యోవేలు గ్రంథము మరియు లయోదికీయ సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ చర్చి - సంఖ్య 14

‘దేవుని అద్భుత కార్యముల’ చరిత్ర, ‘ఎంతకాలము?’ అనే ప్రవచనాత్మక ప్రశ్న ద్వారా కూడా ప్రతినిధానించబడుతుంది. ఆ రెండిటిలోను, ఇంకా అనేక ఇతర చిహ్నాలలోను ప్రతినిధానించబడిన ఆ చరిత్ర, లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించే కాలాన్ని సూచిస్తుంది. ఆ కాలంలో సత్యమైన అంత్య వర్ష సందేశము మరియు అనేక ఇతర తప్పుడు అంత్య వర్ష సందేశముల విషయమై వివాదము నెలకొంటుంది. నిజమైన అంత్య వర్ష సందేశము ఒక్కటే. దేవుడు తన అద్భుత కార్యములు ఆచరించే పవిత్ర చరిత్ర యొక్క కథాసూత్రం యోవేలు గ్రంథపు సందర్భంలో ఉంచబడింది; అక్కడ ‘కొత్త ద్రాక్షారసం’ ఒక వర్గము నుండి తీసివేయబడుతూ, మరొక వర్గంపై పోయబడుచున్నది.

యోవేలు గ్రంథములో గమనించదగిన కొన్ని వ్యతిరేకతలు ఉన్నవి. ‘దృష్టాంతము’ అనే పదమునకు మూలార్థము ‘పక్కపెట్టు’ అనెదే; కాబట్టి అది స్వభావతః రెండు వర్గముల మధ్య ఒక వ్యతిరేకతను సూచించును. మేము యోవేలు గ్రంథములోని కొన్ని ‘వ్యతిరేకతలను’ ఇంతకుముందే సూచించితిమి; అందులో, యెరూషలేమును పాలించు మదోన్మత్తులు ధరిస్తున్న గర్వకిరీటము, మహిమకిరీటము ధరించువారితో విరుద్ధముగా నిలుచునదని చూపించితిమి. ఆనందమనే సంకేతము లజ్జపడుటకు విరుద్ధమైనదే గాని దానికే సమాంతరమైన ప్రతితుల్యం అని మేమింకా వివరింపలేదు; అయితే అట్లే ఉన్నది, దానిని చూపించుటకు మేము ఉద్దేశించియున్నాము. ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా విషయము కూడ యోవేలు గ్రంథములో ఉన్నది; అదేవిధముగా, ప్రథమము అంతిమమును చిత్రీకరించును అనే సూత్రము అపొస్తల కార్యముల గ్రంథములో పేతురు చేసిన రెండు ప్రసంగములచేతను ధృవీకరింపబడెను.

అపొస్తలుల కార్యములు రెండవ అధ్యాయములో వర్ణించబడినవి పెంటెకోస్తు దినమున ఉదయం తొమ్మిది గంటలకు (మూడవ గంట) జరుగుతాయి; మూడవ అధ్యాయములో సూచించబడిన సమయం తొమ్మిదవ గంట (మధ్యాహ్నం మూడు గంటలు), అనగా సాయంకాల బలియర్పణ సమయం. రెండవ అధ్యాయములో పేతురు ప్రకటించిన సందేశము ఒక వ్యక్తిగత గృహమునందలి పైగదిలో ప్రకటించబడింది; కానీ మూడవ అధ్యాయములో అతని ప్రవచనము ఆలయంలో ప్రసంగించబడింది. ఈ రెండింటిని రెండుసమావేశములలోనూ వినిపించిన పశ్చాత్తాప పిలుపు అనుసంధానిస్తుంది. అదే సందేశము రెండు భౌగోళిక స్థలములలో వినిపించబడింది—ఆ రెండు స్థలములు ప్రాకార ప్రాంగణము మరియు ఆలయము మధ్య విభజింపబడిన పెంటెకోస్తు సందేశములోని రెట్టింపు అనే చిహ్నాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయి. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో యోహానుకు ఆలయమును కొలవుమని, అయితే ప్రాకార ప్రాంగణమును విడిచివేయుమని చెప్పబడింది; ఎందుకనగా అది అన్యజనులకు అప్పగింపబడెను.

అట్లు, ఆ రెండు ప్రసంగాల ద్విరావృత్తి, అలాగే ఆ ప్రసంగాలు నిర్వహింపబడిన స్థలాల విభజన, యోవేలు గ్రంథములోని తరువాతి వానకు రెండు శ్రోతల వర్గాలను గుర్తిస్తుంది. ఒక వర్గం దేవాలయము వెలుపలనున్న అన్యజనులు; మరియొక వర్గం దేవాలయములోనున్న యూదులు. జీవులపై జరిగే తీర్పులో దేవుని ఇల్లు ముందుగా తీర్పు పొందుతుంది; కాబట్టి 9/11 నుండి ఆదివార చట్టము వరకు దేవాలయము విచారింపబడుతుంది, మరియు ఆదివార చట్టము నుండి మానవుల కృపాకాలము ముగిసే వరకు అన్యజనులు విచారింపబడుతారు. ఆ తీర్పు, యోవేలు గ్రంథములో ప్రతిపాదించబడిన తరువాతి వానను పేతూరు గుర్తించిన ఆ కాలములోనే జరుగుతుంది. అపొస్తలుల కార్యములు గ్రంథము రెండవ, మూడవ అధ్యాయములలో ప్రదర్శింపబడిన ప్రాంగణము (అన్యజనులు) మరియు దేవాలయము (దేవుని సంఘము) మధ్యనున్న విభజనే, యోవేలు గ్రంథములో ముందటి వాన మరియు తరువాతి వాన మధ్యనున్న భేదమూ అయింది. ముందటి వాన 9/11 న వచ్చి, దేవుని దేవాలయము విచారింపబడుచుండగా కుమ్మరింపబడుతుంది. ఆ ప్రక్రియ ముగియగానే తరువాతి వాన ప్రాంగణములోనున్న అన్యజనులపై కుమ్మరింపబడుతుంది.

ప్రస్తుతం నా ఉద్దేశం ఆనందము మరియు లజ్జపడుట మధ్యనున్న ప్రవచనాత్మక భేదాన్ని నిర్ధారించడం కాదు; అయితే ఆ వచనము పిమ్మటివాన సందేశం నిమిత్తము దేవుని ప్రజలకు ‘హర్షించుడి’ అని ఆజ్ఞాపిస్తోంది. పిమ్మటివాన సందేశము దేవుని ప్రజలలో ప్రవచనాత్మక ఆనందాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది. ఇట్లు చెప్పిన తరువాత, ఆది వాన తరువాత పిమ్మటివాన వచ్చుట అనే విషయం, పక్కనపెట్టబడినను విస్మయించబడిన తడబడుటకు రాయి అనే దానికి ఒక చిత్రీకరణగా నిలుస్తుంది. చివరికి శిరశిలగా మారే కోణశిల అనే ప్రతీకయే దేవుని దృష్టిలోనూ ఆయన ప్రజల దృష్టిలోనూ ఆశ్చర్యకరమైనది.

ఆ అద్భుత శిల ప్రవచనపు ఆల్ఫా-ఒమెగాకు ప్రతీకగా నిలేస్తుంది. ప్రవచనపరమైన ప్రయోగార్థంలోనున్న ఈ ఆల్ఫా-ఒమెగా సూత్రాన్ని, ఆల్ఫా-ఒమెగా స్వయంగా తన వాక్యమందు పునఃపునః గుర్తింపజేయుచున్నాడు; ఆయనే వాక్యము. అందుచేత, ఈ సూత్రముపై ప్రత్యక్షపరచబడినదంతయు మనకును మన సంతానమునకును నిత్యమునకు ప్రత్యక్షపరచబడియున్నది. 1863 సంవత్సరము బైబిలు ప్రవచనమునకు శిరోశిలయైయున్నది; అలాగే 1844 నుండి 1863 వరకు ఉన్న మూడవ దూతయొక్క కాలమునకు కూడ అది శిరోశిలయే. 1844 ఆ కాలమునకు పునాది-శిల, 1863 శిరోశిల. 1844 నుండి 1863 వరకు కాలము, 538 నుండి 1798 వరకు ఉన్నదంతే స్థాపితమైన ప్రవచనకాలము. దేవుడు స్థాపించిన దానిని మనుష్యులు తెలియకపోవడం వల్ల, అది స్థాపితం కానిదైపోదు!

పూర్వవ్యాసాన్ని క్రింది పాఠ్యంతో ముగించాము.

1863లో, జేమ్స్ వైట్ "కొన్ని అంశాలలో" "ఇశ్రాయేలుకు మోషే"గా నిలిచాడు.

1844 నుండి 1863 వరకు గల కాలము, ఎర్ర సముద్ర విమోచనము నుండి మొదటి కాదేశ్ వరకు గల కాలముచే ప్రతిరూపంగా సూచింపబడింది. మొదటి కాదేశ్ ఆల్ఫా, రెండవ కాదేశ్ ఓమెగా—ఇవే కాదేశ్‌కు దారితీసే రెండు నలభై సంవత్సరాల కాలాలను సూచిస్తాయి; రెండూ తిరుగుబాటుతో సమాప్తమయ్యాయి.

ప్రవచనా ఆత్మ ఎర్ర సముద్ర దాటవేతను 1844లో జరిగిన మహానిరాశతో అనుసంధానిస్తుంది. వేదగ్రంథము ఎర్ర సముద్ర దాటవేతను శిలువతో అనుసంధానించుచున్నది; మరియు శిలువయొద్ద శిష్యులకు కలిగిన నిరాశ 1844లోని మహానిరాశకు రకమైయున్నదని సోదరి వైట్ ధృవీకరిస్తున్నారు. ప్రతిజ్ఞా దేశములోనికి నేరుగా ప్రవేశించుట ప్రభువుయొక్క చిత్తమాయెను; మరియు ప్రతిజ్ఞా దేశములోనికి ప్రవేశద్వారమును సూచించిన భౌగోళిక చిహ్నము యెరికో. అక్కడే 2025 డిసెంబరు రెండవ వారంలో పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు ప్రాచీన యెరికోను తవ్వి వెలికితీశారు; అయితే వారి నిరాశకు, అక్కడ తాము గుర్తించిన కూలిన ప్రాకారములన్నియు ముట్టడి సమయములలో ఎప్పటిలాగు జరిగునట్లుగా లోపలికి కాక, వెలుపలికే పడిపోయియుండెను. ప్రాచీన ముట్టడులలో ప్రాకారములను కొట్టి లోపలికి నెట్టి కూలగొట్టుదురు; యెరికో విషయములో అట్లు కాలేదు.

పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు ఆహారంతో నిండిన కుండలను కూడా కనుగొన్నారు; దానివల్ల గోడలు కూలినప్పుడు అది సుదీర్ఘంగా కొనసాగిన ముట్టడి కాదని వారు నిర్ధారించారు. అదికూడా పురావస్తు బృందంలో ఉన్న ఒక ప్రశ్నకూ సమాధానం ఇచ్చింది: యెరికో పతనంపై బైబిలు వర్ణన, వారు కొండగుట్ట లేదా ఎక్కే దిబ్బ మీదుగా యెరికోలోకి ‘ఎగువకు’ ప్రవేశించినట్లు ఎందుకు సూచిస్తుంది? ఇప్పుడు వారికి స్పష్టమైంది ఏమనగా, గోడలు వెలుపలివైపు కూలినప్పుడు ఆ దిబ్బ ఏర్పడిందని.

వాగ్దాన దేశములో ప్రవేశాన్ని సూచించిన మొదటి అడ్డంకి, ప్రభావమును ఐశ్వర్యమును కలిగిన పట్టణమైన యెరికోనే. యెరికో అనేది 1863; మరియు యెరికో బైబిలు ప్రవచనములో ఒక విషయము; అది ఆదివార చట్ట కాలవ్యవధికి ఒక ఉదాహరణగా మాత్రమేగాక, దాని పతనముతోను అభ్యుదయముతోను సంబంధించియున్నది. యెరికోపై దాని స్వంత ప్రత్యేక ప్రవచన శాపమును కూడా ప్రకటింపబడెను. యెహోషువ యెరికోను మళ్లీ కట్టువానిమీద శాపమును ప్రకటించి, ఆ శపింపబడియున్న పట్టణమును పునర్నిర్మించుటలో అతడు తన చిన్న కుమారునిని మరియు పెద్ద కుమారునిని కోల్పోవలెనని పేర్కొనెను. ఒక కుమారుడు పునాది వేయు సమయమునను, మరియొక కుమారుడు గుమ్మములను నెలకొల్పు సమయమునను కోల్పోవలెను. ఆ ప్రవచనము నెరవేర్చబడెను; దాని నెరవేర్పు యొక్క వృత్తాంతము బైబిలులో లిఖితమై యున్నది; అందుచేత యెరికో ఒక స్థాపితమైన బైబిలు చిహ్నముగా నిలిచెను.

దాని చారిత్రక పతనం, దానిపై ప్రకటించబడిన ప్రవచన శాపం, తదనంతరంగా ఆ ప్రవచనము చరిత్రలో నెరవేరుట—ఈ సమస్త పరిధిలో, మేము 1863లో యెరికో విషయమై సాక్ష్యమిచ్చే ముగ్గురు సాక్షులను కనుగొంటాము. ఆ మూడు సాక్ష్యాలన్నీ 1863కే వర్తింపబడవలెను. తమ తమ నలభై సంవత్సరాల కాలాంతములో ప్రవచనార్ధకముగా నిలిచిన ముగ్గురు మోషేల వలె, ఆ ముగ్గురు సాక్షులు కూడ ఏకముగా నిలుచున్నారు. ఆ నలభై సంవత్సరాల కాలాలలో ఒకటి మిల్లరైట్ చరిత్రతో స్పష్టముగా సరిపోలుచున్నది; దానివలన ప్రతి నలభై సంవత్సరాల కాలాంతమున మోషే యొక్క మూడు ప్రతిరూపములు 1863 యొక్క చరిత్రయైన మూడవ దూత యొక్క చరిత్రతో సరిపోలుచున్నవని స్థాపించబడుచున్నది.

మోషే యొక్క నలభై సంవత్సరముల మూడు సాక్ష్యములలో రెండింటి సమాప్తి కాదేశులోనే జరిగింది; మూడవ నలభై సంవత్సరముల సమాప్తి యోర్దాను నదియందు జరిగింది, రెండవ దాని సమాప్తి ఎర్ర సముద్రమందు జరిగింది. మొదటి నలభై సంవత్సరముల సమాప్తి మోషే ఈగుప్తు దేశమునుండి పారిపోవడమే. ఈ మూడన్నియు, ఈగుప్తులో బంధనము గూర్చిన అబ్రాహాము యొక్క నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరముల ప్రవచనము నెరవేర్పుగా, ఈగుప్తు దేశమునుండి పారిపోవుటను వివరిస్తున్నవి.

మోషే యొక్క మూడు నలభైయేళ్ల కాలఖండాలు—వాటి ముగింపులు (శిరోభూషణములు) ఈజిప్టు నుండి విమోచనానికి ప్రతిరూపముగా నిలిచినవి—ఈజిప్టు బంధనములో బందింపబడుటయు దాని నుండీ విమోచింపబడుటయు గూర్చిన అబ్రాహాము ప్రవచనమునకు పరిపూర్ణతగా నెరవేరినవి. అబ్రాహాము నిబంధన వాగ్దానములో ప్రవచింపబడియున్న విమోచకునిగా, తన పేరులోని అర్థమునుబట్టి, మోషే స్వయంగా నీటిలోనుండి తీసికొనబడి రక్షింపబడుటచేత తన ఆరంభమును పొందెను. తదనంతరం మోషే దేవుని ప్రజలను ఎర్ర సముద్రపు జలముల గుండా నడిపించి, ఆ తరువాత యొర్దాను నదిచేత ప్రతిరూపముగా సూచింపబడిన విమోచన తీరానికి వారిని చేర్చెను. మోషే జీవితం యొక్క ఆల్ఫా నైలు నది జలమునుండి రక్షింపబడుట; ఒమేగా యొర్దాను నది జలములచే సూచింపబడిన రక్షణ. అతని పేరుచే నిర్వచింపబడిన అనుభవముచేత మోషే జీవితం యొక్క ఆల్ఫా ప్రత్యక్షమాయెను; భక్తులైన అతని తల్లిదండ్రులు ఆ శిశువుకు మరణదండన విధింపబడినదని తెలిసికొనిరి—ఎలాగైతే నలభై యేళ్ల తరువాత ఈజిప్టీయుని హతముచేయుటవలన ఆయనే మరణదండనకు పాత్రుడనయ్యెనో అట్లే. మరణదండననుండి తమ కుమారుడు రక్షింపబడవలెనని తెలిసిన భక్తులైన ఆ తల్లిదండ్రులు అతనికొరకు ఒక పెట్టెను సిద్ధపరచిరి; అది హెబ్రీ లోకమునుండి ఈజిప్టు లోకమునకు అతనిని దాటించెను; ఎలాగైతే నలభై యేళ్ల అంత్యంలో మోషే ఈజిప్టు లోకమును విడిచి హెబ్రీ లోకమునకు వెళ్లెనో అట్లే.

మోషే నీటినుండి రక్షింపబడిన విషయములో నోహు కథ పునరావృతమైంది. అబ్రాహాము యొక్క నాలుగువందల ముప్పై సంవత్సరాల నిబంధన ప్రవచనమునకు ‘విమోచకుడు’గా మోషే మొదట ప్రస్తావింపబడుట, దేవుడు మానవజాతితో నిబంధన చేసికొన్న చరిత్రయొక్క పునరావృతమే; అందుచేత ఎన్నికైన ప్రజల గూర్చిన అబ్రాహాము నిబంధన ప్రవచనము సమస్త మానవజాతికి గల నిబంధన వాగ్దానముతో ఏకీకృతమైంది. ఇదే, శిశువైన మోషే ఫరోహు కుమార్తెకు అప్పగింపబడుటలో ఒక బాప్తిస్మమును సూచించును; ఏలయనగా తల్లిదండ్రుల కార్యముచేత మరణము అంగీకృతమయ్యెను, జలముమీదనున్న పెట్టె సమాధిని సూచించెను, పునరుత్థానం ఫరోహు కుమార్తెయే.

మోషే జీవితము నోహా నౌక యొక్క బాప్తిస్మము ప్రతిరూపంగా సూచింపబడుటతో ఆరంభమవుతుంది. దీని అర్థమేమనగా, ఆదిలోనే “ఎనిమిది” సంఖ్య మోషేతో సంబంధింపబడినది; ఎందుకంటే నోహా నిబంధననుండి అతని నిబంధన సంబంధముని మూలం “ఎనిమిది” సంఖ్యతో ప్రారంభమైంది, అలాగే అతని కార్యము “ఎనిమిదవ” దినమున సున్నతి అనే విధిని స్థాపించుటయే. ఆ తరువాత అతడు పరీక్షింపబడి, అదే విధి విషయములోనే విఫలమయ్యెను. మోషే జీవితము ఒక బాప్తిస్మముతో ఆరంభమై, నలభై సంవత్సరాల తరువాత (ఒక ఐగుప్తీయుని) మరణము సంభవించెను; ఆ స్థలమున ఐగుప్తీయుడైన మోషే చనిపోయి, కేవలము అబ్రాహాముని కుమారుడిగా మారెను. మోషే తొలి నలభై సంవత్సరముల ఆరంభమును అంతమును బాప్తిస్మము సూచించుచున్నది. మొదటిది హెబ్రీయుని నుండి ఐగుప్తీయునికి మార్పును, చివరిది ఐగుప్తీయుని నుండి హెబ్రీయునికి మార్పును సూచించింది. దాని తరువాత నలభై సంవత్సరాలకి, మోషే దేవుని ప్రజలను ఎర్ర సముద్ర బాప్తిస్మములో గుండా నడిపించెను, యోర్దాను వద్దనున్న బాప్తిస్మమునకు దారిలో ప్రయాణములో నుండెను; అయితే ఆ బాప్తిస్మమునకు అతడు ఎప్పటికీ చేరలేకపోయెను.

యోషువా మార్గదర్శకత్వములో దేవుని ప్రజలు మోషే లేకుండానే వాగ్దానదేశములోనికి ప్రవేశించిరి; యోర్దాను నదియందలి ఆ బాప్తిస్మ ఘట్టము ఆగమించుటకు కొద్దిముందే అతడు మరణించెను. మోషే చెప్పెను, పేతురు దానిని పునః ఉటంకించెను: “నీ దేవుడైన యెహోవా నీకొరకు మోషేలాంటివాడైన ఒక ప్రవక్తను లేపును.” మోషే ద్వారా ప్రతీకీకరింపబడిన ప్రవక్త క్రీస్తే; మోషే కార్యము ఎక్కడ నిలిచెనో, అచ్చటనే ఆయన తన కార్యమును ఆరంభించెను. ఆయన తన కార్యమును తన బాప్తిస్మమునందే ఆరంభించెను; యోషువా యోర్దాను దాటించి ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు జనమును వాగ్దానదేశములోనికి ప్రవేశింపజేసినప్పుడు వారిని బాప్తిస్మమిచ్చిన అదేవ స్థలమే ఆ బాప్తిస్మము జరిగినది. సువార్తలు యోహాను బేతబరా అను స్థలమున బాప్తిస్మమిచ్చుచుండెను అని మనకు తెలియజేయుచున్నవి; అది దాటుటకు స్థలం, దాని అర్థము “నావదాటే స్థలం.”

ఎర్ర సముద్రము ఐగుప్తు యొక్క తిరుగుబాటుకు చిహ్నము; ఈ శ్రేణిలో మోషే యొక్క ప్రవచన సాక్ష్యాన్ని సత్యమని దృవీకరించును. నైలు నది నుండి, (కొన్నిసార్లు ‘నది’ అని పిలువబడే) ఎర్ర సముద్రమువరకు, అటు నుండి యొర్దానువరకు. ‘జలములోనుండి రక్షింపబడియినవాడు’ అనే అర్థముగల మోషే, తన సాక్ష్యమును విమోచనపు జలమునందే ఆరంభించి ముగించును; ఆ జలములలో ప్రతిదీ ఆరాధకుల రెండు శ్రేణులను ప్రత్యక్షపరచును.

మోషే జీవితంలోని తొలి నలభై సంవత్సరాలు మొదటి దూత యొక్క సందేశాన్ని ప్రతినిధీకరించును; రెండవ నలభై సంవత్సరాలు రెండవ దూతయే; మూడవ నలభై సంవత్సరాలు మూడవ దూతయే. ఈ ముగ్గురు దూతలకు తమ తమ ప్రత్యేకమైన ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు కలవు; ఉదాహరణకు, మూడు సందేశాలన్నియు మొదటి సందేశములోనే ప్రతినిధీకరింపబడియున్నవి. దానియేలు గ్రంథములోని తొలి మూడు అధ్యాయములతో సంబంధముగా, ఈ దృగ్విషయాన్ని మేము సంవత్సరాలుగా బహిరంగముగా ప్రదర్శించుచు వచ్చియున్నాము.

దానియేలు మొదటి అధ్యాయంలో దేవుని భయపడి, బబులోనీయుల ఆహారాన్ని తినుటకు నిరాకరించాడు; ఆ తదనంతరంగా జరిగిన రెండవ, ఆహార సంబంధమైన, దృష్టికి గోచరమైన పరీక్షలో దేవుడు అతనిని మహిమపరిచెను; దాని ఫలితంగా నెబుకద్నెజరు స్వయంగా నిర్వహించిన తీర్పు మరియు మూడవ పరీక్షకు దారి తీసెను. దానియేలు మొదటి అధ్యాయం, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని మొదటి దూతతో సమానమైయున్నది; అతడు 'దేవుని భయపడుడి', 'ఆయనకు మహిమనిచ్చుడి' అని, దానియేలు ఆ రెండవ ఆహార సంబంధమైన, దృష్టిగోచరమైన పరీక్షలో చేసినట్లుగా, ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా నెబుకద్నెజరు యొక్క 'తీర్పు సమయం' వచ్చియున్నది.

మోషే జీవితంలోని తొలి నలభై సంవత్సరాల ప్రారంభం ఆయన తల్లిదండ్రులు దేవుని భయపడినందువల్ల జరిగింది. ఫరో కుమార్తె నీటిలో ఉన్న పెట్టెను చూచినప్పుడు, మోషే రెండవ పరీక్షను, అదే దృశ్య పరీక్షను, ఉత్తీర్ణుడయ్యాడు. అప్పుడు ఫరో కుమార్తె అతడు మరణించకూడదని తీర్పు ఇచ్చింది. మొదటి నలభై సంవత్సరాల ముగింపునందు కూడా తీర్పు వచ్చింది; మోషే ఈగుప్తీయున్ని హతమార్చి ఈగుప్తు నుండి పారిపోవలసి వచ్చినప్పుడు.

ద్వితీయ నలభై సంవత్సరముల కాలమందు, ప్రకటన గ్రంథము పదినాలుగవ అధ్యాయములో బాబిలోనుని పతనమును ప్రకటించిన రెండవ దూత యొక్క సందేశము మిస్రయీముయొక్క పతనముచేత పూర్వసూచింపబడెను. ఆ పతనములో, నలభై సంవత్సరముల అంతమున, దేవుని శక్తి యొక్క మహత్తర ప్రకటన సంభవించెను; 1844 యందలి మధ్యరాత్రి మొఱ్ఱ సమయమందు రెండవ దూత యొక్క సందేశము అంతమున యేలాగో అట్లే.

మూడవ నలభై సంవత్సరాల కాలం దాదాపు సమస్త సమాజముపై మరణ తీర్పు ప్రకటించబడుటతో ప్రారంభమై, ఆ సమాజము యొక్క నాయకునిపై మరణ తీర్పు విధించబడుటతో ముగుస్తుంది.

మన కార్యం ముగ్గురు దూతల సందేశాలను ఏకీకరించడం అని సిస్టర్ వైట్ స్పష్టం చేస్తున్నారు.

మోషే యొక్క జీవితంలోని మొదటి నలభై సంవత్సరాలు ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని మొదటి దూతను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి; ఆయన రెండవ నలభై సంవత్సరాల కాలం రెండవ దూతను, మూడవ నలభై సంవత్సరాల కాలం మూడవ దూతను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. మన 'మహా సందేశము' అనగా 'మొదటి, రెండవ, మూడవ దూతల సందేశములను' ఏకీకరించడం; ఇది మోషేకు సంబంధించిన ఆ మూడు ప్రతీకలన్నిటిని 1863లో స్థానపరచుతుంది; అందుచేత ఆదివారం చట్టమునందు ముగ్గురు మోషేలు.

1844 నుండి 1863 వరకు కాలము, కాదేశుకు నడిపించిన నలభై సంవత్సరాల ఆ రెండూ కాలాల రెండు సాక్షులను కలిగియున్నది. దేవప్రేరణ తెలియజేయునది ఏమనగా, ప్రథమమును ద్వితీయమును లేకుండ తృతీయము ఉండదు; అందువలన మోషే జీవితము యొక్క మొదటి నలభై సంవత్సరములు కూడా 1844 నుండి 1863 వరకును సూచించవలెను. 1863లో మోషే ఐగుప్తీయుని వధించుచున్నాడు; అలాగే తన అధికార దండముతో శిలను కొట్టుచున్నాడు; ఇంకా బంగారు దూడ తిరుగుబాటు చరిత్రలో దేవుని మహిమను చూపుమని అడుగుచున్నాడు. 1863లోను ఆదివారపు చట్టములోను మూడు మోషేలు ఉన్నారు; వారందరూ నలభై సంవత్సరాల వయస్సుగలవారు.

మోషే యొక్క మూడు కాలాలలో ప్రతిదానిలోను జలముచేత జరిగే ఒక విమోచన ఉంది; బుట్టలోనున్న మోషే ఘట్టం, ఎర్ర సముద్రం గుండా మోషే ఘట్టంతో అనురూపంగా నిలుస్తుంది; అది తిరిగి యొర్దాను నదియొద్ద మోషేకు సంబంధించిన రెండుసార్ల ఘట్టంతోనూ అనురూపంగానే ఉంది—నైలు నది, ఎర్ర సముద్రం, మరియు యొర్దాను వద్ద రెండుసార్లు. మూడు కాలాలలో ప్రతి దానిలోను విమోచన జలాలు ప్రాతినిధ్యముగా నిలుస్తాయి; ఏలయనగా, పిమ్మట వర్ష కాలములో విమోచన జలం పోశింపబడుచున్న ఆ కాలముతో అవన్నీ సమన్వయముగా ఉంటాయి.

మూడవ నలభై సంవత్సరాల కాలాంత్యంలో మోషే తన దండముతో శిలను కొట్టెను. రెండవ నలభై సంవత్సరాల కాలాంత్యంలో అతని దండము ఎర్ర సముద్రమును విభజించెను. మొదటి నలభై సంవత్సరాల కాలాంత్యంలో అతడు ఈగుప్తు అధికార దండమును తృణీకరించి, తన ప్రజలతో కూడ బాధపడుటను ఎంచుకొనెను.

మొదటి కాలమంత్యమున ఒక ఐగుప్తీయుడు మరణించెను; రెండవ కాలమంత్యమున ఐగుప్తు దేశపు సైన్యము, మొదటిపుట్టినవారు మరియు నాయకత్వము మరణించెను. మూడవ కాలమంత్యమున ఇశ్రాయేలు జాతి, అహరోను, మోషే—అందరును మరణించిరి. ఇవి మూడు సమాంతర చరిత్రలు; ప్రతిదీ ‘వాక్యంపై వాక్యము’ విధంగా 1844 నుండి 1863 వరకు—మూడవ దూతయొక్క చరిత్రను—సూచించుచున్నది; అది తనవంతుగా 9/11 నుండి ఆదివార చట్టము వరకూ, అలాగే విమోచన జలాలు కుమ్మరింపబడే పెంటెకోస్తు కాలమును సూచించుచున్నది.

మోషే కాదేశులో జరిగిన రెండు తిరుగుబాట్లలో రెండింటికీ హాజరయ్యాడు, మరియు ఆ కాదేశు తిరుగుబాట్లు తమ తమ సంబంధిత కాలములలో శిరోశిలలుగా నిలిచాయి. అవి రెండూ 1863ను ప్రతినిధీకరిస్తాయి; 1844లోని ఆల్ఫాతో ఆరంభమై 1863 అనే శిరోశిలతో సమాప్తమయ్యే మూడవ దూత యొక్క కాలఖండానికి 1863 శిరోశిల కూడా అవుతుంది. మూలశిలగా ఆరంభమై శిరోశిలతో ముగిసే ఆ శిల యొక్క అద్భుతమైన వెలుగును పరిశీలించినప్పుడు, శిరోశిల ప్రవచనార్థంలో ఎల్లప్పుడూ మరింత విశాలమైనదని గుర్తించబడుతుంది. పెంటెకోస్తు కాలారంభంలోని కొద్ది చినుకులు, పెంటెకోస్తు దినాన శిరోశిల సమాప్తంలో జరిగిన పూర్ణ కుమ్మరింపకు దారి తీసిన విషయము, ఈ సత్యాన్ని స్పష్టపరుస్తుంది.

9/11 న చిమ్మబడుట ఆరంభమై, అది ఆదివారం చట్టము సందర్భమందలి పూర్ణ పారవాహముతో సమాప్తమగును. ఈ సత్యము, రెండవ, అనగా ఓమెగా, కాదేశ్‌లో మోషే చేసిన పాపమును, మొదటి ఆల్ఫా కాదేశ్‌లో జరిగిన తిరుగుబాటికన్నా గొప్ప పాపమని నిర్ధారించుచున్నది. ఆల్ఫా తిరుగుబాటు ఒక సంపూర్ణ జాతి మరణమునకు దారితీసెను; ఓమెగా తిరుగుబాటు ఒక్కడి (మోషే) మరణమునకు దారితీసెను; అయినను ఆ ఒక్కడి పాపము మొత్తం జాతి యొక్క సమష్టి పాపముకన్నా గొప్పది. పాపము చేసిన మనుష్యుడే చచ్చును; ఆ స్థాయిలో మోషే పాపమునకైనను యితర ఏ ఇశ్రాయేలీయుని పాపమునకైనను భేదము లేదు. అయితే ప్రవచన పరంగా మోషే క్రీస్తును రెండవ సారి కొట్టినది మరింత మహత్తరమైనదైయుండెను; యెందుకనగా అది ఆ నలభై సంవత్సరాల కాలమునకు శిరోశిలైయుండెను.

రెండవ ఓమేగా కాదేశులో మోషే చేసిన తిరుగుబాటు, యెహోషువ మరియు కాలేబుల సందేశాన్ని తిరస్కరించుటలో ఇశ్రాయేలు సంతానం చేసిన తిరుగుబాటికన్నా గొప్ప పాపమైంది. ప్రవచనాత్మకంగా మోషే 1863 స్థితిలో నిలుస్తాడు; అక్కడ తన తిరుగుబాటు నిమిత్తము అరణ్యంలో మరణిస్తాడు. మోషే 1863 వద్ద కూడా నిలుస్తాడు, అక్కడ మునుపటి నిబంధనకు చెందిన ప్రజలు తమ తిరుగుబాటు నిమిత్తము అరణ్యంలోనే మరణిస్తారు; అయితే ఆ తిరుగుబాటులో మోషే పాలుపంచుకోలేదు. 1863 ఆదివారపు చట్టంతో సరిపోలుతుంది; అహరోను చేసిన బంగారు దూడ విషయక తిరుగుబాటు కూడా అట్లే. కాదేశు, 1863, మరియు ఆదివారపు చట్టంతో సరిపోలే ఆ చరిత్రలో, మోషే దేవుని మహిమను దృష్టించుటకై ప్రార్థించుచున్నాడు.

కాదేశ్ 1863ను సూచించుచున్నది; రెండు కాదేశ్‌ల యొద్ద మోషే ఉన్నందున, శిరోశిలలైన రెండు బైబిలు సాక్షుల ఆధారంగా, కాదేశ్ వద్ద ముగియని మూడవ నలభై సంవత్సరాల కాలముకూడ 1863ను సూచించుచున్నదని స్థాపించుచున్నాము. అక్కడ 'పరిశుద్ధీకరింపబడని మోషే' శిలను తిరస్కరించుచున్నందున క్రీస్తును మరల సిలువ వేస్తున్నాడు. 1863లోను, సీనాయిలో ధర్మశాస్త్రము ప్రదానములోను, 'పరిశుద్ధీకరింపబడిన మోషే' దేవుని స్వభావమును అన్వేషించుచున్నాడు. 1863లో మోషే జ్ఞానవంతమైన కన్యకగాను, మూర్ఖమైన కన్యకగాను ప్రతినిధ్యం వహించుచున్నాడు.

కాదేశులోను, 1863 సంవత్సరములోను, మోషే దేవునిని ఆరాధించువారు విభజింపబడిన ‘రెండు మహా వర్గములను’ ప్రతినిధీకరిస్తాడు. మోషే నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క నిదర్శనముగా నిలుస్తాడు; పేతురును కూడ అలాగే.

ఆదివారపు చట్ట సమయములో, అంటే 1863లో, పేతురు రెండు వర్గాలను సూచిస్తాడు. అవి మృగముద్రను స్వీకరించువారు లేదా దేవుని ముద్రను స్వీకరించువారు. యేసు శీమోను నామమును పేతురుగా మార్చినప్పుడు, అది ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతీకీకరించింది. ఆ అవగాహనను ఆంగ్ల వర్ణమాలలో అక్షరస్థానాల నుండి లభించే సంఖ్యలను ఉపయోగించి పేతురు అనే నామంలోని అక్షరాల స్థాన సంఖ్యలను పరస్పరం గుణించుట ద్వారా కూడ ప్రతీకీకరించబడింది. అదే విధానాన్ని 1863కు వర్తింపజేస్తే, 144 లభిస్తుంది.

1863తో సమన్వయమగు మోషేకు సంబంధించిన మూడు ప్రతీకలలో రెండూ, మూడవ కాలముకూడా తప్పక సమన్వయమగవలెనని స్థిరపరుస్తాయి. కాదేశు యొక్క రెండు రేఖలు జ్ఞానులైన మరియు మూర్ఖులైన కన్యల కథను సూచిస్తాయి, మరియు మూడవ కాలము దైవకార్యాన్ని సాధించుటకు మానవ శ్రమను వినియోగించు యత్నాన్ని సూచిస్తుంది. ఐగుప్తీయుని విషయంలో మోషే చేసినట్లు మానవ శక్తిమీద విశ్వాసం ఉంచుట, నియమిత అధికారంకన్నా మానవ అధికారమునందే విశ్వాసం ఉంచుటను సూచిస్తుంది.

సోదరి వైట్ తన భర్తయొక్క “దేవుని ప్రజలతోనున్న సంబంధము కొన్ని విషయములలో మోషేకు ఇశ్రాయేలుతోనున్న సంబంధముతో సమానమై యున్నది” అని పేర్కొన్నారు. 1863లో మోషేకు ప్రతినిధిగా జేమ్స్ వైట్ నిలిచాడు. 1863లో, జేమ్స్ వైట్ ఒక ఈజిప్టీయుని సంహరించుచు, క్రీస్తును రెండవసారి కొట్టుచు, యెహోషువా మరియు కాలేబు ప్రతిపాదించిన ‘విశ్రాంతి’యొక్క సందేశమును తిరస్కరించిన తిరుగుబాటుదారుల కొరకు ప్రార్థించుచున్నాడు. మోషే, శిలను రెండవసారి కొట్టినప్పుడు మూర్ఖ కన్య వలెను, ఇశ్రాయేలు తిరుగుబాటుదారుల కొరకు మధ్యవర్తిత్వముగా ప్రార్థించినప్పుడు జ్ఞాన కన్య వలెను ఉన్నాడు.

సంఖ్యాకాండము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని, మోషే 1863లో ఉన్నప్పుడు, బంగారు దూడ తిరుగుబాటుతో ప్రతినిధీకరించబడిన సమాంతర చరిత్రలో దేవుని మహిమ యొక్క దర్శనం అతనికి అనుగ్రహింపబడినదనే ఆ భాగముతో ఈ వ్యాసాన్ని ముగిస్తాము.

ఆ పాఠభాగములో ప్రభువు, ఇశ్రాయేలు తిరుగుబాటుదారులను తాను ఎంతకాలము భరించవలసి ఉంటుందో అని ‘ఎంతకాలము?’ అని ప్రశ్నించుచున్నాడు; ఇదే ప్రశ్నను యెషయా కూడా ఆరవ అధ్యాయములో ప్రభువును అడిగెను. సంఖ్యాకాండము ఈ చరిత్రను, దేవుని మహిమచేత భూమి ప్రకాశింపబడుతున్న కాలములో ఉంచుచున్నదని గమనించండి; యెషయా ఆరవ అధ్యాయము మూడవ వచనములో దూతలు కూడ దీనిని సూచించారు. 9/11 అనేది 1844 నుండి 1863 వరకున్న చరిత్రకు పునాది రాయి; ఆదివారం చట్టం ఆ తలశిల. సంఖ్యాకాండములోని ఆ నేపథ్యం ఏ మాత్రం తక్కువ కాకుండా ద్రాక్షతోట గీతమో గాని ద్రాక్షతోట ఉపమానమో గాని యొక్క చిత్రీకరణయే; ప్రభువు యెహోషువుతో ఒడంబడికలో ప్రవేశించుచుండగా, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు పక్కకు పెట్టబడుచున్నది.

ఈ చింతనలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.