ చరిత్రలో ప్రొటెస్టాంటిజం అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజముగా మారిపోయింది. నిర్మాణకర్తలకు "హేళనకారుల సభ"కు ఎప్పటికీ తిరిగి పోవద్దని ఆజ్ఞాపించబడెను; మరియు వారి ఆహారమును తినకూడదనీ, వారి నీటిని త్రాగకూడదనీ వారికి ఆజ్ఞాపించబడెను. 1840లో దూతుని చేతిలో ఉన్న చిన్న పుస్తకమును నిర్మాణకర్తలు తిన్నారు; ఆ ఆహారము వారి నోటిలో తియ్యగా నుండెను.

ప్రవచనమును తినుటయు త్రాగుటయు అనే రూపకం, బైబిలును అధ్యయనం చేయుటకు వినియోగించు విధానశాస్త్రమును సూచించును. మిల్లర్ అనుచరులకు దేవుని వాక్యాన్ని అధ్యయనం చేయుటకు ఒక నిర్దిష్ట పద్ధతి అప్పగింపబడెను; ఆ నియమాలు, తమ కలుషిత విధానశాస్త్రమునుబట్టి అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజము మరియు కాథలికత్వము యొక్క ధార్మికవేత్తలు ప్రతిపాదించినదానికన్నా సర్వసముగా భిన్నమైన బైబిలు సందేశాన్ని ఉత్పత్తి చేసెను. నిర్మాతలు—అటువారు యూదా దేశపు ప్రవక్తగానూ సూచింపబడిరి—అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజము గాని కాథలికత్వము గాని వాటి విధానశాస్త్రమునొద్దకు తిరిగి వెళ్లి, దానిని తినుటకైనను త్రాగుటకైనను చేయకూడదు. యూదా దేశపు ప్రవక్తయే అదే కార్యమును చేసెను; అట్టి చర్యద్వారా 1863లో లవోదిక్య అడ్వెంటిజము కూడా యథాతథముగా అదే కార్యమును చేయునని సూచింపబడెను, ఎందుకనగా, 1863లో వారు అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క ధార్మిక వాదనలను వినియోగించి, మిల్లర్ చేసిన "ఏడు సమయములు" అన్వయమును తిరస్కరించిరి; అట్లుచేసి అహరోను మరియు యెరోబాము వారి ఈర్ష్యా ప్రతిమలను స్థాపించిరి. అప్పుడు లవోదిక్య అడ్వెంటిజము యొక్క మొదటి తరము ఆరంభమాయెను.

యూదయా నుండి వచ్చిన ప్రవక్త యెరోబాముతో సంభాషించిన తరువాత, తిరిగి యూదయాకు తన ప్రయాణాన్ని ఆరంభించాడు, అయితే అతడు అక్కడికి ఎప్పటికీ చేరలేదు. ఆ ప్రవక్త లయోదికయా-అడ్వెంటిజాన్ని ప్రతినిధి చేస్తాడు; దివ్య ప్రేరణ ప్రకారం, అది 1856లో మిల్లరైట్ ఉద్యమంలోకి చేరింది. అడ్వెంటిజాన్ని లయోదికయాగా గుర్తించడంలో సహోదరి వైట్ ఎన్నడూ వెనుకాడలేదు; అంతేకాక, లయోదికయా ఎప్పుడైనా మారుతుందని బైబిలులో ఏ ఆధారమూ లేదు. వ్యక్తిగతంగా తమ లయోదికయా అనుభవాన్ని విడిచిపెట్టే వారు ఉంటారు; అయితే సంఘముగా ఉన్న లయోదికయాను ప్రభువు తన నోటి నుండి వాంతిచేయబోవుచున్నాడు; ఎందుకనగా “లయోదికయా” అంటే “తీర్పు చేయబడిన ప్రజలు.” ఈ నిర్వచనాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని, పరలోక పరిశుద్ధస్థలములో తీర్పు సాగుతున్న కాలంలో ఉన్న సంఘాన్ని తామే ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నారని అడ్వెంటిజం ప్రకటిస్తుంది. తమ అంధత్వములో, లయోదికయా అనే పదార్థంలోని పరిశోధనాత్మక తీర్పు అంశాన్ని వారు అంగీకరిస్తారు; అయితే వారి పేరులోనే స్పష్టంగా ప్రతినిధీకరించబడిన కార్యనిర్వహణ తీర్పును వారు చూడలేరు.

యూదా దేశపు ప్రవక్త, తన ఆహారాన్ని భుజించి తన పానీయాన్ని త్రాగునట్లు అతనిని మోసగించిన అబద్ధ ప్రవక్తతోకూడ చివరికి సమాధి చేయబడ్డాడు. ఇద్దరూ ఒకే సమాధిలో సమాధి చేయబడ్డారు, మరియు బేతేలు (నకిలీ సంఘం) లోని అబద్ధ ప్రవక్త, ఆయన మరణించినప్పుడు, ఆయనను సోదరుడని పిలిచాడు.

1844 సంవత్సరపు వేసవిలో వచ్చిన రెండవ దూతి సందేశము, ప్రొటెస్టంట్ సంఘాలు పతనమై కాథలికత్వపు కుమార్తెలుగా మారినట్లును గుర్తించి ప్రకటించుటలో నుంచే నిలిచి యుండెను. మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజం, అట్టి ఉపసంఘాలను విడిచిపెట్టవలెనని పురుషులనూ స్త్రీలనూ పిలిచెను; ఎందుకనగా వాటిలో నిలిచియుండుట ఆత్మీయ మరణమును మరియు నిత్య మరణమును సూచించుచున్నది. బేతేలు లోని అబద్ధ ప్రవక్త, యెరోబోవాము బేతేలు లో స్థాపించిన మతవ్యవస్థకు ప్రతీకయై నిలచును. అది మృగముని ప్రతిరూపమును ఏర్పరచిన వ్యవస్థయై యుండెను; మరియు అనుకరింపబడిన ఆ మృగము కాథలికత్వపు మృగమే. ప్రొటెస్టంట్లు తమను తాము ప్రొటెస్టంట్లనేనని పేర్కొంటూనే యుండిరి; అయితే ఆరాధన దినముగా సూర్యుని దినమును ఆచరించుటను కూడ కొనసాగిరి; అది కాథలికత్వపు అధికారపు చిహ్నము.

ప్రొటెస్టెంట్లు తామే ప్రొటెస్టెంట్లు అని ప్రకటించుకొంటున్నారు; అయితే ‘ప్రొటెస్టెంట్’ అనే పదానికి ఏకైక నిర్వచనం రోమును నిరసించుట మాత్రమె. అలా చేయుటవలన వారి ప్రకటన రోమన్ సంఘపు ప్రతిరూపమై యుంటుంది; ఎందుకనగా బైబిలు ఆధారం లేనిప్పటికీ, ఆమె తాను క్రైస్తవ సంస్థమని ప్రకటించుకొనుచున్నది. ఆమె వాదన సంప్రదాయం మరియు ఆచారం అనే శూన్యాధికారంపై ఆధారపడినది; ఇదే తప్పుడు అధికారాన్ని ప్రొటెస్టాంటిజం కూడా తామే ప్రొటెస్టెంట్లమని చెప్పుకొనుటలో ఉపయోగిస్తుంది. ఇదే తర్కము, లవోదికేయులుగా ఉన్న తాము ఇప్పటికీ భద్రమైన నిబంధన-సంబంధములోనే ఉన్నామని నమ్ముటకు, ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్‌లను అంధులను చేసెను. ఇదే తప్పుడు అధికారాన్నే ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు, “యెహోవా ఆలయం, యెహోవా ఆలయం, మేమే” అని పలికినప్పుడు ప్రకటించెను.

1863లో మిల్లరైట్ల ఉద్యమం ముగిసింది; అయితే 1856 నాటికే అది ఫిలడెల్ఫియన్ల ఉద్యమంగా ఉండడం నిలిచిపోయింది. ఎలీయా (విలియం మిల్లర్) సమర్పించిన మోషే యొక్క సందేశమైన (“ఏడు సార్లు”)ను తిరస్కరించారు; ఆ తిరస్కరణ బేతేలు అబద్ధపు ప్రవక్త యొక్క విధానశాస్త్రం మీద ఆధారపడింది. 1798లో ప్రారంభమైన అరవై ఐదు సంవత్సరాల కాలవ్యవధికి 1863 ముగింపు కాగా, అదే యెషయా గ్రంథం ఏడవ అధ్యాయంలోని ప్రవచనానికి కూడా ముగింపు అయింది.

ఎనిమిదవ వచనంలోని అరవై అయిదు సంవత్సరాల ప్రవచనం, ఆ అరవై అయిదు సంవత్సరాల వ్యవధి "లోపల" పది గోత్రాల ఉత్తర రాజ్యం చెరలోనికి తీసికొనబడునని సూచిస్తుంది. ఆ దర్శనం క్రి.పూ. 742 సంవత్సరంలో లిఖించబడెను; దాని పదొమ్మిది సంవత్సరాల తరువాత, క్రి.పూ. 723 లో, ఎఫ్రయిము చెదరగొట్టబడి అష్షూరీయులచే చెరలోనికి తీసికొనబడియెను. క్రి.పూ. 677 లో, ఆ అరవై అయిదు సంవత్సరాల ముగింపునందు, రాజు మనష్షే పట్టుబడి బబులోనుకు తరలించబడెను. క్రి.పూ. 742 లోని ఆ ప్రారంభ బిందువు, ఇశ్రాయేలులోని ఉత్తర రాజ్యము మరియు దక్షిణ రాజ్యముల మధ్య గృహయుద్ధాన్ని సూచించుచున్నది; యథాప్రకారం 1863 సంవత్సరం, సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఉత్తరం మరియు దక్షిణం మధ్య గృహయుద్ధమునకు సాక్షాత్ కేంద్రస్థానమును సూచించుచున్నది. ఆ ప్రవచనము అక్షరార్థముగా మహిమముగల దేశము (యూదా) లో యెషయా వలన ప్రకటించబడెను, మరియు 1863 యొక్క ప్రవచనము ఆత్మీయ మహిమముగల దేశము (సంయుక్త రాష్ట్రాలు) లో నెరవేరెను.

అరవై ఐదు సంవత్సరాల ప్రవచనంలో మూడు మైలురాళ్లు ఉన్నాయి. క్రీ.పూ. 742లో జరిగిన గృహయుద్ధానికి పంతొమ్మిదేళ్ల తరువాత, క్రీ.పూ. 723లో ఉత్తర రాజ్యము చెల్లాచెదరగొట్టబడింది. అరవై ఐదు సంవత్సరాల ముగింపునందు దక్షిణ రాజ్యము చెల్లాచెదరగొట్టబడింది. తన ఆరంభముతోను ముగింపుతోను కూడిన ఈ ప్రవచనం, ఉత్తర, దక్షిణ రాజ్యముల మీద దేవుని ‘ప్రకోపములు’ రెండింటిని సూచిస్తుంది; మరియు ఆ రెండు ‘ప్రకోపములకు’ వారి ఆరంభాలకు పూర్వంగా పంతొమ్మిది సంవత్సరాల అంతరం ఉండి, వాటి నెరవేర్పుల తరువాత మరొక పంతొమ్మిది సంవత్సరాల అంతరం అనుసరిస్తుంది.

సమగ్ర చియాస్టిక్ నిర్మాణం ఆరంభమును మరియు ముగింపును సూచించే ఉత్తరము–దక్షిణము మధ్య గల గృహయుద్ధ కాలాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. ఆ ఆరంభము–ముగింపు మధ్యలో, ఆ గృహయుద్ధమునకు చెందిన ఇద్దరు ప్రతిపక్షులు ఇద్దరును బానిసత్వమునకు తీసికొనిపోబడ్డారు; మరియు తమ పరస్పర చెల్లాచెదురైన బానిసత్వ స్థితి నుండి ఒకే జాతిగా సమకూర్చబడిన అరవై అయిదు సంవత్సరములలో, వారు 1863 సంవత్సరమునకు చేరుకొనిరి; అదే బానిసులను విమోచించిన ఎమాన్సిపేషన్ ప్రొక్లమేషన్ యొక్క తేదీ. సాక్షాత్ యూదాలో గల గృహయుద్ధమును గూర్చిన ప్రవచనం, ఆత్మీయ యూదాలో గల గృహయుద్ధముతో ముగింపునకు చేరును; యేసు ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా గనుక, ఆయన ఎల్లప్పుడును ఏ విషయమునకు అంత్యమును దాని ఆరంభముచేతనే స్పష్టపరచును.

1863 యొక్క చరిత్ర, క్రి.పూ. 742 యొక్క చరిత్రచేత ప్రతిబింబింపబడింది; అప్పుడు ప్రవక్త యెషయా తన కుమారునితో కూడి యూదా యొక్క దుష్టరాజు (అహాజు)కు ఒక సందేశము ప్రకటించాడు. ఆ వాక్యభాగంలో క్రి.పూ. 742 సంవత్సరము యూదా రాజైన అహాజు యొక్క సాక్ష్యముచేత ప్రతినిధీకరించబడింది; అతడు దేవుని పరిశుద్ధస్థానపు సేవలను నిలిపివేసి, దేవుని భూమ్యస్థ పరిశుద్ధస్థాన ఆవరణలలోనే సిరియా ఆలయ ప్రతిరూపాన్ని తన ప్రధానయాజకునిచేత స్థాపింపజేశాడు.

దుష్టరాజు ఆహాజు యొక్క చరిత్రలో (యెషయా ప్రవచనముచేత క్రి.పూ. 742 సంవత్సరముగా నిర్దిష్టీకరింపబడిన కాలమందు), యెరూషలేము నాయకుడు దేవుని సంఘములో అన్యమతారాధనను (కాథలికత్వము) ప్రవేశపెట్టెను; యేలాగైతే లవోదికేయ ఆడ్వెంటిజము, ఎలీయా ద్వారా అందించబడిన మోషే సందేశమును విసర్జించుటకై అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క విధానశాస్త్రానికి తిరిగి మరలెనో, అలాగే. క్రి.పూ. 742 సంవత్సరముననే, యెషయా యూదా దుష్టరాజును పై చెరువు కాలువ చివర, కడగువాని మైదానము పక్కన ఎదిరించెను; ఆ వేళ అతడు తన కుమారునిని తనతో కూడ తీసుకొని వచ్చెను. అతని కుమారుని పేరు ఒక చిహ్నమై యుండెను; యూదా నుండి వచ్చిన ప్రవక్త యెరోబాము రాజును ఎదిరించినప్పుడు, అతనికిని ఒక చిహ్నమును ఇచ్చెను.

యెషయా కుమారుడి పేరు “షెఆర్యాషూబు”; దాని అర్థం “ఒక శేషము తిరిగి వచ్చును.” శేషమును ఏర్పరచు ఆ “తిరిగి వచ్చువారు” అనగా, విలంబకాలములో ప్రభువును వేచియుండువారే.

క్రీ.పూ. 742లో దుష్టరాజైన ఆహాజుతో యెషయా సంభాషించినప్పుడు, అతడు ‘కాచియున్న’ వారిని ప్రతినిధ్యం చేసెను; ఏలయనగా సకల ప్రవక్తలు అంత్యదినములనుగూర్చి మాటలాడుచున్నారు, మరియు అంత్యదినములలో ‘కాచువారు’ ప్రథమ నిరాశను అనుభవించిన వారే. యిర్మీయా దేవుడు అబద్ధమాడెనని, వర్షమును నిలిపివేసెనని అనుకొనెను; అలాగే యెషయా దేవుడు ‘తన ముఖమును యాకోబు యింటివారి నుండి దాచుకొన్నాడని’ భావించెను; అయినప్పటికిని యెషయా తాను నిరీక్షించెదనని, ప్రభువును అన్వేషించెదనని సంకల్పించెను; ఇది దర్శనము ఆలస్యమగు సమయమందు ఉన్న ‘జ్ఞానులను’ సూచించుచున్నది. తిరిగి వచ్చి మూల్యమైనదిని నీచమైనదియొద్దనుండి వేరు చేసినవారు, దేవుని నోటిగా నిలవవలసిన వారై, ముద్రింపబడియున్నారు; అందుచేత మృగముని గురుతు పొందువారితో విరుద్ధముగా నిలుపబడియున్నారు.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.