ప్రవచనాత్మక ఆత్మ: అర్ధరాత్రి కేక

స్పష్టీకరణ యొక్క ఒక వాక్యం

ఇటీవల మా వెబ్‌సైట్‌లో ప్రతినిధిత్వం పొందిన వివిధ భాషలలోకి అనువదించబడుటకు హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకల ప్రతిలేఖనాన్ని సిద్ధపరచడం మేము ఆరంభించాము. మౌఖిక సమర్పణను లిఖిత సమర్పణగా మార్చుట అనే కార్యము, మౌఖిక సమర్పణను లిఖిత సమర్పణగా రూపాంతరం చేయుటకు దాటవలసిన సమస్త దశలతో పరిచయం లేని వానికి అర్థమయ్యేదానికన్నా ఎంతో క్లిష్టమైన కార్యమైయున్నది; దీనికి తోడుగా, ఆ పదార్థాన్ని చివరకు వెబ్‌సైట్‌లోని వివిధ భాషలలోకి అనువదించుటకు సంబంధించిన అనివార్యమైన సమస్యలును కలవు. మేము తొంభై ఐదు సమర్పణలలో మొదటిదాని ప్రతిసంపాదనను ఇప్పుడే ప్రారంభించాము; అప్పుడు మేము తప్పక దాటవలసిన మరొక దశను నేను గుర్తించాను. అది 1989 నుండి మా ప్రస్తుత చరిత్ర వరకు ఈ సందేశము క్రమక్రమముగా అభివృద్ధి చెందిన విధానమునకు సంబంధించినది.

సుమారు పదిహేనేళ్ల క్రితం చేసిన ప్రసంగాలలో కొన్ని సత్యాలు అప్పటికి అవగాహనలో శిశు దశలోనే ఉండేవి. నేను స్పష్టీకరించవలసిన ఆ సత్యాలలో మొదటిది మిల్లరైట్ చరిత్రలో రెండవ దూత యొక్క ఆగమనం. ఆ సమయంలో నా అవగాహన ఏమనగా, మిల్లర్ ప్రకటించిన మొదటి దూత సందేశాన్ని ప్రొటెస్టంట్ సంఘాలు తిరస్కరించి తమ ద్వారాలను మూయడం ప్రారంభించినప్పుడు, 1843 సంవత్సరపు సమాప్తితో అనుసంధానంగా, రెండవ దూత వచ్చెనని. విలియం మిల్లర్ కాలగణనలో ఒక లెక్కింపుపై పనిచేశాడు; దాని ప్రకారం 1843 సంవత్సరం 1843 మార్చి 22న ప్రారంభమై 1844 మార్చి 22న ముగిసిందని అతడు నమ్మాడు. చివరికి రెండు పవిత్ర చార్ట్లపై ఉంచబడిన మూడు ప్రవచనాలు 1843 సంవత్సరంలోనే సమాప్తమవుతాయని అతడు భావించాడు, మరియు ఆ సంవత్సరం 1844 మార్చి 22న ముగిసిందని నమ్మాడు. అతడు రెండు విషయాలలో తప్పిపోయాడు.

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని 1335 దినముల మూడు ప్రవచనములు, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు కాలముల” 2520 సంవత్సరములు, మరియు దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని 2300 దినములు 1844 మార్చిలో సమాప్తమవుతాయని మిల్లరు గ్రహించాడు. ఆ తరువాత ప్రభువు సమూయేలు స్నోను నడిపించి, ఆ ప్రవచనములు 1843లో కాదు, 1844లోనే ముగిశాయని మాత్రమే కాక, దానిని అర్థంచేసుకొనునట్లు చేసెను. స్నో కాలగణనలో కరాయితు విధానాన్ని అన్వయించాడు; మిల్లరు అప్పటివరకు ఉపయోగించుచున్న కాలప్రయోగము అది కాదు. మిల్లరు రబ్బీనికు/వసంత విషువత్-ఆధారిత కాలగణనను ఉపయోగించుచుండెను; అది సంవత్సరాన్ని ఒక వసంతకాలము నుండి మరొక వసంతకాలము వరకు ఆధారపరచినది.

హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకలను మేము సమర్పిస్తున్నప్పుడు, ఈ చారిత్రక వాస్తవాన్ని మేము గ్రహించలేదు; మరియు 1844 మార్చి 22ను రెండవ దూత ఆగమనం గాను, ఆలస్యకాలం ఆరంభం గాను సూచించుటకు మిల్లర్ అనుభవాన్ని మేము ఉపయోగించుచున్నాము. ప్రొటెస్టెంటులు మొదటి దూత విషయమై మిల్లర్ సందేశాన్ని తిరస్కరించిన సమయంలోనే ఆ దూత యొక్క ఆగమనం సంభవించిందని నేను అర్థం చేసుకున్నాను; ఇప్పటికీ అలాగే అర్థం చేసుకొనుచున్నాను; మరియు క్రిందనున్న భాగమే నాకు సూచనబిందువుగా ఉండెను.

మిల్లర్‌ సందేశానికి ద్వారాలు మూయబడినది మొదటి దూతను తిరస్కరించుటకు ఆరంభమని నేను గ్రహించాను; మరియు కాలగణన విషయమై రబ్బినికల్/విషువత్‌-ఆధారిత లెక్కింపుపై మిల్లర్‌ యొక్క అవగాహనకు అనుగుణంగా, 1844 మార్చి 22 తేదీ 1843 సంవత్సరపు ముగింపును సూచించిందని నేను భావించాను. 1842 జూన్‌లో పోర్ట్‌ల్యాండ్‌లో మిల్లర్‌ చేసిన ప్రవచనాత్మక సమర్పణ నిజానికి క్రమంగా అభివృద్ధి చెందిన ఒక తిరస్కారాన్ని గుర్తించు ఒక మార్గచిహ్నము; ఆ తిరస్కారం చివరికి 1844 ఏప్రిల్‌ 18న సమాప్తమైంది. అయితే ఆ సమర్పణల సమయంలో, కాలగణన విషయమై స్యామ్యూయేల్‌ స్నో కరాయిట్‌ లెక్కింపును అన్వయించిన విషయాన్ని మేము ఇంకా గుర్తించలేదు.

మేము ప్రతిలిపి-సవరణ చేయడం ప్రారంభించిన మొదటి ప్రసంగంలో, ఆ సమయంలో నమోదు చేయబడినది ఇప్పుడు మేము బోధిస్తున్న దానిని విరుద్ధిస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తోందని నేను గమనించడం ప్రారంభించాను. అది విరుద్ధిస్తుంది కూడా, విరుద్ధించదు కూడా. అది కేవలం రెండవ దూత యొక్క క్రమానుగత ఆగమనంపై ఒక ప్రత్యేక దృష్టి మాత్రమే, అలాగే మిల్లరైట్ చరిత్రలో జరిగినట్లుగానే, ఈ సందేశం క్రమక్రమంగా ముద్రవిప్పబడుటకు ఒక దృష్టాంతమూ కూడా. ఏప్రిల్ 19, 1844ను మొదటి మిల్లరైట్ నిరాశగా మేము గుర్తించిన విషయమై, మరియు గతంలో బోధించబడిన దానిమీద తడబడ్డవారిని ఈ స్పష్టీకరణ గమనిక పరిష్కరించగలదు.

ఈ శ్రేణిలో, మనము హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలను—1843 మరియు 1850 చార్టులను—ఒక విస్తృత కాలవ్యవధిలో పరిశీలించబోతున్నాము. మొదటగా, మనము అర్థరాత్రి కేకను దాని స్థానంలో ఉంచడం ద్వారా ప్రారంభిస్తాము. ముందుగా ప్రస్తావించినట్లుగా, ఈ సందేశముతో పరిచయమున్నవారికి ప్రారంభ సమర్పణలలో చాలావరకు పునర్విమర్శగా ఉండును; అయితే, ఈ సందేశమునకు కొత్తవారైన వారు కూడా అధ్యయనం చేయగల శ్రేణిని మనము సిద్ధపరుస్తున్నందున, వారికి కొన్ని ప్రాథమిక భావాలను వివరించవలసి యున్నది. ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనంలో కనిపించే ఒక అంశంపై దృష్టి సారించి, మనము అర్థరాత్రి కేకతో ప్రారంభిస్తాము. ఇప్పుడు Christian Experience and Teachings, పేజీ 57 నుండి మొదటి పేరాగ్రాఫ్‌ను చదువుదాం.

సోదరి వైట్‌తో హృదయపూర్వకంగా ఏకమై ఉన్న ఈ ఐదుగురు మహిళలు, దేవుని శక్తి ఏ విధంగా ప్రత్యక్షమైనా దానికి ఎట్టి విధంగానూ విరోధించలేదు. ముఖ్యంగా, వారు అంతా మహిళలే; వారు సంఘాన్ని సూచించువారై ఉన్నారు, మరియు వారు ఐదుగురై ఉండటం వలన వారిని ఐదు జ్ఞానవంతులైన కన్యలుగా చూడవచ్చు. ఇది కేవలం ఒక పరిశీలన మాత్రమే.

ఈ మొదటి ప్రసంగంలో, కొన్ని అంశాలను స్థిరపరచిన తరువాత, 1844 డిసెంబరులో జరిగిన అడ్వెంటిస్టుల లో హాంప్టన్ సదస్సును మనము పరిశీలించుదుము. ఈ సదస్సులో కొందరు మిల్లరైట్‌లు కూడి, విలియం మిల్లర్ అర్థరాత్రి కేక యొక్క అవగాహనను తిరస్కరించాడు. ఇక్కడి తార్కిక భావం ఏమనగా, ఈ దర్శనం మన అందరికీ సంబంధించినదై యున్నను, ప్రత్యేకముగా విలియం మిల్లర్ కొరకే ఉద్దేశింపబడినదై యున్నది.

అదే నెలలో, విలియం మిల్లర్ తన వెనుకనున్న వెలుగును—అర్ధరాత్రి కేకను—నిరాకరించాడు; అది అతనిని క్రిందనున్న దుష్ట లోకములోనికి దారినుండి పడిపోయేలా చేయును. దీనికి సంబంధించిన ప్రయోజనార్థకతలను మనము పరిశీలించెదము. చారిత్రక సాక్ష్యములు మిల్లరైట్లందరూ తాము పది కన్యల ఉపమానమును నెరవేర్చుచున్నామని విశ్వసించిరని చూపించుచున్నవి; ఇది వారిలో సాధారణ జ్ఞానముగా ఉండెను. విలియం మిల్లర్‌కు అర్ధరాత్రి కేక ఏమిటన్నదానిగూర్చి అవగాహన కలిగియుండెను అని మనము చూపెదము. మిల్లర్ అర్ధరాత్రి కేక దానియేలు 8:14 మరియు ప్రకటన 14:6-9ల తీర్పు గడియ సందేశమే అని విశ్వసించెను. 1830ల ఆరంభములో తాను ప్రకటించుట ప్రారంభించిన సందేశమే అర్ధరాత్రి కేక అని—“ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు”—మరియు యేసు వరునిగా లోకమునకు వచ్చుచున్నాడని అతడు విశ్వసించెను.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో అత్యధిక కాలం పాటు, వారు తాము పది కన్యకల ఉపమానాన్ని నెరవేర్చుచున్నామని నమ్మారు; అయితే, అర్థరాత్రి మొర అనగా వారు ప్రకటిస్తూ వచ్చిన సందేశమే అని వారు భావించారు. అయితే 1844 వేసవి నాటికి, ఒక క్రొత్తదియు సరియైనదియు అయిన అవగాహన వెలుగులోనికి వచ్చింది: అర్థరాత్రి మొర అనగా ఏడవ నెల ఉద్యమమే, మరియు యేసు ఏడవ నెల పదవ దినమున రానున్నాడని నిరీక్షించబడెను. అదే నిజమైన అర్థరాత్రి మొర. మిల్లర్ 1844 డిసెంబరులో ఆ నిజమైన అర్థరాత్రి మొరను తిరస్కరించినప్పుడు, అతడు 1844 వేసవి చరిత్రను తిరస్కరించుచు, అది 1830ల నాటి సాధారణ సందేశమే అన్న తన మునుపటి స్థితికి తిరిగి వెళ్లుచుండెను. అర్థరాత్రి మొర యొక్క గమనశీలతను గ్రహించుట అత్యంత కీలకం. మీరు మిల్లరైట్లు గ్రహించిన విధంగా 2520ను గ్రహించనియెడల, మీరు అర్థరాత్రి మొరను గ్రహించలేరు. మీరు మిల్లరైట్లు గ్రహించిన విధంగా అర్థరాత్రి మొరను గ్రహించలేనియెడల, మీరు క్రిందనున్న దుష్టలోకమువైపు మార్గమునుండి జారిపడుదురు.

ఈ ప్రదర్శనలో, నేడు అడ్వెంటిజం బహిరంగంగా తిరస్కరిస్తున్న చార్ట్‌లోని కొన్ని సత్యాలతో మేము ప్రారంభించుదుము. సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ చర్చ్ యొక్క బైబిలికల్ రిసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు అధిక సంఖ్యలో అడ్వెంటిస్ట్ ధర్మశాస్త్రవేత్తలు 2520ను తిరస్కరించుచున్నారు. మేము ముందుకు సాగుచుండగా దీనిని బైబిలు ఆధారంగా పరిశీలించుదుము; అయితే ప్రారంభంలో, ఎల్లెన్ వైట్ 2520ను సంపూర్ణంగా సమర్థించుచున్నదని చూపుదుము. ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు అధిక సంఖ్యలో ధర్మశాస్త్రవేత్తలు “డైలీ” గురించి పయనీర్లు గ్రహించిన అవగాహనను కూడా తిరస్కరించుచున్నారు. “డైలీ” అనేది పగానిజం అనే పయనీర్ల అవగాహనను తిరస్కరించడం ప్రవచనాత్మక ఆత్మను తిరస్కరించుటేనని మేము చూపుదుము. ఇన్‌స్టిట్యూట్ తూర్యాల విషయములోను—అయిదవ మరియు ఆరవ తూర్యాల విషయములోను—పయనీర్ల అవగాహనను బహిరంగంగా తిరస్కరించుచున్నది. తూర్యాల విషయములో పయనీర్ల అవగాహనను తిరస్కరించడం ప్రవచనాత్మక ఆత్మను తిరస్కరించుటేనని చూపించుటతో మేము ప్రారంభించుదుము.

నేటి కాలంలో అధిక శాతం అడ్వెంటిస్టులు 1290 మరియు 1335 గురించి అత్యధికంగా చెప్పాలంటే అస్పష్టమైన అవగాహనతోనే ఉన్నారు. 1335 విషయమై పయనీర్ల అవగాహన లేకుండా, 1844 మార్చి 22న ఆరంభమైన ఆలస్యకాలాన్ని గుర్తించుటకు బైబిలు ఆధారిత న్యాయసమ్మతం ఏమాత్రమూ ఉండదు. ఆలస్యకాలాన్ని అవగాహన చేయకపోతే, అర్ధరాత్రి కేక యొక్క గమనశీలతను గ్రహించలేడు. అర్ధరాత్రి కేకను అవగాహన చేయకపోతే, క్రిందనున్న దుష్ట లోకములోనికి దారితీసే మార్గం నుండి జారిపోతాడు. ఈ సత్యాలను మేము ముందుగా ప్రవచనాత్మక ఆత్మ యొక్క స్పష్టమైన సమర్థన ప్రకారం చార్టుపై చూపించి, తరువాత దేవుని వాక్యములోనుండి వాటిని విశ్లేషింతుము. అయితే ముందుగా, మిల్లరైట్ చరిత్రను ఏవి ఆవరించియున్నవో, అర్ధరాత్రి కేకను ఏది పుట్టించెనో మనము చూడవలెను.

మిల్లరైట్ చరిత్రను చూపించుటకును, 1798 సంవత్సరాన్ని స్పృశించుటకును, మనము ముందుగా Uriah Smith రచించిన Thoughts on Daniel and Revelation, పుట 521తో ఆరంభించుదము. Uriah Smith ఇలా వ్రాస్తున్నారు: “The chronology of the events of Revelation 10 is further ascertained from the fact that this angel is identical with the first angel of Revelation 14.” ప్రకటన గ్రంథము 10వ అధ్యాయమందు, ఒక బలమైన దూత తన చేతిలో తెరచిన చిన్న గ్రంథముతో పరలోకమునుండి దిగివచ్చును. Ellen White మనకు ఈ బలమైన దూత యేసుక్రీస్తేనని, ఆ చిన్న గ్రంథము దానియేలు గ్రంథమని తెలియజేయుచున్నారు. పదవ అధ్యాయముయొక్క అంత్యానికి వచ్చేసరికి, యోహానుకు ఆ చిన్న గ్రంథమును తినుమని చెప్పబడును; అది అతని నోటికి తియ్యగా ఉండి, అతని కడుపునకు చేదుగా ఉండును. యోహాను మిల్లరైట్ చరిత్రను సూచించుచున్నాడు; అక్కడ దానియేలు గ్రంథసందేశము తియ్యగా ఉండి, అయితే అది చేదైన నిరాశకు దారితీయును. మార్గదర్శకుల ప్రకారము, ప్రకటన 10లోని ఆ బలమైన దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతయే—వారు ఇద్దరూ ఒకే దూత.

ప్రకటన గ్రంథంలోని ఈ దూతల గురించి మనము తరచుగా విశేషంగా స్పష్టీకరించుటకు ఎక్కువ సమయము కేటాయించము; అయితే అలా చేయవలెను. ప్రకటన 10లోని బలవంతుడైన దూత, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత కార్యమును నెరవేర్చుట ద్వారా—“దేవునికి భయపడుడి, ఆయనకు మహిమనీయుడి; ఎందుకనగా ఆయన తీర్పు గడియ వచ్చియున్నది”—అర్ధరాత్రి కేకను నెరవేర్చుచున్నదని విలియం మిల్లర్ విశ్వసించిన అదే దూతయే. “ఆయన తీర్పు గడియ” అనేది దానియేలు 8:14ను సూచించుచున్నది. ఈ దూతలు నెరవేర్చబడిన కార్యమునకు సంబంధించిన భిన్న భిన్న పార్శ్వాలను గుర్తించుచున్నారు.

ఉరియా స్మిత్ విషయానికి తిరిగి వస్తే: “ప్రకటన 10లోని సంఘటనల కాలక్రమము, ఈ దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతతో సమానుడని ఉన్న వాస్తవం ద్వారా మరింత నిర్ధారించబడుచున్నది.” వాటిని ఏది ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానించుచున్నదో అతడు వివరిస్తాడు: ఇద్దరికీ ప్రకటించుటకు ఒక ప్రత్యేకమైన సందేశము ఉన్నది; ఇద్దరూ తమ ప్రకటనను గొప్ప స్వరముతో పలుకుచున్నారు; ఇద్దరూ సృష్టికర్తను సూచించుచూ సమానమైన భాషను ఉపయోగించుచున్నారు; మరియు ఇద్దరూ కాలమును ప్రకటించుచున్నారు—ఒకడు ఇకపై కాలము ఉండదని ప్రమాణం చేయుచుండగా, మరొకడు దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చియున్నదని ప్రకటించుచున్నాడు. ప్రకటన 14:6 యొక్క సందేశము అంత్యకాల ఆరంభమునకు ఈ వైపున నిలుపబడినది.

ఉరియా స్మిత్ ప్రకారం అంత్యకాలం 1798 సంవత్సరం; ప్రకటన 14లోని సందేశం దాని తరువాత వస్తుంది. ఆయన ఇలా వ్రాస్తాడు: “కాని ప్రకటన 14:6 యొక్క సందేశం అంత్యకాల ప్రారంభానంతర భాగంలోనే స్థాపించబడియున్నది. అది దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని చేసే ప్రకటన; అందువల్ల అది తన అన్వయాన్ని చివరి తరములోనే పొందవలెను. పౌలు ‘తీర్పు ఘడియ వచ్చెను’ అని బోధించలేదు. లూథర్ మరియు అతని సహాయకులును దానిని బోధించలేదు. పౌలు రాబోవు తీర్పు విషయమై, నిర్దిష్టతలేని భవిష్యత్తులోనిదిగా, తర్కించాడు; లూథర్ అయితే తన కాలం నుండి కనీసం మూడు వందల సంవత్సరాల దూరంలో దానిని ఉంచాడు. అంతేకాక, ఒక నిర్దిష్ట సమయం వచ్చువరకు దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని బోధించుటవంటి ప్రకటనకు విరోధముగా పౌలు సంఘమును హెచ్చరించాడు.” 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:1-3 లో, మొదట విశ్వాసభ్రంశము సంభవించి, పాపపురుషుడు బయలుపరచబడువరకు క్రీస్తు దినము సమీపములో లేదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. పౌలు పాపపురుషుడిని, చిన్న కొమ్మును, పాపసామ్రాజ్యాన్ని పరిచయం చేసి, 1798లో ముగిసిన 1260 సంవత్సరాలు కొనసాగిన దాని ఆధిపత్య కాలమంతటికీ ఒక హెచ్చరికను ఆవరింపజేస్తాడు.

1798 సంవత్సరంలో క్రీస్తు దినము సమీపమందున్నదని ప్రకటించుటపై ఉన్న ఆంక్ష ముగిసెను. అంత్యకాలము ఆరంభమాయెను, మరియు చిన్న గ్రంథమునుండి ముద్ర తొలగింపబడెను. అప్పటినుండి ప్రకటన గ్రంథము 14వ అధ్యాయములోని దూత బయలుదేరెను. ఉరియా స్మిత్ ఇలా చెప్పుచున్నాడు: “మీరు దానిని గ్రహించగలిగితే, 1798 నుండి మొదటి దూత సందేశము బయలుదేరుచున్నది. 1798 సంవత్సరంలో ప్రకటన 14వ అధ్యాయములోని మొదటి దూత చరిత్రలో ప్రవేశించును”—ఇదే పయనీరుల అవగాహన. “అప్పటినుండి ప్రకటన గ్రంథము 14వ అధ్యాయములోని దూత దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని ప్రకటించెను; మరియు 10వ అధ్యాయములోని దూత సముద్రముమీదను భూమిమీదను తన స్థానం ఎత్తుకొని, కాలము ఇక ఉండదని ప్రమాణము చేయెను. వారి ఏకత్వము ప్రశ్నాతీతమైనది. ఒకరిని నిర్దేశించు సమస్త వాదములు మరొకరికి కూడ సమానముగా వర్తించును. ప్రస్తుత తరము ఈ రెండు ప్రవచనముల నెరవేర్పును సాక్షాత్కరిస్తున్నది. ముఖ్యముగా 1840 నుండి 1844 వరకును జరిగిన ఆగమన ప్రకటనలో, వాటి సంపూర్ణమును విశదమును గల నెరవేర్పు ఆరంభమాయెను.”

స్మిత్, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత 1798లో వచ్చాడనే సంబంధంలో 1840 మరియు 1844 సంవత్సరాలను సూచిస్తాడు; అయితే సందేశానికి శక్తి ప్రసాదించబడిన స్థితిగా, ఆయన మొదటి దూతను 1840లోనూ సూచిస్తాడు. ఆగమనం గురించిన ప్రకటనా బోధనలో, ప్రత్యేకించి 1840 నుండి 1844 వరకు, వాటి సంపూర్ణ నెరవేర్పు ఆరంభమైంది. దూత ఒక పాదమును సముద్రముపైను, మరొక పాదమును భూమిమీదను ఉంచి నిలిచియుండుట, అతని ప్రకటనా విస్తృతి విశాలమై యుండుటను సూచిస్తుంది. ఆ సందేశం సముద్రమును దాటి వివిధ జనములకు వ్యాపించవలసి యుండెను; మరియు ఆగమన ప్రకటన నిజముగా ప్రపంచమంతటిలోని ప్రతి మిషనరీ కేంద్రానికి చేరెను. ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం, 1840 నుండి మొదటి దూత సందేశం ప్రపంచమంతటిలోని ప్రతి మిషన్ కేంద్రానికి తీసికొనిపోబడెను. ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనంతో బైబిలు ప్రవచనంలోని సంవత్సర-దిన సూత్రం స్థిరపరచబడినప్పుడు ఇది నెరవేరెను. ఈ దశలో మనము వివరములతో వ్యవహరించుటలేదు; కానీ మిల్లరైట్ చరిత్రకును అర్థరాత్రి కేక యొక్క గమనశీలతకును నేపథ్యాన్ని సిద్ధం చేస్తున్నాము.

1833 సంవత్సరంలో నక్షత్రాలు పడిపోవడం సంభవించింది. Ellen White గారు The Great Controversy, పుట 333లో ఇలా వ్యాఖ్యానించారు: ‘1833 సంవత్సరంలో, Miller క్రీస్తు త్వరలో రానున్నాడనే సాక్ష్యాలను ప్రజల సమక్షంలో ప్రకటించడం ఆరంభించిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, రక్షకుడు తన రెండవ ఆగమనానికి సూచకాలుగా వాగ్దానం చేసిన సూచనలలో చివరిది ప్రత్యక్షమైంది. యేసు ఇలా అన్నారు: “ఆకాశమునుండి నక్షత్రములు రాలును.” మత్తయి 24:29. మరియు ప్రకటన గ్రంథములో యోహాను, దేవుని దినమును సూచించబోవు దృశ్యాలను దర్శనములో చూచుచు, ఇలా ప్రకటించాడు: “మరియు బలమైన గాలిచేత కదలింపబడిన అంజూరపు చెట్టు తన పక్వము కాకముందే పండ్లను రాల్చినట్లు, ఆకాశ నక్షత్రములు భూమిమీద రాలెను.” ప్రకటన 6:13. ఈ ప్రవచనము 1833 నవంబరు 13న సంభవించిన గొప్ప ఉల్కావృష్టిలో విశేషముగా, ప్రభావవంతముగా నెరవేర్చబడింది.’

విలియం మిల్లర్ సాక్ష్యము ఇలా వివరిస్తుంది:

ఈ విధంగా 1833 సంవత్సరపు గ్రీష్మకాలంలో మిల్లర్ ప్రజలకు బహిరంగంగా ఆ సందేశాన్ని ప్రకటించడం ప్రారంభించాడు. 1833 డిసెంబరులో నక్షత్రాలు రాలిపడుట ఆయన సందేశానికి మరింత గంభీరతను చేకూర్చింది.

1840 సంవత్సరంలో, ఎలెన్ వైట్ ప్రవచనపు ఒక విశేషమైన నెరవేర్పు గురించి వ్యాఖ్యానిస్తుంది. ఈ భాగం ప్రవచనాత్మక ఆత్మ రచనలలో తరచుగా వివాదాస్పదంగా చేయబడుతుంది; కొందరు ఇది *The Great Controversy* గ్రంథంలో ఊరియా స్మిత్ చే చేర్చబడిందని వాదిస్తారు; అయితే ఈ వాదనలు ఆధారరహితమైనవి. ఆమె 1840 సంవత్సరానికి దారితీసిన ప్రవచన నెరవేర్పుల క్రమాన్ని గురించి మాట్లాడుతూ ఉంది; అందులో నక్షత్రాలు పడిపోవడం మరియు చీకటి దినం కూడా ఉన్నాయి. ఆమె ఇలా వ్రాస్తుంది: “1840 సంవత్సరంలో, ప్రవచనపు మరొక విశేషమైన నెరవేర్పు విస్తృతమైన ఆసక్తిని రేకెత్తించింది.”

ఆమె సూచించేది బైబిలు ప్రవచనాన్నే గాని, జోసయ్యా లిచ్ చేసిన కేవలం మానవీయ ముందస్తు చెప్పికను కాదు.

ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత 1798లో వచ్చెనని ఉరియా స్మిత్ మనకు చెప్పెను; అయితే అతడే ప్రకటన 10లోని దూతయే. ప్రకటన 10లో, ఆ దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న గ్రంథమును తీసుకొని తినుమని యోహానుకు చెప్పబడెను; అది అతని నోటిలో తీయనిగా ఉండును. బైబిలు ప్రవచనంలోని సంవత్సర-దిన సూత్రమును ఆధారముగా చేసుకొని ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనమును రెండు సంవత్సరముల పాటు ముందుగా ప్రకటించిన తరువాత, 1840 ఆగస్టు 11న మిల్లరైట్ సందేశము తీయనిగా మారెను. ఆ సంఘటన యథాతథముగా నెరవేరినప్పుడు, వారు ప్రకటించుచున్న సందేశము వారి నోటిలో తీయనిగా మారెను.

1840 ఆగస్టు 11న, ఆ సందేశము వారి నోటికి తియ్యనిదిగా అయింది. దిగివచ్చిన దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న గ్రంథమును తీసుకొనుమని యోహానుకు చెప్పబడెను. 1840 ఆగస్టు 11న ఆ దూత దిగివచ్చెను; ప్రకటన 10లోని ఈ దూత, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతయే. ప్రకటన 14లోని దూత అంత్యకాలమున, 1798లో వచ్చెను; అయితే అతని సందేశము 1840లో శక్తిని పొందెను. సంఘటన తెలిసినప్పుడు, మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అవలంబించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన సూత్రములు సరైనవని అనేకులు నిశ్చయించబడిరని ఎలెన్ వైట్ చెప్పుచున్నది. 1930ల నుండి—1919లో ఆరంభమై, ముఖ్యంగా 1930లలో—అడ్వెంటిజము మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అవలంబించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన నియమములను తిరస్కరించియున్నది; ఆ నియమములు అనగా బైబిలు అధ్యయనమునకు సంబంధించిన ప్రూఫ్-టెక్స్ట్ పద్ధతియే.

చరిత్రలో తదుపరి మార్గచిహ్నము 1843 చార్ట్; అది మే 1842లో సిద్ధపరచబడింది. ఎలెన్ వైట్ ఇలా అంటుంది: ‘1843 చార్ట్ ప్రభువు హస్తముచే నిర్దేశింపబడినదని, దానిని మార్చకూడదని, అందులోని అంకెలు ఆయన కోరిన విధంగానే ఉన్నాయని, మరియు వాటిలోని కొన్ని అంకెలలో ఉన్న ఒక పొరపాటును ఆయన చేయి తొలగించబడే వరకు ఎవరూ చూడలేనట్లుగా ఆయన హస్తము దానిపై ఉండి దానిని మరుగుపరచినదని నేను చూచితిని.’ ఈ చార్ట్ మే 1842లో సిద్ధపరచబడిన ఒక ప్రవచనాత్మక మార్గచిహ్నము. జూన్ 1842లో ప్రొటెస్టంట్ సంఘాలు తమ ద్వారాలను మూయడం ప్రారంభించాయి, మరియు రెండవ దూత వచ్చును.

టెస్టిమొనీస్, మొదటి సంపుటి, పుట 21 నుండి: ‘1842 జూన్‌లో, శ్రీ మిల్లర్ మైన్ రాష్ట్రంలోని పోర్ట్‌లాండ్‌లోని క్యాస్కో స్ట్రీట్ చర్చిలో తన రెండవ ఉపన్యాస పరంపరను ఇచ్చారు. కొద్ది మినహాయింపులు తప్ప, వివిధ మతసంఘాలు తమ సంఘమందిరాల ద్వారాలను శ్రీ మిల్లర్‌కు వ్యతిరేకంగా మూసివేశాయి.’ ఎలెన్ వైట్ మనకు తెలియజేయునది ఏమనగా, ఏడవ దిన ఆడ్వెంటిస్టు క్రైస్తవులమైన మనము కారణం నుండి ఫలితానికి తర్కించడం నేర్చుకొనవలెను. ప్రొటెస్టంట్ చర్చిలు తమ ద్వారాలను మూసివేయుటకు దారితీసిన కారణం ఈ చార్ట్ ప్రవేశపెట్టబడుటయే. మే నెలలో ఈ చార్ట్ ప్రవేశపెట్టబడినప్పుడు, మిల్లరైట్లు మోసపోయిన మతాంధ ఉత్సాహులు అని ప్రొటెస్టంట్ చర్చిలు నిర్ణయించుకొన్నవి.

మొదటి నిరాశ తదుపరి వస్తుంది. *ది గ్రేట్ కాంట్రోవర్సీ*, పుట 393 నుండి:

విలంబకాలం అనగా మొదటి నిరాశ; అది 1844 మార్చి 22న సంభవించింది. మిల్లరైట్లు బైబిలీయ కాలగణనను ఉపయోగించి 1843లో ప్రపంచాంతమును ముందుగా ప్రకటించుచుండిరి. అయితే ఆ సమయములో ప్రభువు రాకపోవగా, 1844 మార్చి 22న మొదటి నిరాశ సంభవించింది. అదియే విలంబకాలం.

ఇది పది కన్యల ఉపమానంలోనూ, హబక్కూకు 2లోనూ, దానియేలు 12లోనూ పేర్కొనబడిన ఆలస్యకాలం. దానియేలు 12:11 ఇలా చెప్పుచున్నది: “నిత్యబలి తీసివేయబడిన కాలమునుండి...” పయనీరులు 508లో, క్లోవిస్ విసిగోతులను జయించినప్పుడు, పౌరాణికత్వము అణచబడినదని గ్రహించారు. పౌరాణికత్వము తొలగించబడిన కాలమునుండి మరియు ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత 538లో పాపసత్తా స్థాపించబడిన కాలమునుండి, 1290 దినములు ఉండును. తరువాతి వచనం ఇలా చెప్పుచున్నది: “వేయి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినములకు వేచియుండి చేరువాడెవడో అతడు ధన్యుడు.” 508కు 1335ను కలిపితే 1843 అవుతుంది. “1843కు చేరువాడు ధన్యుడు.” 1335 ఈ ఆలస్యకాలాన్ని సూచించుచూ, “1843కు వేచియుండి చేరువాడు ధన్యుడు” అని చెప్పుచున్నది. “నిత్యము” గురించిన పయనీరుల అవగాహనను, ఎలెన్ వైట్ చేసినట్లుగా, మీరు నిలబెడితే, ఇది స్పష్టముగా ఉంటుంది.

మరింత స్పష్టీకరించుటకై, యెషయా 30:18 ఇలా చెబుతుంది: “అందుచేత యెహోవా నిరీక్షించును.” ఇక్కడ, ప్రభువు పది కన్యల ఉపమానములోని వరుడు; ఆయన ఆలస్యము చేయుచున్నాడు. “అందుచేత వరుడు మీయెడల కృపగలవాడై యుండుటకై ఆలస్యము చేయును; అందుచేత ఆయన మీయెడల కరుణ చూపుటకై మహిమపరచబడును; ఎందుకనగా యెహోవా న్యాయదేవుడు. ఆయనకొరకు నిరీక్షించువారందరు ధన్యులు.” ఇది దానియేలు 12:12 తో సరిపోతుంది: “1335 దినములకు చేరి నిరీక్షించువాడు ధన్యుడు.” వరుడు 1844 మార్చి 22న ఆలస్యము చేయుచున్నాడు. మొదటి నిరాశకు వచ్చి, తరువాత నిరీక్షించుటకు సంబంధించి ఒక ఆశీర్వాదము కలదు. మీరు ఇక్కడికి వచ్చినపుడు, మీరు నిరీక్షింపవలెను. మీరు దేనికొరకు నిరీక్షించుచున్నారు? హబక్కూకు 2:3 ఇలా చెబుతుంది: “దర్శనము నియమితకాలమునకై యింకను నిలిచియున్నది; అంత్యమందు అది మాటలాడును, అసత్యముకాదు; అది ఆలస్యమైయున్నను దాని కొరకు నిరీక్షింపుము.” 1335 దినములకు చేరుటయొక్క ఆశీర్వాదము, ప్రభువు అర్ధరాత్రి కేకను నెరవేర్చు ఈ చరిత్రకు చేరుటయొక్క ఆశీర్వాదమే.

అర్ధరాత్రి కేకలో ప్రతి ఒక్కరికీ పాల్గొనుటకు అనుమతి ఉండదు. కొందరు వ్యక్తులు మిల్లరైట్లతో కలిసి ప్రయాణించినది యేసుక్రీస్తుతో తమ స్వంత వ్యక్తిగత అనుభవము గాని, దేవుని వాక్యమును స్వయంగా అధ్యయనము చేసినందున గాని కాదు, భయముచేతనే. అర్ధరాత్రి కేక రాకమునుపే ప్రభువు ఈ సహోదరులను ఉద్యమమునుండి వేరు చేస్తాడు. మొదటి నిరాశ అర్ధరాత్రి కేకకు సిద్ధపరచు ప్రక్రియలో భాగమైయున్నది. ఎల్లెన్ వైట్ ప్రకారం, మనము దీనిని గ్రహించనియెడల, క్రిందనున్న దుష్ట లోకమునకు దారితీసే మార్గము నుండి మనము జారిపడుదుము.

ఆదికాల రచనలు, పుట 238 నుండి: ‘రెండవ దూత సందేశం ముగింపు సమీపంలో, పరలోకమునుండి దేవుని ప్రజలపై ప్రకాశిస్తున్న గొప్ప వెలుగును నేను చూచితిని. ఆ వెలుగు కిరణములు సూర్యునివలె ప్రకాశవంతముగా కనబడెను; మరియు “ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు” అని మొరపెట్టుకొనుచున్న దూతల స్వరములను నేను వినితిని.’ ఇదే అర్ధరాత్రి కేక, అది రెండవ దూత సందేశానికి శక్తిని ఇవ్వవలసియున్నది. మొదటి దూత సందేశము 1798లో వచ్చెనని, అయితే 1840లో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనముతో అది శక్తివంతమాయెనని అగ్రగాములు గ్రహించిరి. సమస్త సందేశములు కాలములో ఒక నిర్దిష్ట బిందువునకు వచ్చి, ఆ తరువాత శక్తిని పొందును. రెండవ దూత సందేశము 1844 మార్చి 22న వచ్చెను, ఆ దినమున ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు మిల్లరైట్ సందేశమునకు విరుద్ధముగా తమ ద్వారములను మూసిరి. అర్ధరాత్రి కేక రెండవ దూత సందేశమును శక్తివంతము చేయును. మూడవ దూత సందేశము 1844 అక్టోబర్ 22న వచ్చెను; ప్రకటన 18లోని బలవంతుడైన దూత దానితో కలిసినప్పుడు అది శక్తివంతమగును. ప్రతి సందేశమును చరిత్రలో వచ్చి, ఆ తరువాత శక్తిని పొందును. దీనిని గ్రహించుట ముఖ్యము.

అర్ధరాత్రి కేక రెండవ దూత సందేశానికి శక్తిని ఇచ్చింది. నిరుత్సాహపరచబడిన పరిశుద్ధులను మేల్కొలిపి, వారి ముందున్న గొప్ప కార్యానికి వారిని సిద్ధపరచుటకు పరలోకమునుండి దూతలు పంపబడిరి. అత్యంత ప్రతిభావంతులైన మనుష్యులు ఈ సందేశాన్ని మొదట స్వీకరించినవారు కాలేదు. విలియం మిల్లర్ ఈ సందేశాన్ని మొదట స్వీకరించినవాడు కాదు; దానికి విరుద్ధముగా, ఆయన దానిని చివరిగా స్వీకరించినవాడు. సందేశాన్ని గ్రహించుటలో ఆయన అత్యంత ప్రతిభావంతుడై యుండెను, అయితే సామ్యూయేలు స్నోనే మొదటివాడు. ఇంతకుముందు కార్యములో నాయకత్వం వహించినవారే ఆ కేకను చివరిగా స్వీకరించి దానికి బలాన్ని చేర్చుటలో సహాయపడ్డారు. చారిత్రకముగా, అర్ధరాత్రి కేక సందేశాన్ని చివరిగా అంగీకరించిన వ్యక్తి విలియం మిల్లర్.

ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ, 376 నుండి:

ఈ దినములలో ఈ సందేశాన్ని సంఘములోను, వ్యక్తిగత గృహములలోను బోధించుటను నిషేధించు అడ్వెంటిస్టు సంఘ నాయకులు ఇక్కడ మిల్లరైట్ ఉద్యమములో పూర్వరూపముగా సూచింపబడినవారు.

ఎల్డర్ డామ్‌స్టీగ్ట్ గారి *Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission* అనే గ్రంథం ప్రకారం, డానియేలు 8:14 ప్రకటనను మరియు ప్రకటన గ్రంథము 14వ అధ్యాయంలోని మొదటి దూత సందేశాన్ని మిల్లర్ “అర్ధరాత్రి మొర”—“ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు” అని నమ్మాడు. ఈ సందేశం క్రీస్తు రెండవ రాకడను సూచించుచున్నదని అతడు నమ్మాడు. మిల్లర్ దృష్టిలో సమస్త చరిత్రయే అర్ధరాత్రి మొర; అయితే ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం అర్ధరాత్రి మొర ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో నెరవేర్చబడింది. “అర్ధరాత్రి మొర” అనేది సాధారణ సందేశమని చెప్పిన మిల్లరైట్ బోధనతో భేదాన్ని స్పష్టపరచుటకై, స్యాముయేలు స్నో తన ప్రసంగానికి “నిజమైన అర్ధరాత్రి మొర” అని శీర్షిక పెట్టాడు.

అత్యంత ఆత్మీయులైనవారు మొదట సందేశాన్ని స్వీకరించారు; కార్యంలో ఇంతకుముందు నాయకత్వం వహించినవారైతే దానిని స్వీకరించి ఆ క్రందనాన్ని మరింత విస్తరింపజేయుటలో చివరివారయ్యారు. 1833 నుండి ఆ కార్యానికి నాయకత్వం వహించిన విలియం మిల్లర్, 1844 ఆగస్టులో అర్ధరాత్రి క్రందన సందేశం వచ్చియుండగా దానితో పోరాడెను. సంఘాలనుండి వేరుపడుట విషయమై అతడు నిశ్చయంగా లేకపోయెను; అంతేకాక అనేక సంవత్సరాలుగా అర్ధరాత్రి క్రందన విషయమై భిన్నమైన ఒక అవగాహనను బోధించుచుండెను.

విలియం మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు:

1842 మే నెలలో 1843 చార్ట్ ప్రచురించబడింది, మరియు సహోదరులు మిల్లర్ తన ప్రసంగంలోని ‘ఒకవేళ’ అనే పదాన్ని తొలగించమని చెప్పారు.

మిల్లర్ కొనసాగించాడు, “ప్రజా పత్రికలలో నేను ప్రభువుయొక్క ఆగమనార్థం ఏప్రిల్ ఇరవైమూడవ తేదీ అనే ఒక నిర్దిష్ట దినాన్ని నిర్ణయించుకున్నానని కూడా ప్రచురించబడింది. కాబట్టి, ఆ సంవత్సరంలోని డిసెంబరులో, నా లెక్కింపులో ఏ తప్పూ నాకు కనబడకపోవడంతో, 1843 మార్చి 21 మరియు 1844 మార్చి 21 మధ్యలో ఏదో ఒక సమయంలో ప్రభువు వచ్చునని నా విశ్వాసాన్ని నేను ప్రచురించాను.” మిల్లర్ ఇప్పటికే ఏడవ నెల పదవ దినమనే నిర్ణయానికి వచ్చియుండెను; మరియు శామ్యూయేలు స్నో ఈ నిర్ణయాన్ని ఉపయోగించి “అర్ధరాత్రి కేక”ను ప్రకటించుటకు ఎంతో కాలం ముందే, మిల్లర్ దాని గురించి వ్రాసియుండెను. 1844 అక్టోబర్ 22 తేదీని గుర్తించుటకు శామ్యూయేలు స్నో ఉపయోగించిన తర్కాన్ని సమగ్రంగా ఏర్పరచుటకు ప్రభువు ఉపయోగించినవాడు మిల్లరే.

మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: “1843 సంవత్సరమంతటిలో, పత్రికల ద్వారా మరియు కొన్ని పీఠాల ద్వారా నాపైను, నాతో అనుబంధమున్న వారిపైనను అత్యంత హింసాత్మకమైన నిందనలు కురిపించబడ్డాయి. మా ఉద్దేశ్యాలు దాడికి గురయ్యాయి, మా సూత్రాలు వక్రీకరించబడ్డాయి, మా వ్యక్తిత్వాలు అపకీర్తి చేయబడ్డాయి.” కాలం గడిచింది, మరియు 1844 మార్చి 21 ప్రభువు ప్రత్యక్షముకాకుండానే గడిచిపోయింది. నిరాశ అత్యంత గొప్పదైయుండెను, మరియు అనేకులు ఇకముందు వారితో కూడ నడువలేదు. ఈ సమయానికి పూర్వము, 1840 నుండి, మిల్లరైట్‌ల సంఖ్య సుమారు 200,000గా అంచనా వేయబడెను, అయితే ఈ దశకు వచ్చేసరికి కేవలం 50,000 మంది మాత్రమే మిగిలియుండిరి.

మిల్లర్ ఇలా కొనసాగించాడు: “దీనికి పూర్వం, 1843 శరదృతువులో, నా సహోదరులలో కొందరు సంఘాలను బబులోను అని పిలవడం మొదలుపెట్టి, వాటిలోనుండి బయటకు రావడం అడ్వెంటిస్టుల కర్తవ్యమని బలంగా ప్రబోధించుట ఆరంభించారు. దీనివలన నేను చాలా దుఃఖించాను. దాని ఫలితం అత్యంత చెడ్డదైయుండటమే కాక, దానిని నేను దేవుని వాక్యాన్ని వక్రీకరించుటగా, పరిశుద్ధ గ్రంథాలను వక్రార్థం చేయుటగా భావించాను.” రెండవ దూత సందేశంతో మిల్లర్ పోరాడెను; దీని వలన నిజమైన అర్ధరాత్రి మొర సందేశాన్ని అతడు అంగీకరించుట మరింత క్లిష్టమైంది. ఆ ఆచారం వ్యాపించెను, సంఘములు వారి మీద మూయబడెను, శత్రుత్వం ఏర్పడెను, మరియు ఎక్కువమంది అడ్వెంటిస్టులు తమ తమ సంఘములనుండి వేరుపరచబడిరి.

తాను ప్రచురించిన కాలము గడిచిన తరువాత, ఖచ్చితమైన కాలవ్యవధి విషయములో తన నిరాశను మిల్లర్ ఒప్పుకొన్నాడు, అయితే తన విశ్వాసమును నిలుపుకొన్నాడు. 1844 వేసవికాలములో, ఏడవ నెల ఉద్యమము ప్రారంభమయ్యే వరకు, అతడు పడమర ప్రాంతమందు తన శ్రమలను కొనసాగించాడు. ఆ నెలను సూచించుచున్న మోషే ధర్మశాస్త్ర ఆచారముల గురించి పదెనిమిది నెలల క్రితము వ్రాయబడిన ఒక పత్రిక తప్ప, ఈ ఉద్యమములో అతనికి ఎటువంటి భాగస్వామ్యమూ లేదు. ఆ విషయములను అట్టి విధముగా ఉపయోగించెదరని, లేదా అట్టి సాక్ష్యముపై విశ్వాసము రక్షణకు పరీక్షగా మారునని అతడు ఊహింపలేదు. 1844 అక్టోబరు 22కు రెండు లేదా మూడు వారములు మునుపటివరకు, ఆ ఉద్యమముతో అతనికి ఎటువంటి సహవాసమూ లేదు. 1844 అక్టోబరు 6న హైమ్స్‌కు వ్రాసిన ఒక పత్రికలో, మిల్లర్ ఇలా వ్రాసెను: 'ఏడవ నెలలో నేను ఇంతకుముందు ఎన్నడును చూడని ఒక మహిమను చూచుచున్నాను... ఇప్పుడు, ప్రభువు నామము ధన్యమగునుగాక, నేను చాలాకాలంగా ప్రార్థించుచు వచ్చినను, ఈ దినము వరకు చూడని ఒక సౌందర్యమును, ఒక సామరస్యమును, పరిశుద్ధ గ్రంథములలో ఒక ఏకీభావమును చూచుచున్నాను. ఓ నా ప్రాణమా, ప్రభువుకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుము. సహోదరుడు స్నో, సహోదరుడు స్టోర్స్, మరియు ఇతరులు, నా కళ్లను తెరచుటలో తమ సాధనత్వమునుబట్టి ధన్యులగుదురు. నేను దాదాపుగా ఇంటికి చేరియున్నాను. మహిమ, మహిమ, మహిమ, మహిమ.'

ఆ తరువాత, మిల్లర్ “అర్ధరాత్రి కేక”ను మళ్లీ పరిశీలించి, దానిని మతాంధతగా పేర్కొన్నాడు. డామ్‌స్టీగ్ట్ గమనించిన ప్రకారం, స్నో “అర్ధరాత్రి కేక” సందేశం యొక్క తన మూల రూపరేఖను మిల్లర్ యొక్క పూర్వ రచన నుండే పొందాడు.

1844 మార్చిలో ప్రచురించబడిన స్నో యొక్క గణనలు, 1844 ఆగస్టు 12–17న జరిగిన ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశం వరకు పెద్దగా శ్రద్ధను ఆకర్షించలేదు. అక్కడ, క్రీస్తు తిరిగి రానున్నదానికి అతడు నిర్దేశించిన ఖచ్చితమైన తేదీ అనేకమంది మిల్లరైట్లను కదిలించి, వారి సువార్తిక కృషిని శిఖర స్థాయికి చేర్చింది. వారి ప్రతిస్పందన “ఏడవ నెల ఉద్యమం”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. మిల్లరైట్ నాయకులు ఆరంభంలో అనుమానంతో ఉన్నప్పటికీ, ఎదురుచూసిన సంఘటనకు కొన్ని వారాల ముందుగా వారు ఆ ఉద్యమంలో చేరి, స్నో యొక్క అభిప్రాయాలు ముద్రింపబడి సమర్థించబడుటకు అనుమతించారు.

ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనం దేవుని ప్రజలు పరలోకమునకు వెళ్లే మార్గముమీద నడుచుచుండగా, వారి వెనుక భాగమున “మిడ్‌నైట్ క్రై” అని పిలువబడిన ఒక వెలుగు ఉన్నదని చూపిస్తుంది. శామ్యూయేల్ స్నో ప్రకటించిన సందేశము అవగాహన చేయబడవలెను. 1842 మే నెలలో 300 మంది ప్రసంగకుల కొరకు 300 చార్టులు ముద్రించబడ్డవి. 1844 మార్చి 22 నాటికి, మొదటి నిరాశ అనంతరం, ఆ చార్టు ప్రక్కనపెట్టబడెను, మరియు అనేకులు ఆ ఉద్యమమును విడిచిపోయిరి. మిగిలినవారు నిరీక్షించవలసియుండెను. ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశములో, ప్రభువు 1844 అక్టోబరు 22న, ప్రాయశ్చిత్త దినమున వచ్చునని స్నో చూపెను. ఇది వారిని ఆ సందేశమును ప్రకటించుటకు ప్రేరేపించెను.

ఎక్సెటర్ శిబిరసభ అనంతరం, తాను రైలు బోగీల గుండా నడుచుచుండగా, “ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు!” అని పునరుక్తి చేయుచున్న స్వరాలను తాను వినెనని జోసెఫ్ బేట్స్ వివరించాడు. ఈ ఉద్యమం రెండు నెలలలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ అంతటా వ్యాపించి, 1844 అక్టోబరు 22న సంభవించిన మహా నిరాశకు దారితీసింది.

డామ్‌స్టీగ్ట్, 1844 డిసెంబరు 28–29 తేదీలలో హైమ్స్ మరియు మిల్లర్ పాల్గొన్న లో హాంప్టన్ అడ్వెంటిస్టుల సభ గురించి వ్యాఖ్యానిస్తున్నాడు. హైమ్స్ పరిశుద్ధులను ఆదరించుటకు, క్రైస్తవ లోకాన్ని మేల్కొల్పుటకు, మరియు పాపులకు రక్షణను ప్రకటించుటకు ప్రేరేపించాడు. కొన్ని వారాల తరువాత, అడ్వెంట్ ప్రెస్ మళ్లీ ప్రారంభమైంది, మరియు హైమ్స్ రక్షణ యొక్క ద్వారం తెరవబడియున్నదని ప్రకటించాడు. మిల్లర్ క్రమక్రమంగా కఠినమైన “మూసబడిన ద్వారం” భావనను విడిచిపెట్టి, అర్ధరాత్రి కేక విషయమై తన మొదటి అభిప్రాయానికి తిరిగి వచ్చాడు. అదే నెలలో, ఎలెన్ వైట్ తన మొదటి దర్శనాన్ని పొందింది; అందులో అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించువారు మార్గమునుండి పడిపోవుదురు అని చూపబడింది. ఆ దర్శనం మరెవరికైనను ఎంతవరకు సంబంధించునో, విలియం మిల్లర్‌కూ అంతే వర్తించేది.

ప్రారంభిక రచనలు, పుట 257 నుండి:

ఈ సందర్భములో మూడవ దూత సందేశము విశ్రాంతిదినమే. మిల్లరు పరలోకమునుండి వచ్చిన వెలుగు వైపు మొగ్గుచూపుచుండగా, ఈ మనుష్యులు అతని మనస్సును దానియొద్దనుండి మరల్చుటకు యోచనలను రచించిరి. మానవ ప్రభావము అతనిని చీకటిలోనే నిలిపి, సత్యమును ఎదిరించిన వారి మధ్య అతని ప్రభావమును నిలుపుకొనెను. చివరికి, మిల్లరు పరలోకమునుండి వచ్చిన వెలుగైన విశ్రాంతిదినమునకు విరోధముగా తన స్వరమును ఎత్తెను. తన నిరాశను వివరిస్తూ, గతకాలముపై వెలుగును మహిమను ప్రసరింపజేయు సందేశమును అతడు స్వీకరించుటలో విఫలుడాయెను. దైవిక జ్ఞానమునకు బదులుగా మానవ జ్ఞానముపైనే అతడు ఆధారపడెను. శ్రమచేతను వయస్సుచేతను క్షీణింపబడినవాడై యుండగా, అతనిని సత్యమునుండి దూరముగా ఉంచిన వారంత బాధ్యతగలవాడై అతడు లేడు. ఆ పాపము వారిమీదనే నిలిచియున్నది. మిల్లరు మూడవ దూతయొక్క వెలుగును దర్శించగలిగినయెడల, అనేక విషయములు అతనికి వివరణ పొందినవిగా ఉండెను. అయితే, అతని సహోదరులు తనయెడల ఎంత గాఢమైన ప్రేమను ప్రదర్శించిరో గనుక, తాను వారినుండి ఎప్పటికిని విడిపోలేనని అతడు భావించెను. దేవుడు అతడు మరణశక్తి ఆధీనమున పడుటకు అనుమతించి, అతనిని సత్యమునుండి మరల్చినవారియొద్దనుండి సమాధిలో అతనిని దాచెను. వాగ్దానదేశములో ప్రవేశించుటకు ముందు మోషే తప్పిదము చేసినట్లు, పరలోక కనానులో త్వరలో ప్రవేశించబోవుచుండగా మిల్లరును అలాగే తప్పెను. దీనిని చేయుటకు ఇతరులే అతనిని నడిపిరి; దానికి ఇతరులే లెక్క అప్పగించవలెను. అయితే దేవుని ఈ సేవకుని అమూల్య ధూళిని దూతలు కాచుచున్నారు; చివరి బూరధ్వనియందు అతడు బయలుదేరి వచ్చును.

సారాంశంగా చెప్పాలంటే, విలియం మిల్లర్ లోకాంతమందున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులకు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తాడు. ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనం ఆమె స్వంత కాలానికంటే మన దినానికే ఎక్కువగా సంబంధించినది. లోకాంతమునందు సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు మిడ్‌నైట్ క్రై యొక్క వెలుగును తిరస్కరిస్తారు. ఈ చరిత్రను గ్రహించినప్పుడే మిడ్‌నైట్ క్రై యొక్క వెలుగు అర్థమగును. మొదటి నిరాశ, తప్పుడు కారణాల వల్ల అక్కడ ఉన్నవారిని మిల్లరైట్ ఉద్యమం నుండి శుద్ధి చేసి, ప్రజలను పరిశోధనాత్మక అనుభవానికి సిద్ధపరచింది; ఆ అనుభవమే వారిని అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి నడిపించును. మొదటి నిరాశ వరకు వచ్చువారు, అక్టోబర్ 22, 1844 వరకు నిరీక్షించినప్పుడే ధన్యులు. ఈ కాలము దేవుడు ఒక ప్రజలను ఉత్పత్తి చేయుటకు నియమించినదైయున్నది; ఆయన వారిని అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి సమీకరించును. మిడ్‌నైట్ క్రైను తిరస్కరించి మార్గమునుండి పడిపోవుట అనగా ఈ సమస్త చరిత్రనే తిరస్కరించుట.

విలియం మిల్లర్ మూడు తప్పులు చేశాడు, మరియు మనము ఎల్లప్పుడూ మూడు పరీక్షలచేత పరీక్షింపబడుతుంటాము. అతని మొదటి తప్పు 1844 డిసెంబరులో అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడం. అతని రెండవది దేవుని స్థానంలో మనుష్యుల మాట వినడం; అది అతని మూడవ తప్పుకు దారితీసింది: విశ్రాంతిదినాన్ని తిరస్కరించడం. లోకాంతంలో, సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు తమ నాయకుల మాట వింటారని, అర్ధరాత్రి కేక యొక్క చరిత్రను మరియు ప్రాచీన మార్గములకు తిరిగి రావలెననే పిలుపును తిరస్కరిస్తారు. అలా చేయుటవలన, వారు మృగముద్రకొరకు తమను తాము సిద్ధపరచుకొంటారు; ఇదే మిల్లర్ యొక్క మూడు-దశల పరీక్షా ప్రక్రియను పునరావృతం చేయుటయే, అది వారు అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశమును మరియు చరిత్రను ఎట్లా స్వీకరించుదురు అనేదానితో ప్రారంభమవుతుంది.

మొదటి నిరాశ నుండి రెండవ నిరాశ వరకు ఉన్న చరిత్రను సూచించే ప్రవచనాలు రెండే ఉన్నాయి: 2300 దినాలు (“దర్శనం ఆలస్యమైనా, దాని కొరకు నిరీక్షించుము”) మరియు 2520. 2520ను తిరస్కరించడం అంటే అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడమే. అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడం అంటే క్రిందనున్న దుష్టలోకములోనికి వెళ్లే మార్గం నుండి పడిపోవడమే.

ఇదిని తదుపరి ప్రవచనంలో మరింత వివరంగా పరిశీలిస్తాము.