ఏలీయా - సంఖ్య నాలుగు

అతడు మూడున్నర సంవత్సరములపాటు తన వాక్యము ప్రకారమే తప్ప వర్షము కురియదని ప్రకటించినప్పుడు ఎలీయా యొక్క సాక్ష్యము ఆరంభమగును.

ఆ మూడున్నర సంవత్సరాలు 538 నుండి 1798 వరకు త్యాతీరా చరిత్రను ప్రతీకాత్మకంగా సూచించుచున్నవి. 1798లో, వర్షాభావకాలాంతంలో, ఏలీయా అహాబును కార్మేలు పర్వతమునకు పిలిచెను. దూతలలో మొదటిదైన సందేశము 1844 అక్టోబర్ 22న దేవుని తీర్పు సమయమును ప్రకటించెను. మొదటి దూత యొక్క సందేశము, సమస్త ఇశ్రాయేలును కార్మేలు పర్వతమునకు పిలిపించుమని అహాబుకిచ్చిన ఆజ్ఞయై యుండెను.

ఎలీయా కాలమందు సమస్త ఇశ్రాయేలు కర్మేలు పర్వతమునకు కూడబెట్టబడెను; అది తమవంతుకు, ప్రకటన గ్రంథము మూడవ అధ్యాయములోని మూడు సంఘములు కూడినప్పుడు జరిగిన విలియం మిల్లరు చరిత్రకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను. యెజబేలు హింసనుండి తప్పించుకొనుటకై 538లో అరణ్యములోనికి పారిపోయిన, త్యాతీరా సంఘముగా ప్రతినిధించబడిన ఆ సంఘము, విలియం మిల్లరు ద్వారా ప్రతినిధించబడిన ఎలీయా సందేశమును ఎదిరించవలసిన తరముగా, అరణ్యములోనుండి బయలుదేరి వచ్చెను. అప్పుడు భూమి నుండి వచ్చిన మృగము తన నోరు తెరిచి, ఆమెకు వ్యతిరేకముగా వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు పంపబడిన హింసారూప వరదను మింగివేసెను.

భవిష్యద్వాణిలో, ఒక జాతి యొక్క ‘మాట్లాడుట’ అనేది దాని శాసన మరియు న్యాయ ప్రాధికారాల కార్యచరణ; 1789లో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగమనే దైవిక పత్రాన్ని స్థాపించాయి, అట్లుగా యూరోపు రాజులచేతను మరియు మతభ్రష్ట కతోలిక చర్చిచేతను జరిగే పీడననుండి రక్షణను కల్పించుటకు అవసరమైన హక్కులు మరియు స్వేచ్ఛను సంరక్షించాయి.

1789లో, బైబిలు ప్రవచనములో ఆరో రాజ్యముగా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రవచనా పాత్ర ప్రారంభమునకు కొద్ది ముందుగా, అది గొఱ్ఱెపిల్లవలె పలికెను; అయితే ఆదివార చట్ట కాలమున అది డ్రాగనువలె పలుకును.

భూమి మృగముని ఆరంభమును అంత్యమును దాని మాటలచేత చిహ్నితమగును. 1798 సంవత్సరంలో, అహాబు సమస్త ఇశ్రాయేలును కర్మేలు పర్వతమునకు పిలిచెను; అక్కడ ఎలీయా, చూడుచున్నవారి సమక్షమున, హెబ్రీయుల దేవుడా గాని యెజెబేలు దేవుడా గాని సత్యదేవుడు ఎవరో నిరూపించుటకై ఒక పరీక్షను ప్రతిపాదించబోతున్నాడు. యెజెబేలుకు బాళ్‌కు చెందిన ప్రవక్తలు నాలుగు వందల యాభైమంది, వనపు ప్రవక్తలు నాలుగు వందల మంది ఉండిరి. అసత్యదేవుడు బాళ్ ఒక పురుషదేవుడు; అసత్యదేవత అష్టరోత్ ఒక స్త్రీదేవత.

ఆ అబద్ధ ప్రవక్తల రెండు వర్గాలు సభ మరియు రాజ్యాధికారాల సంయోగాన్ని సూచించుచున్నవి; ఎందుకనగా ప్రవచనములలో పురుషుడు, స్త్రీ కలసి ప్రతినిధీకరింపబడినప్పుడు, స్త్రీ సభను, పురుషుడు రాజ్యాధికారాన్ని సూచించును. స్త్రీ, పురుష అబద్ధ దేవతలచేతను, అలాగే ఆహాబు–యెజబేలు వివాహముచేతను ప్రతినిధీకరింపబడిన అపవిత్రమైన సభ–రాజ్యాధికారాల సంయోగాన్ని ఎదిరించినప్పుడు, ఏలీయా ఎనిమిది వందల యాభై మందికొకడిగా నిలిచెను. సభయు రాజ్యాధికారమును ప్రతినిధీకరించిన ఆహాబు–యెజబేలు దృష్టాంతం గణతంత్రవాదపు కొమ్ము యొక్క భ్రష్టతను సూచించును; బాలు మరియు అష్టారోతులు ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము యొక్క భ్రష్టతను సూచించును.

విషయం ఏమనగా, ప్రకటన గ్రంథము రెండవ అధ్యాయములో త్యాతీరా ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన భ్రష్టపడ్డ మతానికి వ్యతిరేకంగా ఏలీయా వ్యక్తపరచిన నిరసనే. ఏలీయా ఒక ప్రొటెస్టెంటును ప్రతీకరించాడు; ఎందుకంటే ‘ప్రొటెస్టెంట్’ అనే పదానికి ఏకైక నిర్వచనం రోమునకు వ్యతిరేకంగా నిరసన ప్రకటించే వ్యక్తి. భ్రష్టపడ్డ రాష్ట్రము మరియు భ్రష్టపడ్డ సంఘముల మధ్య కుదిరిన అపవిత్ర కూటమిచే సాధించబడే సంఘము–రాష్ట్రము సమ్మేళనానికి వ్యతిరేకమైన నిరసనకే ఏలీయా యొక్క నిరసన ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

తినుట అనేది మీరు స్వీకరించే సందేశమునకు ప్రతీక; విగ్రహములకు బలి చేయబడియున్న సందేశము కతోలికత్వపు సిద్ధాంతములను సూచించును, అవే హేయమైన విగ్రహారాధనకు స్వయానా ప్రతీకము. అంధకార యుగములో దేవుని ప్రజలు కతోలికత్వమునందలి అనేక అన్యమత సిద్ధాంతములను, ముఖ్యముగా సూర్యారాధనను, స్వీకరించిరి.

వ్యభిచారం అనేది అక్రమ సంబంధం; ప్రవచనాత్మకంగా అది రాజ్యాంగం నిషేధించే దాని సారభూతాంశాన్నే సూచిస్తుంది—అదే చర్చి మరియు రాష్ట్రం యొక్క సంగమం. ఇశ్రాయేలు రాజైన అహాబు యెజబేలుతో ధర్మశాస్త్రవిరుద్ధ సంబంధంలో ఉన్నాడు, ఎందుకంటే ఇశ్రాయేలు రాజుగా అతడు అన్యజాతి రాజకుమార్తెను వివాహం చేసుకోరాదు. యేసు స్నానకర్త యోహానుని ఏలీయా అని గుర్తించాడు; అలాగే తన సోదరుని భార్యయైన హెరోదియాను వివాహం చేసుకున్నందుకు హెరోదును గద్దించినప్పుడు, యోహాను కూడా అదే అపవిత్ర సంబంధాన్ని నిలదీశాడు.

ఏలీయా అహాబు మరియు యెజబేలును ఎదిరించుట, యోహాను హెరోదు మరియు హెరోదీయాను ఎదిరించుటకు పూర్వప్రతిరూపమైంది; ఎందుకనగా ఆ రెండు సంబంధాలూ సంఘము మరియు రాజ్యము మధ్యనున్న న్యాయవిరుద్ధ సంబంధాన్ని ప్రతినిధ్యం చేశాయి. ఇవి రెండూ కలిసి, పాపస్వామ్యాన్ని (యెజబేలు మరియు హెరోదీయా), ఐక్యరాజ్యసమితిని సూచించే పది రాజులను (అహాబు మరియు హెరోదు), అలాగే తప్పుడు ప్రవక్తను సూచించే సంయుక్త రాష్ట్రాలను (కర్మేలు యొక్క తప్పుడు ప్రవక్తలు మరియు హెరోదీయా కుమార్తె సలోమే) ఎదిరించే నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఏలీయా సందేశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి.

కార్మేలు‌లోని ప్రవచనాత్మక సందర్భంలో, చర్చి మరియు రాష్ట్ర వేరుపాటు సూత్రాన్ని ప్రతిష్ఠాపించిన అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగానికి ఏలీయా చేసిన పరిరక్షణ అంతర్భూతమై ఉంది.

రాజ్యాంగం గణతంత్రవాదం మరియు ప్రొటెస్టాంటిజం అనే రెండు కొమ్ములు ఎల్లప్పుడూ పరస్పరం వేరుగా నిలిచి ఉండాలని నిర్ధేశించింది. కానీ ప్రకటన గ్రంథం తెలుపుతుంది: అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు చివరికి డ్రాగను వలె మాటలాడునది; అట్లా చేయుట, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ధర్మత్యాగి సంఘాలు అధికారాన్ని స్వాధీనము చేసుకొని ధర్మత్యాగి ప్రభుత్వంతో ఏకమయ్యినపుడు జరుగును.

కర్మేలు పర్వతమునందు ఎలీయా మిల్లరైట్ల కార్యమునకు ప్రతీకగా నిలిచెను; కతోలికత్వ ప్రభావము క్రిందనుండి ఇటీవలి కాలములో బయటకు వచ్చిన వారు మొదటి దూతయొక్క ప్రకాశమును తిరస్కరించుటద్వారా రోమునకు తిరిగి వెళ్ళుటను ఎంచుకొనగా, మిల్లరైట్లు సత్యప్రవక్తలుగా స్థాపింపబడ్డారు. ఆదలచేత, 1844 వసంతకాలమున రెండవ దూతయొక్క సందేశము, ప్రొటెస్టెంట్ మతసంఘములను బాబిలోను కుమార్తెలని, మరియు మిల్లరైట్లను యథార్థ ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్మని గుర్తించుటతో కూడియుండెను.

దేవుడు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలును ఐగుప్తు దాస్యమునుండి విమోచించి, ఎర్ర సముద్రపు జలముల గుండా నడిపించినప్పుడు, పరలోక మన్నా పరీక్షతో ప్రారంభమయ్యే క్రమాత్మక పరీక్షా ప్రక్రియను ఆయన ఆరంభించెను.

1844 అక్టోబరు 22 నాటి నిరాశ పరలోక పరిశుద్ధస్థలము గురించిన అవగాహనకు దారితీసింది; ఆ తరువాత సబ్బతు పరీక్ష ముందుంచబడింది, యెట్లాగైతే ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు పది పరీక్షల శ్రేణిలో మన్నా పరీక్ష మొదటిదైయుండెనో అట్టే.

1798లో ప్రొటెస్టెంటులు అంధకార యుగములనుండి వెలుపలికి వచ్చి, దానియేలు గ్రంథముపైనున్న ముద్ర విప్పబడినప్పుడు, బైబిలు ప్రవచనములో పేర్కొనబడిన ఆరో రాజ్యమైన ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని రెండు కొమ్ముల భూమిమృగము ప్రవచన చరిత్రలో తన ప్రస్థానాన్ని ఆరంభించింది. పరిశుద్ధ బైబిలు అను పవిత్ర పత్రంపై ప్రొటెస్టెంటిజము స్థాపించబడెను; రాజ్యాంగము అను పవిత్ర పత్రంపై గణతంత్రవాదం స్థాపించబడెను. దేవుడు అరణ్యమందున్న తన సంఘమును అంధకార యుగములనుండి వెలుపలికి తీసికొనివచ్చెను; అయినను, ఐగుప్తు దాస్యకాలమందు యెట్లయితే పురాతన ఇశ్రాయేలులో విశ్రాంతిదిన ఆజ్ఞ మరచబడినదో, అట్లే అది మరవబడియుండెను. ఇశ్రాయేలు సీనయి వద్ద ధర్మశాస్త్రము ప్రసాదింపబడబోవుచున్న దారిలో ఎర్ర సముద్రమును దాటినట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు అక్టోబరు 22, 1844 నాటికి—అక్కడ ధర్మశాస్త్రం మరల ప్రకటింపబడబోవుచున్నచోటికి—దారిలో అట్లాంటిక్ సముద్రమును దాటెను. ప్రభువు మళ్లీ తన ధర్మశాస్త్రమును భద్రపరచువారై, తన ప్రవచన ప్రకటనలను భద్రపరచువారై, ప్రొటెస్టెంటిజము యొక్క కప్పు వస్త్రమును ధరించి వహించువారై ఉండే జనమును లేపుచుండెను. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును భద్రపరచుటలో తాము చేయవలసిన కార్యానికి చిహ్నముగా పది ఆజ్ఞల రెండు పలకలు పురాతన ఇశ్రాయేలుకు అనుగ్రహింపబడినట్లే, ఆయన ప్రవచన వాక్యమును భద్రపరచుటలో తాము చేయవలసిన కార్యానికి చిహ్నముగా హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకలు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుకు అనుగ్రహింపబడినవి.

ప్రపంచమునకు, ప్రోటెస్టాంటిజము యొక్క వస్త్రమును ధరించినవారు ప్రకటించు మూడవ దూత యొక్క సందేశమును సమర్పించుచున్న ఆధునిక ఇశ్రాయేలు, రెండు పలకల చొప్పున ఉన్న ఆ రెండు సమితులనూ మోసికొనిపోవలసియున్నది. అంధకార యుగమునుండి వెలుపలికి వచ్చిన ప్రోటెస్టాంటిజము అప్పటికి అసంపూర్తిగానే ఉండెను; ఎర్ర సముద్రమును దాటి పోవుచుండిన ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఎట్లుండెనో అట్లే. బైబిలే, బైబిలే మాత్రమనే ధ్యేయవాక్యమును అది ప్రకటించినను, రోమా కాథలిక మతపు విగ్రహారాధక సిద్ధాంతములను (విగ్రహాలకు బలిచేసిన వస్తువులను) శతాబ్దాలపాటు ఆహారమువలె స్వీకరించుటవలన, దేవుని వాక్యమును అసంపూర్ణముగా గ్రహించినదే. నిజమైన ప్రోటెస్టాంటు, "ధర్మశాస్త్రము మరియు ప్రవక్తలు" అని సంకేతింపబడినట్లుగా, దేవుని సంపూర్ణ వాక్యమును ప్రతినిధి చేయవలెనని దేవుడు నిర్ణయించెను; అవి దేవుని ప్రజల కార్యమును గాను దేవుని స్వభావమును గాను ప్రతినిధి చేయు రెండు పలకల చొప్పున రెండు సమితులు. ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకును ఆయన ప్రవచన వాక్యమునకును రెండింటికీ అమానతిదారులై నిలిచే నిజమైన ప్రోటెస్టాంటు ప్రజలను రూపుదిద్దుటయే మొదటి దూత యొక్క కార్యము.

రెండు జంటల పట్టికలకు సంరక్షకులుగా గుర్తింపబడిన వారు ప్రకటించవలసిన హెచ్చరిక కాథలికత్వపు ముద్రను స్వీకరించుటకు వ్యతిరేకమైనది. ఆ నిరసన అహాబు, యెజబేలు ల అక్రమ సంబంధమునకు వ్యతిరేకమైనదై, దానిని కర్మేలు పర్వతమునందు ఏలీయా ప్రతినిధీకరించెను. సీనాయి పర్వతమునందు రాతి రెండు పట్టికల ప్రదానం, 1842 నుండి 1849 వరకు జరిగిన చరిత్రలో హబక్కూకు చెందిన బట్టపు రెండు పట్టికల ప్రదానానికి పూర్వచిహ్నముగా నిలిచెను. హబక్కూకు చెందిన ఆ రెండు పట్టికలు దేవునికిని ఆయన ప్రొటెస్టెంట్ ప్రజలకును నడుమనున్న నిబంధన సంబంధమునకు ప్రతీకలై యున్నవి. ఆ పట్టికలను తిరస్కరించుట ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని తిరస్కరించుటకే సమానము.

మిల్లరైట్లు అతిపరిశుద్ధ స్థలములోనికి ప్రవేశించి సబ్బత్ యొక్క వెలుగును స్వీకరించారు, అయితే పరీక్షా ప్రక్రియ ఇంకా సమాప్తంకాలేదు. ఏకకాలముగా గణతంత్రవాదపు కొమ్ము కూడా అదే చరిత్రగమనములో ముందుకు సాగుచుండెను. మరియు ఆ రెండు కొమ్ములు కలసి తమ పయనంలో 1863లో ఒక మైలురాయిని చేరుకున్నవి.

మిల్లర్ యొక్క ఏలీయా సందేశము ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము స్థాపనార్థం ఒక ప్రగతిశీల శుద్ధీకరణ ప్రక్రియను ఉద్భవింపజేసెను; అలాగే అదే చరిత్రలో రిపబ్లికన్ కొమ్ము రాజకీయ అభివృద్ధి యొక్క ప్రగతిశీల ప్రక్రియలో నిమగ్నమై యుండెను. ఇరు కొమ్ములును ఒకటే భూమి మృగముమీదనున్నవి గనుక, భూమి మృగముని సమస్త చరిత్ర అంతట అవి ఏకసమన్వయముతో పయనించవలయును.

భూమి నుండి వచ్చిన మృగమునకు చెందిన రిపబ్లికన్ కొమ్ము యొక్క మొదటి ప్రవచన లక్షణము, 1789లో మాటలచేత ప్రకటించి రాజ్యాంగాన్ని అమలులోనికి ప్రవేశపెట్టిన చర్యయే. 1798లో (దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్ర విప్పబడిన అంత్యకాలమందు) భూమి నుండి వచ్చిన మృగము, బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యముగా మొదటిసారి మాటలాడెను. 1798 సంవత్సరమే యునైటెడ్ స్టేట్స్ బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యముగా ఆరంభమైనది, మరియు 1798లో భూమి నుండి వచ్చిన మృగముని చరిత్రారంభమందు జరిగిన ఆ మాటలాడుట, ఆరో రాజ్యము తుదిసారిగా మాటలాడబోవు కాలమునకు రకముగా నిలుచును; ఆ కాలము డ్రాగను యొక్క స్వరముగా ప్రతినిధీకృతమై యున్నది. 1798లో యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో రిపబ్లికన్ కొమ్ముచే ఆమోదింపబడిన చట్టములను మనము పరిశీలించినప్పుడు, యునైటెడ్ స్టేట్స్ డ్రాగను వలె మాటలాడునప్పుడు ఆదివారపు చట్టముతో అనుసంధానముగా ఆమోదింపబడబోయే చట్టముల యొక్క ఒక రకమును మనము చూడగలనని ఆశించవలెను. క్రింది నాలుగు చట్టములను మనము పరిశీలించుచున్నప్పుడు, 1798లో ఆమోదింపబడిన ఆ నాలుగు చట్టములకు ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా అనే ప్రవచన ముద్ర ఉన్నదో లేదో మీరు స్వయంగా ప్రశ్నించుకొనుడి.

1798 సంవత్సరంలో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ‘ఎలియన్ మరియు సెడిషన్ చట్టాలు’గా పేరుపొందిన గణనీయమైన కొన్ని చట్టాలను ఆమోదించాయి. ఈ చట్టాలు ఫెడరలిస్ట్‌ల నియంత్రణలోని కాంగ్రెస్ ఆమోదించిన నాలుగు చట్టాల శ్రేణి; వాటిని అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ద్వితీయ అధ్యక్షుడు, అంతకుముందు జార్జ్ వాషింగ్టన్‌కు ఉపాధ్యక్షుడిగా పనిచేసిన జాన్ అడమ్స్ సంతకం చేసి చట్టబద్ధం చేశారు.

నేచురలైజేషన్ చట్టం: యునైటెడ్ స్టేట్స్ పౌరసత్వం పొందుటకు వలసదారులు నెరవేర్చవలసిన నివాస అర్హతకాలాన్ని ఈ చట్టం 5 ఏళ్ల నుండి 14 ఏళ్లకు విస్తరించింది. ఇది ప్రధానంగా ఇటీవలి వలసదారుల ప్రభావాన్ని అరికట్టడాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది; వారు తరచుగా ప్రతిపక్ష పార్టీయైన డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లతో అనుబంధమై ఉండేవారు.

ఎలియన్ ఫ్రెండ్స్ చట్టం: ఈ చట్టం శాంతికాలంలో సంయుక్త రాష్ట్రాల భద్రతకు ముప్పుగా భావించబడిన సంయుక్త రాష్ట్రాల పౌరులు కాని వ్యక్తులను దేశం నుండి బహిష్కరించేందుకు అధ్యక్షునికి అధికారం కల్పించింది. ఇది అధ్యక్షునికి తాను ప్రమాదకరుడిగా పరిగణించిన ఏ సంయుక్త రాష్ట్రాల పౌరుడు కాని వ్యక్తినైనా నిర్బంధించి దేశం నుండి బహిష్కరించుటకు అనుమతించింది.

విదేశీ శత్రువుల చట్టం: ఈ చట్టం, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌తో యుద్ధంలో ఉన్న దేశాల పౌరుల అరెస్టు, నిర్బంధం మరియు దేశ బహిష్కరణ కోసం నిబంధనలను కల్పించింది. 1790ల దశకాంతంలో నెలకొన్న ఉద్రిక్త వాతావరణంలో పూర్వజాగ్రత్త చర్యగా ఇది చట్టరూపం దాల్చింది.

దేశద్రోహ చట్టం: ఎలియన్ మరియు దేశద్రోహ చట్టాలలో ఇదే అత్యంత వివాదాస్పదమైనది. ప్రభుత్వమునకు గాని దాని అధికారులకు గాని వ్యతిరేకముగా, వారిని అపవాదపరచుటకై లేదా అపకీర్తిలోనికి నెట్టుటకై ఉద్దేశంతో, ‘అసత్య, అపవాదాస్పద, దురుద్దేశపూర్వక’ రచనలను ప్రచురించుటను ఇది క్రిమినల్ నేరముగా పేర్కొంది. వాక్స్వాతంత్ర్యము మరియు పత్రికా స్వాతంత్ర్యముపై ప్రత్యక్ష దాడి అని విమర్శకులు దీన్ని భావించారు.

ఎలియన్ మరియు సెడిషన్ చట్టాలు అత్యంత వివాదాస్పదమై, డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ల నుండి గణనీయమైన ప్రతిఘటనకు దారితీశాయి; ఎందుకంటే ఈ చట్టాలు మౌలిక రాజ్యాంగ హక్కులను ఉల్లంఘించాయని, తమ రాజకీయ పార్టీని లక్ష్యంగా చేసుకున్నాయని వారు నమ్మారు. వాక్స్వేచ్ఛను మరియు పత్రికా స్వేచ్ఛను రక్షించే రాజ్యాంగంలోని మొదటి సవరణను ఈ చట్టాలు ఉల్లంఘిస్తున్నాయని వారు వాదించారు. అంతిమంగా, ఈ చట్టాలు 1800 ఎన్నికల్లో పాత్ర వహించాయి; ఆ ఎన్నికల్లో థామస్ జెఫర్సన్ మరియు డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లు అధ్యక్ష పదవిని మరియు కాంగ్రెస్‌ను గెలుచుకుని, దాని ఫలితంగా సెడిషన్ చట్టం రద్దు చేయబడింది.

రాజ్యాంగం స్థిరపరచి నిలబెట్టిన మౌలిక హక్కులను ఈ చట్టాలు ఉల్లంఘిస్తున్నాయని డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ నమ్మింది; అలాగే, ఆ చట్టాలు ప్రతిపక్ష రాజకీయ పార్టీకే లక్ష్యంగా ఉద్దేశింపబడ్డవేనని కూడా వారు విశ్వసించారు. ఈ చట్టాలు రద్దు చేయబడ్డాయో, లేదా తరువాత కాలహరణంతో చెల్లుబాటు కోల్పోయాయో అనేది ముఖ్యము కాదు; ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా ఆది నుండే అంత్యమును తెలియజేస్తుంది. ఈ చట్టాలు అమల్లోకి తేవబడ్డ (లేదా 'మాటలతో' చట్టరూపం కల్పించబడ్డ) ఆ చరిత్రలో, ఫెడరలిస్ట్ పార్టీని డెమోక్రాట్-రిపబ్లికన్లు అని పిలువబడిన ఒక పార్టీ ప్రతిఘటించింది. డెమోక్రాట్-రిపబ్లికన్ పార్టీ పరిణామం చివరికి రిపబ్లికన్ పార్టీకే పర్యవసానమైంది. అది ప్రధానంగా దాస్యవ్యతిరేక స్థానాన్ని ఆధారంగా తీసుకుని ఏకీకృతమైన ఒక రాజకీయ పార్టీ.

చరిత్రకారులు 1863 సంవత్సరాన్ని దాస్యప్రశ్నను పునాదిగా కలిగిన గృహయుద్ధానికి అచ్చమైన కేంద్రబిందువుగా గుర్తిస్తారు. అదే 1863 సంవత్సరం ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము యొక్క కొత్త ధ్వజవాహకులకు కూడా ఒక మార్గసూచిక; ఆ సమయములో వారు దూతలచే మిల్లర్‌కు ఇవ్వబడిన తొలి కాల‑ప్రవచనమైన (లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’ ప్రవచనం)ను నిరాకరించారు. లేవీయకాండములోని పూర్వ అధ్యాయములో ప్రతిష్ఠించబడిన దాస్యధర్మాలపైనే ఆ ‘ఏడు సార్లు’ ప్రవచనం ఆధారపడివుండటం ఓ సరళ యాదృచ్ఛికమాత్రమేనా? ‘ఏడు సార్లు’చే సూచింపబడిన ‘శాపము’ ఏమనగా: ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములోని నిబంధన ధర్మములు అతిక్రమింపబడినయెడల, ఎర్ర సముద్రం వద్ద తన ప్రయాణం ఆరంభించినప్పుడు దాస్యమునుండి వెలికితీయబడిన ఇశ్రాయేలు తిరిగి అదే దాస్యమునకే చేరి, అట్టి విధంగా తన చరిత్రను ముగించునని తెలిపిన ప్రకటన.

1798 నుండి 1863 వరకు, డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ అనే రాజకీయ పార్టీ శుద్ధి చర్యలు లేదా కుదుపుల శ్రేణిని అనుభవించింది. 1798 నుండి ప్రారంభమై, ముఖ్యంగా 1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1863 వరకు, మిల్లరైట్ ఉద్యమం శుద్ధి చర్యలు మరియు కుదుపుల శ్రేణిని అనుభవించింది.

యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో తొలి దశ రాజకీయ పార్టీలలో ఒకటైన డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ, నేడు ఉన్న ఆధునిక రిపబ్లికన్ పార్టీలోకి నేరుగా పరివర్తితం కాలేదు. దీనికి బదులుగా, అది కాలక్రమేణా అనేక మార్పులు మరియు విభజనలను అనుభవించి, చివరికి రిపబ్లికన్ పార్టీ ఉద్భవించకముందే అనేక భిన్న రాజకీయ పార్టీల స్థాపనకు దారితీసింది.

డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ, తరచుగా థామస్ జెఫర్సన్ మరియు జేమ్స్ మాడిసన్‌లతో అనుసంధానించబడే, ఫెడరలిస్ట్ పార్టీకి ప్రతిస్పందనగా 18వ శతాబ్దాంతంలో స్థాపితమైంది. డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లు రాజ్యాంగానికి కఠిన వ్యాఖ్యానాన్ని, రాష్ట్రాల హక్కులను, మరియు వ్యవసాయ ప్రయోజనాలను సమర్థించారు.

అయితే, 1820ల నాటికి, డెమోక్రాటిక్–రిపబ్లికన్ పార్టీ ప్రాంతీయ మరియు సిద్ధాంతాత్మక రేఖల వెంబడి చీలిపోవడం ప్రారంభించింది. ప్రధాన విభజన Era of Good Feelings (1817–1825) కాలంలో జరిగింది; ఆ కాలంలో జేమ్స్ మోన్రో అధ్యక్షత్వానికి దృఢమైన ప్రతిపక్షం లోపించింది. రాజకీయ ప్రశాంతతతో కూడిన ఈ కాలం డెమోక్రాటిక్–రిపబ్లికన్ పార్టీ క్షీణతకు దోహదపడింది. చివరికి ఆ పార్టీ అనేక వర్గాలుగా చీలి, క్రింది రాజకీయ సమూహాలుగా పరిణమించింది:

ప్రజాస్వామ్య పార్టీ: 1829లో ఏడవ అధ్యక్షునిగా ఎన్నికైన ఆండ్రూ జాక్సన్‌కు అనుచరులు ప్రజాస్వామ్య పార్టీని స్థాపించారు. జాక్సనియన్ డెమోక్రాట్లు శక్తివంతమైన కార్యనిర്വాహక శాఖను, పశ్చిమాభిముఖ విస్తరణను, మరియు శ్వేతజాతి పురుషుల కొరకు విస్తృతమైన ఓటు హక్కును సమర్థించారు.

జాతీయ రిపబ్లికన్ పార్టీ: ఆండ్రూ జాక్సన్ అధ్యక్షత్వానికి ప్రతిస్పందనగా ఈ పార్టీ ఆవిర్భవించి, తరువాత జాక్సన్‌కు వ్యతిరేకమైన ఇతర వర్గాలతో విలీనమై విగ్ పార్టీగా మారింది. జాతీయ రిపబ్లికన్లు సాధారణంగా శక్తివంతమైన సంఘీయ ప్రభుత్వానికి, ఆర్థిక అభివృద్ధికి మరింత మద్దతు పలికేవారు.

యాంటీ-మాసోనిక్ పార్టీ: ఇది 1820లలో ఆవిర్భవించిన అల్పకాలిక రాజకీయ పక్షం; రహస్యమయమైన మాసోనిక్ సోదరసంఘం ప్రభావంపై వ్యక్తమైన ఆందోళనలకు ప్రధానంగా ప్రతిస్పందనగా ఇది ఏర్పడింది. ఇది మాజీ డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లలో కొందరిని తనలో లీనం చేసుకుంది.

విగ్ పార్టీ: 1830లలో ఏర్పడిన విగ్ కూటమిలో పూర్వ జాతీయ రిపబ్లికన్లు, యాంటీ-మేసన్లు, మరియు ఇతర ప్రతిపక్ష సమూహాలు ఉన్నాయి. జాక్సనియన్ విధానాలకు ప్రతిఘటన, బలమైన సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి మద్దతు, అలాగే పారిశ్రామిక మరియు ఆర్థిక అభివృద్ధి ప్రోత్సాహం వీరి ప్రత్యేక లక్షణాలు.

ఆధునిక రిపబ్లికన్ పార్టీ 1850లలో బానిసత్వంపై పెరుగుతున్న విభాగీయ ఉద్రిక్తతలకు ప్రత్యక్ష ప్రతిస్పందనగా స్థాపించబడింది. ఇది మాజీ విగ్‌లను, బానిసత్వ వ్యతిరేక డెమోక్రాట్లను, ఫ్రీ సాయిలర్లను, అలాగే బానిసత్వాన్ని కొత్త భూభాగాలకు విస్తరించడాన్ని వ్యతిరేకించిన ఇతరులను ఆకర్షించింది. రిపబ్లికన్ పార్టీకి చెందిన తొలి అధ్యక్ష అభ్యర్థి జాన్ సి. ఫ్రీమాంట్ 1856 ఎన్నికలో పోటీ చేశారు, మరియు ఆ పార్టీకి చెందిన తొలి విజయవంతమైన అభ్యర్థి అబ్రహాం లింకన్ 1860లో ఎన్నికయ్యారు. కాబట్టి, రిపబ్లికన్ పార్టీ డెమోక్రాటిక్–రిపబ్లికన్ సంప్రదాయం నుండి వేరుగా ఉద్భవించి, అమెరికా రాజకీయ చరిత్రలో ప్రత్యేక అభివృద్ధి మార్గాన్ని అనుసరించింది.

1860 నాటికి రిపబ్లికన్ పార్టీ తన తొలి అధ్యక్షుణ్ని ఎన్నుకుంది. అది బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా నిలిచిన రాజకీయ పార్టీల కూటమిపై ఆధారపడింది. 1863లో విమోచన ప్రకటన బానిసత్వాన్ని "మాటలతోనే" అస్తిత్వం నుండి తొలగించింది. 1863లో, అప్పటికి రిపబ్లికన్ పార్టీచే ప్రతినిధీకరింపబడిన రిపబ్లికన్ కొమ్ము బానిసత్వాన్ని "మాటలతోనే" అస్తిత్వం నుండి తొలగించగా, ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము మాత్రం ఉద్యమముగా ఉండుటను మాని సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ చర్చిగా పరివర్తితమైంది. 1863 మేలో మిల్లర్ వాదుల ఉద్యమం చట్టపరంగా మరియు అధికారికంగా ముగిసింది; ఆ సంవత్సరంలో మోషే యొక్క ప్రమాణం, బానిసత్వముగూర్చిన ప్రవచనం, నిరాకరించబడింది. చెవి గలవాడు వినుగాక.

ఈ సందర్భంలో, ప్రవక్త దానియేలు ‘మోషే యొక్క ప్రమాణము’ అని అభిధానించిన దాని పై ఒక సంక్షిప్త అవలోకనం సమర్పించుట బోధకరమై యుండవచ్చు.

దేవుని వాక్యమును అధ్యయనం చేయుచుండగా గబ్రియేలు మరియు ఇతర దూతలచేత మార్గనిర్దేశం పొందిన విలియం మిల్లర్, మొదటగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’ విషయమునకు దారితీయబడెను. మిల్లర్ సాక్ష్యమేమనగా, బైబిలును అధ్యయనం చేయునపుడు ఆయన ఆదికాండముతో ఆరంభించెను; కాబట్టి, డానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పద్నాలుగవ వచనములోని ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరముల విషయమునకు చేరుకొనుటకంటె ముందుగానే ఆయన లేవీయకాండమునొద్దకు వచ్చినట్లు స్పష్టమే. ఆయన బైబిలును మరియు క్రూడెన్ కాంకార్డెన్స్‌ను మాత్రమే వినియోగించెను.

క్రూడెన్‌ యొక్క కాంకార్డెన్స్‌లో, కింగ్ జేమ్స్ బైబిలు యొక్క ఆంగ్లంలోకి అనువదించబడిన హీబ్రూ లేదా గ్రీకు పదాలకు ఎలాంటి సూచనలు లేవు. తాను అధ్యయనం చేస్తున్న భాగం యొక్క ‘సందర్భం’ను, శాస్త్ర వచనంలోని పదమో లేదా భాగమో గురించి తన అవగాహనకు మార్గదర్శకంగా, మిల్లర్ పరిగణించాడు. అతని ‘ఏడు సార్లు’ గురించిన అవగాహన విషయానికి వచ్చినపుడు, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సార్లు’కు సంబంధించిన సందర్భం ఇరవై ఐదవ అధ్యాయమే అనేది చాలా సులభంగా స్పష్టమవుతుంది.

ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం భూమి విశ్రాంతి, యూబిలీ, మరియు దాసత్వ నియమాలను వివరిస్తుంది. ఇరవై ఐదవ అధ్యాయంలోని నియమాలు “దేవుని దాసుడైన మోషే యొక్క ధర్మశాస్త్రము”లో భాగమై యున్నవి; వాటిని పాటించినయెడల ఆశీర్వాదమును కలుగజేసి, అవిధేయతచేసినయెడల “శాపము”ను రప్పించును. ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలో “ఏడు మార్లు” అనే శాపము రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాలకు సమానమై, భూమి విశ్రాంతి నియమాలు మరియు దాసత్వ సూత్రాల స్పష్టమైన సందర్భంలో ప్రతిపాదించబడుతుంది. ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలో ఆ శిక్షను “నా నిబంధనయొక్క కలహము” అని పిలువబడుతుంది.

సందర్భములో దేవునికి "వివాదము" ఉన్న "నిబంధన" అనగా ఇరవయ్యైదవ అధ్యాయములో పూర్వోల్లేఖితమైన నిబంధనే. "ఏడు సార్లు" అనే శిక్ష "దేవుని 'నిబంధన' యొక్క 'వివాదము'" అని పిలవబడుతుంది, మరియు దానికి సంయుక్తమైన "శాపము" ఏమనగా ఇశ్రాయేలు తమ శత్రువుల "చేతిలోనికి అప్పగింపబడుట"; శత్రువుల దేశములోనికి చేరిన తరువాత (దానియేలు ఉన్నట్లుగా) ఇశ్రాయేలు తమ శత్రువుల దాసులగుదురు.

మోషే లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయమును లిఖించినప్పుడు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఈగుప్తు దాస్యమునుండి అప్పుడే విమోచింపబడియుండెను; అలాగే ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములో వివరించబడిన దాస్యవ్యవస్థకు సంబంధించిన సూత్రాలు ఆశీర్వాదమో గాని శాపమో గాని కలుగజేయునవి. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యోబేలు యేడాది నియమాలను ఎప్పుడును ఆచరింపలేదు; చివరికి, దానియేలు "మోషే యొక్క శాపము" అని పిలిచిన దాని నెరవేర్పుగా, ఉత్తర, దక్షిణ రాజ్యములిద్దరును "ఏడు సార్లు" కొరకు చెల్లాచెదరగొట్టబడిరి.

దేవుడు మరియు ఇశ్రాయేలు మధ్యనున్న నిబంధన సంబంధం, ఈగిప్తులో వారి దాస్యంతో ఆరంభమై, అష్షూరు మరియు బాబులోను దాస్యంతో ముగిసింది. ఉత్తర రాజ్యమునకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న "సప్తకాలములు" 1798లో ముగిశాయి; దక్షిణ రాజ్యమునకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న "సప్తకాలములు" 1844లో ముగిశాయి. ఈ రెండు "సప్తకాలముల" వ్యవధుల ఆరంభ బిందువు యెషయా గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములో, యూదా రాజైన ఆహాజుకు క్రీస్తుపూర్వం 742లో యెషయా ప్రకటించిన అరువై ఐదు సంవత్సరాల ప్రవచనంతో గుర్తించబడియున్నది.

క్రీ.పూ. 742లో ఆ ప్రవచనం ప్రతిపాదింపబడిన సమయమునుండి "అరవై ఐదు సంవత్సరాల లోపల" ఉత్తర రాజ్యం భగ్నము చేయబడునని యెషయా సూచించాడు. పంతొమ్మిది సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 723లో, అష్షూరు రాజు ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర రాజ్యాన్ని చెరలోనికి తీసికొనెను, ఇంకా నలభై ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 677లో, బాబులోనీయుల రాజు యూదా దక్షిణ రాజ్యాన్ని చెరలోనికి తీసికొనెను. అరవై ఐదు సంవత్సరాల ప్రవచనం ఆరు చారిత్రక మైలురాళ్లను నిర్దేశిస్తుంది. మొదటిది క్రీ.పూ. 742, అప్పుడే ఆ ప్రవచనం ప్రతిపాదింపబడింది. పంతొమ్మిది సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 723లో, ఉత్తర రాజ్యం అష్షూరీయులచేత చెరలోనికి తీసికొనబడింది. నలభై ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 677లో, దక్షిణ రాజ్యమైన యూదా బాబులోనీయులచేత చెరలోనికి తీసికొనబడింది. క్రీ.పూ. 723లో ఆరంభమైన మొదటి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల కాలం 1798లో ముగిసింది. అటుపిమ్మట, క్రీ.పూ. 677లో ఆరంభమైన రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల కాలం 1844లో సమాప్తమైంది. 1844 నుండి, సమస్త ప్రవచన నిర్మాణాన్ని సంపూర్ణపరచుటకై, ఆ ప్రవచనం పంతొమ్మిది సంవత్సరాలు విస్తరించి 1863వరకును చేరింది; ఎందుకనగా ప్రవచన నిర్మాణాన్ని ఆరంభించుటకు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా పంతొమ్మిది సంవత్సరాలను గుర్తించి నిర్ణయించినచోట, దాని ముగింపుకు చేరుటకును పంతొమ్మిది సంవత్సరాలు ఉండవలసియున్నది.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఐగుప్తు దాస్యమునుండి విమోచింపబడెను; అయినను అవిధేయతవలన ఉత్తర మరియు దక్షిణ రాజ్యములు రెండూ తిరిగి దాస్యములోనికి చేర్చబడినవి. ప్రవచనములు ప్రాచీన శారీరక ఇశ్రాయేలు యొక్క ప్రవచన చరిత్రను అధిగమించి ఆధునిక ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలువరకు విస్తరించును; అట్టి విధముగా ప్రవచన మార్గచిహ్నములన్నిటి కేంద్రవిషయము దాస్యమే.

ఉత్తరం మరియు దక్షిణం మధ్య సమీపిస్తున్న పౌరయుద్ధం గుర్తింపబడుతున్నప్పుడు, క్రీ.పూ. 742లో, యెషయా గ్రంథం ఏడవ అధ్యాయంలోని ప్రవచనాన్ని ప్రవక్త యెషయా దుష్ట రాజైన ఆహాజుకు సమర్పించాడు. ఆహాజు పాలించిన దక్షిణ రాజ్యం, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క సాక్షాత్ మహిమాన్విత దేశంగా ఉన్నది. 1798లో, బైబిలు ప్రవచనం పేర్కొనే ఆధ్యాత్మిక మహిమాన్విత దేశం, బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరవ రాజ్యంగా పాలనను ప్రారంభించింది. సాక్షాత్ మహిమాన్విత దేశంపై ఉన్న ‘ఏడు సమయములు’ 1844లో ముగిసినప్పుడు, రాజు ఆహాజు చరిత్రలోనెలాగే, సమీపిస్తున్న పౌరయుద్ధం నెలకొన్నది. 1844 నాటికి, రాజకీయ పార్టీలు విభజించుకొని కూటములు కట్టుకోవడం వలన ఏర్పడిన కల్లోలం, దాదాపు పూర్తిగా రెండు వర్గాల రాజకీయ ప్రవణతలుగా స్థిరపడింది. దాస్య వ్యవస్థ పరంగా, డెమోక్రాట్లు దాస్యానుకూలులు, రిపబ్లికన్లు దాస్యవిరోధులు. 1798 నుండి 1860లో పౌరయుద్ధం ఆరంభమయ్యే నాటికే, రాజకీయ పార్టీలను రెండు వర్గాలుగా రూపుదిద్దే ప్రక్రియ స్థిరపడిపోయింది.

ఆహాజు ఆక్షరార్థమైన మహిమగల దేశమునకు ప్రతినిధిగా నిలిచెను; అందువలన ఆత్మీయ మహిమగల దేశమునకు రూపముగా నిలిచెను. ఆహాజు చరిత్ర క్రీ.పూ. 742లో ప్రవచనం ప్రకటించబడిన ప్రవచన చరిత్రకు రూపముగా నిలిచెను; అందుచేత ప్రవచనం ముగిసిన చరిత్రకును రూపముగా నిలిచెను. ఆరంభ చరిత్రలో, పది గోత్రములతో కూడిన ఉత్తర రాజ్యం, దక్షిణపు రెండు గోత్రాల దేవదత్తముగా స్థాపితమైన ప్రభుత్వానికి నిరసనగా, ఆ రెండు గోత్రాల నుండి వేరుపడెను. ఉత్తరపు పది గోత్రాలు సిరియాతో ఒక సమాఖ్యను ఏర్పాటు చేసెను; ఇది, దక్షిణ సమాఖ్య మరియు సిరియా ద్వారా సంకేతాత్మకముగా ప్రతినిధిత్వించబడిన ఒక శక్తి మధ్యనున్న మైత్రికి రూపసూచనగా నిలిచెను.

ఈ సంక్షిప్త సారాంశం, లేవీయకాండము 26లోని ‘ఏడు సార్లు’ అనేది విధేయతకు ఆశీర్వాదమును గాని, అవిధేయతకు బానిసత్వమనే ‘శాపము’ను గాని నిర్దేశించే నిబంధన వాగ్దానమని తెలియజేస్తుంది. ఉత్తర రాజ్యం, దక్షిణ రాజ్యం రెండూ బానిసత్వము నుండి విమోచింపబడి ఒక్క జాతిగా కలిసి ఆరంభమయ్యాయి; అయితే అవి తమ తమ అంత్యకాలముల్లో తిరిగి బానిసత్వములోకే అప్పగింపబడాయి.

ఆ దాస్య ప్రవచనాల అంత్యంలోని అరవై ఐదు సంవత్సరాలు, ఆధ్యాత్మిక మహిమామయ దేశములోని ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు ఉత్తరం దక్షిణానికి వ్యతిరేకముగా సాగిన పౌరయుద్ధమునకు అచ్చ మధ్యకేంద్రములో ఉండగా సమాప్తమయ్యాయి. ఆ పౌరయుద్ధములో వ్యతిరేక పక్షంగా నిలిచింది ఒక రాజ్యమే; అది ఒక సమాఖ్యను ఏర్పరచుకొని, ప్రత్యర్థి రాజ్యములో స్థితిచేసిన దైవస్థాపిత ప్రభుత్వము నుండి విడిపోయింది.

1798 నుండి గృహయుద్ధం వరకు, గణతంత్రవాదము యొక్క కొమ్ము ఒక ప్రక్రియకు లోను చేయబడింది; దాని ఫలితంగా దాస్యవిషయాల రెండు వైపులను ప్రతినిధించే రాజకీయ ప్రతిద్వంద్వుల రెండు వర్గాలు ఉద్భవించాయి. దాస్యాచారాన్ని కొనసాగించదలచిన దాస్యానుకూల ప్రతిద్వంద్వులు ఆ పోరాటంలో పరాజయం పొందారు.

1798 నుండి పౌరయుద్ధం వరకు, ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క శృంగం ఒక ప్రక్రియకు లోనై, దాని ఫలితంగా బానిసత్వ సమస్యల రెండువైపులను ప్రతినిధ్యం చేసిన మతపరమైన ప్రత్యర్థుల రెండు వర్గాలు ఉద్భవించాయి. బానిసత్వపు ప్రవచనంపై ఉన్న మూల అవగాహనను కొనసాగించదలచిన బానిసత్వానుకూల ప్రత్యర్థులు ఆ పోరాటంలో పరాజయం చెందారు.

1863లో రిపబ్లికనిజపు కొమ్ము దాస్యపు ఆచారాన్ని నిరాకరించడంలో సఫలమైంది.

1863 యందు ప్రొటెస్టెంట్ మతపు శృంగము దాసత్వమును గూర్చిన ప్రవచనమును నిరాకరించుటలో విజయము సాధించింది.

అలా చేయుటచేత వారు తన కాలమునకు ఏలీయా అయిన మిల్లర్ యొక్క కార్యమును నిరాకరించారు. అదేవిధంగా వారు తమ కాలమునకు పునాది శిల అయిన "మోషే యొక్క ప్రమాణము"నూ నిరాకరించారు. అప్పుడు మోషే మరియు ఏలీయా నిరాకరింపబడ్డారు; అయితే వారు 2001 సెప్టెంబర్ 11న పునరాగమించారు.

ఆల్ఫావును ఓమెగావును అయిన అద్భుత భాషావేత్తయైన ఆయన, తానే అద్భుత లెక్కించువాడైన పల్మోని అని ప్రకటించిన "మోషే యొక్క శపథం" అనే కాలప్రవచనమంతట తన దివ్య సంతకాన్ని ఆలేఖించెను. మీరు విశ్వసించనియెడల నిశ్చయముగా స్థిరపడక మానుదురు.