యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము - సంఖ్య పదిహేడు

గత వ్యాసాన్ని, అబ్రాము మరియు పౌలు ప్రవచనాలపై ఒక అసంపూర్ణ పరిశీలనతోనే ముగించాము; ఆ ప్రవచనాలు వరుస మీద వరుసగా సూత్రీకరించిన ప్రకారం, ముప్పై ఏళ్లను అనుసరించి నాలుగు వందల ఏళ్లు ఉండే విధంగా, మొత్తంగా నాలుగు వందల ముప్పై ఏళ్ల కాలవ్యవధి లభిస్తుంది. ధార్మిక తత్వశాస్త్ర లోకంలో కొందరు ముప్పై ఏళ్లను నాలుగు వందల ఏళ్ల తరువాతి దశగా చూడవచ్చునని నేను ఊహిస్తున్నాను; అయితే సాధారణంగా పరిగణించినప్పుడు, ఆ ముప్పై ఏళ్లు ఆ కాలవ్యవధి ఆరంభానికే కేటాయింపబడతాయి. అది నాలుగు వందలకు తరువాయి ముప్పైయా, లేక ముప్పైకి తరువాయి నాలుగు వందలా? ఇది ముప్పైకి తరువాయి నాలుగు వందలేనని చెప్పాలి; ఎందుకంటే ముప్పై ఏళ్ల కాలాన్ని స్థాపించుటకు అనేక సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి—ఆ కాలం ద్వితీయ ప్రవచనకాలంతో అనుసంధానమై, తరువాత ద్వితీయ ప్రవచనకాలం కొనసాగుతుంది.

ఆదికాండము 41:46 ప్రకారం, యోసేపు ముప్పై యేండ్ల వయస్సులో ఫరావో సేవలో ప్రవేశించెను. తదనంతరం సమృద్ధి గల ఏడు సంవత్సరములు ఆరంభమై, వాటిని అనుసరించి కరువు గల ఏడు సంవత్సరములు వచ్చెను. క్రీస్తుయొక్క ప్రతిరూపముగా ఉన్న యోసేపు ముప్పై యేండ్ల వయస్సులో ఉన్నప్పుడు, ఆ తరువాత 2520 దినముల చొప్పున రెండుకాలములు వచ్చెను. క్రీస్తు ముప్పై యేండ్ల వయస్సులో ఉన్నప్పుడు, ఆ తరువాత 1260 దినముల చొప్పున రెండుకాలములు వచ్చెను; అవి కలిపి 2520 కాగును; ఇది తిరిగి రెండు రాజ్యములపై ఉన్న ఏడు సమయములతో అనుసంధానమగును.

2 సమూయేలు 5:4 ప్రకారము, దావీదు రాజ్యము చేయుట ఆరంభించినప్పుడు ఆయనకు ముప్పై ఏళ్ల వయస్సు; ఆయన నలభై సంవత్సరములు రాజ్యము చేసెను. దావీదు క్రీస్తునకు పూర్వరూపుడు; క్రీస్తు ముప్పై ఏళ్ల వయస్సులో స్నానము పొందెను, తదనంతరం నలభై దినములు అరణ్యమునకు నడిపింపబడ్డాడు; మరియు ఆయన స్నానముచేత పూర్వసూచింపబడిన తన పునరుత్థానానంతరం, ఆయన నలభై దినములు శిష్యులతో ప్రత్యక్షముగా నుండియు వారిని బోధించెను. సిలువయొద్ద, కరుణవలన యెరూషలేము వినాశనము నలభై సంవత్సరములు వాయిదాపడెను; ఇది వారి నిబంధనా చరిత్ర ఆరంభమున అరణ్యములో నలభై సంవత్సరములు వారి శవములు పడిపోవుటకు సమాంతరముగా ఉన్నది.

యెహెజ్కేలు గ్రంథము 1:1 ప్రకారం, యెహెజ్కేలు ప్రవక్తగా పిలువబడినప్పుడు ఆయన వయస్సు ముప్పై యేళ్లు. యెహెజ్కేలు ముప్పైయేటి అనంతర కాలానికి సంబంధించిన విషయాలను ప్రస్తుతం పరిశీలించను; అయితే, స్థాపిత విషయాల ఆధారంగా ఆయన పరిచర్య యొక్క కాలవ్యవధిపై లఘు AI-సారాంశాన్ని చేర్చుదును. “పాత నిబంధనలో అతి ఖచ్చితంగా తేదీకరింపబడిన ప్రవచనాలలో యెహెజ్కేలు ప్రవచనాలు ఒకటిగా నిలుస్తాయి; ఆ గ్రంథమంతటా పదమూడు నిర్దిష్ట తేదీలు ఇవ్వబడ్డాయి. ఇవన్నీ యెహోయాకీను చెరపట్టబడిన సంవత్సరము నుండి లెక్కించబడ్డవి (క్రీ.పూ. 597ను ప్రథమ సంవత్సరంగా పరిగణించి), సుమారు ఇరవై రెండేళ్లను వ్యాపించిన స్పష్టమైన కాలక్రమ నిర్మాణాన్ని సమకూర్చుచున్నవి.”

యేసు బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు ముప్పై సంవత్సరముల వయస్సులో ఉన్నాడు; తదనంతరం ఆయన అనేకులతో ఒడంబడికను ఒక సప్తాహము కాలపాటు స్థిరపరచెను.

ప్రతిక్రీస్తు ప్రవచనాత్మకముగా క్రీస్తు యొక్క నమూనాను అనుసరించుచున్నాడు; యేమివలె క్రీస్తు పరలోక మహాయాజకునిగా తన కార్యమును స్వీకరించుటకు ముప్పై సంవత్సరములు సిద్ధీకరణలో ఉండెను, అట్లే ప్రతిక్రీస్తునికై గుర్తించబడిన ముప్పై సంవత్సరాల సిద్ధీకరణ ప్రవచనకాలము 508లో "దైనందినము" తొలగింపబడుటనుండి 538 వరకు సాగెను. క్రీస్తు తన బాప్తిస్మమునందు శక్తిచేత అభిషేకింపబడినట్లే, పాపత్వము వంచనాత్మక మహాయాజకునిగా అధికారపరచబడినప్పుడు, పాపత్వపు అంధకారమునకు చెందిన 1260 సంవత్సరములు, క్రీస్తు తన బాప్తిస్మము నుండి సిలువవరకు గల నిర్మల జ్యోతి యొక్క 1260 దినములతో సమాంతరముగా నిలుచును; ఇది 1798లో పాపత్వమునకు కలిగిన మృత్యుగాయముతో సరిపోలును.

ముందుగా ప్రస్తావించిన, ముప్పై సంవత్సరాల కాలంతో ప్రారంభమయ్యే ఆ ద్విభాగ కాలాల్లో ఏదీ, అబ్రాము యొక్క మూడదశల ఒడంబడిక ప్రక్రియలోని ఆయన ప్రథమ దశకన్నా ముందుండలేదు. కాబట్టి అబ్రాముదే ముందుగా ప్రస్తావించబడింది; అయితే అది అలా ఉండగలిగింది, పౌలు యొక్క ద్వితీయ సాక్ష్యంతో అది ధృవీకరింపబడిన తరువాత మాత్రమె. పౌలు తన వాక్యములను లిఖించినప్పుడు, నాలుగు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనం నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాల ప్రవచనమైంది; దానిలో తొలి ముప్పై సంవత్సరాలు తుదకాలఖండం నుండి ప్రత్యేకించబడ్డాయి.

ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా గా ప్రతినిధీకరింపబడిన క్రీస్తు స్వభావాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని, నేను వాదిస్తున్నది ఏమనగా: ముప్పై సంవత్సరములు—తదనంతరం నాలుగు వందల సంవత్సరములు—అనే రూపుగల ఆబ్రాము మరియు పౌలుని ద్విభాగ ప్రవచనానికి ఓమేగా అయిన నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన ఒడంబడిక ప్రక్రియలో, ఆ నమూనాకు సరితూగు ప్రతిరూపము ఒడంబడిక చరిత్రయందలి ఓమేగాలో తప్పనిసరిగా ఉండవలెను; ఆ ఒడంబడిక చరిత్రయందలి ఓమేగా యేమనగా, నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుటయొక్క చరిత్ర. ముప్పై సంవత్సరముల ఒక కాలం, దాని తరువాత మరొక ప్రత్యేక కాలం—ఇవి కాలాన్ని వర్తింపజేయని విధానంలోనే నెరవేర్చబడవలెను; అయితే అవి ఆబ్రాము యొక్క ఆధారభూతమైన నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరముల ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చును. మీరు మునుపటి ప్రకటనను మరోసారి చదివి, తిరిగి ఈ స్థానానికి వచ్చి కొనసాగితే మంచిది.

యేసు, యోసేపు, దావీదు, యెహెజ్కేలు—ఈ నలుగురూ, అంత్యదినాలలో దేవుని ప్రజలకు ప్రతిరూపమగు కార్యమునకు ముప్పై సంవత్సరములు సిద్ధతలో నుండిరి. ప్రవక్తయైన యెహెజ్కేలు; యాజకుడైన క్రీస్తును ప్రతిరూపించిన యోసేపు; రాజైన దావీదు. నాలుగు ప్రతీకలు; అయితే స్వర్గీయ మహాయాజకుని సూచించు ప్రతీక వాటిలో ఒకటి మానవ ప్రతినిధినియును దైవీయ ప్రతినిధినియును కలిగియున్నది. ఆ నాలుగు సాక్షులు అబ్రాముని ముప్పై సంవత్సరములతోను, వాటిని అనుసరించిన ప్రవచనకాలముతోను ఏకీభవించుచున్నవి.

ప్రతిక్రీస్తు ముప్పై సంవత్సరములు సిద్ధీకరణలో నుండెను; ఆ తరువాత 1260 సంవత్సరములపాటు అధికారము కల్పింపబడెను, 1798లో తన మొదటి మరణాన్ని పొందెను. ఆమె రెండవ మరణానికి చిహ్నము; యెందుకనగా అనుగ్రహకాలము ముగిసినప్పుడు ఆమె మళ్లీ మరణిస్తుంది. రెండవ మరణము నిత్యమరణము. మేము పునరుత్థానమైన రక్షకుని సేవచేస్తున్నాము; క్రీస్తు నిత్యముగా మరణించలేదు, ఆయన రెండవ మరణాన్ని మరణించలేదు. పాపసీల ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపడినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయం ఆమె మళ్లీ 42 నెలలు రాజ్యము చేయునని గుర్తిస్తుంది; ఇది కాల మూలకం లేని ఒక ప్రవచన కాలమును సూచిస్తుంది.

ఆదివారపు చట్ట సమయమున ఆమె పునరుత్థాపింపబడినప్పుడు, ఆమె కార్యమును ప్రతిఘటించు సైన్యము యోహాను ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని మూడున్నర దినముల ముగింపున పునరుత్థాపింపబడిన వారే. పునరుత్థాపింపబడిన రెండు శక్తులు, ఇవి రెండూ పతాకములైయుండి—ఒకటి సప్తమదిన సబ్బతు యొక్కది, మరొకటి సూర్యుని యొక్కది—మానవజాతి జీవమో మరణమో తన తుదినిర్ణయము చేయుచుండగా, సమస్త లోకానికి సూచనబిందువుగా నిలుస్తాయి.

ఆదివారం చట్టము సమయమున, మృగమయిన ప్రతిక్రీస్తు, డ్రాగన్, తానే (మృగము), తప్పుడు ప్రవక్తల త్రివిధ ఏకతకు ప్రతినిధిత్వం వహించును. అన్ని పర్వతములన్నిటికంటె పైగా ఎత్తబడవలసిన దేవుని సంఘమునకు విరోధముగా ఆ మూడు శక్తులు ఏకమగును. దేవుని విజయిగొన్న సంఘము సిద్ధత కొరకు ముప్పై సంవత్సరముల కాలములో నుండును; అవి అక్షరార్థ ముప్పై సంవత్సరములు కాక, ‘ముప్పై’కు అనుసంధానింపబడిన స్థిరీకృత ప్రవచనకాలము; ప్రవచనకాల అన్వయం ఇక చెల్లుబాటు కాదని గుర్తింపబడిన 1844లోని ఆజ్ఞ తరువాతను సైతం, అది ప్రవచనముగా ఇప్పటికీ అమలులోనే ఉన్నది. ముప్పై సంవత్సరములు అనగా, విజయిగొన్న సంఘముగా మహిమారాజ్యమునకు ప్రతినిధిత్వం వహించబోవు ప్రవక్త, యాజకుడు, రాజు కొరకు సిద్ధతకాలమని సులభముగా గ్రహించగలము. యెహెజ్కేలు, క్రీస్తు, యోసేపు, దావీదు అనే నలుగురు సాక్షులు, పాపత్వము మరియు త్రివిధ ఏకత ప్రపంచాన్ని అర్మగెద్దోనికి నడిపించుచున్న అదే కాలంలో, దేవుని రాజ్యాధికారమునకు ప్రతినిధిత్వం వహించుదురు.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టకాలమందు జయించిన సంఘము ఉన్నతీకరింపబడును; మరియు పాతనిబంధన, క్రొత్తనిబంధనల సాక్ష్యప్రకారము, వంద నలభై నాలుగు వేలమందైన నిబంధన ప్రజలు యాజకుల రాజ్యముగా అగుదురు.

యాజకులు ఆలయములో సేవను ఆరంభించునప్పుడు ముప్పది సంవత్సరముల వయస్సులో నుండవలెనని నిర్ణయించబడెను; అందుచేత ఆదివారపు చట్టముకు ముందుగా ఒక కాలము నుండగా, యాజకత్వము ప్రథమఫలముల ఊపుదానముగా సేవ చేయుటకై సిద్ధపరచబడుచుండును. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందైన యాజకులు, నిబంధనదూతచే సాధింపబడిన శుద్ధీకరణ ప్రక్రియలో లేవీయులుగా ప్రతిరూపింపబడిరి. ఆదివారపు చట్టమునకు దారితీసే ఒక ప్రవచనకాలము ఉన్నది; అందులో ఒక శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ముగింపువాన కాలమునకు గాను పరిశుద్ధీకృత సేవకత్వమును సిద్ధపరచును. ఆ సిద్ధత ఆదివారపు చట్టముతోనే అంతమగును; కాబట్టి ముప్పది సంవత్సరముల కాలము యాజకుల సిద్ధతను సూచించుచున్నది, అట్లే యాజకునికి నిర్దేశిత వయస్సుతో సారూప్యమును కలిగియున్నది. క్రీస్తు ప్రధానయాజకునిగా ముప్పది యేండ్ల వయస్సులో తన సేవకత్వమును ఆరంభించెను; యోసేపు క్రీస్తునకు రూపకునై యుండుటవలన, అతడును ముప్పది యేండ్లలోనే తన సేవను ఆరంభించెను. కపట క్రీస్తు కూడ ముప్పది యేండ్లపాటు సిద్ధతలో నుండెను; కాబట్టి ముప్పది యేండ్ల కాలము యాజకత్వ సిద్ధతను సూచించునని మనకు మూడు సాక్ష్యములు కలవు.

సోదరి వైట్ నేరుగా బోధించేది ఇదే: ఎప్పుడైతే సంఘము పరిశుద్ధముగా ఉండునో, అప్పుడు ప్రవచనాత్మ క్రియాశీలముగా ఉండును. మహా అంశము కలుపును వడపోసి తొలగించినప్పుడు, యేసు మరియు యాజకుడైన యోసేపు, దైవత్వమును మరియు మనుష్యత్వమును రెండింటినీ కలిగినవాడు, యేసు మరియు ప్రవక్త యెహెజ్కేలు, యేసు మరియు రాజు దావీదు—వీటితో కూడిన పరిశుద్ధీకృత పరిచర్య మీకు కలుగును. ముప్పది సంవత్సరములచేత సూచింపబడిన కాలమంతట సిద్ధపరచబడినవారు, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలలో భాగమగుదురు, మరియు ప్రవక్తలు, యాజకులు, రాజులు గాను ప్రతినిధీకరింపబడుదురు. ఆ ముగ్గురు మనుష్యులందరు క్రీస్తు ప్రవక్తగా, యాజకునిగా, రాజుగా చేసిన కార్యమునకు బైబిలీయ ప్రతీకలు గనుక, ముప్పది అనే సంఖ్య మనకు ఈ మూడు వర్గములలో ప్రతివర్గములోను—బైబిలీయ ప్రతీకలచేత ఉత్పన్నమగి, ముప్పది సంవత్సరములు సిద్ధపరచబడి, క్రీస్తుతో కలిపినప్పుడు—దైవత్వము మరియు మనుష్యత్వముల సంయోగమును ప్రతినిధీకరించునని నిర్ణయించుటకు వీలు కల్పిస్తుంది. కాబట్టి, ప్రతీకాత్మక ముప్పది సంవత్సరాల కాలమంతట సిద్ధపరచబడిన ఆ యాజకులు, దైవత్వము-మనుష్యత్వముల సంయోగమునకు పతాకముగా ప్రతినిధీకరింపబడుదురు.

తన శిష్యుల రూపంలో క్రీస్తు నలభై రెండు నెలలు మనుష్యుల మధ్య సంచరించే కాలంలోనే, పోపుకు సంబంధించిన ఆఖరి రక్తపాతం నలభై రెండు నెలలపాటు జరుగుతుంది. అబ్రాము యొక్క ద్విగుణ ప్రవచనంలోని 430 సంవత్సరాలు దీనిని ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నట్లుగా, బంధనము మరియు అణచివేతయొక్క నలభై రెండు నెలల కాలం విమోచనంతో సమాప్తమవుతుంది. అబ్రాము యొక్క నలువందల సంవత్సరాలు ఎర్ర సముద్రము వద్ద జరిగిన విమోచనతో ముగుస్తాయి; అది, పోపుయొక్క ప్రతీకాత్మక నలభై రెండు నెలల అంత్యమున సంభవించే కృపాకాలము సమాప్తికి ఒక సాంప్రదాయిక బైబిలీయ దృష్టాంతము.

ఆ నలభై రెండు నెలలు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టము ప్రారంభమైన నాటి నుండి మానవుల కృపాకాలము ముగిసే వరకు ఉన్న పరీక్షాకాలాన్ని సూచిస్తాయి. అయినప్పటికీ, ఆ 42 నెలలలో, ముప్పై సంవత్సరాల సిద్ధతాకాలానంతరం, క్రీస్తు శేషజనుని రూపంలో నిబంధనను స్థిరపరచుచున్నాడు. ప్రతిక్రీస్తు యొక్క నకిలీ యాజకుడు తన తుదంతానికి చేరుకుంటాడు—అచ్చం తన క్రమంలో క్రీస్తు మరణించిన చోటే, అదేవిధంగా ఐగుప్తు రాజైన ఫరో తన క్రమంలో మరణించిన చోటే. కర్మేలు పర్వతమున బాళ్ ప్రవక్తలు వధింపబడ్డారు; అట్లుగా ఆదివారపు చట్టమున తప్పుడు ప్రవక్త మరణమును సూచిస్తుంది. ఆదివారపు చట్టమున, తరువాత వధింపబడే ఒక తప్పుడు ప్రవక్త, ఫరో ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన డ్రాగన్, పాపసీ ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన మృగము—ఇవి ఉంటాయి. ఈ సమస్తమూ దేవుని యాజకులు, రాజులు, ప్రవక్తలతో ఘర్షణలో, ఆదివారపు చట్టమున ప్రతినిధీకరించబడుతాయి. సంఘము ఆదివారపు చట్టమునకు అచ్చం ముందు శుద్ధిపరచబడుతుంది, మరియు ప్రవచన వరము—తప్పుడు ప్రవక్త మరణించే అచ్చం అక్కడనే—పునరుద్ధరించబడుతుంది. అప్పటి నుండి, పోరు నిజమైనదా లేక తప్పుడు దా అన్న ప్రవచన సందేశము విషయమై కొనసాగుతుంది.

ప్రతీకాత్మక ముప్పై సంవత్సరాల కాలం, ఆదివారపు చట్టమునకు పూర్వంగా ఉన్న కాలమును సూచిస్తుంది. ఆ కాలము యాజకులకై సిద్ధతకాలము; ఎందుకనగా క్రీస్తు సమస్త విషయములలో వారికి ఆదర్శుడు, వీరే గొఱ్ఱెపిల్లను అనుసరించువారు. అబ్రాము యొక్క ప్రవచనములోని తొలి ముప్పై సంవత్సరములలో నిబంధన స్థాపింపబడెను; కాబట్టి యాజకుల సిద్ధతకాలము ఏదిని సూచించినయినను, అది ప్రభువు అబ్రాము యొక్క ఆల్ఫా చరిత్రచే ప్రతిరూపింపబడినట్లుగా, నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొద్ద తన నిబంధనను పునరుద్ధరించు కాలమేనని ఇందువలన గుర్తింపబడుతుంది. ఆ కాలము, ఆదివారపు చట్టమునందు, ముప్పై సంవత్సరముల వయసులో, క్రీస్తు తన బాప్తిస్మమందు పొందినట్లు పరిశుద్ధాత్మాభిషేకమును పొందినప్పుడు సేవలో ప్రవేశించు యాజకులకై సిద్ధతకాలమే. అబ్రాము యొక్క ఆల్ఫా చరిత్రనుండి ఇంకొక సత్యము గ్రహింపబడగలదు—ఆదివారపు చట్టమునకు దారితీసే ఆ కాలము ఏదిని సూచించినయినను, అది మహత్తరమైనదై యుండవలెను; ఏలయనగా ఓమెగా ఎల్లప్పుడును ఆల్ఫాకన్నా శక్తివంతమైనది. ఆదివారపు చట్టము, 1844 అక్టోబరు 22, సిలువ, మిస్రయిములో పస్కా తదితరములతో ప్రతినిధింపబడిన ఓమెగానే.

ముప్పై సంవత్సరాల కాలంతో సూచించబడిన ఆ కాలమునకు అంత్యాన్ని ఆదివారం చట్టము సూచిస్తుంది. అది రక్షణచరిత్రలోని దాదాపు ప్రతి ప్రధాన కథనములో పూర్వరూపంగా సూచింపబడింది; అలాగే, అబ్రాముతో ఆరంభమైన ఎన్నుకోబడిన ప్రజల నిబంధన చరిత్రకు కూడా ఇది ముగింపు. ఆ కాలాంత్యమునకు సంబంధించి అట్టి ప్రవచనసంబంధ సాక్ష్యభారం, మరియు ఆ కాలపు గంభీర ఉద్దేశ్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచినపుడు, ప్రారంభ బిందువు ఏదైయుండును?

ముప్పై సంవత్సరములచేత ప్రతినిధింపబడిన ఒక ప్రవచన కాలము కలదు; అనేక సాక్ష్యముల ఆధారంగా అది ఆదివారపు చట్టమునందు ముగియును. ఆ సమయంలో తదనంతరం అనుసరించు ఒక కాలఖండము కలదు; అది వివిధ సంఖ్యాత్మక విలువలచేత ప్రతినిధింపబడును, మరియు ఆ కాలఖండములలో ప్రతి దానియు ఆదివారపు చట్టానంతరం కొనసాగు ప్రవచన చరిత్రరేఖకు సాక్ష్యమును ప్రస్థాపించును. వాటిలో కొన్నివి సంఘ చరిత్రయొక్క అంతర్గత రేఖను ప్రతినిధింపగా, మరికొన్నివి ఆర్మగెడ్డోను వైపు పయనమగు లోక చరిత్రయొక్క బాహ్య రేఖను ప్రతినిధింతురు.

ఈ దశలో, బాధల ముగింపులో దినము మరియు గడియము ప్రకటింపబడే వరకు, చివరి దినాలలో ఏ కాల ప్రవచనాన్నైనా గుర్తించదగిన తేదీలను సూచించునట్లు అన్వయించడాన్ని మేము తిరస్కరిస్తామని మనకు స్మరింపజేసుకోవడం సముచితం. ప్రవచనకాల అన్వయాన్ని ఇకపై వర్తింపజేయకూడదనే నా అంశాన్ని స్పష్టం చేయుటకు దానియేలు గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయాన్ని వినియోగించుదును. పన్నెండవ అధ్యాయములో ప్రవచనకాలమును నిర్దేశించే మూడు వచనములు ఉన్నవి.

ఈ మూడు వచనాల ప్రతియొకదానికి గూర్చి మిల్లరైట్లకు సరియైన అవగాహన కలిగియుండెను. ఈ మూడు ప్రవచనాలు పునాదులను సూచించే సత్యాలలో భాగములు. అయినను, ఈ వచనముల విషయమై మిల్లరైట్ అవగాహన దినము-సంవత్సర సూత్రాన్ని అన్వయించుటపై ఆధారపడినది. “ఇక కాలము ఉండదు” గనుక, ఈ వచనాలకు మరొక అన్వయము ఉండవలసినది; ఎందుకనగా సమస్త ప్రవచనములు అంత్యవర్ష కాలాన్ని సూచించుచున్నవి. ఈ వచనములు సమయాన్ని ఉపయోగించి సందేశాన్ని నిర్మించని, మరియు మిల్లరైట్ అవగాహనతో విరోధము కాని ఒక అంత్యవర్ష అవగాహనను కలిగియుండవలెను. మూడు వచనములలోని మధ్య వచనము (పదకొండవ వచనము)ను గూర్చిన మిల్లరైట్ల సరియైన దృష్టికోణము ఏమనగా, అది మొదట ముప్పై సంవత్సరముల కాలముతో ఆరంభమై, తరువాత 1260 సంవత్సరములు కొనసాగే ఒక ద్విభాగ కాలవ్యవధిని సూచించుచున్నదని. పదకొండవ వచనము, ఆదివారం చట్టమును ప్రతినిధానం చేయు పాడుచేయువాని హేయకార్యమును నిలుపుటచేత సంకేతీకరింపబడినట్లు, ఆ చట్టానికి పూర్వముగా ఉండే ముప్పై సంవత్సరముల కాలాన్ని సూచించుచున్నది.

దేవుని వాక్యములోని దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం, దానియేలు గ్రంథములోని ఒక ప్రవచనము ముద్రతొలగింపబడునప్పుడు, కాలాంతమందు చివరి దినములలో సంభవించు దేవుని ప్రజల శుద్ధీకరణ ప్రక్రియను నిర్ధేశించుచున్నది. పదకొండవ వచనములో, 1260 సంవత్సరాల కాలములోనికి దారితీసే ముప్పై సంవత్సరాల కాలమైందని అగ్రగాములు సక్రమముగా అర్థం చేసుకొన్న ఒక ప్రవచనమును మనము కనుగొనుచున్నాము. పన్నెండవ అధ్యాయములో, ఏడవ, పదకొండవ, పన్నెండవ వచనములలోని మూడు ప్రవచనములు అంతయు కాలాంతము వరకు ముద్రపరచబడియున్నవి. కాలాంతమున ఆ మూడు ప్రవచనములు తప్పక ముద్రతొలగింపబడవలెను, ఏలయనగా దేవుని వాక్యము ఎన్నటికిని విఫలమగదు. అదే అధ్యాయములోనే, బైబిలులో మానవుల కృపాకాలము ముగింపు విషయము గూర్చిన అత్యంత స్పష్టమైన ప్రతిరూపణ ఉపస్థాపించబడియున్నది; అందువలన పన్నెండవ అధ్యాయం, అడ్వెంటిజం ఆరంభముకంటె దాని ముగింపునకే నిస్సందేహముగా మరియు మరింత నిర్దిష్టముగా గుర్తించుచున్నది.

ముద్రణ–విముద్రణలకు తమ ప్రాథమిక ప్రవచన నిర్వచనం లభించిన అదే వేదపాఠములోనే, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని మూడు ప్రవచనములు ముద్రించబడ్డాయి. ఆ మూడు ప్రవచనములు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియైన వారి చరిత్రలో విముద్రించబడును; ఎందుకనగా ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా ఏ విషయమునకైనను దాని ఆరంభముతో దాని అంత్యమును ఎల్లప్పుడును చిత్రించును. పన్నెండవ అధ్యాయంలోని మూడు ప్రవచనకాలములలో విముద్రించబడినది, దేవుని ప్రవచన వాక్యమునకు సంభవించు తుద విముద్రణను ప్రతినిధీకరించుచున్నది. ఆ విముద్రణ, కృపాకాలము ముగియుటకు కొద్దిపూర్వమే, యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన విముద్రింపబడునప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో ప్రతిపాదించబడింది. ముప్పై సంవత్సరముల కాలముతో ఆరంభమైన ద్విభాగ ప్రవచనమునకు అబ్రాము, పౌలు ఇచ్చిన మొదటి ప్రతిపాదనకు, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం పదకొండవ వచనం సమాంతరముగా నిలుస్తుంది.

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని మూడు ప్రవచనాలు అంత్యకాలపు తుదివేళలో ముద్ర విప్పబడే ప్రతీకాత్మక కాలాలు; ఆ విప్పబడుట దేవుని ప్రజల తుదిశుద్ధీకరణకు దారితీస్తుంది. ఆ మూడు ప్రవచనాలలో మొదటిది క్రీస్తే స్వయంగా ఇచ్చినది; ఆయన ఆ ప్రవచనాన్ని ప్రతిపాదించుచున్నప్పుడు నార వస్త్రములు ధరించి నీటిమీద నిలిచి, 1260 సంవత్సరములుగా సూచింపబడిన ఒక ప్రవచనకాలాంతాన్ని నిర్దేశించెను, మరియు ఆ కాలాంతాన్ని దేవుని ప్రజల బలము చెదరగొట్టబడుటకు ముగింపుగా నిర్వచించెను. అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలు నూట నలభై నాలుగు వేలమంది; వారు చెదరగొట్టబడియున్నారు.

క్రీస్తు జలముపై నిలిచి ఒక ప్రశ్నకు సమాధానమిచ్చుచున్నాడని మాత్రమే కాదు; ఆ ప్రశ్న “ఎంతకాలము?” అనే మాటలతో ప్రారంభమగుచున్నది. “ఎంతకాలము?” అనేది ఒక ప్రవచనాత్మక ప్రతీక; దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడు వచనంలో “ఎంతకాలము?” అని ప్రశ్నించబడినప్పుడు, అదే ప్రశ్న యేసునికిని అడుగబడుతుంది.

హిద్దేకేలు నది దర్శనములో, సన్నని వస్త్రములు ధరించిన మనిషిగా ప్రతినిధీకరింపబడిన యేసునకు సమర్పించబడిన ప్రశ్న ఇదే: “ఈ ఆశ్చర్యకార్యముల అంతము కలుగువరకు ఎంత కాలముండును?” మరియు ఉలాయి నది దర్శనములో, పల్మోనీ (అటువంటి ఒక పరిశుద్ధుడు)గా ప్రతినిధీకరింపబడిన యేసును అడిగినదేమనగా, “దైనందిన బలి విషయమును, శూన్యపరచు అతిక్రమము విషయమును గూర్చిన దర్శనం, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును రెండుని త్రొక్కివేయుటకై అప్పగింపబడునట్లు, ఎంతకాలము నిలిచియుండును?”

షినారు దేశంలోని మహా నదుల తీరాల వద్ద దానియేలుకు అనుగ్రహింపబడిన దర్శనాలు ఇప్పుడు నెరవేరుచున్న ప్రక్రియలోనే ఉన్నాయని సోదరి వైట్ పేర్కొంటున్నారు; మరియు ఆ రెండు నది దర్శనాల సందర్భంలో ప్రభువైన యేసునకు ఒక ప్రవచనాత్మక 'ప్రశ్న' అడగబడుతుంది, దానికి ప్రతిసారి లభించే 'సమాధానము' ఆదివారం చట్టమే అవుతుంది. అయినప్పటికీ ఆ రెండు సమాధానాలూ 1844లో ముగిసిన ప్రవచనకాలపు పరిధిలోనే సమర్పింపబడ్డాయి. పూర్వగాములు అష్టమ అధ్యాయములోను ఉలై నది దర్శనములోను ఉన్న ప్రశ్నకు సరియుగా సమాధానాన్ని నిర్ధారించి, 1798 సంవత్సరమే దేవుని ప్రజల శక్తి చెల్లాచెదరపరచబడుట అంతమయిన కాలమని గ్రహించారు. కాని 1844 తరువాత, దేవుని ప్రవచన వాక్యమునకు 'కాల అన్వయము' ముగిసినప్పుడు, 'ఎంతకాలము?' అనే ప్రవచనాత్మక ప్రశ్న పూర్వగాముల అవగాహనను ఈ విధంగా పునర్వ్యాఖ్యానిస్తుంది: 'రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు త్వరలోనే రాబోయే ఆదివారం చట్ట సమయమున పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధి చేయబడును'; మరియు పరిశుద్ధుల శక్తి మూడున్నర ప్రతీకాత్మక దినములపాటు చెల్లాచెదరపరచబడుట ముగిసినప్పుడు, దానియేలు యొక్క అంతిమ దర్శనంలోని 'అద్భుతములు' 'అన్నీ' నెరవేర్చబడును.

దానియేలు గ్రంథం చివరి మూడు అధ్యాయాలలోని హిద్దేకేలు నది దర్శనం, అలాగే ఏడవ నుండి తొమ్మిదవ అధ్యాయాల వరకు ఉన్న ఉలై నది దర్శనాన్ని, సహోదరి వైట్ ‘షినార్ యొక్క మహా నదులు’గా గుర్తిస్తుంది. చారిత్రక మరియు బైబిలు పండితులందరూ షినారుతో సంబంధమున్నవి కేవలం రెండు నదులేనని, అవి రెండూ మహా నదులేనని గుర్తిస్తారు. ఆ రెండు నదులు టైగ్రిస్ (హిద్దేకేలు) మరియు యూఫ్రాతీ. ఉలై నది షినార్‌కు చెందిన యూఫ్రాతీ కాదు; అది షినార్‌లో కాదు, పారసీక దేశంలో ఉన్న మనుషులచే నిర్మిత చిన్న కాలువనది. అడ్వెంటిజం యొక్క పునాది మరియు కేంద్రస్థంభాన్ని కలిగిన ఆ దర్శనంలోని ఉలై నది షినార్‌లో లేదు; అయినప్పటికీ, ప్రవక్తురాలు ఉలైను షినార్ యొక్క మహా నదులలో ఒకటైన యూఫ్రాతీగా గుర్తిస్తుంది.

హిద్దేకేలు దర్శనం డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్తలు ప్రపంచాన్ని ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించుచున్న బాహ్య చరిత్రను ప్రతిపాదిస్తుంది; మరియు ఉలాయి దర్శనం, క్రీస్తు తన దైవత్వాన్ని మానవుని మానవత్వముతో ఏకీకరించుటలో ఆయన చేసిన కార్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ప్రవచనాత్మక దైవప్రేరణ, క్రీస్తు తన దైవత్వాన్ని మానవుని మానవత్వముతో ఏకీకరించుట ద్వారా సాధింపబడిన కార్యాన్ని గుర్తించుటకు, యూఫ్రతేసు నదితోపాటు ఉలాయి నదిని రెండవ సాక్షిగా ఉపయోగిస్తుంది.

యూఫ్రాతి మరియు టైగ్రిస్ రెండూ ఏదేన్‌లో ఆరంభమై, నిబంధన చరిత్రంతటా ప్రవహిస్తూ వచ్చాయి. 1844 అక్టోబర్ 22న అవి అడ్వెంటిజము యొక్క కేంద్ర స్థంభంలోకి ప్రవహించినప్పుడు, దివ్యత్వమును మానవత్వముతో సమ్మేళనమును సూచించుటకై యూఫ్రాతి నది మానవనిర్మిత ఉలాయి కాలువతో కలుపబడుతుంది; ఈ సంగమము, నూట నలభై నాలుగు వేలుగా సూచింపబడిన వారిలో విశ్వాసపు ఆచరణ ద్వారా నెరవేర్చబడుతుంది. దేవుని ప్రవచన వాక్యముని అధికారంపై ఒక పరీక్షను ఉలాయి సూచిస్తుంది; ఎందుకంటే పారసీకుల ఉలాయి నదిని శినార్ యొక్క మహానదులలో ఒకటిగా గుర్తించిన విషయములో ఎలెన్ వైట్ యొక్క అధికారాన్ని, ప్రపంచ నిపుణుల అభిప్రాయాలకు విరుద్ధంగా, అది నిలబెడుతుంది.

ఉలై నదియొక్క ప్రతీకము, మనుష్యుల వాక్యమా లేక దేవుని వాక్యమా అన్న విషయమై ఒక పరీక్షను సూచించును. మనుష్యులే సరికా, లేక సిస్టర్ వైట్ ప్రతిపాదించిన వాక్యములే సరియైనవా? ఉలై నది పర్షియాలోని ఏకైక నదినే సూచించునా, లేక ఏదేను నుండి వచ్చిన జలములు మనుష్యుల నుండి వచ్చిన జలములతో మిళితమైన ఒక ప్రవచనాత్మక నదిని సూచించునా?

నేను లేవనెత్తిన ఈ ద్వంద్వసమస్యకు అనేక ప్రత్యామ్నాయాలు ఉండవచ్చును; అయినప్పటికీ, నా ఉద్దేశ్యం మీకు స్పష్టమగునట్లు కొన్నింటిపై నా భావనలను విన్యసిస్తాను. లోకిక చరిత్రకారులూ ధార్మికశాస్త్రవేత్తలూ సరిగా, సోదరి వైట్ తప్పుగా ఉన్నారా? “శినార్ మహానదులు” టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రటీస్ అననే విషయమును ఎవరూ వివాదించరు. అప్పుడు, సోదరి వైట్ పర్షియాలోని ఉలై నదిని శినార్ యొక్క మహానదులలో ఒకదిగా గుర్తించినప్పుడు, ఆమె అబద్ధప్రవక్తా? లేక, ఆమె ఒక తప్పు చేసిన నిజప్రవక్తేనా? ఒక నిజప్రవక్త ఎన్ని తప్పులు చేసిన తరువాత ఆ రేఖను దాటి అబద్ధప్రవక్తగా మారిపోతారు? లేదా చరిత్రకారులే తప్పులోనారా? లేదా, వాస్తవానికి ఆమె సరియైనదేనా? లేక చరిత్రకారులూ సోదరి వైట్ ఇద్దరూ సరిగా ఉన్నారా? హిద్దేకేలు మరియు ఉలై నదుల దర్శనముల రెండింటిలోను, నదిజలాలపై నిలిచియున్న సూతవస్త్రధారియైన మనుష్యునితో “ఎంతకాలం?” అని అడిగిన విషయం సంబంధించి, ఈ ద్వంద్వసమస్యకు ఇవ్వబడే వివరణను ఒక అదనపు అంశముగా ఉపయోగించుకొనుటకై ఈ ద్వంద్వసమస్యను నేను లేవనెత్తాను.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో దానియేలు పేర్షియాలోని సూసా పట్టణములో ఉన్నాడు; సూసా ఉలై అను నది తీరాన గలదు. వ్యవసాయ అవసరాల నిమిత్తం ఆ ఉలై సహజ నదితోపాటు మనుష్యనిర్మిత జలవాహికల శ్రేణినీ కలిగియున్నది. ఉలై సుమారు మరిన్ని నూటయాభై మైళ్లు దిగువకు ప్రవహించినప్పుడు, అది టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రాతీ నదుల సంగమస్థలముతో అనుసంధానమగుతుంది. ఏదెన్‌లో ఆరంభమైన టైగ్రిస్, యూఫ్రాతీ నదులు తుదకు ఏకమగును; అవి ఏకమగు అదే స్థలమున పేర్షియాలోని ఉలై నదియు సంయుక్తమగును. టైగ్రిస్–యూఫ్రాతీ సంగమస్థలమందు టైగ్రిస్‌కు అనుబంధమైన చిత్తడి ప్రాంత వ్యవస్థను ఉలై నది చేరినప్పుడు, ఉలై జలం శినారు మహానదులను ఏర్పరచు జలసముదాయములో భాగమగుతుంది. చరిత్రకారులు సరి; సిస్టర్ వైట్ కూడ సరిగానే ఉన్నారు.

ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ఉలాయి గురించిన దర్శనాన్ని సిస్టర్ వైట్ గుర్తించునప్పుడు, ఆమె టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రటీస్ నదులను కలిపే మానవనిర్మిత జలవాహినుల వ్యవస్థకు ప్రసిద్ధి చెందిన ఒక నదినే సూచిస్తున్నది; ఆ రెండు నదులు 2520 సంవత్సరాల రెండు కాలములను ప్రతినిధానం చేస్తాయి; ఆ కాలములు 1798 మరియు 1844 సంవత్సరాలలో ముగిశాయి.

టైగ్రిస్ నదికి ప్రాచీన నామం హిద్దేకేలు; యూఫ్రేటిస్‌తో సంబంధించి, ఈ రెండు నదులు అష్షూరు మరియు బాబులోనుతో అనుబంధింపబడ్డవిగా ప్రవచనపరంగా ప్రత్యేకంగా స్థానపరచబడ్డాయి; దేవుని గొఱ్ఱెలను శిక్షించుటకు నియమించబడిన రెండు సింహాలుగా కూడా అవి గుర్తింపబడ్డవి. ఆ రెండు పాడుచేయు శక్తులు, విగ్రహారాధక రోము మరియు పాప్ ఆధీనంలోని రోముకు చెందిన రెండు పాడుచేయు శక్తుల పూర్వచాయలుగా నిలిచాయి; వాటి ప్రతీకలు పురుషుడు మరియు స్త్రీ, లేదా సభ మరియు రాజ్యం. విగ్రహారాధక రోము రాజ్యపాలనా చాతుర్యానికి ప్రతినిధియైన పురుషుడు; పాప్ ఆధీనంలోని రోము సభపాలనా చాతుర్యానికి ప్రతినిధియైన అపవిత్ర స్త్రీ. ప్రవచన సంబంధంలో అష్షూరు పురుషుడు, బాబులోను స్త్రీ; అందువల్ల టైగ్రిస్ పురుషునిగా, యూఫ్రేటిస్ స్త్రియగా గుర్తింపబడింది.

టైగ్రిస్ నది అనగా 1798 వరకు చేరిన రాష్ట్రపాలనా నది; యూఫ్రటీస్ అనగా చర్చిపాలనా నది 1844 వరకు చేరెను. యూఫ్రటీస్ 1844 వరకును చేరవలసి యుండెను; ఏలయనగా 1844 యొక్క సందేశము బాబులోను (యూఫ్రటీస్) గూర్చినదై, అది 1844 లో మరల పతనమొందెను. యూఫ్రటీస్ 1844 లో జలపాతమును ఉత్పత్తి చేసినప్పుడు, మానవ క్రియల చిహ్నముగా సంగమమునందు చేరిన ఉలై నదియు, ఇతర నదియొక్క జలముతో ఏకీకృతమాయెను. పాపల్ శక్తి యొద్దనుండి పౌరాధికారము తొలగింపబడియిన 1798 లో, రాష్ట్రపాలనా నదికి అడ్డుకట్ట వేయబడెను. అదే సంవత్సరమున, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు బైబిలు ప్రవచనములలో భూమి మృగముగాను ఆరవ రాజ్యముగాను పరిపాలన ఆరంభించెను. టైగ్రిస్ నది 1798 లో అడ్డుకట్ట వేయబడెను; కచ్చితముగా అదే స్థలమందే, ప్రపంచముమీద అపారమైన వరదవలె దూసికెళ్లబోవు పాపల్ హింసల ప్రవాహములను ప్రస్తుతం అదుపుచేయుచున్న ఆ అడ్డుకట్టను కూలద్రోయుటకు, రాష్ట్రము తుదకు సమస్త లోకమును బలవంతపరచును. ఆ గోడ, లేక ఆ అడ్డుకట్ట అనగా చర్చి–రాష్ట్ర వేర్పాటు గోడ.

1844లో, యూఫ్రటీస్ మరియు ఊలై రెండూ 1844 సందేశమును బాబులోను పతనమని గుర్తించుచూ, అదేవిధంగా, క్రీస్తు 1844లో తానే ఆరంభించిన కార్యమని కూడ నిర్దేశించుచున్నవి; ఆ కాలమందు, ఆయన ఒడంబడిక దూతగా, తన పరిశుద్ధాలయంలోనికి ప్రవేశింపవలసిన—అతి పరిశుద్ధ స్థలములో ప్రవేశించుటకు ముందు శుద్ధి కావలసిన—ప్రజల మధ్యనుండి బాబులోను యొక్క జలములను మరియు మానవ కార్యములను వెలివేసి శుద్ధపరచెను. ఆ ప్రజల అంతిమ శుద్ధీకరణ, అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ సందేశముచే కురిపింపబడిన వర్షముతో సాధింపబడెను; ఆ అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ సందేశపు వర్షబిందువులు టైగ్రిస్ జలములనుండి సారం కట్టబడియుండెను. మిల్లర్ వాదులు పాపసభాధీన రోమును మరియు 1798 సంవత్సరమును గుర్తించుచు, బాబులోను పతనమును నిర్ధారించుచు, మూసిన తలుపుకు ముందుగానే ఆ సందేశముచేత శుద్ధింపబడియిరి—లేదా, ఇతరముగా చెప్పగలిగితే, దానియేలు 8:14 సందేశమును ప్రకటించుచుండగా, ఊలై, టైగ్రిస్, యూఫ్రటీస్ నదుల సారం కట్టిన జలములనుండి వచ్చిన వర్షముచేత శుద్ధింపబడియిరి—అలాగే, ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినము తెరవబడుటకు ముందుగానే అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ సందేశమును నెరవేర్చిరి.

దానియేలు గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయము ఏడవ వచనములో క్రీస్తు హిద్దేకేలు జలములయందు నిలుచియుండగా, ఆయన టైగ్రిస్ జలములయందే, అనగా కృపాకాలపు ముగింపునకు దారితీసే మానవ రాజనీతిశాస్త్రపు అంత్య చలనలను రూపురేఖలుగా నిర్ధేశించు దర్శనములో రాజనీతిశాస్త్రానికి సంకేతములైన జలములమీద నిలుచియున్నాడు. ఆయన అక్కడ ముందటి వచనంలోని ప్రశ్నకు సమాధానమిచ్చుచున్నాడు; ఎలాగయితే ఉలాయీ నది దర్శనములో నారవస్త్రధారి మనిషియైన, అద్భుత సంఖ్యకర్త పల్మోని, ముందటి వచనంలోని ప్రశ్నకు సమాధానమిచ్చెనో అలాగె. ఇరు సందర్భాలలోను సంభాషణ పరలోక సంభాషణయై దూతలతో క్రీస్తు మధ్య జరిగేది; మరియు ఇరు సందర్భాలలోను ప్రశ్న “ఎంతకాలము?”

సమాధానం రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకూ; ఎనిమిదవ అధ్యాయమునను పన్నెండవ అధ్యాయమునను అది “ఒక కాలము, కాలములు, మరియు అర్ధకాలము.” ఆ సమాధానం 2300 సంవత్సరములు మరియు 1260 సంవత్సరములై అర్థముచేయబడెను; అయితే 1844లో దేవుడు ప్రవచనిక సందేశములో కాలనిర్ణయమును అన్వయించుటకు నిషేధము విధించెను, ఏలయనగా “కాలము ఇక లేదని.” నారవస్త్రములు ధరించిన మనిషియైన పల్మోని తన తుదతరమునకై ఇచ్చు సమాధానం ఏమి? “ఎంత కాలము?” అనే ప్రశ్నకు సమాధానముగా ఆదివారం చట్టమని అనేక సాక్షులు చూపియున్నందున, పరిశుద్ధస్థలము ఆదివారం చట్టమునందే శుద్ధీకరింపబడునా? మరియు “ఈ సమస్త విస్మయములు” ఆదివారం చట్టమునందే సమాప్తమగునా? ఆదివారం చట్టమునందు సమాప్తమగు “విస్మయములు” ఏవి, మరియు ఆ “విస్మయములు” ఎప్పుడు ఆరంభమయ్యెను?

‘ఎంతకాలము?’ అనే ప్రతీకాత్మక ప్రశ్న ఆదివార చట్టాన్ని సూచిస్తుంది, మరియు దూత అడిగినది ఆదివార చట్టము ఎప్పుడు అని కాదు, ‘అద్భుతముల అంత్యము ఎప్పుడు?’ అని. ‘అద్భుతములు’ ఆదివార చట్టమునొద్ద ముగుస్తాయి; కాబట్టి ఆదివార చట్టమునకు దారితీసే ఆ ‘అద్భుతములు’ ఏవి? లేదా, మరింత నిర్దిష్టముగా చెప్పాలంటే, హిద్దెకు యొద్ద ప్రదత్తమై, దానియేలు గ్రంథము పదవ నుండి పన్నెండవ అధ్యాయాల వరకు వర్ణించబడిన దర్శనములో ప్రతినిధ్యం చేయబడిన ‘అద్భుతములు’ ఏవి? ఆ ‘అద్భుతములు’ ఏవో మనము నిర్ధారించగలిగితే, ఆ ‘అద్భుతములు’ ఎప్పుడు ఆరంభమయ్యెనో మనము కనుగొనగలము. దానియేలు పది అధ్యాయములో, దర్శనములో దానియేలుతో తన పరస్పర వ్యవహారములో తన ఉద్దేశ్యము ఏమిటో గబ్రియేలు ప్రత్యేకముగా తెలియజేస్తున్నాడు.

దేవుని ప్రజలు అంత్యదినములలో తమమీద ఏము సంభవించునో గ్రహించునట్లుగా చేయుటకై గబ్రియేలు వచ్చెను. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని ప్రవచనములను మిల్లరైట్లు సముచితముగా అర్థంచేసిరని అంగీకరించి, ఆ అంగీకారమును ఆధారముగా చేసుకొని ఆ అధ్యాయమును అంత్యదినములకు వర్తింపజేయుటను నిరాకరించుట, గబ్రియేలు స్పష్టముగా ప్రకటించిన ఉద్దేశ్యమును వ్యర్థపరచుటయే. గబ్రియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో మొదటి వచనము నుండి పన్నెండవ అధ్యాయములో మూడవ వచనము వరకు ప్రవచన కథనమును కొనసాగించునప్పుడు, అక్కడ ప్రదర్శింపబడిన చరిత్ర, నాగము, మృగము, అసత్య ప్రవక్త లోకమును ఆర్మగెద్దోనునకు ఏలాగు నడిపించుదురో అనే బాహ్య ప్రవచన విశద వివరణలై యున్నవి. ఆ అధ్యాయములో దేవుని ప్రజలు హింసింపబడుటను వర్ణించు భాగములు ఉన్నప్పటికిని, పదకొండవ అధ్యాయములోని చరిత్ర ప్రధానముగా బాహ్య ప్రకటనయే. ఇది దానియేలు యొక్క అంతిమ దర్శనములో పదవ అధ్యాయం మరియు పన్నెండవ అధ్యాయం ఆల్ఫా, ఓమేగా లను సూచించుచున్నవని భావము; యెందుకనగా, పదకొండవ అధ్యాయముతో భిన్నముగా, ఆ రెండూ ఒకలక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్రింపబడుటను గుర్తించు అంతర్గత సందేశమును వివరిస్తున్నవి. మధ్యస్థమైన ఆ అధ్యాయం ఉత్తరరాజు, రోము యొక్క పోప్ రూపమున ప్రతినిధీకరింపబడిన మానవజాతి తిరుగుబాటే; మరియు ఆల్ఫా అయిన పదవ అధ్యాయం, ఓమేగా అయిన పన్నెండవ అధ్యాయముతో కలిసి, అంత్యదినములలో ఒకలక్ష నలభై నాలుగు వేలవారి అంతర్గత అనుభవమును గుర్తించును. ఈ మూడు అధ్యాయములన్నియు కృపాకాలముయొక్క ముగింపునకు దారితీయును. ఆల్ఫా అధ్యాయం ఆరాధకుల రెండు వర్గములను వేరు చేయు దేవభయముతో ప్రారంభమగును, మరియు అధ్యాయం చివరికి దానియేలుకు ద్విగుణ బలం అనుగ్రహింపబడును; దానిచేత మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశములు గుర్తింపబడును. పన్నెండవ అధ్యాయం ఓమేగా అధ్యాయం; అది మూడవ దూతయొక్క తీర్పు సందేశమును గుర్తింపజేయును.

పదకొండవ అధ్యాయం యెరూషలేము విధ్వంసము నుండి కృపాకాలము ముగింపు వరకు మానవజాతి యొక్క తిరుగుబాటును విశదపరచుతుంది; సిస్టర్ వైట్ గారి ప్రకారం, అది లోకాంతమున జరిగే కృపాకాలము ముగింపుకు ఒక చిత్రణము. దానియేలు గ్రంథములోని పదకొండవ అధ్యాయం యెరూషలేము విధ్వంసముతో ఆరంభమవుతుంది; ఏలయనగా, యెరూషలేము మీద జరిగిన మూడు దఫాల విధ్వంసకాలలో బబులోనుకు చెరపట్టబడియిన వారిలో దానియేలు ఒక్కడైయుండెను; ఆ మూడు దఫాల విధ్వంసములు అదే పట్టణము క్రీస్తుశకం డెబ్బైలో పొందిన విధ్వంసమునకు, ఇంకా అనంతరం అంత్యదినములలో లోకముపై సంభవించబోవు విధ్వంసమునకు పూర్వరూపముగా నిలిచినవి.

యెరూషలేము యొక్క రెండు యథార్థ విధ్వంసాలు ఉన్నాయి; అవి సంవత్సరంలోని అదే దినమున, పరస్పరం ఆరు వందల అరవై ఐదు సంవత్సరాల వ్యత్యాసంతో చోటుచేసుకున్నవి. ఆ రెండు విధ్వంసాలూ, నిబంధన మందసము ఉండవలసిన ఆ పట్టణానికే సంభవించాయి. శిలో కూడా అదే ప్రవచనాత్మక లక్షణాలను కలిగియుంది; అది దేవుని సాన్నిధ్యం నిలిచియుండిన, లేదా నిలిచియుండవలసిన, పట్టణమునకు సంభవించిన మొదటి విధ్వంసమునకు ప్రతినిధిగా నిలుస్తుంది. సోదరి వైట్ యెరూషలేము విధ్వంసమును అంత్యకాలంలో సంభవించు విధ్వంసమునకు ప్రతీకగా వినియోగించునప్పుడు, ఆమె క్రీస్తు యెరూషలేము విధ్వంసము గూర్చిన ప్రసంగముపై వ్యాఖ్యానించుచున్నది.

దేవుని పట్టణముని వినాశనం ద్వారా సూచింపబడినట్లుగా, షిలో (దాని విధ్వంసము), నెబుకద్నెజరు కాలములో జరిగిన యెరూషలేము విధ్వంసము, అలాగే టైటస్ కాలములో జరిగిన యెరూషలేము విధ్వంసము—ఇవి అంత్యదినముల యొక్క మూడు సాక్షులు. షిలోనే మొదటి దూతుని సందేశము; అది దేవునిని భయపడవలెనని—ఏలీ చేయనిది—ఆయనకు మహిమ నిచ్చవలెనని—ఏలీ చేయనిది—బోధిస్తుంది; ఇందుకనగా ఆయన న్యాయవిచారణ యొక్క సమయము వచ్చియున్నది. రెండవ దూతుని సందేశములో, నెబుకద్నెజరు మరియు టైటస్‌లచే ప్రతినిధీకరింపబడిన ఒక ద్విగుణీకరణను మనము కనుగొంటాము. అంత్యదినములలో యెరూషలేము యొక్క మూడవ విధ్వంసము దయాకాలము ముగింపులోనే—అది న్యాయవిచారణ ముగింపే—జరుగును.

పదకొండవ అధ్యాయం మూడు దూతల సందేశాల బాహ్య చరిత్రగా నిలుస్తుంది. అది పదవ అధ్యాయంలోని విభజన దర్శనం మరియు దానియేలు దర్శనంలోని ఇరవై రెండవ దినమున సంభవించే శక్తివర్ధకమైన మూడు స్పర్శల మధ్యలో ఉంచబడింది. దీనర్థం, ద్వాదశ అధ్యాయం కూడా అంత్య దినములలో దేవుని ప్రజలకు ఏమి సంభవించునో దాని ఆంతర కథనమును గురించియే ఉండును. అలాగే, ద్వాదశ అధ్యాయంలోని వెలుగు, పదవ అధ్యాయంలోని వెలుగుకన్న ఇరవై రెండింతలు ప్రకాశవంతమైనదని కూడా ఇది సూచిస్తుంది.

ఉలై నది దర్శనములో, క్రీస్తుని “ఎంతకాలము?” అని కూడ ప్రశ్నించబడెను. పదమూడు వచనములోని ఆ ప్రశ్నకు దారితీసే పూర్వపు పన్నెండు వచనములు, బైబిల్ ప్రవచనంలోని శక్తుల గురించి ముఖ్య వివరాలను ప్రతినిధి చేసే బాహ్య ప్రవచన-చరిత్రను గుర్తించుచుండెను. ఆ పన్నెండు వచనములు కేవలం ఏడవ అధ్యాయములో ప్రతినిధి చేయబడిన చరిత్రను పునరావృతం చేసి దానిని విస్తరించుచుండెను. ఆ వచనములలో ప్రతిపాదించబడిన ప్రవచన-చరిత్ర, మీదీయులును పారసీకుల కాలమున ప్రారంభమై, పదకొండవ అధ్యాయములో మళ్ళీ పునరావృతమై మరింత విస్తరింపబడెను. ఎనిమిదవ అధ్యాయముయొక్క చివరి సగము మరియు తొమ్మిదవ అధ్యాయం అంతయు, ప్రవక్త దానియేలు ద్వారా దేవుని అంత్యదిన ప్రజల ప్రతినిధిత్వముగా నిలుస్తాయి. ఉలై నది దర్శనానికి సంబంధించిన మూడు అధ్యాయములలో లభ్యమయ్యే ప్రవచన-చరిత్ర యొక్క దర్శనం, అలాగే ఆ అధ్యాయములలో గబ్రియేలుతో దానియేలు చేసిన సంభాషణ ద్వారా ప్రతిపాదించబడిన దేవుని ప్రజల ప్రతినిధిత్వము, ఈ సమగ్రం, పదవ అధ్యాయం నుండి పన్నెండవ అధ్యాయం వరకు ఆల్ఫా నుండి ఓమేగా వరకూ యై యున్నది.

హిద్దేకేలు ఓమేగా, ఉలై ఆల్ఫా కావున, అంత్యకాలము వచ్చినప్పుడు పన్నెండవ అధ్యాయములో ముద్ర విప్పబడిన వెలుగు సూచించే శక్తి, అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రీయ స్థంభము మరియు పునాది అయిన దర్శనంకన్నా ఇరవై రెండింతలు ప్రకాశవంతమైనది. ఇది ఇలా ఉన్నపుడు; దానియేలు యొక్క చివరి దర్శనపు వెలుగు, అంత్య దినములలో దేవుని ప్రజలతో సంబంధించబడిన వెలుగుగా నేరుగా గుర్తించబడుతుంది. దూత నార వస్త్రములు ధరించిన మనిషిని, “ఈ అద్భుతముల అంతమువరకు ఎంతకాలము?” అని అడిగినప్పుడు, ఆ అద్భుతములు అనగా, అబ్రాము నిబంధన చరిత్ర అబ్రామును నక్షత్రాలను చూచుమనే ఆజ్ఞను ప్రతిధ్వనింపజేసినట్లుగా, యుగయుగములకు నక్షత్రములవలె ప్రకాశించువారే. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములోని ఆ అద్భుతములు అనగా, మానవులు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి పతాకముగా రూపాంతర పరచబడుట.

మునుపటి సందర్భంలో, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని పదకొండవ వచనం రెండు కాలాలుగా కూడిన ఒక ప్రవచన కాలవ్యవధిని నిర్దేశిస్తున్నదని మనము నిర్ధారించుకున్నాము; అందులో మొదటిది ముప్పై సంవత్సరాలు. పదకొండవ వచనంపై తగిన ప్రాధాన్యతను ఉంచుటకై, నేను ఏడవ వచనాన్ని పరిశీలించాను; అంత్యదినములలో తన ప్రజల మధ్య ఆయన నెరవేర్చు అద్భుతములయందు క్రీస్తు నేరుగా ప్రమేయమున్నదని చూపుటకై.

పదకొండవ వచనానికి మరలివచ్చి, ద్వాదశ అధ్యాయమును గాబ్రియేలు ప్రత్యక్షంగా “చివరి దినములు” అని పిలిచిన విషయాన్ని మీకు జ్ఞాపకపరచదలుచున్నాను. నూట నలభై నాలుగు వేల వారి దినములలో—వారు ముద్రింపబడి దేవునితో నిబంధనలో ప్రవేశించే ఆ దినములలో—దానియేలు గ్రంథము ప్రకారం, ఒక ముద్ర విప్పబడిన సందేశము ప్రత్యక్షమై, అది గంభీర పిలుపుగా ఉప్పొంగి విస్తరించును. ఆ సందేశము ద్వాదశ అధ్యాయంలో మూడు ప్రత్యేక ప్రవచన కాలాలతో ప్రతినిధీకరించబడింది; ఆ మూడు కాలాలు ఇప్పటికే మిల్లెరైట్లచే నిర్వచింపబడి, తదనంతరం ప్రవచన ఆత్మచే ఆమోదించబడ్డవి. ఆ మూడు కాలాలు కాలాన్నే సూచించవు; ఎందుకనగా ద్వాదశ అధ్యాయంలో ఆకాశానికి ఇరు చేతులను ఎత్తిన అదే దూత, ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలో ఒక చేతిని ఆకాశానికి ఎత్తి, ఇకపై కాలము ఉండదని ప్రమాణము చేసెను. 1844లో ఆ ప్రకటన, దానియేలు ద్వాదశలోని ఆ మూడు ప్రవచన కాలాలు కాలాన్ని సూచించుటకు ఉద్దేశింపబడని ప్రతీకాత్మక కాలములని అర్థం పరచుచున్నది.

కాబట్టి, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని మధ్య ప్రతీకాత్మక ప్రవచన కాలము, మీకాయేలు నిలబడే అదే అధ్యాయములో ముప్పై సంవత్సరములతో ఆరంభమగు ద్విగుణ కాలమై యుండునప్పుడు, ముప్పై సంవత్సరములతో ఆరంభమగు ఆ ద్విగుణ కాలమే అబ్రాము యొక్క ఆల్ఫా ప్రవచనానికి సంపూర్ణ నెరవేర్పు అని మీరు గ్రహిస్తారు. ఎంపిక చేయబడిన ప్రజల పరంగా నిబంధన చరిత్రను ఆరంభించే ఆ కాలప్రవచనపు ఓమెగా, దేవుని ప్రజలకు అంత్యదినములలో ఏది సంభవించునో అనే విషయములో దానియేలు సాక్ష్యమునకు శిఖరస్థితిగా నిలిచిన అదే అధ్యాయమందు తన సంపూర్ణ నెరవేర్పును పొందుతుంది.

కాలాంత్యమందు దానియేలు గ్రంథము ముద్రలు విప్పబడును, మరియు దానివలన ఉద్భవించిన వెలుగు దేవుని ప్రజలను ముద్రించును. కాలాంత్యమందే దానియేలు గ్రంథము ముద్రలు విప్పబడును, మరియు ఉద్భవించిన ఆ వెలుగు దానియేలు గ్రంథమునందలి చివరి అధ్యాయములోని మూడు ప్రవచన కాలములచే ప్రతినిధానమై యున్నది. ఆ అధ్యాయం హిద్దేకేలు దర్శనమును నిర్మించే మూడు అధ్యాయములయందు ఓమేగా, మరియు హిద్దేకేలు దర్శనము దానియేలు నదుల దర్శనముల ఆల్ఫాను ప్రతినిధానం చేసే మూడు అధ్యాయములకు ఓమేగా. ఏదెనులో ఆరంభమైన నదులు చివరకు దానియేలుతో సమాప్తించెను, తరువాత దేవుని ప్రవచన వాక్యము వాటిని మొదటి మరియు రెండవ దూతల మిల్లరైట్ ఉద్యమమునకు—ముగ్గురు దూతల రెండుచలనములలోని ఆల్ఫా చలనం—నడిపి చేర్చెను. పదకొండవ వచనములోని 1290 సంవత్సరములు, అబ్రాం మరియు పౌలు పేర్కొన్న 430 సంవత్సరాల ప్రవచనమునకు ఓమేగా.

మనం దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములోను, దాని అబ్రాము యొక్క ప్రవచనముతోనున్న సంబంధములోను ముందుకు సాగుటకు ముందు, పౌలు ఎవరో జ్ఞాపకానికి తెచ్చుకోవుట మేలు. పౌలు అన్యజనులకు అపొస్తలుడు మాత్రమే కాక, అంతే ముఖ్యముగా తన సందేశమును దేవుని ప్రవచనా వాక్యము ద్వారా ప్రకటించెను. అంతకన్నా ముఖ్యమైంది యేమనగా, పౌలు ఒక నిర్వహణకాల ప్రవక్తయై యుండెను. నిర్వహణకాల ప్రవక్త అనగా, దేవుని ప్రజలను ఒక నిర్వహణకాలము నుండి మరియొక నిర్వహణకాలమునకు నడిపించుటకై దేవుడు లేపిన ప్రవక్త; మోషే వలె—బలిపీఠ ఆరాధననుండి పరిశుద్ధస్థల ఆరాధనకు; స్నానకర్త యోహాను వలె—భౌమిక పరిశుద్ధస్థలమునుండి పరలోక పరిశుద్ధస్థలమునకు. పౌలు, నిజార్థమును ఆధ్యాత్మికార్థమునకు అన్వయించుటకు సంబంధించిన సమాచారమును మరియు నియమములను, మిగిలిన బైబిలు రచయితలందరిని కలిపినదానికంటె ఎంతో ఎక్కువగా, లిఖించెను! దేవుని నిబంధన ప్రజల సందర్భములో నిజార్థము నుండి ఆధ్యాత్మికార్థమునకు సంభవించిన మార్పును వివరిచుటకై అతడు లేపబడెను.

ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు శారీరక స్థితి నుండి ఆత్మిక స్థితికి మారిన ఆ సంక్రమణంలో, అబ్రాహాము యొక్క నిబంధన వాగ్దానాలకు కీలక అనుసంధానంగా పౌలే నిలిచాడు. నిబంధన చరిత్రలో పౌలు ఎవరు, ఆయన పాత్ర ఏదో అన్న అవగాహనలో మీరు స్థిరపడకపోతే, దేవుని నిబంధన ప్రజలకు మొదటిసారిగా ఇచ్చబడిన కాలప్రవచనం ముప్పై ఏళ్ల వ్యవధితో ఆరంభమయ్యే ద్విగుణ కాలప్రవచనమని, అది దివ్యముగా ఎంత తగినదో మీరు గ్రహించకపోవచ్చు. ఎన్నుకోబడిన ప్రజల తండ్రి ఒక ప్రవచనాన్ని స్థాపించెను; వారు ఆత్మిక ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా సంక్రమించినప్పుడు, ఆ సంక్రమణాన్ని గుర్తించి వివరిచుటకై ఒక యుగవ్యవస్థా ప్రవక్త లేవనెత్తబడెను, అలాగే పాత నిబంధనలోని మొదటి సాక్ష్యముతో సమన్వయముగా, కొత్త నిబంధనలోని రెండవ సాక్ష్యముచేత అబ్రాము యొక్క కాలప్రవచనాన్ని ధృవీకరించుటకును. ఆరంభమున అబ్రాము, అంత్యమున పౌలు, ఆఖరి దినములలోని 1290 యొక్క ప్రాముఖ్యతను ప్రతీరూపముగా సూచించుదురు.

మేము తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగేస్తాము.