రోము దర్శనమును స్థాపిస్తుంది - సంఖ్య ఆరు

1798 నుండి నేటివరకు అడ్వెంటిజం చరిత్రలో సంభవించిన ఆరు ప్రవచనాత్మక వివాద పరంపరలను మేము పరిశీలిస్తున్నాము.

మునుపటి వ్యాసం రోమా అధికారమును గూర్చిన మొదటి మరియు ఆఖరి వివాదమును చర్చించింది; ఇప్పుడు యూరయ్య స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్ మధ్య జరిగిన వివాదమును పరిశీలించుదము. యూరయ్య స్మిత్ ముప్పత్తారవ వచనములో తన స్వీయ "వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానము"ను చొప్పించాడు.

స్మిత్ ముందటి వచనంలోని శక్తి ‘పాపసభీయ రోము’ అని అంగీకరించినప్పటికీ, 36వ వచనంలోని లక్షణాలు పాపసభీయ రోమును గుర్తించే ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు కావని వాదిస్తున్నాడు. ఆ వాదన తప్పుడు. 1863లోని విద్య్రోహంలో, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సమయములు’ పక్కన పెట్టబడినవని గుర్తుంచుకోవాలి; అందువలన హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలలోని ‘ఏడు సమయముల’ ప్రతినిధిత్వము నిరాకరించబడింది. 1843 మరియు 1850 పటములు రెండూ ఆ పటముల నడిమి భాగంలోనే ఏడు సమయములను చిత్రీకరిస్తాయి, మరియు ఆ రెండు చిత్రణలూ ఏడు సమయముల రేఖ యొక్క మధ్యలో సిలువను ఉంచుతాయి. 1856లో ఏడు సమయముల కొత్త వెలుగు వచ్చి, ఆపై అది నిరాకరించబడినప్పుడు, అది హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికల నిరాకరణను సూచించినదేకాక, ఆ రెండూ పటములు దేవునిచేత మార్గనిర్దేశించబడ్డవని అత్యంత స్పష్టంగా నిర్ధారించే ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారానికీ నిరాకరణగా నిలిచింది.

సిస్టర్ వైట్ ప్రకారం, శైతాను యొక్క ఆఖరి మోసం దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును నిరర్థకపరచడం; ఇక్కడ మొదటి మోసమూ దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును నిరర్థకపరచడమే; అలాగే, అదే రెండు చార్టులపై ప్రతిష్ఠాపితమైన మౌలిక సత్యాలను—ప్రత్యేకించి ‘ఏడు సార్లు’ను—ఏకకాలంలో తిరస్కరించడాన్ని కూడా సూచించింది.

1863లో జరిగిన తిరుగుబాటులో, 1863 నాటి నకిలీ చార్ట్‌ను రూపొందించినవాడు మరెవరో కాదు, ఉరియా స్మిత్‌నే; అతడు అందులో ఏడు కాలముల రేఖను తొలగించాడు. 1863 నాటికి ఉరియా స్మిత్ ఏడు కాలముల వెలుగుపట్ల కళ్లను మూసుకొని, దానియేలు గుర్తించిన రెండు "ఆగ్రహములు" ఉన్నాయనే విషయాన్ని గ్రహించలేకపోయాడు. ఆ రెండు ఆగ్రహములు ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యంపైనను యూదా దక్షిణ రాజ్యంపైనను ఉన్న ఏడు కాలములను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. మొదటిది పది ఉత్తర గోత్రాలపై ఉండి క్రీ.పూ. 723లో ఆరంభమై 1798లో ముగిసింది; రెండోది క్రీ.పూ. 677లో ఆరంభమై 1844లో ముగిసింది.

అష్టమ అధ్యాయములో మారాహ్ దర్శనమును వివరించుటకై గబ్రియేలు దానియేలు యొద్దకు వచ్చెను; తన కార్యముతో సంబంధముగా 1844 సంవత్సరమునకు రెండవ సాక్ష్యమును కూడ సమకూర్చెను. దానియేలు అష్టమ అధ్యాయములోని రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములు 1844లో ముగిసినవి; అలాగే ఉత్తర రాజ్యము మరియు దక్షిణ రాజ్యముపై ఉన్న రెండు ఆగ్రహములలో చివరిదియు అట్లనే ముగిసెను.

చివరి ముగింపు, తొలి ముగింపు ఉన్నదని పూర్వానుమానిస్తుంది. రెండు ఆగ్రహాలలో చివరిది—అది ‘ఏడు సార్లు’ అనే దానికి మరొక సాధారణ వ్యక్తీకరణ మాత్రమే—1844 సంవత్సరంలో ముగిసెను; మరియు తొలి ఆగ్రహము 1798 సంవత్సరంలో ముగిసెను. పాపసత్వాధికారానికి సంబంధించి ఎటువంటి నిర్దేశాలు లేవని స్మిత్ వాదించిన ఆ వచనం, పాపసత్వము తన మరణాంతిక గాయాన్ని ప్రాప్తించబోవు సంవత్సరాన్ని గుర్తించింది.

"ముప్పై ఆరవ వచనంలోని "రాజు" "ఆగ్రహము సమాప్తమగు వరకును వర్ధిల్లును". ముప్పై ఆరవ వచనాన్ని నెరవేర్చుటకు అవసరమైన సరియైన లక్షణాలు పాపస్వామ్య అధికారమునకు లేవని అతడు వాదించిన అదే గ్రంథములో, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, ఇరవై మూడవ మరియు ఇరవై నాలుగవ వచనముల విషయమై స్మిత్ ఏమి వ్రాసెనో గమనించండి."

ఆ పాఠ్యంలో స్మిత్, అన్యమత రోము మరియు పోపాధీన రోము యొక్క ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు పరస్పరం మార్పిడి చేయగలవని రెండుసార్లు గుర్తించుచున్నాడు; ఎందుకనగా అవి రోము యొక్క రెండు దశల్లోనూ ఒకటే అవిర్భావము మాత్రమే; దానియేలు రెండవ అధ్యాయంలోని ఇనుము మరియు మట్టియొక్క మిశ్రమమువలె, దానిని సహోదరి వైట్ మతాధికార-రాజ్యాధికార చతురతల సంకేతములుగా గుర్తించుచున్నారు. స్మిత్ పరిశీలిస్తున్న వచనములలో దానియేలు రోము గూర్చి ‘విజయవంతమగును, కార్యముచేయును’ అని, అలాగే రోము ‘తన చేతిలో కపటమును విజయవంతమగునట్లు చేయును’ అని పేర్కొన్నపుడు, ముప్పై ఆరవ వచనంలోని ‘ఆగ్రహము నెరవేర్చబడువరకు విజయవంతుడై యుండును’ అని చెప్పబడిన ‘రాజు’ గురించిన ఉల్లేఖనం అన్యమత రోము మరియు పోపాధీన రోము రెండింటికీ వర్తించే ఒక ప్రవచనాత్మక లక్షణాన్ని సూచించుచున్నదని స్మిత్ వాదించుచున్నాడు. తరువాత అతడు, ముప్పై ఆరవ వచనంలో రోము గురించిన ఏ లక్షణమూ పోపాధికారమునకు సంబంధింపబడినదికాదని దావీ చేయుచున్నాడు.

రోమును దర్శనమును స్థాపించు దోపిడీకారులని చేసిన గుర్తింపును సమర్థించుటలో మేము స్మిత్‌ను సూచించాము, మరియు పద్నాలుగవ వచనములోని ప్రవచనాత్మక నాలుగు లక్షణాలలో ఒకటి రోము తన్నుతాను గొప్పపరచుకొనునదనేది.

స్మిత్ ప్రకారం, ముప్పై ఆరవ వచనంలోని రాజు యొక్క లక్షణాలు పాపాస్థాన అధికారముతో సరిపోలవు; కాగా ఆయన ముందుగా, పద్నాలుగవ వచనంలో తనను తానే ఎత్తుకొనేది రోమునేనని సమర్థించాడు. అయినప్పటికీ, ముప్పై ఆరవ వచనంలోని ఆ రాజు "తనను తానే ఎత్తుకొనును." అదే రాజు, ముప్పై ఆరవ వచనంలో, "దేవతల దేవునికి వ్యతిరేకముగా విస్మయకర విషయములను చెప్పును." దానియేలు గ్రంథములో పాపాస్థాన అధికారము "అత్యున్నతునికి వ్యతిరేకముగా గొప్ప మాటలను పలుకును," మరియు ప్రకటన గ్రంథములో పాపాస్థాన అధికారము అత్యున్నతుని దూషించును.

పాపాధికారమునకు సంబంధించిన ప్రతి ప్రవచనాత్మక లక్షణము ముప్పత్తారవ వచనమందు గుర్తించబడుతుంది.

మానవ వ్యాఖ్యాతలు అనేకసార్లు విశ్వసనీయులు కారు; అయినప్పటికీ, అపొస్తలుడు పౌలు రెండవ థెస్సలొనీకయులకు లేఖలో పాపపురుషునిని ఉద్దేశించి మాట్లాడినప్పుడు ఆయన పునర్వ్యాఖ్యానించినది ముప్పైఆరవ వచనమే అని ఆ స్పష్టమైన సత్యానికి అనేక మంది అడ్వెంటిస్ట్ వ్యాఖ్యాతలు సాక్ష్యం ఇస్తున్నారు.

ముప్పత్తారవ వచనం, ‘తనను తాను ఉన్నతపరచుకొని, ప్రతి దేవుని పైన తనను తాను మహిమపరచును’ అని చెప్పుచున్నది; మరియు పౌలు, ‘పాపపు మనిషి, నశనపుత్రుడు, వెలుగులోనికి వచ్చును; దేవుడని పిలువబడినదంతటికాని, ఆరాధింపబడినదంతటికాని అన్నిటికీ విరోధించి, వాటన్నిటిపైన తనను తాను ఉన్నతపరచుకొనువాడు’ అని చెప్పెను. స్పష్టముగా, ముప్పత్తారవ వచనంలోని రాజు, ముప్పత్తారవ వచనానికి దారి తీసే వచనములలో చర్చింపబడిన రాజుతో భిన్నుడని దావా చేయుటకు స్మిత్‌కు ఏ ప్రవచనాధికారమూ లేదు. వ్యాకరణపరంగా తన లోపభూయిష్టమైన అన్వయానికి అతనికి ఏమాత్రమూ సమర్థన లేదు; అలాగే, ముప్పత్తారవ వచనములో పాపల్ అధికారానికి సంబంధించిన లక్షణములు లేవని కారణంగా తాను అట్లు చేసెనని అతని వాదన, స్వీయ వ్యాఖ్యానమును స్థాపించుటకై శాస్త్రవచనమును వక్రీకరించుటే అయింది.

లావోదిక్య అడ్వెంటిజం కాలమంతటా, స్మిత్ యొక్క అన్వయం సరైనదా లేక తప్పుడు దా అన్న విషయంపై తమ అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరచిన అడ్వెంటిస్ట్ దైవశాస్త్రవేత్తలు, పాస్టర్లు, రచయితలు అనేకమంది ఉన్నారు. ఎన్నాళ్ల క్రితమే మరణించిన ఆస్ట్రేలియా పాస్టరు లూయిస్ వేర్, స్మిత్ యొక్క తప్పుడు ప్రవచన నమూనిని వ్యతిరేకించడంలో తన సేవాకాలపు ఎక్కువ భాగాన్ని వెచ్చించాడు. అతని వ్యతిరేకతకు కారణం, స్మిత్ చివరికి నలభై ఐదవ వచనంలో తన అంతమునకు వచ్చు రాజును టర్కీగా గుర్తించినదే మాత్రమే కాదు; స్మిత్ యొక్క వ్యాఖ్యాన పద్ధతి ఆర్మగెద్దోను విషయములోను తప్పుడు అన్వయాన్ని ఉత్పత్తి చేసింది. 1980ల దశకంలో లేదా దాని సమీపకాలంలో, “అడ్వెంటిస్టులు మరియు ఆర్మగెద్దోను, మనము ప్రవచనమును తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నామా?” అనే శీర్షికతో ఒక అడ్వెంటిస్ట్ రచయిత గ్రంథాన్ని రచించాడు. ఆ రచయిత పేరు డోనాల్డ్ మాన్సెల్, ఆ గ్రంథం ఇప్పటికీ లభ్యముగా ఉంది.

మాన్సెల్ మొదటి ప్రపంచయుద్ధం మరియు రెండవ ప్రపంచయుద్ధానికి దారితీసిన చరిత్రను అనుసరిస్తూ, ఆ రెండు యుద్ధాలు సమీపిస్తున్నట్లు కనిపించినప్పుడు అడ్వెంటిస్టు సువార్తకులు ఆర్మగెద్దోను మరియు లోకాంతమునకు సూచికగా ‘టర్కీ యథార్థ యెరూషలేము వైపు దండయాత్ర చేస్తుంది’ అనే స్మిత్ ప్రతిపాదించిన తప్పుడు అన్వయాన్ని వినియోగించడం ప్రారంభించారని చూపిస్తున్నాడు. అలాగే, చర్చి సభ్యత్వ జాబితాల ద్వారా, ప్రతి యుద్ధం సమీపించేకొద్దీ స్మిత్ యొక్క లోపభూయిష్ట ఆర్మగెద్దోను అవగాహన నుంచి ఉద్భవించిన సువార్తకుల ప్రవచన ప్రాధాన్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని అనేక ఆత్మలు అడ్వెంటిస్టు చర్చి సభ్యత్వంలోకి చేర్చబడినట్టు ఆయన నిరూపిస్తున్నాడు.

ఆ రెండు యుద్ధాలలో ఏదైనా ముగిసినపుడు, మరియు ఆ లోపభూయిష్ట ప్రవచనాలు నెరవేరకపోయినప్పుడు, స్మిత్ నిర్మించిన ప్రవచన నమూని ద్వారా చర్చి పొందిన సభ్యులకన్నా ఎక్కువమందిని కోల్పోయింది.

మిల్లరైట్ల ఆధారభూత సందేశాన్ని స్మిత్ తిరస్కరించటంతో పాటు, దానియేలు గ్రంథంలోని ముప్పై ఆరు నుండి నలభై ఐదు వచనాలపై తన వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రోత్సహించడానికి ఆయన సిద్ధపడటంతో, స్మిత్ యొక్క తర్కం సమకాలీన సంఘటనలపై ఆధారమైన ఒక ప్రవచనాత్మక నమూనాను సృష్టించింది.

దానియేలు గ్రంథములో పదకొండవ అధ్యాయం చివరి వచనమందు తన అంతమునకు చేరే రాజును గూర్చి స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్‌ల మధ్య జరిగిన వివాదములో, స్మిత్ యొక్క ఇసుకలాటి ప్రవచనా పునాదిని సంక్షిప్తంగా ప్రతిబింబించిన తర్కాన్ని జేమ్స్ వైట్ సమర్పించాడు. వైట్ బోధించినది ఏమనగా, "ప్రవచనమే చరిత్రను ఉత్పన్నం చేస్తుంది; అయితే చరిత్ర ప్రవచనాన్ని ఉత్పన్నం చేయదు."

రెండు యుద్ధాలకు పూర్వం పనిచేసిన అడ్వెంటిజానికి చెందిన సువార్తకులు, పరిణమిస్తున్న చరిత్రను వినియోగించి స్మిత్ యొక్క లోపభూయిష్టమైన ఆర్మగెద్దోను ప్రవచన నమూనాను సమర్పించారు; యుద్ధాలకు ముందున్న కాలంలో వారి కార్యం అత్యంత ఆశీర్వదించబడినదిగా కనిపించినప్పటికీ, ఆ ప్రవచన నమూనా వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానంపై ఆధారపడి ఉందని నిరూపించబడినప్పుడు అది నికర నష్టాన్నే కలిగించింది.

ముప్పై ఆరవ వచనంలో రాజుకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత ప్రవచనాత్మక నమూనాను ప్రోత్సహించేందుకు స్మిత్ చూపిన సిద్ధత, ఆరవ మహమ్మారి మరియు ఆర్మగెడ్డోనుపై తప్పుడు అన్వయాన్ని కూడా సృష్టించడానికి దారి తీసింది.

మునుపే మనము సూచించినట్లుగా, ఆరవ కీడు మానవుల అనుగ్రహకాలము ముగిసిన తరువాత సంభవించును; అందుచేత, ‘నీ వస్త్రములను కాపాడుకొనుము’ అనే హెచ్చరిక, మీకాయేలు లేచుటకూ, మానవుల అనుగ్రహకాలము ముగియుటకూ, మొదటి కీడు ఆరంభమగుటకూ మునుపే జరిగెడి ఒక పరీక్షాత్మక విషయమును సూచించవలెను. ఆరవ కీడు డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్తల కార్యాచరణలను గుర్తించును; వీరే త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టము సమయమున ఏకమగు త్రివిధ ఐక్యత అవుదురు. ఆ త్రివిధ ఐక్యతయే ఆధునిక రోము; మరియు ఆధునిక రోమున త్రివిధ ఐక్యతను గుర్తించి స్థాపించునట్లు సూచించు చిహ్నముగా నిలిచినవారు ‘నీ ప్రజల దోపిడీచేసువారు’; వారు ‘దర్శనమును స్థాపించుటకై తమ్మును ఎత్తుకొనుదురు’ మరియు ‘పడిపోవుదురు’.

ఆరవ మహామారికి సంబంధించిన హెచ్చరికను సరిగా గ్రహించినపుడు, ఒక ఆత్మ తన వస్త్రములను కాపాడుకొనగలదు; అయితే దానిని తిరస్కరించినయెడల, ఆ ఆత్మను నగ్నంగా విడిచిపెడుతుంది; ఇది లవోదిక్య స్థితి యొక్క ఐదు లక్షణాలలో ఒకటి. ఆ హెచ్చరికను స్థాపించే సంకేతము ‘నీ ప్రజల దోపిడీదారులు’; వారు తమ్మును తాము ఉన్నతపరచుకొని, చివరికి పతనమగుదురు. దేవుని ప్రజలకు ఆ దర్శనం లేకపోతే వారు నశించుదురు అని సొలొమోను చెప్పెను.

హీబ్రూ భాషలోని "perish" అనే పదము "నగ్నముగా చేయుట" అని అర్థము; మరియు యోహాను ఇలా లేఖించాడు, "జాగరూకుడై తన వస్త్రాలను కాపాడుకొనువాడు ధన్యుడు; లేనిచో అతడు నగ్నుడై నడుచును, వారు అతని లజ్జను చూచెదరు." ఉత్తరదేశ రాజు విషయములో స్మిత్ తప్పు పడ్డాడు, మరియు ఆ తప్పుడు ప్రవచనాత్మక పునాది అతనికి ఒక ప్రవచనాత్మక అన్వయాన్ని అభివృద్ధి చేసుకొనుటకు వీలు కల్పించింది; దానిని అంగీకరించినయెడల అది నగ్నతను సృష్టిస్తుంది, ఇది ప్రభువు నోటిలోనుండి ఉమ్మివేయబడిన లవోదికయుల సంకేతము.

ప్రవక్తురాలి భర్త జేమ్స్ వైట్‌కు వ్యతిరేకంగా, ‘ఉత్తర రాజు’ గురించిన తన కొత్త తప్పుడు గుర్తింపును సమర్థిస్తూ వాదించడంలో స్మిత్‌కు ఏమాత్రం ఇబ్బందీ లేదు. ఆడ్వెంటిస్టు చరిత్రకారులు, అలాగే సిస్టర్ వైట్, వారి ప్రసిద్ధ విభేదాన్ని ప్రస్తావిస్తారు. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలో ‘ఉత్తర రాజు’ ద్వారా ఎవరు ప్రతినిధీకరించబడ్డారు అన్న విషయంపై తమ అభిప్రాయ భేదాన్ని ప్రజా వేదికపైకి తీసుకొచ్చినందుకు, ఎలెన్ వైట్ తన భర్తనూ స్మిత్‌నూ శాసించింది. 1844 మహా నిరాశ అనంతరం వెలువడిన ఆడ్వెంటిస్టుల తొలి ప్రచురణలోనే, జేమ్స్ వైట్ ఇలా వ్రాశాడు:

స్మిత్ దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని 'చివరి శక్తి' అంశముపై తన కథిత 'క్రొత్త వెలుగు'ను ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, జేమ్స్ వైట్ స్మిత్ చేసిన ఆ అన్వయాన్ని క్రొత్త వెలుగుగా కాక, పునాదులపై దాడిగా చూశాడు. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో ఉత్తర రాజుగా రోము అనే అంశంపై ఉరియా స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్‌ల మధ్య జరిగిన వివాదానికి కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలు ఉన్నాయి; ప్రవచన శాస్త్ర విద్యార్థులమైన మనము, రోము అనే ప్రతీకకు సంబంధించి అడ్వెంటిస్ట్ చరిత్రలోని ఇతర వివాదాలతో వాటిని సమీకరించవలెను.

ఆ లక్షణాలలో ఒకటి వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రవేశపెట్టుట. మరొక లక్షణం ఏమనగా, ఆ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని అన్వయించుటకు సరళమైన వ్యాకరణాన్ని వక్రీకరించుట అవసరమవుతుంది; ఎందుకనగా, స్మిత్ ముప్పై ఆరు వచనంలోని ప్రతి ప్రవచనాత్మక లక్షణం రోమును ఉద్దేశించుచున్నదన్న విషయాన్ని మాత్రమె నిర్లక్ష్యం చేసినదేగాక, వ్యాకరణ నిర్మాణం ముప్పై ఆరు వచనంలోని రాజు మునుపటి పాఠ్య భాగంలో ప్రతిపాదించబడిన అదే రాజు కావలెనని నిర్దేశిస్తున్నదన్న విషయాన్నికూడ నిర్లక్ష్యం చేశాడు.

మరొకటి ఏమనగా, ఆ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానం మూలసత్యాల నిరాకరణమే అయి యుండెను. మరొకటి ఏమనగా, అది ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికార నిరాకరణను ప్రతిఫలించుచున్నది. మరొక లక్షణము ఏమనగా, రోము గూర్చిన తొలి దోషపూరిత ఆలోచన, మానవ పరీక్షాకాలము ముగింపునకు ఒక వ్యక్తి సమీపించుచుండగా, తన వస్త్రములను కాపాడుకొనుటను అనుమతించని ఒక ప్రవచన నమూనాకు దారితీయును. మరొకటి, తన వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని బహిరంగముగా ప్రచారం చేయుటకు అతని సిద్ధతయే అయి యుండెను. మరొకటి ఏమనగా, ఆ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానం ఎల్లప్పుడూ "కొత్త వెలుగు"గా గుర్తింపబడుచున్నది. ఈ లక్షణాలన్నియు "నీ ప్రజల దోపిడీదారులు" గురించిన ప్రస్తుత చర్చలో ప్రతిఫలించుచున్నవి.

రోమునకు సంబంధించిన చివరి వివాదము, ‘నీ ప్రజల దోపిడీదారులు’ను గుర్తించిన రోమునకు సంబంధించిన మొదటి వివాదముచే రకరూపముగా సూచింపబడినది, దానిని ఉరియా స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్‌ల వివాదమునకు సంబంధించిన ప్రవచన రేఖతో ఏకీకరించినప్పుడు, ఒక వర్గం పునాది సత్యాన్ని తిరస్కరించు వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానంపై తమ ప్రవచన నమూనాను నిర్మించుచుండునని మనము గమనింతుము.

ఆధారభూత సత్యాల నిరాకరణ, ఆ సత్యాలను సుదృఢంగా సమర్థించి కాపాడే ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారాన్ని స్వయంగా నిరాకరించినట్లుగా నిలుస్తుంది. ఆ వర్గం కూడా, ఆ బోధన ప్రపంచమంతటా ఉన్న దేవుని ప్రజలపై కలిగించగల ప్రభావం గురించి ఏవిధమైన ఆందోళనలు వ్యక్తం చేయబడినా, తమ దృక్కోణాన్ని బహిరంగంగా ప్రతిపాదించడానికి సిద్ధంగానే ఉంటుంది.

1844 తరువాత వెంటనే, అడ్వెంటిజం తొలి తరంలో, రోమా గురించిన మరొక వివాదం ప్రవేశపెట్టబడింది. ఆ వివాదం, అడ్వెంటిజం మూడవ తరంలో ఆ తప్పుడు అభిప్రాయం ఆమోదించబడే వరకు, నిరంతరం రెచ్చగొట్టబడుతూ కొనసాగింది. ‘line upon line’ అనే నమూనాలో మేము ప్రస్తుతం పరిశీలిస్తున్న ఆరు గీతలలో నాల్గవదిగా, ‘daily’ గురించిన వివాదాన్ని పరిగణించనున్నాము.

కాని రోముతో సంబంధిత వివాదాల నాల్గవ రేఖను పరిశీలనకు తీసుకొనుటకు ముందుగా, మునుపటి వ్యాసంలో, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదవ వచనాన్ని పరిశీలించినప్పుడు, మేము ఈ విధంగా పేర్కొన్నాము: "పదవ వచనం కూడా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని 'ఏడు సార్లు'ను లుక్కిత చరిత్రతో నేరుగా అనుసంధానించుచున్నది; అయితే ఆ సత్యరేఖ మనము ఇక్కడ ప్రతిపాదించుచున్న విషయ పరిధికి వెలుపలనున్నది."

1863 లో ఏడు కాలములను తిరస్కరించటంలో ఉరియా స్మిత్ నాయకత్వం వహించాడు. ఆ విషయమై 1856 లో రివ్యూలో ప్రచురించబడిన, హైరం ఎడ్సన్ రచించిన వ్యాసాలలో ప్రతిపాదించబడిన జ్ఞానవృద్ధిని అతడు తిరస్కరించాడు. ఏడు కాలములను ప్రతిపాదించిన ఒక ఉద్యమముతో స్మిత్ సంబంధబడి ఉండి, తరువాత అదే విషయమై వచ్చిన జ్ఞానవృద్ధిని తిరస్కరించిన వాస్తవం ఏ సూచనాత్మక తాత్పర్యాలను కలిగిస్తుందో అన్నది, ఉత్తర రాజు విషయమై తాను కొత్త వెలుగు అని పేర్కొంటూ స్మిత్ చేసిన పరిచయపు లక్షణాల అంశపరిధికి కూడా అతీతమైనదే; అయితే రోము విషయమై అడ్వెంటిస్టుల వివాదాల వరుసపై మన సమీక్షను ముగించిన తరువాత, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం పదవ వచనపు ప్రాముఖ్యతకూ, అలాగే ఏడు కాలములపై జ్ఞానవృద్ధితో కూడి 1856 లో వచ్చిన లవోదికయ సందేశాన్ని స్మిత్ తిరస్కరించుట ద్వారా ఏమి ప్రతినిధితం చేయబడినదో అన్న విషయానికీ మేము తిరిగి చేరుకుంటాము.