యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య పదహారు

ప్రధాన అంశాన్ని చేపట్టకముందే ఇంత విస్తృతంగా ప్రస్తావించినందుకు నా క్షమాపణలు. యోయేలు గ్రంథాన్ని నేరుగా పరిశీలించినప్పుడు వినియోగించదలచిన తార్కిక నిర్మాణానికి కీలక భాగాలైన కొన్ని ప్రవచన వాక్యాలను ముందుగా స్థాపించదలచుతున్నాను. ఇంతకుముందు నేను ప్రస్తావించినదేమనగా, యోయేలు గ్రంథములో ‘కత్తిరించబడుట’గా అనువదించబడిన హెబ్రీయ పదము, అబ్రాహాము దినములలో నిబంధనను ధ్రువీకరించుటకు అనుసరించబడిన బలిపద్ధతిలో తన మూలాలను కలిగియున్నది.

హెబ్రూ పదం "cut off" అనేది H3772, మరియు ఇది ఒక ప్రాథమిక మూలక్రియ; దాని అర్థం: 'కత్తిరించుట (తొలగించుట, కూలదోయుట లేదా చీల్చుట); పరోక్షార్థంగా నాశనము చేయుట లేదా గ్రాసించుట; విశేషంగా ఒడంబడిక కట్టుట (అంటే సంధి లేదా ఒప్పందం కుదుర్చుట; మూలంగా మాంసాన్ని కోసి ముక్కల మధ్యగా దాటి పోవుట ద్వారా)'.

స్ట్రాంగ్ యొక్క 'cut off' అనే పదానికి ఇచ్చిన నిర్వచనం, దాన్ని వ్యాకరణ పరంగా 'ప్రాథమిక ధాతువు'గా పిలుస్తుందని నేను గ్రహిస్తున్నాను. అలా ఉండగా, నిబంధనతోను అబ్రాహాముతోను సంబంధితమైన కత్తిరింపుకార్యం, నిబంధనయొక్క వెలుగు పదమునకు అనుసంధానించబడియున్నదనియు, ఆ వెలుగు దాని ఆదిమ చరిత్రాత్మక మూలమునందే ప్రదర్శింపబడినదనియు సూచిస్తుంది. నిబంధన చరిత్ర పరంగా 'Cut' అనేది దాని ఆదిమ మూలాలపై ఆధారపడిన ప్రవచనాత్మక చిహ్నమే; అదేవిధంగా అది వ్యాకరణ పరంగా కూడా 'ప్రాథమిక ధాతువు'గా గుర్తించబడుతుంది.

ఐదవ వచనంలోని ఆ ప్రకటన, "కొత్త ద్రాక్షారసం" ద్వారా సూచింపబడిన పిమ్మట వర్షము యొక్క సందేశము తమయందు లేనిదని మాత్రమే గుర్తించడమే కాదు, తమ "ఆదిమ మూలాలు"ను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకొనే దేవుని నిబంధన ప్రజలుగా వారిని 'అక్కడికక్కడే' తిరస్కరించబడినవారని కూడా వెల్లడించుచున్నది.

అరణ్యములో నలభై సంవత్సరములపాటు మరణించిన తరము తమ ఆది మూలాలను అనేక జాతుల తండ్రి అని అర్థముగల అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. యెహోషువుతో కూడి వాగ్దాన దేశములో ప్రవేశించిన తరము తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. క్రీస్తును సిలువకు ఎక్కించిన యూదులు తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకున్నారు. అంధకార యుగాలనుండి బయటకు వచ్చిన, మరియు 1844లో దేవుని ఎన్నుకున్న నిబంధన ప్రజలుగా పరీక్షింపబడి పక్కనపెట్టబడిన ప్రొటెస్టెంటులు తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకున్నారు. 1844 అక్టోబరు 22న అతిపరిశుద్ధస్థలములో ప్రవేశించిన మిల్లరైటు ఫిలడెల్ఫీయ ఉద్యమం తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. 1863లో యెరికోను పునర్నిర్మించిన మిల్లరైటు లవోదిక్యా ఉద్యమం తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టము సమయమున ప్రభువు నోటిలోనుండి వాంతిచేయబడునట్టి లవోదిక్యా సెవెన్త్‌డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. ఆ తరములన్నియు ద్రాక్షతోట దృష్టాంతమును నెరవేర్చియున్నారు, లేదా నెరవేర్చుదురు.

యోవేలు గ్రంథములోని మద్యపానులు మేల్కొని, తాము దేవుని ప్రజలుగా తిరస్కరింపబడ్డారని, అంత్యవర్షపు సందేశము తమవద్దలేదని గ్రహించుదురు. అప్పుడు దానికి విరుద్ధమైనదే సత్యమగును. యోవేలు "మహిమ కిరీటములను" ధరించినవారిగా గుర్తించినవారు, అప్పుడు నిబంధనలో ప్రవేశించి, ముద్రింపబడి, అర్పణముగా ఎత్తిపోనబడుదురు. దేవునికిని, ఎన్నుకోబడిన ప్రజలకును మధ్య జరిగిన మొదటి ధృవీకృత నిబంధన, దేవుని ప్రజల తుదిబలిలో (అది ఆదివారపు చట్టముతో ఆరంభమగును) సూచింపబడుచున్న అదే "కత్తిరింపు"తో ఆరంభమైంది. "కత్తిరింపు" అనేది గోధుమలను కలుపు నుండి వేరుచేయుటే. కలుపు తిరస్కరింపబడి అగ్నిలోకి విసరబడును; గోధుమలు పెంతెకొస్తు ప్రథమఫల గోధుమార్పణముగా కట్టగట్టబడును; ఆ తరువాత ఆ అర్పణము "పూర్వ సంవత్సరాలలోనట్లు" ఎత్తిపోనబడును.

అబ్రాహాము యొక్క ఒడంబడికను సూచించుటకు సాధారణంగా ప్రస్తావించబడే నాలుగు స్థలాలు ఉన్నాయి. ఆదికాండము పన్నెండవ అధ్యాయములో అబ్రాము 'పిలువబడెను' మరియు ఆయనను మహా జాతిగా చేయునని వాగ్దానం నీయబడెను. ఇది ఒడంబడికలోని భాగము కాదు; అయితే ఇది వాగ్దానపు పిలుపు. ఆ సమయమున ఆయన నామము అబ్రాము; యెందుకనగా ఒడంబడిక సంబంధపు ప్రతీకలలో ఒకటి నామపరివర్తనము. ఒడంబడిక యొక్క నాలుగు దశలలో మూడవ దశలో అబ్రాము నామము మార్చబడెను.

ఆ పిలుపు అబ్రాముకు దేవుని వాగ్దానమై యుండెను; దాని తరువాత వచ్చిన "శపథము" ద్వారా ఆయన ద్వితీయ సాక్షిని సమకూర్చెను. తరువాత వచ్చిన ఆ "శపథము" త్రివిధమైంది. మొదటి దశ అయిన వాగ్దానపు పిలుపు తరువాత, రెండవ, మూడవ, నాల్గవ దశలే దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజలతో కుదిరిన అసలైన త్రివిధ ఒడంబడిక. ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములో, చీల్చిన జంతువుల మధ్యగా దేవుడే ఒక్కడు దాటి పోయే ఒక నాటకీయ కర్మకాండము ద్వారా, దేవుడు ఆ ఒడంబడికను అధికారికంగా "కత్తిరించెను" (స్థాపించెను), అబ్రాహాము సంతానానికి భూమిని నిరుపాధికముగా వాగ్దానం చేసెను. వాగ్దానభూమి రెండు నదుల మధ్యనున్న దేశముగా సూచింపబడెను; ఐగుప్తు నది మరియు యూఫ్రటు నది. త్రివిధ ఒడంబడిక యొక్క మొదటి దశలో రెండు నదుల ప్రవచనీయ ప్రతీకార్థమునకును, ఆ ప్రతీకతో అనుసంధానమైన సమస్త అంశాలకును ప్రత్యక్ష సూచన కలదు. దైవప్రేరణ ఉలై, హిద్దేకేలు నదులను ప్రస్తుతం నెరవేర్పు ప్రక్రియలోనున్న సంఘటనలుగా సూచించినప్పుడు, ఆ రెండు నదులు అబ్రాము యొక్క ప్రవచనములో రకరూపముగా సూచింపబడ్డవి. సందర్భం అబ్రాము యొక్క రెండు నదుల మధ్యనే యున్నది; వాటిని దానియేలు యొక్క రెండు నదులతో కలిపినయెడల అవి నాలుగు నదులగును, ఎందుకనగా క్రీస్తు స్వరము అనేక జలముల స్వరమే.

అబ్రాముకు వాగ్దానమిచ్చిన దేశము సమస్త లోకమే; అది అంత్యదినములలో పది రాజులచేత ప్రతీకీకరింపబడెను, అయితే నిబంధన ప్రారంభదినములలో అది రాజులుగాక పది గోత్రములుగా సూచింపబడెను. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలు సమస్త లోకముతో విరోధములో నిలుచెదరు. ఆ తరువాత లోకమంతయు, భూమ్యండలంలోని పది రాజులమీద ఏలుబడి చేయుచున్న ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములోని శోణితవర్ణ వేశ్యయొక్క మార్గనిర్దేశములోనున్న ఒకే ప్రపంచ ప్రభుత్వము ద్వారా, ఆదివారపు ఆరాధనను బలవంతంగా అమలుచేయుటయందలి పరీక్షా ప్రక్రియలో నిమగ్నమగును. అబ్రాము సంబంధములో, మృగమునకు ప్రతిమయొక్క సంఘ-రాజ్య చిహ్నము, రాష్ట్రపాలనకళకు ప్రతీకమైన ఈగుప్తు నదిచేతను, సంఘపాలనకళకు ప్రతీకమైన బాబులోనీయ నదిచేతను ప్రతీకీకరింపబడెను.

రాత్రివేళ అగ్ని స్తంభముగా, పగటివేళ మేఘముగా మోషేను మరియు ఇశ్రాయేలీయుల సంతతిని మార్గదర్శించబోవువాడే, ఆ "కత్తిరింపబడిన" ముక్కల మధ్యముగా పొగలు పొంగుచున్న భట్టీగా మరియు దహించుచున్న దీపముగా గతించెను.

జ్వలించే దీపము మరియు పొగలెత్తే భట్టీ మేఘస్తంభము గాని అగ్ని స్తంభము గాని ప్రతిరూపాలై నిలిచాయి; అలాగే అవి, అబ్రాముతో దేవుడు నిబంధనను స్థాపించుటలో భాగమైన మూడు దశలలో మొదటి దశకు సంబంధించిన ఒక ప్రవచనీయ అంశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. ఆ అధ్యాయం ‘భయపడకుము’ అనే మాటలతో ఆరంభమౌతుంది; ఎందుకనగా మొదటి దూతుని సందేశము ‘దేవుని భయపడుడి’ అని, అబ్రాము వలె దేవుని భయపడువారికి దేవునిని భయపడవలసిన అవసరం ఉండదు. ప్రజలలో రెండు వర్గములు ఉన్నవి గనుక భయమునకు రెండు విధములున్నవి.

నిబంధన సంబంధిత భాగములో మరింత ముందుకు వెళ్లినపుడు అబ్రాము దేవునిని విశ్వసించెను; అది ఆయనకు నీతిగా ఎంచబడెను. యోహాను ప్రతిపాదించిన ప్రకారము పరిశుద్ధాత్మ పాపము, నీతి, తీర్పు అనే మూడు విషయములయందు దోషిగా నిలిపునని బోధించుచున్నందున, ఆ ముగ్గురు దూతలు పరిశుద్ధాత్మయొక్క కార్యముతో సమాంతరముగా నిలుస్తాయి. ఆ లక్షణాలు ముగ్గురు దూతలతో సరిపోలుతాయి గనుక, నిబంధన భాగములో దేవుని భయము ప్రతిపాదింపబడిన తరువాత, రెండవ అంచె అయిన నీతి గుర్తింపబడును; దానికి అనుసరించి తీర్పు ప్రకటన వచ్చును, అది పరిశుద్ధాత్మయొక్క మూడవ కార్యము, మరియు మూడవ దూతయొక్క సందేశము. నిబంధనయొక్క మొదటి అంచె మొదటి దూతయొక్క సందేశమును ప్రతిరూపముగా నిలుచును; అది ఎల్లప్పుడును మూడు సందేశములన్నిటి ఫ్రాక్టల్‌గా ఉండును. నిబంధన ప్రక్రియయొక్క మూడు అంచెలు, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని ముగ్గురు దూతలను ప్రతినిధిత్వం వహించును.

ఆబ్రాము నీతిగా ఎంచబడిన తరువాత—అది రెండవ దూతను సూచించుచున్నది—అతడు అర్పణను సిద్ధపరచెను; ఏలయనగా తీర్పు యొక్క మూడవ దశకు ముందుగానే అర్పణ సిద్ధపరచబడును. ఆ అర్పణ, పతాకముగా ఎత్తి నిలుపబడే మలాకీ మూడవ అధ్యాయములోని లేవీయుల అర్పణను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది. మోషే జీవితములో నలభై సంవత్సరాల చొప్పున మూడు అవధులు మూడు దూతల సందేశములను ప్రతినిధ్యం చేయునట్లే, మోషే ప్రథమ నలభై సంవత్సరాలలో మూడు దూతల సందేశములోని మూడు దశలన్నియు ఉన్నాయి.

మోషే సాక్ష్యం ప్రారంభమయ్యేది ఆయన తల్లిదండ్రులు దేవునిని భయపడటంతోనే (మొదటి దశ); అనంతరం దానికి దృశ్యపరమైన ఒక పరీక్ష అనుసరించింది. రెండవ దశలో దృశ్యపరమైన పరీక్షే కలదు; దానియేలు మొదటి అధ్యాయంలోనూ ఇదే విధంగా ఉంది—అక్కడ దానియేలు ముందుగా దేవునిని భయపడి బాబిలోనీయుల ఆహారాన్ని తినుటకు నిరాకరించి, తరువాత తన శారీరక రూపముననుసరించి పరీక్షింపబడ్డాడు. అనంతరం దానియేలు విషయములో, మూడు సంవత్సరాల తరువాత రాజైన నెబూకద్నెజరు నిర్వహించిన మూడవ పరీక్ష జరిగింది; అతడు ఉత్తరరాజుకు మరియు ఆదివార చట్టానికి సంకేతప్రతీకుడు, ఆ ఆదివార చట్టమే మూడవ దూతల సందేశం.

మోషే తల్లిదండ్రులు దేవుని భయపడి, అతనిని నీటిలో ఒక పెట్టెలో ఉంచిరి; ఆ పరిస్థితిని చూచునట్లు ఫరో కుమార్తె నడిపింపబడెను, తరువాత ఆమె శిశువును రక్షించుటకు అనుకూలముగా తీర్పునిచ్చెను. మోషే జీవితారంభము దేవుడు మానవజాతితో చేసిన ఉడంబడి యొక్క ఒక ప్రతిరూపమై యుండెను; తరువాత దేవుడు మోషే ద్వారా మానవజాతి నుండీ ఎన్నుకోబడిన ఒక జాతితోను ఉడంబడి చేసెను. దేవుడు నోహా ద్వారా మానవజాతితో స్థాపించిన ఉడంబడి మహా సమూహమును సూచిస్తుంది; దేవుడు మోషే ద్వారా ఎన్నుకోబడిన ప్రజలతో స్థాపించిన ఉడంబడి నూట నలభై నాలుగు వేలమే. ఉడంబడిని ధృవీకరించుటకై అబ్రాము అర్పించవలసిన బలి నోహా ఉడంబడి యొక్క చిహ్నాన్ని ధరించినది; అలాగే, శతాబ్దాల తరువాత అబ్రాము ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చిన మోషే కూడ అదే చిహ్నాన్ని ప్రదర్శించెను.

ఆ అర్పణము ఐదు విధముల జంతువులతో కూడియుండెను: మూడు సంవత్సరముల వయస్సు గల ఆవుపిల్ల, మూడు సంవత్సరముల వయస్సు గల ఆడ మేక, మూడు సంవత్సరముల వయస్సు గల ఏడ్డు గొర్రె, ఒక తుర్తుర పావురము మరియు ఒక యువ పావురము. పక్షులు చీల్చకుండ సమగ్రంగానే వదలబడ్డవి; అయితే ఆవుపిల్ల, ఏడ్డు గొర్రె, ఆడ మేకలు మాత్రం రెండుగా 'చీల్చబడినవి'. ఈ అర్పణము, అంత్యదినములందు మానవజాతికి దృష్టిగోచరమైన పరీక్షగా ఒక నిశానమును ఎత్తి నిలపుటను ప్రతిరూపించుచున్నది. ఫిరౌను కుమార్తెకు దృష్టిగోచరమైన సూచన నౌకలోనున్న శిశు మోషే. నౌకకు ప్రతీకగా, ఆ నౌకలోని ఎనిమిది ప్రాణులు నిలిచినవి. "ఎనిమిది" అనే సంఖ్య, నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క నిశానముకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక లక్షణాలలో ఒకటిగా స్థిరపరచబడినది. ఈ ఐదు జంతువుల అర్పణను పరిగణలోకి తీసుకొని, వాటిలో మూడు జంతువులను ఇద్దుగా చీల్చినచో, అర్పణము ఎనిమిది భాగములచే కూడియుండును; నోహచేత ప్రతిరూపింపబడినట్లుగా, తరువాత అబ్రాము చేసిన అర్పణలో ధృవీకరింపబడెను.

ఆ ఐదు జంతువులు, దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారము విభజింపబడినప్పుడు, 'ఎనిమిది' అనే సంఖ్యను సూచించుచున్నవి; అలా చేయుచూ, నోహు నౌకమీదనున్న 'ఎనిమిది' ఆత్మలచేత ప్రతిరూపింపబడిన, లోకాంత్యమందలి ఆ ఆత్మలను అవి ప్రతినిధించుచున్నవి. సున్నతి గురుతు, అబ్రాము యొక్క త్రివిధ నిబంధనలో రెండవ దశ, జననానంతర 'ఎనిమిదవ' దినమున ఆచరించబడవలసినది; ఆ ఆచారం బాప్తిస్మముచేత భర్తీ చేయబడెను; బాప్తిస్మము, 'ఎనిమిదవ' దినమున సంభవించిన క్రీస్తు పునరుత్థానమును ప్రతీకీకరించును. 'ఎనిమిది' అనే సంఖ్య నోహు నిబంధనయందును మోషే నిబంధనయందును స్థాపిత లక్షణమై యున్నది; అవి నిశాన అర్పణముగా ఎత్తి చూపబడబోవు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతిరూపింతురు, వారు 'ఏడుగురిలోనుండి అయిన ఎనిమిదవవారు'.

ఆ ఐదు జంతువులు నౌకలోని ‘ఎనిమిది’ ద్వారా రూపకంగా సూచింపబడిన జ్ఞానవంతులైన ఐదు కన్యలను ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి; వారు మరణాన్ని చూచకుండనే పాత లోకమునుండి నూతన లోకమునకు దాటి పోవుదురు.

అబ్రాము సమర్పించిన బలి శుద్ధమైన బలియైయుండెను; ఎందుకనగా ఆ బలిలోనున్న సమస్త జంతువులూ శుద్ధజంతువులే; అవన్నియు కలసి సర్వదహన బలులలో వినియోగించబడిన ప్రధాన బలిపశువులను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి. ప్రథమ దూత యొక్క సందేశము సృష్టికర్తను ఆరాధింపుమని ఆజ్ఞను కలిగియున్నది; మరియు మోషే కాలమందు అబ్రాముని ప్రవచనము నెరవేర్చబడినప్పుడు స్థాపింపబడవలసిన పరిశుద్ధస్థానం సేవయందలి ప్రధాన బలిపశువులు ఆరాధన సమర్పణలుగా నియమింపబడినవి; అలాగే అవి సృష్టికర్తను ఆరాధింపుమని ప్రథమ దూత చేసిన పిలుపుకు ప్రతిరూపముగా నిలుచుచున్నవి.

పదెనిమిదవ వచనం స్పష్టముగా తెలుపుచున్నది, “ఆ దినమున యెహోవా అబ్రాముతో నిబంధన చేసెను.” అది ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని ముగ్గురు దూతలను ప్రతిరూపించే మూడు దశలలో మొదటిదిగా గుర్తింపబడుతుంది. ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములోని ఆ నిబంధన దశ, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతయొక్క సందేశముకు ప్రతిరూపమై నిలుచుచున్నది; దానిని అనుసరించి రెండవ దూతుడు వచ్చును, అతడు ఆదికాండము పదిహేడవ అధ్యాయములో లభించే అబ్రాము యొక్క నిబంధనలోని రెండవ దశచేత ప్రతిరూపింపబడినవాడు.

రెండవ దశలో, అబ్రాము అనే పేరు అబ్రాహాముగా మార్చబడింది. ‘అబ్రాము’ అంటే ‘ఉన్నతమైన తండ్రి’, ‘అబ్రాహాము’ అంటే ‘అనేక జనముల తండ్రి’. అబ్రామును పిలిచినప్పుడు గొప్ప జనముగా చేయుదుమనే వాగ్దానం ఇవ్వబడింది, అయితే అబ్రాము పేరుమార్పు కలగువరకు ఆ వాగ్దానం నిర్ధారింపబడలేదు. అప్పుడు ఆయన ఎన్నుకోబడిన నిబంధన ప్రజల ఆది తండ్రిగా అయ్యాడు. తదుపరి దశలో, అబ్రాహాము ఇస్సాకును బలిపరచుటలో శోధింపబడిన సంఘటన మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని ఆదిరూపముగా నిలిపింది; అది సిలువకు ఆదిరూపమైంది; సిలువ అక్టోబరు 22, 1844కు ఆదిరూపమైంది; అది ఆదివారం చట్టానికి ఆదిరూపమై ఉంది—అదే మూడవ దూత యొక్క సందేశము. ఆ మూడవ నిబంధన దశ 1844 అక్టోబరు ఇరవై రెండున నెరవేరింది, మరియు అది ఆదికాండము ఇరవై రెండవ అధ్యాయములో వర్ణించబడింది.

రెండవ దశలో, అంటే రెండవ దూత యొక్క సందేశములో, అబ్రాము పేరు మార్పుపొందిన సందర్భములో, నిబంధన ప్రజలకును వారి దేవునితోనున్న సంబంధమునకును ‘గుర్తు’గా సున్నతి విధి స్థాపించబడెను. దేవుని ప్రజలు ముద్రింపబడుట రెండవ దూత సందేశపు చరిత్రలోనే జరుగును. ఆదివారపు చట్టముచేత సూచింపబడిన మూడవ దూత యొక్క సందేశమందు వారు పతాకముగా పైకెత్తబడుదురు; అయితే వారు ఆదివారపు చట్టానికి కాస్త ముందటి కాలములోనే ముద్రింపబడుదురు; మిల్లరైట్ చరిత్రలో అది 1844 అక్టోబరు 22న ద్వారం మూయబడుటకు కాస్త ముందరి సమయమై యుండెను.

ఇదే విషయం బాబిలోనులోనుండి వెలువడిన మూడు ఉత్తర్వుల విషయములోను వర్తిస్తుంది; ఇవే రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని ఆరంభించాయి, అది 1844 అక్టోబర్ 22 నాడు మూడవ దూత ఆగమనముతో ముగిసెను. మొదటి ఉత్తర్వు తరువాత, మూడవ ఉత్తర్వుకు పూర్వమే, రెండవ ఉత్తర్వు కాలంలో దేవాలయము పూర్తిచేయబడెను. పునాదులు మొదటి ఉత్తర్వు కాలంలో వేయబడ్డాయి, మరియు దేవాలయ నిర్మాణం రెండవ ఉత్తర్వు కాలంలో పూర్తయ్యెను. క్రీపూ 457లోని మూడవ ఉత్తర్వు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలను ఆరంభించెను; అదే ఉత్తర్వు యూదులకు జాతీయ సార్వభౌమాధికారాన్ని పునరుద్ధరించెను. మూడవ మార్గచిహ్నమునందు ఒక రాజ్యం స్థాపించబడును, దీనికి ప్రతీకగా మూడవ ఉత్తర్వులో జాతీయ సార్వభౌమాధికార పునరుద్ధరణ, మరియు ఆదివారపు చట్టమందు విజయశాలి సంఘమును పతాకముగా ఎత్తి నిలుపుట నిలిచియున్నవి.

మూడవ ఉత్తర్వు 1844 అక్టోబరు 22 న వివాహమునకు మూడవ దూత రాకను ప్రతిరూపంగా సూచించింది. వధువు వివాహమునకు ముందే తన్నుతాను సిద్ధపరచుకొనును; వివాహములో కాదు. ప్రవచనాత్మకంగా ‘మృగముని ప్రతిమ పరీక్ష’గా సూచింపబడిన, ఆదివార చట్టముకు సమీప పూర్వమగు కాలవ్యవధిలో నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి ముద్ర వేయబడుట సంపూర్ణమగును. కృపాకాలము ముగియకమునుపు మనము ఉత్తీర్ణత పొందవలసిన పరీక్ష మృగముని ప్రతిమ పరీక్షయే అని మాకు తెలియజేయబడింది.

1844 అక్టోబరు 22న ద్వారం మూసబడింది; అది ఆదివారం చట్టమునందలి మూసిన ద్వారానికి ప్రతిరూపమైంది. సహోదరి వైట్ ప్రకారం, మృగముని ప్రతిమకు సంబంధించిన పరీక్షయే, అనుగ్రహకాలము ముగియుటకు "ముందు" మనము ఉత్తీర్ణులగవలసిన పరీక్ష; ఇంకా, మన శాశ్వత గమ్యం నిర్ణయించబడునది ఆ పరీక్షయందేనని ఆమె తెలుపుతుంది. ఆదివారం చట్టమునకు ముందు, వధువు తనను తాను సిద్ధపరచుకొనును; దీనికై తగిన వివాహవస్త్రము కలిగియుండవలెను, అది నిబంధన దూతయొక్క శుద్ధిపరచు అగ్నులచేత శుద్ధి చేయబడవలసినది. ముద్ర వివాహమునకు ముందు వేయబడును, తరువాత వివాహము ఆదివారం చట్టమునప్పుడు జరుగును.

సిస్టర్ వైట్ ముద్రింపబడుట అనేది సత్యములో జ్ఞానపరంగాను ఆత్మీయంగాను స్థిరపడుటేనని గుర్తిస్తుంది. ఆమె ఇంకా ఇదీ తెలియజేస్తుంది: దేవుని ప్రజలు ‘ఎప్పుడు’ ముద్రింపబడుదురో, ‘అప్పుడు’ దేవుని తీర్పుల కదలిక వచ్చును. ఆ కదలిక అనేది ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని భూకంపముతో ప్రారంభమయ్యే తీర్పులే; ఆ భూకంపమే సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివార చట్టం.

అర్థరాత్రి పిలుపు వేళ మిల్లరైట్ ఆలయం సమాప్తమైంది; ముద్ర తీర్పు యొక్క మూడవ మైలురాయికి ముందే వేయబడుతుందనే విషయాన్ని అది సూచిస్తోంది. అబ్రాహాము నిబంధనలో తీర్పు యొక్క మూడవ దశ మోరియా పర్వతముపై ఇస్సాకు సంబంధిత సంఘటన; అది శిలువమీదనున్న క్రీస్తుకు మాత్రమే కాక, మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో లేవీయుల అర్పణకుకూడ ప్రతిరూపంగా నిలిచింది.

శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ అనంతరం, బలి ‘అప్పుడు’ పూర్వదినములవలె ఉండును; మరియు తీర్పు యొక్క అంతిమ కార్యములోనే ఆ బలి సిద్ధపరచబడును, ఏలయనగా అదే సమయమున బలిగా సిద్ధపరచబడి శుద్ధీకరింపబడిన లేవీయులు, క్రీస్తు “త్వరిత సాక్షి”గా వ్యతిరేకించబోయే మూర్ఖ కన్యలతో విరుద్ధంగా నిలుపబడుదురు. “త్వరిత సాక్షి”యే “లవోదిక్యా సంఘమునకు నమ్మకమైన సాక్షి”; ఆయనే శెబ్నాను బంతిలా దూర క్షేత్రములోనికి ఎగురవేసినవాడు, మరియు లవోదికీయులను తన నోటి నుండి ఉమ్మివేసి బలంగా వెలుపలికి విసర్జించువాడు. గోధుమలును కలుపులును వేరుచేయుట శీఘ్రంగానే జరుగును, ఎందుకనగా తుద కదలికలు అత్యంత వేగవంతమైనవే. ఆ శీఘ్ర దూతయే మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చువాడు.

మలాకీ గ్రంథములోని ‘పూర్వదినములవలె’ అర్పణమును ఎత్తిపెట్టుట అనేది, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి పతాకమును ఎత్తి నిలుపుటయే; అది పెంటెకోస్తు దినమున ఆలలాడించు రెండు రొట్టెల అర్పణమును ఎత్తి యుంచుటయే; అది అరణ్యంలో దండముమీద సర్పమును ఎత్తి యుంచుటయే; అది సిలువమీద క్రీస్తు ఎత్తబడుటయే; లోకమంతయు ఆశ్చర్యపడి సంభ్రమించుచుండగా, బగ్గు అగ్నికుండములో క్రీస్తుతో కూడ షద్రక్, మేషక్, అబేద్నెగోలను ఎత్తి నిలుపుటయే; అదే 1843 పటమును ప్రచురించుటయు, 1850 పటమునకు నిర్దేశిత ఉద్దేశమయు.

అబ్రాహాము ఒడంబడికయొక్క రెండవ దశలోనే సున్నతి ఆచారం స్థాపింపబడి అమలులోనికి తెచ్చబడెను; అందువలన అది ఒడంబడికకు సంకేతమాయెను. మోషేతో భిన్నంగా, అబ్రాహాము ఇస్సాకుకు తక్షణమే సున్నతి చేసెను; కావున మూడవ దశలో అతనిని బలియర్పణకై ఎత్తి అర్పించినప్పుడు, ఇస్సాకు ఆ సంకేతానికి ప్రతీకగా నిలిచెను. ఆ సంకేతము తరువాత బాప్తిస్మముచేత ప్రతిస్థాపించబడెను; సున్నతి మరియు బాప్తిస్మము రెండూ కలిసి సిలువ యొక్క సంకేతానికి రెండుసాక్షులై నిలుస్తాయి.

ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములోని ఒడంబడిక యొక్క మొదటి దశలో, బంధత్వములో నలువందల సంవత్సరాల కాల ప్రవచనము గుర్తింపబడెను; అదే కాలాన్ని పౌలు నలువందల ముప్పై సంవత్సరములుగా సూచించెను. అబ్రాము యొక్క పరివాసకాలమును కూడా చేర్చినందున, పౌలు చేసిన లెక్కింపు నిర్గమకాండము పన్నెండవ అధ్యాయములోని పిలుపుతో ప్రారంభించెను. సమగ్రంగా పరిశీలించినపుడు, ముప్పై సంవత్సరములతో సంబంధముగా ఉన్న నలువందల సంవత్సరములు పౌలు ప్రతిపాదించిన ఒక ప్రతీకగా నిలిచెను; అబ్రాము ప్రతిపాదించిన నలువందల సంవత్సరములు మరియొక ప్రతీకగా నిలిచెను. కాబట్టి, నలువందల సంవత్సరాల కాలం ఏమిని సూచించుచున్నది? నలువందల ముప్పై సంవత్సరాల కాలం ఏమిని సూచించుచున్నది? ముప్పై సంవత్సరాల కాలం ఏమిని సూచించుచున్నది?

పండితులు సముచితంగా నిరూపించారు: నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరములను, రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరముల చొప్పున రెండు కాలములుగా విభజించవచ్చునని; మొదటి కాలము బంధనము మరియు దాసత్వము రహితము, ద్వితీయ కాలము దాసత్వమే.

అబ్రాహాము 75 సంవత్సరముల వయస్సులో కనాను దేశములోనికి ప్రవేశించెను, మరియు అబ్రాహాము వయస్సు 100 సంవత్సరములైనప్పుడు (25 సంవత్సరముల తరువాత) ఇస్సాకు జన్మించెను. ఇస్సాకు వయస్సు 60 సంవత్సరములైనప్పుడు యాకోబు జన్మించెను, మరియు యాకోబు తన వయస్సు 130 సంవత్సరములైనప్పుడు ఈగిప్తు దేశములోనికి ప్రవేశించెను. ఇది కలిపి కనాను దేశములో 215 సంవత్సరములు, ఈగిప్తు దేశములో 215 సంవత్సరములు, మొత్తం 430 సంవత్సరములు. ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థికి, అబ్రాము వలెనే పేరుమార్పు పొందిన పౌలుకు, ఇది రెండు ఒడంబడికా చిహ్నములనుండి వచ్చిన రెండు సాక్ష్యములను సమకూర్చును. పౌలు 430 సంవత్సరములను సూచించును, అబ్రాము 400 సంవత్సరములను. అన్యోన్య సంబంధముగల రెండు కాల ప్రవచనముల వరుస మీద వరుస నెరవేర్పు, దేవుని ఎన్నుకోబడిన ప్రజల స్థాపనకు దారితీసిన మొదటి ఒడంబడికా కాలముతో సంబంధించియున్నది.

క్రీస్తు అనేకులతో ఒక వారానికై నిబంధనను స్థిరపరచుటకు చరిత్రలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ వారం పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాల ప్రవచనాలను సూచించింది. పౌలు యొక్క 430 సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని, క్రీస్తుయొక్క వారంలాగానే, రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించవచ్చు. కానాను దేశంలో 215 సంవత్సరాలు, ఆ తరువాత ఐగుప్తులో 215 సంవత్సరాలు—ఇవి క్రీస్తు స్వయంగా 1260 దినములపాటు ఇచ్చిన సాక్ష్యమునకు ప్రతిరూపమై, అనంతరం ఆయన శిష్యుల వ్యక్తుల రూపంలోనే 1260 దినములపాటు కొనసాగిన క్రీస్తుయొక్క సాక్ష్యమును సూచించాయి. క్రీస్తు నిబంధనను స్థిరపరచిన 2520 దినములు కూడా, ఆయన నిబంధన యొక్క ‘వివాదము’యైన ఆ ఏడు సార్లను ప్రతినిధ్యం వహించును.

క్రీస్తుపూర్వం 723 నుంచీ క్రీస్తుశకం 1798 వరకు 2520 సంవత్సరములు; మరియు ఆ సంవత్సరములు 1260 సంవత్సరాల రెండు కాలములుగా విభజింపబడినవి, అవి 1260 సంవత్సరములు పేగనిజము పవిత్రస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుటను ప్రతినిధీకరించుచు, తరువాత 1260 సంవత్సరములు పాపత్వము పవిత్రస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుటను ప్రతినిధీకరించుచున్నవి. క్రీస్తు యొక్క సప్తాహమునకు మధ్యభాగము సిలువయే, మరియు సప్తాహమునకు మధ్యభాగమైన (క్రీస్తుశకం 538) 1260 సంవత్సరముల పేగనిజ సాక్ష్యమును కలిగించెను; దాని తరువాత పేగనిజమునకు శిష్యుడైన పాపత్వమునుండి 1260 సంవత్సరముల పేగనిజ సాక్ష్యము వచ్చెను. సిలువయందు క్రీస్తు యొక్క కృపా రాజ్యము అధికారము పొందినప్పుడు, ప్రతిక్రీస్తు రాజ్యము అధికారము పొందిన క్రీస్తుశకం 538ను అది రూపకముగా సూచించెను. సిలువయందు శారీరక ఇశ్రాయేలు పక్కన పెట్టబడెను, ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు ఆరంభమాయెను. క్రీస్తుశకం 538లో, ప్రత్యక్ష పేగనిజము పక్కన పెట్టబడెను, ఆత్మీయ పేగనిజము ఆరంభమాయెను.

అబ్రాము యొక్క నాలుగు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనం, నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాలుగానూ నిలుస్తుంది. అది అదే ప్రవచనం; అయితే అది రెండు నిబంధన ప్రతీకలచేత ప్రతిపాదించబడింది. ఆ పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాల ప్రవచనాలు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క నిబంధన చరిత్ర ఆరంభములో నెరవేరబోవు దేవుని ప్రజల బంధత్వమును మరియు విమోచనమును నిర్దేశించేవి. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క నిబంధన చరిత్ర ముగింపున, ఒక దినమునకు ఒక సంవత్సరం అనే సంబంధములో ఒక కాల ప్రవచనం మరొకదానితో సమన్వయమగుతుంది; ఈ విధముగా, విమోచనమును మరియు బంధత్వమును ప్రధానంగా సూచించే రెండు కాల ప్రవచనాలు నిర్ధారింపబడుతాయి.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆరంభమునుండి అంత్యము వరకు ఉన్న చరిత్రలోని మధ్యకాలంలో, బాబులోను బంధవాసములో దానియేలు కనబడును. బంధత్వమును మరియు విమోచన వాగ్దానమును నిర్ధారించు ఆ నిబంధన చరిత్రనుండి, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు నిబంధన చరిత్రను ఆధునిక ఇశ్రాయేలు నిబంధన చరిత్రతో అనుసంధానించు ప్రవచనము ఉపస్థాపించబడెను. దానియేలు గ్రంథములో రెండు కాల-ప్రవచనములు గుర్తింపబడినవి. లేవీయకాండము 26వ అధ్యాయంలోనున్న మోషే యొక్క “ఏడు సార్లు” గురించిన “శపథము” దానియేలు 9:11లో గుర్తింపబడెను; అలాగే దానియేలు 8:13లోని ప్రశ్న 8:14వ వచనంలోని సమాధానమునకు దారి తీసి, 2300 సంవత్సరముల ప్రవచనమును నిర్ధారించుచున్నది. ఆ “శపథము”ను అతిక్రమించినచో కలుగు “మోషే యొక్క శాపము”ను దానియేలు 9:11 ప్రస్తావించుచున్నది; అది దక్షిణ రాజ్యంపై క్రి.పూ. 677లో అమలుకాగా, క్రి.శ. 1844 అక్టోబరు 22న సమాప్తమైంది; అలాగే 2300 సంవత్సరములు కూడ సమాప్తమయ్యెను. ఆ రెండు 2520 చెదరగొట్టింపులు పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నలో నిహితమై యున్నవి; పద్నాలుగు వచనంలోని సమాధానం 2300యే.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క నిబంధన చరిత్రలో ఆల్ఫా అయిన మోషే విషయములోనూ, అదే చరిత్రలో ఓమెగా అయిన క్రీస్తు విషయములోనూ ఉన్నట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలుయొక్క ఆరంభ ఆల్ఫా చరిత్రలో పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాలప్రవచనాలు అంతర్భూతమైయున్నవి. వాటిలో ఒకటి బంధనమును, దాస్యమును సూచించెను; మరొకటి విమోచనమును సూచించెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క ఆల్ఫా చరిత్రలో 430 సంవత్సరాలు రెండు సమాన కాలపరిమాణాలుగా విభజింపబడినది; అది క్రీస్తు నిబంధనను స్థిరపరచిన వారములో పునరావృతమైన ఆ ప్రవచన విభజనకు ప్రతిరూపమై నిలిచెను. దానితో పరస్పర సంబంధముగల, నిబంధనను భంగపరచినందుకు విధింపబడిన తీర్పు యొక్క కాలము కూడ రెండు సమాన భాగాలుగా విభజింపబడెను. ఈ రెండును కలిపి, ఆధునిక ఇశ్రాయేలుయొక్క ఆల్ఫా చరిత్రకును సదృశమైన ప్రవచనాత్మక ఆధారము ఉండునని రెండు సాక్ష్యములను స్థాపించుచున్నవి. ఏకకాలమున ముగిసిన 2520 సంవత్సరాలు మరియు 2300 సంవత్సరాలు, మధ్యలో సమానంగా విభజింపబడిన ప్రవచనమును కలిగిన పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాలప్రవచనాల మూడవ సాక్ష్యమును సమకూర్చుచున్నవి.

మూడు సాక్షులు, ప్రభువు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు యొక్క ఓమేగా చరిత్రలో ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితో నిబంధనలో ప్రవేశించునప్పుడు, ప్రవచనకాలానికి సంబంధించిన పరస్పర సంబంధిత రెండు ప్రవచనాలు ఉండునని, అలాగే దానితో అనుసంధానమైన సమానమైన రెండు భాగాలుగా విభజింపబడిన ఒక కాలవ్యవధి ఉండునని, ఒక ఆత్మను ఆశింపజేయుదురు; అయితే ఇది అట్లుగా ఉండలేడు, ఏలయనగా ప్రభువు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆయన తన చేతిని పరలోకమునకు ఎత్తి, కాలము ఇక ఉండదని ప్రకటించెను.

ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి నిబంధన గోధుమల ప్రథమఫల అర్పణలోని రెండు ఊపుదానపు రొట్టెలచేత ప్రతీకీకరించబడింది. మూడు సాక్షుల ప్రవచనాత్మక నిర్మాణం, దాని తరువాత ప్రవచనకాల వైశిష్ట్యం లేని ద్వయ సాక్ష్యము, అబ్రాము సమర్పించిన బలిలో కనబడుతుంది—ఆవిపోతు (రెండు సమభాగములుగా చీల్చబడినది), ఆడ మేక (రెండు సమభాగములుగా చీల్చబడినది), మరియు ఘాటు (రెండు సమభాగములుగా చీల్చబడినది), అనంతరం గువ్వ మరియు పావురము.

మొదటి మూడు సమర్పణల ప్రతీకార్థానికి మూడు సంవత్సరాలు అనుసంధానించబడి ఉన్నాయి; ఇది అవి ప్రవచనకాలాన్ని కలిగిన మూడు సమర్పణలను ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయని స్పష్టపరుస్తుంది. మూడు సమర్పణలన్నీ ప్రవచనకాలాన్ని కలిగినవే కాక, వాటిలో ప్రతి ఒక్కదానికీ ఆ ప్రవచనకాలం సమానంగా రెండు కాలఖండాలుగా విభజించబడింది. కపోతము మరియు పావురముకు అయితే వయస్సు నిర్దేశం లేదు; అవి కేవలం యౌవనమైనవిగా ఉండవలసినవే, ఎందుకంటే అవి నిబంధన ప్రజల ఆఖరి తరాన్ని సూచిస్తున్నవి; ఆ తరం రెండు పక్షులు, లేదా రెండు మందలచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడుతుంది.

రెండు గొఱ్ఱెల మందలు మహా సమూహమును మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని సూచిస్తాయి, అయితే ఆ రెండు పక్షులు ద్వితీయార్థాన్ని కలిగియున్నవి. పిజన్ పక్షి పరిశుద్ధస్థలమునకు అర్పించు బలులలో ఒకటి; పిజన్‌ను బలిగా పేర్కొనడాన్ని పరిశీలించినప్పుడు, చాలాసార్లు అది డవ్ అనే రకాన్ని సూచిస్తుంది; అయితే అబ్రాము అర్పించిన బలిలో పేర్కొన్న పిజన్ మాత్రం ఈకలు రాని అంత పసిపక్షిని, లేదా అంతకన్నా దారుణంగా, ఈకలను పీకివేసిన పక్షిని సూచిస్తుంది. ఈ ప్రవచన స్థాయిలో ఆ రెండు పక్షులే గోధుమలు మరియు కలుపు.

చివరి దినములలో నిశానము పక్షివలె ఆకాశములవైపు పైకెత్తబడును; అదేవేళ అశుద్ధమైన రెండు పక్షులు దుష్టతను ఎత్తి, షినార్‌లో ఆమె సింహాసనముమీద ఆమెను స్థాపించుదురు.

పాపసీ, “దుష్టత”గా, లేక పౌలు చెప్పినట్లు “ఆ దుష్టుడు”గా ప్రతినిధీకరింపబడినది, 1798లో ఆమె కూర్చున్న బుట్టపై సీసపు తాలెంట్ ఉంచబడినప్పుడు తన మరణాంతక గాయమును పొందింది. ఆ తరువాత ఆత్మవాదము మరియు మతభ్రష్ట ప్రోటెస్టాంటిజం ఆమెను ఎత్తి నిలబెట్టి, షినారు లో ఆమెకు ఒక గృహమును కట్టుదురు; అదే సమయమున దేవుడు పతాకముగా ఎత్తి నిలుపబోవుచున్న గృహ నిర్మాణమును పూర్తిచేసియుండును. జకర్యా గ్రంథములో నకిలీ పతాకము “దుష్టతయొక్క స్త్రీ”; పతాకము పావురములచేత ప్రతినిధీకరింపబడినది. అప్పుడు లోకం ప్రతి అపవిత్రమును ద్వేషకరమును గల పక్షుల కొరకు బందిపంజరమైయున్న రోము, లేక మానవజాతితో దేవుని నిబంధనకు చిహ్నమైన పావురము—ఇవివాటిలో ఏదిని అనుసరించవలెనో ఎంచుకొనుచుండును.

క్రీస్తు తన మరణము మరియు పునరుత్థానముతో సంబంధముగా, “ఈ ఆలయమును కూలదోయుడి; మూడు దినములలో నేను దానిని లేవదీయుదును” అని ప్రకటించెను. ఆ మూడు దినములు, ఆలయము లేవదీయబడుచు స్థాపించబడువైన ఒక ప్రవచనకాలమును సూచించుచున్నవి; ఇది మోషే సందర్భంలోను, క్రీస్తు సందర్భంలోను, మిల్లరైట్ల సందర్భంలోనూ జరిగినదే. అబ్రాముకు మూడు సంవత్సరముల వయస్సయిన పాటి గేదె, ఆడ మేక, మగ గొఱ్ఱెను అర్పింపవలెనని విధించబడిన నియమము, మనము ఇప్పుడు పరిశీలిస్తున్న మూడు నిబంధన ఇతిహాసాల ప్రతిదానిలోను ఒక ఆలయము నెలకొల్పబడునని ప్రతిరూపించుచున్నది. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియైన వారి తుద నిబంధన ఆలయమే, ఆకాశమునకు కిరీటమువలె ఎత్తి ప్రదర్శింపబడవలసిన నిశానము. ఈ కారణముచేత, పాటి గేదె, ఆడ మేక, మగ గొఱ్ఱె భూస్థిత జంతువులు; అట్లుండగా, ఆకాశమందు ఎగురు పక్షులతో అవి భేదింపబడుచున్నవి. చివరి దినములలో స్థాపింపబడే నిబంధన ఆలయం, యెరూషలేము సమస్త కొండలకును పర్వతములకును పైగా ఎత్తి నిలుపబడునప్పుడు నెలకొనును.

అబ్రాము యొక్క మూడు నిబంధన దశలలో మొదటి దశకు చెందిన ప్రతి అంశాన్ని నేను ఇంకా అన్నింటినీ గుర్తించకపోయినను, ఇప్పటివరకు మనము పరిశీలించిన ప్రతి అంశమునకు, పూర్వకాల అక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు ఆరంభములోను అంత్యములోను, అలాగే ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ఆరంభములోను, ఒక సరిసాటి అంశం ఉన్నదని మనము గమనించాము. ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని దూతల మూడు దశలను, అబ్రాము యొక్క మొదటి నిబంధన దశలో మేము ప్రదర్శించాము. అబ్రాము యొక్క మొదటి నిబంధన దశలో ఉన్న ముగ్గురు దూతల ఫ్రాక్టల్, అబ్రాము యొక్క రెండవ మరియు మూడవ నిబంధన దశలను మనము పరిశీలించినప్పుడు మరింత స్పష్టంగా ధృవీకరించబడును.

అబ్రాము చేసిన 'ఎనిమిది' బలులు, మోషేయ పరిశుద్ధస్థల కర్మకాండాలలో భాగమగబోవు బలులను మాత్రమే ప్రతిబింబించవు; దేవుని నిబంధన ప్రజల కథనంలో ప్రవచనకాలపు పాత్రను అవి గుర్తించి ధృవీకరిస్తాయి. అవి దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆరంభమును మరియు ముగింపులను—నిజార్థములోనైనా ఆత్మార్థములోనైనా—ధృవీకరిస్తాయి.

పౌలు ప్రస్తావించిన 430 సంవత్సరాలు, అబ్రాము యొక్క 400 సంవత్సరాల నుండి తార్కికంగా వేరుచేయలేని ఒక ప్రవచనకాలం. ఒకదానిపై మరొకదాన్ని అద్దినపుడు, ఫలితంగా ముప్పై సంవత్సరాల ఒక కాలం, దానిని అనుసరించి నాలుగు వందల సంవత్సరాల కాలం ఏర్పడుతుంది. ఇక్కడి నుంచే తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.