యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సెవెంత్-డే అడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య నలభై ఒకటి

లేవీయకాండము ఇరవైమూడు అధ్యాయం వసంతోత్సవములను మరియు శరదోత్సవములను ఉపస్థాపిస్తుంది; సమగ్ర నిర్మాణంలోనూ, ముఖ్యంగా ఆది–అంత్య నిర్మాణాల పరిపూర్ణ సమన్వయంలోనూ, ఆ ఉత్సవముల ప్రతినిధిత్వం దివ్యంగా అత్యంత లోతైనది. వసంతోత్సవములు మరియు శరదోత్సవములు పరస్పరం సరిగ్గా సమన్వయమయ్యాయి. ఈ అధ్యాయం పునఃపునః ‘అద్భుత సంఖ్యకర్త’ అయిన పల్మోనికి సాక్ష్యమిస్తుంది. ఈ అధ్యాయం నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన అంత్యదినాల సందేశముతో దృఢంగా మరియు అద్భుతరీతిగా అనుసంధానమై యున్నది.

సంఖ్య “23” ప్రాయశ్చిత్తమును సూచిస్తుంది; అది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క కలయిక. లేవీయకాండము అనే పేరు ఒక వంద నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన యాజకత్వాన్ని సూచిస్తుంది; ఏలయనగా సమస్త ప్రవక్తలు అంత్యదినములను గురించి మాటలాడిరి, మరియు అంత్యదినముల యాజకులే పేతురు పరిశుద్ధ యాజకత్వమని గుర్తించిన వారే. పేతురు పేర్కొన్న పరిశుద్ధ యాజకత్వము అనగా అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశాన్ని ఉత్పత్తి చేసే జ్ఞానపు పెరుగుదలను గ్రహించిన జ్ఞానులే. మూఢులు, లేదా దానియేలు గుర్తించిన ప్రకారము దుష్టులు, జ్ఞానపు పెరుగుదలను నిరాకరించుదురు; ఈ కారణముచేత వారిని యాజకులుగా తిరస్కరించబడినవారని హోషేయా మనకు తెలియజేస్తున్నాడు.

యెషయా వారిని "మహిమ కిరీటం" అని కూడ పిలిచిన ఎఫ్రాయిము యొక్క మద్యాసక్తుల మహిమ "లజ్జ"గా పరివర్తితమైంది. హోషేయా అంత్యదినములలో జ్ఞానవృద్ధిని తిరస్కరించువారు లవోదిక్యా సప్తమదిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘమేనని స్పష్టంగా పేర్కొనుచున్నాడు, ఏలయనగా అతడు "నా ప్రజలు" అని లిఖించెను. ఆయన ప్రజలు యాజకులుగా తిరస్కరింపబడుదురు; అది చివరిదైన నాలుగవ తరములో జరుగును, యెందుకనగా ఆయన వారి పిల్లలను మరచెదననియున్నాడు, మరియు పిల్లలు అంతిమ తరమును సూచించుదురు.

‘లేవీయకాండము 23’ అనే శీర్షికకు, ‘నూట నలభై నాలుగు వేలమంది యాజకత్వమునకు సంబంధించిన ప్రాయశ్చిత్తము’ అనే అర్థము కలదు. గ్రంథపేరును అధ్యాయసంఖ్యతో అనుసంధానించుట మాత్రముచేత ఈ సత్యము నిగమించవచ్చును. ‘లేవీయకాండము ఇరవైమూడు’ ప్రస్తావించుచున్న ప్రాయశ్చిత్తము అనగా ‘at-one-ment’; అది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క ఏకీకరణమును గుర్తించుచున్నది. ఆ ఏకీకరణము దేవుని వాక్యములో అనేక చిహ్నములచేత ప్రతీకీకరింపబడియున్నది; వాటిలో ఒకటి, మానవ ఆలయము దివ్య ఆలయముతో ఏకీకృతమగవలెననేది.

మానవ మందిరమునకు "23" పురుష క్రోమోసోములు, "23" స్త్రీ క్రోమోసోములతో కూడిన చట్రము ఉన్నది. పేతురు, ఒక లక్ష నలుబది నాలుగు వేలమందియైన వారి యాజకత్వమును "ఆత్మిక మందిరము" అని అభివర్ణించుచున్నాడు. పురుషుడు స్త్రీయుతో ఏకమగు విధముగా ఆ క్రోమోసోములు ఏకమగుదురు; దేవుడు ఏకం చేసిన దానిని మనుష్యుడు విడదీయకూడదు. వివాహము at-one-ment యొక్క మరియొక ప్రతీక. లేవీయకాండము "23" అనగా పరలోక మహాయాజకుని మందిరము, ఒక లక్ష నలుబది నాలుగు వేలమంది యాజకుల మందిరముతో సమ్మిళితమగుట.

లేవీయకాండము ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలో వసంతకాల పండుగలు ఆ అధ్యాయపు ప్రథమ ఇరవై రెండువచనములలో ప్రతినిధీకరించబడినవి; శరదృతు పండుగలు ఆ అధ్యాయపు అంతిమ ఇరవై రెండువచనములలో ప్రతినిధీకరించబడినవి. చివరి వచనం నలభై నాలుగవది; అది 1844కు ఒక చిహ్నము; లేవీయకాండము ఇరవై మూడవ అధ్యాయములో పేర్కొన్న దాని నెరవేర్పులో, ఏడవ నెల పదవ దినమున ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినము ఆరంభమైంది. ఇరవై మూడవ అధ్యాయం ఇరవై రెండువచనముల చొప్పున రెండు విభాగములుగా విభజింపబడింది; ఈ రెండు ఇరవై రెండువచనాల విభాగములు పండుగలగుటవలన తార్కికముగా అనుసంధానించబడినవే గాని, క్రీస్తు ప్రాకారములోను పరిశుద్ధ స్థలములోను జరిగిన ఆయన సేవ—దానికి వసంతకాలము ప్రతీక—మరియు ఆయన అతిపరిశుద్ధ స్థలములో జరిగిన సేవ—దానికి శరదృతువు ప్రతీక—చేత తార్కికముగా వేరు చేయబడినవిగా కూడ నిలిచాయి.

వసంత ఋతువు మరియు శరదృతు పర్వాలు రెండూ ఇరవై రెండువచనాలచే ప్రతినిధీకరించబడ్డాయి; ఆ వచనాలు, “22” అక్షరములను కలిగియున్న హెబ్రీ వర్ణమాల సాక్ష్యముతో, సరితూగుచున్నవి. “22” అనేది “220” యొక్క దశమాంశము; “220” అనేది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సమ్మేళనమునకు చిహ్నము. “220” యూదా చెల్లాచెదరింపబడుటకు సంబంధించిన 2,520 సంవత్సరాల ప్రారంభాన్నియు, ప్రాయశ్చిత్త దినమువరకు గల 2,300 సంవత్సరాల ప్రారంభాన్నియు సూచిస్తుంది. 2,520 యొక్క ప్రారంభ బిందువు క్రీ.పూ. 677; 2,300 యొక్క ప్రారంభ బిందువు క్రీ.పూ. 457—కావున దేవుని సైన్యము తొక్కివేయబడుట విషయమైన ప్రవచనమును, దేవుని పరిశుద్ధస్థలము తొక్కివేయబడుట విషయమైన ప్రవచనమును అనుసంధానించే కలుపు కడియముగా రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరములు గుర్తింపబడియున్నవి. ఆ రెండు ప్రవచనములు 1844 అక్టోబరు 22న ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినము ఆగమనమునందు ముగిశాయి.

ఆ తేదీన, మానవ మందిరాన్ని దివ్య మందిరంతో ఏకీకరించుటలో క్రీస్తు కార్యం ఆరంభమైంది; ఆ సమయమునే హబక్కూకు 2:20 మరియు యోహాను 2:20 రెండూ నెరవేరినవి. హబక్కూకు, ఆ సమయంలో దేవుడు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలంలో ఉన్నాడని సూచించాడు; యోహాను, ఆ అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలంలో విశ్వాసముచేత ప్రవేశించబోవుచున్న మిల్లరైట్ మందిరం, 1798 నుండి 1844 వరకు మిల్లరైట్ మానవ మందిర నిర్మాణాన్ని సూచించిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలాన్ని పూర్తిచేసిందని లిఖించాడు. "23" మరియు "23"లతో కూడిన "46" సంవత్సరాల చరిత్ర, కಿಂಗ್ జేమ్స్ బైబిల్ ప్రచురణకు "220" సంవత్సరాల తరువాత 1831లో ఆ చరిత్ర సందేశాన్ని తొలి సారిగా ప్రకటించడం ప్రారంభించిన విలియం మిల్లర్ యొక్క కార్యముచేత ప్రతినిధీకరించబడింది. 1611లో ప్రచురితమైన దివ్య వాక్యం, "220" సంవత్సరాల తరువాత 1831లో మానవ దూతతో ఏకీకరించబడింది. వసంత పండుగలు మరియు శరదృతు పండుగలు రెండూ "22" వచనాలచేత ప్రతినిధీకరించబడినవి.

అదే అంశమును గూర్చిన రెండు ప్రవచన రేఖలలో ఇరవై రెండేసి వచనములు ఉండుట వలన, ప్రవచనార్థకంగా, మొదటి ఇరవై రెండు వచనములను తరువాతి ఇరవై రెండు వచనములపై అధిరోపించి సరిపోల్చి అమర్చవలెనని అనివార్యమని ఇది సూచించుచున్నది. ఈ విధంగా ఆ రెండు రేఖలను సమాంతరంగా అమర్చినప్పుడు, వసంతకాల ఉత్సవములలో సూచింపబడిన ప్రాంగణము మరియు పరిశుద్ధ స్థలములోని కార్యమును, అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములో క్రీస్తు నిర్వహించు కార్యముతో మీరు సంగమింపజేస్తున్నారు. ఈ ప్రవచన స్థాయిలో అది రెండు ఆలయముల ఏకీకరణమును సూచించుచున్నది; ఇది క్రీస్తు యొక్క ఒకటిగాచేయు కార్యమును దర్శింపజేయుచున్నది.

పద్యాలు ఒకటి నుండి ఇరవై రెండువరకు ఉన్నవాటిని ఇరవై మూడు నుండి నలభై నాలుగు వరకూ ఉన్న పద్యాలతో సమాంతరపరచినపుడు, ఒక ప్రవచనాత్మక రేఖ స్థాపించబడుతుంది; దానికి హెబ్రూ వర్ణమాలలోని ఇరవై రెండు అక్షరాలు సాక్ష్యంగా నిలుస్తాయి, అలాగే ‘22’ అనే సంఖ్య సూచించే ప్రతీకత్వం ద్వారా, ఇంకా పరిశుద్ధ చరిత్రలో వాటి నెరవేర్పుతో సహితంగా ఆ పండుగలు ప్రతిబింబించే ప్రతీకత్వం ద్వారా కూడా సాక్ష్యం లభిస్తుంది.

వసంతకాల ఉత్సవముల ఆరంభము మొదటగా ఏడవ దిన శబ్బతును గుర్తించుచున్నది; శరదృతు ఉత్సవముల ముగింపు ఏడవ సంవత్సర శబ్బతును గుర్తించుచున్నది. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యైన క్రీస్తు, నూట నలభై నాలుగు వేల వారి యాజకత్వ క్రమంలో, ‘22’ అనే రెండు సాక్షుల ఆరంభమునను అంతమునను శబ్బతును స్థాపించెను.

1844లోని ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున ఆరంభమందు సప్తమ దిన శబ్బత్ విశేష వెలుగై యుండెను, మరియు సప్తమ సంవత్సరపు శబ్బత్ యొక్క వెలుగు అంత్యమందలి వెలుగై యున్నది. లేవీయకాండము ‘23’లో సప్తమ దిన శబ్బత్ మొదటి పరిశుద్ధ సమాహారముగా కూడ యుండెను; అలాగే ఆ అధ్యాయములో చివరి పరిశుద్ధ సమాహారము సప్తమ సంవత్సరపు శబ్బత్ యే. శబ్బత్ అధ్యాయం ‘23’లో యాజకత్వ శ్రేణియొక్క ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా. మొదటిదైన, సప్తమ దిన శబ్బత్, ఆ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది వారి యాజకత్వమునకు ఆల్ఫా; మరియు చివరిదైన, సప్తమ సంవత్సరపు శబ్బత్, ఆ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది వారి యాజకత్వమునకు ఓమెగా.

ఇక్కడ, 'ఈ భూమి చరిత్ర యొక్క ముగింపుకు సమీపములో', ప్రతిరూపాత్మక ప్రాయశ్చిత్త దినముయొక్క అంత్యంలో, 'అవతార సిద్ధాంతము' 'మృదువైన' కాంతిచే ఆవరించబడియున్నది; ప్రతిరూపాత్మక ప్రాయశ్చిత్త దినమున ఆరంభమందు ఏడవ దిన విశ్రాంతి దినముయొక్క సిద్ధాంతము ఎట్లుండెనో అట్లే.

లేవీయకాండము "23" అధ్యాయమును ఆరంభించేది "ఆధారము" అయిన ఏడవ దిన సబ్బతు; మరియు వసంత, శరదృతు ఉత్సవములచే ప్రతినిధీకరింపబడిన యాజకుల సాక్ష్యమును ముగించేది ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు. ఆధారముపై నిర్మితమగు ఆలయమును ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు ప్రతినిధీకరించును. ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు అంత్యమందు 2,520 ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడును; అదేవిధంగా ఏడవ దిన సబ్బతు 2,300 ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడును. ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు "అవతార సిద్ధాంతము"ను ప్రతినిధీకరించును. ఏడవ దిన సబ్బతు సృష్టికర్తయొక్క చిహ్నము, మరియు ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు దైవత్వము-మనుష్యత్వముల ఐక్యానికి చిహ్నము.

లేవీయకాండము ఇరవైమూడవ అధ్యాయంలోని వసంతకాల పండుగలను శరదృతు పండుగలతో సరిపోల్చి అమర్చినప్పుడు, పస్కా పండుగను అనుసరించి మరుసటి దినమే ఏడు దినముల పులియని రొట్టెల పండుగ వస్తుంది; మరియు పులియని రొట్టెల ఏడు దినముల పండుగ ప్రారంభమైన మరుసటి దినమున తొలికొతల పండుగ వస్తుంది. మూడు దినములలో మూడు మార్గసూచికలు.

పులియని రొట్టెల పండుగను ఏర్పరచే ఏడు దినముల కాలం పరిశుద్ధ సభతో ప్రారంభమై అదే విధమైన పరిశుద్ధ సభతో ముగుస్తుంది. పులియని రొట్టెల పండుగ ఆరంభమైన దినానికి మరుసటి దినమే ప్రథమ ఫలముల పండుగ జరుగుతుంది; దీనిలో వసంత ఋతువులోని యవపు ప్రథమ ఫల అర్పణ పొందుపరచబడి ఉంటుంది. పెంటెకోస్తు, వారాల పండుగ అని కూడా పిలువబడేది, ప్రథమ ఫలముల పండుగకు యాభై రోజులకు జరుగుతుంది; ప్రథమ ఫలముల పండుగతో ఏడు వారాల కాలం ప్రారంభమై నలభై తొమ్మిదవ దినంతో ముగుస్తుంది, దాని తరువాత యాభై అనే అర్థముగల పెంటెకోస్తు జరుగుతుంది.

పదినాలుగవ దినమున సాయంకాలమున పస్కా ప్రారంభమవుతుంది. పస్కా పరిశుద్ధ సమాగమము కాదు.

తరువాత పదిహేనవ దినమున పులియని రొట్టెల ఏడు దినముల పండుగ ఆరంభమగును. ఆ ఏడు దినముల పండుగలో మొదటి దినమును మరియు చివరి దినమును పరిశుద్ధ సమాగమములై యుండును.

తదుపరి దినము, పదహారవ దినము, అనగా ప్రథమఫలముల దినము, ప్రాప్తమగును. తర్వాత పెంటెకోస్తు పండుగచే గుర్తింపబడిన ఏడు వారములు ప్రారంభమగును, మరియు వసంతఋతు, శరదృతుకాల పండుగలలో సూచింపబడిన ఏడు పవిత్ర సమాగమములలో పెంటెకోస్తు ఒకటి. ప్రథమఫలముల దినము పవిత్ర సమాగమము కాదు.

తదుపరి, ఏడవ నెల మొదటి దినమున, కాహళోత్సవము పరిశుద్ధ సమాగమము.

ఏడవ నెలలో పదవ దినమున ఉన్న ప్రాయశ్చిత్త దినము ఒక పరిశుద్ధ సమావేశము, కాని పండుగ కాదు.

గుడారముల పండుగలో తొలి దినము పరిశుద్ధ సమాగమము. ఏడు దినముల పండుగ అనంతరం గుడారముల ఎనిమిదవ దినము ఉంటుంది; అయినప్పటికీ, ఆ ఎనిమిదవ దినము పండుగలు సూచించే కాలావధుల పరిధికి వెలుపలిదిగా పరిగణించబడుతుంది. ఆ ఎనిమిదవ దినమూ పరిశుద్ధ సమాగమము.

పండుగలకు ఆరంభాన్ని ప్రదానం చేసే ఏడవ దినపు శబ్బతును కూడా చేర్చినపుడు, ఇది ఏడు పరిశుద్ధ సమావేశములకు సమానమవుతుంది. ఏడు పరిశుద్ధ సమావేశములు మరియు ఏడు పండుగలు ఉన్నాయి; అయితే పండుగల అమరిక పరిశుద్ధ సమావేశముల అమరికతో భిన్నంగా ఉంటుంది. మొదటి మరియు చివరి మార్గచిహ్నాలు శబ్బతులే; మొదటిది దినసంబంధమైనది, తరువాతది సంవత్సరసంబంధమైనది. ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా శబ్బతుల మధ్య నిర్దేశించబడిన పండుగలలో ఏడు పండుగలు మరియు ఐదు పరిశుద్ధ సమావేశములు ఉన్నాయి. ఆల్ఫా అయిన ఏడవ దినపు శబ్బతును మరియు ఓమేగా అయిన ఏడవ సంవత్సరపు శబ్బతును కూడా చేర్చినయెడల, ఏడు పరిశుద్ధ సమావేశములు మరియు ఏడు పండుగలు మీవద్ద ఉంటాయి. గుడారాల పండుగలోని ఎనిమిదవ దినము పండుగలలో భాగముకాదని గ్రహించబడుతుంది; తద్వారా ‘ఏడింటిలో ఎనిమిదవది’ అనే గూఢసమస్య ఉద్భవిస్తుంది. ఇక్కడ నేను సూచిస్తున్న అంశమేమనగా, యేసు పాల్మోనిగాను, ‘23’ అధ్యాయములోని సంఖ్యల వైవిధ్యములను పరమ ఆశ్చర్యకరమైన రీతిలో వ్యవస్థపరచినాడు.

వసంత ఋతువులోని ఉత్సవములలో పులియని రొట్టెల ఏడు దినాల ఉత్సవకాలము ఉండి, ఆ కాలములో ఆరంభమున ఆల్ఫా పరిశుద్ధ సమాగమము, అంత్యమున ఒమేగా పరిశుద్ధ సమాగమము ఉంటాయి. వసంత ఉత్సవములలో మూడవ పరిశుద్ధ సమాగమము పెంటెకొస్తు. ఏడు వారముల వ్యవధి అనంతరం, యాభైవ దినమున జరిగే ఉత్సవముతో సమాప్తమగు ఆ కాలానికి తరువాత పెంటెకొస్తు సంప్రాప్తమగును. వసంత ఉత్సవములు నాలుగు ఉత్సవదినములు మరియు మూడు కాలములచేత గుర్తింపబడును. పస్కా, పులియని రొట్టెలు, ప్రథమ ఫలములు, పెంటెకొస్తు ఈ నాలుగు ఉత్సవదినములు; మూడు కాలములు ఇవి—పులియని రొట్టెల ఏడు దినములు; పెంటెకొస్తు యాభైవ దినమునకు ముందున్నదై దానిని కూడ చేర్చిన నలభై తొమ్మిది దినములు; మరియు మూడు దశలతో కూడిన ఒక కాలముగా నిలిచిన ప్రథమ మూడు దినములు.

పస్కా కాలంలోని ప్రథమ ఫలముల అర్పణ, పెంటెకోస్తు దినంలోని ప్రథమ ఫలముల అర్పణతో సరితూగుతుంది; అదే విధంగా, పస్కా త్రిదినకాలంలో యవపు ప్రథమ ఫలముల అర్పణలు నిర్వహింపబడగా, నలభై తొమ్మిది-యాభై దినముల పెంటెకోస్తు కాలం ముగింపున పెంటెకోస్తు దినమున గోధుమల ప్రథమ ఫలముల అర్పణ నిర్వహింపబడుతుంది.

శరదృతుకాలపు పండుగలు, తీర్పుకు దారితీసే దశదినకాలాన్ని ఆరంభించే ఒక నిర్దిష్ట పండుగదినముతో ప్రారంభమగును. తీర్పు తరువాత ఐదు దినములకు ఏడు దినముల పండుగ ఉండును; ఆ ఏడు దినములలో మొదటి దినమును, చివరి దినమును పరిశుద్ధ సభలుగా నియమింపబడినవి. పదిహేనవ దినమునుండి ఇరవై రెండవ దినము వరకును గుడారముల పండుగ జరుపబడును, తదనంతరం ఇరవై మూడవ దినమున భూమి యొక్క శబ్బతు గుర్తింపబడును.

శరదృతువులోని పర్వాలను వసంత ఋతువులోని పర్వాలపై అమర్చితే, ఇరువై రెండువచనాలచే ప్రతినిధిత్వం పొందిన రెండు రేఖలు ఉద్భవిస్తాయి; అందువలన అవి హిబ్రూ వర్ణమాలలోని ఇరువై రెండు అక్షరాలచేత సూచింపబడుతాయి. ఇది చేసినపుడు, మొదటి మార్గసూచిక ఏడవ దిన శబ్బతు యొక్క పరిశుద్ధ సమాగమము; చివరి మార్గసూచిక ఏడవ సంవత్సర శబ్బతు యొక్క పరిశుద్ధ సమాగమము.

పెంటెకోస్తు మొదటి వర్షము అయి యుండెను; గుడారముల పండుగ అయితే వెనుకటి వర్షము. పెంటెకోస్తునాడు పవిత్రాత్మయొక్క కుమ్మరింపు ఒక దినముచేత సూచించబడెను; గుడారముల పండుగచేత సూచింపబడిన కుమ్మరింపు అయితే ఒక కాలవ్యవధి—అది సమాప్తమై, తరువాత శబతము, అదే ఏడు దినముల తరువాతి అష్టమదినము, వచ్చును. పవిత్రాత్మయొక్క కుమ్మరింపుయొక్క తుద ప్రత్యక్షతకు తరువాత వచ్చే శబతము, భూమి వెయ్యి సంవత్సరాల విశ్రాంతి యొక్క శబతమును సూచించును.

యూబిలీ అనేది ఏడు ఏళ్ల ఏడు చక్రాల తరువాతి యాభైయవ సంవత్సరం; అదే, పెంటెకొస్తు యాభైయవ దినమునకు దారితీసే నలభై తొమ్మిది దినముల వంటిది. శరదృతుకాల పండుగల వరుసను వసంతకాల పండుగలతో అనుసంధానించినపుడు, పెంటెకొస్తువరకు దారితీసే నలభై తొమ్మిది దినములు ఉంటాయి; అది గుడారముల పండుగకు చెందిన ఏడు రోజుల కాలారంభాన్ని సూచిస్తుంది. పెంటెకొస్తు మరియు గుడారముల పండుగలు సమన్వయమై, కలిసి, త్వరలో సంభవించబోయే ఆదివారపు చట్టముతో ఆరంభమయ్యే తరువాతి వానకాలాన్ని గుర్తించును; ఆ కాలము కృపకాలము ముగిసే వరకును, ప్రభువు తిరిగి వచ్చు వరకును కొనసాగి, ఆ తరువాత భూమి విశ్రాంతి పొందును—ఆ విశ్రాంతి ఏడవ సంవత్సరపు శబ్బతుచే ప్రతీకీకరించబడినది, అదే గుడారముల పండుగలోని ఆ ఏడింటిలో ఎనిమిదవది.

ఇరవై రెండు వచనములతో కూడిన రెండు శ్రేణులను ఏకీకరించునప్పుడు, అట్లు చేయుటకు మాకు అనేక కారణములు ఉన్నవి. ఈ రెండు శ్రేణులూ ఇరవై రెండు వచనములవే; ఇరవై రెండు అనేది 220 యొక్క దశమ భాగము, దైవత్వము మరియు మనుష్యత్వముల సమ్మేళనానికి ప్రతీకము.

రెండు పంక్తులూ ఇరవై రెండు అక్షరాల హెబ్రూ వర్ణమాలని సూచిస్తున్నాయి.

ఇరు రేఖలూ పర్వదినాలను సూచిస్తున్నాయి.

ఇరు రేఖలూ సంవత్సరపు రెండు కోతకాలాలను సూచిస్తాయి.

ఆ రెండు రేఖలు ప్రాకారంలోను, పరిశుద్ధస్థలములోను, పరిశుద్ధాతిపరిశుద్ధస్థలములోను క్రీస్తు కార్యమును ప్రతినిధానం చేస్తాయి. లేవీయకాండము యాజకులను సూచిస్తుంది; యేసు అయితే పరలోక మహాయాజకుడు. ఈ కారణాలవలన, లేవీయకాండము ఇరవైమూడవ అధ్యాయంలోని నలభై నాలుగు వచనాలకు వరుసపై వరుస విధానాన్ని ప్రయోగించుట న్యాయసమ్మతము.

పెంటెకోస్తు క్రైస్తవ ధర్మానికి ప్రథమ వర్షమై యుండెను, మరియు కుటీరముల పండుగ క్రైస్తవ ధర్మానికి అంత్య వర్షమై యున్నది. కావున వసంతఋతువులోనున్న “పెంటెకోస్తు దినము”ను శరదృతువులోనున్న “కుటీరముల పండుగ ఏడు దినములతో” సరిపోలుస్తాము. సోదరి వైట్ “సంకటకాలంలో మేమంతా పట్టణాలనుండి గ్రామాలనుండి పారిపోయాము” అని తెలిపినప్పుడు, హింస కారణంగా దేవుని ప్రజలు అరణ్యంలో నివసించుచుండే కాలాన్ని ఆమె సూచించుచున్నారు. కుటీరముల పండుగ కాలములో కుటీరములలో నివసించుట, భూమికి శబ్బత్ యూబిలీ విశ్రాంతికి నేరుగా దారితీసే చరిత్రను ప్రతీకీకరిస్తుంది.

పెంటెకోస్తు దినము కూటీరముల పండుగలోని ఏడు దినముల ఆరంభమును సూచించును. తరువాత, యోబేలు కూటీరముల పండుగ యొక్క ఏడు దినముల తరువాతి ఎనిమిదవ దినముచేత సూచింపబడును. కూటీరముల పండుగకు అయిదు దినములు పూర్వమే ప్రాయశ్చిత్తదినము ఉండెను. కాబట్టి, కూటీరముల పండుగ ఆరంభాన్ని సూచించు పెంటెకోస్తు దినమునకు అయిదు దినములు పూర్వమే, న్యాయవిచారణ గుర్తింపబడును. ప్రాయశ్చిత్తదినపు న్యాయవిచారణకు పది దినములు పూర్వమే కాహళముల పండుగ ఉండును. రేఖలు సంయోజింపబడినప్పుడు, పెంటెకోస్తువలన సూచింపబడిన ఆదివార చట్టమునకు అయిదు దినములు పూర్వమే న్యాయవిచారణ గుర్తింపబడును. అదానికంటె పది దినములు పూర్వమే, కాహళముల పండుగ గుర్తింపబడును.

క్రీస్తు బాప్తిస్మము ఆయన మరణము, సమాధి, మరియు పునరుత్థానమును ప్రతీకరించింది. ఆ మూడు దశలు ఆయన పస్కా సమయములో జరిగిన మరణము, శబ్బతు దినమున జరిగిన ఆయన సమాధి చేయబడుట మరియు విశ్రాంతి, అలాగే ఆదివారం జరిగిన ఆయన పునరుత్థానముచేత ప్రతీకరింపబడ్డవి. ఆయన మరణము, సమాధి, పునరుత్థానముల మూడు దినములు మూడు దశలతో కూడిన ఒక మార్గచిహ్నము. కాబట్టి మేము వసంత మరియు శరదృతు పండుగల రెండు రేఖల సమ్మేళనాన్ని పునరుత్థానమునందు ప్రారంభిస్తాము. మూడవ దినమున పునరుత్థానము, పెంటెకోస్తు అను, అదే ఆదివారపు చట్టము, వైపుకు నడిపించే నలభై తొమ్మిది దినముల కాలాన్ని ఆరంభిస్తుంది. ఆ నలభై తొమ్మిది దినముల కాలానికి ముందుగా పులియని రొట్టెల పండుగ ఉంటుంది; అది ప్రథమఫలముల దినముకన్నా ఒక రోజు ముందుగా ఆరంభమై, ఆ దినమును దాటి అయిదు దినముల వరకు విస్తరిస్తుంది.

మొదటి ఫలముల పునరుత్థానము నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకూ నలభై తొమ్మిది దినములు; ఆదివారపు చట్టము యాభైవ దినమై యుండును. ఆదివారపు చట్టమునకు ఐదు దినములు ముందు తీర్పు ప్రతినిధింపబడును, ఆ తీర్పుకు పది దినములు ముందు కాహళముల హెచ్చరిక చిహ్నితమగును. పునరుత్థానమే మొదటి మార్గచిహ్నము; దాని తరువాత ఐదు దినములకు పులియని రొట్టెల కాలము సమాప్తమగును. పులియని రొట్టెల సమాప్తమునకు ముప్పై దినముల తరువాత కాహళముల హెచ్చరిక జరుగును. తదుపరి పది దినములకు ప్రాయశ్చిత్త దినపు తీర్పు చిహ్నితమగును, మరి అయిదు దినముల తరువాత పెంటెకోస్తు ఆదివారపు చట్టము సంభవించును.

ఇది వసంతమును శరదృతువును సంబంధించిన పండుగలను రేఖపై రేఖ పద్ధతిలో అన్వయించినప్పుడు గుర్తింపబడే ఏడు మార్గచిహ్నాలను సూచిస్తుంది; అవి: పులియని రొట్టెల ఆరంభము, పునరుత్థానం, పులియని రొట్టెల ముగింపు, కాహళముల హెచ్చరిక, తీర్పు, పెంటెకోస్తు మరియు పిమ్మటి వర్షము. ఆ ఏడు మార్గచిహ్నాలు ఆల్ఫా ఏడవదిన విశ్రాంతిదినము మరియు ఓమెగా ఏడవసంవత్సర విశ్రాంతి అనే రెండింటి మధ్య స్థాపించబడ్డాయి. ఆ రెండు విశ్రాంతుల మధ్య సంధిపెట్టబడిన ఆ ఏడు మార్గచిహ్నాలు, మొదట ఐదు దినముల వ్యవధిని, దానికి అనుసరించి ముప్పై దినముల వ్యవధి, పది దినముల వ్యవధి, ఐదు దినముల వ్యవధి మరియు ఏడు దినముల వ్యవధిని వేరు చేసి నిర్దేశిస్తాయి.

మనము క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని సమన్వయపరచినప్పుడు, ఆయన శిష్యులను "ముఖాముఖిగా" బోధించిన నలభై రోజుల కాలాన్ని గమనిస్తాము; అనంతరం ఆయన ఆకాశారోహణము చేసెను. తదుపరి పది రోజులపాటు శిష్యులు మేడిమందిరములో ఉండిరి. ఆ పది రోజులు పెంటెకొస్తు దినమున ముగిసినవి; అది ఆదివారపు చట్టము. దీనివలన లేవీయకాండము "23" ద్వారా ప్రతినిధీకృతమైన యాజకుల క్రమరేఖకు నలభై రోజుల ఒక కాలమును మరియు పది రోజుల ఒక కాలమును జోడించబడతాయి.

పునరుత్థానమునుండి పులియని రొట్టెల పండుగ ముగింపు వరకు ఐదు దినములు, తరువాత కాహళ హెచ్చరిక వరకు ముప్పై దినములు, తరువాత క్రీస్తుయొక్క ఆకాశారోహణము వరకు ఐదు దినములు, తరువాత తీర్పు వరకు ఐదు దినములు, తరువాత పెంటెకోస్తుయొక్క తుదివానయొక్క ఏడు దినములకు ఐదు దినములు.

పులియని రొట్టెల ఏడు దినముల ఆరంభానికి తరువాతి దినమున ఆద్యఫలముల పునరుత్థానం సంభవించును. ఆ పునరుత్థానం పులియని రొట్టెల ఆ ఏడు దినములలోనే సంభవించును; మరియు పునరుత్థానము జరిగిన ఐదు దినముల తరువాత పులియని రొట్టెల కాలము ముగియును.

పులియని రొట్టెల సమాప్తి నుండి ముప్పై రోజులకు, కాహళములు హెచ్చరికకు సంకేతమగును.

కాహళాల హెచ్చరికకు ఐదు దినముల తరువాత, నలభై దినములు బోధించిన క్రీస్తు ఆకాశారోహణము చేసెను. ఆయన ఆకాశారోహణము పైగదిలోని పది దినముల ఆరంభమును సూచించింది.

అప్పుడు ఆయన ఆకాశారోహణానంతరం ఐదవ దినమున తీర్పు నియమించబడును.

ఐదు దినముల తరువాత పెంటెకోస్తుకు సంబంధించిన ఆదివారపు చట్టము అంత్య వర్షమునకు సంబంధించిన ఏడు దినముల వ్యవధిని ప్రారంభిస్తుంది.

నూట నలభై నాలుగు వేలమంది అనగా, గొఱ్ఱపిల్లను ఆయన ఎక్కడికి వెళితే అక్కడికే అనుసరించువారే. ఎలీయా మరియు మోషే 2020 జూలై 18న హతులైనారు. మన ప్రభువు సిలువ వేయబడిన స్థలములోనే వారు హతులైనారు. క్రీస్తుయొక్క పునరుత్థానం, 2023 డిసెంబరు 31నాటి పునరుత్థానమునకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను. ఆ తేదీకి పూర్వము, 2023 జూలైలో, అరణ్యంలో ఒక స్వరం పులియని రొట్టెగా ప్రతీకింపబడిన ఒక సందేశమును వినిపించుట ప్రారంభించెను. పులియము తప్పు, కపటము, పాపములను సూచిస్తుంది; అరణ్యమునుండి వచ్చిన ఆ సందేశము పులియరహితమైనది. 2023 డిసెంబరు 31 నుండీ ఆదివారపు చట్టమువరకు, లేవీయకాండము 23వ అధ్యాయం నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ప్రాయశ్చిత్తమునకు సంబంధించిన ఒక రూపరేఖను నిర్దేశించింది. ఆ రూపరేఖ మిల్లర్ యొక్క స్వప్నముతోను, మలాకీ మూడవ అధ్యాయముతోను, ప్రకటన గ్రంథము పందొమ్మిదవ అధ్యాయములోని ఆకాశపు కిటికీలతోను సరితూగుచున్నది. ఇది క్రీ.శ. 27 నుండి 34 వరకు గల పవిత్ర వారములోని మూడవ ఘడియతోను తొమ్మిదవ ఘడియతోను సైతం సరిపోలుచున్నది.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.