పానియం - సంఖ్య మూడు

నేను నా కాపలాపై నిలుచుని, గోపురముమీద స్థిరపడి, ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో చూడుటకును, నన్ను గద్దించబడినప్పుడు నేను ఏము ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదో గమనించుటకును కాచుకొందును. అప్పుడు యెహోవా నాకు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి సెలవిచ్చెను: దర్శనమును వ్రాయుము, పలకలమీద దానిని సుస్పష్టముగా వ్రాయుము, దానిని చదివువాడు పరుగెత్తునట్లు. ఏలనగా ఆ దర్శనము ఇంకా నియమిత కాలమునకై యున్నది; తుదకు అది పలుకును, అబద్ధముకాదు; ఆలస్యం చేసినను దానికై నిరీక్షించుము, అది నిశ్చయముగా వచ్చును, ఆలస్యం చేయదు. ఇదిగో, అతని ప్రాణము వాయిపొంది యున్నది; అది అతనిలో యథార్థము కాదు; అయితే నీతిమంతుడు తన విశ్వాసముచేత జీవించును. హబక్కూకు 2:1-4.

ఈ ఇద్దరు రాజుల హృదయములు దుష్కార్యము చేయుటకే ఉండును; వారు ఒకే బల్లమీద కూర్చుండి అబద్ధములు మాట్లాడుదురు; గాని అది సఫలమగదు; యెందుకనగా అంతము ఇంకా నియమితమైన సమయములోనే సంభవించును. దానియేలు 11:27.

ఓ ప్రభువా, నీవు తెలిసికొనుచున్నావు; నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొని, నన్ను సందర్శించి, నన్ను హింసించువారియందు నాకై ప్రతికారము చేయుము; నీ దీర్ఘశాంతిలో నన్ను తొలగింపకుము; నీయెడలనే నేను నిందను భరించితినని తెలిసికొనుము. నీ వాక్యములు కనబడగా నేను వాటిని భుజించితిని; నీ వాక్యము నాకు నా హృదయమునకు హర్షానందముగా నుండెను; ఎందుకనగా, సైన్యముల దేవుడగు ప్రభువా, నేను నీ నామముచేత పిలువబడినవాడనై యున్నాను. నేను హేళనచేయువారి సమాజములో కూర్చుండలేదు, సంతోషింపలేదు; నీ చేతి కారణంగా నేను ఏకాంతముగా కూర్చుండితిని; నీవు నన్ను రోషముతో నింపితివి గనుక. నా వేదన ఎందుకు నిత్యమైయున్నది? స్వస్థపడుటకు ఒప్పని, మానరాని నా గాయం ఎందుకు యున్నది? నీవు నాపట్ల సర్వసముగా అబద్ధికుడివలెను, ఎండిపోయే జలములవలెను ఉండుదువా? కాబట్టి ప్రభువు యీలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నీవు తిరిగి వచ్చినయెడల, నేను నిన్ను తిరిగి స్థాపించెదను, నీవు నా సన్నిధిలో నిలుచుదువు; మరియు నీవు నీచములోనుండి అమూల్యమును విడించితివయెడల, నీవు నా నోటివలె నుండెదవు; వారు నీ యొద్దకు తిరిగి రావలెను, నీవు వారియొద్దకు తిరిగి పోకూడదు. ఈ ప్రజలయెదుట నిన్ను ఒక బలమైన పిత్తల ప్రాకారముగా చేసెదను; వారు నీకు విరోధముగా యుద్ధము చేసెదరు గాని నిన్ను జయింపరు; ఎందుకనగా నిన్ను రక్షించుటకును విడిపించుటకును నేను నీతోకూడనున్నాను, అట్లు ప్రభువు సెలవిచ్చుచున్నాడు. దుష్టుల చెయ్యిలోనుండి నిన్ను విడిపించెదను, భయంకరుల చెయ్యిలోనుండి నిన్ను విమోచించెదను. యిర్మియా 15:15-21.

ఆ ఎనిమిదవ దినమున శిశువునకు సున్నతి చేయుటకై వారు వచ్చిరి; అప్పుడు అతని తండ్రి పేరుపైగా అతనిని జెకర్యా అని పిలువబోవుచుండిరి. దానికి అతని తల్లి ప్రత్యుత్తరమిచ్చి, అదియులేదు; అయితే అతని పేరు యోహాను అగును అంది. దానికి వారు ఆమెతో, నీ బంధువులలో ఈ పేరుతో పిలువబడువాడు ఎవరును లేడు అన్నారు. తరువాత వారు అతని తండ్రికి సంకేతముచేసి, అతనికి ఏ పేరుపెట్టవలెనని విచారించిరి. అతడు లేఖన పలకను అడిగి, అతని పేరు యోహాను అని వ్రాసెను. దానికి అందరును ఆశ్చర్యపడ్డిరి. వెంటనే అతని నోరు తెరవబడియి, అతని నాలుక వీడబడియి, అతడు మాటలాడి దేవుని స్తుతించెను. లూకా 1:59-64.

ఆ కాలములలో దక్షిణదేశరాజునికి విరోధంగా అనేకులు లేచి నిలుస్తారు; అలాగే నీ ప్రజలలోని దోపిడిదారులు దర్శనమును స్థాపించుటకై తమ్మును ఉన్నతపరచుకుంటారు; అయితే వారు పడిపోతారు. దానియేలు 11:14.

ఆ కాలము మొదలుకొని యేసు తన శిష్యులకు తాను యెరూషలేమునకు వెళ్లవలసియున్నదని, పెద్దలచేతను ప్రధానయాజకులచేతను శాస్త్రులచేతను అనేక కష్టములు అనుభవించవలసియున్నదని, హతుడగవలసియున్నదని, మూడవ దినమున పునరుత్థానము పొందవలసియున్నదని చూపించుట ఆరంభించెను. మత్తయి 16:21.

ఇంతకు మునుపటి సంవత్సరాలతో పోలిస్తే ప్రొటెస్టెంట్లు ఇప్పుడు రోమనిజాన్ని ఎంతో ఎక్కువ అనుకూలతతో చూడుతున్నారు. కాథలికత్వం ప్రాబల్యంలో లేని దేశాలలో, ప్రభావం సంపాదించుటకై పాపిస్టులు సమన్వయ ధోరణిని అవలంబిస్తున్న చోట, సంస్కరిత సంఘాలను పాపీయ అధికార శ్రేణి నుండి వేరు చేసే ఉపదేశాల పట్ల నిరాసక్తత పెరుగుతోంది; మొత్తానికి, మూలభూత అంశాలలో మన మధ్య అనుకున్నంత విస్తారమైన భేదం లేదనే అభిప్రాయం బలపడుతోంది, అలాగే మన వైపునుండి కొద్దిపాటి రాయితీ రోమాతో మెరుగైన అవగాహనకు దారితీస్తుందనే అభిప్రాయం ఏర్పడుతోంది. ఒకప్పుడు ప్రొటెస్టెంట్లు మహా మూల్యంతో సంపాదించబడిన మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛను అత్యంత విలువగా పరిగణించేవారు. వారు తమ పిల్లలకు పాపరీని ద్వేషించుమని బోధించి, రోమాతో సమరసతను వెదకడం దేవునికి ద్రోహమని భావించేవారు. కానీ ఇప్పుడు వ్యక్తమవుతున్న భావాలు ఎంత విభిన్నంగా ఉన్నాయో!

పాపస్వామ్య సమర్థకులు చర్చి అపకీర్తిపాలైందని ప్రకటిస్తున్నారు; ఆ వాఖ్యాన్ని ప్రొటెస్టెంట్ లోకం అంగీకరించుటకు మొగ్గుచూపుతోంది. అజ్ఞానము, అంధకారము వ్యాప్తిచెందిన శతాబ్దములలో ఆమె పాలనను లక్షణీకరించిన అఘోరాలు, అసంబద్ధతలను ఆధారంగా చేసుకుని నేటి చర్చిని తీర్పు చేయడం అన్యాయమని అనేకులు వాదిస్తున్నారు. ఆమె భయంకర క్రూరత్వాన్ని ఆ కాలాల పాశవికత్వపు పరిణామమని సర్దిచెప్పుతూ, ఆధునిక నాగరికత ప్రభావం ఆమె భావధోరణిని మార్పుచేసిందని వారు పట్టుబడుతున్నారు.

ఈ వ్యక్తులు, ఈ అహంకారభరిత అధికారము ఎనిమిది శతాబ్దములపాటు ప్రతిపాదించిన అభ్రాంతిత్వమనే దావాను మరచిపోయారా? దానిని విరమించుట దూరముగా ఉండగా, ఆ దావా పదొమ్మిదవ శతాబ్దంలో ఇంతకుముందెన్నడూ లేనంత నిశ్చయాత్మకతతో దృఢీకరించబడింది. “సభ ఎప్పుడూ భ్రమించలేదు; మరియు అది, శాస్త్రగ్రంథముల ప్రకారం, ఎప్పటికీ భ్రమించదు” అని రోము నొక్కిచెబుతున్నందున (John L. von Mosheim, Institutes of Ecclesiastical History, book 3, century II, part 2, chapter 2, section 9, note 17), గత యుగాలలో ఆమె నడతను నియంత్రించిన సూత్రములను ఆమె ఎలా త్యజించగలదు?

పోపాధిపత్య చర్చి తన అభ్రాంతత్వమనే దావీని ఎప్పటికీ విడువదు. ఆమె దోగ్మాలను తిరస్కరించినవారిపై జరిపిన పీడనలో తాను చేసిన సమస్త కార్యములను ఆమె సముచితమని భావిస్తుంది; అవకాశము కలిగినచో, అదే కార్యములను ఆమె మళ్లీ పునరావృతం చేయకపోదా? ప్రస్తుతము లౌకిక ప్రభుత్వాలు విధించిన నియంత్రణలు తొలగించబడి, రోము తన పూర్వాధికారములో పునఃస్థాపింపబడినయెడల, త్వరితముగానే ఆమె దురంకుశత్వమునకును పీడనకును పునరుజ్జీవనం సంభవించును.

"మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛ విషయానుగుణంగా పోప్‌కు సంబంధిత అధికారశ్రేణి యొక్క వైఖరి గురించి, అలాగే ఆ విధానం విజయము వలన సంయుక్త రాష్ట్రాలను విశేషంగా బెదిరించే ప్రమాదాల విషయమై, ఒక ప్రసిద్ధ రచయిత ఈ విధముగా పేర్కొన్నాడు: 'సంయుక్త రాష్ట్రాలలో రోమన్ కాథలికత్వం పట్ల కలిగిన ఏ భయాన్నైనా మతాంధత్వం లేదా బాలిష్టత్వమని ఆపాదించేందుకు సిద్ధులైన వారు అనేకులు ఉన్నారు. అటువంటి వారు రోమనిజం యొక్క స్వభావం మరియు వైఖరిలో మన స్వేచ్ఛా సంస్థలకు విరోధకమైనదేం చూడరు; దాని వృద్ధిలోను విపత్తుసూచకమైనదేదీ గుర్తించరు. కావున, ముందుగా మన ప్రభుత్వానికి ఆధారమైన కొన్ని మౌలిక సూత్రాలను కతోలిక చర్చి యొక్క వాటితో తులన చేద్దాం.'"

యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగం మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛను హామీ ఇస్తుంది. దానికన్నా మరింత ప్రీతిపాత్రమైనదీ, మరింత మౌలికమైనదీ లేదు. పోప్ పియస్ తొమ్మిదవ, 1854 ఆగస్టు 15 నాటి తన ఎన్‌సైక్లికల్ లేఖలో, ఇలా అన్నారు: ‘మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛకు సమర్థనగా ప్రతిపాదించబడిన అసంబద్ధమైన మరియు తప్పైన సిద్ధాంతాలు గాని, ప్రళాపాలు గాని, అత్యంత మహామ్మారిగుణమున్న భ్రమ—రాష్ట్రంలో ఇతర అన్నింటికన్నా అత్యంత భయపడవలసిన ఒక మహామ్మారి—అని.’ అదే పోప్, 1864 డిసెంబర్ 8 నాటి తన ఎన్‌సైక్లికల్ లేఖలో, ‘మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛను మరియు ధార్మిక ఆరాధన స్వేచ్ఛను దృఢంగా వాదించే వారిని,’ అలాగే ‘చర్చ్ బలప్రయోగాన్ని వినియోగించకూడదని వాదించే వారందరినీ’ అనాతేమగా ప్రకటించారు.

"'అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో రోమ్ యొక్క ప్రత్యేక ధోరణి హృదయపరివర్తనను సూచించదు. తాను అసహాయ స్థితిలో ఉన్న చోట ఆమె సహనాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. బిషప్ ఓ'కానర్ ఇలా అంటారు: 'కతోలిక ప్రపంచానికి అపాయం కలగకుండా విరుద్ధమైనది అమల్లోకి తేగలిగే స్థితి వచ్చేవరకు, మత స్వేచ్ఛను కేవలం సహించబడుతుంది.'... సెంట్ లూయిస్‌కు చెందిన ఆర్చ్‌బిషప్ ఒకసారి ఇలా అన్నాడు: 'అపసిద్ధాంతము మరియు అవిశ్వాసము నేరాలు; ఇటలీ, స్పెయిన్ వంటి క్రైస్తవ దేశాలలో, ఉదాహరణకు, సమస్త ప్రజలు కతోలికులై, కతోలిక మతం దేశ చట్టానికి అవిభాజ్య భాగమై ఉన్న చోట, అవి ఇతర నేరాలవలె శిక్షించబడతాయి.'..."

"కాథలిక్ చర్చిలోని ప్రతి కార్డినల్, ఆర్చ్‌బిషప్, మరియు బిషప్ పోపుకు విధేయతా ప్రమాణం చేస్తారు; అందులో ఈ క్రింది మాటలు ఉన్నాయి: 'అపమతికులు, విచ్ఛిన్నవాదులు, మరియు మా పేర్కొన్న ప్రభువైన (పోపు)కు గాని, అతని పై పేర్కొన్న వారసులకు గాని విరోధులైన విద్రోహులను, నేను నా శక్తిమేరకు పీడించి వ్యతిరేకించెదను.' - Josiah Strong, Our Country, ch. 5, pars. 2-4."

రోమన్ కతోలిక సాంగత్యములో యథార్థ క్రైస్తవులు ఉన్నారనేది సత్యమే. ఆ సంఘములో వేలాది మంది తమకు కలిగిన ఉత్తమ వెలుగు మేరకు దేవునికి సేవచేయుచున్నారు. ఆయన వాక్యము వారికి అందుబాటులో ఉండనీయరు; అందువలన వారు సత్యమును వివేచింపలేరు. సజీవ హృదయసేవకును, కేవలం రూపరీతులు, కర్మకాండాల నిత్యక్రమమునకును మధ్యనున్న వ్యత్యాసమును వారు ఏనాడును చూచలేదు. మోసకరమును తృప్తి కలిగించనిదైన విశ్వాసమునందు విద్య పొందిన ఈ ప్రాణములను దేవుడు దయతో కూడిన సౌమ్యదృష్టితో చూచుచున్నాడు. వారిని ఆవరించిన దట్టాంధకారమును ఛేదించి వెలుగు కిరణములు ప్రవేశించునట్లు ఆయన చేయును. యేసులో ఉన్నట్లే సత్యమును వారికి ఆయన ప్రత్యక్షపరచును; ఇంకా అనేకులు ఆయన ప్రజలతోకూడ తమ స్థానం స్వీకరించెదరు.

అయితే, రోమన్ కతోలికత్వం అనే వ్యవస్థ, తన చరిత్రలో ఏ పూర్వకాలంలోనూ ఎలా క్రీస్తు సువార్తతో సయోధ్యలో లేకపోయిందో, ఇప్పటికీ అలాగే సయోధ్యలో లేదు. ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాలు గంభీరాంధకారంలోనే ఉన్నవి; లేకపోతే అవి కాలలక్షణాలను గ్రహించేవి. రోమన్ చర్చ్ తన యోజనలు, కార్యపద్ధతుల విషయాలలో దూరప్రాప్తి గలది. లోకాధిపత్యాన్ని తిరిగి పొందుటకై, హింసను పునఃస్థాపించుటకై, ప్రొటెస్టాంటిజం చేసిన సమస్తాన్ని వెనక్కి తిప్పివేయుటకై జరగబోవు కఠోర, నిశ్చయబద్ధ సంగ్రామానికి సిద్ధపడుచూ, తన ప్రభావాన్ని విస్తరించుటకును తన శక్తిని పెంచుటకును ఆమె ప్రతి యుక్తినీ వినియోగిస్తోంది. కతోలికత్వం అన్నివైపులా పట్టు పెంచుకుంటోంది. ప్రొటెస్టెంట్ దేశాలలో ఆమె చర్చిలు, ప్రార్థనా మందిరాల సంఖ్య ఏ విధంగా పెరుగుచున్నదో చూడండి. అమెరికాలో ప్రొటెస్టెంట్లచే విస్తారంగా ఆదరించబడుతున్న ఆమె కళాశాలలు, సెమినరీల ప్రజాదరణను గమనించండి. ఇంగ్లాండులో ఆచారవాదం ఎలా వృద్ధిచెందుతోందో, అలాగే కతోలికుల శ్రేణుల వైపు తరచుగా జరుగుతున్న పక్షమార్పులను గమనించండి. సువార్త యొక్క నిర్మల సిద్ధాంతాలను మన్నిస్తున్న వారందరిలోను ఈ సంగతులు ఆందోళనను జాగృతపరచవలసినవి.

ప్రొటెస్టెంటులు పాప్‌త్వంతో అప్రామాణిక సంధులు కట్టి, దానిని ఆదరించి ప్రోత్సహించారు; పాపిస్ట్‌లు తామే చూచి విస్మయపడే, అర్థం చేసుకోలేని రాజీలు, రాయితీలను వారు చేశారు. రోమనిజము యొక్క యథార్థ స్వభావమునకు, దాని సార్వాధిక్యమునుండి ఆశంకించవలసిన అపాయములకు జనులు కన్నులు మూసుకొనుచున్నారు. పౌరమరియు ధార్మిక స్వేచ్ఛలకు అత్యంత ప్రమాదకరమైన ఈ శత్రువు వ్యాప్తిని ప్రతిఘటించుటకు ప్రజలను మేల్కొందించవలెను.

అనేకమంది ప్రొటెస్టెంట్లు క్యాథలిక్ మతము ఆకర్షణీయము కాదని, దాని ఆరాధన నిస్సారమై, అర్ధరహితమైన కర్మాచరణల పరిభ్రమణమేనని ఊహించుచున్నారు. ఇక్కడ వారు భ్రమించుచున్నారు. రోమన్ మతవ్యవస్థ మోసముపై ఆధారపడినదైనను, అది దద్దమైన, అశ్రద్ధపూరిత వంచనకాదు. రోమన్ చర్చ్ యొక్క ఆరాధనా సేవ అత్యంత ప్రభావవంతమైన విధి-విధానమై యుండును. దాని వైభవోపేత ప్రదర్శనయూ గంభీర కర్మాచరణలయూ ప్రజల ఇంద్రియాలను మోహింపజేసి, తార్కికతయు మనస్సాక్షి స్వరమును మౌనింపజేయును. దృష్టి మంత్రముగ్ధమగును. వైభవోపేతమైన చర్చిలు, గంభీర ఊరేగింపులు, బంగారు బలిపీఠాలు, రత్నాలంకృత పుణ్యస్థానాలు, ఎంపికైన చిత్రకళ, సుకుమార శిల్పకళ—ఇవన్నీ సౌందర్యాసక్తిని ఆకర్షించును. చెవియు ఆకర్షింపబడును. సంగీతం అద్వితీయం. గంభీర స్వరముగల ఆర్గన్ యొక్క సమృద్ధ స్వరాలు, అనేక కంఠాల మాధుర్యముతో కలిసిపడి, దాని మహా కతీడ్రల్ల యొక్క ఎత్తైన గుమ్మటాలు, స్తంభశ్రేణుల మార్గముల గుండా ఉద్ధృతమౌతూ ప్రతిధ్వనించుచున్నప్పుడు, అవి మనస్సులో భయభక్తి భావాన్ని ముద్రించక మానవు.

పాపవ్యాధిగ్రస్తమైన ఆత్మ యొక్క ఆకాంక్షలను వెక్కిరించడమే చేసే ఈ బాహ్య వైభవము, ఆడంబరము, కర్మకాండములు అంతరంగ భ్రష్టతకు సాక్ష్యము. క్రీస్తు ధర్మమును సిఫారసు చేయుటకు ఇలాంటి ఆకర్షణలు అవసరము లేవు. సిలువనుండి ప్రసరించే కాంతిలో సత్య క్రైస్తవత్వము అంత స్వచ్ఛముగా, సుందరముగా ప్రత్యక్షమగును గనుక, దాని యథార్థ విలువను ఏ బాహ్య అలంకారములైనను పెంపొందింపజేయలేవు. దేవుని సమక్షంలో విలువైనది పరిశుద్ధతయొక్క సౌందర్యమే; అదియే మృదువైన, నిశ్శబ్దమైన ఆత్మ.

శైలిలోని ఔజ్వల్యం పవిత్రమైన, మహోన్నతమైన చింతనకు అనివార్య సూచిక కాదు. కళవిషయక ఉన్నత భావనలు, రుచిలోని సున్నిత సంస్కారం చాలాసార్లు భౌతికమై, ఇంద్రియాసక్తితో నిండిన మనస్సులలోనే కనిపిస్తాయి. అవే సాతాను చేత తరచుగా వినియోగింపబడి, మనుష్యులు ఆత్మ యొక్క అవసరాలను మరచిపోవునట్లు, భవిష్యత్తులోనున్న అమరత్వముగల జీవితం దృష్టికి అందకపోవునట్లు, తమ అనంత సహాయకుని నుండి త్రిప్పివేయబడి, ఈ లోకమునకే జీవించునట్లు నడిపింపబడుతారు.

బాహ్యాచారాల మతము నూతనీకరింపబడని హృదయానికి ఆకర్షణీయమైనది. కాథలిక్ ఆరాధనలోని వైభవము మరియు కర్మకాండము మంత్రముగ్ధులను చేసే మోహకశక్తి కలిగియున్నవి; వాటి ద్వారా అనేకులు మోసపోతున్నారు; అందుచేత వారు రోమన్ చర్చిని సాక్షాత్ స్వర్గద్వారమని చూచుటకు వచ్చుచున్నారు. సత్యపు పునాదిపై తమ పాదములను దృఢముగా నాటినవారును, దేవుని ఆత్మచేత హృదయములు నూతనీకరింపబడినవారును తప్ప, ఆమె ప్రభావమునకు ప్రతిఘటనగా నిలువగలవారు లేరు. క్రీస్తు విషయమై అనుభవపూర్వక జ్ఞానము లేని వేలమంది, దాని శక్తి లేకుండనే భక్తిరూపములను స్వీకరించుటకు నడిపించబడుదురు. ఇటువంటి మతమే జనసమూహాలు ఆకాంక్షించేది.

పాపములను క్షమించుటకు హక్కు తమకున్నదని సంఘము చేసికొనిన దావా, రోమనిస్ట్‌ను పాపము చేయుటలో తన్ను స్వేచ్ఛ కలిగినవాడనని భావింపజేయుచున్నది; మరియు దాని లేక ఆమె క్షమాపణ అనుగ్రహింపబడని పాపాంగీకార విధి కూడ దుష్టతకు అనుమతి యిచ్చునట్లు ప్రభావపడుచున్నది. పతిత మనిషి ఎదుట మోకాళ్లపై వంగి, అంగీకారములో తన హృదయపు గూఢ ఆలోచనలనును కల్పనలనును విప్పి చెప్తున్నవాడు, తన మానుష్య గౌరవాన్ని దిగజార్చుచు, తన ఆత్మలోని ప్రతి ఉదాత్త వృత్తిని హీనపరచుచున్నాడు. తప్పుచేసే, పాపాత్మక మరణశీలియైన—తరచుగా మద్యం, స్వైరాచారములతో భ్రష్టుడైయుండే—యాజకునికి తన జీవితపు పాపములను విప్పిచెప్పునప్పుడు, అతని స్వభావ ప్రమాణము తగ్గిపోవుచు, ఫలితముగా అపవిత్రుడగుచున్నాడు. యాజకుడు దేవుని ప్రతినిధిగా నిలచియుండుటవలన, దేవునిగూర్చిన అతని భావన పతిత మానవత్వ సామ్యమునకు హీనమగుచున్నది. మనుష్యునికి మనుష్యుడిచేసే ఈ హీనపరచు అంగీకారమే, లోకమును కలుషితం చేసి దానిని తుద విధ్వంసమునకు సిద్ధపరచుచున్న దుర్మార్గములో బహుమొత్తము ప్రవహించిన రహస్య స్రోతస్సు. అయినాగాని, స్వయంసుఖాసక్తుడైన వానికి, ఆత్మను దేవునికెదుట తెరవుటకన్నా తోటి మరణశీలియొద్ద అంగీకరించుటనే ఇష్టమగును. పాపమును త్యజించుటకన్నా ప్రాయశ్చిత్తము చేయుట మానవ స్వభావమునకు మరింత రుచికరమై యుండును; మాంసాసక్తులను శిలువ వేయుటకన్నా, గోణెచీరలు, నెటిల్ మొక్కలు, బాధాకరమైన సంకెలలతో మాంసమును దమనము చేయుట సులభము. క్రీస్తు కాడికి వంగుటకన్నా మాంసస్వభావ హృదయం మోయుటకు సిద్ధపడే కాడి భారమైనదే.

క్రీస్తుయొక్క మొదటి ఆగమన సమయమందున్న యూదీయ సంఘముతో రోమా సంఘమునకు ఒక స్పష్టమైన సామ్యము ఉన్నది. యూదులు రహస్యముగా దేవుని ధర్మశాస్త్రములోని ప్రతి మూలసూత్రమును త్రొక్కివేయుచుండగా, బాహ్యముగా దాని ఆజ్ఞలను ఆచరించుటలో అత్యంత కఠినులై, ఆజ్ఞాపాలనను బాధాకరముగా భారంగా చేసునట్లుగా కఠిన నిర్బంధములు మరియు సంప్రదాయములను దానిపై భారమేసిరి. యూదులు ధర్మశాస్త్రమును గౌరవించుచున్నమని ప్రకటించినట్లుగానే, రోమనిస్టులును సిలువను గౌరవించుచున్నమని చెప్పుకొనుచున్నారు. క్రీస్తుయొక్క బాధల ప్రతీకను వారు మహిమపరచుచున్నారు; అయితే తమ జీవనములో దానిచేత ప్రతినిధింపబడిన ఆయననైతే వారు నిరాకరించుచున్నారు.

పాపిస్టులు తమ దేవాలయములమీదను, తమ బలిపీఠములమీదను, తమ వస్త్రములమీదను సిలువలను అమర్చుచున్నారు. ప్రతిచోట సిలువ యొక్క లాంఛనం కనబడుచున్నది. ప్రతిచోట అది బాహ్యరీతిగా ఘనపరచబడి మహిమపరచబడుచున్నది. కాని క్రీస్తుయొక్క బోధనలు నిరర్థక సంప్రదాయాల మహాసమూహముచేత, తప్పుడు వ్యాఖ్యానములచేత, కఠోర విధినిర్దేశములచేత క్రింద పాతిపెట్టబడుచున్నవి. మతాంధులైన యూదుల విషయమై రక్షకుడు పలికిన మాటలు రోమన్ కాథలిక్ సంఘపు నాయకులకు మరింత బలముగా వర్తించుచున్నవి: ‘వారు భారమైనను మోయుటకు కష్టమైనను భారములను కట్టి జనుల భుజములమీద వేయుదురు; గాని తామే తమ వేళ్లలో ఒక్కదానిచేతను వాటిని కదిపరు.’ మత్తయి 23:4. మనస్సాక్షికి నిబద్ధులైన ఆత్మలు ఆగ్రహింపబడియున్న దేవుని రోషమునకు భయపడి నిరంతర భయభ్రాంతిలో నిలుపబడుచున్నారు; ఇదిలావుండగా సంఘపు గౌరవాధికారులలో అనేకులు భోగవిలాసములలోను ఇంద్రియసుఖములలోను జీవించుచున్నారు.

బింబములు మరియు పవిత్ర అవశేషముల పూజ, పరిశుద్ధులను పిలుచుట, పోపుని మహిమపరచుట ఇవన్నియు ప్రజల మనస్సులను దేవుని నుండియు ఆయన కుమారుని నుండియు దారి తిప్పుటకు సాతాను పన్నిన ఉపాయములు. వారి వినాశనాన్ని సిద్ధింపజేయుటకై, యావద్ద్వారా మాత్రమేవారు రక్షణను కనుగొనగలరో ఆయననుండి వారి దృష్టిని తిప్పివేయుటకు అతడు ప్రయత్నించుచున్నాడు. ‘శ్రమపడుచు భారములు ఎత్తుకొనియున్న వారందరును నా యొద్దకు రండి; నేను మీకు విశ్రాంతి నిచ్చెదనని’ పలికిన ఆ ఏకైకునికి బదులుగా నిలువగల ఏ వస్తువువైపునకైనను వారిని దారితిప్పును. మత్తయి 11:28.

దేవుని స్వభావమును, పాపపు స్వరూపమును, మహాసంఘర్షణలో పణంగా నిలిచిన నిజమైన అంశములను తప్పుగా చిత్రించుట సాతానుయొక్క నిరంతర ప్రయత్నం. తన కపటతర్కములు దైవ ధర్మశాస్త్రముపట్ల ఉన్న బాధ్యతను తగ్గించి, మనుష్యులకు పాపము చేయుటకు స్వేచ్ఛ నిచ్చును. అదే సమయంలో దేవునిగూర్చి తప్పుడు అభిప్రాయాలను వారిలో పోషింపజేసి, వారు ఆయనను ప్రేమతో గాక భయముతోను ద్వేషముతోను చూచునట్లు చేయును. తన స్వభావమునకు అంతర్భూతమైన క్రూరత్వమును సృష్టికర్తకు ఆపాదించబడుచున్నది; అది మతవ్యవస్థలలో మూర్తీభవించి, ఆరాధనా విధానములలో వ్యక్తమగుచున్నది. ఈ విధముగా మనుష్యుల మేధస్సులు అంధీకరింపబడి, దేవునికి విరోధముగా యుద్ధము చేయుటకు సాతాను వారిని తన ప్రతినిధులుగా స్వాధీనపరచుకొనుచున్నాడు. దైవగుణములపై వక్రీకృత భావనలచేత అన్యజాతులు దేవుని అనుగ్రహము పొంది తీరుటకు మానవ బలులు అవసరమని నమ్మునట్లు నడిపింపబడ్డరు; మరియు విగ్రహారాధన యొక్క నానా రూపముల కింద భయానక క్రూరకార్యములు ఆచరింపబడ్డవి.

హేతిమతమునకు మరియు క్రైస్తవమునకు ప్రత్యేకమైన రూపాలను ఏకీకృతం చేసికొని, హేతిమతమువలే దేవుని స్వభావమును వక్రీకరించుచున్న రోమన్ కతోలికా సంఘము, అంతే క్రూరముగాను జుగుప్సాకరముగాను ఉన్న ఆచారములను అనుసరించెను. రోము ఆధిపత్య కాలమందు ఆమె ఉపదేశములకు సమ్మతింపజేయుటకై యాతనాసాధనములు సిద్ధమై యుండెను. ఆమె అధికారదావీలను అంగీకరించనివారికై చెక్కస్థంభమునకు కట్టి దహింపబడునట్లుగా శిక్ష సిద్ధమై యుండెను. తీర్పుదినమందు వెల్లడింపబడునంతవరకు ఎరుగబడనంత విశాల స్థాయిలో నరమేధములు జరిగెను. సంఘపు ఉన్నతాధికారులు, తమ అధిపతియై యున్న సాతాను ఆధీనమందు, బాధితుని ప్రాణం అంతముకాకుండనే సాధ్యమైనంత పరాకాష్ట యాతనను కలుగజేయునట్లు ఉపాయములను ఆవిష్కరించుటలో తలమునకలైయుండిరి. అనేక సందర్భములందు ఆ నరకీయ ప్రక్రియ మానవ సహన పరిమితి అంచులవరకు పునరావృతమాయెను; చివరకు ప్రకృతి తలొగ్గి పోరాటము మానగా, బాధితుడు మరణమును మధుర విమోచనముగా స్వాగతించెను.

రోమ్‌కు వ్యతిరేకులైన వారి గతి అటువంటిదే. అయితే ఆమె అనుచరుల విషయములో ఆమె శిస్తు కోరడా దెబ్బలదై, దారుణ క్షామముదై, ఊహించదగిన ప్రతి రూపంలోను హృదయాన్ని వికారపరచు శరీర కఠోరతలుగై నిలిచెను. స్వర్గానుగ్రహము పొందుటకై, పశ్చాత్తాపకులు ప్రకృతి ధర్మములను అతిక్రమించుటద్వారా దేవుని ధర్మములను అతిక్రమిరి. మనుష్యుని భౌమిక యాత్రను ఆశీర్వదించి ఆనందపరచుటకై ఆయన ఏర్పరచిన బంధములను విచ్ఛేదించుటకు వారికి బోధింపబడెను. చర్చు సమాధి ప్రాంగణము సహజ అనురాగాలను అదుపుచేయుటకై విఫల ప్రయత్నములలో తమ జీవితములు ఖర్చుచేసి, సహజాతులపట్ల అనుకంపకు సంబంధించిన ప్రతి ఆలోచనను, ప్రతి భావమును దేవునికి అప్రీతికరమని భావించి నిరోధించుటకై యత్నించిన, మిలియన్ల సంఖ్యలో బలిపాలైన వారిని తనలో మోయుచున్నది.

శతాబ్దాలుగా ప్రత్యక్షమై వచ్చిన సాతాను యొక్క నిశ్చయబద్ధమైన క్రూరత్వాన్ని మనము అర్థంచేసికొనదలచినయెడల—అది దేవుని గురించి ఎప్పుడూ విననివారిలో కాదు; గాని క్రైస్తవలోకమున గుండెభాగములోను దాని వ్యాప్తి అంతటలోను—మనము రోమన్ మతవాద చరిత్రను చూచిన చాలును. మోసమనే ఈ మహాకాయ వ్యవస్థ ద్వారా దుష్టత్వాధిపతి దేవునికి అపకీర్తి కలుగజేయుటకును, మనుష్యునికి దుర్దశను తేవుటకును తన ఉద్దేశ్యాన్ని సాధించును. మరియు తాను మారువేషంలో తనను తాను దాచుకొని, సంఘ నాయకుల ద్వారా తన కార్యమును సాధించుటలో అతడు ఎలా విజయవంతమవుతున్నాడో మనము చూడగా, బైబిల్‌కు అతనికి అంతటి తీవ్రమైన ద్వేషం ఎందుకు ఉన్నదో మరింత స్పష్టంగా గ్రహించగలము. ఆ గ్రంథము చదువబడినయెడల దేవుని కరుణయు ప్రేమయు బహిర్గతమగును; ఇట్టి భారమైన బరువులలో ఏవియు ఆయన మనుష్యులమీద మోపడనని గోచరించును. ఆయన అడుగుతున్నది అంతయే—భిన్నమై పశ్చాత్తాపపూరితమైన హృదయం, వినమ్రమైన విధేయాత్మ.

క్రీస్తు తన జీవనంలో, స్త్రీలు పురుషులు స్వర్గమునకు యోగ్యులగుటకై తమ్మును తాము మఠాలలో బంధించుకొనవలెనని సూచించునట్టి ఏ ఆదర్శమును ఇవ్వలేదు. ప్రేమయు సానుభూతియు అణచివేయవలెనని ఆయన ఎప్పుడును బోధింపలేదు. రక్షకుని హృదయం ప్రేమతో పొంగిపొర్లెను. నైతిక పరిపూర్ణతకు మనిషి ఎంత సమీపించునో, అతని సంవేదనశీలత అంత తీక్ష్ణమగును; పాపముపై అతని గ్రహణశక్తి అంత సూటిగాను చురుకుగాను నుండును; పీడితులపట్ల అతని సానుభూతి అంత లోతుగా నుండును. పోప్ తాను క్రీస్తుయొక్క స్థానాధికారియనని దావా చేయుచున్నాడు; అయితే ఆయన స్వభావము మన రక్షకుని స్వభావముతో పోల్చబడునపుడు ఎట్లా నిలిచును? స్వర్గరాజైన ఆయనకు నమస్కరించలేదు గనుక మనుష్యులను కారాగారమునకైనా యాతనా పీడికకైనా అప్పగించినవాడిగా క్రీస్తు ఎప్పుడైనను తెలిసినదా? ఆయనను అంగీకరింపనివారిని మరణశిక్షకు విధింపవలెనని తీర్పు పలుకుచున్న స్వరము ఆయనది ఎప్పుడైనను వినబడెనా? ఒక సమార్య గ్రామ ప్రజలచేత ఆయన తిరస్కరింపబడినప్పుడు, అపొస్తలుడైన యోహాను ఆగ్రహముతో నిండిపోయి అడిగెను: "ప్రభూ, ఎలీయా చేసినట్లే మేము ఆకాశమునుండి అగ్ని దిగుమని ఆజ్ఞాపించి వారిని భస్మముచేయుదుమా?" యేసు తన శిష్యునిపై కనికరదృష్టితో చూచి, అతని కఠినాత్మను గద్దించుచు చెప్పెను: "మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల ప్రాణములను నశింపజేయుటకు గాక, రక్షించుటకే వచ్చెను." లూకా 9:54, 56. క్రీస్తు వ్యక్తపరచిన ఆత్మవైఖరికి, తనను ఆయన స్థానాధికారిగా ప్రకటించుకొనువాని ఆత్మవైఖరి ఎంతో విరుద్ధము.

రోమన్ సంఘము ఇప్పుడు లోకమునకు శోభనమైన ముఖచిత్రమును ప్రదర్శించుచు, తన భయంకర క్రౌర్యముల చరిత్రను సమర్థనలతో కప్పిపుచ్చుచున్నది. తాను క్రీస్తుసదృశ వస్త్రములను ధరించుకొనినది; అయినను ఆమె మారలేదు. గత యుగములలో ఉన్న పాపసత్వమునకు చెందిన మూలసూత్రములన్నియు నేటికిని యథాతథముగానే నిలిచియున్నవి. అతి అంధకార యుగములలో కల్పింపబడియిన సిద్ధాంతములు ఇప్పటికీ పదిలముగా గలవు. ఎవరును తమను తాము మోసపర్చుకొనవద్దు. ప్రొటెస్టెంటులు ఇప్పుడు అంత ఉత్సాహముతో గౌరవించుటకు సిద్ధపడియున్న పాపసత్వము, సంస్కరణ దినములలో దేవుని మనుష్యులు ఆమె దుర్మార్గమును బహిర్గతపరచుటకు తమ ప్రాణములను పణంగా పెట్టి లేచినప్పుడు లోకముపై అధికారము చలాయించిన అదే పాపసత్వమే. రాజులమీదను రాజకుమారులమీదను అధిపత్యము చలాయించి, దేవుని ప్రతిపత్తులను తనవిగా ప్రకటించిన అదే గర్వమును, అదే దర్పమును ఆమె ఇప్పటికీ యథాతథముగానే కలిగియున్నది. మానవ స్వేచ్ఛను ఆమె నలిపివేసి, సర్వోన్నతుని పరిశుద్ధులను హతమార్చిన కాలమందున్నట్టే, ఇప్పుడు కూడ ఆమె ఆత్మ క్రూరతయందు, నియంతృత్వమందు ఏమాత్రమును తగ్గిపోలేదు.

పాపసీ అనేది ప్రవచనము ముందుగా ఆమె గురించి ప్రకటించినదానిగానే ఉంది, అనగా అంత్యకాలపు అపస్థానం. 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:3, 4. తన లక్ష్యాన్ని అత్యంత సమర్థంగా సాధించుటకు అనుకూలమయ్యే స్వభావాన్ని స్వీకరించుట ఆమె విధానంలోని ఒక భాగము; అయితే కమీలియన్‌ యొక్క మార్పురూప ప్రదర్శన క్రింద, ఆమె సర్పమునకు చెందిన మార్పులేని విషాన్ని దాచిపెట్టుతుంది. ‘విధర్ములతోను, విధర్మ అనుమానితులతోను చేసిన విశ్వాస ప్రతిజ్ఞలను నిలుపకూడదు’ (Lenfant, సంపుటం 1, పుట 516) అని ఆమె ప్రకటిస్తుంది. సహస్రవత్సరాలపాటు పరిశుద్ధుల రక్తముతో తన చరిత్ర వ్రాయబడియున్న ఈ శక్తి, ఇప్పుడు క్రీస్తు సంఘమునకు ఒక భాగమని అంగీకరింపబడవలసిందా?

ప్రొటెస్టెంట్ దేశాలలో, గతకాలములతో పోలిస్తే కతోలిక మతం ప్రొటెస్టెంట్ మతం నుండి అంత విస్తృతంగా భిన్నము కాదని ప్రతిపాదించబడిన వాదన కారణరహితం కాదు. మార్పు సంభవించినదే; అయితే ఆ మార్పు పోపత్వములో కాదు. సంస్కర్తల దినములనుండి ప్రొటెస్టెంట్ మతము అత్యంతంగా పతనమైయుండుటవలన, నేటి ప్రొటెస్టెంట్ మతములోని బహుభాగముతో కతోలిక మతం నిజముగా సాదృశ్యమును కలిగియున్నది.

ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు లోకానుకూలతను కోరుచు వచ్చుచుండగా, తప్పుడు కరుణ వారి కన్నులను అంధుల్ని చేసింది. సకల దుష్టత విషయమందు మేలునే నమ్ముట సముచితం అని తప్ప మరేమియు వారు చూడరు; దాని అనివార్య ఫలితముగా వారు తుదకు సమస్త మేలును చెడుగా నమ్ముదురు. పరిశుద్ధులకు ఒకసారి అప్పగింపబడిన విశ్వాసమును పరిరక్షించుటకై నిలబడవలసిన స్థానమునకు బదులుగా, ఇప్పుడు వారు, అని చెప్పునట్లుగా, రోమునకు, ఆమెపట్ల తాము కలిగియున్న అకరుణమైన అభిప్రాయమునిబట్టి, క్షమాపణలు తెలుపుచు, తమ సంకుచిత మతాభిమానమునకు క్షమను యాచించుచున్నారు.

రోమన్ కతోలికత్వాన్ని అనుకూల దృష్టితో చూడనివారిలోనే కూడ, పెద్ద వర్గం దాని శక్తి, ప్రభావములవలన కలుగు అపాయాన్ని స్వల్పమాత్రంగానే గ్రహిస్తుంది. చాలామంది వాదించేది ఏమనగా, మధ్యయుగాలలో ప్రబలిన మేధో, నైతిక అంధకారం దాని మతసిద్ధాంతాలు, మూఢనమ్మకాలు, అణచివేత విస్తరణకు అనుకూలమైందనీ, ఆధునిక కాలములలో ఉన్న అధిక మేధస్సు, జ్ఞానపు సామాన్య ప్రాచుర్యం, మతవిషయాలలో పెరుగుతున్న ఉదారత అసహనం మరియు నియంతృత్వం పునరుద్ధరణకు అడ్డుకట్టవేస్తాయనీ. ఇలాంటి జ్ఞానోదిత యుగంలో అటువంటి స్థితి కలుగుననే ఆలోచనకే పరిహసించబడుతుంది. మేధో, నైతిక, ధార్మిక విషయములలో గొప్ప వెలుగు ఈ తరంపై ప్రకాశిస్తున్నదనేది సత్యమే. దేవుని పరిశుద్ధ వాక్యమున తెరచిన పుటల ద్వారా పరలోకపు వెలుగు లోకముమీద కుమ్మరింపబడింది. అయినా, అనుగ్రహింపబడిన వెలుగు ఎంత గొప్పదైయుండునో, దానిని వక్రీకరించి నిరాకరించువారికి కలుగు అంధకారం అంత గాఢమైయుండునని గుర్తుంచుకొనవలెను.

ప్రార్థనతో కూడిన బైబిల్ అధ్యయనం ప్రొటెస్టెంట్లకు పాప్ పీఠాధికార వ్యవస్థ యొక్క నిజ స్వభావాన్ని చూపించి, దానిని అసహ్యించి దూరమైపోవునట్లు చేయును; అయితే అనేకులు తమ మనస్సులో జ్ఞానులమని అహంకరించుచు, సత్యమునకు నడిపింపబడుటకై వినయపూర్వకముగా దేవునిని అన్వేషించవలసిన అవసరం తామకు లేదని భావిస్తున్నారు. తాము జ్ఞానోదయమై యున్నామని గర్వించుచున్నప్పటికిని, శాస్త్రాలనుగూర్చియు దేవుని శక్తినిగూర్చియు వారు అజ్ఞానులే. తమ మనస్సాక్షిని శాంతింపచేయుటకు ఏదో ఒక మార్గము వారికి తప్పనిసరిగా కావలెను; అందువలన వారు ఆధ్యాత్మికతలోను స్వయంక్షేపణలోను అత్యల్పత కలిగినదానినే అన్వేషించుచున్నారు. వారు ఆశించేది, దేవునిని స్మరించుటకు పద్ధతిగా పేరుపొందినదిగాను, నిజములో దేవునిని విస్మరింపజేయునదిగాను యున్న ఒక విధానమే. ఈ సమస్తుల అవసరాలకు పాప్ పీఠాధికార వ్యవస్థ బాగా అనుకూలమై యున్నది. అది మానవకోటిలోని రెండు వర్గాల కొరకు సిద్ధమై యున్నది, దాదాపు సమస్త లోకాన్నీ ఆవరించువి—స్వపుణ్యములచేత రక్షింపబడదలచినవారు, తమ పాపములలోనే రక్షింపబడదలచినవారు. ఇదియే దాని శక్తి యొక్క రహస్యం.

మహా బుద్ధిజన్య అంధకార కాలము పాపసీ విజయానికి అనుకూలమని నిరూపితమైంది. అలాగే, మహా బుద్ధిజన్య ప్రకాశ కాలము కూడ దాని విజయానికి సమానముగా అనుకూలమని ఇంకా నిరూపించబడును. గత యుగాలలో, మనుష్యులు దేవుని వాక్యమును గాని సత్య జ్ఞానమును గాని లేకపోయినప్పుడు, వారి కన్నులు కప్పబడియుండేవి; వారి పాదముల కొరకు విస్తరింపబడియున్న వలని చూడక, వేలాదులు అందులో చిక్కుకొనిరి. ఈ తరములోను, మానవ ఊహాసిద్ధాంతాల—‘జ్ఞానమని తప్పుడు పేరుతో పిలువబడే శాస్త్రం’—యొక్క మిరిమిట్లు గొలిపే మెరుపు వలన అనేకమందికి కళ్లకు మబ్బు కమ్ముకొనినది; వారు వలయను విచక్షించరు, కళ్లకు కట్టు కట్టినవారిలాగానే అంతే సులభముగా దానిలోనికి ప్రవేశించుదురు. మనిషి బుద్ధిజన్య శక్తులు తన సృష్టికర్తనుండి ప్రసాదింపబడిన వరముగా పరిగణింపబడి, సత్యమునకు నీతికి సేవలో వినియోగింపబడవలెనని దేవుడు ఉద్దేశించెను; అయితే గర్వమును ప్రతిష్ఠాకాంక్షను లాలించుచు, మనుష్యులు తమ స్వీయ సిద్ధాంతములను దేవుని వాక్యముకంటే పైకి ఎత్తినపుడు, అప్పుడు బుద్ధి అజ్ఞానముకంటే మరింత హానిని కలుగజేయగలదు. కాబట్టి, ఈనాటి తప్పుడు శాస్త్రం, బైబిలుపై విశ్వాసమును దెబ్బతీయుచున్నది, పాపసీ తన మనోహర రూపములతో అంగీకారమునకు దారి సిద్ధపరచుటలో, అంధకార యుగములలో జ్ఞాన నిరోధము దాని అధికారం విస్తరించుటకు మార్గమును విప్పినంతనే, సమాన విజయాన్ని సాధించును.

సంయుక్త రాష్ట్ర అమెరికాలో ప్రస్తుతం కొనసాగుతున్న, సభకు చెందిన సంస్థలు మరియు ఆచారాలకు రాష్ట్ర మద్దతు సంపాదించుటకై ఉన్న ఉద్యమములలో, ప్రొటెస్టెంటులు పాప్ అనుచరుల అడుగుజాడల్లో నడుస్తున్నారు. అంతేకాక, పాత ప్రపంచంలో కోల్పోయిన అధిపత్యాన్ని ప్రొటెస్టంట్ అమెరికాలో మళ్లీ పొందుటకు పాపత్వమునకు తలుపు తెరవుచున్నారు. ఈ ఉద్యమానికి మరింత ప్రాముఖ్యతనిచ్చేది ఏమనగా, ప్రధాన లక్ష్యముగా ఉద్దేశించబడినది ఆదివార ఆచరణను బలవంతంగా అమలుపరచుటయే—ఇది రోములో పుట్టిన ఆచారం; దానిని తన అధికారానికి సంకేతమని ఆమె ప్రకటించుచున్నది. ప్రొటెస్టంట్ సభలలో అంతట వ్యాపించి, వారిని పాపత్వం వారికన్నా పూర్వమే చేసినట్లే ఆదివారాన్ని మహిమాపరచు అటువంటి అదే కార్యమునకు నడిపించుచున్నది పాపత్వపు ఆత్మయే—అది లోకపు ఆచారాలకు అనుకూలత గల ఆత్మ, దేవుని ఆజ్ఞలకన్నా మానవ సంప్రదాయాలకు అధిక గౌరవం ఇచ్చే ఆత్మ.

త్వరలో రాబోయే సంగ్రామములో వినియోగింపబడబోవు కార్యసాధక శక్తులను పాఠకుడు గ్రహించదలిచినయెడల, గత యుగములలో అదేవిధమైన లక్ష్యార్థం కొరకు రోము ప్రయోగించిన సాధనముల చరిత్రను అనుసరించి పరిశీలించుట అతనికి చాలు. అతడు పాపిస్టులును ప్రొటెస్టెంట్లును ఐక్యముగా తమ మత నిశ్చయోక్తులను తిరస్కరించువారితో ఎట్లుగా వ్యవహరించెదరో తెలిసికొనదలిచినయెడల, శబ్బత్ దినమునకు మరియు దాని పరిరక్షకులకు సంబంధించి రోము ప్రదర్శించిన ఆత్మను గమనించవలెను.

రాజాజ్ఞలు, సార్వత్రిక సభలు, లౌకిక అధికారంతో బలపరచబడిన చర్చి నియమావళులు—ఇవే ఆ అన్యమత పండుగ క్రైస్తవ లోకంలో గౌరవస్థానాన్ని సంపాదించడానికి దారి వేసిన అంచెలు. ఆదివారపు ఆచరణను నిర్బంధించే తొలి ప్రజాపర చర్య కోన్స్టాంటైన్ జారీ చేసిన చట్టమే (క్రీ.శ. 321). ఈ శాసనం 'సూర్యుని గౌరవనీయ దినము' నాడు పట్టణవాసులు విశ్రాంతి తీసుకోవలెనని ఆదేశించి, గ్రామీణులకు మాత్రం తమ వ్యవసాయ కార్యాలను కొనసాగించుటకు అనుమతించింది. వాస్తవానికి అది అన్యమత స్వరూపమున్న చట్టమే అయినప్పటికీ, క్రైస్తవ ధర్మాన్ని నామమాత్రంగా స్వీకరించిన తరువాత చక్రవర్తి దానిని అమలులోనికి తెచ్చాడు.

దివ్యాధికారానికి తగిన ప్రత్యామ్నాయంగా రాజాజ్ఞ సరిపోనని తేలినప్పుడు, రాజాధికారుల కటాక్షాన్ని కోరినవాడు, కాన్స్టాంటైన్‌కు విశేష మిత్రుడూ చాటువాడైన బిషప్ యూసెబియస్, క్రీస్తు శబ్బతును ఆదివారానికి బదిలీ చేశాడని వాదనను ముందుకు తెచ్చాడు. ఆ కొత్త సిద్ధాంతానికి ప్రమాణంగా పవిత్ర లేఖనముల నుంచి ఒక్క సాక్ష్యమూ సమర్పింపబడలేదు. దాని అసత్యత్వాన్ని యూసెబియస్ తానే తెలియకుండానే ఒప్పుకొని, ఆ మార్పుకు నిజమైన కర్తలను సూచిస్తున్నాడు. “శబ్బతు నాడు చేయవలసిన విధులెల్లేవైతేనో, అవన్నిటినీ మేము ప్రభువుయొక్క దినమునకు బదిలీ చేసితిమి” అని అతడు అన్నాడు.- రోబర్ట్ కాక్స్, Sabbath Laws and Sabbath Duties, పుట 538. అయినప్పటికీ, ఆధారరహితమైనదై యున్న ఆ ఆదివారం వాదన ప్రభువుయొక్క శబ్బతును తొక్కివేయుటలో మనుష్యులను ధైర్యపరచుటకు ఉపకరించింది. లోకముచేత ఘనపరచబడుట కోరిన వారందరూ ఆ లోకప్రసిద్ధ పండుగను అంగీకరించారు.

పాపత్వం దృఢంగా స్థిరపడినకొద్దీ, ఆదివారాన్ని ఉన్నతంగా ప్రతిష్ఠించే కార్యము కొనసాగించబడెను. కొంతకాలము ప్రజలు చర్చికి హాజరుకాని సమయములలో వ్యవసాయ శ్రమలో నిమగ్నమై యుండిరి; అలాగే ఏడవ దినము ఇప్పటికీ శబ్బతుదినముగా పరిగణింపబడెను. అయితే క్రమేపీ ఒక మార్పు అమలులోనికి తెచ్చబడెను. పరిశుద్ధ పదవిలో నున్నవారికి ఆదివారమున ఏ పౌర వివాదమునందు తీర్పు ప్రకటించుట నిషేధింపబడెను. దాని తరువాత త్వరలోనే, స్థాయిభేదములకతీతముగా సమస్తులు సాధారణ శ్రమనుండి విరమించవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడెను; ఆ ఆజ్ఞను అతిక్రమించినచో స్వేచ్ఛావంతులకు జరిమానా, సేవకులకు దెబ్బల శిక్ష విధింపబడును. అనంతరం ధనవంతులు తమ ఆస్తుల సగభాగము కోల్పోవునట్లు శిక్షించబడవలెనని తీర్మానింపబడెను; చివరికి, ఇంకా మొండితనమును విడువనిచో వారిని దాసులుగా చేయవలెనని తీర్మానింపబడెను. క్రింది వర్గస్థులు శాశ్వత నిర్వాసనము అనుభవింపవలసియుండెను.

అద్భుతములను కూడ అవసరార్థం ప్రవేశపెట్టారు. ఇతర అద్భుతములతోపాటు, ఆదివారమున తన పొలము దున్నుటకు సిద్ధమవుచున్న ఒక రైతు తన దున్నెను ఒక ఇనుపఖండముతో శుభ్రపరచగా, ఆ ఇనుపము అతని చేతికి బిగుసుకుపోయి, ఇరువత్సరములు దానిని తనతో తీసికొని తిరిగెను, ‘తనకు అతిశయంగా గొప్ప వేదనకును లజ్జకును కలుగజేసి.’ — Francis West, Historical and Practical Discourse on the Lord's Day, పుట 174.

తరువాత పోప్, ఆదివారాన్ని ఉల్లంఘించువారిని పారిష్ యాజకుడు శాసించి హెచ్చరించవలెనని, వారిని చర్చికి వెళ్లి తమ ప్రార్థనలు చేయునట్లు ఉపదేశించవలెనని, లేనిచో వారు తమకును తమ పొరుగువారికిని మహత్తర విపత్తును తెచ్చుకోకుండునట్లు, నిర్దేశములు ఇచ్చెను. ప్రొటెస్టెంట్లచేత సైతం విస్తృతముగా వినియోగింపబడుచున్న ఆ వాదనను ఒక చర్చిసభా మండలి ముందుంచెను; అదేమనగా, ఆదివారమున శ్రమించుచుండగా కొంతమందికి పిడుగు పడినందున, ఆదివారమే శబ్బత్ దినమై యుండవలెనని. ‘ఈ దినమును వారు నిర్లక్ష్యపరచిన దానిపట్ల దేవుని అసంతుష్టి ఎంత తీవ్రమై యుండెనో స్పష్టమై యున్నది’ అని ఉన్నత యాజకులు సెలవిచ్చిరి. అనంతరం యాజకులును శుశ్రూషకులును, రాజులును యువరాజులును, సమస్త విశ్వాసజనులును, ‘ఆ దినము తన గౌరవమునకు తిరిగి పునరుద్ధరింపబడునట్లు, క్రైస్తవత్వమునకు కీర్తి కలుగునట్లు, ఇకముందు దానిని మరింత భక్తిపూర్వకముగా ఆచరింపబడునట్లుగా తమ సమస్త శక్తిని ప్రయోగించి పరమ జాగ్రత్త వహించవలెనని’ అనే అభ్యర్థన చేయబడెను.— థామస్ మోరర్, ‘ప్రభువు దినముని పేరు, భావము, మరియు ఆచరణపై ఆరు సంభాషణలలో ఉపన్యాసము’, పుట 271.

సభల తీర్మానములు సరిపోవనని తేలగా, జనుల హృదయాలలో భీతిని పుట్టించి, ఆదివారమున శ్రమ చేయుటనుండి వారిని విరమింపజేయునట్లు ఒక శాసనము జారీ చేయవలెనని లౌకిక అధికారులను వేడుకొనబడెను. రోములో నిర్వహింపబడిన ఒక సైనడులో, పూర్వమున్న నిర్ణయములన్నియు మరింత బలముతోను ఘనగంభీరతతోను పునఃధృవీకరించబడినవి. అవి చర్చి చట్టములోనికి కూడ చేర్చబడి, దాదాపు సమస్త క్రైస్తవలోకమంతట లౌకిక అధికారులచేత అమలుచేయబడినవి. (చూడండి Heylyn, History of the Sabbath, pt. 2, ch. 5, sec. 7.)

అయినప్పటికీ, ఆదివారపు ఆచరణకు ధర్మగ్రంథాధికారము లేకపోవుట చిన్న విషయం కాదు; అది గణనీయమైన సంకోచమునకు కారణమైంది. సూర్యుని దినమును ఘనపరచుటకై, ‘ఏడవ దినము నీ దేవుడైన యెహోవాకు విశ్రాంతి దినము’నే యెహోవా యొక్క నిర్దిష్ట ప్రకటనను పక్కన పెట్టుటకు తమ బోధకులకు హక్కు ఉందా అని ప్రజలు ప్రశ్నించారు. ధర్మగ్రంథ సాక్ష్యలోటును పూరించుటకు ఇతర ఉపాయములు అవసరమయ్యెను. పన్నెండవ శతాబ్దం చివరిభాగమున ఇంగ్లండు సంఘములను సందర్శించిన ఒక ఉత్సాహి ఆదివార ప్రచారకుడు సత్యమునకు నమ్మకమైన సాక్షులచేత ప్రతిఘటింపబడ్డాడు; అతని ప్రయత్నములు అంత ఫలహీనమైయుండగా, కొంతకాలము ఆ దేశమును విడిచిపెట్టి, తన బోధలను అమలు చేయించుటకు ఏదైనా సాధనమును అన్వేషించెను. అతడు తిరిగి వచ్చినపుడు, ఆ లోటు పూరింపబడెను; అనంతర శ్రమలలో అతనికి మరింత విజయము లభించెను. దేవుడు స్వయంగా ఇచ్చినదని పేర్కొనబడిన ఒక చుట్టిన పత్రాన్ని అతడు తనతో తెచ్చెను; అందులో ఆదివారం ఆచరణకు కావలసిన ఆజ్ఞతో పాటు, అవిధేయులను భయపెట్టుటకై భయంకరమైన బెదిరింపులు కూడ ఉండెను. తాను సమర్థించిన వ్యవస్థంతే నీచమైన నకిలీగానున్న ఈ మౌల్యమైన పత్రం స్వర్గమునుండి పడిపోయి యెరూషలేములో గోల్గొథాలోని సెయింట్ సిమియోన్ బలిపీఠముమీద కనబడినదని చెప్పబడెను. కాని వాస్తవములో, అది ఉద్భవించిన మూలము రోములోని పాపల్ రాజభవనమే. సభయొక్క అధికారము మరియు సుభిక్షతను అభివృద్ధి పరచుటకై మోసములు, నకిలీ పత్రసృష్టులు చేయుటను సర్వయుగములలోను పాపల్ శ్రేణి చట్టబద్ధమని పరిగణించినది.

ఆ శాసనం ప్రకారం, శనివారం మధ్యాహ్నం తొమ్మిదవ ఘడియ, అనగా మూడు గంటల సమయము నుండి, సోమవారం సూర్యోదయము వరకూ, పని చేయుట నిషేధించబడెను; మరియు అనేక అద్భుతములచే దాని అధికారము ధృవీకృతమైయున్నదని ప్రకటించబడెను. నిర్దేశిత సమయమును మించి శ్రమించినవారు పక్షాఘాతమునకు గురయ్యిరని నివేదింపబడెను. తన ధాన్యమును రుబ్బుటకు ప్రయత్నించిన ఒక మిల్లవాడు, పిండికి బదులుగా రక్తప్రవాహము వెలువడుటను చూచెను; బలమైన నీటి ప్రవాహము ఉన్నప్పటికిని, మిల్లు చక్రము నిశ్చలమై నిలిచిపోయెను. ఓవెన్ బాగా వేడిగా ఉన్నప్పటికీ, ఓవెన్‌లో పిండిముద్దను ఉంచిన ఒక స్త్రీ, దానిని బయటకు తీయగా, అది ముద్దగానే ఉందని కనుగొనెను. మరో స్త్రీ అయితే, తొమ్మిదవ ఘడియలో కాల్చుటకై పిండి సిద్ధపరిచి, దానిని సోమవారము వరకూ పక్కన పెట్టుదమని నిర్ణయించగా, మరుసటి రోజు, అది దైవశక్తిచేత రొట్టెలుగా మారి కాల్చబడియున్నదని కనుగొనెను. శనివారమున తొమ్మిదవ ఘడియ తరువాత రొట్టె కాల్చిన ఒక పురుషుడు, మరుసటి ఉదయము దానిని విరిచినప్పుడు, దాని నుండి రక్తము స్రవించుటను చూచెను. ఇలాంటి అర్ధరహితమైన, మూఢనమ్మకపూరిత కల్పనలచేతనే ఆదివారమునకు పవిత్రతను స్థాపించుటకు ఆ దినమునకు మద్దతుదారులు యత్నించిరి. (రోజర్ డీ హోవెడెన్, అన్నల్స్, ఖండం 2, పుటలు 526–530 చూడండి.)

స్కాట్లాండులోను, ఇంగ్లాండులో వలెనే, ప్రాచీన శబ్బతులోని ఒక భాగాన్ని దానితో కలపడం ద్వారా ఆదివారానికి మరింత గౌరవం సాధించబడింది. అయితే పరిశుద్ధంగా ఉంచవలసిన సమయ పరిమితి భిన్నంగా ఉండింది. స్కాట్లాండ్ రాజు జారీచేసిన ఒక శాసనం ప్రకటన చేసినదేమనగా, ‘శనివారం మధ్యాహ్నము పన్నెండు గంటలనుండి పరిశుద్ధముగా లెక్కింపబడవలెను,’ అలాగే ఆ సమయమునుండి సోమవారం ఉదయము వరకు ఎవరూ లోకిక వ్యవహారములలో నిమగ్నులు కావకూడదు.— మోరర్, పుటలు 290, 291.

యద్దాపి ఆదివారపు పవిత్రతను స్థాపించుటకై సమస్త ప్రయత్నములు చేయబడియుండెనుగానీ, పాపిస్టులే శబ్బతుకు దైవాధికారమున్నదని, దాని స్థానాన్ని ఆక్రమించిన ఆ వ్యవస్థ మనుష్యోద్భవమని బహిరంగముగా ఒప్పుకొనిరి. పదహారవ శతాబ్దములో ఒక పాపల్ మండలి స్పష్టముగా ప్రకటించెను: “సర్వ క్రైస్తవులు జ్ఞాపకముంచుదురు గాక, ఏడవ దినము దేవునిచేత పరిశుద్ధీకరింపబడియున్నదని; అది యూదుల చేత మాత్రమేగాక, దేవుని ఆరాధించుచున్నామని ప్రకటించుకొనువరందరచేతను స్వీకరింపబడి ఆచరింపబడినదని; అయినను మేము క్రైస్తవులు వారి శబ్బతును ప్రభువుయొక్క దినముగా మార్చియున్నాము.” — Ibid., పుటలు 281, 282. దైవశాసనమును తారుమారు చేయుచున్న వారు తమ కార్యస్వరూపమును తెలియని వారుకారు. వారు ఉద్దేశపూర్వకముగా తమను దేవునికంటె పైగా స్థాపించుకొనిరి.

ఆమెకు విరోధముగా నున్న వారిపట్ల రోమ్ అనుసరించిన విధానానికి, శబ్బతును ఆచరించిన వారు సైతం గల వాల్డెన్సులపై నడిపిన దీర్ఘకాలిక రక్తపాత పీడనం ఒక స్పష్టమైన దృష్టాంతంగా నిలిచింది. నాలుగవ ఆజ్ఞపట్ల తమ విశ్వాసనిష్ఠకై ఇతరులూ ఇదే విధంగా బాధలను అనుభవించారు. ఇథియోపియా మరియు అబిస్సీనియా సంఘాల చరిత్ర ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యతను కలిగియున్నది. అంధకార యుగాల కమ్మటి చీకటిలో, మధ్య ఆఫ్రికా క్రైస్తవులు లోక దృష్టికి దూరమై మరచబడ్డారు; మరియు అనేక శతాబ్దాలపాటు తమ విశ్వాస ఆచరణలో స్వేచ్ఛను అనుభవించారు. అయితే చివరకు రోమ్ వారికి ఉన్న అస్తిత్వాన్ని తెలిసికొని, త్వరలోనే అబిస్సీనియా చక్రవర్తి పోప్‌ను క్రీస్తు యొక్క ప్రతినిధిగా అంగీకరించుటకు మోసపోయాడు. తదనంతరం మరిన్ని రాజీలు అనుసరించాయి.

శబ్బతు దినమును ఆచరించుటను అత్యంత కఠిన శిక్షల కింద నిషేధిస్తూ ఒక రాజశాసనం జారీ చేయబడెను. (మైఖేల్ గెడ్డెస్, చర్చ్ హిస్టరీ ఆఫ్ ఎథియోపియా, పుటలు 311, 312 చూడండి.) అయితే పాప్ అధికారపు నియంతృత్వము త్వరలోనే భరింపలేనంత బాధాకరమైన కాడిగా మారెను గనుక అబిస్సీనియనులు దానిని తమ మెడలమీదనుండి విరిచివేయుదమని సంకల్పించిరి. భయంకరమైన సంగ్రామమునంతరం రోమన్ అనుచరులు వారి రాజ్యాధీన ప్రాంతములనుండి బహిష్కరింపబడి, ప్రాచీన విశ్వాసము పునరుద్ధరింపబడెను. సంఘములు తమ స్వాతంత్ర్యమునందు హర్షించిరి; రోము యొక్క మోసము, మతోన్మాదము, నిరంకుశాధికారము విషయమై తాము నేర్చుకొనిన పాఠమును వారు ఎప్పటికిని మరువలేదు. తమ ఏకాంత రాజ్యసీమలలోనే నిలిచి ఉండుటలో సంతృప్తి పొంది, క్రైస్తవ లోకములో మిగిలిన వారికి తెలియనివారిగానే వారు మిగిలిరి.

పాపీయ సంఘము తన సంపూర్ణ మతభ్రష్టతకు పూర్వము విశ్రాంతి దినమును యెలా అనుసరించెనో, ఆఫ్రికా సంఘములు దానిని అట్లే ఆచరించిరి. దేవుని ఆజ్ఞకు విధేయతచేత వారు ఏడవ దినమును ఆచరించుచుండగా, సంఘపు ఆచారమునకు అనుగుణముగా ఆదివారమున శ్రమచేయుటనుండి నివర్తించిరి. పరమాధికారమును పొందిన తరువాత రోము తనదైన దినమును ఉన్నతపరచుటకై దేవుని విశ్రాంతి దినమును తొక్కివేసెను; అయితే దాదాపు వెయ్యి సంవత్సరములు దాగియుండిన ఆఫ్రికా సంఘములు ఈ మతభ్రష్టతలో పాలుపంచుకోలేదు. రోముని ప్రభావాధీనములోనికి తెచ్చబడినపుడు వారు నిజమైన విశ్రాంతి దినమును పక్కనపెట్టి అసత్య విశ్రాంతి దినమును ఉన్నతపరచుటకు బలవంతపరచబడిరి; అయితే తమ స్వాతంత్ర్యమును మళ్లీ పొందగానే వారు నాలుగవ ఆజ్ఞకు విధేయతయందు తిరిగిరి.

గతకాలపు వృత్తాంతాలు సత్య సబ్బత్ దినమునకును దాని పరిరక్షకులనుగూర్చియు రోమ్ ప్రదర్శించిన శత్రుత్వమును, తానే స్థాపించిన ఆ వ్యవస్థను ఘనపరచుటకై ఆమె ఉపయోగించిన సాధనములను సుస్పష్టంగా వెల్లడించుచున్నవి. రోమన్ కాథలికులును ప్రొటెస్టెంటులును ఆదివారమును ఉన్నతపరచుటకై ఏకమగునప్పుడు ఈ దృశ్యములు పునరావృతమగుదని దేవుని వాక్యము బోధించుచున్నది.

ప్రకటన గ్రంథము 13లోని ప్రవచనము, గొర్రెపిల్లవంటి రెండు కొమ్ములుగల మృగముచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన అధికారము, “భూమియు దానిలో నివసించువారును” అక్కడ “చిరుతవలె” ఉన్న మృగముచేత సూచింపబడిన పాపసత్వాన్ని ఆరాధించునట్లు చేయును అని ప్రకటించుచున్నది. ఆ రెండు కొమ్ములుగల మృగము భూమిపై నివసించువారితో, “వారు మృగమునకు బింబమును చేయవలెను” అని కూడా చెప్పబోవుచున్నది; అంతేకాక, “చిన్నవారగు పెద్దవారగు, ధనవంతులగు దరిద్రులగు, స్వతంత్రులుగును దాసులుగును” అగు అందరిని మృగముని ముద్రను స్వీకరించుమని ఆజ్ఞాపించును. ప్రకటన గ్రంథము 13:11-16. గొర్రెపిల్లవంటి కొమ్ములుగల మృగముచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన అధికారము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలేనని, మరియు రోము తన పరమాధికారానికి ప్రత్యేక అంగీకారంగా పేర్కొనుచున్న ఆదివార ఆచరణను అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు బలవంతపరచునప్పుడు ఈ ప్రవచనము నెరవేరునని చూపబడెను. కాని పాపసత్వానికి అర్పింపబడే ఈ సత్కారములో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఒంటరిగా ఉండదు. ఒకప్పుడు ఆమె ఆధిపత్యాన్ని అంగీకరించిన దేశములలో రోము ప్రభావము ఇప్పటికీ నిర్మూలింపబడుటకు దూరముగానే ఉన్నది. మరియు ప్రవచనము ఆమె అధికార పునరుద్ధరణను ముందుగా సూచించుచున్నది. “దాని తలలలో ఒకదానికి చావువరకు గాయపడినట్లు నేను చూచితిని; దాని ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపడెను; అప్పుడు సమస్త లోకము ఆ మృగముని వెంబడి ఆశ్చర్యపడెను.” 3వ వచనం. ఆ ప్రాణాంతక గాయం విధింపబడుట 1798లో పాపసత్వపు పతనమును సూచించుచున్నది. దీనికి తరువాత, ప్రవక్త చెప్పిన ప్రకారము, “దాని ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపడెను; మరియు సమస్త లోకము ఆ మృగమును వెంబడి ఆశ్చర్యపడెను.” పౌలు స్పష్టముగా “పాపపురుషుడు” రెండవ రాకడదాకా కొనసాగునని తెలుపుచున్నాడు. 2 థెస్సలోనీకయులకు 2:3-8. కాలాంతమువరకు అతడు మోసకార్యమును కొనసాగించును. మరియు ప్రకటనకర్త, పాపసత్వాన్నే సూచిస్తూ, ఇలా ప్రకటించుచున్నాడు: “భూమిపై నివసించువారందరును, జీవపుస్తకములో పేర్లు వ్రాయబడని వారు, వానిని ఆరాధించుదురు.” ప్రకటన గ్రంథము 13:8. పురాతన ప్రపంచములోను నూతన ప్రపంచములోను, రోమన్ సంఘము అధికారముపైన మాత్రమేఆధారపడిన ఆదివార నియమమునకు చెల్లించబడే గౌరవములో, పాపసత్వము సత్కారమును స్వీకరించును.

పందొమ్మిదవ శతాబ్దపు మధ్యకాలం నుండి, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములలోని ప్రవచనాల విద్యార్థులు ఈ సాక్ష్యమును లోకమునకు సమర్పించుచున్నారు. ప్రస్తుతం జరుగుచున్న సంఘటనలలో, ఆ ప్రవచనము నెరవేర్చబడుట వైపుకు శీఘ్రమైన పురోగమనం కనబడుచున్నది. ప్రొటెస్టాంటు బోధకులయందు ఆదివార దినపాలనకు దైవాధికారమున్నదనే అదే వాదన, అలాగే వేదగ్రంథప్రమాణములో అదే కొరత, దేవుని ఆజ్ఞ స్థానం భర్తీ చేయుటకై అద్భుతములను కల్పించిన పాపాస్థాన నాయకులయందున్నట్లే, కనబడుచున్నవి. ఆదివార సబ్బతును ఉల్లంఘించినందున దేవుని తీర్పులు మనుష్యులమీదికి సందర్శింపబడుచున్నవని చేసే వాదన మరల పునరావృతమగును; ఇప్పటికే దానిని బలపరచుట ఆరంభమైయున్నది. ఇంకా ఆదివార దినపాలనను బలవంతంగా అమలు చేయించుటకై ఒక ఉద్యమము వేగంగా పట్టు సాధించుచున్నది.

తన బుద్ధిచాతుర్యమునందును కుతిలకౌశలమునందును రోమా కాథలిక సంఘము అద్భుతమైనది. జరగబోవుచున్న సంగతులను ఆమె ముందస్తుగా గ్రహించగలదు. ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు మిథ్యా సబ్బతును అంగీకరించుటద్వారా ఆమెకు నమస్సుమానము అర్పించుచున్నారనీ, పూర్వకాలమందు తానే అనుసరించిన అదే ఉపాయములచేత దానిని బలవంతపరచుటకు వారు సన్నద్ధమవుచున్నారనీ చూచి, ఆమె తగిన కాలమును నిరీక్షించుచున్నది. సత్యప్రకాశమును నిరాకరించువారు, తన నుండే ఆరంభమైన ఒక సంస్థను యెత్తిపోతులుచేయుటకై, తానే తాను తప్పులేనిదని ప్రకటించుకొనిన ఈ అధికారశక్తి సహాయాన్ని అయినను ఆశ్రయించుదురు. ఈ కార్యములో ప్రొటెస్టాంట్లకు సాయం చేయుటకు ఆమె ఎంతో సిద్ధంగా ముందుకు రావునో ఊహించుట కష్టముకాదు. సంఘానికి అవిధేయులైయున్నవారితో ఎలా వ్యవహరించవలెనో పాపాసనాధికారులకంటె బాగా ఎవరెరుగుదురు?

ప్రపంచమంతటా విస్తరించిన దాని సమస్త శాఖలు, ఉపశాఖలతో కూడిన రోమన్ కాథలికా చర్చి, పాపీయ సింహాసనం ఆధీనములో, దాని ప్రయోజనాలను సేవించునట్లుగా రూపుదిద్దబడిన ఒక విశాలకాయ సంస్థగా నిలుచున్నది. భూగోళమంతటా ప్రతి దేశములో గల దాని మిలియన్ల సంఖ్యలోని సభ్య విశ్వాసులు, పోపుకు విధేయతలో తమ్మును బద్ధులైయుండవలెనని బోధింపబడుచున్నారు. వారి జాతీయత గాని వారి ప్రభుత్వము గాని ఏదైనప్పటికి, చర్చి యొక్క అధికారాన్ని ఇతర సమస్తాధికారాలన్నింటికంటె శ్రేష్ఠమైనదిగా వారు భావింపవలెను. వారు రాష్ట్రానికి విధేయతను ప్రమాణముచేత ప్రతిజ్ఞ చేసినను, దీనికి వెనుక రోమునకు విధేయతయనే ప్రతిజ్ఞ నిలిచియుండి, దాని ప్రయోజనాలకు విరోధకమైన ప్రతి ప్రమాణమునుండి వారిని విముక్తులనుగా చేయుచున్నది.

చరిత్ర సాక్ష్యమిస్తోంది—ఆమె చతురమైన మరియు పట్టుదలయుత ప్రయత్నములచేత జాతుల వ్యవహారములలో తనను సుతిమెత్తగా చొరబెట్టుకొనుటకు; మరియు ఒకసారి పాదప్రవేశము పొందిన తరువాత, ప్రభువులకును ప్రజలకును పతనము సంభవించినా సరే, తన స్వీయ ఆశయములను మరింత ముందుకు నెట్టుటకు. క్రీ.శ. 1204లో, పోప్ ఇన్నోసెంట్ మూడవవారు అరగాన్ రాజు పేతురు ద్వితీయుని చేత క్రింది అసాధారణ ప్రమాణమును చేయింపజేశారు: ‘నేను, అరగోనియన్ల రాజైన పేతురు, నా ప్రభువైన పోప్ ఇన్నోసెంట్‌కును, ఆయన కతోలిక వారసులకును, రోమన్ చర్చికిని యావత్‌కాలము విశ్వాసీ విధేయుడనై ఉండుటను ప్రకటించి వాగ్దానం చేయుచున్నాను; అలాగే ఆయనకు విధేయతలో నా రాజ్యమును నమ్మకముతో కాపాడుటను, కతోలిక విశ్వాసమును రక్షించుటను, మతద్రోహ దుర్వృత్తిని పీడించి దమనము చేయుటను.’ —జాన్ డౌలింగ్, రోమనిజము చరిత్ర, గ్రంథం 5, అధ్యాయం 6, విభాగం.

55. ఇది రోమన్ పోంటిఫ్ అధికారమును గూర్చిన దావాలతో సమ్మతంగా ఉంది—అంటే, ‘తనకు చక్రవర్తులను పదవీచ్యుతులను చేయుట చట్టసమ్మతమని’ మరియు ‘అధర్మపాలకుల పట్ల వారి విధేయత నుండి పాలితులను ఆయన విముక్తులను చేయగలడని.’ —Mosheim, పుస్తకము 3, శతాబ్దము 11, భాగము 2, అధ్యాయము 2, విభాగము 9, గమనిక 17.

మరియు గుర్తుంచుకోవలసినది ఏమనగా, తాను ఎప్పుడూ మారదని అన్నదే రోమ్ యొక్క గర్వోక్తి. గ్రెగరీ VII మరియు ఇన్నసెంట్ III వారి సిద్ధాంతాలే నేటికీ రోమన్ కాథలిక్ చర్చి యొక్క సిద్ధాంతాలు. అలాగే, రోమ్‌కు శక్తి మాత్రమె లభించినా, గత శతాబ్దాలలోనటులే సమాన ఉత్సాహంతో వాటిని నేడు కూడా ఆచరణలో పెట్టేది. ఆదివారమును మహిమపరచు కార్యంలో రోమ్ సహాయాన్ని స్వీకరించవలెనని ప్రతిపాదించునప్పుడు, తాము ఏమి చేయుచున్నారో ప్రొటెస్టెంట్లు తక్కువగానే గ్రహిస్తున్నారు. తమ లక్ష్యసాధనకై వారు కట్టుబడి యుండగా, రోమ్ తన శక్తిని పునఃస్థాపించుటకును, తాను కోల్పోయిన ఆధిక్యాన్ని తిరిగి పొందుటకును లక్ష్యపెట్టుచున్నది. యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో ఒకసారి ఈ సిద్ధాంతం స్థాపితమైతే, అనగా చర్చి రాష్ట్ర శక్తిని వినియోగించగలదని లేదా దానిని నియంత్రించగలదని, లౌకిక చట్టాల ద్వారా మతపరమైన ఆచారాలను బలవంతపూర్వకంగా అమలు చేయవచ్చునని, సంక్షిప్తంగా చర్చి మరియు రాష్ట్ర అధికారం మనస్సాక్షిపై అధిపత్యం చలాయించవలెనని, అప్పుడు ఈ దేశములో రోమ్ విజయం నిశ్చితమే.

"దేవుని వాక్యము సమీపిస్తున్న ప్రమాదమును గూర్చి హెచ్చరించియున్నది; దీనిని నిర్లక్ష్యముచేస్తే, ఉచ్చును తప్పించుకొనుటకు ఆలస్యమైన తరువాత మాత్రమేగాని రోమా యథార్థ ఉద్దేశములు ఏమియో ప్రొటెస్టెంట్ లోకము గ్రహించును. ఆమె నిశ్శబ్దముగా శక్తిలో పెరుగుచున్నది. ఆమె సిద్ధాంతములు శాసన మండపములలోను, సంఘములలోను, మనుష్యుల హృదయములలోను తమ ప్రభావమును చూపుచున్నవి. ఆమె ఎత్తైన మరియు భారీ నిర్మాణములను నిర్మించుచున్నది; వాటి రహస్య అంతర్భాగములలో ఆమె పూర్వపు హింసలు మరల పునరావృతమగును. నిగూఢముగా, అనుమానం కలగకుండ ఆమె తన బలగములను బలపరచుచున్నది, తాను దెబ్బకొట్టవలసిన కాలము వచ్చినప్పుడు స్వప్రయోజనములను సాధించుటకై. ఆమె కోరుకొనేది అంతయు ఒక అనుకూల ఆధిక్య స్థావరమే; అది ఆమెకు ఇప్పటికే ఇవ్వబడుచున్నది. రోమా పక్షముయొక్క ఉద్దేశము ఏమిటో మనము త్వరలోనే చూచి, అనుభవించెదము. దేవుని వాక్యమును విశ్వసించి దానికి లోబడువాడు ఎవడైనను, దాని ఫలితముగా నిందను, హింసను అనుభవించును." మహా వివాదము, 563-581.