ప్రవచనాత్మక ఆత్మ: అర్ధరాత్రి కేక

స్పష్టీకరణ యొక్క ఒక వాక్యం

ఇటీవల మా వెబ్‌సైట్‌లో ప్రతినిధిత్వం పొందిన వివిధ భాషలలోకి అనువదించబడుటకు హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకల ప్రతిలేఖనాన్ని సిద్ధపరచడం మేము ఆరంభించాము. మౌఖిక సమర్పణను లిఖిత సమర్పణగా మార్చుట అనే కార్యము, మౌఖిక సమర్పణను లిఖిత సమర్పణగా రూపాంతరం చేయుటకు దాటవలసిన సమస్త దశలతో పరిచయం లేని వానికి అర్థమయ్యేదానికన్నా ఎంతో క్లిష్టమైన కార్యమైయున్నది; దీనికి తోడుగా, ఆ పదార్థాన్ని చివరకు వెబ్‌సైట్‌లోని వివిధ భాషలలోకి అనువదించుటకు సంబంధించిన అనివార్యమైన సమస్యలును కలవు. మేము తొంభై ఐదు సమర్పణలలో మొదటిదాని ప్రతిసంపాదనను ఇప్పుడే ప్రారంభించాము; అప్పుడు మేము తప్పక దాటవలసిన మరొక దశను నేను గుర్తించాను. అది 1989 నుండి మా ప్రస్తుత చరిత్ర వరకు ఈ సందేశము క్రమక్రమముగా అభివృద్ధి చెందిన విధానమునకు సంబంధించినది.

సుమారు పదిహేనేళ్ల క్రితం జరిగిన ఉపన్యాసాలలో కొన్ని సత్యాలు అవగాహనలో శిశు దశలో ఉండేవి. వాటిలో నేను స్పష్టపరచవలసిన మొదటి సత్యం మిల్లరైట్ చరిత్రలో రెండవ దూత రాక. ఆ సమయంలో నా అవగాహన ఏమనగా, 1843 సంవత్సర ముగింపుతో సంబంధించి, ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాలు మిల్లర్ సమర్పించిన మొదటి దూత సందేశాన్ని వ్యతిరేకించి తమ తలుపులు మూయడం ప్రారంభించినప్పుడు రెండవ దూత వచ్చాడనేది. విల్యం మిల్లర్ కాలగణన విషయములో, 1843 సంవత్సరాలు 1843 మార్చి 22న ప్రారంభమై 1844 మార్చి 22న ముగిశాయని తాను గుర్తించానని నమ్మిన ఒక లెక్కింపును అనుసరించి పని చేశాడు. చివరికి రెండు పవిత్ర చార్టులపై ఉంచబడిన మూడు ప్రవచనాలు 1843 సంవత్సరంలోనే సమాప్తి చెందుతాయని అతడు భావించాడు, మరియు ఆ సంవత్సరం 1844 మార్చి 22న ముగిసిందని నమ్మాడు. అతడు రెండు అంశాలలో తప్పు చేశాడు.

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని 1335 దినముల మూడు ప్రవచనములు, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు కాలముల” 2520 సంవత్సరములు, మరియు దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని 2300 దినములు 1844 మార్చిలో ముగిశాయని మిల్లర్ గ్రహించాడు. అనంతరం ప్రభువు సమూయేలు స్నోను, ఆ ప్రవచనములు 1843లో కాదు, 1844లో ముగిశాయని మాత్రమే కాదు, కరయీటు కాలగణనను కూడా అన్వయించునట్లు నడిపించాడు; అది మిల్లర్ వినియోగించుచున్న కాలగణన విధానం కాదు. మిల్లర్ రబ్బీనికల్/విషువత్-ఆధారిత కాలగణనను వినియోగించుచుండెను; అది సంవత్సరమును వసంతకాలము నుండి వసంతకాలము వరకు ఆధారపరచినది.

మేము హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకలను సమర్పిస్తున్నప్పుడు, ఈ చారిత్రక వాస్తవాన్ని మేము అర్థం చేసుకోలేదు; అందుచేత రెండవదాని ఆగమనమును మరియు ఆలస్యకాల ఆరంభమును 1844 మార్చి 22తో గుర్తించుటకు మిల్లర్ అనుభవాన్ని ఉపయోగించుచుండేవారము. ఆ దూత యొక్క ఆగమనం ప్రొటెస్టెంట్లు మొదటి దూత సంబంధమైన మిల్లర్ సందేశాన్ని తిరస్కరించిన సమయానికే అనుగుణమని నేను అర్థం చేసుకున్నాను, ఇంకా ఇప్పటికీ అలాగే అర్థం చేసుకుంటున్నాను; మరియు క్రింది భాగమే నా సూచనాస్థానమై యుండెను.

మిల్లర్‌ సందేశానికి ద్వారాలు మూయబడినది మొదటి దూతను తిరస్కరించుటకు ఆరంభమని నేను గ్రహించాను; మరియు కాలగణన విషయమై రబ్బినికల్/విషువత్‌-ఆధారిత లెక్కింపుపై మిల్లర్‌ యొక్క అవగాహనకు అనుగుణంగా, 1844 మార్చి 22 తేదీ 1843 సంవత్సరపు ముగింపును సూచించిందని నేను భావించాను. 1842 జూన్‌లో పోర్ట్‌ల్యాండ్‌లో మిల్లర్‌ చేసిన ప్రవచనాత్మక సమర్పణ నిజానికి క్రమంగా అభివృద్ధి చెందిన ఒక తిరస్కారాన్ని గుర్తించు ఒక మార్గచిహ్నము; ఆ తిరస్కారం చివరికి 1844 ఏప్రిల్‌ 18న సమాప్తమైంది. అయితే ఆ సమర్పణల సమయంలో, కాలగణన విషయమై స్యామ్యూయేల్‌ స్నో కరాయిట్‌ లెక్కింపును అన్వయించిన విషయాన్ని మేము ఇంకా గుర్తించలేదు.

మొదటి సమర్పణను ప్రతిసంపాదన చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఆ సమయంలో లిఖితమై ఉన్నది మనము ఇప్పుడు బోధించుచున్న దానిని విరోధిస్తున్నట్లుగా కనబడుతుందని నాకు గ్రహింపబడెను. అది విరోధించుచున్నదీ, విరోధించనిదీ కూడాను. అది కేవలం రెండవ దూత యొక్క క్రమానుగత ఆగమనంపై ఉంచబడిన ఒక ప్రత్యేక ఉద్ఘాటన మాత్రమే; అలాగే, మిల్లరైట్ చరిత్రలోనూ జరిగినట్లే, ఈ సందేశము క్రమక్రమముగా ముద్రవిమోచన పొందుటకు ఒక దృష్టాంతముకూడాను. ఏప్రిల్ 19, 1844ను మొదటి మిల్లరైట్ నిరాశగా మనము గుర్తించిన విషయమై, మరియు గతంలో బోధించబడిన దానిగూర్చి తడబడిన వారికి, ఈ స్పష్టీకరణ గమనిక సమాధానముగా ఉండవలెను.

ఈ శ్రేణిలో, మనము హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలను—1843 మరియు 1850 చార్టులను—ఒక విస్తృత కాలవ్యవధిలో పరిశీలించబోతున్నాము. మొదటగా, మనము అర్థరాత్రి కేకను దాని స్థానంలో ఉంచడం ద్వారా ప్రారంభిస్తాము. ముందుగా ప్రస్తావించినట్లుగా, ఈ సందేశముతో పరిచయమున్నవారికి ప్రారంభ సమర్పణలలో చాలావరకు పునర్విమర్శగా ఉండును; అయితే, ఈ సందేశమునకు కొత్తవారైన వారు కూడా అధ్యయనం చేయగల శ్రేణిని మనము సిద్ధపరుస్తున్నందున, వారికి కొన్ని ప్రాథమిక భావాలను వివరించవలసి యున్నది. ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనంలో కనిపించే ఒక అంశంపై దృష్టి సారించి, మనము అర్థరాత్రి కేకతో ప్రారంభిస్తాము. ఇప్పుడు Christian Experience and Teachings, పేజీ 57 నుండి మొదటి పేరాగ్రాఫ్‌ను చదువుదాం.

సోదరి వైట్‌తో హృదయపూర్వకంగా ఏకమై ఉన్న ఈ ఐదుగురు మహిళలు, దేవుని శక్తి ఏ విధంగా ప్రత్యక్షమైనా దానికి ఎట్టి విధంగానూ విరోధించలేదు. ముఖ్యంగా, వారు అంతా మహిళలే; వారు సంఘాన్ని సూచించువారై ఉన్నారు, మరియు వారు ఐదుగురై ఉండటం వలన వారిని ఐదు జ్ఞానవంతులైన కన్యలుగా చూడవచ్చు. ఇది కేవలం ఒక పరిశీలన మాత్రమే.

ఈ మొదటి ప్రసంగంలో, కొన్ని అంశాలను స్థిరపరచిన తరువాత, 1844 డిసెంబరులో జరిగిన అడ్వెంటిస్టుల లో హాంప్టన్ సదస్సును మనము పరిశీలించుదుము. ఈ సదస్సులో కొందరు మిల్లరైట్‌లు కూడి, విలియం మిల్లర్ అర్థరాత్రి కేక యొక్క అవగాహనను తిరస్కరించాడు. ఇక్కడి తార్కిక భావం ఏమనగా, ఈ దర్శనం మన అందరికీ సంబంధించినదై యున్నను, ప్రత్యేకముగా విలియం మిల్లర్ కొరకే ఉద్దేశింపబడినదై యున్నది.

అదే నెలలో, విలియం మిల్లర్ తన వెనుకనున్న వెలుగును—అర్ధరాత్రి కేకను—నిరాకరించాడు; అది అతనిని క్రిందనున్న దుష్ట లోకములోనికి దారినుండి పడిపోయేలా చేయును. దీనికి సంబంధించిన ప్రయోజనార్థకతలను మనము పరిశీలించెదము. చారిత్రక సాక్ష్యములు మిల్లరైట్లందరూ తాము పది కన్యల ఉపమానమును నెరవేర్చుచున్నామని విశ్వసించిరని చూపించుచున్నవి; ఇది వారిలో సాధారణ జ్ఞానముగా ఉండెను. విలియం మిల్లర్‌కు అర్ధరాత్రి కేక ఏమిటన్నదానిగూర్చి అవగాహన కలిగియుండెను అని మనము చూపెదము. మిల్లర్ అర్ధరాత్రి కేక దానియేలు 8:14 మరియు ప్రకటన 14:6-9ల తీర్పు గడియ సందేశమే అని విశ్వసించెను. 1830ల ఆరంభములో తాను ప్రకటించుట ప్రారంభించిన సందేశమే అర్ధరాత్రి కేక అని—“ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు”—మరియు యేసు వరునిగా లోకమునకు వచ్చుచున్నాడని అతడు విశ్వసించెను.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో అత్యధిక కాలం పాటు, వారు తాము పది కన్యకల ఉపమానాన్ని నెరవేర్చుచున్నామని నమ్మారు; అయితే, అర్థరాత్రి మొర అనగా వారు ప్రకటిస్తూ వచ్చిన సందేశమే అని వారు భావించారు. అయితే 1844 వేసవి నాటికి, ఒక క్రొత్తదియు సరియైనదియు అయిన అవగాహన వెలుగులోనికి వచ్చింది: అర్థరాత్రి మొర అనగా ఏడవ నెల ఉద్యమమే, మరియు యేసు ఏడవ నెల పదవ దినమున రానున్నాడని నిరీక్షించబడెను. అదే నిజమైన అర్థరాత్రి మొర. మిల్లర్ 1844 డిసెంబరులో ఆ నిజమైన అర్థరాత్రి మొరను తిరస్కరించినప్పుడు, అతడు 1844 వేసవి చరిత్రను తిరస్కరించుచు, అది 1830ల నాటి సాధారణ సందేశమే అన్న తన మునుపటి స్థితికి తిరిగి వెళ్లుచుండెను. అర్థరాత్రి మొర యొక్క గమనశీలతను గ్రహించుట అత్యంత కీలకం. మీరు మిల్లరైట్లు గ్రహించిన విధంగా 2520ను గ్రహించనియెడల, మీరు అర్థరాత్రి మొరను గ్రహించలేరు. మీరు మిల్లరైట్లు గ్రహించిన విధంగా అర్థరాత్రి మొరను గ్రహించలేనియెడల, మీరు క్రిందనున్న దుష్టలోకమువైపు మార్గమునుండి జారిపడుదురు.

ఈ సమర్పణలో, నేడు ఆడ్వెంటిజం బహిరంగంగా తిరస్కరిస్తున్న చార్టులోని కొన్ని సత్యాలతో మేము ప్రారంభించుదుము. సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘమునకు చెందిన బైబ్లికల్ రీసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు ఎక్కువమంది ఆడ్వెంటిస్ట్ దైవశాస్త్రవేత్తలు 2520ను తిరస్కరిస్తున్నారు. మేము ముందుకు సాగుచుండగా దీనిని బైబిలు ఆధారంగా పరిశీలించుదుము, అయితే ఆరంభమున ఎల్లెన్ వైట్ 2520ను సంపూర్ణంగా సమర్థించుచున్నదని చూపుదుము. ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు ఎక్కువమంది దైవశాస్త్రవేత్తలు డైలీ విషయమై పయనీరులు కలిగిన అవగాహనను కూడా తిరస్కరిస్తున్నారు. డైలీ అనగా పేగనిజమే అని పయనీరులు గ్రహించిన అవగాహనను తిరస్కరించుట అనగా ప్రవచనాత్మను తిరస్కరించుటేనని మేము చూపుదుము. ఇన్‌స్టిట్యూట్ తూర్యముల విషయమై పయనీరుల అవగాహనను—అనగా ఐదవ మరియు ఆరవ తూర్యములను—కూడా బహిరంగంగా తిరస్కరిస్తోంది. తూర్యముల విషయమై పయనీరుల అవగాహనను తిరస్కరించుట అనగా ప్రవచనాత్మను తిరస్కరించుటేనని చూపుటతో మేము ప్రారంభించుదుము.

నేటి కాలంలో అధిక శాతం అడ్వెంటిస్టులు 1290 మరియు 1335 గురించి అత్యధికంగా చెప్పాలంటే అస్పష్టమైన అవగాహనతోనే ఉన్నారు. 1335 విషయమై పయనీర్ల అవగాహన లేకుండా, 1844 మార్చి 22న ఆరంభమైన ఆలస్యకాలాన్ని గుర్తించుటకు బైబిలు ఆధారిత న్యాయసమ్మతం ఏమాత్రమూ ఉండదు. ఆలస్యకాలాన్ని అవగాహన చేయకపోతే, అర్ధరాత్రి కేక యొక్క గమనశీలతను గ్రహించలేడు. అర్ధరాత్రి కేకను అవగాహన చేయకపోతే, క్రిందనున్న దుష్ట లోకములోనికి దారితీసే మార్గం నుండి జారిపోతాడు. ఈ సత్యాలను మేము ముందుగా ప్రవచనాత్మక ఆత్మ యొక్క స్పష్టమైన సమర్థన ప్రకారం చార్టుపై చూపించి, తరువాత దేవుని వాక్యములోనుండి వాటిని విశ్లేషింతుము. అయితే ముందుగా, మిల్లరైట్ చరిత్రను ఏవి ఆవరించియున్నవో, అర్ధరాత్రి కేకను ఏది పుట్టించెనో మనము చూడవలెను.

మిల్లరైట్ చరిత్రను చూపించుటకును, 1798 సంవత్సరాన్ని స్పృశించుటకును, మనము ముందుగా Uriah Smith రచించిన Thoughts on Daniel and Revelation, పుట 521తో ఆరంభించుదము. Uriah Smith ఇలా వ్రాస్తున్నారు: “The chronology of the events of Revelation 10 is further ascertained from the fact that this angel is identical with the first angel of Revelation 14.” ప్రకటన గ్రంథము 10వ అధ్యాయమందు, ఒక బలమైన దూత తన చేతిలో తెరచిన చిన్న గ్రంథముతో పరలోకమునుండి దిగివచ్చును. Ellen White మనకు ఈ బలమైన దూత యేసుక్రీస్తేనని, ఆ చిన్న గ్రంథము దానియేలు గ్రంథమని తెలియజేయుచున్నారు. పదవ అధ్యాయముయొక్క అంత్యానికి వచ్చేసరికి, యోహానుకు ఆ చిన్న గ్రంథమును తినుమని చెప్పబడును; అది అతని నోటికి తియ్యగా ఉండి, అతని కడుపునకు చేదుగా ఉండును. యోహాను మిల్లరైట్ చరిత్రను సూచించుచున్నాడు; అక్కడ దానియేలు గ్రంథసందేశము తియ్యగా ఉండి, అయితే అది చేదైన నిరాశకు దారితీయును. మార్గదర్శకుల ప్రకారము, ప్రకటన 10లోని ఆ బలమైన దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతయే—వారు ఇద్దరూ ఒకే దూత.

ప్రకటన గ్రంథంలోని ఈ దూతల గురించి మనము తరచుగా విశేషంగా స్పష్టీకరించుటకు ఎక్కువ సమయము కేటాయించము; అయితే అలా చేయవలెను. ప్రకటన 10లోని బలవంతుడైన దూత, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత కార్యమును నెరవేర్చుట ద్వారా—“దేవునికి భయపడుడి, ఆయనకు మహిమనీయుడి; ఎందుకనగా ఆయన తీర్పు గడియ వచ్చియున్నది”—అర్ధరాత్రి కేకను నెరవేర్చుచున్నదని విలియం మిల్లర్ విశ్వసించిన అదే దూతయే. “ఆయన తీర్పు గడియ” అనేది దానియేలు 8:14ను సూచించుచున్నది. ఈ దూతలు నెరవేర్చబడిన కార్యమునకు సంబంధించిన భిన్న భిన్న పార్శ్వాలను గుర్తించుచున్నారు.

ఉరియా స్మిత్ విషయానికి తిరిగి వస్తే: “ప్రకటన 10లోని సంఘటనల కాలక్రమము, ఈ దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతతో సమానుడని ఉన్న వాస్తవం ద్వారా మరింత నిర్ధారించబడుచున్నది.” వాటిని ఏది ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానించుచున్నదో అతడు వివరిస్తాడు: ఇద్దరికీ ప్రకటించుటకు ఒక ప్రత్యేకమైన సందేశము ఉన్నది; ఇద్దరూ తమ ప్రకటనను గొప్ప స్వరముతో పలుకుచున్నారు; ఇద్దరూ సృష్టికర్తను సూచించుచూ సమానమైన భాషను ఉపయోగించుచున్నారు; మరియు ఇద్దరూ కాలమును ప్రకటించుచున్నారు—ఒకడు ఇకపై కాలము ఉండదని ప్రమాణం చేయుచుండగా, మరొకడు దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చియున్నదని ప్రకటించుచున్నాడు. ప్రకటన 14:6 యొక్క సందేశము అంత్యకాల ఆరంభమునకు ఈ వైపున నిలుపబడినది.

ఉరియా స్మిత్ ప్రకారం అంత్యకాలం 1798 సంవత్సరం; ప్రకటన 14లోని సందేశం దాని తరువాత వస్తుంది. ఆయన ఇలా వ్రాస్తాడు: “కాని ప్రకటన 14:6 యొక్క సందేశం అంత్యకాల ప్రారంభానంతర భాగంలోనే స్థాపించబడియున్నది. అది దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని చేసే ప్రకటన; అందువల్ల అది తన అన్వయాన్ని చివరి తరములోనే పొందవలెను. పౌలు ‘తీర్పు ఘడియ వచ్చెను’ అని బోధించలేదు. లూథర్ మరియు అతని సహాయకులును దానిని బోధించలేదు. పౌలు రాబోవు తీర్పు విషయమై, నిర్దిష్టతలేని భవిష్యత్తులోనిదిగా, తర్కించాడు; లూథర్ అయితే తన కాలం నుండి కనీసం మూడు వందల సంవత్సరాల దూరంలో దానిని ఉంచాడు. అంతేకాక, ఒక నిర్దిష్ట సమయం వచ్చువరకు దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని బోధించుటవంటి ప్రకటనకు విరోధముగా పౌలు సంఘమును హెచ్చరించాడు.” 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:1-3 లో, మొదట విశ్వాసభ్రంశము సంభవించి, పాపపురుషుడు బయలుపరచబడువరకు క్రీస్తు దినము సమీపములో లేదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. పౌలు పాపపురుషుడిని, చిన్న కొమ్మును, పాపసామ్రాజ్యాన్ని పరిచయం చేసి, 1798లో ముగిసిన 1260 సంవత్సరాలు కొనసాగిన దాని ఆధిపత్య కాలమంతటికీ ఒక హెచ్చరికను ఆవరింపజేస్తాడు.

1798లో, క్రీస్తు దినము సమీపించినదని ప్రకటించుటకు ఉన్న ఆంక్ష నిలిచిపోయింది. అంత్యకాలము ఆరంభమైంది, మరియు చిన్న పుస్తకమునుండి ముద్ర తొలగించబడింది. అప్పటి నుండి, ప్రకటన 14లోని దూత బయలుదేరి వెళ్లియున్నాడు. ఉరియా స్మిత్ ఇలా చెప్పుచున్నాడు: “మీరు దానిని చూడగలిగితే,” 1798 నుండి, మొదటి దూత యొక్క సందేశము బయలుదేరి వెళ్లియున్నది. 1798లో, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత చరిత్రలో ప్రత్యక్షమగుచున్నాడు—ఇదే ఆద్యపితృల అవగాహన. అప్పటి నుండి, ప్రకటన 14లోని దూత దేవుని తీర్పు గడియ వచ్చియున్నదని ప్రకటించుచున్నాడు, మరియు పదవ అధ్యాయములోని దూత సముద్రముమీదను భూమిమీదను తన స్థానం నిలుపుకొని, కాలము ఇక ఉండదని ప్రమాణముచేసియున్నాడు. వారి ఏకత్వము సందేహాతీతము. వారిలో ఒకనిని నిర్ధారించు సమస్త వాదనలు మరొకనికిని సమానముగా వర్తిస్తాయి. ప్రస్తుత తరము ఈ రెండు ప్రవచనముల నెరవేర్పును దర్శించుచున్నది. అడ్వెంట్ ప్రకటనలో, ప్రత్యేకముగా 1840 నుండి 1844 వరకు, వాటి సంపూర్ణమును విశదమును గల నెరవేర్పు ఆరంభమైంది.

స్మిత్, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత 1798లో వచ్చాడనే సంబంధంలో 1840 మరియు 1844 సంవత్సరాలను సూచిస్తాడు; అయితే సందేశానికి శక్తి ప్రసాదించబడిన స్థితిగా, ఆయన మొదటి దూతను 1840లోనూ సూచిస్తాడు. ఆగమనం గురించిన ప్రకటనా బోధనలో, ప్రత్యేకించి 1840 నుండి 1844 వరకు, వాటి సంపూర్ణ నెరవేర్పు ఆరంభమైంది. దూత ఒక పాదమును సముద్రముపైను, మరొక పాదమును భూమిమీదను ఉంచి నిలిచియుండుట, అతని ప్రకటనా విస్తృతి విశాలమై యుండుటను సూచిస్తుంది. ఆ సందేశం సముద్రమును దాటి వివిధ జనములకు వ్యాపించవలసి యుండెను; మరియు ఆగమన ప్రకటన నిజముగా ప్రపంచమంతటిలోని ప్రతి మిషనరీ కేంద్రానికి చేరెను. ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం, 1840 నుండి మొదటి దూత సందేశం ప్రపంచమంతటిలోని ప్రతి మిషన్ కేంద్రానికి తీసికొనిపోబడెను. ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనంతో బైబిలు ప్రవచనంలోని సంవత్సర-దిన సూత్రం స్థిరపరచబడినప్పుడు ఇది నెరవేరెను. ఈ దశలో మనము వివరములతో వ్యవహరించుటలేదు; కానీ మిల్లరైట్ చరిత్రకును అర్థరాత్రి కేక యొక్క గమనశీలతకును నేపథ్యాన్ని సిద్ధం చేస్తున్నాము.

1833 సంవత్సరంలో నక్షత్రాలు పడిపోవడం సంభవించింది. Ellen White గారు The Great Controversy, పుట 333లో ఇలా వ్యాఖ్యానించారు: ‘1833 సంవత్సరంలో, Miller క్రీస్తు త్వరలో రానున్నాడనే సాక్ష్యాలను ప్రజల సమక్షంలో ప్రకటించడం ఆరంభించిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, రక్షకుడు తన రెండవ ఆగమనానికి సూచకాలుగా వాగ్దానం చేసిన సూచనలలో చివరిది ప్రత్యక్షమైంది. యేసు ఇలా అన్నారు: “ఆకాశమునుండి నక్షత్రములు రాలును.” మత్తయి 24:29. మరియు ప్రకటన గ్రంథములో యోహాను, దేవుని దినమును సూచించబోవు దృశ్యాలను దర్శనములో చూచుచు, ఇలా ప్రకటించాడు: “మరియు బలమైన గాలిచేత కదలింపబడిన అంజూరపు చెట్టు తన పక్వము కాకముందే పండ్లను రాల్చినట్లు, ఆకాశ నక్షత్రములు భూమిమీద రాలెను.” ప్రకటన 6:13. ఈ ప్రవచనము 1833 నవంబరు 13న సంభవించిన గొప్ప ఉల్కావృష్టిలో విశేషముగా, ప్రభావవంతముగా నెరవేర్చబడింది.’

విలియం మిల్లర్ యొక్క సాక్ష్యం ఈ విధంగా వివరిస్తుంది: “1833 వేసవిలో ఒక శనివారము, అల్పాహారము అనంతరం, నేను నా బల్లయొద్ద కూర్చొని ఒక విషయాన్ని పరిశీలించుచుండగా, బయటకు వెళ్లి పనికి ఉపక్రమించుటకు లేచిన క్షణమున, ‘వెళ్లి దానిని లోకమునకు ప్రకటించు’ అనే ఆజ్ఞ ఇంతకుముందెన్నడును లేనంత బలముతో నా అంతరంగమున నిలిచెను. ఆ ముద్ర అంత అకస్మాత్తుగా వచ్చి, అంత బలముగా నాపై పడినందున, నేను మళ్లీ నా కుర్చీలో కూర్చొనిపడి, ‘ప్రభువా, నేను వెళ్లలేను’ అనితిని. ‘ఎందుకు కాదు?’ అనేది ప్రత్యుత్తరముగా వచ్చినట్లనిపించెను; అప్పుడు నా సమస్త సాకులు, నా సామర్థ్యలేమి మొదలైనవి అన్నియు నా మనస్సులోకి వచ్చెను. అయితే నా వేదన అంత గొప్పదై యుండగా, ఆయన మార్గమును తెరిస్తే, నేను వెళ్లి లోకమునకు నా కర్తవ్యమును నిర్వర్తింతును అని దేవునితో గంభీరమైన నిబంధనలో ప్రవేశించితిని. ‘మార్గమును తెరవుట’ అను దానిచేత నీ ఉద్దేశ్యము ఏమిటి? అని నాకు వచ్చినట్లనిపించెను. దానికి నేను, ‘ఏదైనను స్థలములో బహిరంగముగా మాట్లాడుటకు నాకు ఆహ్వానము కలిగితే, నేను వెళ్లి ప్రభువు రాకడ విషయమై బైబిలులో నాకు కనబడినదానిని వారికి తెలియజేస్తాను’ అనితిని. వెంటనే నా భారం అంతయు తొలగిపోయెను. ఇట్లా నన్ను పిలిచే అవకాశము బహుశా ఉండదని నేను సంతోషించితిని; ఎందుకనగా, నాకు అట్టి ఆహ్వానము ఎప్పుడును రాలేదు; నా అంతరంగ పోరాటములు ఎవరికిని తెలియలేదు; సేవాకార్యమునకు ఏ ప్రదేశమునకైనను నన్ను ఆహ్వానింతురు అనే ఆశ నాకు చాలా స్వల్పముగా నుండెను. ఈ సంగతికి సుమారు అరగంట గడువక ముందే, నేను గదిని విడిచి వెళ్లకమునుపే, నా నివాసస్థలము నుండి దాదాపు పదహారు మైళ్లు దూరములోనున్న డ్రెస్డెన్‌కు చెందిన మిస్టర్ గిల్ఫర్డ్ కుమారుడు వచ్చి, తన తండ్రి నన్ను పిలిపించి, తనతో కలిసి ఇంటికి రావలెనని కోరుచున్నారని చెప్పెను; ఏదో వ్యాపారసంబంధమైన విషయమై నన్ను కలుసుకొనదలచియున్నాడని నేను భావించితిని. అతనిని, ‘ఆయనకు ఏమి కావాలి?’ అని అడిగితిని. అతడు ప్రత్యుత్తరముగా, ‘రేపు మా సంఘములో బోధకుడు ఉండడు; అందుచేత ప్రభువు రాకడ విషయమై ప్రజలతో మీరు మాట్లాడవలెనని మా తండ్రి కోరుచున్నారు’ అనెను. నేను వెంటనే చేసిన ఆ నిబంధనను గూర్చి నాపైనే కోపగించుకొంటిని. క్షణములోనే ప్రభువుకు విరోధించితిని, వెళ్లకూడదని నిర్ణయించుకొంటిని. ఆ బాలునికి ఎటువంటి సమాధానమును ఇవ్వకుండానే వదిలి, గొప్ప వేదనతో సమీపములోనున్న ఒక తోటకు వెళ్లితిని. అక్కడ సుమారు గంటసేపు ప్రభువుతో పోరాడుచు, ఆయనతో చేసిన నిబంధననుండి నన్ను విడిపించుకొనుటకు యత్నించితిని; అయితే నాకు ఎటువంటి ఉపశమనమును పొందలేకపోయితిని. ‘దేవునితో నిబంధన చేసుకొని ఇంత త్వరగా దానిని విరిచెదవా?’ అనే మాట నా మనస్సాక్షిపై బలముగా ముద్రింపబడెను; అట్లుచేయుటయొక్క అత్యంత పాపభారము నన్ను ముంచెత్తెను. చివరికి నేను లోబడిపోయి, ఆయన నన్ను బలపరచినయెడల, ఆయన నాయొద్ద నుండి ఏదైనను కోరిన దానిని నెరవేర్చుటకు కృపయు సామర్థ్యమును అనుగ్రహించునని ఆయనయందు విశ్వాసముంచి, నేను వెళ్లుదును అని ప్రభువుకు వాగ్దానము చేసితిని. నేను తిరిగి ఇంటికి వచ్చి చూడగా, ఆ బాలుడు ఇంకా ఎదురు చూచుచుండెను. అతడు భోజనానంతరము వరకు నిలిచెను; తరువాత నేను అతనితో కలిసి డ్రెస్డెన్‌కు తిరిగి వెళ్లితిని.” ఇట్లా, 1833 వేసవిలో, మిల్లర్ తన సందేశమును బహిరంగముగా ప్రకటించుట ప్రారంభించెను. 1833 డిసెంబరులో నక్షత్రపాతం అతని సందేశమునకు మరింత గంభీరతను చేర్చెను.

1840 సంవత్సరంలో, ఎలెన్ వైట్ ప్రవచనపు ఒక విశేషమైన నెరవేర్పు గురించి వ్యాఖ్యానిస్తుంది. ఈ భాగం ప్రవచనాత్మక ఆత్మ రచనలలో తరచుగా వివాదాస్పదంగా చేయబడుతుంది; కొందరు ఇది *The Great Controversy* గ్రంథంలో ఊరియా స్మిత్ చే చేర్చబడిందని వాదిస్తారు; అయితే ఈ వాదనలు ఆధారరహితమైనవి. ఆమె 1840 సంవత్సరానికి దారితీసిన ప్రవచన నెరవేర్పుల క్రమాన్ని గురించి మాట్లాడుతూ ఉంది; అందులో నక్షత్రాలు పడిపోవడం మరియు చీకటి దినం కూడా ఉన్నాయి. ఆమె ఇలా వ్రాస్తుంది: “1840 సంవత్సరంలో, ప్రవచనపు మరొక విశేషమైన నెరవేర్పు విస్తృతమైన ఆసక్తిని రేకెత్తించింది.”

ఆమె సూచించేది బైబిలు ప్రవచనాన్నే గాని, యోషీయా లిచ్ చేసిన కేవలం మానవీయ ముందస్తు చెప్పుబడిని కాదు. దానికి రెండు సంవత్సరాల ముందు, రెండవ ఆగమనాన్ని ప్రకటించిన ప్రముఖ పరిచారకుడైన యోషీయా లిచ్, ప్రకటన గ్రంథము 9వ అధ్యాయమునకు సంబంధించిన ఒక వివరణను ప్రచురించి, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యపు పతనాన్ని ముందుగా తెలియజేశాడు. ఆయన లెక్కల ప్రకారం, ఈ శక్తి 1840 ఆగస్టు 11న కూలదోయబడవలసి యుండెను. నిర్దిష్టమైన ఆ సమయమున, టర్కీ తన రాయబారుల ద్వారా యూరోపులోని మిత్రశక్తుల సంరక్షణను అంగీకరించి, ఈ విధముగా క్రైస్తవ జనముల నియంత్రణ క్రింద తనను తాను ఉంచుకొనెను. ఆ సంఘటన ఆ ముందస్తు ప్రకటనను కచ్చితముగా నెరవేర్చెను. ఇది తెలిసినప్పుడు, మిల్లరు మరియు ఆయన సహచరులు స్వీకరించిన ప్రవచన వ్యాఖ్యాన సూత్రాల సరిదనమును అనేకులు నమ్మిరి; తద్వారా ఆగమన ఉద్యమమునకు ఒక అద్భుతమైన ఉత్సాహప్రేరణ కలిగెను. విద్యాశాలిులును గౌరవస్థానములలో ఉన్నవారును మిల్లరుతో ఏకమై, ఆయన అభిప్రాయములను ప్రకటించుటలోను ప్రచురించుటలోను పాల్గొనిరి; 1840 నుండి 1844 వరకు ఆ కార్యము వేగముగా విస్తరించెను.

ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత 1798లో వచ్చెనని ఉరియా స్మిత్ మనకు చెప్పెను; అయితే అతడే ప్రకటన 10లోని దూతయే. ప్రకటన 10లో, ఆ దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న గ్రంథమును తీసుకొని తినుమని యోహానుకు చెప్పబడెను; అది అతని నోటిలో తీయనిగా ఉండును. బైబిలు ప్రవచనంలోని సంవత్సర-దిన సూత్రమును ఆధారముగా చేసుకొని ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనమును రెండు సంవత్సరముల పాటు ముందుగా ప్రకటించిన తరువాత, 1840 ఆగస్టు 11న మిల్లరైట్ సందేశము తీయనిగా మారెను. ఆ సంఘటన యథాతథముగా నెరవేరినప్పుడు, వారు ప్రకటించుచున్న సందేశము వారి నోటిలో తీయనిగా మారెను.

1840 ఆగస్టు 11న, ఆ సందేశము వారి నోటికి తియ్యనిదిగా అయింది. దిగివచ్చిన దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న గ్రంథమును తీసుకొనుమని యోహానుకు చెప్పబడెను. 1840 ఆగస్టు 11న ఆ దూత దిగివచ్చెను; ప్రకటన 10లోని ఈ దూత, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతయే. ప్రకటన 14లోని దూత అంత్యకాలమున, 1798లో వచ్చెను; అయితే అతని సందేశము 1840లో శక్తిని పొందెను. సంఘటన తెలిసినప్పుడు, మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అవలంబించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన సూత్రములు సరైనవని అనేకులు నిశ్చయించబడిరని ఎలెన్ వైట్ చెప్పుచున్నది. 1930ల నుండి—1919లో ఆరంభమై, ముఖ్యంగా 1930లలో—అడ్వెంటిజము మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అవలంబించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన నియమములను తిరస్కరించియున్నది; ఆ నియమములు అనగా బైబిలు అధ్యయనమునకు సంబంధించిన ప్రూఫ్-టెక్స్ట్ పద్ధతియే.

చరిత్రలో తదుపరి మార్గసూచిక 1843 చార్ట్, అది 1842 మే నెలలో సిద్ధం చేయబడింది. ఎలెన్ వైట్ ఇలా చెప్పుచున్నారు: “1843 చార్ట్ ప్రభువుయొక్క చేతిచేత నడిపింపబడినదని, దానిని మార్చకూడదని, అందులోని సంఖ్యలు ఆయన కోరినట్టుగానే ఉన్నాయని, మరియు ఆయన చేయి వాటిలోని కొన్ని సంఖ్యలలో ఉన్న ఒక తప్పును ఆవరించి దాచియుంచెను గనుక, ఆయన చేయి తొలగించబడువరకు ఎవ్వరును దానిని చూడలేకపోయిరని నేను చూచితిని.” ఈ చార్ట్ 1842 మే నెలలో రూపొందించబడిన ఒక ప్రవచనాత్మక మార్గసూచిక. 1842 జూన్ నెలలో ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు తమ ద్వారములను మూసివేసిరి, మరియు రెండవ దూత వచ్చెను.

టెస్టిమొనీస్, మొదటి సంపుటి, పుట 21 నుండి: ‘1842 జూన్‌లో, శ్రీ మిల్లర్ మైన్ రాష్ట్రంలోని పోర్ట్‌లాండ్‌లోని క్యాస్కో స్ట్రీట్ చర్చిలో తన రెండవ ఉపన్యాస పరంపరను ఇచ్చారు. కొద్ది మినహాయింపులు తప్ప, వివిధ మతసంఘాలు తమ సంఘమందిరాల ద్వారాలను శ్రీ మిల్లర్‌కు వ్యతిరేకంగా మూసివేశాయి.’ ఎలెన్ వైట్ మనకు తెలియజేయునది ఏమనగా, ఏడవ దిన ఆడ్వెంటిస్టు క్రైస్తవులమైన మనము కారణం నుండి ఫలితానికి తర్కించడం నేర్చుకొనవలెను. ప్రొటెస్టంట్ చర్చిలు తమ ద్వారాలను మూసివేయుటకు దారితీసిన కారణం ఈ చార్ట్ ప్రవేశపెట్టబడుటయే. మే నెలలో ఈ చార్ట్ ప్రవేశపెట్టబడినప్పుడు, మిల్లరైట్లు మోసపోయిన మతాంధ ఉత్సాహులు అని ప్రొటెస్టంట్ చర్చిలు నిర్ణయించుకొన్నవి.

తర్వాత వచ్చే విషయం మొదటి నిరాశ. *The Great Controversy*, పేజీ 393 నుండి: “1842 సంవత్సరానికే, ‘దర్శనమును వ్రాయుము, దానిని పలకల మీద స్పష్టముగా వ్రాయుము; దానిని చదివువాడు పరుగెత్తునట్లు’ అని ఈ ప్రవచనములో ఇవ్వబడిన దిశానిర్దేశము, దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథముల దర్శనములను వివరిచుటకు ఒక ప్రవచన చార్టును సిద్ధపరచుటకు చార్ల్స్ ఫిచ్‌కు సూచన కలిగించింది.” 1844 అక్టోబరు 22 నాటి మహా నిరాశకు కొద్దికాలం ముందే మరణించిన చార్ల్స్ ఫిచ్, ఈ చరిత్రలో ప్రభువుచేత ఉపయోగింపబడ్డాడు. అతడు ఆ చార్టును సిద్ధపరచెను; అది 1842 మే నెలలో ప్రచురించబడెను.

ఈ చార్ట్ ప్రచురణను హబక్కూకు ఆజ్ఞ నెరవేరినదిగా పరిగణించబడింది. అయితే, దర్శనము నెరవేరుటలో ప్రత్యక్షముగా కనబడిన ఆలస్యాన్ని ఎవరూ గమనించలేదు. అదే ప్రవచనంలో ఆలస్యకాలము కూడ సమర్పింపబడినది. నిరాశ అనంతరం, ఈ వచనము ప్రాముఖ్యముగా కనబడెను: “దర్శనము నియమింపబడిన కాలమునకే సంబంధించినది; అంత్యకాలమున అది మాటలాడును, అబద్ధమాడదు; అది ఆలస్యమైనను దానికై నిరీక్షించుము, ఎందుకనగా అది నిశ్చయముగా వచ్చును, ఆలస్యం చేయదు. నీతిమంతుడు విశ్వాసముచేత బ్రదుకును.” ఆలస్యకాలము అనగా మొదటి నిరాశ; అది 1844 మార్చి 22న సంభవించింది. మిల్లరైట్లు బైబిలు కాలగణనను అనుసరించి 1843లో లోకాంతమును ప్రకటించుచుండిరి. అయితే అప్పటికి ప్రభువు రాకపోవడంతో, 1844 మార్చి 22న మొదటి నిరాశ సంభవించింది. అదే ఆలస్యకాలము.

ఇది పది కన్యల ఉపమానమందలి, హబక్కూకు 2 లోని, మరియు దానియేలు 12 లోని ఆలస్యకాలము. దానియేలు 12:11 ఇలా చెబుతుంది: “మరియు నిత్యబలి తొలగింపబడిన కాలము మొదలుకొని...” పయనీరులు క్రీస్తుశకం 508 లో క్లోవిస్ విసిగోతులను ఓడించుట ద్వారా అన్యమతము అణచబడెనని గ్రహించారు. అన్యమతము తొలగింపబడి పాపస్వామ్యము స్థాపింపబడిన సమయము నుండి (ముప్పై సంవత్సరములు తరువాత, అనగా 538 లో) 1290 దినములు ఉండును. తరువాతి వచనము ఇలా చెబుతుంది: “వేయి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినముల వరకు నిరీక్షించి చేరువానివాడు ధన్యుడు.” 508 కు 1335 కలిపితే 1843 అవుతుంది. “1843 కు చేరువానివాడు ధన్యుడు.” 1335 ఆ ఆలస్యకాలమును సూచించుచు, “1843 వరకు నిరీక్షించి చేరువానివాడు ధన్యుడు” అని చెప్పుచున్నది. ఎలెన్ వైట్ చేసినట్లుగా, మీరు “నిత్యబలి” విషయమై పయనీరుల అవగాహనను నిలబెట్టినయెడల, ఇది స్పష్టముగా ఉంటుంది.

మరింత స్పష్టీకరించుటకై, యెషయా 30:18 ఇలా చెబుతుంది: “అందుచేత యెహోవా నిరీక్షించును.” ఇక్కడ, ప్రభువు పది కన్యల ఉపమానములోని వరుడు; ఆయన ఆలస్యము చేయుచున్నాడు. “అందుచేత వరుడు మీయెడల కృపగలవాడై యుండుటకై ఆలస్యము చేయును; అందుచేత ఆయన మీయెడల కరుణ చూపుటకై మహిమపరచబడును; ఎందుకనగా యెహోవా న్యాయదేవుడు. ఆయనకొరకు నిరీక్షించువారందరు ధన్యులు.” ఇది దానియేలు 12:12 తో సరిపోతుంది: “1335 దినములకు చేరి నిరీక్షించువాడు ధన్యుడు.” వరుడు 1844 మార్చి 22న ఆలస్యము చేయుచున్నాడు. మొదటి నిరాశకు వచ్చి, తరువాత నిరీక్షించుటకు సంబంధించి ఒక ఆశీర్వాదము కలదు. మీరు ఇక్కడికి వచ్చినపుడు, మీరు నిరీక్షింపవలెను. మీరు దేనికొరకు నిరీక్షించుచున్నారు? హబక్కూకు 2:3 ఇలా చెబుతుంది: “దర్శనము నియమితకాలమునకై యింకను నిలిచియున్నది; అంత్యమందు అది మాటలాడును, అసత్యముకాదు; అది ఆలస్యమైయున్నను దాని కొరకు నిరీక్షింపుము.” 1335 దినములకు చేరుటయొక్క ఆశీర్వాదము, ప్రభువు అర్ధరాత్రి కేకను నెరవేర్చు ఈ చరిత్రకు చేరుటయొక్క ఆశీర్వాదమే.

అర్ధరాత్రి కేకలో ప్రతి ఒక్కరికీ పాల్గొనుటకు అనుమతి ఉండదు. కొందరు వ్యక్తులు మిల్లరైట్లతో కలిసి ప్రయాణించినది యేసుక్రీస్తుతో తమ స్వంత వ్యక్తిగత అనుభవము గాని, దేవుని వాక్యమును స్వయంగా అధ్యయనము చేసినందున గాని కాదు, భయముచేతనే. అర్ధరాత్రి కేక రాకమునుపే ప్రభువు ఈ సహోదరులను ఉద్యమమునుండి వేరు చేస్తాడు. మొదటి నిరాశ అర్ధరాత్రి కేకకు సిద్ధపరచు ప్రక్రియలో భాగమైయున్నది. ఎల్లెన్ వైట్ ప్రకారం, మనము దీనిని గ్రహించనియెడల, క్రిందనున్న దుష్ట లోకమునకు దారితీసే మార్గము నుండి మనము జారిపడుదుము.

Early Writings, పుట 238 నుండి: “రెండవ దూత సందేశము సమాప్తికి సమీపమందు, పరలోకమునుండి దేవుని ప్రజల మీద ఒక గొప్ప వెలుగు ప్రకాశించుచుండుట నేను చూచితిని. ఆ వెలుగు కిరణములు సూర్యునివలె ప్రకాశవంతముగా కనబడెను; మరియు ‘ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు’ అని మొఱ్ఱ పెట్టుచున్న దూతల స్వరములు నేను వినితిని.” ఇదే అర్ధరాత్రి కేక; ఇది రెండవ దూత సందేశమునకు శక్తిని అనుగ్రహించవలసినదై యుండెను. పయోనీరులు మొదటి దూత సందేశము 1798లో వచ్చెనని గ్రహించిరి; అయితే 1840లో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనముతో అది శక్తివంతమాయెను. సమస్త సందేశములును చరిత్రలో ఒక నిర్దిష్ట కాలబిందువునకు వచ్చి, ఆ తరువాత శక్తిని పొందును. రెండవ దూత సందేశము 1844 మార్చి 22న వచ్చెను, అప్పుడు ప్రొటెస్టంట్ సంఘములు మిల్లరైట్ సందేశమునకు విరోధముగా తమ ద్వారములను మూసికొనిరి. అర్ధరాత్రి కేక రెండవ దూత సందేశమునకు శక్తిని అనుగ్రహించును. మూడవ దూత సందేశము 1844 అక్టోబరు 22న వచ్చెను; ప్రకటన గ్రంథము 18లోని బలవంతుడైన దూత దానితో కలిసినప్పుడు అది శక్తిని పొందును. ప్రతి సందేశమును చరిత్రలో వచ్చి, ఆ తరువాత శక్తిని పొందును. దీనిని గ్రహించుట ముఖ్యము.

అర్ధరాత్రి కేక రెండవ దూత సందేశానికి శక్తిని ఇచ్చింది. నిరుత్సాహపరచబడిన పరిశుద్ధులను మేల్కొలిపి, వారి ముందున్న గొప్ప కార్యానికి వారిని సిద్ధపరచుటకు పరలోకమునుండి దూతలు పంపబడిరి. అత్యంత ప్రతిభావంతులైన మనుష్యులు ఈ సందేశాన్ని మొదట స్వీకరించినవారు కాలేదు. విలియం మిల్లర్ ఈ సందేశాన్ని మొదట స్వీకరించినవాడు కాదు; దానికి విరుద్ధముగా, ఆయన దానిని చివరిగా స్వీకరించినవాడు. సందేశాన్ని గ్రహించుటలో ఆయన అత్యంత ప్రతిభావంతుడై యుండెను, అయితే సామ్యూయేలు స్నోనే మొదటివాడు. ఇంతకుముందు కార్యములో నాయకత్వం వహించినవారే ఆ కేకను చివరిగా స్వీకరించి దానికి బలాన్ని చేర్చుటలో సహాయపడ్డారు. చారిత్రకముగా, అర్ధరాత్రి కేక సందేశాన్ని చివరిగా అంగీకరించిన వ్యక్తి విలియం మిల్లర్.

ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ, 376 నుండి: “మిడ్‌నైట్ క్రై” శక్తివంతముగా ప్రకటింపబడిన కాలములో, సుమారు 50,000 మంది సంఘములను విడిచిపోయిరి. మిల్లర్ యొక్క కార్యము సంఘములను బలపరచుటకు దోహదపడినందున, ఆది దశలో అది అనుకూలముగా పరిగణింపబడెను; అయితే పరిచారకులు మరియు మత నాయకులు అడ్వెంట్ సిద్ధాంతమునకు విరోధముగా నిర్ణయించి, ఆ విషయములో కలిగిన సమస్త ఉద్యమమును అణచివేయుటకు సంకల్పించినప్పుడు, వారు వేదికనుండి దానిని ప్రతిఘటించిరి, మరియు తమ సభ్యులకు రెండవ రాకడ విషయమై జరిగే బోధనలకు హాజరుకావుటకైనను, లేక సామాజిక సమావేశములలో తమ నిరీక్షణను గూర్చి మాటలాడుటకైనను అనుమతిని నిరాకరించిరి. నేడు అడ్వెంటిస్ట్ సంఘములో ఈ సందేశము బోధింపబడుటను సంఘములోనైనను, వ్యక్తిగత గృహములలోనైనను నిషేధించు నాయకులు, ఇక్కడ మిల్లరైట్ ఉద్యమములో ముందుగా సూచింపబడిరి.

విశ్వాసులు తమను గొప్ప శోధనలోను సంశయస్థితిలోను ఉన్నవారిగా కనుగొన్నారు. వారు తమ సంఘములను ప్రేమించుచుండిరి, వాటి నుండి వేరుపడుటకు ఇష్టపడలేదు; అయితే దేవుని వాక్యసాక్ష్యము అణచివేయబడుచున్నదని, ప్రవచనములను పరిశీలించు తమ హక్కు నిరాకరింపబడుచున్నదని వారు చూచినప్పుడు, దేవునికి నిష్ఠ కలిగియుండుట వారికి లోబడుటను నిషేధించుచున్నదని వారు భావించారు. దేవుని వాక్యసాక్ష్యమును వెలివేయుటకు ప్రయత్నించినవారిని క్రీస్తు సంఘమును నిర్మించువారిగా పరిగణింపలేమని వారు నిశ్చయించుకున్నారు. అందుచేత, తమ పూర్వ సంబంధమునుండి వేరుపడుటలో తాము న్యాయసమ్మతులమని వారు భావించారు. 1844 సంవత్సరపు గ్రీష్మకాలమున, దాదాపు 50,000 మంది సంఘములనుండి వైదొలిగిరి.

ఎల్డర్ డామ్‌స్టీగ్ట్ గారి *Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission* అనే గ్రంథం ప్రకారం, డానియేలు 8:14 ప్రకటనను మరియు ప్రకటన గ్రంథము 14వ అధ్యాయంలోని మొదటి దూత సందేశాన్ని మిల్లర్ “అర్ధరాత్రి మొర”—“ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు” అని నమ్మాడు. ఈ సందేశం క్రీస్తు రెండవ రాకడను సూచించుచున్నదని అతడు నమ్మాడు. మిల్లర్ దృష్టిలో సమస్త చరిత్రయే అర్ధరాత్రి మొర; అయితే ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం అర్ధరాత్రి మొర ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో నెరవేర్చబడింది. “అర్ధరాత్రి మొర” అనేది సాధారణ సందేశమని చెప్పిన మిల్లరైట్ బోధనతో భేదాన్ని స్పష్టపరచుటకై, స్యాముయేలు స్నో తన ప్రసంగానికి “నిజమైన అర్ధరాత్రి మొర” అని శీర్షిక పెట్టాడు.

అత్యంత ఆత్మీయులైనవారు ఆ సందేశాన్ని ముందుగా స్వీకరించారు; మరియు పూర్వంలో కార్యంలో నాయకత్వం వహించినవారే దానిని స్వీకరించి ఆ ఘోషను బలపరచుటలో చివరివారయ్యారు. 1833 నుండి ఆ కార్యానికి నాయకత్వం వహించిన విల్యం మిల్లర్, 1844 ఆగస్టులో మధ్యరాత్రి ఘోష సందేశం వచ్చినప్పుడు దానితో పోరాడాడు. సంఘముల నుండి వేరుపడుట విషయమై అతడు అనిశ్చితిలో ఉండెను; మరియు అనేక సంవత్సరముల పాటు మధ్యరాత్రి ఘోష విషయమై వేరొక అర్థవ్యాఖ్యనే బోధించుచుండెను.

విలియం మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: “ప్రభువు ప్రత్యక్షమగు దినమును గూర్చి నేను ఏ ప్రత్యేకమైన దినమునుగూర్చియు ఎప్పుడూ నిశ్చయంగా ఉండలేదు; ఎందుకనగా ఏ మనుష్యుడును ఆ దినమును గాని గడియను గాని తెలిసికొనలేడని నేను నమ్ముచుండెను. నేను ప్రచురించిన నా సమస్త ఉపన్యాసములలోను, శీర్షికా పుటపై కనిపించునట్లుగా, ‘సుమారు 1843 సంవత్సరం’ అని ఉండెను. నా సమస్త మౌఖిక ఉపన్యాసములలోను, నా గణనలో ఎటువంటి పొరపాటు లేకపోతే ఆ కాలవ్యవధులు 1843లో ముగియుదని నేను ఎల్లప్పుడూ నా శ్రోతలకు చెప్పుచుండితిని; అయితే అంతకంటే ముందుగానే అంతము రాకపోవచ్చునని నేను చెప్పలేనని, మరియు వారు నిరంతరం సిద్ధముగా ఉండవలెనని కూడా చెప్పుచుండితిని. 1842లో, సహోదరులలో కొందరు ఖచ్చితమైన సంవత్సరమును గొప్ప నిశ్చయతతో ప్రకటించి, నేను ‘ఒకవేళ’ అని చేర్చినందుకు నన్ను తప్పుపట్టిరి.” 1842 మే నెలలో 1843 పట్టిక ప్రచురించబడెను, మరియు సహోదరులు మిల్లర్ తన ప్రవచనములోనుండి ‘ఒకవేళ’ అనే పదమును తొలగింపవలెనని అతనితో చెప్పిరి.

మిల్లర్ కొనసాగించాడు, “ప్రజా పత్రికలలో నేను ప్రభువుయొక్క ఆగమనార్థం ఏప్రిల్ ఇరవైమూడవ తేదీ అనే ఒక నిర్దిష్ట దినాన్ని నిర్ణయించుకున్నానని కూడా ప్రచురించబడింది. కాబట్టి, ఆ సంవత్సరంలోని డిసెంబరులో, నా లెక్కింపులో ఏ తప్పూ నాకు కనబడకపోవడంతో, 1843 మార్చి 21 మరియు 1844 మార్చి 21 మధ్యలో ఏదో ఒక సమయంలో ప్రభువు వచ్చునని నా విశ్వాసాన్ని నేను ప్రచురించాను.” మిల్లర్ ఇప్పటికే ఏడవ నెల పదవ దినమనే నిర్ణయానికి వచ్చియుండెను; మరియు శామ్యూయేలు స్నో ఈ నిర్ణయాన్ని ఉపయోగించి “అర్ధరాత్రి కేక”ను ప్రకటించుటకు ఎంతో కాలం ముందే, మిల్లర్ దాని గురించి వ్రాసియుండెను. 1844 అక్టోబర్ 22 తేదీని గుర్తించుటకు శామ్యూయేలు స్నో ఉపయోగించిన తర్కాన్ని సమగ్రంగా ఏర్పరచుటకు ప్రభువు ఉపయోగించినవాడు మిల్లరే.

మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: “1843 సంవత్సరమంతటిలో, పత్రికల ద్వారా మరియు కొన్ని పీఠాల ద్వారా నాపైను, నాతో అనుబంధమున్న వారిపైనను అత్యంత హింసాత్మకమైన నిందనలు కురిపించబడ్డాయి. మా ఉద్దేశ్యాలు దాడికి గురయ్యాయి, మా సూత్రాలు వక్రీకరించబడ్డాయి, మా వ్యక్తిత్వాలు అపకీర్తి చేయబడ్డాయి.” కాలం గడిచింది, మరియు 1844 మార్చి 21 ప్రభువు ప్రత్యక్షముకాకుండానే గడిచిపోయింది. నిరాశ అత్యంత గొప్పదైయుండెను, మరియు అనేకులు ఇకముందు వారితో కూడ నడువలేదు. ఈ సమయానికి పూర్వము, 1840 నుండి, మిల్లరైట్‌ల సంఖ్య సుమారు 200,000గా అంచనా వేయబడెను, అయితే ఈ దశకు వచ్చేసరికి కేవలం 50,000 మంది మాత్రమే మిగిలియుండిరి.

మిల్లర్ ఇలా కొనసాగించాడు: “దీనికి పూర్వం, 1843 శరదృతువులో, నా సహోదరులలో కొందరు సంఘాలను బబులోను అని పిలవడం మొదలుపెట్టి, వాటిలోనుండి బయటకు రావడం అడ్వెంటిస్టుల కర్తవ్యమని బలంగా ప్రబోధించుట ఆరంభించారు. దీనివలన నేను చాలా దుఃఖించాను. దాని ఫలితం అత్యంత చెడ్డదైయుండటమే కాక, దానిని నేను దేవుని వాక్యాన్ని వక్రీకరించుటగా, పరిశుద్ధ గ్రంథాలను వక్రార్థం చేయుటగా భావించాను.” రెండవ దూత సందేశంతో మిల్లర్ పోరాడెను; దీని వలన నిజమైన అర్ధరాత్రి మొర సందేశాన్ని అతడు అంగీకరించుట మరింత క్లిష్టమైంది. ఆ ఆచారం వ్యాపించెను, సంఘములు వారి మీద మూయబడెను, శత్రుత్వం ఏర్పడెను, మరియు ఎక్కువమంది అడ్వెంటిస్టులు తమ తమ సంఘములనుండి వేరుపరచబడిరి.

తాను ప్రకటించిన కాలం గడిచిపోయిన తరువాత, ఖచ్చితమైన కాలవ్యవధి విషయమై తన నిరాశను మిల్లర్ అంగీకరించినప్పటికీ, తన విశ్వాసాన్ని నిలుపుకున్నాడు. 1844 వేసవికాలమంతా, ఏడవ నెల ఉద్యమం ప్రారంభమయ్యే వరకు, పశ్చిమ ప్రాంతంలో తన శ్రమలను కొనసాగించాడు. ఈ ఉద్యమంలో అతనికి ఎటువంటి భాగస్వామ్యమూ లేకపోయింది; అయితే, పద్దెనిమిది నెలల క్రితం మోషే ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన ఆచారాలు ఆ నెలను సూచిస్తున్నవని వ్రాసిన ఒక లేఖ మాత్రమే ఇందుకు మినహాయింపు. అలాంటి విషయాలు ఆ విధంగా ఉపయోగించబడతాయని గాని, అలాంటి సాక్ష్యంపై నమ్మకం రక్షణకు ఒక పరీక్షగా మారుతుందని గాని అతడు ఎదురుచూడలేదు. 1844 అక్టోబరు 22కు రెండు లేదా మూడు వారాల ముందు వరకూ, ఆ ఉద్యమంతో అతనికి ఎటువంటి సహవాసమూ లేకపోయింది. 1844 అక్టోబరు 6న హైమ్స్‌కు వ్రాసిన ఒక లేఖలో, మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: 'ఏడవ నెలలో నేను ఇంతకుముందెన్నడూ చూడని ఒక మహిమను చూస్తున్నాను... ఇప్పుడు, ప్రభువు నామము ధన్యము గాక, నేను లేఖనములలో ఒక సౌందర్యాన్ని, ఒక సమన్వయాన్ని, ఒక ఏకీభావాన్ని చూస్తున్నాను; దాని కొరకు నేను చాలాకాలంగా ప్రార్థించాను, అయితే ఈ దినమువరకు చూడలేదు. ఓ నా ప్రాణమా, ప్రభువుకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుము. సహోదరుడు స్నో, సహోదరుడు స్టోర్స్, మరియు ఇతరులు, నా కన్నులను తెరవడంలో వారి సాధనత్వమునుబట్టి ధన్యులు కావాలి. నేను దాదాపు ఇంటికి వచ్చియున్నాను. మహిమ, మహిమ, మహిమ, మహిమ.'

తరువాత, మిల్లర్ అర్ధరాత్రి కేకను మళ్లీ పునరాలోచించి, దానిని ఉన్మాదంగా పేర్కొన్నాడు. డామ్‌స్టీగ్ట్ గమనించిన ప్రకారం, స్నో అర్ధరాత్రి కేక సందేశపు తన ప్రాథమిక రూపరేఖను మిల్లర్ యొక్క పూర్వ రచన నుండే పొందాడు.

1844 మార్చిలో ప్రచురించబడిన స్నో యొక్క గణనలు, 1844 ఆగస్టు 12–17న జరిగిన ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశం వరకు పెద్దగా శ్రద్ధను ఆకర్షించలేదు. అక్కడ, క్రీస్తు తిరిగి రానున్నదానికి అతడు నిర్దేశించిన ఖచ్చితమైన తేదీ అనేకమంది మిల్లరైట్లను కదిలించి, వారి సువార్తిక కృషిని శిఖర స్థాయికి చేర్చింది. వారి ప్రతిస్పందన “ఏడవ నెల ఉద్యమం”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. మిల్లరైట్ నాయకులు ఆరంభంలో అనుమానంతో ఉన్నప్పటికీ, ఎదురుచూసిన సంఘటనకు కొన్ని వారాల ముందుగా వారు ఆ ఉద్యమంలో చేరి, స్నో యొక్క అభిప్రాయాలు ముద్రింపబడి సమర్థించబడుటకు అనుమతించారు.

ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనము దేవుని ప్రజలు పరలోకమునకు నడిపించు మార్గముమీద నడుచుచుండగా, వారి వెనుకనున్న ఒక వెలుగును చూపిస్తుంది; ఆ వెలుగును “మిడ్‌నైట్ క్రై” అని పిలిచిరి. సమ్యూయేలు స్నో ప్రకటించిన సందేశము అవగతము చేయబడవలెను. 1842 మే నెలలో, 300 మంది బోధకుల కొరకు 300 చార్టులు ముద్రింపబడినవి. 1844 మార్చి 22 నాటికి, మొదటి నిరాశానంతరం, ఆ చార్ట్ పక్కన పెట్టబడెను, అనేకులు ఆ ఉద్యమమును విడిచిపోయిరి. మిగిలినవారు నిరీక్షింపవలసి యుండెను. ఎక్సెటర్ శిబిరసభలో, స్నో ప్రభువు 1844 అక్టోబరు 22న, ప్రాయశ్చిత్త దినమున వచ్చునని చూపెను. ఇది వారిని ఆ సందేశమును ప్రకటించుటకు ప్రేరేపించెను.

ఎక్సెటర్ శిబిరసభ అనంతరం, తాను రైలుబండ్ల బోగీల గుండా నడుచుచుండగా, “ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు!” అని పునరుక్తి చేస్తున్న స్వరాలను తాను విన్నానని జోసెఫ్ బేట్స్ వివరించాడు. ఈ ఉద్యమం రెండు నెలలలోనే సమస్త యునైటెడ్ స్టేట్స్ అంతట వ్యాపించి, 1844 అక్టోబర్ 22న జరిగిన గొప్ప నిరాశకు దారితీసింది.

డామ్‌స్టీగ్ట్, 1844 డిసెంబరు 28–29 తేదీలలో హైమ్స్ మరియు మిల్లర్ పాల్గొన్న లో హాంప్టన్ అడ్వెంటిస్టుల సభ గురించి వ్యాఖ్యానిస్తున్నాడు. హైమ్స్ పరిశుద్ధులను ఆదరించుటకు, క్రైస్తవ లోకాన్ని మేల్కొల్పుటకు, మరియు పాపులకు రక్షణను ప్రకటించుటకు ప్రేరేపించాడు. కొన్ని వారాల తరువాత, అడ్వెంట్ ప్రెస్ మళ్లీ ప్రారంభమైంది, మరియు హైమ్స్ రక్షణ యొక్క ద్వారం తెరవబడియున్నదని ప్రకటించాడు. మిల్లర్ క్రమక్రమంగా కఠినమైన “మూసబడిన ద్వారం” భావనను విడిచిపెట్టి, అర్ధరాత్రి కేక విషయమై తన మొదటి అభిప్రాయానికి తిరిగి వచ్చాడు. అదే నెలలో, ఎలెన్ వైట్ తన మొదటి దర్శనాన్ని పొందింది; అందులో అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించువారు మార్గమునుండి పడిపోవుదురు అని చూపబడింది. ఆ దర్శనం మరెవరికైనను ఎంతవరకు సంబంధించునో, విలియం మిల్లర్‌కూ అంతే వర్తించేది.

ప్రారంభ రచనలు, పుట 257 నుండి: “అప్పుడు నా దృష్టి విలియం మిల్లర్ వైపు మళ్లించబడెను. అతడు దిగ్భ్రాంతితో కనబడి, తన ప్రజల కొరకు ఆందోళనతోను వేదనతోను వంగిపోయి యుండెను. 1844లో ఏకముగా ప్రేమతో కూడి యున్న సమూహము తమ ప్రేమను కోల్పోయి, ఒకరికి ఒకరు విరోధముగా నిలిచి, చల్లని వెనుకడుగు పడిన స్థితిలో పడిపోవుచుండెను. అతడు దీనిని చూచినప్పుడు, దుఃఖము అతని బలమును క్షీణింపజేసెను. ప్రధానులైన మనుష్యులు అతనిని గమనించుచు, ముఖ్యముగా జోషువా హైమ్స్, అతడు మూడవ దూత సందేశమును స్వీకరించునేమో అని భయపడుచుండినట్లు నేను చూచితిని.” ఈ సందర్భంలో మూడవ దూత సందేశము అనగా విశ్రాంతిదినము. మిల్లర్ పరలోకమునుండి వచ్చిన వెలుగువైపు ఒగ్గుచుండగా, ఈ మనుష్యులు అతని మనస్సును ఆ దిశనుండి మరల్చుటకు యోచనలను రచించుదురు. మానవ ప్రభావము అతనిని చీకటిలోనే నిలిపి, సత్యమును ఎదిరించువారియందు అతని ప్రభావమును నిలుపుకొనెను. చివరికి, మిల్లర్ పరలోకమునుండి వచ్చిన వెలుగుకు—అంటే విశ్రాంతిదినమునకు—వ్యతిరేకముగా తన స్వరమును ఎత్తెను. తన నిరాశను వివరించి, గతముమీద వెలుగును మహిమను ప్రసరింపజేయు సందేశమును అతడు స్వీకరించుటలో విఫలమాయెను. దైవిక జ్ఞానమునకు బదులుగా అతడు మానవ జ్ఞానముమీద ఆధారపడియుండెను. శ్రమచేతను వయస్సుచేతను కృశించిపోయినవాడైనందున, అతనిని సత్యమునుండి దూరముగా ఉంచినవారంతగా అతడు బాధ్యుడై యుండలేదు. ఆ పాపము వారిమీదనే నిలిచియున్నది. మిల్లర్ మూడవ దూత వెలుగును చూచియుండినయెడల, అనేక విషయములు అతనికి వివరింపబడినవై యుండెను. అయితే అతని సహోదరులు అతనియెడల అతి గాఢమైన ప్రేమను ప్రకటించుచుండినందున, తాను వారినుండి ఎప్పటికిని వేరుపడలేనని అతడు భావించెను. దేవుడు అతడు మరణాధికారమునకు లోబడునట్లు అనుమతించి, అతనిని సత్యమునుండి దూరపరచినవారినుండి అతనిని సమాధిలో దాచెను. వాగ్దానదేశములో ప్రవేశించుటకు ముందు మోషే తప్పిదముచేసినట్లే, పరలోక కనానులో త్వరలోనె ప్రవేశించబోవుచుండగా మిల్లర్ కూడ తప్పిదముచేసెను. దీనికి ఇతరులే అతనిని నడిపిరి; దానికి గూర్చి లెక్క చెప్పవలసినదియు ఇతరులే. అయితే దేవుని ఈ సేవకుని అమూల్య ధూళిని దేవదూతలు కాచుచున్నారు; అంత్య కాహళధ్వని వినబడునప్పుడు అతడు బయలుదేరి వచ్చును.

సారాంశంగా చెప్పాలంటే, విలియం మిల్లర్ లోకాంతమందున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులకు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తాడు. ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనం ఆమె స్వంత కాలానికంటే మన దినానికే ఎక్కువగా సంబంధించినది. లోకాంతమునందు సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు మిడ్‌నైట్ క్రై యొక్క వెలుగును తిరస్కరిస్తారు. ఈ చరిత్రను గ్రహించినప్పుడే మిడ్‌నైట్ క్రై యొక్క వెలుగు అర్థమగును. మొదటి నిరాశ, తప్పుడు కారణాల వల్ల అక్కడ ఉన్నవారిని మిల్లరైట్ ఉద్యమం నుండి శుద్ధి చేసి, ప్రజలను పరిశోధనాత్మక అనుభవానికి సిద్ధపరచింది; ఆ అనుభవమే వారిని అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి నడిపించును. మొదటి నిరాశ వరకు వచ్చువారు, అక్టోబర్ 22, 1844 వరకు నిరీక్షించినప్పుడే ధన్యులు. ఈ కాలము దేవుడు ఒక ప్రజలను ఉత్పత్తి చేయుటకు నియమించినదైయున్నది; ఆయన వారిని అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి సమీకరించును. మిడ్‌నైట్ క్రైను తిరస్కరించి మార్గమునుండి పడిపోవుట అనగా ఈ సమస్త చరిత్రనే తిరస్కరించుట.

విలియం మిల్లర్ మూడు తప్పులు చేశాడు, మరియు మనము ఎల్లప్పుడూ మూడు పరీక్షలచేత పరీక్షింపబడుతుంటాము. అతని మొదటి తప్పు 1844 డిసెంబరులో అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడం. అతని రెండవది దేవుని స్థానంలో మనుష్యుల మాట వినడం; అది అతని మూడవ తప్పుకు దారితీసింది: విశ్రాంతిదినాన్ని తిరస్కరించడం. లోకాంతంలో, సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు తమ నాయకుల మాట వింటారని, అర్ధరాత్రి కేక యొక్క చరిత్రను మరియు ప్రాచీన మార్గములకు తిరిగి రావలెననే పిలుపును తిరస్కరిస్తారు. అలా చేయుటవలన, వారు మృగముద్రకొరకు తమను తాము సిద్ధపరచుకొంటారు; ఇదే మిల్లర్ యొక్క మూడు-దశల పరీక్షా ప్రక్రియను పునరావృతం చేయుటయే, అది వారు అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశమును మరియు చరిత్రను ఎట్లా స్వీకరించుదురు అనేదానితో ప్రారంభమవుతుంది.

మొదటి నిరాశ నుండి రెండవ నిరాశ వరకు ఉన్న చరిత్రను సూచించే ప్రవచనాలు రెండే ఉన్నాయి: 2300 దినాలు (“దర్శనం ఆలస్యమైనా, దాని కొరకు నిరీక్షించుము”) మరియు 2520. 2520ను తిరస్కరించడం అంటే అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడమే. అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడం అంటే క్రిందనున్న దుష్టలోకములోనికి వెళ్లే మార్గం నుండి పడిపోవడమే.

ఇదిని తదుపరి ప్రవచనంలో మరింత వివరంగా పరిశీలిస్తాము.