యోవేలు గ్రంథము మరియు లయొదికేయ ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము - సంఖ్య ఇరవై ఐదు

యోవేలు గ్రంథము, లవోదిక్యా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘపు నాయకత్వమును, నాలుగు తరాలపాటు పెరుగుతూ వచ్చిన దాని విద్రోహమునకు సంబంధించిన సాక్ష్యముతో నిలదీస్తుంది. ఆ నాలుగు తరాలు యెహెజ్కేలు గ్రంథములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయములో కూడా చిత్రించబడినవి; అక్కడ ఆ నాలుగవ తరానికి చెందిన ఇరవై ఐదు మంది సూర్యునికి నమస్కరించుచున్నారు. 1901లో, 1888లో జరిగిన విద్రోహమునకు పదమూడు సంవత్సరాల తరువాత, అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము సంఘపు నాయకత్వాన్ని నిర్వహించుటకు ఒక సమీతిని ఏర్పాటు చేసింది.

ప్రారంభకాల జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ నిర్వాహక కమిటీ 1901 జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ సెషన్‌లో జరిగిన ప్రధాన పునర్వ్యవస్థీకరణ సందర్భంగా స్థాపించబడింది, మరియు దానిలో 25 మంది సభ్యులు ఉండేవారు. ఇది 1901కు పూర్వం ఉన్న కమిటీతో పోల్చితే గణనీయమైన విస్తరణ; ఆ కమిటీలో కేవలం 13 మంది సభ్యులే ఉన్నారు. సంవత్సరాల క్రమంలో సభ్యుల సంఖ్య పెరిగింది; అయితే యేసు ఎల్లప్పుడూ ముగింపును ఆరంభంతో అనుసంధానించి సూచిస్తాడు. ఆరంభంలో 25 మంది సభ్యులు ఉండి, అందులో ఒకరు నాయకునిగా ఉండేవారు; ఇది పరిశుద్ధాలయంలోని ఒక యాజక క్రమానికి సమాంతరము, దానిలో 24 మంది యాజకులు, ఒక ముఖ్యయాజకుడు ఉండేవారు.

క్రీస్తు కాలమందు విద్రోహమునకు యూదా మరియు సన్హెడ్రిన్ రెండు ప్రతీకలు. సన్హెడ్రిన్ లవొదిక్యా ఏడవ దిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘమును ప్రతినిధిస్తుంది. క్రీస్తు శిలువ వేయబడుటలో సన్హెడ్రిన్ పాల్గొనుట, ఆదివారం చట్ట సంక్షోభములో ఆడ్వెంటిజము యొక్క పాత్రను ప్రతిరൂപముగా నిలుస్తుంది. సన్హెడ్రిన్—యెరూషలేములోనున్న సర్వోన్నత యూదుల పరిషత్తు, ముఖ్యయాజకులు, పెద్దలు, శాస్త్రులతో కూడి, ప్రధాన యాజకుడైన కయాఫా ఆధ్యక్షతనిలో ఉన్న ఈ పరిషత్తు—యేసు మరణమునకు దారితీసిన సంఘటనలలో కేంద్రీయ పాత్రను పోషించింది.

గెత్సేమనెలో యేసు అరెస్టు అయిన తరువాత (యూదా యొక్క ద్రోహంతో పన్నిన కుట్రద్వారా), రాత్రివేళ కయాఫా ఇంటిలో సన్హెడ్రిన్ సమక్షానికి ఆయనను తీసుకువచ్చారు. ఆయనను దోషిగా తీర్పుచేయుటకై వారు సాక్ష్యమును అన్వేషించి, దేవనింద మరియు విద్రోహం చేసినవాడని ఆరోపించే సాక్షులను సమర్పించారు.

కయఫా యేసును నీవే మెస్సీయా (లేదా దేవుని కుమారుడా)నని ప్రత్యక్షముగా ప్రశ్నించగా, యేసు “నీవే చెప్పితివి” అని సమ్మతసూచక సమాధానం ఇచ్చెను; దాంతో ప్రధానయాజకుడు “దేవనింద!” అని ప్రకటించెను. పరిషత్ ఆయనను మరణార్హుడని తీర్పు ఇచ్చెను. రోమీయుల పాలనలో ప్రాణదండనను అమలు చేయు అధికారము వారికిలేకపోవునందున, రోమీయుల ప్రాంతాధిపతియైన పొంతీయు పీలాతుకు యేసును అప్పగించి, రోమీయులవద్ద మరణదండన సాధించుటకై ఆయనపై రాజద్రోహ ఆరోపణను మోపిరి. వాస్తవ శిలువవేయింపు పీలాతు ఆజ్ఞప్రకారం రోమీయ సైనికులచేత నిర్వహింపబడెను; అయితే అది పీలాతు ప్రధానయాజకులు మరియు జనసమూహము (యేసు మరణమును, బరబ్బాను విడుదల చేయుటను కోరిన వారు) ఒత్తిడికి లోబడిన తరువాతనే జరిగింది.

ఆ భాగం చెప్పినదే నిజంగా దాని అర్థమైతే, “బరబ్బాను ఎంచుకోవడం” అని గుర్తింపబడిన వారు ఆ భాగం బోధించేదిని అర్థం చేసుకోలేరు. ఆ జనులే, సత్యాన్ని ప్రేమించనందున బలమైన మోసభ్రాంతిని స్వీకరించువారిగా 2 థెస్సలొనీకయులకు లేఖలో పేర్కొనబడిన వారు. బరబ్బాను ఎంచుకొనువారి విషయమై ఆమె ఇలా అంటుంది, “క్రీస్తును తప్ప మరే నాయకునికైన తమ ప్రీతి అప్పగించువారు, అంత మోహింపజేసే మంత్రముగ్ధతయొక్క నియంత్రణలో—దేహము, ప్రాణము, ఆత్మతో కూడి—తమను తాము కనుగొనెదరు; దాని శక్తి కింద ప్రాణములు సత్యము వినుటనుండి తొలగి అబద్ధమును నమ్ముటకు తిరుగుదురు.” బరబ్బాను ఎంచుకొనుచున్న వారు, సిలువ మరియు ఆదివార శాసనమనే మార్గసూచికలకు ముందుగానే సాతాను యొక్క నియంత్రణలో ఉన్నారు. ఆ స్థితిలో వారు ఆ భాగము బోధించేది ఏమిటో ఏ విధంగానూ అర్థం చేసుకోలేరు. కాబట్టి వారు ఇలాచెబుతారు, “సిస్టర్ వైట్ ఈ మాటలను లిఖించినప్పుడు ఉన్న పరిస్థితులు ఆ విశేష చారిత్రక సందర్భానికే సంబంధించినవి; ఇప్పటికైతే కావు.” బహుశా వారు ఇలా కూడా అంటారు, “ఆమె క్రైస్తవత్వం గురించి సామాన్యరీతిగా మాట్లాడుతున్నారు, ఇది నేరుగా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులకు వర్తించదు.” అసంబద్ధం.

నిస్సందేహంగా, సిస్టర్ వైట్ ఆ మాటలను వ్రాసిన సమయంలోని చరిత్రాత్మక సందర్భాలు వాస్తవానికి ఆమె వ్యక్తిగత చరిత్రపై ఒక వ్యాఖ్యానమే; అయితే, ప్రకటన గ్రంథములో యోహానుతో జరిగినట్లే, ఒక ప్రవక్తకు వ్రాయుమని ఆజ్ఞాపింపబడినప్పుడు, అతనికి ఇలా ఆజ్ఞాపించబడుతుంది: “నీవు చూచినవాటిని, ఉన్నవాటిని, ఈ తరువాత కలుగబోవు వాటిని వ్రాయుము.” ప్రవక్త ఉన్నవాటిని లిఖించునప్పుడు, అదే సమయములో కలుగబోవు వాటినికూడా లిఖించుచున్నాడు.

అడ్వెంటిజం యొక్క నాయకత్వము యెహెజ్కేలు గ్రంథములో పేర్కొనబడిన ఇరవయ్యైదుగురు పురుషులచే ప్రతినిధీకరింపబడింది; వారు, కోరహు, దాతాను, అబీరాముతో కూడ నిలిచిన రెండువందల యాభై మందితోను భవిష్యవాణ్యాత్మకంగా సరితూగి అనుసంధానింపబడి ఉన్నారు. ఇదే విధంగా ప్రాముఖ్యమైనది ఏమనగా, 1888లోని తిరుగుబాటుదారులు మరియు మినియాపొలిస్ జనరల్ కాన్ఫరెన్స్‌లోని వారు, కోరహు, దాతాను, అబీరాము యొక్క తిరుగుబాటును పునరావృతం చేసినవారిగా సోదరి వైట్ చేత గుర్తింపబడ్డారు. ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చి తన మహిమచేత భూమిని ప్రకాశింపజేసినప్పుడు అంత్య వర్షము ఆరంభమగునని సోదరి వైట్ స్పష్టంగా బోధించుచున్నారు.

సహోదరి వైట్ ప్రత్యక్షముగా బోధించినది ఏమనగా, ప్రకటన గ్రంథము పదహారవ అధ్యాయంలోని దూత, ఏ.టి. జోన్స్ మరియు ఈ.జె. వ్యాగనర్ వారి సందేశములతో, 1888లో జరిగిన జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ సమయమున దిగివచ్చెనని. ఆమె సదస్సులో ఉన్నప్పుడు అక్కడి తిరుగుబాటు చేత తీవ్రంగా దిగ్భ్రాంతి చెంది, తన సామాను సర్దుకొని వెళ్లిపోవాలని నిశ్చయించుకుంది; అయితే, అది కోరహు యొక్క తిరుగుబాటు పునరావృతమై యుండెను గనుక, తాను నిలిచియుండి ఆ చరిత్రను లిఖింపవలెనని ఒక దూత ఆమెకు ఆజ్ఞాపించెను. అది అంత్యకాల సాక్ష్యార్థము కాకపోతే, దానిని లిఖింపబడియుండమని దూత ఎందుకు కోరెను? అది అంత్యదినముల కొరకు సాక్ష్యమైతే, దీనికి ఇంకేమి అర్థమగును—ఆదివారపు చట్ట సంక్షోభకాలమందు, ముఖ్యంగా దానికి దారితీసే చరిత్ర విషయములోను, లయోదిక్యా స్థితిలోనున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము సన్హెడ్రిన్ అడుగుజాడల్లో నడుచుకొనునని తప్ప?

జోన్స్ మరియు వాగనర్ యొక్క సందేశము, “సత్యములోనున్న విశ్వాసముచేత నీతీకరణ యొక్క సందేశము,” “లవోదిక్యా సందేశము,” “క్రీస్తు నీతియొక్క సందేశము” మరియు “మూడవ దూతయొక్క సందేశము” అని పేర్కొనబడెను. విద్రోహులు ఆ సందేశమును ప్రతిఘటించడమేకాక, ప్రవచనాత్మ యొక్క మార్గదర్శకత్వమును, సమావేశమునకు ఎంపిక చేయబడిన దూతలనును కూడ తిరస్కరించారు. సిస్టర్ వైట్ కూడా బోధిస్తుంది: దేవుని శక్తి యొక్క ఒక్క స్పర్శతోనే న్యూయార్క్ నగరంలోని మహా భవనాలు కూల్చివేయబడినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము 18:1-3 నెరవేరును. 9/11 నుండి లవోదిక్యా సప్తమదిన ఆద్వెంటిస్టు సంఘపు నాయకత్వము, కోరహు తిరుగుబాటు, ఇరవై అయిదుగురు ప్రాచీనుల తిరుగుబాటు, 1888 నాటి నాయకత్వపు తిరుగుబాటు, మరియు శిలువకు ముందు కాలమున సన్హెడ్రిన్ చేసిన తిరుగుబాటును పునరావృతం చేస్తూ వచ్చుచున్నది. ఆ ఇరవై అయిదుగురు, కపట లేవీయ యాజకత్వాన్ని సూచించే ఒక ప్రతీక.

లేవీయుడు సేవను ఆరంభించినప్పుడు ఇరవై ఐదు సంవత్సరాల వయస్సులో ఉండెను.

ఒక లేవీయుడు ఇరవై ఐదు ఏళ్ల వయస్సున తన సేవను ఆరంభించి, యాభై ఏళ్ల వరకు, అనగా ఇరవై ఐదు సంవత్సరములు సేవచేయును. మలాకీ గ్రంథములో మూడవ అధ్యాయమందలి నిబంధన దూత, ఆదివార దిన చట్ట సమయమున లేవీయులను శోధించి శుద్ధి పరచుచున్నాడు, ఆయన 1844 అక్టోబరు 22న చేసినట్లే.

"25" అనే సంఖ్య, ఒక సూచక చిహ్నంగా, విశ్వాసవంతుడైన లేవీయుని మాత్రమేకాక, కపట లేవీయునినీ ప్రతినిధీకరిస్తుంది. అందువలన "25" అనే చిహ్నం, ఆరాధకుల రెండు వర్గాల మధ్యనున్న విభజనను గుర్తింపజేస్తుంది: అవి జ్ఞానవంతులైన మరియు మూర్ఖమైన కన్యలు అయినను, గొర్రెలు మరియు మేకలు అయినను, గోధుమలు మరియు కాకివెల్లులు అయినను. ఇరవైయైదు అనే సంఖ్య, లేవీయుని మాత్రమే సూచించదు; అంతే ప్రాముఖ్యంగా అది లేవీయుల విభజన (శోధన)ను సూచించే చిహ్నము. ఆ విభజన ఆదివారపు చట్టము సందర్భములోనే జరుగుతుంది; మరియు అది దేవుని ప్రవచన వాక్యములోని ఒక ప్రధాన అంశము. మత్తయి సువార్త ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం, మత్తయి ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయములో లోకాంతము గూర్చిన యేసు ప్రవచనముకు కేవలం కొనసాగింపేగా ఉండుట సముచితం.

యేసు దేవాలయమును విడిచిపెట్టిన తరువాత, ఆయన ఇక తిరిగి రాలేదు. ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలోని తుదివచనాలలో, యేసు సన్హెడ్రిన్‌పై తీర్పు ప్రకటించారు; ఆ తీర్పు “ఎనిమిది” ధిక్కారములుగా వ్యక్తీకరించబడింది; అట్లుండగా అది నౌకపై ఉన్న ఎనిమిది ఆత్మలను, సున్నతి యొక్క ఎనిమిదవ దినాన్ని, పునరుత్థానపు ఎనిమిదవ దినాన్ని, అబ్రాహాము యొక్క ఎనిమిది తరాలను, 430 సంవత్సరాలను మొదలైనవాటిని నకిలీగా ప్రతిరూపించుచున్నది. ఆ నకిలీ “ఎనిమిది” అనే సంఖ్య నకిలీ లేవీయునితో సరిపోలుచున్నది.

మత్తయి సువార్త ఇరవై రెండవ అధ్యాయం దుష్టులను కట్టలుగా బంధించుట అనే చిత్రణతో, అలాగే క్రీస్తు మరియు వివాదప్రియ యూదుల మధ్య జరిగిన ఆఖరి సంభాషణతో ముగియుతుంది. తరువాత ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయంలో ఆయన చివరిసారిగా ఆలయమును విడిచివెళ్లి, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కొరకు తన శ్రమలను నిలిపివేస్తాడు. ఈ అధ్యాయం ప్రారంభమైనచోటే ముగుస్తుంది, అనగా వారి యింటి వారికి శూన్యముగా విడిచివేయబడినదని చేసిన ప్రకటనతో; మరియు ఆయన ఆలయమును మొదటిసారిగా శుద్ధి చేసినప్పుడు ‘నా తండ్రి యిల్లు’ అని పిలిచినదీ, ఇప్పుడు శూన్యమైన యూదుల యిల్లు గా నిలిచియున్నది.

24వ అధ్యాయములో, యేసు మందిరము గూర్చియు దాని సమీపిస్తున్న విధ్వంసము గూర్చియు ఉన్న ప్రశ్నలకు సమాధానమిచ్చును. ఆ విధ్వంసము అదే తరములోనే సంభవించవలసినది; ఆ తరము పాముల సంతతి అయి యుండెను. ఆయన ఆ మందిరమును విడిచి ఇక తిరిగిరాని విధంగా నిర్గమించెను; కాబట్టి ఆయన ప్రస్తావించిన భవిష్యవాణులు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలును ఉద్దేశించినవే, ఆక్షరార్థ ఇశ్రాయేలును కాదు. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుతో చేసినట్లే, క్రీస్తు లయోదికేయ సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘమనే ఆ మందిరమును విడిచిపెట్టునప్పుడు; ఏకకాలమున, నూట నలభై నాలుగు వేల వారి మానవ మందిరము శాశ్వతకాలమునకు దివ్య మందిరముతో ఏకీకృతమగును. యేసు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క మందిరమును విడిచినప్పుడు, ఆయన తన పూర్వ నిబంధన ప్రజలకు శాశ్వతమునకు విడాకులు ఇచ్చెను.

మత్తయి సువార్తలో పదకొండవ అధ్యాయం మొదలుకొని ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న విభాగం, ఆదికాండములో పదకొండు నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయాల సరళికి ఒమేగా వలె నిలచియున్నది. ఆ సరళి ఆదికాండము పదకొండవ అధ్యాయములో ప్రారంభమగునప్పుడే, బాబేలు మొదలుకావడమును, అలాగే బాబేలు యొక్క మరణ నిబంధన ఆరంభమును కూడ అది చిహ్నపరచుచున్నది; ఆ నిబంధన తన ఒమేగా పూర్ణతను ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ అధ్యాయము పదకొండవ వచనములో చేరును; ఆ వచనమే పదకొండు నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయములను నిర్మించే వచనముల సాక్షాత్ మధ్యబిందువు. ఆదికాండము, మత్తయి, ప్రకటన గ్రంథములలో, పదకొండు నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయాల మధ్యభాగము ప్రతిదానిలోను పతాకమును గాని దాని నకిలీ పతాకమును గాని ప్రత్యేకంగా ఉద్ఘాటించును. ఆదికాండములో అది సున్నతి; మత్తయిలో అది పేతురు మరియు క్రీస్తు తన సంఘమును దాని మీద కట్టబోవు ఆ శిల; ప్రకటన గ్రంథములో అది ఉండెను, ఉన్నది, మరియు పైకి ఎక్కబోవుచున్నది అనబడిన నకిలీ మృగము—అది ఎనిమిదవది, అయినను ఏడుగురిలోనిదే, తరువాత డ్రాగనుతో వివాహబంధములో కలుపబడినది.

దైవత్వమును మానవత్వముతో కలయికను సూచించు సంకేతాలు పదకొండు మరియు ఇరవై రెండూ; మన హృదయములయందును మనస్సులయందును తన ధర్మశాస్త్రమును వ్రాయుట ద్వారా క్రీస్తు ప్రతినిధీకరించిన అదే మౌలిక విషయము ఇది. 11 మరియు 22 నూట నలభై నాలుగు వేల నిబంధనకు సంకేతాలు. మత్తయి సువార్త ఇరవై మూడవ అధ్యాయములో కపట యాజకత్వము మీద ఎనిమిది ధిక్కార వాక్యములు ప్రకటింపబడ్డవి; అదే సమయమున నిజ యాజకత్వము అభిషిక్తమగుచున్నది. యాజకులు ఏడు దినములపాటు ప్రతిష్ఠింపబడియుండిరి, అష్టమ దినమున వారు సేవను ఆరంభించిరి.

ఎనిమిదవ దినమున వారి సేవ ఆరంభమునకు దారితీసిన యాజకుల పరిశుద్ధీకరణ యొక్క ఏడు దినములు సంఖ్యాకాండము ఎనిమిదవ అధ్యాయం మొదటి వచనములోనే ఆరంభమగుట యాదృచ్ఛికము కాదు; ఏలయనగా ‘81’ యాజకుల సంకేతము.

ఇరవై మూడవ అధ్యాయం నిజమైన లేవీయులు ముద్రింపబడే కాలంలో ప్రకటింపబడే నకిలీ లేవీయులను గుర్తిస్తుంది. మత్తయి సువార్త ఇరవై రెండవ అధ్యాయం ఇకనుండి ఎవరును యేసును మరే ప్రశ్నయును అడగనట్లు ముగుస్తుంది; తదనంతరం ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలో ఆయన ఎనిమిది శాపోక్తులను ప్రకటించి, సన్హెడ్రిన్ యొక్క దయాకాలం మూసివేయబడినదని, ఆపై కార్యనిర్వాహక తీర్పు ఆరంభమగబోవునని తెలియజేస్తాడు. ఇరవై నాల్గవ అధ్యాయంలో ఆయన ఆలయమునే యూదుల యింటిగా గుర్తిస్తాడు. అధ్యాయములలోని ఈ క్రమాన్ని గమనించుట ముఖ్యము.

మత్తయి సువార్తలోని పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు, దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజలతో చేసిన తన నిబంధన పరిప్రేక్ష్యంలో, లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిమీద ముద్రింపుయొక్క సమాప్తిని సూచిస్తున్నాయి. ఆల్ఫాగా నిలిచే పదకొండవ అధ్యాయంలోని పల్మోని ప్రతీకాత్మకత, అలాగే ఓమెగాగా నిలిచే ఇరవై రెండవ అధ్యాయంలోని ఆయన ప్రతీకాత్మకత, ఆ అధ్యాయాల అంతర్గత కథనానికి చేర్చుతున్నాయి.

ఇరవై మూడవ అధ్యాయం ప్రాయశ్చిత్తము; ఇరవై మూడు అను సంఖ్య సూచించినట్లుగా, అదే దైవత్వమును మనుష్యత్వముతో ఏకీకరణము. అయితే ఈ అధ్యాయం కలుపుమొక్కలపై, మిత్యా యాజకత్వంపై, మిత్యా లేవీయులపై కార్యనిర్వాహక తీర్పును వివరిస్తున్నది. ప్రతి యాజకుడు లేవీయుడే; అయితే ప్రతి లేవీయుడు యాజకుడు కాదు. లేవి సంతానములో యాజకత్వమునకు అర్హత గలది కేవలం అహరోను రక్తవంశమే. బైబిలు తెలియజేయునదేమనగా, లేవీయులు ఇరవై ఐదు సంవత్సరముల వయస్సులో సేవను ఆరంభించెదరు; అయితే కోహాతు కుమారులు ముప్పై సంవత్సరముల వయస్సులో సేవచేయెదరు.

“30” అనే సంఖ్య, లేవి కుమారుడైన కోహాతు రక్తవంశములోనున్న యాజకులను సూచిస్తుంది; కోహాతు కుమారుడు అమ్రాము, అతడే అహరోనుకు తండ్రి. ‘లేవి’ అంటే “దేవునితో అనుబంధింపబడ్డవాడు.” ‘కోహాతు’ అంటే “ఆయన సన్నిధి చుట్టూ సమకూర్చబడినవాడు.” ‘అమ్రాము’ అంటే “ఉన్నత ప్రజలు,” మరియు ‘అహరోను’ అంటే “జ్యోతిని వహించువాడు లేదా ఉన్నత మధ్యవర్తి.” ఇవి సమ్మిళితమై, ఎర్ర సముద్రము నుండి సీనాయి వరకూ జరిగిన గమనాన్ని సూచించుచు, ఈ విధంగా దేవుని మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమంది మధ్యనున్న ఒడంబడికకు ప్రతిరూపమగుచున్నవి; వారే దివ్య మందిరముతో యుక్తమగు మానవ మందిరము. క్రీస్తు తన శేష జనమును తన పరిశుద్ధస్థలములో కూడదీయుటకై రెండవసారి తన చెయ్యి చాచునప్పుడు, అక్కడ ఆయన వారిని ఎత్తిపట్టి మహిమపరచును; వారు పరలోక మహాయాజకునితో కూడ ప్రకాశింపబడుచుండగా, ఆయన శద్రక్, మేషక్, అబేద్నెగోలను ప్రకాశింపజేసినట్లే.

‘ముప్పై’ అంకె యాజకుల సిద్ధీకరణకాలాన్ని సూచిస్తుంది; లేవీయుల వయస్సైన ‘ఇరవై ఐదు’ను, ‘రేఖపై రేఖ’ సూత్రం ప్రకారం, ముప్పైకు వర్తింపజేయవలెను; ఎందుకనగా ప్రతి యాజకుడూ లేవీయుడే గాని, ప్రతి లేవీయుడు యాజకుడు కాదు. ముప్పై, 1989లో కాలాంత్యంలో ఆరంభమైన సిద్ధీకరణ కాలాన్ని సూచించుచున్నది; అది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారం చట్టం సమయమునందు ముగియును. లేవీయుల ప్రతీకగా ఉన్న ఇరవై ఐదు, రెండు శ్రేణుల మధ్య విభజనకు కూడా చిహ్నమై, యాజకులతో సంబంధమున అది ఒక విభజనను సూచించుచున్నది. ఆదివారం చట్టం సందర్భమున ఇరవై ఐదు, లేవీయులను కపట లేవీయుల నుండి వేరుచేయు విభజనను సూచించుచున్నది; అలాగే, సత్యమైన యాజకులు మరియు సత్యమైన లేవీయులు అనే సందర్భంలోను అది ఒక తేడాను సృష్టించును గాని, కపట లేవీయుల విషయంలోలాగు ప్రతికూలమైన విభజన కాదు.

కోహాతు శాఖ లేవీయుల మూడు ప్రధాన శాఖలలో ఒకటి (గేర్షోను, మెరారీతో పాటు). యాజక వంశం ప్రత్యేకంగా కోహాతు సంతతివాడైన అహరోను ద్వారా వచ్చింది. అహరోను లేవి సంతతిలో నాలుగవ తరానికి చెందినవాడు; మరియు యాజక హక్కు ఈ కోహాతీయ శాఖలోని అతని పురుష సంతతికే పరిమితమైంది. కోహాతీయులు సమగ్రంగా (కోహాతు సంతతి అంతయు) అత్యంత పరిశుద్ధమైన వస్తువులను మోయు గౌరవం పొందినప్పటికీ, బలిపీఠము వద్దను పరిశుద్ధస్థలములోను యాజక కార్యములను నిర్వహించుటకు అధికారం మాత్రం అహరోనుని వంశానికే ఉంది. అహరోను, యోవేలు గ్రంథంలోని “వృద్ధులు”తోను, అలాగే యెహెజ్కేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో సూర్యునికి నమస్కరించు “పురాతన మనుష్యులు”తోను సమానమైన అదే నాలుగవ తరానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాడు.

యాజకుల కొరకు ఉన్న మారుమారుగా సేవచేయు ఇరవై నాలుగు పాళ్ల (విభాగాల) వ్యవస్థను (అలాగే సంగీతకారులు మరియు ద్వారపాలకులు వంటి సహాయక పాత్రలలో ఉన్న యాజకేతర లేవీయుల కొరకూ) దావీదు రాజు స్థాపించాడు. దావీదు, ఆహరోను సంతానాన్ని మారుమారుగా సేవచేయునట్లు ఇరవై నాలుగు పాళ్లుగా (విభాగాలుగా) క్రమపరిచాడు (1 దినవృత్తాంతములు 24:1-19). దావీదు, యాజకులైన సాదోకు (ఎలియాజారు వంశానికి చెందినవాడు) మరియు అహీమెలెక్ (ఇథామారు వంశానికి చెందినవాడు) సహకారంతో, వారిని ఇరవై నాలుగు విభాగాలుగా విభజించాడు (ఎలియాజారు యొక్క పెద్ద కుటుంబం నుండి 16, ఇథామారు యొక్క నుండి 8). సేవాక్రమాన్ని నిర్ణయించుటకు చీట్లు వేయబడ్డాయి.

ప్రతి విభాగము ఒక వారంపాటు (సబ్బత్‌ నుండి సబ్బత్‌ వరకు) ఏటా రెండుసార్లు సేవచేసేది; అదనంగా, ప్రధాన పండుగల సమయంలో (పస్కా, పెంటెకోస్తు, గుడారముల పండుగ) సమస్త విభాగములూ కలిసి సేవచేసేవి. దావీదు యాజకులు కాని లేవీయులను కూడ సంగీత సేవ, ద్వారపాలకత్వము మొదలైన పరిచర్యల కొరకు ఇరవై నాలుగు విభాగములుగా అమర్చెను (1 దినవృత్తాంతములు 23–26). ఈ వ్యవస్థ శలొమోను కాలమందు అమలులోనికి వచ్చెను (2 దినవృత్తాంతములు 8:14) మరియు ద్వితీయ ఆలయకాలమంతటా కొనసాగెను. స్నానమిచ్చువాడు యోహాను తండ్రియైన జెకర్యా, అబీయా విభాగములోనివాడు (లూకా 1:5; 1 దినవృత్తాంతములు 24:10). యాజకుల ఇరవై నాలుగు విభాగముల క్రమము చీట్లు వేయుటచేత నిర్ణయింపబడెను; ఆ ఇరవై నాలుగు విభాగములలో అబీయా విభాగము ‘ఎనిమిదవది’; జెకర్యా అదే విభాగములోనివాడు. ‘జెకర్యా’ అనే నామమునకు ‘దేవుడు స్మరించును’ అనే అర్థము; అతని తండ్రి నామమైన ‘అబీయా’కు ‘దేవుడు నా తండ్రి’ అనే అర్థము.

మెస్సియాకు మార్గాన్ని సిద్ధపరచు దూతను లేపుదుమని చేసిన తన వాగ్దానాన్ని పరలోకపు తండ్రి స్మరించాడు. అయితే జెకర్యా కూడా ఆదివారం చట్టంతో సారూప్యముగా నిలుస్తాడు; ఎందుకనగా అక్కడే మనుష్యులు ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచవలసిన దినమైన శబ్బత్ చివరి పరీక్షగా మారుతుంది. జెకర్యా అబీయా క్రమములోనికి చెందిన యాజకుని ప్రతిరూపుడై యున్నాడు; ఆ క్రమము ‘ఎనిమిదవ’ది. దూత యొక్క సందేశమును జెకర్యా నమ్మకపోయినందున, అతడు తన కుమారుడైన యోహాను పుట్టుదవరకు మూగనుగా చేయబడెను. యోహాను పుట్టినప్పుడు, యోహాను పేరును గూర్చిన చర్చలో జెకర్యా ప్రవేశించి, అప్పుడు అతడు మాట్లాడెను. చివరి దినములలో జరిగే ప్రవచనాత్మక మాట్లాడుట అనగా, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు డ్రాగన్ వలె మాట్లాడునప్పుడు.

బాప్తిస్మమిచ్చువ యోహాను తన తండ్రివలెనే అబీయా యొక్క ఎనిమిదవ విభాగమునకు చెందినవాడు. యోహాను సున్నతి సందర్భంగా, ఎనిమిదవ దినమున అతని పేరు మార్చబడెను. బాప్తిస్మమిచ్చువ యోహాను, దేవునితో ఒడంబడిక సంబంధములోనున్న నాలుగవ తరమునకు చెందిన యాజకులైన వారిని ప్రతినిధిగా నిలుచున్నాడు; అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ద్రాగనువలె మాటలాడునప్పుడు, దేవుడే వారి పేరును (లవోదిక్యా నుండి ఫిలదెల్ఫియాకు) మార్చి, ఒడంబడిక చిహ్నముతో వారిని ముద్రపరచును.

మనమే దేవుని ఆలయం. ఆలయమును ఉద్దేశించి పలికిన ప్రవచన వాక్యములు పురుషులకును స్త్రీలకును వ్యక్తులుగా, అలాగే సమిష్టిరూపంగాను సంభోధించుచున్నవి; ఎందుకనగా దేవుని సంఘముకూడ ఆలయమే. మరియు నిస్సందేహముగా పరలోకపు ఆలయమును కలదు; ప్రభువుయొక్క ఆలయమును నిర్మించువాడు క్రీస్తే. ఆయనే పునాది వేయువాడు, ఆలయంపై శిరశిలను స్థాపించువాడు. ప్రతీకార్థములో ‘25’ అనే సంఖ్య విషయమై, ‘25’ సంఖ్య లేవీయులను సూచించును; మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో వారు కపట లేవీయుల నుండి శోధింపబడి (వేరు చేయబడి), అదే వాక్యభాగములో శుద్ధీకరింపబడుదురు. యెహెజ్కేలు గ్రంథము 40 నుండి 48 అధ్యాయములలో ఒక ప్రతీకాత్మక ఆలయం విశదంగా వర్ణించబడింది. ఆ ఆలయములోనుండి జీవజలము వెలువడును, భూమిని నింపును.

యెహెజ్కేలు దేవాలయము అత్యున్నత స్వరూపంలోని ప్రవచనాత్మక ప్రతీక; మరియు ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో యోహానుకు దేవాలయమును కొలవమని, అయితే ఆవరణమును విడిచి పెట్టమని ఆజ్ఞాపించబడెను. అదే కార్యాన్ని యెహెజ్కేలు దేవాలయమునకు వర్తింపజేసినప్పుడు, ఆ దేవాలయ పరిమాణములలో అతి ప్రాముఖ్యమైన రెండు సంఖ్యలు యాజకత్వాన్ని సూచిస్తున్నట్లు మనము కనుగొంటాము. యాభై మోపులు అతి ప్రాముఖ్యమైన సంఖ్య; ప్రతి ద్వార సముదాయమునకు మొత్తం పొడవుగా అది పదకొండుసార్లు పునరావృతమవుతుంది (యెహెజ్కేలు 40:15, 21, 25, 29, 33, 36 మొదలైనవి). కొన్ని గోడల మరియు గదుల పొడవులకును కూడా యాభై మోపులు వినియోగించబడ్డాయి (42:7-8). ఇది బాహ్య ముంగట్టు నుండి అంతర్గత ముంగట్టు వరకు పూర్తి ద్వార మార్గాన్ని నిర్వచిస్తుంది.

ఇరవై అయిదు మోచెములు స్పష్టంగా రెండవ అత్యంత ప్రధాన పరిమాణం. గుమ్మాల సముదాయాల వెడల్పు కొలమానంగా అది పది సార్లు పునరావృతమవుతుంది (యెహెజ్కేలు 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). కలిపి, 50 మరియు 25 కలిసి ఆరు ప్రధాన గుమ్మాల కోసం 50 మోచెముల పొడవు, 25 మోచెముల వెడల్పు గల స్థిరమైన ఆయతాకార నమూనాలను ఏర్పరుస్తాయి. అంతర్భాగాలకు దారితీసే గుమ్మాల వాస్తుశిల్ప వర్ణనలో ఈ 50-కు-25 జంట ఆధిక్యాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. ఆలయ నిర్మాణంలోనే ఇంతటి వ్యవస్థబద్ధ ఆవృత్తితో పునరావృతమయ్యే మరే జంట లేదు.

లేవీయులు ఇరవై అయిదు సంవత్సరముల వయస్సులో సేవా కార్యములో ప్రవేశించేవారు (సంఖ్యాకాండము 8:24: "ఇరవై అయిదు సంవత్సరముల వయస్సు మొదలుకొని పైకి వారు సేవను చేయుటకై లోపలికి ప్రవేశించవలెను"). వారు యాభై సంవత్సరముల వరకు సేవ చేసేవారు (సంఖ్యాకాండము 4:3, 39, 43; 8:25: "యాభై సంవత్సరముల వరకు"). అందువలన సక్రియ సేవా కాలము ఖచ్చితంగా ఇరవై అయిదు సంవత్సరములు అవుతుంది (50 - 25 = 25).

ఆ విధముగా, లేవీయుల సేవ యొక్క ఇరవై ఐదు సంవత్సరాల వ్యవధి, లేవీయులు సేవచేసిన అదే స్థలమైన ఆలయ ద్వారములు మరియు నిర్మాణమంతటిలో ప్రాబల్యంగా నిలిచిన 25 గుణ 50 మోపముల కొలతలలో నేరుగా ప్రతిబింబితమైంది. యెహెజ్కేలు ఆలయముని ప్రధాన కొలతలు—అంటే విజయించిన సంఘముని ఆలయమును, అలాగే నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఆలయమును—వారు సేవచేయవలసిన అదే ఆలయములో వాస్తుశిల్ప రూపకల్పనలోనే అంతర్భూతముగా అమర్చబడియున్నవి; దేవుని ప్రజలు సేవ చేయవలసిన అదే ఆలయములోనే నలభై ఆరు క్రోమోసోములు నిర్మింపబడినట్లే. తన వధువై యుండవలసిన సమిష్టి దేహ ఆలయముమీదను, వ్యక్తిగత మానవ ఆలయముమీదను, పల్మోని తన సంతకాన్ని ఉంచియున్నాడు.

తదుపరి వ్యాసంలో ఈ చర్చను కొనసాగిస్తాము.