ప్రవచనాత్మక ఆత్మ: అర్ధరాత్రి కేక

ఈ శ్రేణిలో, మనము హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలను—1843 మరియు 1850 చార్టులను—ఒక విస్తృత కాలవ్యవధిలో పరిశీలించబోతున్నాము. మొదటగా, మనము అర్థరాత్రి కేకను దాని స్థానంలో ఉంచడం ద్వారా ప్రారంభిస్తాము. ముందుగా ప్రస్తావించినట్లుగా, ఈ సందేశముతో పరిచయమున్నవారికి ప్రారంభ సమర్పణలలో చాలావరకు పునర్విమర్శగా ఉండును; అయితే, ఈ సందేశమునకు కొత్తవారైన వారు కూడా అధ్యయనం చేయగల శ్రేణిని మనము సిద్ధపరుస్తున్నందున, వారికి కొన్ని ప్రాథమిక భావాలను వివరించవలసి యున్నది. ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనంలో కనిపించే ఒక అంశంపై దృష్టి సారించి, మనము అర్థరాత్రి కేకతో ప్రారంభిస్తాము. ఇప్పుడు Christian Experience and Teachings, పేజీ 57 నుండి మొదటి పేరాగ్రాఫ్‌ను చదువుదాం.

సిస్టర్ వైట్‌తో హృదయపూర్వకంగా ఐక్యమై ఉన్న ఈ ఐదుగురు స్త్రీలు దేవుని శక్తి యొక్క ఏ వ్యక్తీకరణనైనా వ్యతిరేకించలేదు. విశేషమేమనగా, వారు అంతా స్త్రీలే; ఇది సంఘాన్ని సూచించుచున్నదిగా చూడవచ్చు. అంతేకాక, వారు ఐదుగురే కావడంతో, వారిని ఐదు జ్ఞానవంతులైన కన్యలుగా పరిగణించవచ్చు. ఇది కేవలం ఒక పరిశీలన మాత్రమే.

ఈ మొదటి ప్రసంగంలో, కొన్ని అంశాలను స్థాపించిన తరువాత, 1844 డిసెంబరులో జరిగిన అడ్వెంటిస్టుల లో హాంప్టన్ సదస్సును మనము పరిశీలించబోతున్నాము. ఈ సదస్సులో కొందరు మిల్లరైట్లు సమకూడగా, విల్యం మిల్లర్ అర్ధరాత్రి కేక యొక్క అవగాహనను తిరస్కరించాడు. ఇక్కడి తర్కం ఏమనగా, ఈ దర్శనం మన అందరికోసమే అయినప్పటికీ, ప్రత్యేకించి విల్యం మిల్లర్‌కోసమే ఉండెను.

అదే నెలలో, విలియం మిల్లర్ తమ వెనుకనున్న వెలుగును—అర్ధరాత్రి కేకను—నిరాకరించాడు; అది అతడు క్రిందనున్న దుష్ట లోకములోనికి దారినుండి పడిపోవుటకు కారణమగును. దీనియొక్క ప్రభావార్థాలను మనము పరిశీలించెదము. చారిత్రక సాక్ష్యాలు మిల్లరైట్‌లందరూ తాము పది కన్యకల ఉపమానవాక్యమును నెరవేర్చుచున్నామని విశ్వసించినట్లు చూపుచున్నవి; అది వారి మధ్య సాధారణంగా తెలిసిన విషయమే. విలియం మిల్లర్‌కు అర్ధరాత్రి కేక ఏమిటో గూర్చి అవగాహన కలిగియున్నదని మనము చూపెదము. దానియేలు 8:14 మరియు ప్రకటన 14:6-9లోని తీర్పు గడియ సందేశమే అర్ధరాత్రి కేక అని మిల్లర్ విశ్వసించాడు. 1830ల ఆరంభమున తాను ప్రకటించుట ప్రారంభించిన సందేశమే, “ఇదిగో, పెండ్లికుమారుడు వచ్చుచున్నాడు,” అను అర్ధరాత్రి కేకయని, యేసు పెండ్లికుమారునిగా లోకమునకు వచ్చుచున్నాడని అతడు నమ్మెను.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో అధిక భాగమంతటా, వారు పది కన్యకల ఉపమానాన్ని తామే నెరవేర్చుచున్నామని నమ్మినప్పటికీ, అర్ధరాత్రి కేక అనేది తాము ప్రకటించుచూ వచ్చిన సందేశాన్నే వివరిస్తుందని వారు భావించారు. అయితే, 1844 వేసవి నాటికి, ఒక కొత్తదైన మరియు సరియైన అవగాహన వెలుగులోకి వచ్చింది: అర్ధరాత్రి కేక అనేది ఏడవ నెల ఉద్యమమే, మరియు యేసు ఏడవ నెల పదవ దినమున రానున్నాడని ఎదురుచూచిరి. అదే నిజమైన అర్ధరాత్రి కేక. 1844 డిసెంబరులో మిల్లర్ ఆ నిజమైన అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించినప్పుడు, అతడు 1844 వేసవి చరిత్రను తిరస్కరించుచు, అది కేవలం 1830ల నుండి వచ్చిన సాధారణ సందేశమేనని తన పూర్వస్థితికి తిరిగిపోతున్నాడు. అర్ధరాత్రి కేక యొక్క గతిశీలతను గ్రహించుట అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. మిల్లరైట్లు గ్రహించిన విధంగా మీరు 2520ను గ్రహించనియెడల, అర్ధరాత్రి కేకను మీరు గ్రహించలేరు. మిల్లరైట్లు గ్రహించిన విధంగా మీరు అర్ధరాత్రి కేకను గ్రహింపలేకపోతే, క్రిందనున్న దుష్ట లోకమునకు దారితీసే మార్గము నుండి మీరు జారిపడుదురు.

ఈ సమర్పణలో, నేడు ఆడ్వెంటిజం బహిరంగంగా తిరస్కరిస్తున్న చార్టులోని కొన్ని సత్యాలతో మేము ప్రారంభించుదుము. సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘమునకు చెందిన బైబ్లికల్ రీసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు ఎక్కువమంది ఆడ్వెంటిస్ట్ దైవశాస్త్రవేత్తలు 2520ను తిరస్కరిస్తున్నారు. మేము ముందుకు సాగుచుండగా దీనిని బైబిలు ఆధారంగా పరిశీలించుదుము, అయితే ఆరంభమున ఎల్లెన్ వైట్ 2520ను సంపూర్ణంగా సమర్థించుచున్నదని చూపుదుము. ఇన్‌స్టిట్యూట్ మరియు ఎక్కువమంది దైవశాస్త్రవేత్తలు డైలీ విషయమై పయనీరులు కలిగిన అవగాహనను కూడా తిరస్కరిస్తున్నారు. డైలీ అనగా పేగనిజమే అని పయనీరులు గ్రహించిన అవగాహనను తిరస్కరించుట అనగా ప్రవచనాత్మను తిరస్కరించుటేనని మేము చూపుదుము. ఇన్‌స్టిట్యూట్ తూర్యముల విషయమై పయనీరుల అవగాహనను—అనగా ఐదవ మరియు ఆరవ తూర్యములను—కూడా బహిరంగంగా తిరస్కరిస్తోంది. తూర్యముల విషయమై పయనీరుల అవగాహనను తిరస్కరించుట అనగా ప్రవచనాత్మను తిరస్కరించుటేనని చూపుటతో మేము ప్రారంభించుదుము.

మిల్లరైట్ చరిత్రను చూపించుటకును, 1798 సంవత్సరాన్ని ఉద్దేశించి మాట్లాడుటకును, మేము *Thoughts on Daniel and Revelation*, పుట 521లోని యూరియా స్మిత్‌తో ప్రారంభిస్తాము. యూరియా స్మిత్ ఇలా వ్రాస్తాడు: “ప్రకటన 10లోని సంఘటనల కాలక్రమం, ఈ దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతకే సమానుడనే వాస్తవం ద్వారా మరింత నిర్ధారింపబడుచున్నది.” ప్రకటన 10లో, ఒక బలమైన దూత తన చేతిలో తెరచి ఉన్న చిన్న గ్రంథముతో పరలోకమునుండి దిగివచ్చును. ఈ బలమైన దూత యేసు క్రీస్తేనని, ఆ చిన్న గ్రంథము దానియేలు గ్రంథమని ఎలెన్ వైట్ మనకు తెలియజేయుచున్నది. పదవ అధ్యాయాంతమునకు వచ్చేసరికి, తన నోటిలో తియ్యగా ఉండి తన కడుపులో చేదుగా ఉండబోవు ఆ చిన్న గ్రంథమును తినుమని యోహానుకు చెప్పబడును. యోహాను మిల్లరైట్ చరిత్రను సూచించుచున్నాడు; అక్కడ దానియేలు సందేశము తియ్యగా ఉన్నప్పటికిని, అది చేదైన నిరాశకు దారి తీసెను. పితరుల ప్రకారం, ప్రకటన 10లోని ఆ బలమైన దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతయే—ఇద్దరూ ఒకడే దూత.

ప్రకటన గ్రంథములోని ఈ దూతల విషయమై మనము తరచుగా విశదంగా ఎక్కువ సమయము కేటాయించము; అయితే అలా చేయవలసినదే. ప్రకటన 10లోని బలవంతుడైన దూతనే, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత కార్యమును నెరవేర్చుట ద్వారా మధ్యరాత్రి మొఱ్ఱను పరిపూర్ణం చేస్తున్న దూత అని విలియం మిల్లర్ విశ్వసించాడు: “దేవునికి భయపడుడి, ఆయనకు మహిమనియ్యుడి; ఎందుకనగా ఆయన తీర్పు గడియ వచ్చియున్నది.” “ఆయన తీర్పు గడియ” అనునది దానియేలు 8:14ను సూచించుచున్నది. ఈ దూతలు నెరవేర్చబడిన కార్యములోని భిన్న పార్శ్వాలను గుర్తించుచున్నారు.

ఉరియా స్మిత్ విషయానికి తిరిగి వస్తే: “ప్రకటన 10లోని సంఘటనల కాలక్రమము, ఈ దూత ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతతో సమానుడని ఉన్న వాస్తవం ద్వారా మరింత నిర్ధారించబడుచున్నది.” వాటిని ఏది ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానించుచున్నదో అతడు వివరిస్తాడు: ఇద్దరికీ ప్రకటించుటకు ఒక ప్రత్యేకమైన సందేశము ఉన్నది; ఇద్దరూ తమ ప్రకటనను గొప్ప స్వరముతో పలుకుచున్నారు; ఇద్దరూ సృష్టికర్తను సూచించుచూ సమానమైన భాషను ఉపయోగించుచున్నారు; మరియు ఇద్దరూ కాలమును ప్రకటించుచున్నారు—ఒకడు ఇకపై కాలము ఉండదని ప్రమాణం చేయుచుండగా, మరొకడు దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చియున్నదని ప్రకటించుచున్నాడు. ప్రకటన 14:6 యొక్క సందేశము అంత్యకాల ఆరంభమునకు ఈ వైపున నిలుపబడినది.

ఉరియా స్మిత్ ప్రకారం అంత్యకాలం 1798 సంవత్సరం; ప్రకటన 14లోని సందేశం దాని తరువాత వస్తుంది. ఆయన ఇలా వ్రాస్తాడు: “కాని ప్రకటన 14:6 యొక్క సందేశం అంత్యకాల ప్రారంభానంతర భాగంలోనే స్థాపించబడియున్నది. అది దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని చేసే ప్రకటన; అందువల్ల అది తన అన్వయాన్ని చివరి తరములోనే పొందవలెను. పౌలు ‘తీర్పు ఘడియ వచ్చెను’ అని బోధించలేదు. లూథర్ మరియు అతని సహాయకులును దానిని బోధించలేదు. పౌలు రాబోవు తీర్పు విషయమై, నిర్దిష్టతలేని భవిష్యత్తులోనిదిగా, తర్కించాడు; లూథర్ అయితే తన కాలం నుండి కనీసం మూడు వందల సంవత్సరాల దూరంలో దానిని ఉంచాడు. అంతేకాక, ఒక నిర్దిష్ట సమయం వచ్చువరకు దేవుని తీర్పు ఘడియ వచ్చెనని బోధించుటవంటి ప్రకటనకు విరోధముగా పౌలు సంఘమును హెచ్చరించాడు.” 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:1-3 లో, మొదట విశ్వాసభ్రంశము సంభవించి, పాపపురుషుడు బయలుపరచబడువరకు క్రీస్తు దినము సమీపములో లేదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. పౌలు పాపపురుషుడిని, చిన్న కొమ్మును, పాపసామ్రాజ్యాన్ని పరిచయం చేసి, 1798లో ముగిసిన 1260 సంవత్సరాలు కొనసాగిన దాని ఆధిపత్య కాలమంతటికీ ఒక హెచ్చరికను ఆవరింపజేస్తాడు.

1798లో, క్రీస్తు దినము సమీపించినదని ప్రకటించుటకు ఉన్న ఆంక్ష నిలిచిపోయింది. అంత్యకాలము ఆరంభమైంది, మరియు చిన్న పుస్తకమునుండి ముద్ర తొలగించబడింది. అప్పటి నుండి, ప్రకటన 14లోని దూత బయలుదేరి వెళ్లియున్నాడు. ఉరియా స్మిత్ ఇలా చెప్పుచున్నాడు: “మీరు దానిని చూడగలిగితే,” 1798 నుండి, మొదటి దూత యొక్క సందేశము బయలుదేరి వెళ్లియున్నది. 1798లో, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత చరిత్రలో ప్రత్యక్షమగుచున్నాడు—ఇదే ఆద్యపితృల అవగాహన. అప్పటి నుండి, ప్రకటన 14లోని దూత దేవుని తీర్పు గడియ వచ్చియున్నదని ప్రకటించుచున్నాడు, మరియు పదవ అధ్యాయములోని దూత సముద్రముమీదను భూమిమీదను తన స్థానం నిలుపుకొని, కాలము ఇక ఉండదని ప్రమాణముచేసియున్నాడు. వారి ఏకత్వము సందేహాతీతము. వారిలో ఒకనిని నిర్ధారించు సమస్త వాదనలు మరొకనికిని సమానముగా వర్తిస్తాయి. ప్రస్తుత తరము ఈ రెండు ప్రవచనముల నెరవేర్పును దర్శించుచున్నది. అడ్వెంట్ ప్రకటనలో, ప్రత్యేకముగా 1840 నుండి 1844 వరకు, వాటి సంపూర్ణమును విశదమును గల నెరవేర్పు ఆరంభమైంది.

స్మిత్, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత 1798లో వచ్చాడనే సంబంధంలో 1840 మరియు 1844 సంవత్సరాలను సూచిస్తాడు; అయితే సందేశానికి శక్తి ప్రసాదించబడిన స్థితిగా, ఆయన మొదటి దూతను 1840లోనూ సూచిస్తాడు. ఆగమనం గురించిన ప్రకటనా బోధనలో, ప్రత్యేకించి 1840 నుండి 1844 వరకు, వాటి సంపూర్ణ నెరవేర్పు ఆరంభమైంది. దూత ఒక పాదమును సముద్రముపైను, మరొక పాదమును భూమిమీదను ఉంచి నిలిచియుండుట, అతని ప్రకటనా విస్తృతి విశాలమై యుండుటను సూచిస్తుంది. ఆ సందేశం సముద్రమును దాటి వివిధ జనములకు వ్యాపించవలసి యుండెను; మరియు ఆగమన ప్రకటన నిజముగా ప్రపంచమంతటిలోని ప్రతి మిషనరీ కేంద్రానికి చేరెను. ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం, 1840 నుండి మొదటి దూత సందేశం ప్రపంచమంతటిలోని ప్రతి మిషన్ కేంద్రానికి తీసికొనిపోబడెను. ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనంతో బైబిలు ప్రవచనంలోని సంవత్సర-దిన సూత్రం స్థిరపరచబడినప్పుడు ఇది నెరవేరెను. ఈ దశలో మనము వివరములతో వ్యవహరించుటలేదు; కానీ మిల్లరైట్ చరిత్రకును అర్థరాత్రి కేక యొక్క గమనశీలతకును నేపథ్యాన్ని సిద్ధం చేస్తున్నాము.

1833 సంవత్సరంలో నక్షత్రాలు రాలిపడిన సంఘటన జరిగింది. ఎలెన్ వైట్, The Great Controversy, పుట 333లో ఇలా వ్యాఖ్యానిస్తుంది: ‘1833లో, మిల్లర్ క్రీస్తు త్వరలో రానున్నాడని సూచించే ఆధారాలను బహిరంగంగా ప్రకటించడం ప్రారంభించిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, రక్షకుడు తన రెండవ రాకకు సూచకచిహ్నాలుగా వాగ్దానం చేసిన సూచనలలో చివరిది ప్రత్యక్షమైంది. యేసు ఇలా అన్నాడు: “నక్షత్రములు ఆకాశమునుండి రాలును.” మత్తయి 24:29. మరియు యోహాను, ప్రకటన గ్రంథంలో, దేవుని దినమునకు పూర్వసూచనలుగా ఉండబోవు దృశ్యాలను దర్శనములో చూచినప్పుడు, ఇలా ప్రకటించాడు: “ఆకాశ నక్షత్రములు భూమిమీద రాలెను; బలమైన గాలి దానిని కుదిపినప్పుడు, అకాలముగా పండిన తన అంజూరపు కాయలను అంజూరపు చెట్టు రాల్చునట్లుగా.” ప్రకటన 6:13. ఈ ప్రవచనం 1833 నవంబరు 13న జరిగిన మహత్తర ఉల్కావర్షములో విశేషమైనను ప్రభావవంతమైనను నెరవేర్పును పొందింది.’

విలియం మిల్లర్ యొక్క సాక్ష్యం ఈ విధంగా వివరిస్తుంది: “1833 వేసవిలో ఒక శనివారము, అల్పాహారము అనంతరం, నేను నా బల్లయొద్ద కూర్చొని ఒక విషయాన్ని పరిశీలించుచుండగా, బయటకు వెళ్లి పనికి ఉపక్రమించుటకు లేచిన క్షణమున, ‘వెళ్లి దానిని లోకమునకు ప్రకటించు’ అనే ఆజ్ఞ ఇంతకుముందెన్నడును లేనంత బలముతో నా అంతరంగమున నిలిచెను. ఆ ముద్ర అంత అకస్మాత్తుగా వచ్చి, అంత బలముగా నాపై పడినందున, నేను మళ్లీ నా కుర్చీలో కూర్చొనిపడి, ‘ప్రభువా, నేను వెళ్లలేను’ అనితిని. ‘ఎందుకు కాదు?’ అనేది ప్రత్యుత్తరముగా వచ్చినట్లనిపించెను; అప్పుడు నా సమస్త సాకులు, నా సామర్థ్యలేమి మొదలైనవి అన్నియు నా మనస్సులోకి వచ్చెను. అయితే నా వేదన అంత గొప్పదై యుండగా, ఆయన మార్గమును తెరిస్తే, నేను వెళ్లి లోకమునకు నా కర్తవ్యమును నిర్వర్తింతును అని దేవునితో గంభీరమైన నిబంధనలో ప్రవేశించితిని. ‘మార్గమును తెరవుట’ అను దానిచేత నీ ఉద్దేశ్యము ఏమిటి? అని నాకు వచ్చినట్లనిపించెను. దానికి నేను, ‘ఏదైనను స్థలములో బహిరంగముగా మాట్లాడుటకు నాకు ఆహ్వానము కలిగితే, నేను వెళ్లి ప్రభువు రాకడ విషయమై బైబిలులో నాకు కనబడినదానిని వారికి తెలియజేస్తాను’ అనితిని. వెంటనే నా భారం అంతయు తొలగిపోయెను. ఇట్లా నన్ను పిలిచే అవకాశము బహుశా ఉండదని నేను సంతోషించితిని; ఎందుకనగా, నాకు అట్టి ఆహ్వానము ఎప్పుడును రాలేదు; నా అంతరంగ పోరాటములు ఎవరికిని తెలియలేదు; సేవాకార్యమునకు ఏ ప్రదేశమునకైనను నన్ను ఆహ్వానింతురు అనే ఆశ నాకు చాలా స్వల్పముగా నుండెను. ఈ సంగతికి సుమారు అరగంట గడువక ముందే, నేను గదిని విడిచి వెళ్లకమునుపే, నా నివాసస్థలము నుండి దాదాపు పదహారు మైళ్లు దూరములోనున్న డ్రెస్డెన్‌కు చెందిన మిస్టర్ గిల్ఫర్డ్ కుమారుడు వచ్చి, తన తండ్రి నన్ను పిలిపించి, తనతో కలిసి ఇంటికి రావలెనని కోరుచున్నారని చెప్పెను; ఏదో వ్యాపారసంబంధమైన విషయమై నన్ను కలుసుకొనదలచియున్నాడని నేను భావించితిని. అతనిని, ‘ఆయనకు ఏమి కావాలి?’ అని అడిగితిని. అతడు ప్రత్యుత్తరముగా, ‘రేపు మా సంఘములో బోధకుడు ఉండడు; అందుచేత ప్రభువు రాకడ విషయమై ప్రజలతో మీరు మాట్లాడవలెనని మా తండ్రి కోరుచున్నారు’ అనెను. నేను వెంటనే చేసిన ఆ నిబంధనను గూర్చి నాపైనే కోపగించుకొంటిని. క్షణములోనే ప్రభువుకు విరోధించితిని, వెళ్లకూడదని నిర్ణయించుకొంటిని. ఆ బాలునికి ఎటువంటి సమాధానమును ఇవ్వకుండానే వదిలి, గొప్ప వేదనతో సమీపములోనున్న ఒక తోటకు వెళ్లితిని. అక్కడ సుమారు గంటసేపు ప్రభువుతో పోరాడుచు, ఆయనతో చేసిన నిబంధననుండి నన్ను విడిపించుకొనుటకు యత్నించితిని; అయితే నాకు ఎటువంటి ఉపశమనమును పొందలేకపోయితిని. ‘దేవునితో నిబంధన చేసుకొని ఇంత త్వరగా దానిని విరిచెదవా?’ అనే మాట నా మనస్సాక్షిపై బలముగా ముద్రింపబడెను; అట్లుచేయుటయొక్క అత్యంత పాపభారము నన్ను ముంచెత్తెను. చివరికి నేను లోబడిపోయి, ఆయన నన్ను బలపరచినయెడల, ఆయన నాయొద్ద నుండి ఏదైనను కోరిన దానిని నెరవేర్చుటకు కృపయు సామర్థ్యమును అనుగ్రహించునని ఆయనయందు విశ్వాసముంచి, నేను వెళ్లుదును అని ప్రభువుకు వాగ్దానము చేసితిని. నేను తిరిగి ఇంటికి వచ్చి చూడగా, ఆ బాలుడు ఇంకా ఎదురు చూచుచుండెను. అతడు భోజనానంతరము వరకు నిలిచెను; తరువాత నేను అతనితో కలిసి డ్రెస్డెన్‌కు తిరిగి వెళ్లితిని.” ఇట్లా, 1833 వేసవిలో, మిల్లర్ తన సందేశమును బహిరంగముగా ప్రకటించుట ప్రారంభించెను. 1833 డిసెంబరులో నక్షత్రపాతం అతని సందేశమునకు మరింత గంభీరతను చేర్చెను.

1840 సంవత్సరంలో, ఎలెన్ వైట్ ప్రవచనపు ఒక విశేషమైన నెరవేర్పు గురించి వ్యాఖ్యానిస్తుంది. ఈ భాగం ప్రవచనాత్మక ఆత్మ రచనలలో తరచుగా వివాదాస్పదంగా చేయబడుతుంది; కొందరు ఇది *The Great Controversy* గ్రంథంలో ఊరియా స్మిత్ చే చేర్చబడిందని వాదిస్తారు; అయితే ఈ వాదనలు ఆధారరహితమైనవి. ఆమె 1840 సంవత్సరానికి దారితీసిన ప్రవచన నెరవేర్పుల క్రమాన్ని గురించి మాట్లాడుతూ ఉంది; అందులో నక్షత్రాలు పడిపోవడం మరియు చీకటి దినం కూడా ఉన్నాయి. ఆమె ఇలా వ్రాస్తుంది: “1840 సంవత్సరంలో, ప్రవచనపు మరొక విశేషమైన నెరవేర్పు విస్తృతమైన ఆసక్తిని రేకెత్తించింది.”

ఆమె సూచించేది బైబిలు ప్రవచనాన్నే గాని, యోషీయా లిచ్ చేసిన కేవలం మానవీయ ముందస్తు చెప్పుబడిని కాదు. దానికి రెండు సంవత్సరాల ముందు, రెండవ ఆగమనాన్ని ప్రకటించిన ప్రముఖ పరిచారకుడైన యోషీయా లిచ్, ప్రకటన గ్రంథము 9వ అధ్యాయమునకు సంబంధించిన ఒక వివరణను ప్రచురించి, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యపు పతనాన్ని ముందుగా తెలియజేశాడు. ఆయన లెక్కల ప్రకారం, ఈ శక్తి 1840 ఆగస్టు 11న కూలదోయబడవలసి యుండెను. నిర్దిష్టమైన ఆ సమయమున, టర్కీ తన రాయబారుల ద్వారా యూరోపులోని మిత్రశక్తుల సంరక్షణను అంగీకరించి, ఈ విధముగా క్రైస్తవ జనముల నియంత్రణ క్రింద తనను తాను ఉంచుకొనెను. ఆ సంఘటన ఆ ముందస్తు ప్రకటనను కచ్చితముగా నెరవేర్చెను. ఇది తెలిసినప్పుడు, మిల్లరు మరియు ఆయన సహచరులు స్వీకరించిన ప్రవచన వ్యాఖ్యాన సూత్రాల సరిదనమును అనేకులు నమ్మిరి; తద్వారా ఆగమన ఉద్యమమునకు ఒక అద్భుతమైన ఉత్సాహప్రేరణ కలిగెను. విద్యాశాలిులును గౌరవస్థానములలో ఉన్నవారును మిల్లరుతో ఏకమై, ఆయన అభిప్రాయములను ప్రకటించుటలోను ప్రచురించుటలోను పాల్గొనిరి; 1840 నుండి 1844 వరకు ఆ కార్యము వేగముగా విస్తరించెను.

ప్రకటన 14లోని మొదటి దూత 1798లో వచ్చెనని ఉరియా స్మిత్ మనకు చెప్పెను; అయితే అతడే ప్రకటన 10లోని దూతయే. ప్రకటన 10లో, ఆ దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న గ్రంథమును తీసుకొని తినుమని యోహానుకు చెప్పబడెను; అది అతని నోటిలో తీయనిగా ఉండును. బైబిలు ప్రవచనంలోని సంవత్సర-దిన సూత్రమును ఆధారముగా చేసుకొని ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనమును రెండు సంవత్సరముల పాటు ముందుగా ప్రకటించిన తరువాత, 1840 ఆగస్టు 11న మిల్లరైట్ సందేశము తీయనిగా మారెను. ఆ సంఘటన యథాతథముగా నెరవేరినప్పుడు, వారు ప్రకటించుచున్న సందేశము వారి నోటిలో తీయనిగా మారెను.

1840 ఆగస్టు 11న, ఆ సందేశము వారి నోటికి తియ్యనిదిగా అయింది. దిగివచ్చిన దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న గ్రంథమును తీసుకొనుమని యోహానుకు చెప్పబడెను. 1840 ఆగస్టు 11న ఆ దూత దిగివచ్చెను; ప్రకటన 10లోని ఈ దూత, ప్రకటన 14లోని మొదటి దూతయే. ప్రకటన 14లోని దూత అంత్యకాలమున, 1798లో వచ్చెను; అయితే అతని సందేశము 1840లో శక్తిని పొందెను. సంఘటన తెలిసినప్పుడు, మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అవలంబించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన సూత్రములు సరైనవని అనేకులు నిశ్చయించబడిరని ఎలెన్ వైట్ చెప్పుచున్నది. 1930ల నుండి—1919లో ఆరంభమై, ముఖ్యంగా 1930లలో—అడ్వెంటిజము మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అవలంబించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన నియమములను తిరస్కరించియున్నది; ఆ నియమములు అనగా బైబిలు అధ్యయనమునకు సంబంధించిన ప్రూఫ్-టెక్స్ట్ పద్ధతియే.

చరిత్రలో తదుపరి మార్గసూచిక 1843 చార్ట్, అది 1842 మే నెలలో సిద్ధం చేయబడింది. ఎలెన్ వైట్ ఇలా చెప్పుచున్నారు: “1843 చార్ట్ ప్రభువుయొక్క చేతిచేత నడిపింపబడినదని, దానిని మార్చకూడదని, అందులోని సంఖ్యలు ఆయన కోరినట్టుగానే ఉన్నాయని, మరియు ఆయన చేయి వాటిలోని కొన్ని సంఖ్యలలో ఉన్న ఒక తప్పును ఆవరించి దాచియుంచెను గనుక, ఆయన చేయి తొలగించబడువరకు ఎవ్వరును దానిని చూడలేకపోయిరని నేను చూచితిని.” ఈ చార్ట్ 1842 మే నెలలో రూపొందించబడిన ఒక ప్రవచనాత్మక మార్గసూచిక. 1842 జూన్ నెలలో ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు తమ ద్వారములను మూసివేసిరి, మరియు రెండవ దూత వచ్చెను.

మొదటి నిరాశ ఆ తరువాత వస్తుంది. *The Great Controversy*, పుట 393 నుండి: “1842లోనే, ‘దర్శనమును వ్రాసి, చదివువాడు పరుగెత్తునట్లు పలకల మీద స్పష్టముగా వ్రాయుము’ అని ఈ ప్రవచనములో ఇవ్వబడిన ఆదేశము, దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథముల దర్శనాలను వివరించుటకు ఒక ప్రవచన చార్టును సిద్ధం చేయవలెనని చార్ల్స్ ఫిచ్‌కు సూచించింది.” 1844 అక్టోబర్ 22న జరిగిన గొప్ప నిరాశకు కొద్దికాలం ముందే మరణించిన చార్ల్స్ ఫిచ్, ఈ చరిత్రలో ప్రభువుచేత ఉపయోగింపబడ్డాడు. అతడు ఆ చార్టును సిద్ధం చేశాడు; అది 1842 మే నెలలో ప్రచురించబడింది.

ఇది పది కన్యల ఉపమానమందలి, హబక్కూకు 2 లోని, మరియు దానియేలు 12 లోని ఆలస్యకాలము. దానియేలు 12:11 ఇలా చెబుతుంది: “మరియు నిత్యబలి తొలగింపబడిన కాలము మొదలుకొని...” పయనీరులు క్రీస్తుశకం 508 లో క్లోవిస్ విసిగోతులను ఓడించుట ద్వారా అన్యమతము అణచబడెనని గ్రహించారు. అన్యమతము తొలగింపబడి పాపస్వామ్యము స్థాపింపబడిన సమయము నుండి (ముప్పై సంవత్సరములు తరువాత, అనగా 538 లో) 1290 దినములు ఉండును. తరువాతి వచనము ఇలా చెబుతుంది: “వేయి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినముల వరకు నిరీక్షించి చేరువానివాడు ధన్యుడు.” 508 కు 1335 కలిపితే 1843 అవుతుంది. “1843 కు చేరువానివాడు ధన్యుడు.” 1335 ఆ ఆలస్యకాలమును సూచించుచు, “1843 వరకు నిరీక్షించి చేరువానివాడు ధన్యుడు” అని చెప్పుచున్నది. ఎలెన్ వైట్ చేసినట్లుగా, మీరు “నిత్యబలి” విషయమై పయనీరుల అవగాహనను నిలబెట్టినయెడల, ఇది స్పష్టముగా ఉంటుంది.

అర్ధరాత్రి కేకలో ప్రతి ఒక్కరికీ పాల్గొనుటకు అనుమతి ఉండదు. కొందరు వ్యక్తులు మిల్లరైట్లతో కలిసి ప్రయాణించినది యేసుక్రీస్తుతో తమ స్వంత వ్యక్తిగత అనుభవము గాని, దేవుని వాక్యమును స్వయంగా అధ్యయనము చేసినందున గాని కాదు, భయముచేతనే. అర్ధరాత్రి కేక రాకమునుపే ప్రభువు ఈ సహోదరులను ఉద్యమమునుండి వేరు చేస్తాడు. మొదటి నిరాశ అర్ధరాత్రి కేకకు సిద్ధపరచు ప్రక్రియలో భాగమైయున్నది. ఎల్లెన్ వైట్ ప్రకారం, మనము దీనిని గ్రహించనియెడల, క్రిందనున్న దుష్ట లోకమునకు దారితీసే మార్గము నుండి మనము జారిపడుదుము.

అర్ధరాత్రి కేక రెండవ దూత సందేశానికి శక్తిని ఇచ్చింది. నిరుత్సాహపరచబడిన పరిశుద్ధులను మేల్కొలిపి, వారి ముందున్న గొప్ప కార్యానికి వారిని సిద్ధపరచుటకు పరలోకమునుండి దూతలు పంపబడిరి. అత్యంత ప్రతిభావంతులైన మనుష్యులు ఈ సందేశాన్ని మొదట స్వీకరించినవారు కాలేదు. విలియం మిల్లర్ ఈ సందేశాన్ని మొదట స్వీకరించినవాడు కాదు; దానికి విరుద్ధముగా, ఆయన దానిని చివరిగా స్వీకరించినవాడు. సందేశాన్ని గ్రహించుటలో ఆయన అత్యంత ప్రతిభావంతుడై యుండెను, అయితే సామ్యూయేలు స్నోనే మొదటివాడు. ఇంతకుముందు కార్యములో నాయకత్వం వహించినవారే ఆ కేకను చివరిగా స్వీకరించి దానికి బలాన్ని చేర్చుటలో సహాయపడ్డారు. చారిత్రకముగా, అర్ధరాత్రి కేక సందేశాన్ని చివరిగా అంగీకరించిన వ్యక్తి విలియం మిల్లర్.

ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ, 376 నుండి: “మిడ్‌నైట్ క్రై” శక్తివంతముగా ప్రకటింపబడిన కాలములో, సుమారు 50,000 మంది సంఘములను విడిచిపోయిరి. మిల్లర్ యొక్క కార్యము సంఘములను బలపరచుటకు దోహదపడినందున, ఆది దశలో అది అనుకూలముగా పరిగణింపబడెను; అయితే పరిచారకులు మరియు మత నాయకులు అడ్వెంట్ సిద్ధాంతమునకు విరోధముగా నిర్ణయించి, ఆ విషయములో కలిగిన సమస్త ఉద్యమమును అణచివేయుటకు సంకల్పించినప్పుడు, వారు వేదికనుండి దానిని ప్రతిఘటించిరి, మరియు తమ సభ్యులకు రెండవ రాకడ విషయమై జరిగే బోధనలకు హాజరుకావుటకైనను, లేక సామాజిక సమావేశములలో తమ నిరీక్షణను గూర్చి మాటలాడుటకైనను అనుమతిని నిరాకరించిరి. నేడు అడ్వెంటిస్ట్ సంఘములో ఈ సందేశము బోధింపబడుటను సంఘములోనైనను, వ్యక్తిగత గృహములలోనైనను నిషేధించు నాయకులు, ఇక్కడ మిల్లరైట్ ఉద్యమములో ముందుగా సూచింపబడిరి.

విశ్వాసులు తమను గొప్ప శోధనలోను సంశయస్థితిలోను ఉన్నవారిగా కనుగొన్నారు. వారు తమ సంఘములను ప్రేమించుచుండిరి, వాటి నుండి వేరుపడుటకు ఇష్టపడలేదు; అయితే దేవుని వాక్యసాక్ష్యము అణచివేయబడుచున్నదని, ప్రవచనములను పరిశీలించు తమ హక్కు నిరాకరింపబడుచున్నదని వారు చూచినప్పుడు, దేవునికి నిష్ఠ కలిగియుండుట వారికి లోబడుటను నిషేధించుచున్నదని వారు భావించారు. దేవుని వాక్యసాక్ష్యమును వెలివేయుటకు ప్రయత్నించినవారిని క్రీస్తు సంఘమును నిర్మించువారిగా పరిగణింపలేమని వారు నిశ్చయించుకున్నారు. అందుచేత, తమ పూర్వ సంబంధమునుండి వేరుపడుటలో తాము న్యాయసమ్మతులమని వారు భావించారు. 1844 సంవత్సరపు గ్రీష్మకాలమున, దాదాపు 50,000 మంది సంఘములనుండి వైదొలిగిరి.

ఎల్డర్ డామ్‌స్టీగ్ట్ గారి *Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission* అనే గ్రంథం ప్రకారం, డానియేలు 8:14 ప్రకటనను మరియు ప్రకటన గ్రంథము 14వ అధ్యాయంలోని మొదటి దూత సందేశాన్ని మిల్లర్ “అర్ధరాత్రి మొర”—“ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు” అని నమ్మాడు. ఈ సందేశం క్రీస్తు రెండవ రాకడను సూచించుచున్నదని అతడు నమ్మాడు. మిల్లర్ దృష్టిలో సమస్త చరిత్రయే అర్ధరాత్రి మొర; అయితే ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం అర్ధరాత్రి మొర ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో నెరవేర్చబడింది. “అర్ధరాత్రి మొర” అనేది సాధారణ సందేశమని చెప్పిన మిల్లరైట్ బోధనతో భేదాన్ని స్పష్టపరచుటకై, స్యాముయేలు స్నో తన ప్రసంగానికి “నిజమైన అర్ధరాత్రి మొర” అని శీర్షిక పెట్టాడు.

అత్యంత ఆత్మీయులైనవారు ఆ సందేశాన్ని ముందుగా స్వీకరించారు; మరియు పూర్వంలో కార్యంలో నాయకత్వం వహించినవారే దానిని స్వీకరించి ఆ ఘోషను బలపరచుటలో చివరివారయ్యారు. 1833 నుండి ఆ కార్యానికి నాయకత్వం వహించిన విల్యం మిల్లర్, 1844 ఆగస్టులో మధ్యరాత్రి ఘోష సందేశం వచ్చినప్పుడు దానితో పోరాడాడు. సంఘముల నుండి వేరుపడుట విషయమై అతడు అనిశ్చితిలో ఉండెను; మరియు అనేక సంవత్సరముల పాటు మధ్యరాత్రి ఘోష విషయమై వేరొక అర్థవ్యాఖ్యనే బోధించుచుండెను.

విలియం మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: “ప్రభువు ప్రత్యక్షమగు దినమును గూర్చి నేను ఏ ప్రత్యేకమైన దినమునుగూర్చియు ఎప్పుడూ నిశ్చయంగా ఉండలేదు; ఎందుకనగా ఏ మనుష్యుడును ఆ దినమును గాని గడియను గాని తెలిసికొనలేడని నేను నమ్ముచుండెను. నేను ప్రచురించిన నా సమస్త ఉపన్యాసములలోను, శీర్షికా పుటపై కనిపించునట్లుగా, ‘సుమారు 1843 సంవత్సరం’ అని ఉండెను. నా సమస్త మౌఖిక ఉపన్యాసములలోను, నా గణనలో ఎటువంటి పొరపాటు లేకపోతే ఆ కాలవ్యవధులు 1843లో ముగియుదని నేను ఎల్లప్పుడూ నా శ్రోతలకు చెప్పుచుండితిని; అయితే అంతకంటే ముందుగానే అంతము రాకపోవచ్చునని నేను చెప్పలేనని, మరియు వారు నిరంతరం సిద్ధముగా ఉండవలెనని కూడా చెప్పుచుండితిని. 1842లో, సహోదరులలో కొందరు ఖచ్చితమైన సంవత్సరమును గొప్ప నిశ్చయతతో ప్రకటించి, నేను ‘ఒకవేళ’ అని చేర్చినందుకు నన్ను తప్పుపట్టిరి.” 1842 మే నెలలో 1843 పట్టిక ప్రచురించబడెను, మరియు సహోదరులు మిల్లర్ తన ప్రవచనములోనుండి ‘ఒకవేళ’ అనే పదమును తొలగింపవలెనని అతనితో చెప్పిరి.

మిల్లర్ కొనసాగించాడు, “ప్రజా పత్రికలలో నేను ప్రభువుయొక్క ఆగమనార్థం ఏప్రిల్ ఇరవైమూడవ తేదీ అనే ఒక నిర్దిష్ట దినాన్ని నిర్ణయించుకున్నానని కూడా ప్రచురించబడింది. కాబట్టి, ఆ సంవత్సరంలోని డిసెంబరులో, నా లెక్కింపులో ఏ తప్పూ నాకు కనబడకపోవడంతో, 1843 మార్చి 21 మరియు 1844 మార్చి 21 మధ్యలో ఏదో ఒక సమయంలో ప్రభువు వచ్చునని నా విశ్వాసాన్ని నేను ప్రచురించాను.” మిల్లర్ ఇప్పటికే ఏడవ నెల పదవ దినమనే నిర్ణయానికి వచ్చియుండెను; మరియు శామ్యూయేలు స్నో ఈ నిర్ణయాన్ని ఉపయోగించి “అర్ధరాత్రి కేక”ను ప్రకటించుటకు ఎంతో కాలం ముందే, మిల్లర్ దాని గురించి వ్రాసియుండెను. 1844 అక్టోబర్ 22 తేదీని గుర్తించుటకు శామ్యూయేలు స్నో ఉపయోగించిన తర్కాన్ని సమగ్రంగా ఏర్పరచుటకు ప్రభువు ఉపయోగించినవాడు మిల్లరే.

మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: “1843 సంవత్సరమంతటిలో, పత్రికల ద్వారా మరియు కొన్ని పీఠాల ద్వారా నాపైను, నాతో అనుబంధమున్న వారిపైనను అత్యంత హింసాత్మకమైన నిందనలు కురిపించబడ్డాయి. మా ఉద్దేశ్యాలు దాడికి గురయ్యాయి, మా సూత్రాలు వక్రీకరించబడ్డాయి, మా వ్యక్తిత్వాలు అపకీర్తి చేయబడ్డాయి.” కాలం గడిచింది, మరియు 1844 మార్చి 21 ప్రభువు ప్రత్యక్షముకాకుండానే గడిచిపోయింది. నిరాశ అత్యంత గొప్పదైయుండెను, మరియు అనేకులు ఇకముందు వారితో కూడ నడువలేదు. ఈ సమయానికి పూర్వము, 1840 నుండి, మిల్లరైట్‌ల సంఖ్య సుమారు 200,000గా అంచనా వేయబడెను, అయితే ఈ దశకు వచ్చేసరికి కేవలం 50,000 మంది మాత్రమే మిగిలియుండిరి.

మిల్లర్ ఇలా కొనసాగించాడు: “దీనికి పూర్వం, 1843 శరదృతువులో, నా సహోదరులలో కొందరు సంఘాలను బబులోను అని పిలవడం మొదలుపెట్టి, వాటిలోనుండి బయటకు రావడం అడ్వెంటిస్టుల కర్తవ్యమని బలంగా ప్రబోధించుట ఆరంభించారు. దీనివలన నేను చాలా దుఃఖించాను. దాని ఫలితం అత్యంత చెడ్డదైయుండటమే కాక, దానిని నేను దేవుని వాక్యాన్ని వక్రీకరించుటగా, పరిశుద్ధ గ్రంథాలను వక్రార్థం చేయుటగా భావించాను.” రెండవ దూత సందేశంతో మిల్లర్ పోరాడెను; దీని వలన నిజమైన అర్ధరాత్రి మొర సందేశాన్ని అతడు అంగీకరించుట మరింత క్లిష్టమైంది. ఆ ఆచారం వ్యాపించెను, సంఘములు వారి మీద మూయబడెను, శత్రుత్వం ఏర్పడెను, మరియు ఎక్కువమంది అడ్వెంటిస్టులు తమ తమ సంఘములనుండి వేరుపరచబడిరి.

తాను ప్రకటించిన కాలం గడిచిపోయిన తరువాత, ఖచ్చితమైన కాలవ్యవధి విషయమై తన నిరాశను మిల్లర్ అంగీకరించినప్పటికీ, తన విశ్వాసాన్ని నిలుపుకున్నాడు. 1844 వేసవికాలమంతా, ఏడవ నెల ఉద్యమం ప్రారంభమయ్యే వరకు, పశ్చిమ ప్రాంతంలో తన శ్రమలను కొనసాగించాడు. ఈ ఉద్యమంలో అతనికి ఎటువంటి భాగస్వామ్యమూ లేకపోయింది; అయితే, పద్దెనిమిది నెలల క్రితం మోషే ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన ఆచారాలు ఆ నెలను సూచిస్తున్నవని వ్రాసిన ఒక లేఖ మాత్రమే ఇందుకు మినహాయింపు. అలాంటి విషయాలు ఆ విధంగా ఉపయోగించబడతాయని గాని, అలాంటి సాక్ష్యంపై నమ్మకం రక్షణకు ఒక పరీక్షగా మారుతుందని గాని అతడు ఎదురుచూడలేదు. 1844 అక్టోబరు 22కు రెండు లేదా మూడు వారాల ముందు వరకూ, ఆ ఉద్యమంతో అతనికి ఎటువంటి సహవాసమూ లేకపోయింది. 1844 అక్టోబరు 6న హైమ్స్‌కు వ్రాసిన ఒక లేఖలో, మిల్లర్ ఇలా వ్రాశాడు: 'ఏడవ నెలలో నేను ఇంతకుముందెన్నడూ చూడని ఒక మహిమను చూస్తున్నాను... ఇప్పుడు, ప్రభువు నామము ధన్యము గాక, నేను లేఖనములలో ఒక సౌందర్యాన్ని, ఒక సమన్వయాన్ని, ఒక ఏకీభావాన్ని చూస్తున్నాను; దాని కొరకు నేను చాలాకాలంగా ప్రార్థించాను, అయితే ఈ దినమువరకు చూడలేదు. ఓ నా ప్రాణమా, ప్రభువుకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుము. సహోదరుడు స్నో, సహోదరుడు స్టోర్స్, మరియు ఇతరులు, నా కన్నులను తెరవడంలో వారి సాధనత్వమునుబట్టి ధన్యులు కావాలి. నేను దాదాపు ఇంటికి వచ్చియున్నాను. మహిమ, మహిమ, మహిమ, మహిమ.'

తరువాత, మిల్లర్ అర్ధరాత్రి కేకను మళ్లీ పునరాలోచించి, దానిని ఉన్మాదంగా పేర్కొన్నాడు. డామ్‌స్టీగ్ట్ గమనించిన ప్రకారం, స్నో అర్ధరాత్రి కేక సందేశపు తన ప్రాథమిక రూపరేఖను మిల్లర్ యొక్క పూర్వ రచన నుండే పొందాడు.

1844 మార్చిలో ప్రచురించబడిన స్నో యొక్క గణనలు, 1844 ఆగస్టు 12–17న జరిగిన ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశం వరకు పెద్దగా శ్రద్ధను ఆకర్షించలేదు. అక్కడ, క్రీస్తు తిరిగి రానున్నదానికి అతడు నిర్దేశించిన ఖచ్చితమైన తేదీ అనేకమంది మిల్లరైట్లను కదిలించి, వారి సువార్తిక కృషిని శిఖర స్థాయికి చేర్చింది. వారి ప్రతిస్పందన “ఏడవ నెల ఉద్యమం”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. మిల్లరైట్ నాయకులు ఆరంభంలో అనుమానంతో ఉన్నప్పటికీ, ఎదురుచూసిన సంఘటనకు కొన్ని వారాల ముందుగా వారు ఆ ఉద్యమంలో చేరి, స్నో యొక్క అభిప్రాయాలు ముద్రింపబడి సమర్థించబడుటకు అనుమతించారు.

ఎక్సెటర్ శిబిరసభ అనంతరం, తాను రైలుబండ్ల బోగీల గుండా నడుచుచుండగా, “ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు!” అని పునరుక్తి చేస్తున్న స్వరాలను తాను విన్నానని జోసెఫ్ బేట్స్ వివరించాడు. ఈ ఉద్యమం రెండు నెలలలోనే సమస్త యునైటెడ్ స్టేట్స్ అంతట వ్యాపించి, 1844 అక్టోబర్ 22న జరిగిన గొప్ప నిరాశకు దారితీసింది.

డామ్‌స్టీగ్ట్, 1844 డిసెంబరు 28–29 తేదీలలో హైమ్స్ మరియు మిల్లర్ పాల్గొన్న లో హాంప్టన్ అడ్వెంటిస్టుల సభ గురించి వ్యాఖ్యానిస్తున్నాడు. హైమ్స్ పరిశుద్ధులను ఆదరించుటకు, క్రైస్తవ లోకాన్ని మేల్కొల్పుటకు, మరియు పాపులకు రక్షణను ప్రకటించుటకు ప్రేరేపించాడు. కొన్ని వారాల తరువాత, అడ్వెంట్ ప్రెస్ మళ్లీ ప్రారంభమైంది, మరియు హైమ్స్ రక్షణ యొక్క ద్వారం తెరవబడియున్నదని ప్రకటించాడు. మిల్లర్ క్రమక్రమంగా కఠినమైన “మూసబడిన ద్వారం” భావనను విడిచిపెట్టి, అర్ధరాత్రి కేక విషయమై తన మొదటి అభిప్రాయానికి తిరిగి వచ్చాడు. అదే నెలలో, ఎలెన్ వైట్ తన మొదటి దర్శనాన్ని పొందింది; అందులో అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించువారు మార్గమునుండి పడిపోవుదురు అని చూపబడింది. ఆ దర్శనం మరెవరికైనను ఎంతవరకు సంబంధించునో, విలియం మిల్లర్‌కూ అంతే వర్తించేది.

ప్రారంభ రచనలు, పుట 257 నుండి: “అప్పుడు నా దృష్టి విలియం మిల్లర్ వైపు మళ్లించబడెను. అతడు దిగ్భ్రాంతితో కనబడి, తన ప్రజల కొరకు ఆందోళనతోను వేదనతోను వంగిపోయి యుండెను. 1844లో ఏకముగా ప్రేమతో కూడి యున్న సమూహము తమ ప్రేమను కోల్పోయి, ఒకరికి ఒకరు విరోధముగా నిలిచి, చల్లని వెనుకడుగు పడిన స్థితిలో పడిపోవుచుండెను. అతడు దీనిని చూచినప్పుడు, దుఃఖము అతని బలమును క్షీణింపజేసెను. ప్రధానులైన మనుష్యులు అతనిని గమనించుచు, ముఖ్యముగా జోషువా హైమ్స్, అతడు మూడవ దూత సందేశమును స్వీకరించునేమో అని భయపడుచుండినట్లు నేను చూచితిని.” ఈ సందర్భంలో మూడవ దూత సందేశము అనగా విశ్రాంతిదినము. మిల్లర్ పరలోకమునుండి వచ్చిన వెలుగువైపు ఒగ్గుచుండగా, ఈ మనుష్యులు అతని మనస్సును ఆ దిశనుండి మరల్చుటకు యోచనలను రచించుదురు. మానవ ప్రభావము అతనిని చీకటిలోనే నిలిపి, సత్యమును ఎదిరించువారియందు అతని ప్రభావమును నిలుపుకొనెను. చివరికి, మిల్లర్ పరలోకమునుండి వచ్చిన వెలుగుకు—అంటే విశ్రాంతిదినమునకు—వ్యతిరేకముగా తన స్వరమును ఎత్తెను. తన నిరాశను వివరించి, గతముమీద వెలుగును మహిమను ప్రసరింపజేయు సందేశమును అతడు స్వీకరించుటలో విఫలమాయెను. దైవిక జ్ఞానమునకు బదులుగా అతడు మానవ జ్ఞానముమీద ఆధారపడియుండెను. శ్రమచేతను వయస్సుచేతను కృశించిపోయినవాడైనందున, అతనిని సత్యమునుండి దూరముగా ఉంచినవారంతగా అతడు బాధ్యుడై యుండలేదు. ఆ పాపము వారిమీదనే నిలిచియున్నది. మిల్లర్ మూడవ దూత వెలుగును చూచియుండినయెడల, అనేక విషయములు అతనికి వివరింపబడినవై యుండెను. అయితే అతని సహోదరులు అతనియెడల అతి గాఢమైన ప్రేమను ప్రకటించుచుండినందున, తాను వారినుండి ఎప్పటికిని వేరుపడలేనని అతడు భావించెను. దేవుడు అతడు మరణాధికారమునకు లోబడునట్లు అనుమతించి, అతనిని సత్యమునుండి దూరపరచినవారినుండి అతనిని సమాధిలో దాచెను. వాగ్దానదేశములో ప్రవేశించుటకు ముందు మోషే తప్పిదముచేసినట్లే, పరలోక కనానులో త్వరలోనె ప్రవేశించబోవుచుండగా మిల్లర్ కూడ తప్పిదముచేసెను. దీనికి ఇతరులే అతనిని నడిపిరి; దానికి గూర్చి లెక్క చెప్పవలసినదియు ఇతరులే. అయితే దేవుని ఈ సేవకుని అమూల్య ధూళిని దేవదూతలు కాచుచున్నారు; అంత్య కాహళధ్వని వినబడునప్పుడు అతడు బయలుదేరి వచ్చును.

సారాంశంగా చెప్పాలంటే, విలియం మిల్లర్ లోకాంతమందున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులకు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తాడు. ఎలెన్ వైట్ యొక్క మొదటి దర్శనం ఆమె స్వంత కాలానికంటే మన దినానికే ఎక్కువగా సంబంధించినది. లోకాంతమునందు సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు మిడ్‌నైట్ క్రై యొక్క వెలుగును తిరస్కరిస్తారు. ఈ చరిత్రను గ్రహించినప్పుడే మిడ్‌నైట్ క్రై యొక్క వెలుగు అర్థమగును. మొదటి నిరాశ, తప్పుడు కారణాల వల్ల అక్కడ ఉన్నవారిని మిల్లరైట్ ఉద్యమం నుండి శుద్ధి చేసి, ప్రజలను పరిశోధనాత్మక అనుభవానికి సిద్ధపరచింది; ఆ అనుభవమే వారిని అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి నడిపించును. మొదటి నిరాశ వరకు వచ్చువారు, అక్టోబర్ 22, 1844 వరకు నిరీక్షించినప్పుడే ధన్యులు. ఈ కాలము దేవుడు ఒక ప్రజలను ఉత్పత్తి చేయుటకు నియమించినదైయున్నది; ఆయన వారిని అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి సమీకరించును. మిడ్‌నైట్ క్రైను తిరస్కరించి మార్గమునుండి పడిపోవుట అనగా ఈ సమస్త చరిత్రనే తిరస్కరించుట.

విలియం మిల్లర్ మూడు తప్పులు చేశాడు, మరియు మనము ఎల్లప్పుడూ మూడు పరీక్షలచేత పరీక్షింపబడుతుంటాము. అతని మొదటి తప్పు 1844 డిసెంబరులో అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడం. అతని రెండవది దేవుని స్థానంలో మనుష్యుల మాట వినడం; అది అతని మూడవ తప్పుకు దారితీసింది: విశ్రాంతిదినాన్ని తిరస్కరించడం. లోకాంతంలో, సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు తమ నాయకుల మాట వింటారని, అర్ధరాత్రి కేక యొక్క చరిత్రను మరియు ప్రాచీన మార్గములకు తిరిగి రావలెననే పిలుపును తిరస్కరిస్తారు. అలా చేయుటవలన, వారు మృగముద్రకొరకు తమను తాము సిద్ధపరచుకొంటారు; ఇదే మిల్లర్ యొక్క మూడు-దశల పరీక్షా ప్రక్రియను పునరావృతం చేయుటయే, అది వారు అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశమును మరియు చరిత్రను ఎట్లా స్వీకరించుదురు అనేదానితో ప్రారంభమవుతుంది.

మొదటి నిరాశ నుండి రెండవ నిరాశ వరకు ఉన్న చరిత్రను సూచించే ప్రవచనాలు రెండే ఉన్నాయి: 2300 దినాలు (“దర్శనం ఆలస్యమైనా, దాని కొరకు నిరీక్షించుము”) మరియు 2520. 2520ను తిరస్కరించడం అంటే అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడమే. అర్ధరాత్రి కేకను తిరస్కరించడం అంటే క్రిందనున్న దుష్టలోకములోనికి వెళ్లే మార్గం నుండి పడిపోవడమే.

ఇదిని తదుపరి ప్రవచనంలో మరింత వివరంగా పరిశీలిస్తాము.