నలభయ్యవ వచనపు గూఢ చరిత్ర - సంఖ్య పదహారు

ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతను దాని తరువాత వచ్చే మరి రెండు దూతల నుండి వేరుచేయలేమని జోన్స్ ప్రతిపాదించిన తర్కం శిలాసమాన దృఢమైనది. ఆ మూడు దూతల నిర్మాణాత్మక సంబంధాన్ని కాహళ దూతలతో ఆయన గుర్తించిన విధానం సంపూర్ణంగా ఖండనాతీతమైనది. ఆయన ప్రధానంగా ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని ఆ మూడు దూతలపైనే దృష్టి ఉంచినది నిస్సందేహం; అయితే వాటిని “అవిభాజ్యములు”గా అన్వయించుటకు ఉన్న ఆ తర్కం, వాటికి ముందుగా వచ్చిన సమస్త దూతలకును సమానంగా వర్తించునది.

ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని మూడు దూతలపై అతడు తన దృష్టిని కేంద్రీకరించినందున, తన స్వీయ తర్కాన్ని దాని పరమ ముగింపువరకు తీసికొనిపోలేదు. అంతిమంగా, ఐదవ, ఆరవ, ఏడవ శోక కాహళములను ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని మూడు దూతలతో అనుసంధానించుటకు అతడు ఉపయోగించిన అదే తర్కం, కాహళముల పరంపరను ఏడు కాహళ దూతలలో మొదటివానివరకు పూర్తిగా వెనుకకు తీసికొనిపోవడాన్ని కూడా కలిగియున్నది.

దూతల పరంపర “ఏడు” కాహళ దూతలతో ప్రారంభమవుతుంది; ప్రకటన గ్రంథంలోని దూతల శ్రేణి మొదటి కాహళము నుండి మృగముద్ర విషయమై మూడవ దూత ఇచ్చిన హెచ్చరిక వరకూ కొనసాగుతుంది. మొదటి నాలుగు కాహళములు మరియు చివరి మూడు శోచనీయ కాహళముల మధ్య ఉన్న భేదాన్ని గుర్తించడంలో జోన్స్ సరిగానే ఉన్నాడు; ఎందుకంటే ఆ “నాలుగు మరియు మూడు” అనే ప్రవచనాత్మక నిర్మాణం సంఘములలోను ముద్రలలోను కూడా కనిపిస్తుంది. ప్రకటన గ్రంథములో మూడు సాక్షుల ఆధారముపై స్థాపించబడిన ఈ విషయం, చూడుటకు ఎంచుకునేవారికి, ఆ ఏడు అనేది ఒక చిహ్నంగా ఉన్నట్లే, దానిలో నాలుగు కూడా ఒక చిహ్నముగా, మూడు కూడా ఒక చిహ్నముగా అంతర్భూతమై ఉన్నదని తెలియజేస్తుంది.

ఇటీవలి కాలంలో మేము గుర్తిస్తూ వచ్చిందేమనగా, ప్రకటన గ్రంథము పదునాలుగవ అధ్యాయంలోని మొదటి మరియు రెండవ దూతలు, మొదటి మరియు రెండవ శాపములైన ఇస్లాం సమయ ప్రవచనముచేత శక్తిపొందినవారని, మరియు మూడవ దూత యొక్క శక్తివంతీకరణ 9/11 న జరిగిన మూడవ శాపపు నెరవేర్పుద్వారా సిద్ధించిందని. జోన్స్ చేసిన అన్వయము సూచించేది ఏమనగా, (అతడు నా అంశాన్ని వ్యక్తపరచకపోయినను) ప్రకటన గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని మొదటి కాహళ దూత నుండి ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని మూడవ శాప కాహళము వరకున్న ప్రతి దూత, ప్రకటన గ్రంథము పదునాలుగవ అధ్యాయంలోని మూడు దూతలతో అవిభాజ్యంగా అనుసంధానించబడియున్నాడు. అవి అదే ప్రవచన రేఖలోని చిహ్నములు. ప్రతి దూత ప్రతినిధ్యం వహించే విభిన్న పాత్రలను గ్రహించుటకు వాటిని అట్లాగే గుర్తించవలెను. కాబట్టి, ఏడు సంఘములు, ముద్రలు, కాహళములు ఏడు అనే సంఖ్యను సూచించుటతో పాటు, ఆ ఏడు అనే సమగ్ర చిహ్నార్థక వ్యవస్థలో నాలుగు మరియు మూడు అనే చిహ్నములనుకూడా ప్రతినిధ్యం వహించినట్లే (సంఘములు, ముద్రలు, కాహళములు); ఏడు కాహళ దూతలలో మొదటివానినుండి మూడవ దూతవరకు ఉన్న దూతల శ్రేణిని సమగ్రంగా పరిగణించవలెను. ఇది పదకొండు దూతల ఒక శ్రేణిని సూచించుచున్నది.

ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని మూడు దూతలు, తీర్పు ప్రారంభమును ప్రకటించిన మిల్లరైట్‌ల హెచ్చరిక సందేశమును సూచించుచున్నారు; తదనంతరం, తీర్పు ముగింపును ప్రకటించుచున్న నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క హెచ్చరిక సందేశమును కూడా సూచించుచున్నారు.

ఏడు తూర్యములు సూర్యారాధనను బలవంతపరిచిన జనములపై తీర్పును తీసికొనివచ్చుటకు దేవుడు తన దైవపరిపాలనలో ఉపయుక్తపరచిన శక్తులను సూచించుచున్నవి.

మొదటి నాలుగు తూర్యధ్వనులు క్రీ.శ. 427 నాటికి పాశ్చాత్య రోమా యొక్క క్రమక్రమమైన పతనాన్ని సూచిస్తాయి.

ఐదవదియు ఆరవదియు తూర్పు రోమ సామ్రాజ్య పతనాన్ని 1449 నుండి 1453 వరకు సూచించుచున్నవి.

చివరి మూడు బూరలు మూడు శాపాల ఇస్లాంను సూచిస్తున్నాయి.

ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని దూత క్రీస్తే; ఆరంభమందు ఉద్యమమును శక్తివంతము చేయుటకు ఆయన దిగివచ్చెను, మరియు అంత్యమందు ఉద్యమమును శక్తివంతము చేయుటకు ఆయన ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములో మరల దిగివచ్చెను.

ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమైన తీర్పు ఆరంభములో, 1844 అక్టోబరు 22న ఏడవ తూర్యధ్వని మోగడం ప్రారంభమైంది. యూబిలీ తూర్యధ్వని ప్రాయశ్చిత్త దినమున మోగించబడవలెను. కాబట్టి తీర్పు సమయమున రెండు తూర్యధ్వనులు మోగించబడుచున్నవి; యూబిలీ తూర్యధ్వని మరియు ఏడవ తూర్యధ్వని.

లేవీయకాండములో వెంటనే వచ్చే తదుపరి అధ్యాయంలో పేర్కొనబడిన ఇశ్రాయేలీయుల “ఏడు కాలములు” చెదరగొట్టబడుటకు సంబంధించిన సందర్భము, ప్రాయశ్చిత్త దినమున యోబేలు శంఖధ్వనిని మోగింపవలెననే ఆజ్ఞకు దారితీసే వచనాలలో ప్రతిపాదించబడింది.

ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలో దేశమునకు కలిగియున్న శబ్బతు విశ్రాంతిని భంగపరచినందుకు ఇశ్రాయేలుపై వచ్చిన తీర్పును మిల్లర్ గుర్తించినప్పుడు, ఒక దినము ఒక సంవత్సరమును సూచించును అనే సూత్రమును ఆయన అన్వయించి, ఒక సంవత్సరం మూడు వందల అరవై దినములు అని కనుగొని, ఏడు మార్లు మూడు వందల అరవై అనగా నిబంధనను భంగపరచినందుకు విధించబడిన శిక్ష ఇరవై ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు అని నిర్ధారించాడు. అతడు కనుగొన్న మొదటి ప్రవచన సత్యము ఇదే. మిల్లర్ సేవద్వారా క్రీస్తు ఉంచిన పునాదిని నిర్మించిన సత్యములకు ఇది పునాది. యూబిలీ తూర్యధ్వని విమోచనమునకును స్వాతంత్ర్యమునకును సంబంధించిన ప్రకటనయై యున్నది.

ఏడవ కాహళము మూడవ శ్రమయైన ఇస్లాం.

ఇస్లాం యొక్క ఏడవ బూర అనేది బాహ్య ప్రవచన సత్యం; కాగా యూబిలీ బూర అనేది విశ్వాసముచేత న్యాయపరచబడుట అనే అంతర్గత ప్రవచన సత్యం—అనగా పాపమునుండి విమోచనము; దీన్నే సిస్టర్ వైట్ ప్రకారం నిజస్వరూపములోనున్న మూడవ దూతగా పేర్కొన్నారు. ఏడవ బూర మోగుచున్న కాలమందు, “క్రీస్తు మీలోనున్న మహిమయొక్క నిరీక్షణ” అనే రహస్యం సంపూర్ణమగును, యెందుకనగా క్రీస్తు తన దైవత్వమును నూట నలభై నాలుగు వేల మందియొక్క మానవత్వముతో ఏకీకరించును. అప్పుడు దేవుని ముద్రను పొందువారు, మూడవ శాపముగా సూచింపబడిన హెచ్చరికను, అలాగే మూడవ దూతయొక్క హెచ్చరికను, బూరసందేశముగా ప్రకటించుదురు. యేసు క్రీస్తుకంటె తక్కువ వ్యక్తిత్వముగాని కాని ఆ దూత తన చేతిలో ఒక సందేశముతో దిగివచ్చునప్పుడు, మూడవ శాపము మూడవ దూతయొక్క సందేశమునకు శక్తిని అనుగ్రహించును.

మొదటి మరియు రెండవ శ్రమలకు సంబంధించిన కాలప్రవచనమే మొదటి దూత సందేశానికి శక్తినిచ్చిందని, మరియు మూడవ శ్రమకు సంబంధించిన ప్రవచనమే మూడవ దూత సందేశానికి శక్తినిచ్చిందని మనము గుర్తించినప్పుడు, ఆదివార ఆచరణను బలవంతపరచుటకు ప్రతిస్పందనగా రోముపై తీసికొనివచ్చిన “తీర్పులు”గానే బూరలను మనము గుర్తిస్తున్నాము. ఆ దైవాధీనమైన తీర్పులు, ముఖ్యముగా చివరి మూడు శ్రమబూరలు, ప్రకటన గ్రంథము పదునాలుగవ అధ్యాయంలోని మూడు దూతల హెచ్చరిక సందేశముతో సరిచేరి సమాంతరంగా నిలుస్తాయి. మిల్లరైట్ చరిత్రలో రెండు శ్రమలు మరియు రెండు దూతలు; మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క చరిత్రలో మూడవ శ్రమ మరియు మూడవ దూత. మొదటి మరియు రెండవ దూతల ప్రారంభ చరిత్రలో, తీర్పు ప్రారంభమగుటను ప్రకటించిన సందేశము, మొదటి మరియు రెండవ శ్రమల ఇస్లాం నెరవేర్పు ద్వారా శక్తినొందెను. మూడవ దూత యొక్క అంత్య చరిత్రలో, తీర్పు ముగింపును ప్రకటించిన సందేశము, మూడవ శ్రమ యొక్క ఇస్లాం నెరవేర్పు ద్వారా శక్తినొందెను.

ఆరంభమందును అంత్యమందును కలిగిన శక్తినిచ్చుట ప్రకటన గ్రంథము పది మరియు పద్దెనిమిదవ అధ్యాయముల దూతచే సూచింపబడెను; అతడు “యేసుక్రీస్తు కంటే తక్కువైన వ్యక్తి కాడు.” ఇస్లాము యొక్క బాహ్య సందేశమును, తీర్పు యొక్క అంతర్గత సందేశమును, వరుసగా, మూడవ శాపములోని బాహ్య కాహళముగా గ్రహింపవలెను; మరియు తీర్పు యొక్క అంతర్గత సందేశమే మూడవ దూత యొక్క కాహళము. ఇస్లాము యొక్క బాహ్య కాహళము రెండువేల ఐదువందల ఇరవై సంవత్సరముల ప్రవచనము; మూడవ దూత యొక్క అంతర్గత కాహళము రెండువేల మూడువందల సంవత్సరములు. ఇవి రెండును మృతుల తీర్పు ప్రారంభమున వచ్చి ధ్వనించెను; అలాగే జీవుల తీర్పు ప్రారంభమున మరల వచ్చెను.

ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలోని దూత ఆగస్టు 11, 1840 న ఇస్లాం గురించిన ప్రవచన నెరవేర్పులో దిగివచ్చెను; అలా చేయుటద్వారా, ఆ దూత ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత అవతరణకు, ఇస్లాం గురించిన ప్రవచన నెరవేర్పుతో కూడిన ఒక ప్రతిరూపముగా నిలిచెను. 321 లోని ఆదివార ధర్మశాసన తిరుగుబాటుపై దేవుని తీర్పు, మరల 538 లోనూ, మొదటి ఆరు కాహళములచే సూచింపబడెను; త్వరలో రానున్న ఆదివార ధర్మశాసన తిరుగుబాటుపై ఆయన తీర్పు ఏడవ కాహళముచే సూచింపబడుచున్నది; అదే మూడవ శ్రమ, అలాగే మూడవ దూత కూడాను. అక్టోబరు 22, 1844 న తీర్పు ఆరంభమునకు సంబంధించిన హెచ్చరిక సందేశమును, 9/11 న జీవుల తీర్పుకు సంబంధించిన హెచ్చరిక సందేశమును, రెండింటినీ జోన్స్ ప్రతిపాదించిన క్రమములో ఏడవ దూత శక్తివంతముగా చేసెను. ఎనిమిదవ మరియు తొమ్మిదవ అధ్యాయములలో ఆరు కాహళ దూతలు; ఆ తరువాత పదవ అధ్యాయములో యేసు క్రీస్తు కంటే తక్కువ స్థానముగలవాడు కాని దూత దిగివచ్చును. దూతల క్రమములో ఆయనే ఏడవవాడు; ఆయనను అనుసరించి పదకొండవ అధ్యాయములో మూడవ శ్రమ వచ్చును, అదియే 1844 లో ధ్వనింపబడడం ఆరంభించిన ఏడవ కాహళము; అయితే అది ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని తొమ్మిదవ, పదవ, పదకొండవ దూతలవైపు నడిపించు దూతల శ్రేణిలో ఎనిమిదవదైయున్నది.

మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశాల నుండి వేరుచేయలేము; అయితే దానిని ధర్మభ్రష్టతపై దేవుని తీర్పును ప్రకటించే ఏడు బూరల నుండి కూడా వేరుచేయలేము. ప్రకటన గ్రంథం ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోనున్న తీర్పు యొక్క మొదటి నాలుగు బూరలు, క్రీ.శ. 321లో కాన్స్టంటైన్ జారీ చేసిన మొదటి ఆదివారపు చట్టం తరువాత పాశ్చాత్య రోముకు సంభవించిన క్రమానుగత పతనాన్ని సూచిస్తాయి; మరియు క్రీ.శ. 330లో అతడు సామ్రాజ్యాన్ని తూర్పు మరియు పశ్చిమ భాగాలుగా విభజించిన దశలో అది ఆరంభమైంది.

జాతీయ అపోస్థాస్యము జాతీయ వినాశనమును కలుగజేయు సిద్ధాంతము, పాశ్చాత్య రోమును క్రీ.శ. 476 నాటికి అంత్యస్థితికి చేర్చిన మొదటి నాలుగు కాహళములతో ఆరంభమై, కాన్స్టాంటీను జాతిపై వచ్చినది. తూర్పు రోము క్రీ.శ. 1453లో తన అంత్యానికి వచ్చినప్పటికీ, ప్రవచనార్థముగా అది జూలై 27, 1449న తన జాతీయ స్వాధీనాధికారమును కోల్పోయి యుండెను. ఒకే రాత్రిలో పడగొట్టబడిన బబులోనువలె కాక, పాశ్చాత్యముగాను తూర్పుముగాను ఉన్న రోము తన అంత్యాలకు క్రమక్రమముగా నడిపింపబడెను. క్రీ.శ. 476 నాటికి మొదటి నాలుగు కాహళముల క్రింద జరిగిన పాశ్చాత్య రోము పతనము, యునైటెడ్ స్టేట్స్ నాలుగు కాహళముల క్రింద అనుభవించు పతనమును సూచించుచున్నది; అది ఒక స్థాయిలో క్రీ.శ. 1798లో ఆరంభమై ఆదివార నియమము వరకు కొనసాగే యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క నాలుగు తరములను సూచించుచున్నది. ఆ నాలుగు తరములు అడ్వెంటిజం యొక్క నాలుగు తరములకు సమాంతరములు; అవి ప్రకటన గ్రంథము రెండవ అధ్యాయంలోని మొదటి నాలుగు సంఘములకు, యెహెజ్కేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని క్రమక్రమముగా అధికమగు నాలుగు హేయక్రియలకు, యోవేలు గ్రంథములోని మిడతల నాలుగు తరంగములకు సమాంతరములై యున్నవి.

ఐదవ మరియు ఆరవ బూరలు తూర్పు రోమును కూలదోశాయి; ప్రవచన సంబంధంలో పశ్చిమ రోముతో సంబంధించి తూర్పు రోము రాజ్యాన్ని సూచిస్తుంది. పశ్చిమ రోము సంఘాన్ని సూచిస్తుంది. పశ్చిమ రోము, పూర్వం పశ్చిమ రోము జయింపబడినట్లే, ముందుగా జయింపబడే యునైటెడ్ స్టేట్స్‌నూ సూచిస్తుంది.

మొదటి నాలుగు బూరలు అమెరికా చరిత్రలోని నాలుగు తరాలను సూచిస్తున్నవి; మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ పడిపోయినప్పుడు, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై ఒకటవ వచనంలోని మహిమాన్వితమైన దేశం అప్పుడే కూలిపోయి ఉంటుంది, తదుపరి అడ్డంకి ఐగుప్తు, అది ప్రపంచంలోని మిగిలిన సమస్త జనములకు చిహ్నము. అప్పుడు ఐక్యరాజ్యసమితి, అవే ఆ పది రాజులు, ప్రకటన పదిహేడవ అధ్యాయంలో చెప్పినట్లు, ‘కొద్దికాలము—ఒక గంట’ కొరకు తమ ఏడవ రాజ్యమును పాపసత్త్వమునకు అప్పగించుటకు ఒప్పుకొందురు. ఇది హెరోదు జన్మదిన విందులో సంభవించును, అతడు తన రాజ్యంలో సగభాగమును ప్రతిజ్ఞ చేసినప్పుడు. హెరోదు జన్మదిన విందులో, ఆ గంటలో గోడల సున్నంపైన చేతివ్రాత ప్రత్యక్షమగును, బెల్షజ్జరు హతుడగును. ఆ గంట ఆదివార ధర్మశాసనమునొద్దకు వచ్చి, మానవ కృపాకాలము ముగిసేవరకు కొనసాగును. ఏడవ రాజ్యము 1453 సంవత్సరంలో కూలిపోయిన కాన్స్టాంటినోపిల్ గోడల విధ్వంసముచే ముందుగా సూచింపబడిన ప్రకారము జయించబడును. యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని ఆదివార ధర్మశాసనము, 1449చే ముందుగా సూచింపబడిన దానినుండి, 1453లో కాన్స్టాంటినోపిల్ పతనము వరకు, చిహ్నార్థకముగా నాలుగు సంవత్సరములు. పాపసత్త్వము 1798లో తన ప్రాణాంతక గాయమును పొందెను.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభయ్యవ వచనంలో, అంత్యకాలమునందు 1798లో పాపపీఠము పడిపోయెను. తరువాత అంత్యకాలమునందే, 1989లో దక్షిణదేశపు రాజు పడిపోయెను. నలభై ఒకటవ వచనంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ పడిపోవును; నలభై రెండవ వచనంలో ఐగుప్తు పడిపోవును; నలభై ఐదవ వచనంలో పాపపీఠము తన రెండవదియు అంతిమమునైన పతనమునకు చేరును.

నలభై ఒకటవ వచనంలోని యునైటెడ్ స్టేట్స్‌ పతనం (అబద్ధ ప్రవక్త) 1449 ద్వారా మాదిరిగా సూచించబడెను; నలభై రెండవ వచనంలోని ఈజిప్టు పతనం (అజగరము) 1453 ద్వారా మాదిరిగా సూచించబడెను; మరియు పాపస్వామ్యము (మృగము) సహాయపడువారెవ్వరూ లేక తన అంత్యమునకు వచ్చును; ఇది 1798 ద్వారా మాదిరిగా సూచించబడెను. అబద్ధ ప్రవక్తయును అజగరమును తూర్యాధికార శక్తులచేత దించివేయబడుదురు; మృగమైతే అజగరాధికార శక్తిచేత దించివేయబడును.

నాలుగు సంఖ్య ఒక రాజ్య విఘటనకు చిహ్నము. అలెగ్జాండరు రాజ్యం నాలుగు రాజ్యములుగా విచ్ఛిన్నమైపోయెను; ఐగుప్తు నాల్గవ తరములో ఎర్ర సముద్రమందు కూలిపోయెను; యెహెజ్కేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని నాల్గవ హేయకార్యములో ఇశ్రాయేలు సూర్యునికి నమస్కరించుచున్నది. భూమి మృగములోని రెండు కొమ్మలలో ప్రొటెస్టాంటిజము మరియు రిపబ్లికనిజము యొక్క నాలుగు తరములు 1798లో ఆరంభమై, ఆ రెండు కొమ్మలకును త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టముతో ముగిసెదరు. యెరూషలేముమీద యెహెజ్కేలు పేర్కొన్న నాలుగు ఘోర తీర్పులు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలమీదనున్న నాలుగు తీర్పులను దృష్టాంతపరచుచున్నవి; మరియు బైబిల్ ప్రవచనములోని ఆరవ రాజ్యముమీదనున్న ఆ నాలుగు తీర్పులు, బైబిల్ ప్రవచనములోని ఏడవ రాజ్యము సంఘము–రాష్ట్ర సంబంధములో పాపసత్వమునకు తమ రాజ్యములో సగభాగము అప్పగించుటకు సమ్మతించిన 1449 నుండి 1453 వరకు గల ఆ నాలుగు సంవత్సరములకు మాదిరియై నిలుచుచున్నవి; ఆ సంబంధముమీద తూరు వేశ్య పరిపాలించుచున్నది.

1449 నుండి 1453 వరకున్న ఆ నాలుగు సంవత్సరాలు ఆదివారపు ధర్మశాసన సమయమందు ఏడవ రాజ్యపు పతనాన్ని సూచించుచున్నవి; అలాగే అవే, ఆదివారపు ధర్మశాసనం నుండి కృపాకాల ముగింపు వరకు ఎనిమిదవ రాజ్యపు పతనకాలాన్ని కూడ సూచించుచున్నవి. లోకమైయున్నది గాను, పాపాసనానికి అప్పగింపబడిన అజగరమైయున్నది గాను చెప్పబడిన ఐగుప్తు జయింపబడుట, 1449 నుండి 1453 వరకున్న ఆ నాలుగు సంవత్సరములచే సూచింపబడిన కాలారంభమందలి ఒక ఫ్రాక్టల్. దీనివలన ఆదివారపు ధర్మశాసన సమయమందు కాన్స్టాంటినోపుల్ పతనము గుర్తింపబడుచున్నది; మరల మిఖాయేలు లేచినప్పుడు కూడ అదే గుర్తింపబడుచున్నది. మిఖాయేలు లేచినప్పుడు, ప్రేరణ ప్రకారము, ఆ నాలుగు దూతలు సంపూర్ణముగా విడుదల చేయబడుదురు.

అలెగ్జాండర్ రాజ్యపు నాలుగు విభాగాలు, పశ్చిమ రోముపై నాలుగు బూరలు, తూర్పు రోముపై విడుదల చేయబడిన నాలుగు గాలులు, యెరూషలేముపై వచ్చిన నాలుగు ఘోర తీర్పులు, సహాయపడువాడు ఎవరూ లేకుండానే పాపాసీ తన అంత్యానికి చేరుకొనునప్పుడు విడుదల చేయబడిన నాలుగు గాలులు. ఈ విధంగా ప్రతిపాదించబడిన ఈ ప్రవచనాత్మక చిహ్నాలను ముందుంచుకొని, త్వరలో రానున్న ఆదివార ధర్మశాసనమునకు దానిని అన్వయించే సందర్భంలో రెండవ శాపమును పరిశీలిద్దాం.

1439లో, ఫ్లోరెన్స్ మండలిలో (ఫ్లోరెన్స్ ఐక్యము అని కూడా పిలువబడును), తూర్పు ఆర్థడాక్స్ సంఘపు ప్రతినిధులు (బైజాంటైన్ చక్రవర్తి జాన్ VIII పాళయోలోగోస్ మరియు కాన్స్టాంటినోపుల్ పితామహుని నాయకత్వంలో) రోమన్ కాథలిక్ సంఘముతో ఐక్యమునకు సంబంధించిన ఒక అధికారిక శాసనముపై సంతకం చేసిరి. వారు రోమా పోపును సమస్త సంఘమునకు అధిపతిగా (సర్వోన్నత అధికారిగా) గుర్తించుటకు సమ్మతించిరి.

చక్రవర్తి మరియు పితామహుడు నైసీనా విశ్వాసప్రకటనలోని “ఫిలియోక్వే క్లాజ్”ను అంగీకరించారు; అది నైసీనా విశ్వాసప్రకటనకు చేర్చబడిన ఒక అదనం, మరియు పరిశుద్ధాత్మ తండ్రి నుండి మరియు కుమారుని నుండి ప్రవహించుచున్నాడని పేర్కొంటుంది. నైసీనా విశ్వాసప్రకటన కాథలిక విశ్వాస చరిత్రలో అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదియు విస్తృతంగా వినియోగింపబడుచున్న విశ్వాస ప్రకటనలలో ఒకటి. నైసీనా విశ్వాసప్రకటన కాథలిక మతంలోని మూలభూత విశ్వాసాల అధికారిక సంగ్రహం. యేసు క్రీస్తు ఎవరో గూర్చిన సత్యాన్ని సమర్థించుటకై అది మొదట రచించబడింది. క్రీస్తుశకం 325లో, ఆరియుస్ అనే యాజకుడు యేసు దేవపితచే సృష్టింపబడ్డవాడని, మరియు సంపూర్ణ దేవుడు కాదని బోధించినందున, ఒక గొప్ప వివాదం ఉద్భవించింది.

సామ్రాట్ కాన్స్టాంటైన్ ఈ సమస్యను పరిష్కరించుటకై నైసియాలోని మొదటి మహాసభను ఆహ్వానించాడు. ఆ మహాసభ యేసు సంపూర్ణంగా దేవుడే అని, తండ్రితో “ఒకే స్వరూపముగలవాడు” అని దృఢంగా స్థిరపరచింది. అనంతరం క్రీ.శ. 381లో కాన్స్టాంటినోపుల్ మహాసభలో ఆ విశ్వాసప్రకటన విస్తరించబడింది. ఈ సందర్భంలో గమనింపదగినది ఏమనగా, నైసియా విశ్వాసప్రకటన చరిత్రలో మొదటి కాన్స్టాంటైన్ కాలంలో స్థాపించబడెను; మరియు అది తూర్పు బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యపు చివరి చక్రవర్తి అయిన పదకొండవ కాన్స్టాంటైన్, అనగా చివరి కాన్స్టాంటైన్, చరిత్రలోను ఒక విషయముగా నిలిచెను. మొదటివాడైన మహా కాన్స్టాంటైన్ బైబిలు ప్రవచనమందు పునఃపునః ఒక విషయవస్తువుగా ప్రతిపాదించబడుతున్నాడు. అతడు తూర్పు సామ్రాజ్య ఆరంభకాలపు పాలకుడు; అందువల్ల తూర్పు సామ్రాజ్యాంత్యకాలపు పాలకునికి ప్రతిరూపముగా నిలుచున్నాడు. నైసియా విశ్వాసప్రకటన ఆరంభ మరియు అంత్య చరిత్రల రెండింటిలోను ఒక అంశమై యున్నదనే వాస్తవాన్ని, ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా సూత్రాన్ని వారు గ్రహించిన యెడల, ప్రవచన విద్యార్థి తప్పక గమనించవలెను.

381వ సంవత్సరంలో, నైసియా విశ్వాసప్రకటనను పర్గటరీ సిద్ధాంతం, యూకారిస్టు సిద్ధాంతం, అలాగే యూకారిస్టు కొరకు పులియనిలేని రొట్టె వినియోగాన్ని—అది లాటిన్ ఆచారం—అంగీకరించుటతో సవరించబడెను. 381 విశ్వాసప్రకటన మూలపాపమును మరియు పరలోకజీవితమును గూర్చిన కాథలికుల అవగాహనను కూడ అంగీకరించెను. అది ఈ ముఖ్యమైన వాక్యముతో ముగిసెను: “పవిత్ర అపోస్తలిక సింహాసనమును మరియు రోమన్ పోంటిఫ్ సమస్త లోకముపై ప్రాముఖ్యాధికారమును కలిగియుండి, క్రీస్తునకు యథార్థ ప్రతినిధియై ఉన్నాడని మేము కూడ నిర్వచించుచున్నాము.”

ఫ్లోరెన్స్ కౌన్సిల్‌లో మరొక నవీకరించబడిన సంచిక 1439 జూలై 6న సంతకం చేయబడింది; ఇది 1453లో కాన్‌స్టాంటినోపుల్ ఒట్టోమన్ తుర్కుల చేతిలో పతనమవుటకు 14 సంవత్సరాల ముందుగా జరిగింది. ఆ ఐక్యం తీవ్రమైన రాజకీయ ఒత్తిడిలో సంతకం చేయబడింది. ముందుకు దూసుకొస్తున్న ఒట్టోమన్‌లకు వ్యతిరేకంగా పాశ్చాత్య దేశాల నుండి సైనిక సహాయం పొందుటకు బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం అత్యంత ఆత్రుతతో ఎదురు చూచుచుండెను. గ్రీకు ప్రతినిధులు తమ స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆ ఒప్పందం తూర్పుననున్న పూజారులలోను, సన్యాసులలోను, సాధారణ ప్రజలలోను మెజారిటీచే తీవ్రంగా తిరస్కరించబడింది. దానిపై సంతకం చేసిన బిషప్పులలో ఎక్కువమంది తరువాత తమ మద్దతును ఉపసంహరించుకున్నారు. ఆ ఐక్యం ఎప్పుడూ పూర్తిగా అమలులోకి రాలేదు; తదనంతర సంవత్సరాల్లో తూర్పు ఆర్థడాక్స్ చర్చి దానిని అధికారికంగా తిరస్కరించింది. 1453లో కాన్‌స్టాంటినోపుల్ పతనమయ్యే సమయానికి, ఆ ఐక్యం అప్పటికే కార్యరూపంలో పూర్తిగా కూలిపోయింది. గాఢమైన తాత్త్విక, సాంస్కృతిక, మరియు ప్రజాభిమాన ప్రతిఘటన కారణంగా విఫలమైన ఒక రాజకీయ ఐక్యంగా చరిత్రకారులు దానిని తరచుగా వర్ణిస్తారు.

క్రీ.శ. 325లో జరిగిన నికేయా తొలి సంఘసభలో నికేయా విశ్వాసప్రకటన స్వీకరించబడింది. ఇది క్రీ.శ. 330 సంవత్సరానికి ఐదు సంవత్సరాల ముందు చోటుచేసుకున్నదిగా గుర్తించబడుతుంది; ఆ సంవత్సరములో దానియేలు 11:24లో “కాలము”గా సూచింపబడిన 360 సంవత్సరాలు ముగిశాయి.

క్రీపూ. 31వ సంవత్సరం మరియు క్రీశ. 330వ సంవత్సరం రెండూ దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని ఇరవైఏడవ మరియు ఇరవై తొమ్మిదవ వచనాలలో పేర్కొనబడిన “నియమిత కాలమును” సూచిస్తున్నవి.

తూర్పు రోము యొక్క ప్రవచనరేఖకు ఆరంభం (330) మరియు అంత్యం (1449–1453) మొదటి మరియు చివరి చక్రవర్తి అయిన కాన్స్టాంటైన్ చేత ప్రతినిధిత్వం చేయబడుతున్నాయి. బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యమని పిలువబడే తూర్పు రోము యొక్క ప్రవచనరేఖకు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా, క్రీస్తుపూర్వం 31లో ఆక్టియం యుద్ధం నుండీ క్రీస్తుశకం 330 సంవత్సరము వరకు పరమాధికారంతో పాలించిన మూడు వందల అరవై సంవత్సరాల సామ్రాజ్య రోము ముగింపుతోను, ఆపై 1453 వరకు కొనసాగిన దానితోను అనుసంధానించబడియున్నది. క్రీస్తుపూర్వం 31లో ఆక్టియం యుద్ధానికి ముందు మార్క్ ఆంటోనీ మరియు ఆగస్టస్ సీజర్ ఒకే బల్లయొద్ద అసత్యములు పలికిరి, అయితే అవి సఫలముకాలేదు. 330 సంవత్సరానికి ముందు, 325లో నైసీయ విశ్వాసప్రకటన ఆమోదించబడెను. 1453 సంవత్సరానికి ముందు, అదే నైసీయ విశ్వాసప్రకటన యొక్క సవరించబడిన రూపం ఆమోదించబడెను. క్రీస్తుపూర్వం 31కు ముందు ఇద్దరు రాజకీయ వ్యక్తులు ఒకే బల్లయొద్ద అసత్యములు పలికిరి. 325లో ఆధ్యాత్మిక అసత్యములు ఒకే బల్లయొద్ద పలుకబడెను. ఆ రెండు సాక్షులు 1439లో ఫ్లోరెన్స్ సభలో ఆమోదించబడిన రాజకీయ మరియు ఆధ్యాత్మిక అసత్యములను గుర్తించుచున్నవి. నైసీయ విశ్వాసప్రకటన యొక్క ఆ సవరించబడిన రూపము “డిక్రీ ఆఫ్ యూనియన్” అని పిలువబడెను.

ఒకే బల్లయొద్ద జరిగిన అబద్ధాల తొలి మార్గచిహ్నం క్రీస్తుపూర్వం 31 కంటే ముందే సంభవించింది; అది పౌరాణిక రోములోని రెండు రాజకీయ వర్గాల మధ్య జరిగింది. ఆ అబద్ధాలకు నియమించబడిన కాలము క్రీస్తుపూర్వం 31; అది ఈజిప్టును సూచించే ఒక పురుషుడు మరియు ఒక స్త్రీల సమాఖ్యకు విరోధముగా రోమును సూచించే ఆగుస్తును కలిగియుండెను. రెండవ అబద్ధాల సమూహం 325లో జరిగింది, మరియు దానికి నియమించబడిన కాలము 330. మూడవ అబద్ధాల సమూహం 1439లో జరిగింది, మరియు దానికి నియమించబడిన కాలము 1449–1453. 1439లో బల్లయొద్ద ఉన్నవారు పశ్చిమ మరియు తూర్పు రోములను సూచించిరి; అందులో తూర్పు రోము ఒక రాజకీయ లక్ష్యాన్ని సాధించుటకై, ఒక మతసంబంధ వాదనను అంగీకరించెను. క్రీస్తుపూర్వం 31, దాని తరువాత 330, ఆపై 1453 — ఇవి రోము రేఖకు త్రివిధ అన్వయాన్ని సూచించుచున్నవి.

మార్క్ ఆంటోనీ మరియు క్లియోపాత్రల కూటమి యొక్క రాజకీయ ముప్పు, క్రీ.శ. 325లో ఆర్యనిజం అనే విపరీతబోధ యొక్క ఆత్మీయ ముప్పుకు ప్రతిరూపమై నిలిచింది; అది తిరిగి క్రీ.శ. 1439లో ఇస్లామీయ టర్కుల రాజకీయ మరియు మత సంబంధమైన ముప్పుకు ప్రతిరూపమైంది.

నైసియా విశ్వాసప్రకటనలోని సిద్ధాంతాలు అబద్ధాలు, వాటిలో ఏమాత్రమూ సత్యం లేదు. 1439 జూలై 6న ఫ్లోరెన్స్ సమితిలో సంతకం చేయబడిన పత్రాన్ని “ఐక్య ప్రకటన” అని పిలిచారు; అది అదే అబద్ధాలను, వాటికన్నా మరిన్ని కూడా ప్రతినిధ్యం చేసింది. 1439లో ప్రతినిధులు కాన్స్టాంటినోపుల్‌కు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, వారికి కోపం మరియు ద్రోహారోపణలతో స్వాగతం లభించింది. అప్పుడు ఈ మాట విస్తృతంగా ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది: “పోప్ యొక్క మైటరు కంటే టర్కీ తలపాగా మేలే.”

ఈ సంఘం ప్రధానంగా బైజాంటైన్ చక్రవర్తికి ఒట్టోమాన్లకు వ్యతిరేకంగా పాశ్చాత్య సైనిక సహాయం అత్యవసరంగా అవసరమైనందున కుదిరింది. అయితే, సైనిక సహాయం చాలా తక్కువగానే (లేదా అసలే) రానున్నదని స్పష్టమైన వెంటనే, ఆ సంఘానికి ఉన్న మద్దతు ఆవిరైపోయింది. 1450–1451లో, అనేక ప్రాచ్య సినోడ్లు ఆ సంఘాన్ని తిరస్కరించాయి; 1453లో కాన్స్టాంటినోపుల్ పతనమైన తరువాత, ఆ సంఘం పూర్తిగా విసర్జించబడింది. ఫ్లోరెన్స్ సంఘ డిక్రీ యొక్క అంతిమ ఫలితాన్ని ప్రాచ్య ఆర్థడాక్స్ సంఘం విఫలమైనదిగాను తిరస్కరించబడినదిగాను ఉన్న ఒక కౌన్సిల్‌గా పరిగణిస్తుంది. దానిని చెల్లుబాటు అయ్యినదిగా గుర్తించదు. అయితే రోమన్ కాథలిక్ సంఘం మాత్రం దానిని ఇప్పటికీ చెల్లుబాటు అయ్యిన ఒక విశ్వసభగా పరిగణిస్తుంది.

రెండవ శాపమునకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు మూడవ శాపముని చరిత్రలో ఏ విధంగా పునరావృతమవుతున్నవో గ్రహించుటకు అవసరమైన తార్కిక పునాదిని మేము స్థాపిస్తున్నాము. మొదటి శాపమునకు సంబంధించిన నూట యాభై సంవత్సరాల ప్రవచనం 1299 జూలై 27న ప్రారంభమై, 1449 జూలై 27న ముగిసింది.

కాన్‌స్టాంటైన్ XI పలైలోగోస్ 1404లో జన్మించి, 1449 జనవరి నుండి 1453 మే 29 వరకు పాలించాడు. అతడు 1,100 సంవత్సరాలకు పైగా నిలిచిన తూర్పు రోమన్ (బైజాంటైన్) సామ్రాజ్యపు అంతిమ చక్రవర్తి. 1453లో ఒట్టోమన్ ముట్టడి సమయంలో, మెహ్మెద్ II యొక్క 80,000కు మించిన సైన్యానికి ఎదురు కేవలం సుమారు 7,000 నుండి 8,000 మంది రక్షకులతోనే కాన్‌స్టాంటినోపుల్ రక్షణను అతడు ధైర్యంగా నడిపించాడు. 1453 మే 29న కాన్‌స్టాంటినోపుల్ చివరకు పడిపోయినప్పుడు, అతడు నగర ప్రాకారాలపై యుద్ధం చేస్తూ మరణించాడు. అతని దేహం ఎప్పటికీ నిర్ణయాత్మకంగా గుర్తింపబడలేదు. అతని మరణం రోమన్ సామ్రాజ్యానికి అంత్యాన్ని సూచించింది (క్రీ.పూ. 27లో ఆగస్టస్ స్థాపించిన సామ్రాజ్యానికి చివరి ప్రత్యక్ష వారసత్వ-కొనసాగింపుగా ఉన్నది అదే).

గ్రీకు చరిత్రలోను ఆర్థడాక్స్ సంప్రదాయంలోను ఆయనను ఒక వీరపురుషునిగా స్మరించుదురు — పురాణగాథల్లో ఆయనను తరచుగా “మార్బుల్ చక్రవర్తి” అని పిలుచుదురు (ఒక రోజు కాన్స్టాంటినోపుల్‌ను రక్షించుటకు ఆయన తిరిగి వచ్చెదననే విశ్వాసం).

జాన్ VIII పాళయోలొగోస్ (1392–1448) 1425–1448 కాలంలో పరిపాలించిన చివరి నుండి రెండవ బైజాంటైన్ చక్రవర్తి. ఆయన చక్రవర్తి మానుయేల్ II పాళయోలొగోస్ యొక్క జ్యేష్ఠ కుమారుడు, కాన్స్టాంటైన్ XI యొక్క అన్న. జాన్ VIII తన పరిపాలనలో ఎక్కువ భాగాన్ని మరణాసన్న స్థితిలో ఉన్న బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యాన్ని ఒట్టోమాన్ల నుండి రక్షించుటకు అత్యంత ఆతురతతో కృషి చేస్తూ గడిపాడు. 1439లో ఆయన స్వయంగా ఇటలీకి ప్రయాణించి, ఫ్లోరెన్స్ మహాసభకు అధ్యక్షత వహించాడు; అక్కడ ఆయన మరియు తూర్పు ఆర్థడాక్స్ ప్రతినిధి వర్గం తాత్కాలికంగా రోమన్ కాథలిక్ చర్చితో మళ్లీ ఏకమగుటకును, పోప్‌ను చర్చికి అధిపతిగా అంగీకరించుటకును సమ్మతించారు. కాన్స్టాంటైన్ ది గ్రేట్ కూడా నైసియా మహాసభకు అధ్యక్షత వహించాడు. పాపసభతో ఈ ఐక్యం టర్కులపై పాశ్చాత్య సైనిక సహాయాన్ని తెచ్చిపెడుతుందని జాన్ VIII ఆశించాడు; అయితే ఆ ఐక్యం కాన్స్టాంటినోపుల్‌లో తిరిగి వచ్చిన తరువాత అత్యంత అప్రీతికరమై, చివరికి విఫలమైంది. జాన్ VIII 1448లో (సహజ కారణాలవల్ల) మరణించాడు; అది 1453లో కాన్స్టాంటినోపుల్ పతనమగుటకు కేవలం అయిదేండ్ల ముందుగా జరిగింది. తరువాత ఆయన సహోదరుడు కాన్స్టాంటైన్ XI చక్రవర్తిగా అయ్యి, నగరాన్ని రక్షిస్తూ మరణించాడు.

1448లో జాన్ VIII మరణించినప్పుడు, అతని సహోదరుడు కాన్‌స్టాంటైన్ XI వారసునిగా ఎన్నుకోబడ్డాడు. 1448 నాటికి బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం ఒక అత్యల్ప వశరాజ్యంగా మారిపోయి ఉండెను; కాన్‌స్టాంటినోపుల్ సింహాసనంపై ఎవరు ఆసీనులవుదురు అన్న విషయములో ఒట్టోమన్‌లకు గణనీయమైన ప్రభావం ఉండెను. 1449 జూలై 27న, బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యపు అంత్యకాల సంవత్సరాలలో ఒక అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన రాజకీయ సంఘటన సంభవించింది. బైజాంటైన్ చక్రవర్తి జాన్ VIII పలైయోలోగోస్ అంతకుముందే 1448లో మరణించి ఉండెను. అతని సహోదరుడైన కాన్‌స్టాంటైన్ XI పలైయోలోగోస్ (చివరి చక్రవర్తి) కాన్‌స్టాంటినోపుల్‌లో చక్రవర్తిగా ప్రకటించబడ్డాడు. అయితే, కాన్‌స్టాంటైన్ XI అధికారికంగా సింహాసనారోహణ చేయుటకు ముందుగా, అతడు ఒట్టోమన్ సుల్తాను (మురాద్ II) యొద్దకు రాయబారులను పంపి, పాలించుటకు అనుమతి కోరెను. సుల్తాను ఆ అనుమతిని ప్రసాదించెను; ఆ తరువాత మాత్రమే కాన్‌స్టాంటైన్ XI అధికారికంగా కిరీటధారణ చేసి చక్రవర్తిగా గుర్తింపబడెను. ఈ కార్యం బైజాంటైన్ స్వాతంత్ర్యాన్ని స్వచ్ఛందంగా సమర్పించినదిగా పరిగణించబడెను. మొదటిసారిగా, ఒక బైజాంటైన్ చక్రవర్తి తాను ఒట్టోమన్ టర్కుల అనుమతిచేతనే పాలించుచున్నానని బహిరంగముగా అంగీకరించాడు. కేవలం నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, 1453లో, కాన్‌స్టాంటినోపుల్ ఒట్టోమన్‌ల చేతికి పడిపోయెను.

1449 జూలై 27 తర్వాత మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు మరియు పదిహేను దినములు గడిచిన అనంతరం, 1840 ఆగస్టు 11న, టర్కులు ఐగుప్తు నుండి రక్షణను కోరుచు నాలుగు మహా యూరోపీయ అధికారాలకు లోబడిరి; ఈ విధముగా గంట, దినము, నెల, సంవత్సరమనే ప్రవచనము నెరవేరెను. సమీపముగా రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసనమునకు మొదటి మరియు రెండవ శాపములను అన్వయింపవలసిన తార్కిక క్రమాన్ని మేము ఇప్పుడు స్థాపించియున్నాము. నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి ప్రతీకగా పేతురు మూడవ దూతయొక్క ఉద్యమాన్ని సూచించుచున్నాడు; విలియం మిల్లర్ మొదటి మరియు రెండవ దూతలలోనున్న ఉద్యమాన్ని సూచించుచున్నాడు. ఈ రెండు ఉద్యమములును “తాళములు”తో సంబంధించియున్నవి.

రాబోయే వ్యాసంలో నినెవె యుద్ధాన్ని, అగాధకూపాన్ని మాత్రమే తెరచే “తాళంచెవి”గా కాక, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయమంతటి సాక్ష్యాన్ని సంపూర్ణ క్రమంలో సరిచేసే ప్రవచనాత్మక తాళంచెవిగా మనము పరిశీలించుదుము. మిల్లర్ స్వప్నంలో పెట్టెకు అమర్చబడియున్న “తాళంచెవి” మిల్లర్ యొక్క బైబిల్ అధ్యయన విధానమే. మూడవ దూత చరిత్రలోని “వరుసపై వరుస” విధానముతో కూడిన మిల్లరైట్ చరిత్రకు సంబంధించిన ప్రమాణ వాక్యాల సమన్వయం, ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంలోని తాళంచెవికి, నలభయ్యవ వచనపు బాహ్య సందేశంలోని గూఢ చరిత్రను విప్పి క్రమబద్ధపరచుటకు అనుమతించే తాళంచెవియై యున్నది.

మన పరిశీలనలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.