యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము - సంఖ్య పదిహేను

యోవేలు గ్రంథము మొదటి అధ్యాయంలోని ప్రారంభ నాలుగు వచనాల ప్రాముఖ్యతను గుర్తించుటకు సర్వోత్తమ ఆశ కలుగుటకై, ‘నాలుగు తరాల’ అనే చిహ్నమునకు ‘అంత్యవర్ష సందేశము’తోనున్న సంబంధాన్ని అవగాహన చేయుట ముఖ్యమని నేను వాదిస్తున్నాను. యోవేలు ద్రాక్షతోట గీతమును ఆలపించుచున్నాడు; అయితే అతని ప్రారంభ చరణమేమనగా, నిబంధనకు సంబంధించిన నాలుగు తరాల ప్రవచనాత్మక సంబంధమే.

ఈ భాగం మోషే జీవితములో నెరవేర్చబడిన ప్రవచనమే. యోవేలు గ్రంథము ద్రాక్షతోట గీతమును పెరుగుచున్న విధ్వంసమునకు సంబంధించిన నాలుగు తరాలను సూచిస్తూ ప్రారంభించునపుడు, అది యోవేలు గ్రంథమును ప్రవచనాత్మకమైన నాల్గవ మరియు అంతిమ తరంతో సంబంధింపజేయుచున్నది. ఆ తరం పేతురి "ఎంచుకోబడిన తరం"; వారు చీకటి నుండి ఆయన "అద్భుతమైన వెలుగు"లోనికి పిలువబడినవారు. వారిని తమ తరానికి ప్రతిరూపముగా ప్రతినిధీకరించబడిన "పాముల సంతతి"తో విరుద్ధంగా నిలబెట్టబడ్డారు. ఆ నాల్గవ మరియు అంతిమ తరం యోహాను ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది; అతడు నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ఒక ప్రతీక, వారు "పిలువబడినవారు, ఎన్నుకోబడినవారు, నమ్మకస్థులు."

9/11 నాడు పిలువబడినవారై, అర్ధరాత్రి గళములో ఎన్నుకోబడినవారై, ఆదివారపు చట్ట సంకటకాలమందు నమ్మకస్థులై నిలిచినవారు—లేవీయులు ఆహరోను మరియు యెరోబాము యొద్ద జరిగిన బంగారు దూడ తిరుగుబాట్లలో నమ్మకస్థులై యుండినట్లే. మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో వెండి వలె శుద్ధి చేయబడిన ఆత్మలు, అర్ధరాత్రి గళము సందేశకాలమందు ఎన్నుకోబడిన లేవీయులే; ఏలయనగా ముద్ర వేయబడుట పరిశుద్ధాత్ముని కుమ్మరింపుతో కూడి, దానిచేతనే, నెరవేర్చబడును.

గత వ్యాసంలో, సిస్టర్ వైట్ బైబిలు ప్రవచనాల ‘ఆల్ఫా’గా గుర్తించిన మోషే చరిత్రలోని రేఖలను మేము వెలుగులోనికి తీసుకొచ్చాము; ఆయన ప్రవచనాత్మకంగా బైబిలు ప్రవచనాల ‘ఓమెగా’యైన క్రిస్తుతో అనుసంధానించబడ్డాడు. మోషే ఆధారశిల, క్రిస్తు శిరోశిల. మోషే ద్వారా ఐగుప్తులోనుండి జరిగిన విమోచనముచేత సూచింపబడినట్లుగా, వారిరువురూ పాపమునుండి విమోచనానికి చిహ్నములు. అయినప్పటికీ, మోషే చేతుల ద్వారా సంభవించిన దేవుని శక్తి యొక్క సమస్త ప్రకటనలు, క్రిస్తు ఒక వారమునకు అనేకులతో నిబంధనను స్థిరపరచినప్పుడు, ఎంతగానో మించబడ్డవి. మోషే ఆల్ఫా, క్రిస్తు ఓమెగా; ఓమెగా సంఖ్య "22", ఆల్ఫా సంఖ్య "1".

మోషే విషయమై పరిశీలించినప్పుడు, ఆయన ప్రవచన సాక్ష్యమంతట వ్యాపించిన విమోచనము జలమనే పరివేశములో స్థాపితమైయున్నదని గోచరిస్తుంది. ఆయన జననకాలమున నైలు జలమునుండి లభించిన విమోచనము నౌకలోనున్న నోహును చాయాచిత్రముగా ప్రదర్శించింది. ఎర్రసముద్రంలోని బాప్తిస్మము, నౌకలోనున్న నోహుతోను ఆ ఎనిమిది మందితోను అన్వయించుచున్నది; ఇదే తిరిగి, యొర్దాను నదియొద్ద యెహోషువ యొక్క బాప్తిస్మముతో అన్వయించుచున్నది; ఆ యొర్దాను బాప్తిస్మమును క్రీస్తు అదే స్థలమున పునరావృతం చేసెను. మోషే సాక్ష్యం నైలు నదియొద్ద విమోచనముతో ఆరంభమై, యొర్దాను నది తీరములయందు సమాప్తమగును. క్రీస్తు యొక్క బాప్తిస్మము, ఆయన మరణమునకు దారితీసిన మూడున్నర సంవత్సరాల సాక్ష్యసేవకు జరిగిన అభిషేకమైంది; దాని ఆరంభము ఆయన బాప్తిస్మములోనే ప్రతినిధీకరించబడింది. ఆయన పునరుత్థానమునందు కొద్దిచుక్కలు మాత్రమే ఉండి, పెంటెకోస్తు నాడు సంపూర్ణ ధారాపాతం సంభవించింది.

మానవజాతితో దేవుని నిబంధన-వాగ్దానం నోహుతో ఆరంభమైంది. అబ్రాహాము ద్వారా ఎంపికైన ప్రజలతో చేసిన ఆయన నిబంధన-వాగ్దానం మోషే ద్వారా నెరవేర్చబడింది. ఆల్ఫా అయిన మోషే, ఓమెగా అయిన యేసుకు ప్రతిరూపుడై యుండెను; ఆయనే వచ్చి, కేవలం ఎంపికైన ప్రజలకే గాక, 'అనేకుల'తో నిబంధనను బలపరచబోవు. క్రీస్తు ప్రతిరూపునిగా, మోషే జననం సమస్త ప్రజల కొరకు సూచకచిహ్నమైన ఇంద్రధనుస్సుతో సంకేతీకరింపబడిన నోహుకు ఇవ్వబడిన నిబంధనతో సరిపోలుచున్నది. అలాగే, ఎంపికైన ప్రజలకు ఇచ్చిన—వారికీ సూచకచిహ్నమైన సున్నతి ద్వారా గుర్తింపబడిన—నిబంధనతోనూ మోషే సరిపోలుచున్నాడు. మోషే యొక్క నిబంధన-కార్యం 'అనేకుల'తోనిదే, కేవలం ఎంపికైన ప్రజలతో మాత్రమే కాదు. అలా కాకపోయి యుండినయెడల, వారిని నిరంతరం వేధించిన మిశ్రమజనం ఉండేది కాదు.

మోషే జీవితమంతటా సూచింపబడిన వివిధ ‘విమోచనపు జలముల’ మధ్యలో, యొర్దాను నదియందలి బేతబరాలో జరిగిన బాప్తిస్మము, ప్రతిజ్ఞా దేశములో ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క నిబంధన చరిత్ర ఆరంభాన్నియు, క్రీస్తు అనేకులతో నిబంధనను బలపరచిన వారమునందు దాని చరిత్ర అంత్యాన్నియు అనుసంధానించుచున్నది. క్రీస్తుయొక్క బాప్తిస్మము ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు పొందిన బాప్తిస్మముతో సరిపోలుచున్నది; మరియు ఈ రెండు చరిత్రలు, యాభై దినముల తరువాత పెంతెకొస్తు నాడు కురిసిన పుష్కల వర్షాలకు పూర్వంగా, ఆయన కొద్దిపాటి వాన చుక్కలను ఊదినప్పుడు, ఆయన పునరుత్థానమునకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి. మోషే నుండి క్రీస్తువరకు ఉన్న ఆల్ఫా–ఒమెగా యొక్క సమస్త పరంపర అంతయు విమోచనపు జలములలో ఆవిష్కృతమై యున్నది.

యోవేలు గ్రంథాన్ని ప్రస్థావించే వ్యాసములలో, మేము "పాత నిబంధన ప్రవచనములను క్రొత్త నిబంధన చరిత్రతో పోల్చుట"లోను, అలాగే ఆధునిక ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు చరిత్రను పరిశీలించుటలోను నిమగ్నులమై ఉన్నాము. అది పాతనిబంధనగాని క్రొత్తనిబంధనగాని, లేదా 1798లో ఆరంభమైన మూడు దూతల చరిత్రగాని ఏదైనను కావచ్చును; ఆ సమస్త రేఖలు "క్రీస్తు స్వరం"గా గుర్తించబడుతున్నవి. బైబిలు మరియు ప్రవచనాత్మ యొక్క లిఖిత సాక్ష్యమే క్రీస్తు స్వరం; మరియు క్రీస్తు స్వరం దేవుని వాక్యుడైన ఆయన స్వరమే.

దేవుని వాక్యముని "స్వరము" అనగా, ఆయన లిఖిత వాక్యములో వ్యక్తీకరించబడిన దేవుని సందేశమే. అంత్యదినములలో ఆయన సందేశము అంతిమ వర్షముని గురించిన సందేశమే; యోవేలు ప్రకారం, దానిలో ముందటి వర్షము చేర్చబడియుండి, తరువాత ముందటి వర్షము మరియు అంతిమ వర్షము సంభవిస్తాయి.

ప్రకటనకర్త యోహాను, పురాతన మార్గములకు తిరిగి వచ్చే నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడు; ఎందుకనగా అతడు తన వెనుక నుండి ఒక “స్వరం”ను వింటాడు. వెనుకనున్న ఆ “స్వరం” అనేది “ఆదాము దినములనుండి” కొనసాగుతున్న క్రీస్తు స్వరమే.

ఆ వచనం మొదటి అధ్యాయములో ఒక విరామమును సూచించుచున్నది; యెందుకనగా ముందున్న వచనం వరకు యోహాను ‘పత్మోసు’ అను దీవిలో యుండెను; కాని పన్నెండవ వచనమున అతడు తిరిగెను, ఆ తరువాత నుండీ యోహాను స్వర్గీయ పరిశుద్ధాలయములో యున్నాడు. అతడు తిరుగుటకు కారణము—దశమ వచనమున అతడు వెనుకనుండి ఒక స్వరము వినియుండెను.

యోహాను తమ వెనుకనుండి వినిపించుచున్న క్రీస్తు స్వరాన్ని ఆలకించువారికి ప్రతినిధిగా నిలుచున్నాడు. అతడు పాత మార్గములకు తిరిగి రావలెనని యిర్మియా ప్రవక్త యొక్క కాహళసందేశమును—దుష్టులు నడువనని నిరాకరించిన ఆ మార్గములను—మరియు వారు విననని నిరాకరించిన హెచ్చరిక కాహళధ్వనిని ఆలకించెను. యోహాను ఆలకించెను; అప్పుడు అతని వెనుకనుండి వచ్చిన స్వరం తన్నుతాను ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా, అనగా పాత మార్గముతో పాటు కొత్త మార్గమును ప్రదర్శించువాడని ప్రకటించెను.

పన్నెండవ వచనంలో యోహాను వెనుకకు తిరిగి క్రీస్తు యొక్క దర్శనాన్ని చూచెను; దానిని సిస్టర్ వైట్, దానియేలు పొందిన క్రీస్తు దర్శనంతో సంబంధింపజేస్తున్నారు, అది యెషయా, యిర్మియా, యెహెజ్కేలు, పౌలు పొందిన అదే దర్శనం.

మనము పరిశీలిస్తున్న దర్శనంలో క్రీస్తు స్వరపు వివరణ కూడా అంతర్భూతమై ఉంది. యోహాను తిరిగి క్రీస్తు స్వరమును వినినప్పుడు, అది ‘బహు జలముల’ శబ్దము వలె ఉంది. క్రీస్తు స్వరము తన నిబంధనను మనుష్యులతో గాని, ఎన్నికైన ప్రజలతో గాని పలికినప్పుడల్లా, అది బహు జలములతో అనుసంధానితమై ఉంటుంది. దానియేలు ఏడు నుండి తొమ్మిదివరకు ఉన్న సందేశము 1798లో ముద్ర విప్పబడెను, తరువాత 1989లో దానియేలు పది నుండి పన్నెండువరకు ఉన్న సందేశము ముద్ర విప్పబడెను. 1798 సంవత్సరం ఉలాయి నది యొక్క స్వరముతో, 1989 సంవత్సరం హిద్దేకేలు నది యొక్క స్వరముతో అనుబంధించబడియున్నవి.

యొర్దాను నది ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆల్ఫా నిబంధన చరిత్రను ఓమెగా నిబంధన చరిత్రతో అనుసంధానంగా నిలుస్తుంది. ‘యొర్దాను’ అనే పదానికి ‘దిగివచ్చువాడు’ అనే అర్థం కలదు; అది ‘మహా దిగివచ్చువాడు’ అయిన క్రీస్తును సూచిస్తుంది.

యొర్దాము నది క్రీస్తు 'మహా దిగివచ్చువాడు'ను ప్రతీకిస్తుంది; ద్రాక్షతోటను సంరక్షించమని అప్పగింపబడిన దేవుని ఎన్నుకోబడిన ప్రజల ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా చరిత్రను అనుసంధానించేది యొర్దానుదే. మోషే యొక్క విమోచన జలాలు క్రీస్తుయొక్క స్వరానికి ప్రతీకలు; ఒక ఆత్మ కేవలం వెనుదిరిగితే, 'వెనుకనున్న స్వరము'ను వింటుంది; అప్పుడు వినబడేది బహుజలాల స్వరమే. నోహా ప్రళయం నుండి క్రీశ 70లో యెరూషలేము వినాశనము వరకు, దేవుని నిబంధన ప్రజల కొరకు విమోచన జలాలు మార్గచిహ్నాలుగా స్థాపించబడ్డాయి. ఆ మార్గచిహ్నాలు దేవుని అంతిమ నిబంధన ప్రజలైన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క అంతర్గత చరిత్రను ప్రతినిధానం చేస్తాయి. యొర్దాను నదిని పోషించే నీరు హెర్మోను పర్వతములలో సంచితమయ్యే తుమ్మెద మరియు మంచు నుండి ఉద్భవిస్తుంది; ఆ పర్వతములే యొర్దాను నది మూలజలాలను రూపుకట్టిస్తాయి.

ఆ జలాలు పాన్ గుహను కూడా సృష్టిస్తాయి—ఒక లోతైన కుంట—అది డానియేలు 11:13–15లోని పానియములో, పేతురు దినాలలోని కైసరియా ఫిలిప్పి యందు గల ఒక గుహలో స్థితిచెందియున్నది. యొర్దాను నదియొక్క మూలకళ్లు కూడా పాన్ గుహలోని సాతానిక కుంటను సృష్టిస్తాయి. అనేక జలాల స్వరము క్రీస్తు మరియు సాతాను మధ్యనున్న మహా వివాదము హెర్మోను పర్వతముల ఎత్తైన శిఖరాలలో ఆరంభమైందని తెలియజేయుచున్నది.

“హెర్మోన్” అనే పేరు “పవిత్రము, పరిశుద్ధీకరింపబడినది, అంకితమైనది, లేదా ప్రత్యేకింపబడ్డది” అనే అర్థములను కలిగి యున్నది; మరియు అది సమస్త జలాల మూలమైన స్వర్గమునకు ఒక చిహ్నము; అదేవిధంగా, కైసరియా ఫిలిప్పిలో యేసు పాన్ గుహకు ఆపాదించిన “నరకపు ద్వారాలు” అనే పేరుచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన మహా సంఘర్షణకు ఆరంభమునకు సంకేతము. ఆ సందర్భములో సీమోను బర్‌యోనా పేతురుగా మార్చబడెను. “సీమోను” అర్థము “విని యుండువాడు,” మరియు “బర్‌యోనా” అర్థము “పావురముని కుమారుడు.” పావుర స్వరూపములో ప్రత్యక్షమైన పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన యేసు బాప్తిస్మయొక్క సందేశమును విన్న ఆత్మకు సీమోను చిహ్నమాయెను. క్రీస్తు బాప్తిస్మయొక్క సందేశమును విన్నవాడు పేతురుగా మారి, 144,000ను ప్రతినిధీకరించెను. పానియంలో ఉన్నపుడు పేతురు ముద్రింపబడెను; అది దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని పదమూడు నుండీ పదిహేనవ వచనముల వరకు.

హెర్మోను పర్వతపు జలాలనుండి ఉద్భవించి, మహా దిగివచ్చినవాడైన క్రీస్తు యొక్క ప్రతీకయైన యొర్దాను నది తన ప్రయాణమును మృతసముద్రము వద్ద ముగించును. జీవమును ప్రసాదించే మంచు ఉద్భవించు స్వర్గమునుండి, మృతసముద్రముచే సూచింపబడిన సిలువయొక్క మరణమువరకు క్రీస్తు దిగివచ్చెను. భూమిమీద ఉపరితలములో అత్యల్ప స్థాయిలో యున్న భూభాగము మృతసముద్ర తీరమే. దిగివచ్చుచున్న యొర్దాను నది భూమిమీద అతి తక్కువ జలస్థాయివరకు దిగిపోవును; అలాగే క్రీస్తు సిలువపై తన మరణమువరకు దిగివచ్చెను. జీవజలమునుండి మరణజలమువరకు, యొర్దాను నది స్వర్గమునుండి సిలువవరకు క్రీస్తు అవతరణను ప్రతిబింబించుచున్నది.

బైబిల్ ప్రవచన శాస్త్రములోని ముఖ్యమైన అంశాలు జలముతో సంబంధబడియున్నవి, మరియు బైబిల్ ప్రవచనము క్రీస్తు స్వరమే; ఆ స్వరము బహు జలముల ధ్వనియగు స్వరమే. బబులోను వ్యభిచారిణి బహు జలముల మీద కూర్చియున్నది, మరియు తూర్పుదిక్కు రాజుల మార్గము సిద్ధమగుటకై యూఫ్రాతీ జలములు ఎండిపోయినవి, మరియు వ్యాపారులును రాజులును దూరమున నిలిచి విలపించుదురు, ఏలయనగా తర్షీషు నౌకలు సముద్రముల మధ్యలో నశింపబడియున్నవి, మరియు వారు అబద్ధముల క్రింద తమ్మును దాచుకొనినప్పుడు ఎఫ్రాయిము మత్తెక్కినవారు అంగీకరించిన ఆ మరణ నిబంధన పాపసత్వ ఆదివార ధర్మశాసనమనే ఉద్ధృత వరదచేత రద్దుచేయబడుతుంది.

సహోదరి వైట్ “షీనార్ యొక్క మహానదులు”ని ప్రస్తావించినప్పుడు, ఆమె టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రటీస్ నదులనే సూచిస్తుంది. ఆ జలాల మూలం ఏదేను తోటకే చేరుతుంది; అక్కడ అవి ఏదేను నుండి వెలువడిన మూడవ మరియు నాలుగవ నదులుగా పేర్కొనబడినవి.

హిద్ధేకేలు అనేది టైగ్రిస్; అలాగే, నిస్సందేహంగా యూఫ్రేటిస్ యూఫ్రేటిస్ గానే ఉండెను, అయినను ఆధునిక చరిత్రకారులు మరియు దైవశాస్త్రవేత్తలు దీనిపై విభేదిస్తున్నారు. ఉలై మహా నది కాదని, అది షినార్‌లో గాక పర్షియాలోని మానవనిర్మిత జలవాహిక మాత్రమే అని వారు దృఢంగా వాదిస్తున్నారు. అదే మానవ అధికారుల ప్రకారం, షినార్‌తో సంబంధమున్న ప్రాముఖ్యమైన నదులు రెండే—టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రేటిస్; అయితే ప్రవక్తురాలు ఉలై మరియు హిద్ధేకేలు "షినార్ యొక్క మహా నదులు" అని ప్రకటిస్తుంది.

జలసందేశమునుగూర్చిన ప్రవక్తురాలి వాక్యములు ఆధునిక పండితులను ప్రతిఖండించుచున్నవి; నోహు యొక్క జలసందేశమును ప్రతిఖండించిన ప్రాచీన పండితులవలెనే. రెండు నదులచే ప్రతినిధీకరింపబడిన రెండు దర్శనాలు నెరవేరుచున్న ప్రక్రియలో ఉన్నవి అని మనకు తెలియజేయబడింది; కావున “షినార్ యొక్క రెండు మహా నదులు” చేత ఇచ్చబడిన ఆ రెండు దర్శనాలలో ప్రతినిధీకరింపబడిన సమస్తము త్వరలో జరిగి తీరును. ఆ నదులతో సంబంధితమైన సందేశము క్రీస్తు స్వరమే; ఏలయనగా ఆయన స్వరం అనేక జలముల ధ్వనివలె యున్నది. టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రేటిస్ ఒక ప్రధాన ప్రవచనాత్మక ఇతివృత్తమును ప్రతినిధీకరించుచున్నవి; వాటి సాక్ష్యం ఆల్ఫా మోషే స్థాపించిన నిబంధనతో సంబంధించియున్నది, అదే నిబంధనను ఓమేగా క్రీస్తు ధృవీకరించాడు.

ప్రవచనములో టైగ్రిస్ అస్సూరియాను ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది, యూఫ్రటీస్ బాబులోనును ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. ఈ సంబంధంలో అవి యిర్మియా సింహములుగా చిత్రీకరించిన రెండు శక్తులు; అవే ముందుగా ఉత్తర రాజ్యాన్ని, తదనంతరం దక్షిణ రాజ్యాన్ని చెరలోనికి తీసికొనిపోవుదురు.

ఇశ్రాయేలు యొక్క రెండగు రాజ్యాలలో ఏదికైనా సంబంధించి, అష్షూరును గాని బాబులోనును గాని ఉత్తరదిక్కు శత్రువులుగానే నిలిచినవి; కాబట్టి అవి ఉత్తరదేశపు కపట రాజు అయిన పాపత్వాధికారమునకు ప్రతిరూపములు. ఏకసాంస్కృతిక నేపథ్యమునుండి ఉద్భవించిన ఆ రెండు శక్తులు మౌలికంగా ఒకే రాజకీయ, ధార్మిక సంప్రదాయాలను ఆచరించినప్పటికీ, అష్షూరుని రాజకీయ నిర్మాణము రాష్ట్రపాలనా నైపుణ్యమునకు ప్రాధాన్యమిచ్చెను; బాబులోను అయితే, అత్యంత సారూప్యత ఉన్నప్పటికీ, సభాధిపత్యమునకే దృష్టి కేంద్రీకరించెను. పేగను రోము మరియు పాపత్వ రోము కొన్ని స్థాయిలలో సమానమైనవే అయినప్పటికీ, పేగను రోము రాష్ట్రపాలనా నైపుణ్యాన్ని, పాపత్వ రోము సభాధిపత్యాన్ని ప్రతినిధిస్తాయి. బాబులోనుతో ప్రవచన సంబంధమునుబట్టి అష్షూరు రాష్ట్రపాలనా నైపుణ్య రాజ్యమై యుండెను; తరువాత దానికి సదృశమైన శక్తిగా వచ్చిన బాబులోను సభాధిపత్యాన్ని ప్రధానంగా ఆవలంబించెను. అష్షూరు పేగను రోమును ప్రతినిధించెను, బాబులోను పాపత్వ రోమును ప్రతినిధిస్తుంది. ఈ నాలుగు శక్తులన్నియు దేవుని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు ఆయన సైన్యమును తొక్కివేసినవే. అష్షూరు హిద్దేకెలు నదితోను, బాబులోను యూఫ్రాతేరు నదితోను సంబంధింపబడి యున్నవి. ఇది ప్రకటన గ్రంథములో యూఫ్రాతేరు ఎండబెట్టబడుటతో సమ్మతమై యున్నది; తూర్పుదిక్కునుండి రాబోవు రాజులకు మార్గమును సిద్ధపరచుటకై, బాబులోనును కూలదోయుటకై యూఫ్రాతేరు ప్రవాహమును మళ్లించిన సైరస్ చేసిన కార్యముచే ప్రతిరూపింపబడియున్నట్లుగా. బాబులోను యూఫ్రాతేరు; అష్షూరు హిద్దేకెలు.

ప్రవచనంలో ఉత్తర రాజు ఆదివారం చట్ట సంక్షోభ కాలంలో లోకమంతటిని జయించి, తరువాత పతనమగును; అయితే ఆ జయం తరచుగా ముంచెత్తే మహా వరదవలె చిత్రీకరించబడుతుంది. అష్షూరు మరియు బాబిలోను ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడిన ఉత్తర రాజు కథనం నదులచే ప్రతీకీకరించబడింది, ఎందుకనగా ఆ కథనం అనేక జలముల స్వరముచే చెప్పబడుచున్నది.

రెండు నదుల మధ్యనున్న దేశమును ‘మెసొపొటేమియా’ అని పిలుస్తారు; దాని అర్థం ‘రెండు నదుల మధ్యనున్న దేశము’. ఆ రెండు నదులు, దేవుడు తన అపస్థాతులైన ప్రజలను చెరలోనికి చెదరగొట్టుటద్వారా శిక్షించుటకు ఉపయోగించుచున్న ఉత్తర శక్తిని సూచించుదురు. బహుజలముల స్వరముతో సంబంధమైన ఉపనదులలో ఒకటి ‘పదనారాం’ అనే నామములో కనబడును; ఇది శాస్త్రగ్రంథములలో కేవలం పది దఫాలే సూచింపబడెను. మొదటి ప్రస్తావన నిబంధనతో అనుబంధమై యున్నది, ఏలయనగా అది ఇస్సాకు భార్య రెబెకా యొక్క రక్తవంశ మూలములను గుర్తింపజేయును. ఆ వచనం ఇలా చెప్పుచున్నది:

మోషేకు సంబంధించిన మూడు సాక్ష్యముల ద్వారా, నలభై సంవత్సరాల అంతము కాదేశుకు, 1863కు, మరియు ఆదివారపు చట్టమునకు దారితీసునట్లు చూపబడినది. ఇస్సాకు యొక్క వివాహము, క్రీస్తు నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో ఆదివారపు చట్టమునందు కలిగే వివాహమును ప్రతిరూపించు నిబంధన-వివాహము; ఆ ఆదివారపు చట్టము 1863యే, అదే కాదేశు, అదే నలభై సంవత్సరాల నిబంధన-చరిత్రకు అంతము. రెబెకా ఒక సిర్యా దేశస్థుని కుమార్తె, సిర్యా దేశస్థుడైన లాబాను సోదరి, (నిబంధన-చరిత్ర యొక్క తదుపరి తరములో అతడు ఇస్సాకు కుమారుడైన యాకోబుతో చేసిన నిబంధనను భంగపరిచెను.)

బేతూయేలు అనగా 'ఉజ్జడము యొక్క ఇల్లు' లేదా 'ఉజ్జడము చేయువాని ఇల్లు' అని అర్థం; కాబట్టి రిబ్కా 'ఉజ్జడము చేయువాని ఇంటి' కుమార్తె. సిరియా అనగా ఎత్తుభూమి మరియు మైదానం; పడాన్-అరాం అనగా మెసొపొటామియా, లేదా 'మధ్యనున్న దేశము'. రిబ్కా, 'అశ్షూరుకు చెందిన టైగ్రిస్' మరియు 'బబిలోనుకు చెందిన యూఫ్రటేసు' మధ్యనున్న ఆ ఎత్తుభూమియైన మెసొపొటామియ నుండి వచ్చిన సిరియుల వంశపారంపర్యానికి చెందినది; అవే ప్రభువు తన ధర్మభ్రష్టమైన గొఱ్ఱెలను చెదరగొట్టుటకు ఉపయోగించిన సింహములను సూచించును. యిస్హాకు మరియు రిబ్కాల వివాహములో విధ్వంసకుల ఇల్లు దేవుని ఇంటితో ఏకమైంది. పడాన్-అరాం మొదటి ప్రస్తావనే జరిగిన సందర్భంలోనే, ఉప్పొంగి ప్రవహించే వరదగా చిత్రింపబడిన ప్రవచనాత్మక 'ఉత్తరరాజు'ను సూచించే ఈ రెండు నదుల ప్రథమ ప్రస్తావన కూడ ఆదికాండము 25:20 లో ఉందని యాదృచ్ఛికమని చెప్పలేము.

దేవుని ఒడంబడిక ప్రజలతో విరాన గృహమునకున్న సంబంధము, యాకోబు ఏసావు నుండి పారిపోయి తన మామ లాబాను యొద్దకు చేరినప్పుడు కొనసాగెను; అక్కడ అతడు తదుపరి ఒడంబడిక వివాహమును నిర్ధారించుటకై 2520 దినముల చొప్పున రెండు కాలములు సేవచేసెను. ఒక వివాహము ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యము చెదరగొట్టబడుటతో ముగిసెను, మరియొక వివాహము దక్షిణ రాజ్యము చెదరగొట్టబడుటతో ముగిసెను. ఆ రెండు రాజ్యముల చెదరగొట్టబడుటయొక్క ఆయా కాలవ్యవధులు 1798లోను 1844లోను ముగిసినప్పుడు, 2520 దినముల రెండు కాలములపాటు యాకోబు సాధించుటకై శ్రమించిన ఆ వివాహము నెరవేర్చబడెను; ఏలయనగా 1844 అక్టోబరు 22న వరుడు వివాహమునకు వచ్చెను.

అయితే క్రీస్తు, ‘శ్రాంతి-క్లాంతిగలది’ అను అర్థముగల లేయాను వివాహం చేసుకొనెనా, లేదా ‘మంచి ప్రయాణికురాలు’ అను అర్థముగల రాహేలును వివాహం చేసుకొనెనా? లేయా, రాహేలు అనేవి ప్రయాణించే కన్యల రెండు వర్గాలను ప్రతినిధించుచున్నవి: 1844 అక్టోబరు 22న యాకోబుతో వివాహమునకు దారిలో, ఒకటి ‘అలసిపోవునది’ కన్య, మరియొకటి ‘మంచిగా ప్రయాణించునది’ కన్య.

1844లో, ఫిలడెల్ఫియన్ మిల్లరైట్ చలనం వివాహంలోకి ప్రవేశించింది. 1844 అక్టోబరు 22న జరిగిన ఆ వివాహము, రాహేలు మరియు లేయా ద్వారా సూచింపబడిన రెండు ఆరాధక వర్గములను వేరుచేసింది. రాహేలు, 1844 అక్టోబరు 22న జరిగిన ఆ వివాహమునకు దారితీసిన మార్గమును విజయవంతంగా అనుసరించిన వర్గమును సూచిస్తుంది; అయితే లేయా వర్గము శ్రాంతి చెందింది. తరువాత వారు వేరుచేయబడ్డారు; అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ యొక్క పరీక్షా ప్రక్రియ ఎక్కడ ముగిసిందో, అక్కడినుంచే మూడవ దూత యొక్క పరీక్షా ప్రక్రియ ఆరంభమైంది.

వివాహం ప్రారంభమై, తదనంతరం అది పరిపూర్ణీకరింపబడి పరీక్షింపబడవలసి ఉండెను. 1846లో వివాహం పరిపూర్ణీకరించబడెను, మరియు మూడవ దూతయొక్క పరీక్షా ప్రక్రియ ప్రారంభమాయెను. 1849 మరియు 1850లో ప్రభువు తన శేషజనాన్ని సమకూర్చుటకై తన కరమును రెండవసారి చాచుచుండెను. అప్పుడు హబక్కూకు యొక్క రెండవ పట్టిక చరిత్రలో ప్రతిష్ఠింపబడెను, అది ఆజ్ఞల రెండవ పట్టికలచే ప్రతీకీకరించబడినట్లుగా. మొదటి సముదాయపు పట్టికలను మోషే విరిచిన తరువాత, రెండవ సముదాయపు పట్టికలు ప్రతిష్ఠింపబడ్డవి. 1850 పటము 1843 పటమును భర్తీ చేసి, 1850లో దేవుని కొత్త నిబంధన వధువుగా ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క పరీక్ష కాదేశు మరియు 1863 వైపుకు కొనసాగెను.

1856లో, ఆ రెండు నదుల నుండి మరింత జలం హైరమ్ ఎడ్సన్ లేఖనీ ద్వారా ప్రవహించింది. ఎడ్సన్ లేఖనీ ద్వారా వెలుగులోకి వచ్చిన ‘ఏడు సార్లు’ విషయక ప్రకాశము, ఏదెన్ తోటలో తమ ప్రవచనా సాక్ష్యాన్ని ఆరంభించిన ఆ రెండు నదులు సూచించిన అదే ప్రకాశము. ఏదెన్ తోట దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు మనవజాతి తిరుగుబాటుకు చిహ్నము; మరియు ఊలై, హిద్దేకేలు నదుల జలయానం అక్కడి నుండే ఆరంభమౌతుంది. అవి నిబంధన చరిత్ర అంతటను ప్రయాణిస్తాయి; ఎందుకంటే తిరుగుబాటు యొక్క చిహ్నమైన ఆ తోటలోనే, ఆదాం, హవ్వల అత్తి ఆకుల స్థానంలో వస్త్రములను సమకూర్చుటకై ఒక గొఱ్ఱెపిల్ల హతమైంది. నిబంధన చరిత్ర, ఆదాం మరియు దేవుని మధ్య జరిగిన జీవ నిబంధనతో ప్రారంభమవుతుంది. జీవవృక్షముచేత సూచింపబడిన ఆ నిబంధన, ఆదాం మరియు హవ్వలచే ఉల్లంఘింపబడి విరిగిపోయెను; అప్పుడు, లోకస్థాపన మొదలునుండి హతమైన గొఱ్ఱెపిల్ల ఆ నగ్నులై, తప్పిపోయిన ఆ దంపతులకు వస్త్రధారణను సమకూర్చినప్పుడు, ఒక నూతన జీవ నిబంధన ఆరంభమైంది. ఆ తోటనుండి ప్రవహించే ఆ రెండు నదులు, చివరికి దేవుడు తన శిక్షాదండముగా ఉపయోగించే శక్తుల సూచకాలై మారుతాయి.

ఆ రెండు నదులు ఏదేను నుండి బయలుదేరి ప్రవహించి, రెబెక్కా వంశరేఖలోనికి, ఆమె ఇస్సాకుతో కుదిరిన నిబంధన-వివాహ సంబంధంలోనికి చేరి, అక్కడినుంచి యాకోబువరకు కొనసాగినవి; అక్కడ ఆ రెండు నదుల నీరు ఏడు కాలముల చొప్పున రెండు విభిన్న కాలవ్యవధులుగా ప్రతినిధీకరించబడింది. తరువాత, అదే రెండు నదులు దానియేలు గ్రంథముని చివరి ఆరు అధ్యాయములలో గుండా ప్రవహిస్తాయి; ప్రతి నది మూడు అధ్యాయములను ప్రతినిధీకరిస్తుంది. ఒక నది ఏడవ, ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయములలో ముద్రలు విప్పబడి వెల్లడింపబడిన జ్ఞానవృద్ధిని ప్రతినిధీకరిస్తుంది; మరొక నది పదవ, పదకొండవ, పన్నెండవ అధ్యాయములలో ముద్రలు విప్పబడి వెల్లడింపబడిన జ్ఞానవృద్ధిని ప్రతినిధీకరిస్తుంది.

ఏడవ, ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయాలు ఉలై యొక్క దృష్టాంతముగా ప్రతినిధీకరించబడ్డాయి; అలాగే పదవ, పదకొండవ, పన్నెండవ అధ్యాయాలలోనూ క్రీస్తు సదృశరీతిగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. మూడు అధ్యాయాలచే ప్రతినిధీకరించబడిన ఆ రెండు నదీ దృష్టాంతములలోను క్రీస్తు జలములమీద నిలిచియున్నవాడిగా ప్రతినిధీకరించబడ్డాడు.

దశమ అధ్యాయములో క్రీస్తుయొక్క దర్శనము, ప్రకటన గ్రంథము ప్రథమ అధ్యాయములో యోహాను చూచిన దర్శనముతో సమానమైయున్నది; మరియు దానియేలు గ్రంథము అష్టమ అధ్యాయములోని దర్శనమందు పల్మోని జలములపైయున్నాడు; ద్వాదశ అధ్యాయములోనూ అట్లే ఆయన జలములపైయుండి, అక్కడ నార వస్త్రములు ధరించినవాడై యున్నాడు.

పదవ అధ్యాయములో హిద్దేకేలు దర్శనమందలి క్రీస్తు జలముమీద నిలిచి, పట్టువస్త్రములు ధరించినవాడై యున్నాడు; ఉలై దర్శనమందు కూడ ఆయన జలముమీద యున్నాడు. ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయపు దర్శనం ఉలై మరియు హిద్దేకేలు దర్శనములలో ప్రతిపాదితమైన దర్శనముతో సమరూపముగా నిలుస్తుంది; అక్కడ సోదరి వైట్ దానిని "దేవుని కుమారుడే తప్ప మరెవరో కాదని"గా గుర్తించుచున్నారు. ఆమె ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని దూతను గుర్తించునప్పుడు, ఆ దూత "యేసు క్రీస్తే తప్ప మరెవరో కాదని" అని పేర్కొంటున్నారు. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని దూత తన చెయ్యిని పరలోకమువైపు ఎత్తి, యుగయుగములకు సజీవుడైన వాని పేరట ప్రమాణముచేయును; ఇది పన్నెండవ అధ్యాయములోని క్రీస్తు దర్శనముతో అనుసంధానించబడియున్నది, అక్కడ ఆయన రెండుచేతులను పరలోకమువైపు ఎత్తి, యుగయుగములకు సజీవుడైన వాని పేరట ప్రమాణముచేయును. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములో ఆయన జలముమీదను భూమిమీదను నిలిచియున్నాడు.

నది తీరముల మధ్యనున్నది నీరే; దానియేలు ‘తీరముల మధ్యనున్న మనుష్యుని స్వరము’ వినెను; కాబట్టి ఆ స్వరము నీటిమీదనున్న ఆ మనుష్యుని నుండి వచ్చెను; మరియు ఆ స్వరము ఉలాయి నది జలముల ధ్వనియై యుండెను.

సిస్టర్ వైట్ గుర్తించినట్లుగా షినార్ యొక్క మహానదులు రెండూ, క్రీస్తు జలములయందు నిలిచి మాటలాడుచుండగా కనబడిన దర్శనముతో అనుబంధింపబడియున్నవి; ఏలయనగా ఆయన స్వరము అనేక జలముల ఘోషవలె యున్నది. ఆ రెండు దర్శనములలోను “ఎంతకాలము?” అనే ప్రశ్న వేయబడెను. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని “ప్రశ్న-సమాధానం”యందు కూడ ఆ రెండు నదులు ప్రతినిధీకరింపబడియున్నవి; ఆ ప్రశ్న-సమాధానమే అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రీయ స్తంభము మరియు పునాది. అక్కడ ఆ రెండు నదులు పరిశుద్ధస్థలమును గూడా సైన్యమును గూడా చెల్లాచెదరగాచేయుటకును, తొక్కిపారేయుటకును గల “ఏడు సార్లు”కు చిహ్నములై నిలుస్తాయి. ఆ రెండు నదులు దేవుని శిక్షాదండముగా తమ పాత్రను నెరవేర్చిన తరువాత, తదనంతరం మొదటి దూతయొక్క మిల్లరైట్ చరిత్రలోకే ప్రవహించెను; అక్కడ విలియం మిల్లర్ తన తొలి ప్రవచన రత్నమును కనుగొన్నాడు, అదేమనగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లోని “ఏడు సార్లు” అనే రేఖ. ఆ రెండు నదులు 2520 సంవత్సరముల రెండు చెల్లాచెదరింపులను సూచించుచున్నవి; అవి అస్సిరియా మరియు బాబిలోను అనే రెండు సింహములచేత నెరవేర్చబడినవి; ఆ సింహములు టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రాటీస్‌లచే ప్రతినిధీకరింపబడినవి, అలాగే రెబెక్కా మేనకోడళ్లు అయిన లేయా మరియు రాహేలు చేతనును; ఇస్సాకు నలభై సంవత్సరముల వయస్సులో జరిగిన నిబంధన-వివాహము ఆదికాండము 2520 లో లిఖితమై యున్నట్లు.

మిల్లర్, యూదా యొక్క దక్షిణ రాజ్యంపై "ఏడు కాలముల" చెదరవేతనే ప్రతిపాదించాడు; అది 2300 సంవత్సరాల ప్రవచన సమాప్తితో 1844లో నెరవేరింది. 1856లో, "ఏడు కాలముల" యొక్క "కొత్త ద్రాక్షారసం", ఉత్తర రాజ్యంపై జరిగిన అదే చెదరవేత 1798లో సమాప్తమైందని గుర్తించింది. విలియమ్ మిల్లర్ యొక్క తొలి ప్రవచన ఆవిష్కరణగా, యూఫ్రాతీ నది జలము, మొదటి దూత యొక్క చరిత్రలో ఆల్ఫా సిద్ధాంతముగా ప్రవేశించింది. ఉలై నది జలము మూడవ దూతతో కలిసి ప్రవేశించింది. మిల్లర్ యొక్క ఆల్ఫా ఆవిష్కరణ అనగా ఉలై నది ద్వారా సూచింపబడిన "ఏడు కాలములు"; హైరమ్ ఎడ్సన్ యొక్క ఓమెగా ఆవిష్కరణ అనగా హిద్దేకేలు నది ద్వారా సూచింపబడిన "ఏడు కాలములు".

2520 అనేది ప్రతి రాజ్యానికీ సమానమైన కాలవ్యవధి పొడవును సూచించును; అయితే ఆ కాలము ఆరంభమును మరియు ముగింపును పరస్పరం నలభై ఆరు సంవత్సరాల అంతరముతో కలిగియుండును. 1798 సంవత్సరం కాలముయొక్క అంతమును, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతుని ఆగమనమును సూచించును. 1798 సంవత్సరం, అస్సూరు సింహము ఉత్తర రాజ్యంపై తెచ్చిన చెల్లాచెదరగొట్టుటకు సంబంధించిన 2520 సంవత్సరాల నెరవేర్పు. 1844 సంవత్సరం, దక్షిణ రాజ్యంపై తెచ్చబడిన “ఏడు కాలములు” నెరవేర్పు; అది బబులోను సింహముచేత సూచింపబడినది. రెండు నదులు, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశముల చరిత్రకు ఆద్యంత సరిహద్దులవలె నిలిచినవి; ఆ చరిత్ర 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూత ఆగమనముతో ముగిసెను, అప్పుడు ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున ఏడవ కాహళమును మరియు యోబేలు కాహళమును రెండింటినీ ఘోషింపబడ్డవి.

ఏడవ కాహళము నినాదము అనేది, క్రీస్తు తన దైవత్వాన్ని మానవత్వంతో ఏకీకరించుటలో చేసిన తన కార్యమునకు ప్రతీకము; అది ఉలై నది దర్శనంలోని రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములచే సూచించబడుచున్నది; అలాగే, యోబేలు కాహళము నినాదము అనేది, భంగపరచబడి దేవుని ప్రజలమీదికి వచ్చి పడిన భూమి నిబంధనకు ప్రతీకము, దానిని దానియేలు మోషే యొక్క శాపమును శపథమును అని, మోషే "దేవుని నిబంధనయొక్క కలహము" అని పిలిచెను.

"మోషే ధర్మశాస్త్రములో" రాయబడిన "శాపము" మరియు "ప్రమాణము" అనేవి లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని "ఏడు సార్లు"యే. "ప్రమాణము"గా అనువదించిన పదమే, లేవీయకాండములో "ఏడు సార్లు"గా అనువదించబడిన అదే హెబ్రీ పదము. ఇరవై ఐదు అధ్యాయములోని ఒడంబడిక యొక్క ప్రమాణమును అతిక్రమించినందుకు కలిగే "శాపము" ఇరవై ఆరు అధ్యాయములో వివరించబడింది; అక్కడ మోషే ఆ శాపమును "ఒడంబడిక యొక్క కలహము"గా పేర్కొనెను.

యెహోవా, క్రీపూ 723లో, వారిని "శత్రువు చేయిలో" అప్పగించి వారిని "శిక్షించుటకు", ఉత్తర రాజ్యంపై అస్సీరియా సింహపు ఖడ్గమును తెచ్చెను. నలభై ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీపూ 677లో, దక్షిణ రాజ్యం మోషే యొక్క శాపమును అనుభవించింది. మోషే యొక్క శాపము నిబంధనయొక్క వివాదము. నలభై ఆరు సంవత్సరములపాటు దేవుడు మెసపొటామియా సింహములను సైన్యమును తొలగించి త్రొక్కివేయుటకై వినియోగించెను. ఆ నలభై ఆరు సంవత్సరాల గడువు ముగింపున నెబూకద్నెజరు పరిశుద్ధస్థలమును ధ్వంసంచేసెను. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడు వచనములో దానియేలు చేసిన ప్రశ్నలో పేర్కొనబడిన సైన్యము, పరిశుద్ధస్థలము విధ్వంసముతో ముగిసిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలవ్యవధిలో తమ శత్రువులచేత బానిసత్వమునకు లోనైంది; ఆ పరిశుద్ధస్థలమునే పదమూడు వచనములో త్రొక్కబడవలసిన మరియొక విషయము. ఆ నదులు క్రమంగా క్రీశ 1798 మరియు 1844 సంవత్సరాలకుచేరినపుడు, ఒక సైన్యము మందిరముగా సమకూర్చబడియుండెను; ఎందుకనగా సైన్యము దేహము, దేహము మందిరము. ఆ కాలాంత్యమున, నలభై ఆరు సంవత్సరములలో నిర్మింపబడిన మందిరము, దైవత్వమును మానవత్వముతో కలిపే వివాహమందు పరలోక మందిరముతో ఏకమగవలెను. వివాహము రెండు మందిరముల మధ్యనగా నుండును; దేవుడు ఏకపరిచిన దానిని వేరుపరచరాదు.

టైగ్రిస్ జలము 1798 వరకు చేరెను, యూఫ్రేటిస్ జలము 1844 వరకు చేరెను. మూడవ దూత రాకకు కాస్త ముందే రెండవ దూత వచ్చెను; ఆ తరువాత 1844 ఆగస్టు 12–17 తేదీలలో న్యూ హ్యాంప్షైర్‌లోని ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశంలో అర్ధరాత్రి మొర యొక్క సందేశం ధారపోసబడెను. ‘ఎక్సెటర్’ అనగా ‘జల కోట’ అనే అర్థం; ఆ శిబిర సమావేశములో మాసాచుసెట్స్‌లోని వాటర్‌టౌన్ నుండి వచ్చిన ఒక సమూహం ఏర్పాటుచేసిన వేరొక గుడారంలో ఒక నకిలీ సమావేశం నిర్వహించబడెను. సోదరి వైట్ ప్రకారం, ఏదెన్‌లోనుండి ఉద్భవించిన జలములు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల తూర్పు తీరరేఖ అంతటా ‘ఒక ఉప్పెనతరంగం’లాగా వ్యాపించుటకు సిద్ధమై యుండెను. ఆ ఉప్పెనను ప్రేరేపించిన భూకంపం సాతాను మానవజాతిని జయించినప్పుడు ఏదెన్ తోటలో సంభవించి, ఏదెన్‌లో ఒక భూకంపక కలవరం కలిగించెను; దాని అలలు మిల్లరైట్ల చరిత్రలోని అర్ధరాత్రి మొరకు వరకు చేరెను. ఆ ఉప్పెన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలోని అర్ధరాత్రి మొరలోకి వెల్లువై ప్రవేశిస్తుంది; అలాగే, ఆదాము పాపపు భూకంపంతో ప్రారంభమైన ఆ అల ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని ఆదివారపు చట్టపు భూకంపం వరకు చేరుతుంది.

క్రీస్తుని స్వరము అనేక జలముల స్వరము; ఆ జలములు సమైక్యమై తుదివాన సందేశమును ఏర్పరచును. యెషయా తన కుమారుడు శెఆర్యాషూబుతో కూడి, ఏడవ అధ్యాయం మూడవ వచనములో, పైయైన కాలువనుండి పోషింపబడిన కుంటయొద్ద నిలిచి, నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ముద్రణకాలమందు తుదివాన సందేశమును ఉపస్థాపించుచున్నారు. అక్కడ మూర్ఖుడును దుష్టుడునైన రాజు ఆహాజుమీద యెషయా చేసిన తీర్పు ప్రకటన ఏననగా, ప్రభువు ఆహాజుమీదకు అస్సూరు జలములను, అనగా రాజు సన్హేరిబును, పంపును; అతని జలము మెడవరకు ఉప్పొంగి ప్రవహించును.

ప్రభువిచేత 'పంపబడిన' జలాలను ఆహాజు నిరాకరించాడు; కాబట్టి ప్రభువు ఆహాజునకు అశ్షూరు యొక్క జలాలను 'పంపించాడు'. ఆహాజు "రెజీను మరియు రెమల్యా కుమారుడు" యొక్క కూటమిలో "ఆనందించాడు". రెజీను మరియు రెమల్యా కుమారుని ద్వారా సూచింపబడిన నకిలీ అంత్య వర్ష సందేశంలో ఆహాజు "ఆనందిస్తాడు".

రెజిన్, మరియు ఉత్తర రాజ్యపు రాజైన రెమల్యా కుమారుడు పేకహు, యెషయా మరియు అతని కుమారుని ఒక నకిలీ ప్రతిరూపముగా నిలుస్తారు. మూర్ఖుడును దుష్టుడునైయున్న రాజు ఆహాజు, ఇశ్రాయేలులోని ఉత్తర పది గోత్రాలు మరియు సిరియా ప్రతినిధ్యం చేయు కూటమిలో ‘ఆనందిస్తున్నాడు’; ఇది ఆదివారపు చట్ట సమయమున సంఘమునకు రాష్ట్రముతోనున్న అక్రమ సంబంధమును రూపకంగా ప్రతిపాదిస్తుంది. ఆహాజు ఆనందిస్తున్నాడు; ఎందుకనగా అవమానము మరియు సంతోషము అనే రెండు పరస్పర విరుద్ధ భావోద్వేగములను, చివరి వర్షము విషయమై జరిగే వాదోపవాదములో ప్రతినిధులై నిలిచిన వారిని ఉద్దేశించి, దైవప్రేరణ వినియోగిస్తుంది. యిర్మియా చిన్న పుస్తకమును తిన్నప్పుడు, అది అతని హృదయమునకు సంతోషమును ఆనందోత్సాహమును అయ్యెను; మరియు యోవేలు దేవుని ప్రజలు ఎన్నటికిని సిగ్గుపడరని తెలియజేస్తున్నాడు. లవోదిక్య స్థితిలో ఉన్నవాడైన ఆహాజు అంధుడు గనుక, తప్పుడు జలసందేశములో ఆనందించి, యెషయా ప్రకటించిన సత్య జలసందేశాన్ని నిరాకరిస్తున్నాడు. ఉత్తరరాజుని ప్రవాహముచేత సూచింపబడిన నకిలీ చివరి వర్షము సందేశమునందు నమ్మిక ఉంచినందుకు అతడు సిగ్గుపడవలసినదే; అయితే అతడు శిలోహా యొక్క సందేశాన్ని తిరస్కరించాడు.

యెషయా ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని శిలోహా సందేశము పిమ్మటి వర్షముయొక్క సందేశమే. శిలోహా కుంటను కొత్త నిబంధనలో సిలోవాము కుంటగా గుర్తించబడింది. హెబ్రూ గాని గ్రీకు గాని దాని అర్థం "పంపబడినది". పరిశుద్ధాత్మను "పంపుటకై" క్రీస్తు వెళ్లిపోవుట సముచితం అయింది. యెషయా మరియు ఆహాజు శిలోహా కుంటయొద్ద ఉన్నారు; పరీక్ష యెషయా మరియు అతని కుమారునిచే ప్రతినిధించిన శిలోహా కుంటమీద విశ్వాసముంచాలా, లేక రెజీను మరియు రెమల్యా కుమారుడిమీద విశ్వాసముంచాలా అన్నదానిపై ఆధారపడి ఉంది. ఆహాజు రెండురకాల జలముల మధ్య ఎన్నుకుంటున్నాడు—శిలోహా జలములా, లేక అష్షూరు రాజుని జలములా. రెజీను మరియు రెమల్యా కుమారుడు ప్రతినిధించిన కూటమి మరియు సందేశమందు ఆహాజు ఆనందించాడు; కాబట్టి తన తీర్పు సమయమున నిదానముగా ప్రవహించు నీరుకు బదులుగా, అతడు వినాశన ప్రళయప్రవాహమును పొందెను. అతని తీర్పు ఉత్తర రాజు ప్రళయమువలె సమస్త లోకమంతటిని ఉప్పొంగి ముంచెడు ఆదివారపు ధర్మశాసనమును సూచిస్తుంది. అది ఆదివారపు ధర్మశాసనము మొదలుకొని అట్లానే జరుగుతుంది; అదే వేళ అర్ధరాత్రి ఘోషయొక్క ప్రవాహము కూడ లోకమంతటా ఉద్ధృతముగా ప్రవహిస్తున్నది.

ఉత్తరంలోని పది గోత్రాలయు సిరియయు కుదుర్చుకున్న కూటమిలో ఆహాజు ఆనందించును; కావున, దేవుని వాక్యములో లభించే ప్రతీ నిషిద్ధ కూటమిచే ప్రతినిధ్యం చేయబడిన, సభయు ప్రభుత్వమును మేళవించు సందేశములోను అతడు ఆనందించును. యెషయా ఫిలదెల్ఫీయుని సూచించును, ఆహాజు లవోదిక్యుని సూచించును. శిలోవాము కుంటవద్దనున్న లవోదిక్యుడైన అంధుని ఆయన స్వస్థపరచునప్పుడు, క్రీస్తు యెషయా సాక్ష్యమును తన స్వసాక్ష్యముతో కలుపును.

అంధుడు, మూర్ఖుడును దుష్టుడునైన రాజు ఆహాజుతో కూడ, సిలోము కుంటయందా గానీ అష్షూరుయొక్క వరదయందా గానీ తమ భరోసాను ఉంచవలెనన్న విషయములో పరీక్షింపబడుచున్నారు. అంధుడు తాను అంధుడని తెలిసి యున్నాడు; అయితే ఆహాజు ధనవంతుడై, సంపదలో సమృద్ధి చెంది, ఏదియు అవసరము లేనివాడై యున్నాడు. అంత్య వర్షపు కుంటయొద్ద ఆహాజు మూర్ఖ కన్యక; అంధుడు జ్ఞానముగల కన్యక. పంపింపబడిన జలములనేవా, లేక అష్షూరునుండి పంపింపబడిన జలములనేవా—ఇదే పరీక్ష.

కుంట అనగా జలము ఏకముగా సమకూర్చబడిన స్థలము; ప్రవచనదృష్ట్యా, కుంట అనగా క్రీస్తు స్వరాన్ని ప్రతినిధ్యం చేసే ‘జలములు’—ప్రవాహాలు, నదులు, చిన్న వాగులు, సముద్రాలు, మహాసముద్రాలు, సరస్సులు, వర్షము, మంచు—వాటన్నిటి జలము ఏకముగా సమకూరే స్థలము. ఆఖరి వర్షపు కుంట పైకుంట నుండి ప్రవహించే జలముచేత రూపుదిద్దబడుతుంది. ఆ కుంట పరీక్షాసందర్భములో ఆఖరి వర్షపు సందేశాన్ని ప్రతీకిస్తుంది. మృదువుగా ప్రవహించే జలములను ఆహాజు తిరస్కరించెను; కాని అంధుడు కుంటకు సంబంధించిన సందేశానికి విధేయుడయ్యాడు. యేసు, తన దైవత్వములో కొంతను ‘ఉమ్మి’యనే ప్రతీకగా తీసుకొని దానిని మట్టితో కలిపెను; ఆ కలయిక క్రీస్తుచేత అతిపరిశుద్ధ స్థలములో నెరవేర్చబడే దైవత్వము-మానవత్వముల సంయోగానికి ప్రతీక.

క్రీస్తు భూమిమీద ఉమ్మి చేసి, తన ఉమ్మిని భూమితో కలిపి మన్నుముద్దను తయారుచేశారు. ఆయన దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సమ్మేళనమనే సందేశంతో అంధుని కన్నులను అభిషేకముచేశారు. దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సమ్మేళనం ప్రతినిధ్యం చేసే సందేశమే 1888 సందేశం; అది లవోదిక్యా స్థితి నుండి ఫిలదెల్ఫియా స్థితికి ఒక వ్యక్తిని పరివర్తన చేయుటకు ఉద్దేశించబడినది. కానీ ఆ సందేశం మానవ భాగస్వామ్యాన్ని అవసరపడుతుంది. వారు కొలనికి వెళ్లి, ఆపై కడుక్కోవలెను.

అందరు పాపము చేసిరి, దేవుని మహిమకు తక్కువై యున్నారు; అయితే యేసు ఈ అంధుడును అతని తల్లిదండ్రులును పాపము చేయలేదని చెప్పెను. అంధుని స్థితి విషయంలో దోషారోపణకు సంబంధించిన ప్రశ్నను యేసు తొలగించుచు, అతనిని ప్రభువును మహిమపరచుటకై లేపబడిన మనుష్యునిగా గుర్తించుచున్నాడు; అలాగే బైబిలు ప్రవచనములో “దేవుని క్రియలు ప్రత్యక్షమగునట్లు” లేపబడిన ప్రవచనాత్మక మనిషి పతాకము; ఆ పతాకము లయొదికయ నుండి ఫిలదెల్ఫియాకు పరివర్తన పొందిన పురుషులు, స్త్రీలతో కూడినదైయున్నది. పతాకమునందే దేవుని క్రియలు ప్రత్యక్షమగును; ఎందుకనగా ఆయన కార్యము దైవత్వమును మానవత్వముతో ఏకీకరించుట (దీనికి ప్రతీక మట్టిలేపనము), మరియు ఆ కార్యమునకు సంబంధించిన విజయచిహ్నములు లయొదికయ సందేశమును వినడమాత్రమే గాక, ఆ సందేశములో నిర్దేశింపబడిన పరిహారమును అనుసరించిన వారే. ఆ అంధునికి నిర్దేశింపబడిన పరిహారము “వెళ్లి కడుక్కోవుట”యే. అతనికి చూపు కలిగిన తరువాత, దేవుని మహిమపరచుటకు అతడు ప్రయత్నించవలసిన అవసరముండలేదు; అతని చుట్టుపక్కలనున్న పరిస్థితులే దానిని కార్యరూపమునకు తెచ్చెను.

అది క్రీస్తు సమీపణంతో ఆరంభమై, తరువాత క్రీస్తు కార్యముతో కొనసాగింది. మనుష్యునికి సంబంధించి పరలోక పరిశుద్ధస్థలములో క్రీస్తు చేసే అంతిమ కార్యము, చనిపోయిన ఎండిన ఎముకల లోయ స్థితినుండీ, లేదా వీధులలో మృతుడై పడివుండే స్థితినుండీ, లేదా గబ్బిలమువలె అంధుడై యుండే స్థితినుండీ, ఒక మనుష్యునిని రూపాంతర పరచుటయే. ఆయన అంతిమ కార్యము, తన ప్రజలను తన స్వరూపమునకు పునఃసృష్టించుట; ఇదే కార్యమును ఆయన భూమి ధూళి నుండి ఆదామును సృష్టించి, అనంతరం అతనిలో జీవశ్వాసను ఊదినప్పుడు చేసెను. అంతిమ కార్యమునే ప్రథమ కార్యము; ఏలయనగా ఆయన ముందుగా మన్నుతో రూపకల్పన చేసి, తరువాత ఆ మన్నును తన ఆత్మయొక్క జీవంతో అభిషేకించెను. ఆదామునియందు ఆత్మ ఆయన శ్వాసయై యుండెను; అంధునియందు అది జలమై యుండెను. యెహెజ్కేలు యొక్క మృత ఎముకల లోయ విషయమై, దేహమును రూపు కల్పించినది సమీకరణ సందేశమే. తరువాత నాలుగు గాలుల సందేశము ఆ దేహముమీద ఊదబడెను; అప్పుడు అది శక్తివంతమైన సైన్యముగా నిలిచెను.

ఆ అంధుడు ఇంకా అంధుడిగానే ఉన్నప్పుడే, యేసు అతనిని చూచి, అతనియొద్దకు వచ్చెను. తన శిష్యులు లేవనెత్తిన ప్రశ్న యొక్క సందర్భంలోనే ఆయన ఆ అంధునియొద్దకు వచ్చెను; దీనివలన ఆ చిత్రణకు తగిన ప్రవచనాత్మక సందర్భాన్ని స్థాపించుటకు ఆయనకు వీలయ్యెను. ‘దేవుని కార్యములు’ బైబిలులోని నానావిధ సాక్ష్యరేఖలపై ప్రవచనాత్మక ప్రతీకగా నిలుచును. శాస్త్రములలో ‘దేవుని కార్యముల’ ప్రతి ప్రకటనయు అనంతర వర్షకాలమందు నెరవేరును. మలాకీ గ్రంథమున చివరి వచనములలో ఎలీయా ద్వారా ప్రతినిధానమైనట్టుగా, యేసు ఈ కథ యొక్క సందర్భాన్ని అంతిమ సందేశ పరంగా అమర్చుచున్నాడు.

తల్లిదండ్రులు మరియు అంధ శిశువు పాపులుగా ఖండింపబడరు; ఏలయనగా ఇది దేవుని అద్భుత కార్యముల సమయం, ఆ సమయములో తల్లిదండ్రుల హృదయములును పిల్లల హృదయములును ప్రస్తుత విషయమును చూడుటకు మలచబడును. ఆ విషయం ఇదే—అంధ లవోదిక్యుడు అభిషిక్త ఫిలదెల్ఫియుడిగా మార్పు పొందెనో లేదో. అదే విషయం అంత్య వాన సమయములో తల్లిదండ్రులను మరియు శిశువును ఎదిరించుచున్నది; ఏలయనగా అదే తీర్పు సమయము కూడాను. మరియు తీర్పు సమయము అబ్రాహాము యొక్క నిబంధన ప్రవచనం ప్రకారము మూడవ మరియు నాలుగవ తరములలో నిర్వహింపబడును. ఆ అంధుడు చివరి అయిన నాలుగవ తరం; అతని తల్లిదండ్రులు మూడవ తరం. ఆ కాలములో ఏలీయా సందేశము కుటుంబములను శిలోహు కొలను యొక్క సందేశమును ఆమోదించవలెనో లేక తిరస్కరించవలెనో అనివార్యముగా నిర్ణయింపవలసిన పరిస్థితులలో ఉంచును. మూర్ఖుడును దుష్టుడునైన రాజు ఆహాజు ఆ కొలనుయొక్క సందేశమును తిరస్కరించెను; అయితే ఆ అంధుడు దానిని ఆమోదించెను. మలాకీలోని ఏలీయా సందేశము ప్రభువుయొక్క మహత్తరమైనను భయంకరమైన దినమునకు ముందు శాపమనే సందర్భములో ఉంచబడినది.

మనము పరిశీలిస్తున్న ఆ సందర్భాన్ని యేసు ఏర్పరచినప్పుడు, ఆ అద్భుతముని ఉద్దేశ్యంపై తన సారాంశంలో తాను అప్పుడే తప్పనిసరిగా కార్యము చేయవలెనని, యెందుకనగా ఎవరూ కార్యము చేయలేని సమయము రానున్నదని, ఆయన చేర్చెను. ఆయన ఉల్లేఖించిన కార్యము పగలులోనే జరుగుతుంది; కార్యమునకు ముగింపు రాత్రిగా సూచింపబడింది. ఆయన సూచన పరీక్షాకాలము ముగింపునిగురించియే.

ఆయన తన తీర్పు కార్యమును పూర్తిచేసినప్పుడు, తన యాజక వేషమును విప్పి, ప్రతికారపు వేషమును ధరించును. నశించినవారిని రక్షింపబడినవారినుండి వేరు చేయు ఆ కార్యమును ఆయన పూర్తిచేసినప్పుడు, రక్షణ కార్యము సమాప్తమగును. అవకాశకాలము మూయబడును; అప్పుడు ఎవరూ కార్యము చేయలేని రాత్రి వచ్చియుండును. క్రీస్తు యొక్క సందేశము కేవలం అంధునికి ఇవ్వబడిన లయొదిక్యా సందేశము మాత్రమేగాక, అవకాశకాలము ముగింపు సమీపమైయున్నదనే సందర్భములో ఉంచబడిన ఎలీయా సందేశమైయుండెను; ఇదే ఆత్మలను రక్షించుటకై కార్యము చేయుటకు క్రీస్తు యొక్క పరిశుద్ధ ప్రేరణ.

మొదట క్రీస్తు ఆ అంధునియొద్దకు వచ్చెను; ఆపై లేపనమును సిద్ధపరచి పూయెను; తదుపరి అతడు తానే చేయవలసిన కార్యము విషయమై ఆ అంధునికి ఆజ్ఞలను ఇచ్చెను; మరియు అంతే ముఖ్యమైనది ఏమనగా, అతడు ఆ కార్యాన్ని చేపట్టునప్పుడు అతని దృష్టి పునరుద్ధరించబడును. దృష్టి కలిగిన వెంటనే, అతడు అంధ లయొదిక్యుడనుండి ఫిలదెల్ఫీయునిగా రూపాంతరము పొందును. ఆ రెండు సంఘముల రూపాంతరణకాలము ఆరంభములో, 1856 నుండి 1863 వరకు, నెరవేరెను.

ఆ కాలం గోధుమలు మరియు కలుపు మధ్య వేర్పాటును, తరువాత పతాకముగా ఎత్తబడబోవు నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి అంతిమ ముద్ర వేయబడుటను సూచిస్తుంది. లవోదిక్యుడిగా నుండిన అతడు ఫిలదెల్ఫియుడై మారిన వెంటనే, ఆ అంధుడు తక్షణమే ప్రజల దృష్టిపాత్రుడయ్యాడు. ఆ అంధుడే నూట నలభై నాలుగు వేలమంది; మరియు బుద్ధిహీనుడును దుష్టుడునైన రాజైన అహాజు, ప్రభువుయొక్క నోటి నుండి ఉమ్మివేయబడిన పూర్వ నిబంధన ప్రజలే. చరిత్రలో అదే సమయంలో, యేసు తన ఉమ్మితో తన క్రొత్త నిబంధన ప్రజలను అభిషేకిస్తున్నాడో, లేదా తన నోటి నుండి పాత నిబంధన ప్రజలను ఉమ్మివేస్తున్నాడో.

ఈ చింతనలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.