యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదికీయ సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము - సంఖ్య ఇరవై ఆరు

యోవేలు గ్రంథములోని నాలుగు తరాలు 1863 నుండి ఆదివార చట్టము వరకు దేవుని ద్రాక్షతోటపై సంభవించిన క్రమశః వినాశనమును ప్రతినిధీకరించుచున్నవి. నాలుగు అనే సంఖ్య క్రీస్తు స్వభావములోని నాలుగు గుణగణములకు కూడ ప్రతీకయై నిలుచును. పరిశుద్ధస్థలములోనున్న కెరూబులకు నాలుగు ముఖరూపములు కలవు; ఆ రూపములు పరిశుద్ధస్థలమును చుట్టి శిబిరమును వేసిన ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క చతుర్విభాగ క్రమముతో సరితూగును. అవి నాలుగు సువార్తాగ్రంథములను కూడ ప్రతినిధీకరించును.

బైబిలు (సంఖ్యాకాండము 2) ప్రకారం, పన్నెండు గోత్రాలు—సమాగమ గుడారమును సమీపముగా చుట్టుముట్టి శిబిరమేసిన లేవీయులను మినహాయించి—మూడేసి గోత్రాలచొప్పున నాలుగు శిబిరాలుగా క్రమబద్ధపరచబడ్డాయి; ఆ నాలుగు శిబిరాలు పరిశుద్ధస్థలమును చుట్టూ నాలుగు ప్రధాన దిక్కులలో అమర్చబడి, ప్రతి శిబిరము తన తన ధ్వజము క్రింద—అంటే పతాకము లేదా లాంఛనం క్రింద—నిలిచెను. ఈ క్రమీకరణము ద్వారా ఒక ప్రతీకాత్మక సమాంతరము ఏర్పడింది; అందులో భౌమ శిబిరము, కెరూబులు కాపాడుచున్న పరలోక సింహాసనమును ప్రతిబింబముగా నిలిచెను.

యూదా పరిశుద్ధస్థలపు ప్రవేశద్వారమున తూర్పున, ఉదయించే సూర్యుని దిశగా ముఖపెట్టి యుండెను. యూదా యొక్క పతాకము సింహమే; ఎందుకనగా అది యూదా గోత్రపు సింహమును సూచించుచున్నది. యూదాతో కూడిన రెండు గోత్రములు ఇస్సాకారు మరియు జెబులోను. యోహానుకు కలిగిన దర్శనమందు మొదటి జీవి సింహవలె యుండెను; యెహెజ్కేలుకు కనబడిన కెరూబులకు సింహముఖము ఉన్నట్లే. మనిషికి సంకేతమైయున్న రూబేను దక్షిణ దిశలో శిమ్యోను, గాదు లతో కూడ యుండెను. పడమర దిశలో ఎఫ్రాయిము, అతనితోకూడ బెన్యామీను, మనష్షే; వీరి సంకేతము ఎద్దే. ఉత్తర దిశలో దాను, అతనితోకూడ ఆశేరు, నఫ్తాలి; వీరి సంకేతము గద్దే. స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలముననున్న నాలుగు ముఖములతో గోత్రములకు గల సంబంధము నాలుగు సువార్తలలో ప్రతినిధించబడియున్నది.

మత్తయి యూదా గోత్రపు సింహము; మార్కు బలి ఎద్దు; లూకా మనుష్యుడు; యోహాను అతియెత్తుగా విహరించే గద్ద. యూదా గోత్రపు సింహమై క్రీస్తు, తన ప్రవచన వాక్యమును ముద్రించువాడనీ, ముద్రలు విప్పువాడనీగా తనను తాను నిర్వచించుకొనుచున్నాడు. మత్తయి సువార్తలో అభిషిక్తుని విషయమైన ప్రవచనాల నెరవేర్పులకు సంబంధించిన ప్రత్యక్ష సూచనలు (12) మిగిలిన మూడు సువార్తలను కలిపిన మొత్తం కంటే ఎక్కువగా ఉన్నాయి. మిగిలిన మూడు సువార్తల సమష్టి దానికి సమీపించదు కూడా.

మత్తయి సువార్త దేవుని ప్రవచనా వాక్యానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. వైద్యుడైన లూకా, క్రీస్తును మనుష్యకుమారునిగా చూపించే దృష్టికోణం నుండి తన సువార్తను సమర్పిస్తాడు; ఎందుకనగా లూకా మనుష్యుని ముఖము. మార్కు, క్రీస్తు ప్రతినిధిగా నిలిచిన బలియర్పణ యొక్క దృష్టికోణం నుండి క్రీస్తు సువార్తను సమర్పిస్తాడు; ఎందుకనగా మార్కు ఎద్దు. యోహాను అత్యున్నతంగా విహరించే గద్ద; క్రీస్తు సువార్తను సమర్పించుటలో దేవుని లోతైన విషయములను ఆయన వెల్లడించాడు.

ప్రవచన వాక్యములో అది ఎలా ప్రతినిధింపబడెనో అట్లే మత్తయి సువార్తను గ్రహించుట ముఖ్యము. మత్తయి సువార్త యూదా గోత్రపు సింహము; ఆయన తన ప్రవచన వాక్యమునకు స్వామి; రహస్యములను అద్భుతముగా లెక్కించువాడు; అద్భుత భాషావేత్త; తన వాక్యమును ముద్రించి ముద్రలను విప్పువాడు. యేసు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా; ఆయనే వాక్యము. నూతన నిబంధనయొక్క మొదటి గ్రంథమును మరియు చివరి గ్రంథమును ప్రవచన గ్రంథములే. ప్రకటన గ్రంథమునిగూర్చి ఈ విషయము చాలామందికి తెలిసియున్నది; అయితే మత్తయి నూతన నిబంధనయొక్క ఆల్ఫా అనియు, కాబట్టి అది నూతన నిబంధనయొక్క ఓమెగాతో సమన్వయముగా ఉండవలెననియు వారు గమనించి యుండకపోవచ్చును. అది అంత్యమును, అనగా ప్రకటన గ్రంథమును, ప్రతినిధించవలెను.

అందువలన, ఆదికాండములో పదకొండు నుండీ ఇరవై రెండువరకు ఉన్న అధ్యాయములలో ప్రతిపాదించబడిన ఒడంబడిక చరిత్రరేఖకు సమాంతరమైన రేఖను మత్తయిలో కనుగొనునప్పుడు, అది మత్తయి గోత్రపు సింహము ముద్రలను విప్పుచేయుచున్న ఒక సత్యముకన్నా తక్కువ కానిది. ఆదికాండము, మత్తయి, ప్రకటన గ్రంథములలో ప్రతినిధీకరింపబడియున్న ఒడంబడిక చరిత్రకు చెందిన పన్నెండు అధ్యాయములు ఇప్పడు విప్పబడియున్నవి; మేము గుర్తించుచున్నది ఏమనగా, మత్తయి ఇరవైమూడవ అధ్యాయం ద్రాక్షతోట ఉపమానములో జ్ఞానులును మూర్ఖులును విభజింపబడుటను ప్రతినిధానముచేయుచున్నదని. పూర్వ ఒడంబడిక ప్రజలపై ప్రకటించబడిన ఎనిమిది శాపములు, రక్షణ నౌకపై ప్రవేశించు వంద నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతినిధానముచేయు ఎనిమిది ప్రాణములయందు తమ ప్రవచన ప్రతిరూపాన్ని పొందుచున్నవి. ఇరవైమూడవ అధ్యాయం, రెండు వేల మూడువందల దినములు తమ సమాప్తికి చేరిన 1844 అక్టోబరు 22న పరలోక పరిశుద్ధస్థలములో ఆరంభమైన కార్యమును ప్రతినిధానముచేయుచున్నది; అదియే త్వరలో సంభవించబోవు ఆదివార చట్టమునందు మళ్లీ అట్లే జరుగును. ఇరవైమూడవ అధ్యాయం ఈ సత్యమును గుర్తుపరచుచున్నది.

ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయం, క్రీస్తు పతిత ఇశ్రాయేలుతో తన సంభాషణను ఇప్పుడే ముగించి యూదుల ఆలయాన్ని చివరిసారిగా విడిచివెళ్లిన వెంటనే చోటుచేసుకుంటుంది. ఇరవై నాలుగు అనే సంఖ్య, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలునుంచి ఆధునిక ఇశ్రాయేలుకు సంభవించే సంక్రమణానికి చిహ్నం; అదే ప్రవచన చరిత్రలోని బిందువుపై క్రీస్తు నిలిచి, మత్తయి ఇరవై నాలుగులో తన సందేశాన్ని ప్రకటించాడు. మత్తయి ఇరవై నాలుగు యొక్క ప్రవచన సందేశం, ‘రేఖపై రేఖ’ పద్ధతి యొక్క దైవిక చిత్రణయై, విశేషంగా మిల్లరైట్ల చరిత్రను, అందువలన నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రను కూడా ఉద్దేశించి వివరిస్తుంది. నీతిసూర్యుని కాంతిని ప్రతిబింబించే చంద్రుని మీద నిలిచియున్న ప్రకటన గ్రంథపు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని సంఘమే ఆ ఇరవై నాలుగు యొక్క ప్రతినిధి. ఆమె తలమీద ఇరవై నాలుగుకు ప్రతీకలైన పన్నెండు నక్షత్రాలు కలవు; ఏలయనగా, క్రీస్తు జననానికి పూర్వం వరకు సాగిన చరిత్రకు ఆమె ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది; ఆ సమయములో ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులోని పన్నెండు గోత్రాలు ఆధునిక ఇశ్రాయేలులోని పన్నెండు శిష్యులుగా కావలసి వచ్చెను. ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయమందు 1798 నుండి మహా నిరాశ వరకూ మిల్లరైట్ల చరిత్ర ప్రతినిధీకరించబడింది. అనంతరం మత్తయి ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం వస్తుంది.

ఇరవై ఐదు అనే సంఖ్య లేవీయులకై—మంచివారైనా చెడ్డవారైనా—ఒక ప్రతీక; అలాగే అంతే ప్రాముఖ్యంగా, అది జ్ఞానులైన మరియు దుర్మార్గులైన లేవీయుల విభజనను సూచిస్తుంది. మత్తయి 25వ అధ్యాయం మూడు సాక్షులచేత, అనగా మూడు ఉపమానములచేత, ఇరవై ఐదు సంఖ్య సూచించే ఆ విభజన ప్రక్రియను స్పష్టపరుస్తుంది. నిశ్చయంగా, పది కన్యల ఉపమానం మిల్లరైట్ల చరిత్రను, అలాగే నూట నలభై నాలుగు వేల మంది యొక్క చరిత్రను ప్రతిబింబిస్తుంది. ఆ చరిత్ర మొదటి దూత యొక్క చరిత్ర; తాలెంట్ల ఉపమానం రెండవ దూతయే; మరియు గొర్రెలు మరియు మేకల ఉపమానం మూడవ దూత యొక్క తీర్పయే.

ఇరవై ఆరవ నుంచి ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయాలు పస్కా నుండి శిలువీకరణ అనంతర సువార్తా నియోగం వరకు గల చరిత్రను వివరిస్తాయి.

26వ అధ్యాయములోని వివిధ మార్గసూచికల సారాంశము: మూడవ నుండి ఐదవ వచనములలో యేసును హతముచేయుటకై కుట్ర; ఆపై ఆరవ నుండి పదమూడవ వచనములలో బేతనియలో యేసు అభిషేకింపబడును; పదనాలుగవ నుండి పదహారవ వచనములలో యూదా ముప్పది వెండి ముక్కల కొరకు క్రిస్తును ద్రోహించును; తదనంతరం పదిహేడవ నుండి ఇరవై ఐదవ వచనములలో ఆయన శిష్యులతో కూడ పస్కా సమయం వచ్చును; ఇరవై ఆరవ నుండి ఇరవై తొమ్మిదవ వచనములలో యేసు ప్రభుభోజనమును స్థాపించును; ముప్పదవ వచనములో యేసు పేతురి నిరాకరణను ముందుగా తెలుపును; ముప్పది ఆరవ నుండి నలభై ఆరవ వచనములలో యేసు గెత్సేమనేలో ఉండును; నలభై ఏడవ నుండి యాభై ఆరవ వచనములలో యేసు పట్టుబడును; తరువాత యాభై ఏడవ నుండి అరవై ఎనిమిదవ వచనములలో యేసు కయఫా మరియు సన్హెడ్రిన్ సన్నిధిలో ఉండును; అరవై తొమ్మిదవ వచనము మొదలుకొని పేతురు క్రిస్తును నిరాకరించుట వివరింపబడును. ఈ అధ్యాయములో అంత్యదినములలో పునరావృతమగవలసిన పది నిర్దిష్ట మార్గసూచికలు కలవు.

ఇరవై ఏడవ అధ్యాయమునందు కూడా పది ప్రత్యేక మార్గసూచకాలు ఉన్నాయి. యేసు పీలాతుకు అప్పగించబడుట, ఆపై యూదా తనను తానే ఉరితీయుకొనుట, తరువాత యేసు పీలాతు సన్నిధికి నడిపించబడుట, ఆపై బరబ్బా ఎన్నుకోబడుట, యేసు శిలువ వేయుటకై పీలాతుచేత అప్పగింపబడుట, తరువాత యేసును పరిహసించుట, అనంతరం శిలువ వేయుట, తరువాత యేసు మరణము, ఆపై యేసును సమాధి చేయుట, చివరగా సమాధి వద్ద కాపలాదారు సాక్ష్యమిచ్చుట.

ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో మాత్రం మూడు మార్గసూచికలే ఉన్నాయి: మొదటిది పునరుత్థానము; తరువాత సన్హెడ్రిన్ యొక్క అబద్ధము; ఆపై మహా నియోగము. సిలువయొక్క ఇరవై మూడు ప్రత్యేక మార్గసూచికలతో కూడిన మూడు అధ్యాయాలు ఉన్నాయి; అవి లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందరి చరిత్రలో పునరావృతమగును.

బేతనియాలో జరిగిన అభిషేకము నుంచి మహా ఆజ్ఞ వరకు క్రీస్తు అనుభవించిన పరిణామములు, ఆయన భౌమ సేవకు ముగింపును మరియు సర్వ జనములకు సువార్త ఆరంభమును సూచించినట్లే, అదే మార్గచిహ్నాలు దేవుని అవశేషుల అనుభవములో, వారు కృపాకాలము ముగింపును మరియు తమ తుది విజయాన్ని సమీపించుచుండగా, పునరావృతమగును.

ఇరవై ఆరు నుండి ఇరవై ఎనిమిది వరకు అధ్యాయాలు, ఇరవై మూడు ప్రత్యేక మార్గసూచకాలపై సంరచితమైన పస్కా చరిత్రకు ప్రతినిధ్యం వహిస్తాయి; ఆ మార్గసూచకాలు ఆదివారం చట్టానికి దారితీసే చరిత్రలోను, దాని అనంతర చరిత్రలోను పునరావృతమవుతాయి.

1844 అక్టోబర్ 22న రెండు వేల మూడు వందల దినముల అంతము ఆదివారపు చట్టమునందు పునరావృతమగును. మత్తయి సువార్త యొక్క చివరి మూడు అధ్యాయములలో ఉన్న ఇరవై మూడు మార్గసూచకాలు, దైవత్వమును మానవత్వముతో ఏకీకరించుటకు ఉపయోగింపబడిన అమూల్య రక్తమును గుర్తించుచున్నవి.

మత్తయి సువార్త యొక్క ఇరవై మూడవ అధ్యాయం నకిలీ యాజకత్వంపై ఖండనను ఉద్ఘాటిస్తుంది. ఇరవై ఆరు నుండి ఇరవై ఎనిమిది అధ్యాయాలు, ఇరవై మూడవ అధ్యాయానికి ఓమెగాగా నిలుస్తాయి. నకిలీ లేవీయులైన వృద్ధుల తిరుగుబాటు నాలుగు తరాలపాటు క్రమంగా ఉద్ధృతమై, చివరి మూడు అధ్యాయాలలో మార్గసూచకాలను స్థాపించింది.

ఇరవై నాలుగో అధ్యాయం, ఉన్నవాటిని, గతించినవాటిని, రాబోయేవాటిని వివరించుటకై ఆయనే యెరూషలేము వినాశనాన్ని వినియోగించుచున్నందున, వరుస మీద వరుస విధానమును క్రీస్తుయొక్క విధానముగా గుర్తిస్తుంది.

క్రీ.శ. 70లో యెరూషలేము పతనం, నెబుకద్నెజరు యెరూషలేమును మొదటిసారి నాశనం చేసిన సంవత్సరంలోని అదే దినాన జరిగింది. నెబుకద్నెజరు చేత యెరూషలేము వినాశనం గత చరిత్ర కాగా, క్రీస్తు చరిత్రలో తితుస్ యెరూషలేమును స్వాధీనపరచుకున్నప్పుడు జరిగినది లోకాంతానికి ప్రతిరూపమైంది. మత్తయి 24వ అధ్యాయం ‘రేఖపై రేఖ’ విధానశాస్త్రాన్ని ప్రాముఖ్యం ఇస్తూ, అందువల్ల ‘విధానశాస్త్రం’ను ప్రవచన సాక్ష్యంలో ఒక అంశంగా గుర్తిస్తోంది.

24వ అధ్యాయములోనే క్రీస్తు, దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన “నాశనకర హేయకార్యం”ను అవగతం చేసికొనవలసిన అవసరాన్ని గుర్తించుచున్నాడు; అదే విలియం మిల్లర్ యొక్క మూలభూత అవగాహనయై, దానియేలు గ్రంథంలోని దర్శనాన్ని స్థాపించే చిహ్నము. అదేవిధంగా, వారు దానియేలు గ్రంథములోని “నిత్యము” విషయమై మిల్లరైట్ అవగాహనను నిరాకరించినందున, అడ్వెంటిజం యొక్క తిరుగుబాటును కూడా ఇది ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది; ఈ విధంగా వారు 2 థెస్సలొనీకయులకు రెండవ అధ్యాయములోని బలమైన మోసములో పాలుపంచుకున్నారు. ఆ అధ్యాయం నేరుగా లూకా 21తో అనుసంధానమైయున్నది; అందువలన అది ఆగస్టు 11, 1840 నుండీ అక్టోబరు 22, 1844 వరకును గుర్తించుచున్నది, ఇది 9/11 నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకును ప్రతిరూపింపజేయుచున్నది. అదేవిధంగా అది లూకా 21:24లోని “అన్యజనుల కాలములు”తోను సంబంధించుచు, మోషే యొక్క “ఏడు సమయములు”ను విప్పుటకు ప్రాథమిక తాళంకీగాను, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని ఆలయమును కొలవుటతోను సుసంబద్ధముగా నిలుచున్నది.

ఇరవై మూడు అధ్యాయము నుండి ఆరంభమై, తరువాత 24, 25 అనుసరించి, ఆపై 26 నుండి 27 వరకు ఉన్న అధ్యాయములతో సమాప్తమగు క్రమంలో, మూడు అధ్యాయములు ఇరవై మూడు మార్గసూచికలను కలిగియున్నవి; అవి ఇరవై మూడు అధ్యాయమున ఆల్ఫాకు ఓమెగాలై నిలుస్తాయి. ఇరవై ఆరు, ఇరవై ఏడు, ఇరవై ఎనిమిది అధ్యాయములను కలిపితే "81" అవుతుంది; ఇది యాజకత్వం యొక్క చిహ్నం. మూడు సాక్షుల ఆధారంగా (ఆదికాండము, మత్తయి, ప్రకటన గ్రంథము) 11 నుండి 22 అధ్యాయములు ఒకే రేఖగా నిలుస్తాయి. 23 నుండి 28 అధ్యాయములు 23తో ఆరంభమై 23తోనే ముగియు ఒక సత్యరేఖ.

మత్తయి సువార్తలోని మూడు ప్రవచన రేఖలలో మొదటిది, ఒకటి నుండి పది వరకు అధ్యాయములలో ఉంచబడినది. మొదట పది అధ్యాయములు, తరువాత పన్నెండు అధ్యాయములు, ఆపై ఆరు అధ్యాయములు. దివ్యప్రేరణ బైబిలు గ్రంథములన్నియు ప్రకటన గ్రంథములో చేరి తమ ముగింపునకు వచ్చునని మాకు తెలియజేస్తుంది; కాబట్టి బైబిలు గ్రంథములన్నియు మత్తయి సువార్తయందు కూడ చేరి తమ ముగింపునకు వస్తాయి. యూదా గోత్రపు సింహముని ముఖముగా దర్శింపబడే మత్తయి సువార్త పన్నెండు ప్రత్యేకమైన మెస్సీయ ప్రవచనాలను గుర్తించుచున్నది; ఆ పన్నెండు గ్రంథభాగాలు మిల్లరైట్ల చరిత్రకు మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమంది వారి చరిత్రకు మార్గసూచికలను నిర్దేశించును. ప్రకటన గ్రంథము యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటనతో ఆరంభమగునట్లే, మత్తయి సువార్త మొదటి అధ్యాయం మోషే యొక్క జీవితం మరియు సాక్ష్యముతోను, ప్రతిక్రీస్తు చరిత్రతోను అనుసంధానింపబడిన యేసు క్రీస్తు విషయమైన ఒక ప్రకటనను సమర్పించుచున్నది; అదేవేళ ప్రవక్త, యాజకుడు, రాజు చేత ప్రతినిధీకరింపబడిన విజయశాలి సంఘముని మూడు అంశములను గుర్తించుచున్నది.

మత్తయి, దేవుడు ఎన్నుకొన్న ప్రజలతో చేసిన నిబంధన యొక్క సందర్భంలో, యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటనతో ప్రారంభిస్తాడు. అబ్రాహాము నుండి దావీదు వరకు పద్నాలుగు తరాలు, దావీదు నుండి బాబిలోనులోని చెరవరకు పద్నాలుగు తరాలు, బాబిలోనులోని చెర నుండి క్రీస్తువరకు మరియొక పద్నాలుగు తరాలు. మత్తయిలోని క్రీస్తు వంశావళి మోషేతో సమాంతరముగా ఉంది; యెందుకనగా మోషే ఆల్ఫా, క్రీస్తు ఓమెగా. మోషే యొక్క నూట ఇరవై సంవత్సరాల జీవితం, నోహా చరిత్రలోని నూట ఇరవై సంవత్సరాల పరీక్షాకాలంతో సమాంతరముగా నిలుస్తుంది. అందువలన నోహా నిబంధన ఎన్నుకొనబడిన ప్రజల నిబంధనతో అనుసంధానింపబడింది. మోషే యొక్క నూట ఇరవై సంవత్సరాలు నలభై సంవత్సరాల చొప్పున మూడు కాలాలను సూచించును; మొదటి నలభై సంవత్సరాల ముగింపున మోషే ఐగుప్తీయుని సంహరించెను, మరియు రెండవ నలభై సంవత్సరాల ముగింపున మొదటిపుట్టినవారు, ఫరో మరియు అతని సైన్యము సంహరింపబడ్డారు. రెండవ నలభై సంవత్సరాల కాలము కాదేశులో జరిగిన తిరుగుబాటుతో ముగిసెను, మరియు మూడవ నలభై సంవత్సరాల కాలము కాదేశులో జరిగిన రెండవ తిరుగుబాటుతో ముగిసెను. ఆల్ఫా యొక్క మూడు ప్రవచనిక రేఖలన్నియు కాదేశు వద్దనే సమాప్తమగును, మరియు మత్తయి వంశావళిలోని మూడు ప్రవచనిక రేఖలు దావీదు వద్ద, బాబిలోనులోని చెర వద్ద మరియు నిబంధన దూతుని వద్ద సమాప్తమగును.

మోషే యొక్క ఆల్ఫా క్రీస్తు యొక్క ఓమేగాతో సమన్వయమగునప్పుడు, కాదేశ్‌కు ఆరు సాక్షులు ఉంటాయి; అదియే 1863 మరియు ఆదివారం చట్టము. మత్తయి వంశావళి రాజు దావీదును కాదేశ్‌లో ఉంచుతుంది; అక్కడే, క్రీస్తు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితో నిబంధనను స్థిరపరచుచుండగా, అపస్థాత అడ్వెంటిజం బాబిలోనుకు తీసికొనిపోవబడుతుంది. దావీదును ఆదివారం చట్టము వద్ద ఉంచుటవలన, దావీదు విషయమై రెండవ సాక్షి స్థాపింపబడును; ముప్పై ఏళ్ల వయస్సులో సేవను ఆరంభించిన ముగ్గురు మానవ ప్రతినిధులలో దావీదు ఒకడై యున్నాడు. క్రీస్తు, దావీదు, యోసేపు, యెహెజ్కేలు అందరును ముప్పై ఏళ్ల వయస్సులో తమ కార్యమును ఆరంభించారు. కలసి, సేవను ముప్పై ఏళ్ల వయస్సులో ఆరంభించిన ఆ నలుగురు, సంఘము పోరాటస్థితి నుండి విజయస్థితికి పరివర్తనమగునప్పుడు, దైవత్వము మరియు మానవత్వముల సంగమమును ప్రతినిధించుచున్నారు. ఆ సంఘము ఒక ప్రవక్త, ఒక యాజకుడు మరియు ఒక రాజుతో కూడి యున్నది. ఆ పరివర్తనకు గుర్తు ఆదివారం చట్టము వద్ద వేయబడును; అదే కాదేశ్ కూడాను; కాబట్టి మత్తయి వంశావళిలోనున్న దావీదు, ముప్పై ఏళ్ల వయస్సులోనున్న దావీదుతో సమన్వయమగును.

సిద్ధీకరణకు ముప్పై సంవత్సరాల కాలం, అబ్రాహాముని నిబంధనకు చెందిన నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాలతోను, యాజకుని వయస్సుతోను, దానియేలు 12:11లో పేర్కొనబడిన వెయ్యి రెండువందల తొంభై సంవత్సరాలతోను సరితూగుతుంది. తదుపరి వ్యాసంలో మత్తయి గ్రంథములోని ఆ పన్నెండు మెస్సీయ సంబంధిత ప్రవచనాలలో ప్రతి ఒక్కదానిని పరిశీలించెదము. ముందుగా మత్తయి గ్రంథములో మూడు ప్రవచనా రేఖలను గుర్తిస్తున్నాము: అధ్యాయాలు ఒకటి నుంచి పది వరకు, తరువాత పదకొండు నుంచి ఇరవై రెండు వరకు, అనంతరం ఇరవై మూడు నుంచి ఇరవై ఎనిమిది వరకు.