యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సంబంధిత సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము — సంఖ్య పదెనిమిది

మేము అబ్రాము యొక్క ఒడంబడికను పరిశీలిస్తున్నాము; అయితే యోయేలు గ్రంథమున ఆరంభ వచనములతో నేర సంబంధమున్న అబ్రాము యొక్క ప్రవచనంలోని అంశాన్ని ఇంకా ప్రస్తావించలేదు। దాసත්වమునకు 400 సంవత్సరములు అనే అబ్రాము యొక్క ప్రవచనం, పౌలు పేర్కొన్న 430 సంవత్సరములతో కలసి, దానియేలు 12:11 లోని 1290 సంవత్సరములకు సరిసమానముగా నిలిచే ప్రవచనా నిర్మాణాన్ని ఏర్పరుస్తుంది। ఆ పదకొండవ వచనములోని 1290 సంవత్సరాల ప్రవచనము, అబ్రాము మరియు పౌలు యొక్క 430 సంవత్సరాల రేఖకు ఓమేగా ప్రవచనా కాలము। ఈ సత్యము అంత్యదినములలో ముద్ర విప్పబడిన సంగతులలోని ఒక అంశము; ఇది జ్ఞానులను దుష్టులనుండి వేరు చేయును।

నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాల ఓమెగా ప్రవచనంతో అనుబంధమైన "నాలుగు తరాలు" అనే చిహ్నం, దేవుని ఎన్నికిత ప్రజలను బంధములో ఉంచిన ఆ జాతికి అనుమతించబడిన ఒక పరీక్షాకాలాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. మోషేకు అది ఐగుప్తు; మోషే గీతము పాడు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి, అది 1798 నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకు యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క చరిత్ర. ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములో "భూమి మృగము"గా ప్రతినిధ్యం చేయబడిన యునైటెడ్ స్టేట్స్, ఆరంభమున గొఱ్ఱిపిల్లవలె నుండీ, ముగింపున డ్రాగన్‌లా మాటలాడును. గొఱ్ఱిపిల్లకు చిహ్నమైన యోసేపు, ఐగుప్తులో సాపేక్ష శాంతి కాలాన్ని ప్రతినిధ్యం చేయును; అయితే కొత్త ఫరో లేచిన తరువాత బంధము ఆరంభమైంది. అందుచేత, నాల్గవ తరమందు తీర్పు పొందు జాతి—మోషేకు అది ఐగుప్తు అయినట్లే—యునైటెడ్ స్టేట్స్. శేషులు ఆదివారపు చట్టమునందు తీర్పు పొందుదురు; ఇది హెబ్రీయులయెడల వారి గుమ్మపు స్థంభాలమీద రక్తముతో పరాకాష్టకు చేరిన ప్లేగులచేత రూపకరూపేణ సూచింపబడినట్లును, తరువాత ఎర్ర సముద్రమందు ఐగుప్తు దేశముపై జరిగిన తీర్పుచేత మరల ధృవీకరింపబడినట్లును. యోసేపు మరియు మోషేలు వరుసగా ఒక మంచి ఫరోను మరియు ఒక చెడు ఫరోను సూచించుదురు; యునైటెడ్ స్టేట్స్ విషయములో అది మొదట గొఱ్ఱిపిల్లగా, తరువాత డ్రాగన్‌లా మాటలాడునది.

నాలుగవ తరములో తీర్పు గురించిన అబ్రాము యొక్క ప్రవచనములో, కృపాకాలము ముగింపు క్రమక్రమముగా జరుగునని సూచించబడెను; ఎందుకనగా, మోషే ద్వారా ఆ ప్రవచనము నెరవేర్చబడిన సందర్భములో, ఈగుప్తుదేశమునకు కృపాకాలము ముగిసినదే మాత్రమేకాక, ఈగుప్తువారు తమ కృపాకాలమనే పాత్రను నింపిన అనంతరం, అమోరీయులు తమ కృపాకాలమనే పాత్రను నింపుటకు ఇంకా కాలము మిగిలియుండెను. ఈగుప్తుదేశమునకు ఎర్ర సముద్రము యేదైతే, అదే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు ఆదివార దిన చట్టము; ఆ తరువాత భూమండలమునున్న “ప్రతి ఇతర దేశము” అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల “మాదిరిని అనుసరించును”, ఇది ఈగుప్తు కృపాకాలము ముగిసిన తరువాతి దశను అమోరీయులు ప్రతిబింబించినట్లుగా.

అమోరీయులు అబ్రాము నిబంధనలో, ఈజిప్టు నది నుండి బాబిలోను నది వరకు లోకాన్ని సూచించే పది గోత్రాలలో ఒకటి; అందువలన అమోరీయులు లోకంలోని జాతులను ప్రతినిధ్యం చేయుదురు, ఎందుకనగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివార చట్టము తరువాత అవి జాతులుగా తమ తమ కృపాకాలమును ముగించుదురు. అమోరీయులు లోకంపై తీర్పు ముగియుటకు బైబిలు చిహ్నము; అది మూడవ మరియు నాల్గవ తరములో సంభవించును. ఎర్ర సముద్రము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల కృపాకాలము ముగింపుకు చిహ్నము; మరియు మానవ కృపాకాలము ముగిసే వరకు జాతులు క్రమంగా తమ తమ కృపాకాలమును ముగించుచుండుటను అమోరీయులు ప్రతినిధ్యం చేయుదురు. కాబట్టి, ఎర్ర సముద్రమునందలి ఆదివార చట్ట సంకటకాలము నుండి తూర్పు గాలి ద్వారా కలిగే విమోచనము వరకు అమోరీయులు ఒక చిహ్నము; అప్పుడు దేవుని ప్రజలకు విమోచన మార్గము తెరవబడును.

అయితే అబ్రాము ప్రవచనం, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను మిస్రయీముగా, లోకాన్ని అమోరీయులుగా పరిగణించే దృష్టిలో ‘నాల్గవ తరము’ను ప్రస్తావించడమే కాక, అంతకన్నా ముఖ్యంగా, ఎర్ర సముద్రమును దాటిన దేవుని ప్రజల తరమును ‘నాల్గవ తరము’గా స్థాపిస్తుంది. అబ్రాము యొక్క మూడు దశలలో మొదటి దశలోని ‘నాలుగు తరములు’ అనే అవగాహన నుండి మనము వెలికితీయగలిగినదంతటిని వెలికితీసిన తరువాత, అబ్రాహాముని నిబంధనలోని రెండవ, మూడవ దశలను పరిశీలిస్తాము. రెండవ దశ పదిహేడవ అధ్యాయం; మూడవ దశ నిస్సందేహంగా ఇరవై రెండవ అధ్యాయం.

దానియేలు గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో మూడు ప్రవచనకాలములు గుర్తించబడియున్నవి; అవన్నియు 1844 సంవత్సరమున ముగిసిన ప్రవచనకాలాన్ని ప్రతినిధ్యం చేయును. ఆ మూడు కాలములు అంత్యదినములలో ముద్ర తీయబడును; మరియు అవే అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు కలిగే జ్ఞానవృద్ధిని ప్రతినిధ్యం చేయును. నారబట్టలు ధరించిన మనిషిగా క్రీస్తు, ఏడవ వచనములో ఆ మూడు ప్రవచనకాలములలో మొదటిదాన్ని ప్రతిపాదించుచున్నాడు; అలా చేయుచు, ఆయన తన్ను ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని దూతతో సదృశింపజేయుచున్నాడు; ఆ దూత జలము మీద గాక, భూమిమీదను సముద్రమీదను నిలుచున్నవాడు.

పన్నెండవ అధ్యాయంలోని ఏడవ వచనంలో సూక్ష్మవస్త్రములు ధరించిన పురుషుడు శాశ్వతంగా జీవించువాని పేరట కూడా ప్రమాణము చేస్తాడు.

దేవప్రేరణచేత మనకు తెలియజేయబడినది ఏమనగా, దానియేలు గ్రంథములో ఉన్న అదే ప్రవచన పరంపర ప్రకటన గ్రంథములో స్వీకరింపబడి కొనసాగించబడినదని; మరియు మిల్లరైట్ అవగాహన ప్రకారమై, ఈ రెండు వివరణలు క్రీస్తును గూర్చిన సమాంతర వర్ణనలని. ప్రకటన గ్రంథములో చిన్న గ్రంథముతోనున్న దూతగానైన క్రీస్తు 1844లో ప్రవచనకాల అన్వయ సమాప్తిని గుర్తించుచున్నాడు; మరియు దానియేలు గ్రంథములో నార వస్త్రములు ధరించిన మనిషిగానైన క్రీస్తు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారం చట్టము వచ్చునప్పుడు, దానియేలు యొక్క అంతిమ దర్శనంలోని సమస్త అద్భుతములు సమాప్తమగునని గుర్తించుచున్నాడు. ఆదివారం చట్టమునకు పూర్వముగా ఉండి దానితో పరాకాష్ఠనొందు ఆ పవిత్ర చరిత్రలో, 1260 అను ప్రతీకచే సూచింపబడిన ఒక కాలమంతట దేవుని ప్రజలు చెదరగొట్టబడవలసి యుండెను. ఆదివారం చట్టమునకు పూర్వముగా ఉండే ఆ చెదరగొట్టబడే కాలము ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో నిర్దేశించబడెను, అక్కడ మోషే మరియు ఏలీయా హతులై మూడున్నర దినములు వీధిలో మృతులై పడివుండిరి; అది 1260కు ఒక ప్రతీక.

ఏడవ వచనములో, సన్నప వస్త్రములు ధరించిన మనుష్యుడు ఇలా తెలియజేయుచున్నాడు: పరిశుద్ధుల జనుల బలమును చెదరగొట్టుట మూడున్నర దినముల తన కాలాన్ని ముగించునప్పుడు, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు సంభవించు “అద్భుతములు” సమాప్తమగును. మేము గత వ్యాసాన్ని జెకర్యా మూడవ అధ్యాయంపై సోదరి వైట్ చేసిన వ్యాఖ్యతో ముగించితివి. ఆ వ్యాఖ్యలోని మొదటి వాక్యం ఇలా పేర్కొనెను, “యెహోషువా మరియు దూతను గూర్చిన జెకర్యా యొక్క దర్శనం, మహా ప్రాయశ్చిత్త దినముని ముగింపు దృశ్యములలో దేవుని ప్రజల అనుభవమునకు విశేష బలముతో అన్వయించుచున్నది.” ఆ అధ్యాయములోను, దాని మీద సోదరి వైట్ ఇచ్చిన ఆత్మప్రేరిత వ్యాఖ్యలోను, నూట నలభై నాలుగు వేలమంది “ఆశ్చర్యానికి గురైన మనుష్యులు”గా చూపబడిరి. ఆదివారపు చట్టముచేత సమాప్తమగు డానియేలు యొక్క ఆఖరి దర్శనములోని “అద్భుతములు”, దేవుని ప్రజల ముద్రింపుతో సంబంధింపబడిన “అద్భుతములే”.

దానియేలు గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయం, చివరి దినములలో లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించు ప్రకాశమును సమకూర్చుతుంది. ఆ ప్రకాశము మూడు ప్రవచన కాలములచే ప్రతినిధీకరింపబడింది; అవన్నీ మిల్లరైట్ చరిత్రలో సత్యముగా గుర్తింపబడి స్థాపింపబడ్డవి. ఆ మూడు కాలములు మూడు వచనాలలో ప్రతిపాదించబడ్డాయి, మరియు అవే సత్య నిర్మాణాన్ని నిలబెట్టే మూడు స్తంభాలు. సత్య నిర్మాణము మూడు దశల ప్రక్రియచే నిలబడుచున్నది. ఆ మూడు దశల ప్రక్రియ, తొమ్మిది వచనాల (4-12) పాఠ్యఖండములో, ప్రవచనకాలమును ప్రతిపాదించే మూడు వచనాలచే ప్రతినిధీకరించబడింది. ఆ మూడు ప్రవచన కాలములు, మిల్లరైట్ ప్రాథమిక అవగాహన దృక్కోణమునుండి సమీపించినపుడు, మిల్లరైట్ అవగాహనకు అనుగుణంగా నిర్వచింపబడిన, అయినప్పటికీ కాలతత్త్వాన్ని వర్తింపజేయని మూడు చిహ్నాత్మక కాలములను ఉత్పన్నం చేస్తాయి.

శాస్త్ర వచనములో, ప్రవచనం ముద్రపెట్టబడటం—తరువాత ముద్రవిప్పబడటం—అనే ప్రక్రియను నిర్వచించుచున్న, మూడంచెల పరీక్షా ప్రక్రియపై సాంప్రదాయ బైబిలు వర్ణనను కూడా కలిగియున్న ఆ స్వయాన వచన భాగములోనే ఆ మూడు కాలాలు ఉన్నాయి. దానియేలు తన పుస్తకాన్ని ముద్రపెట్టుమని చెప్పబడిన చోట మొదలయ్యే తొమ్మిది వచనాలయే ఆ మూడు కాలాలు ప్రతిపాదించబడిన వచనాలు; అట్లే ఆ తొమ్మిది వచనాలలో సత్యమునకు ముద్రవిప్పబడినప్పుడు నెరవేర్చబడే శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ “శుద్ధి చేయబడుదురు, తెల్లబడుదురు, శోధింపబడుదురు” అని వ్యక్తపరచబడింది. ఆ తొమ్మిది వచనాలలోని మూడు వచనాలలో పేర్కొనబడిన మూడు కాలములు—జ్ఞానం పెరుగుట, అంత్యకాలము, చివరి దినములు—దేవుని నిబంధన ప్రజల తుది పరీక్ష మరియు ముద్రపెట్టుట యొక్క ప్రక్రియను సూచించుచున్నవి. అదే చరిత్రయందే చివరి దినములలో దేవుని ప్రజలపై సంభవించు ప్రతీకాత్మక “విస్మయకార్యములు” ప్రతిపాదించబడుతున్నాయి. దయచేసి ఈ ఖండికను మరల చదవండి.

తొమ్మిది వచనాల గల ఆ పాఠ్యభాగంలోనున్న మూడు వచనాలలో పేర్కొనబడిన మూడు కాలాలు, దానియేలు గ్రంథమునకు ఉత్కర్షబిందువును సూచిస్తాయి; మరియు అక్కడ ప్రతినిధీకరించబడిన ఆ ఉత్కర్షబిందువే అంతర్గత ప్రవచనరేఖ యొక్క ఉత్కర్షబిందువు. అది చేతులులేకుండనే ఒక రాయి పర్వతము నుండి ‘కత్తిరింపబడుట’ ఎట్లా జరుగుతుందో అనే కథ; అదే శేషజనమునకు సంబంధించిన కథ. ఆ అంతర్గత రేఖ పది మరియు పన్నెండు అధ్యాయాలలో ప్రతినిధీకరించబడింది; బాహ్య ప్రవచనరేఖ యొక్క ఉత్కర్షబిందువు అయితే పదకొండవ అధ్యాయం ముగింపు వచనాలలోను, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం తొలి కొన్ని వచనాలలోను కలదు.

ఆ మూడు కాలఖండాలు ఉలై మరియు హిద్దెకేలు నదుల సాక్ష్యపు దర్శనముల యొక్క శిఖరబిందువుకూడా అవును; మరియు ఆ మూడు వచనములు నిబంధన-కాల ప్రవచనమునకు సంబంధించిన శిఖరపూర్ణతను సూచించు ఒక ప్రవచన-కాలాన్ని అంతర్భూతం చేసికొనియున్నవి, ఇది అబ్రాము మరియు పౌలు ఇద్దరినీ సాక్షులుగా సమకూర్చును. యేసు, సన్నని వస్త్రములు ధరించిన మనిషిగా, ఏడవ వచనములో నీటిమీద నడచుచున్నాడు. పదకొండవ వచనములో రెండు స్వరములు—అవి క్రీస్తు స్వరమే కూడాను—వినబడుచున్నవి; అబ్రాము మరియు పౌలు సాక్ష్యమిచ్చుటకు నిలుచుచున్నారు. పన్నెండవ వచనములో దేవుని ప్రజలపై ముద్ర వేయుటయొక్క చరిత్ర ప్రతిరూపింపబడినది; ఎందుకనగా నూట నలభై నాలుగు వేలమంది కన్యకలై యున్నారు, మరియు కన్యకలు పది కన్యకల ఉపమానంలోని అనుభవాన్ని అనుభవించుదురు; అట్టి పన్నెండవ వచనములోని ఆశీర్వాదము నిరీక్షించువారిమీదనున్నది. ఆ ఉపమానములో నిరీక్షించి ‘ధన్యులు’ అని పిలువబడువారు, ద్వారం మూయబడినప్పుడు వివాహములో ప్రవేశింపజేయు వస్త్రమును స్వీకరించిన వారే.

ఏడవ వచనంలో యేసు జలములమీద నడుచుచున్నాడు; దానివలన భయం కలుగుతుంది. అయితే పేతురు విశ్వసించుటకు సంకల్పించి, నడువ మొదలుపెట్టి, దేవునికి మహిమ అర్పించసాగాడు. అయినప్పటికీ పేతురు తరచూ ఇరు వర్గాలకు ఒక ప్రతీకగా నిలుస్తాడు; మరియు అతని తీర్పు సమయం వచ్చినప్పుడు ఆ మహిమ తిరిగి భయముగా మారింది. ఏడవ వచనంలో ఉన్న తొలి పూర్ణవిరామం ప్రథమ దూతుని సందేశాన్ని సూచిస్తుంది. యేసు జలములమీద నుండియున్నాడు; అది భయానికీ మరియు ప్రథమ దూతునికీ ఒక ప్రతీక. తదుపరి యేసు, ఆదివారపు ధర్మశాసన తీర్పుకు ముందుగానే తన ప్రజలను మహిమపరచు ఒక కాలాన్ని నిర్దేశిస్తాడు. మూడు దూతలకు సంబంధించిన మూడు అంశాలన్నీ ఏడవ వచనములోనే అంతర్భూతమై యున్నవి; ఏలయనగా మూడు దూతలను ప్రతినిధిచేయు మూడు వచనాలలో మొదటిది ఏడవ వచనమే.

పదకొండో వచనం అబ్రాం మరియు పౌలు యొక్క ఆల్ఫా స్వరాలకు తన ఓమెగా సాక్ష్యంతో ఒక “ద్విగుణీకరణం”ను సమకూర్చుతుంది. వారి “ద్విగుణీకృత” స్వరాలు కలసి నిబంధనా-కాల ప్రవచనాన్ని ప్రతిపాదించగా, 1798లో బాబెలు పతనంతో ముగిసే ప్రవచనా కాలాన్ని నిర్ధిష్టించడం ద్వారా పదకొండో వచనం ఓమెగాగా ఆ ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చుతుంది; అందుచేత అంత్యకాలమందు మైఖేలు లేచినప్పుడు సంభవించే బాబెలు పతనానికి ప్రతిరూపమై నిలుస్తుంది. పదకొండో వచనములో ప్రవక్తల యొక్క ద్విగుణీకరణతోపాటు, బాబెలు యొక్క రెండుమారు పతనాలను సూచించే ఒక కాలమూ ప్రదర్శితమవుతున్నది; కాబట్టి అది “బాబెలు పతనమాయెను, పతనమాయెను” అని ప్రకటించిన రెండవ దూతుని సందేశాన్ని ప్రతినిధీకరించుచున్నది.

ఏడవ వచనము మొదటి దూత యొక్క సందేశము, పదకొండవ వచనము రెండవ దూత యొక్క సందేశము, మరియు పన్నెండవ వచనము — దానియేలు 12*12, లేదా దానియేలు 144 — జ్ఞానులును మూర్ఖులును మధ్యనున్న భేదము గూర్చినదై యుండి, ఆ భేదము న్యాయవిచారణ ప్రక్రియలో సాధింపబడును; ఆ ప్రక్రియ న్యాయవిచారణ సంకటస్థితిలో స్వభావము ప్రత్యక్షమగుటతో సమాప్తమగును. పన్నెండవ వచనమే లోకము రెండు వర్గములుగా ఎట్లుగా విభజింపబడునో నిర్దేశించే మూడవ దూత యొక్క సందేశము; ఆ విభజనకు మూడవ దూతయొక్క బాహ్య చిత్రణకు సమతుల్యమైన ప్రతిరూపము, పన్నెండవ వచనములో ప్రతినిధీకరింపబడిన మూడవ దూతయొక్క ఆంతరిక విభజనయే. ఏడవ, పదకొండవ, పన్నెండవ వచనములే మూడు దూతల సందేశములు, మరియు ఈ వచనములే అంత్యదినములలో ముద్ర విప్పబడిన వెలుగు. ఈ మూడు వచనముల ముద్ర అంత్యదినములలో విప్పబడుట, ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయముతో సరిపోలుచున్నది.

దశమ అధ్యాయములో బలవంతుడైన దూతగానూ యూదా గోత్రపు సింహముగానూ దర్శింపబడిన క్రీస్తు, “సింహం”వలె గర్జించెను; ఆయన గర్జనవలన ఏడు ఉరుములు ఏర్పడినవి; అవి, దానియేలు గ్రంథములోని దశమ అధ్యాయం ముద్రింపబడినట్లే, ముద్రింపబడియున్నవి. అవి పరస్పర సమాంతర భాగాలు. ఈ కారణంగా, పన్నెండవ అధ్యాయములోని మూడు కాలావధులే ప్రకటన గ్రంథము దశమ అధ్యాయములోని ఏడు ఉరుములు.

"ఏడు ఉరుములు" అనేవి, క్రీస్తును "ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా"గా వ్యక్తపరచే కేవలం మరొక వ్యక్తీకరణ మాత్రమే; ఎందుకనగా "ఏడు ఉరుముల" ప్రధాన ప్రతీకార్థం, 1798 నుండి 1844 వరకు జరిగిన సంఘటనల "ఘటనల రూపరేఖ"ను సూచించుటలోనే ఉంది, ఇది నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో, "తమ క్రమానుసారంగా వెల్లడించబడబోవు" "భవిష్యత్ సంఘటనల"లో పునరావృతమగును. కాబట్టి "ఏడు ఉరుములు" అనేవి "ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా"యొక్క ప్రతీక; ఆయనయే ఆదియు అంతమును; మొదటివాడును చివరివాడును; పునాదియు ఆలయమును; మూలకోణశిలియు శిఖరశిలియు—అదే "ఏడు ఉరుములు".

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములోని మూడు ప్రతీకాత్మక కాలావధుల వెలుగు, ఏడు ఉరుముల వెలుగుతో సమన్వయమై ఉండవలెను; ఏలయనగా అవి ఏకమైన ప్రవచన రేఖయే. మొదటి కాలావధిలో క్రీస్తు తన కుడిహస్తమును, ఎడమహస్తమును రెండును ఆకాశమునకు ఎత్తిపట్టి యుండును; ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమందు ఆయన ఒక హస్తమును అట్లే ఎత్తుచున్నట్లుగా. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమందు, ఆయన హస్తము ప్రవచన-కాల అన్వయమునకు ముగింపుకి సంకేతమగును; ఆ సంకేతము, ప్రవచన-కాల అవధులనుండి కేవలం ప్రవచన అవధులకే జరుగువ పరివర్తనమును సూచించుచున్నది. మిల్లరైటులు ఉపయోగించిన ప్రధాన ప్రవచనా నియమములోని ఆ పరివర్తనము, క్రీస్తు కాలమున అక్షరార్థము నుండి ఆధ్యాత్మికార్థమునకు జరిగిన మహా పరివర్తనచేత రూపకరింపబడియుండెను.

ఎంచుకోబడిన ప్రజల ప్రవచన వంశరేఖతో అనుబంధమై ఉన్న ప్రధాన ప్రవచన నియమమును స్థాపించుటకై అపొస్తలుడైన పౌలు లేపబడెను. ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు ప్రారంభములోనే, నిబంధనే స్వయంగా పునర్నిర్వచింపబడునట్లు ఒక ప్రధాన ప్రవచన నియమము స్థాపించబడెను. ఆ తరవాతనుండి అబ్రాహాము సంతానమగుట అనగా రక్తసంబంధముచేత కాదు, విశ్వాసముచేత అబ్రాహాము సంతానమగుట. ఆ ప్రవచన నియమము ప్రధానముగా పౌలుని కలముచేత అమలులోనికి తేబడియెను; ఈ విషయములో ఆయన ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని క్రీస్తును ప్రతిరూపించినవాడై, ఆ క్రీస్తే 1844లో కాల సంబంధిత ప్రవచన అన్వయమును మార్చి ముగించెను.

మనుష్యజాతితో చేసిన ఒడంబడికకు ధనుస్సు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది, మరియు నోహా నౌక ప్రళయానికి ముందునూ తరవాతనూ స్పష్టంగా గుర్తింపబడిన ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు లేని ఒక కాలాన్ని సూచిస్తుంది. అబ్రాహాముని పిలుపు దేవుని మనుష్యజాతితోనున్న ప్రవచన సంబంధంలో ఒక మహత్తరమైన మరియు విశేషమైన మార్పును సూచించింది. అబ్రాహాముతో చేయబడిన ఒడంబడిక ఒడంబడికల చరిత్ర ప్రవాహంలో ఒక ప్రధాన మార్పును సూచించింది; ఆ విధంగా, అది పౌలు కాలములో శబ్దార్థము నుండి ఆత్మార్థమునకు జరిగిన ప్రధాన మార్పుకు, అలాగే 1844లో కాల వర్తింపునుండి కాల వర్తింపు లేనటువంటి స్థితికి జరిగిన మార్పుకు ఒక ప్రతిరూపమైంది.

మనుష్యులతో దేవుని ఒడంబడికలో తొలి పరివర్తన తోటలో జరిగింది; స్పష్టంగా వ్యక్తమైన మార్పు జీవవృక్షముపై విధింపబడిన పరిమితులే; అలాగే అది వస్త్రధారణలోను ఒక మార్పును ఉత్పన్నం చేసింది—ఆధ్యాత్మిక వెలుగు వస్త్రము నుండి అక్షరార్థమైన పిల్లగొర్రె చర్మ వస్త్రమునకు. తరువాత ఒడంబడిక చరిత్రలో ప్రధాన పరివర్తన ప్రళయం; దానిని నోహు ప్రతినిధ్యం చేశాడు, మొదటి ప్రధాన ఒడంబడిక మార్పులో ఆదాము చేసినట్లే. ఆ తరువాత అబ్రాము ద్వారా ఎన్నుకోబడిన ప్రజలవైపు ఒక మార్పు సంభవించింది, అది మోషే ప్రత్యక్షమగుటకు దారి తీసింది; అతడు ఒక దినము ఒక సంవత్సరాన్ని సూచిస్తుందనే ప్రవచన సూత్రాలను ప్రవేశపెట్టాడు. ఆ సూత్రం 1844 వరకు చెల్లుబాటులో ఉండింది; అప్పుడు మరొక ప్రధాన ఒడంబడిక మార్పు సంభవించింది. ఒడంబడిక చరిత్రలోని మహత్తర యుగసంధులలో దేవుని ప్రవచన వాక్యములోని ఏదో ఒక సూత్రములో ఎల్లప్పుడూ ఒక ప్రధాన మార్పు సంభవిస్తుంది. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో ఆ మార్పు, ఆల్ఫా-ఒమేగా సత్యమే అనేదే. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా అనేది, దేవుని వాక్యములో అంత్యము ఎల్లప్పుడును ఆదితోనే చిత్రీకరించబడుతుందనే సూత్రము. ఆ ఆల్ఫా-ఒమేగా సూత్రముతో అనుసంధానమై ఉన్నది హెబ్రీ భాషలోని "సత్యము" అనే పదమునకు త్రివిధ నిర్మాణము.

శేషజనముని చరిత్రలో సంభవించిన ప్రధాన ప్రవచనాత్మక మార్పు ప్రతి ప్రధాన నిబంధన చరిత్రలో నేరుగా ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది; అలాగే ఇతర సత్యరేఖలలోను అలాగే యున్నది. యెషయా 22:22లో ఎల్యాకీముపై ఉంచబడిన "తాళపు చెవి" మత్తయి 16వ అధ్యాయంలో పానియంలో పేతురుకు ఇచ్చిన అదే తాళపు చెవియే. ఆ తాళపు చెవి ఫిలడెల్ఫియా సంఘమునకిచ్చబడెను; మరియు మోషే చరిత్రలో మోషే లిఖించిన—మిల్లరైట్‌ల చరిత్రకు పూర్వరూపమైయుండిన—దినమును సంవత్సరముగా పరిగణించే సూత్రముతో తాను అనుసంధానపడుటకు వీలుకలిగించిన అదే తాళపు చెవి విలియం మిల్లర్‌కే ఇవ్వబడెను. మోషే ప్రవచనముతో మిల్లర్‌కు కలిగిన అనుసంధానం, అబ్రాము ప్రవచనముతో పౌలుకు కలిగిన అనుసంధానముచేత ప్రతినిధీకరింపబడెను. మరి మిల్లర్ మోషేతో అనుసంధానపడకూడదా ఎందుకు? రెండు నిబంధనలను పరస్పరంగా కట్టివేయుటకై, పెట్టెలో రక్షింపబడిన మోషే, పెట్టెలోనే రక్షింపబడిన నోహాతో ఇప్పటికే అనుసంధానింపబడియున్నాడు. ఏదెన్‌లో ఆరంభమైన ప్రవచన అన్వయముల మార్పులు, అంతిమ నిబంధన ప్రజలైన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో ఒక ప్రధాన ప్రవచన కాంతి ప్రకటన గుర్తింపబడినదని సూచించుచున్నవి. నేను వాదించుచున్నది ఏమనగా, ఆ ప్రధాన ప్రవచనాత్మక మార్పు "ఏడు గర్జనలు"తో ప్రతినిధీకరింపబడెను; అవి దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని మూడు కాలాలకును నేరుగా అనుసంధానింపబడియున్నవి, మరియు సత్యమునకు చెందిన మూడు-దశల నిర్మాణంపై నిలిచియున్న "రేఖపై రేఖ" అన్వయమునందు "ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా" సిద్ధాంతములను ప్రయోగించినప్పుడే అవి గుర్తింపబడును.

‘కాలము ఇక లేదు’ అనే ప్రకటనకు తక్షణంగా ముందున్న వచనాలలో, క్రీస్తు ఏడు ఉరుములను ప్రవేశపెట్టాడు; అవి, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని సత్యాలవలెనే, ముద్రపెట్టబడ్డవి. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలో నారవస్త్రధారి మనిషి రెండు చేతులను పరలోకమువైపు ఎత్తిన దృశ్యానికి సంబంధించిన సందర్భం దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్రవిప్పుట; అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలోని సింహయైన క్రీస్తుకు సంబంధించిన సందర్భం ఏడు ఉరుములను ముద్రపెట్టుట. సిస్టర్ వైట్, ఏడు ఉరుముల ముద్రపెట్టుటను దానియేలు గ్రంథమును ముద్రపెట్టుటతో అనుసంధానిస్తుంది.

యోహాను ప్రకటన గ్రంథములోని పదవ అధ్యాయం, ప్రవచన ఆత్మ, అలాగే 1840 నుండి 1844 వరకు మిల్లర్‌వాదుల చరిత్ర (ఈ చరిత్ర వంద నలభై నాలుగు వేలమందిరి చరిత్రలో పునరావృత్తమవుతుంది) ద్వారా, ఏడు ఉరుములు నిర్వచింపబడ్డాయి. అదే భాగములో ఇట్లు చెప్పబడింది: "ఏడు ఉరుములలో వ్యక్తీకృతమైన, యోహానుకు అనుగ్రహింపబడిన ప్రత్యేక ప్రకాశము, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశముల క్రింద సంభవించబోవు సంఘటనల యొక్క రూపరేఖయై ఉండెను. ఈ విషయములు ప్రజలకు తెలియుట శ్రేయస్కరం కాలేదు; ఏనందుననగా వారి విశ్వాసము తప్పనిసరిగా పరీక్షింపబడవలసి ఉండెను. దేవుని నియామకములో అతి ఆశ్చర్యకరమై, ఉన్నత సత్యములు ప్రకటింపబడవలసి ఉండెను." మిల్లర్‌వాదులు రెండు నిరాశలను ఎదుర్కోవలసి ఉందని గ్రహింపలేదు; ఏనందుననగా వారిని పరీక్షించుటకై వారి అవగాహనలోపము నియోజింపబడినది. మిల్లర్‌వాదులు ఏ "ఉన్నత సత్యాలు"నూ ఊహించలేదు; అనగా, ఒడంబడిక చరిత్రలో "ముఖ్యమైన ప్రవచనాత్మక మలుపులు" ఏవీ ఉండబోవని వారు ఆశించలేదు.

‘మిల్లరైట్ ప్రజలు ఈ సంగతులను తెలిసికొనుట వారికి ఉత్తమము కాదు’ అయినను, నూట నలభై నాలుగు వేలమంది అదే చరిత్రద్వారా పరీక్షింపబడుచున్నారు; అయితే చరిత్రను అజ్ఞానవశాత్తు అపార్థంచేయుటవలన కాదు, గాని తెలిసికొనవలసినదైయున్న చరిత్రను తెలిసికొనకపోవుటవలన. ఇదే పరీక్ష, అయితే కేవలం ప్రత్యుత్క్రమంగా. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమందలి యోహాను, ప్రథమంగాను ప్రధానంగాను నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడు; ద్వితీయస్థానంలో మాత్రము మొదటి మరియు రెండవ దూతల మిల్లరైట్ ఉద్యమాన్ని. యోహాను చిన్న పుస్తకమును తినుటకు ముందుగానే అది మధురమై, తరువాత చేదువగునని ఆయనకు తెలియజేయబడినదని మీరు చూచినపుడు ఇది గుర్తింపబడును. దాని అర్థమేమిటో మిల్లరైట్లకు తెలిసికొనుట ఉత్తమము కాలేదు; అయితే, మిల్లరైట్లు ఆ చిన్న పుస్తకమును తినినప్పుడు ఏమి సంభవించునో ముందుగానే తెలిసిన ప్రజలను యోహాను ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడు.

పదవ అధ్యాయములో చిత్రితమైన చరిత్రయైన 1840 నుండి 1844 వరకు గల తీపిచేడు అనుభవమును యోహానుకు ముందుగానే తెలియజేయబడింది. తొమ్మిదవ మరియు పదవ వచనములలో అత్యంత స్పష్టంగా ప్రతిబింబింపబడిన ఆ అనుభవము, రెండవ నుండి నాల్గవ వచనములలోను నిర్ధిష్టముగా గుర్తించబడింది.

"ఏడు ఉరుములు" అనేవి, మొదటి మరియు రెండవ దూతల పరిధిలో సంభవించునని ఉన్న "సంఘటనల పరిణామక్రమమునకు ఒక రూపరేఖ"ను, అలాగే "తమ క్రమములో వెల్లడింపబడబోవు భవిష్యత్తు సంఘటనలను" సూచించుచున్నవి. "ఏడు ఉరుములు" మిల్లరైట్ల చరిత్ర నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క చరిత్రలో పునరావృతమగుననే సత్యాన్ని సూచించుచున్నవి; అలాగే 1798లోని అంత్యకాలములోను దాననంతరముగాను ముద్రవిప్పబడిన సత్యములు, దేవుని ప్రజల అంత్యదినములలో సత్యమునకు ముద్రవిప్పబడుటను సూచించుచున్నవి. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమునందలి యేసు, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయమునందలి యేసుతో సరిపోలును. ఈ రెండుచోట్లను అంత్యదినములలోని పరీక్షాత్మక సత్యమునకు సంబంధించిన ముద్రపెట్టుటయు ముద్రవిప్పుటయు వివరించబడినవి.

కొందరు ఏడవ వచనంలో యేసువే మాటలాడుచున్నాడని, అయితే పదకొండవ మరియు పన్నెండవ వచనాలలో గబ్రియేలు దానియేలుతో మాటలాడుచున్నాడని వాదించవచ్చు; అయినప్పటికిని, ఈ మూడు వచనములన్నిటిలోను యేసువే మాటలాడుచున్నాడని కూడా అర్థించవచ్చు. ఏ పక్షాన్ని స్వీకరించినను, దానియేలు ద్వారా పలుకుచున్నది క్రీస్తుయొక్క స్వరమే; పన్నెండో అధ్యాయంలోని మూడు ప్రవచన కాలావధులు క్రీస్తుయొక్క వాక్యములే; మరియు సత్యవ్యవస్థలో ఆ మూడు కాలావధులను ఆయన ప్రస్థాపించుచున్నాడు. ఆ మూడు కాలావధులన్నియు ముద్రింపబడియుండి, అవన్నీ ఏక త్రివిధ చిహ్నముగా నిలిచియున్నవి.

ఏడవ వచనం ఆ ‘ఆద్భుతముల’ సమాప్తిని ప్రస్తావించుచూ, అతిపరిశుద్ధ స్థలమందు క్రీస్తు చేయు అంతిమ కార్యమును, అనగా పాపములను తుడిచివేయుటను మరియు నూట నలభై నాలుగు వేల మందిని ముద్రించుటను, గుర్తించుచున్నది. మొదటి వచనం ‘ఆద్భుతములను’ గుర్తించుచున్నది; మూడు వచనములలో చివరిదియు ‘ఆద్భుతములను’ కాచినందునను, మొదటి నిరాశను అనుభవించినందునను ధన్యులనని గుర్తించుచున్నది. మధ్యకాలము ఆదివార శాసన సంక్షోభములో మానవజాతి తిరుగుబాటును గుర్తించుచూ, ఆదివార శాసనమునకు దారి తీసే కాలమును నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి సన్నద్ధతకాలముగా కూడ గుర్తించుచున్నది. సర్వ వచనములును ‘చివరి దినములలో’ దానియేలు ప్రజలకు ‘ఏమి సంభవించునో’ నేరంగా గుర్తించుచున్నవి. మూడు వచనములన్నియు నూట నలభై నాలుగు వేల మందియొక్క శుద్ధీకరణ అనే ఇతివృత్తమును ప్రస్తావించుచున్నవి. మొదటి కాలము మూడవ కాలముతో సరిపోలుచున్నది; మధ్యకాలము అయితే, లోకమంతయు ఆర్మగెద్దోనుకు దండయాత్రగా సాగుచుండగా వారి సమగ్ర తిరుగుబాటును ప్రతినిధానముచేయుచున్నది.

ఆ మూడు కాలాలు ఏడు ఉరుములనే అయితే, అప్పుడు ఆ మూడు వచనాలు తప్పనిసరిగా ‘వాటి క్రమానుసారంగా [వెలికితెల్లబడును] భవిష్యత్తు సంఘటనలను’ గుర్తించవలెను; అలాగే ఆ ‘భవిష్యత్తు సంఘటనలు’ 1840 నుండి 1844 వరకూ ‘మొదటి మరియు రెండవ దూతల క్రింద సంభవించిన సంఘటనల రూపరేఖ’తో అన్వయించవలెను. ఈ ఉద్యమము ఆమోదించిన అనేక సత్యములు పూర్వగాముల అవగాహనతో స్పష్టముగా భిన్నమైనవే; అయినప్పటికీ ఆ సత్యములన్నియు పూర్వగాముల అవగాహనతో ఏకీభవించుచున్నవి. మిల్లర్‌వాదుల కాలము నుండి నేటివరకు ఒక ప్రధాన ప్రవచనాత్మక పరివర్తన సంభవించింది. ‘ఒక దినం = ఒక సంవత్సరం’ అనే సూత్రము దానికి సాంప్రదాయక ఉదాహరణ; అయితే మరికొన్నివి కూడ ఉన్నాయి. ఏడు ఉరుములతో సంబంధించి ఒక ప్రధాన ప్రవచనాత్మక పరివర్తనకు ఒక ఉదాహరణ వ్యక్తమగుచున్నది.

పదవ అధ్యాయం చివరి వచనంలో యోహానుకు తాను మళ్లీ ప్రవచించవలెనని చెప్పబడగా—దానివలన పదవ అధ్యాయం చరిత్ర మిల్లరైట్ల ఉద్యమాన్నియు నూట నలభై నాలుగు వేలమందినియు రెండింటినీ ప్రతినిధ్యం చేసిందని ఉద్ఘాటింపబడి—ఆలయమును కొలచుటకు అతనికి ఒక కొలతకఱ్ఱ ఇవ్వబడెను; అయితే ప్రాంగణమును విడిచిపెట్టుమని అతనికి ఆజ్ఞాపించబడెను.

1844 అనంతర కాలములో ఆలయమును కొలుచునప్పుడు, బాహ్య ప్రాంగణముగా సూచింపబడిన అన్యజనులను విడిచిపెట్టుమని యోహానుకు చెప్పబడింది. 1844లో ఈ నిరూపణ దేవుడు నూతన నిబంధన వధువును ఇప్పుడే ఎంచుకొనినట్లు సూచించెను; తద్వారా ఆయన వధువు మరియు బాహ్య ప్రాంగణము మధ్య భేదము చేయబడెను. సహోదరి వైట్ స్పష్టంగా చెప్పినదేమనగా, బాహ్య ప్రాంగణము అన్యజనులను సూచించుచున్నది; ఆలయము దేవునిచే ఎంచుకొనబడిన ప్రజలను సూచించుచున్నది. ఇందుకు The Desire of Ages గ్రంథంలోని “The Outer Court” అధ్యాయాన్ని చదవండి.

1844లో దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా ఇప్పుడిప్పుడే అయ్యిన మిల్లర్‌వాదులను యోహాను చిత్రీకరిస్తున్నాడు. తాజాగా తీపి-చేడు సందేశాన్ని అనుభవించిన ఆ మిల్లర్‌వాదులకూ, అన్యజనులుగా ప్రతీకాత్మకంగా చూపబడిన తమను క్రైస్తవులమని ప్రకటించుకున్న లోకంలోని మిగతావారికీ మధ్య ఒక వివేచన స్థాపించబడింది.

1840 నుండి మొదటి నిరాశవరకు పునాది వేయబడెను; మరియు మధ్యరాత్రి కేక ప్రకటనకాలమున ఆలయము సంపూర్ణమయ్యెను. తరువాత మహా నిరాశ వచ్చెను, యోహానుకు లేచి కొలవుము, అయితే అన్యజాతులను విడిచిపెట్టుము అని చెప్పబడెను. యోహాను తీర్పు ఆరంభాన్ని చిత్రీకరించుచున్నాడు; ఈ కారణంగా, దైవప్రేరణ ఆ వచనములలో యోహాను చేసిన కొలతను పరిశోధనా తీర్పు యొక్క చిహ్నముగా వర్తింపజేయుచున్నది. యోహాను కొలతకు చిహ్నమని మనము ఇప్పుడే ప్రతిపాదించినది సాధారణ అడ్వెంటిస్టు అవగాహనతో సమ్మతమగును; అయితే ఈ ఉద్యమములో, ఆ చిహ్నాన్ని అర్థం చేసుకొనే విషయంలో ఒక ప్రధాన మార్పు సంభవించినది.

మిల్లరైట్ అవగాహనకు అనుగుణంగా, యోహాను పదో అధ్యాయంలో వర్ణించిన మిల్లరైట్ల చరిత్రలోనే, భవిష్యత్తులో ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిగా అవతరించబోయే సమాంతర ఉద్యమం గురించిన ప్రవచనమును కూడా మేము గ్రహించాము. మిల్లరైట్ చరిత్రకు సంబంధించిన కొలతలను స్వీకరించి, అన్యజనుల కాలాన్ని విడిచిపెడితే, యోహాను కొలుస్తున్న అదే ఆలయం స్పష్టమవుతుందని మేము గుర్తించాము.

మేము 2520 సంవత్సరాల కాలప్రవచనాలలో ఒకటి 1798లో, మరొకటి 1844లో ముగిసినదని గ్రహించాము; దీనివలన క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయమును నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలం వెల్లడించబడింది. యోహాను బాహ్య ప్రాకారాన్ని అన్యజనులదిగా గుర్తించాడు, మరియు ప్రవచనాత్మకమైన ‘అన్యజనుల కాలములు’ ఉన్నాయి.

అన్యజనుల "కాలములు" బహువచనములో ఉండి, జాతీయ ఇశ్రాయేలు మరియు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు రెండూ తొక్కబడిన రెండు కాలఖండములను సూచిస్తాయి. అన్యదేవారాధన తరువాత పాపత్వము చేత జరిగిన ఆ తొక్కివేతలలో రెండవది 1798లో ముగిసింది. ఎవరెంత వాదించినను, అన్యజనుల "కాలములు" ప్రథమ దూత ఆగమనంతో 1798లోనే ముగిశాయి. యోహాను 1798లోనే కొలత వేయడం ఆరంభించవలసి ఉండెను; దానికంటే ముందుగా కాదు. దర్శనములో అతడు 1844 యొక్క చరిత్రలో ఉంచబడెను; కాబట్టి 1798తో ముగిసిన కాలాన్ని విడిచిపెట్టుట అనగా ప్రాకారమును విడిచిపెట్టుటకే సమానం; అలా చేయబడినప్పుడు నిబంధనదూత చేత మిల్లరైట్ ఆలయం లేపబడిన నలభై ఆరు సంవత్సరములు బయలుపరచబడతాయి. ఈ అన్వయమునుండి అనేక సంబంధిత సత్యములు ఉద్భవిస్తాయి; అయితే నేను దీనిని పూర్వపు పురోదుల అవగాహనకన్నా భిన్నమైనా, మూల సత్యములకు విరోధము కాని, ఇక కాల నిర్ధారణను వర్తింపజేయని వెలుగుకి ఒక్క ఉదాహరణగానే వినియోగిస్తున్నాను.

ఆ నిర్దిష్ట సత్యం 9/11కు ముందే గుర్తించబడింది, కాని 9/11 తరువాత మాత్రమే అది నిజంగా దృఢంగా స్థాపితమైంది. యోహాను ఆలయాన్ని కొలవడం అనే సత్యాన్ని ఏడు గర్జనల నుండి విడదీయలేము, ఎందుకంటే అవి రెండూ అదే పాఠభాగంలో ఉన్నాయి. ఏడు గర్జనల అన్వయము విషయమైన ఒక సత్యం ఉంది; అది దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని "ఆద్భుతాలు" నెరవేర్చబడే కాలము వరకు ముద్రపెట్టబడియుండింది. జూలై 2023 తరువాత ముద్ర విడదీయబడిన "ఏడు గర్జనలు" యొక్క అన్వయము, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం యొక్క మూడు వచనాలతో సంపూర్ణంగా సరిపోలుతుంది; లేక చెప్పాలంటే, ఆ వచనాలకు ఇది లోతైన విధంగా పూరకంగా నిలుస్తుంది.

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము మధ్యనున్న సంబంధాన్ని వివరించుటకు సోదరి వైట్ 'పూరకము' (complement) అనే పదమునే, 'ప్రశంస' (compliment) అనే పదమును కాదు, వినియోగిస్తుంది. 'పరిపూర్ణతకు చేర్చుట' అనే అర్థమిచ్చే 'పూరకము'యే, ఈ రెండు ప్రవచన గ్రంథాలు పరస్పరం ఒకదానికొకటి చేయునది. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములోని ఏడు గర్జనలు జూలై 2023 తరువాత ముద్ర విడిచినప్పుడు, అందలి సందేశాన్ని పరిపూర్ణతకు చేర్చుతాయి. ఏడు గర్జనలను ఆవిష్కరించేది, సత్యపు నిర్మాణముతో సహితమైన 'ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా' సూత్రమే.

అన్యజనుల "కాలములు" 1798లో నెరవేరినవి; అవి, ముందుగా అన్యదేవారాధన, తరువాత పాపత్వం చేత పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కివేయబడిన రెండు 1260 సంవత్సరాల కాలఖండాలను సూచించుచున్నవి. దేవాలయమును కొలుచునప్పుడు, మనము బయటి ప్రాకారమును విడిచివేయవలెను; ఆ బయటి ప్రాకారం 1798 వరకు విస్తరించుచున్నది, అయితే 1844 తరువాత కాలము ఇక ఉండదు. నేడు, 1260 సంవత్సరములు దేవాలయమునకును బయటి ప్రాకారమునకును మధ్యనున్న భేదమును నిర్దేశించు ఒక కాలఖండమును మాత్రమే సూచించుచున్నవి. ఈ కారణముచేత, 2020 జూలై 18 నుండీ 2023 జూలై వరకూ ఆ తొక్కివేత కార్యము నెరవేరినది. నేడు దేవాలయమును కొలుచుటయే కార్యము, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశముల కింద సంభవించిన సంఘటనల క్రమవివరణను ప్రతినిధానించు ఏడు గర్జనలతో సమన్వయముగా, యోహానుకు అప్పగింపబడినది. "మన గొప్ప కార్యము" అనగా మూడు దూతల సందేశములను "సమన్వయించుట"; తద్వారా, మునుపటి నిబంధనాత్మక చరిత్రలో చేయబడని, ఇప్పటికీ అరుదుగానే చేయబడుచున్న ఒక ప్రవచన కార్యమును గుర్తించుట జరుగుచున్నది. అన్యజనుల కాలములను ప్రతినిధానించు బయటి ప్రాకారమును మనము విడిచివేసినప్పుడు, 1798లోని అంత్యకాలమునందు ముగిసిన పాపత్వపు 1260 సంవత్సరముల హింసను మనము విడిచివేస్తున్నాము.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో నలభై ఆరు సంవత్సరములపాటు నిర్మింపబడిన ఆలయం, 2023 జూలై నుండి ఆదివారపు చట్టమునకు కాస్త పూర్వము వరకూ నిర్మింపబడుచున్న ఒక ఆలయమును సూచించుచున్నది. ఆ చరిత్రయే ఏడు గర్జనల "భవిష్య సంఘటనల" కాలము; అవి "కావును", కావొచ్చు కాదు, "వాటి క్రమములో వెల్లడింపబడును."

మొదటి దూత యొక్క చరిత్రను రెండవ దూత యొక్క చరిత్రతో సమ్మిళితం చేసినప్పుడు, ఆ చరిత్ర ఆల్ఫా నిరాశతో ఆరంభమై, ఓమెగా నిరాశతో ముగుస్తుందని మనం గమనిస్తాము. 1840 నుండి 1844 ఏప్రిల్ 19 వరకు మొదటి దూత యొక్క చరిత్రలోని ప్రవచనాత్మక మైలురాళ్లను, అదే సమయంలో ఆగమనం చేసిన రెండవ దూతకు సంబంధించిన మైలురాళ్లతో, అవి 1844 అక్టోబరు 22 న మూడవ దూత ఆగమనం వరకు కొనసాగినవే, సరిపోల్చినప్పుడు, దూత ఆగమనంతోనే ఆరంభమై దూత ఆగమనంతోనే ముగిసే రెండు కాలఖండాలు ఉన్నట్టు తెలుస్తుంది. మొదటినుండి రెండవదాకా ఉన్న చరిత్ర, రెండవదునుండి మూడవదాకా ఉన్న చరిత్రకు నిదర్శనమై నిలుస్తుంది.

ఇది చెల్లుబాటుైన అన్వయమని తెలియజేసే ప్రవచన సాక్ష్యం, ఆ అన్వయమునకు సంబంధించిన ఆల్ఫా మరియు ఒమేగాలో లభించును. రెండు సమాంతర రేఖలను కలిసి అన్వయించినప్పుడు, ఆ రెండు రేఖల ఆదియు అంతమూ దూత ఆగమనమును నిర్దేశించును. తరువాత అవి రేఖపై రేఖగా సమ్మిళితమై ఒకే రేఖగా అయినప్పుడు, ఆది మొదటి నిరాశను సూచించును, అంతము మహా నిరాశను సూచించును. అంతము ఆదికంటే గొప్పదని నిర్ధారించే ఆల్ఫా–ఒమేగా సూత్రాలలో మరింత సాక్ష్యం లభించును. మహా ఒమేగా నిరాశతో ముగిసే ఒక ఆల్ఫా నిరాశ, ఆల్ఫా–ఒమేగా యొక్క అల్పమైన మరియు మహత్తరమైన అంశాలను నిర్దేశించును.

మనము 1844 ఏప్రిల్ 19 నుండి ప్రారంభిస్తే (అది రెండవ దూతుని ఆగమనం; ఆ ఆగమనం 1844 అక్టోబర్ 22 న మూడవ దూతుని ఆగమనానికి దారితీస్తుంది), మరియు తదుపరి 1840 ఆగస్టు 11 న ప్రారంభమై 1844 ఏప్రిల్ 19 న ముగిసే రెండవ ప్రవచనాత్మక రేఖను కూడా ప్రారంభించినపుడు, 1844 ఏప్రిల్ 19 నాటి నిరాశ, మొదటి మరియు రెండవ దూతల ప్రవచనాత్మక రేఖలను సమ్మేళనం చేయడం ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యే ప్రవచనాత్మక రేఖకు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా రెండూ అని మనము గ్రహిస్తాము.

ఆ కాలపరిధి ముగింపులో, రెండవ దూతతో కలిసి మూడవ దూత రాక సంభవించుచున్నది; దాంతో అది 9/11ను రూపీకరించుచు, ప్రకటన గ్రంథము పద్ధెనిమిదవ అధ్యాయంలోని శక్తిమంత దూతయొక్క రెండు స్వరములను సూచించుచున్నది. ఆ రెండు స్వరములు రెండవదూత, మూడవదూతల సందేశాలే; ఆ రెండు దూతలు అక్టోబర్ 22, 1844 న సంగమించాయి, మరియు రెండు చరిత్రలు పంక్తి మీద పంక్తిగా ఏకత్రీకరించబడినప్పుడు అవి మళ్లీ కలుస్తాయి. ఈ విధంగా కలిపినప్పుడు అవి మొదటి నిరాశ నుండి మహా నిరాశవరకు ఉన్న చరిత్రను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి; ఆ చరిత్ర మధ్యనున్న మార్గసూచిక మిల్లరైట్ల కాలములోని ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశమే, అక్కడ ఆరాధకుల రెండు వర్గాలు వెల్లడించబడ్డాయి, దృష్టాంతములోని మూఢ కన్యల తిరుగుబాటును సూచించుచు, ఆ మధ్య మార్గసూచికను తిరుగుబాటుగా గుర్తించుచున్నది.

ఏడు ఉరిములు, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశములను పంక్తి మీద పంక్తిగా కలిపి ఏర్పడిన చరిత్రను సూచించుచున్నవి; ఆ సమన్వయం, నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలోని మొదటి నిరాశ నుండి మహా నిరాశ వరకు సాగిన ఒక చరిత్రను గుర్తించును. ఆ చరిత్ర ప్రవచనాత్మకంగా ప్రతినిధీకరించేది ఏమిటో అన్న అవగాహన, ‘అంత్యకాలము వరకు ముద్రించబడియున్నది’గా దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములో ప్రతినిధీకరించబడిన సందేశముతో పూర్తిగా ఏకరీతిగా సరిపోతుంది.

ఈ అధ్యయనమును తదుపరి వ్యాసములో కొనసాగిస్తాము; అయితే, దానియేలుయొక్క చివరి దర్శనములో, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల విషయమై దానియేలు చేసిన చిత్రణను మాత్రమేం సముద్ధేశించే భాగాన్ని ఇక్కడ అందిస్తున్నాను. మొదటి ప్రస్తావన అనే నియమము పరంగా గమనించవలసినది ఏమనగా, మొదటి వచనములో దానియేలు ఆ దర్శనమును గ్రహించువారైన వర్గమునకు చెందినవాడిగా ఉన్నాడు. ఆ దర్శనములో తొలి ప్రస్తావన దానియేలు అర్థము చేసుకొనువారైన బుద్ధిమంతునిగా చిత్రీకరించబడుటయే; అలాగే ఆఖరి తొమ్మిది వచనములన్నియు ఇరవై రెండవ దినమున అర్థము చేసుకొనువారైన బుద్ధిమంతుల గురించినవే.