పానియం - సంఖ్య ఏడు

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని సమస్త ప్రవచన రేఖలను, 1989 నుండి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివార చట్టం వరకు ప్రాతినిధ్యం వహించే నలభై వచనములోని గోప్య చరిత్రతో అనుసంధానించి ఏకీకృతం చేయుటలో మేము నిమగ్నులమై ఉన్నాము. ప్రవచన శిష్యులమైన మన పిలుపు సత్యవాక్యమును సముచితముగా విభజించుటయే.

దానియేలు గ్రంథంలోని పదకొండవ అధ్యాయాన్ని పది ప్రవచనాత్మక రేఖలుగా విభజించవచ్చు. వచనాలు ఒకటి నుండి నాలుగు వరకు ఒక ప్రవచనాత్మక రేఖను సూచిస్తాయి. వచనాలు అయిదు నుండి తొమ్మిది వరకు రెండవ రేఖను సూచిస్తాయి. పదవ వచనం మూడవ రేఖను సూచిస్తుంది. పదకొండవ, పన్నెండవ వచనాలు నాలుగవ రేఖను సూచిస్తాయి. వచనాలు పదమూడు నుండి పదిహేను వరకు ఐదవ రేఖను సూచిస్తాయి. వచనాలు పదహారు నుండి ఇరవై రెండు వరకు ఆరవ రేఖను సూచిస్తాయి. వచనాలు ఇరవై మూడు మరియు ఇరవై నాలుగు ఏడవ రేఖను సూచిస్తాయి. వచనాలు ఇరవై నాలుగు నుండి ముప్పై ఒకటి వరకు ఎనిమిదవ రేఖను సూచిస్తాయి. వచనాలు ముప్పై ఒకటి నుండి నలభై వరకు తొమ్మిదవ రేఖను సూచిస్తాయి, మరియు నలభై నుండి నలభై ఐదు వరకు వచనాలు పదో మరియు తుద రేఖను సూచిస్తాయి. ఈ పది రేఖలను రేఖ మీద రేఖగా సమకూర్చవలెను.

నిస్సందేహంగా పది ప్రవచనాత్మక రేఖలన్నీ పరస్పర సంబంధితాలే; అయినప్పటికీ, ప్రతి రేఖలో నిర్దిష్టమైన ఒక ఇతువు గుర్తించవచ్చు. ప్రతి రేఖకు ఒక ప్రధాన ఇతువు ఉన్నప్పటికీ, ఆ రేఖలు ఏకైక సాక్ష్యముకన్నా అధికమైన సాక్ష్యమును కలిగివున్నాయి. పది రేఖలలోని ప్రతి ఇతువును గుర్తించుటే నా ఉద్దేశ్యం.

దరయవూషు మొదటి సంవత్సరము డెబ్బై సంవత్సరముల అంతమును సూచించుచున్నది; అందువలన అంత్యకాలమనే ప్రవచన సమయాన్ని గుర్తించుచున్నది. మూడవ వచనమునాటికి మహా అలెగ్జాండరు తన సర్వలోక రాజ్యమును స్థాపించును, మరియు నాలుగవ వచనమునాటికి అతని రాజ్యము పీకివేయబడి నాలుగు గాలుల వైపులకు విభజింపబడవలెనని పేర్కొనబడెను. 1989లో అంత్యకాల సూచికగా దరయవూషును ఉపయోగించుట వలన, రెండవ వచనములో ప్రతినిధీకరింపబడిన రాజులను లెక్కించుట మనకు సాధ్యమగును. గబ్రియేలు మొదటి వచనములో, “దరయవూషు మొదటి సంవత్సరములోను” అని చెప్పునప్పుడు, పదవ అధ్యాయములో ప్రారంభమైన దర్శనమునకు ఆరంభములో దానియేలుకు తాను తెలియజేసిన విషయమునకు అనుసంధానముగా అది వచ్చుచున్నది.

“అంత్యకాలము”ను ప్రతినిధి చేసే మార్గసూచిక రెండు సంకేతాలను కలిగియున్నది. మోషే ప్రవచనరేఖలో “అంత్యకాలము” అనేది ఆహరోను జననం; దాని తరువాత మూడేళ్లకు మోషే జననం సంభవించింది. తమ చరిత్రలో “అంత్యకాలము”కు ఆహరోను మరియు మోషే ద్విగుణ సంకేతములై నిలిచి, బాప్తిస్మమిచ్చువానియైన యోహాను జననమును, దాని ఆరు నెలల తరువాత యేసు జననమును ప్రతిరూపించుచున్నారు. 1798లోని “అంత్యకాలము” రోమ్ యొక్క పోప్ బంధింపబడినదాన్ని సూచించింది; అతడు అనంతరం చెరలోనే 1799లో మరణించాడు. “మాద్యుడైన దర్యూషు యొక్క మొదటి సంవత్సరము” నుండి “పర్ష్యరాజు కురూషు యొక్క మూడవ సంవత్సరము” వరకు; దర్యూషు మరియు కురూషు 1989లోని “అంత్యకాలము”ను ప్రతినిధీకరించుచున్నారు, ఎందుకనగా ప్రవక్తలందరు తాము జీవించిన దినములకన్నా అంతిమ దినముల విషయములోనే ఎక్కువగా మాటలాడుచున్నారు.

1989 సంవత్సర సందర్భంలో దార్యవేషు మరియు కోరేశు రోనాల్డ్ రీగన్ మరియు జార్జ్ బుష్ సీనియర్‌లను సూచిస్తారు. ఆ సంవత్సరంలో వారిరువురు అధ్యక్షులుగా ఉన్నారు. పదకొండవ అధ్యాయంలోని మొదటి వచనం ఆ దర్శనాన్ని కోరేశు మూడవ సంవత్సరములోనిదిగా నిర్ధారిస్తుంది; దార్యవేషును అనుసరించి కోరేశు వచ్చినట్లే, అది రీగన్ తరువాత వచ్చిన జార్జ్ బుష్ సీనియర్‌ను సూచించును. రెండవ వచనం ఇంకా ముగ్గురు రాజులు లేచెదరని, నాల్గవవాడు వారందరిని మించిన ధనికుడు అని ప్రకటించుచున్నది. పదకొండవ అధ్యాయములోని తుద "కాలాంత్యము" 1989లో ఆరంభమై, జార్జ్ బుష్ సీనియర్ తరువాత ఇంకా ముగ్గురు రాజులు లేచెదరని నిర్ధేశించుచున్నది; అట్లే బుష్ సీనియర్ తరువాత వచ్చిన ముగ్గురు అధ్య‍క్షులను గుర్తించుచున్నది. ఆ ముగ్గురు రాజులు బిల్ క్లింటన్, జార్జ్ బుష్ జూనియర్, బరాక్ ఒబామా; ఆ తరువాత అత్యంత ధనికుడైన అధ్య‍క్షుడు డొనాల్డ్ ట్రంప్ "తన బలముచేత" మరియు "తన ఐశ్వర్యముచేత యవన రాజ్యమునకు విరోధముగా అందరిని ప్రేరేపించును".

మూడవ వచనము అప్పుడు అలెగ్జాండర్ మహానును పరిచయపరచుచున్నది; దాంతో, అంత్యదినములలో పాపసీతో ఏకమగు ఐక్యరాజ్య సమితి యొక్క అంతిమ నాయకునికి అతడు ప్రతిరూపముగా నిలుచును; అయితే, పాపసీ వలెనే ఆ అంతిమ నాయకుడును తన అంతమును పొందును. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ అధ్యాయములో పది రాజులుగా ప్రతినిధీకరించబడిన ఏడవ రాజ్యమై ఐక్యరాజ్య సమితి నిలుచును; మరియు పది రాజుల కూటమి ఒక ప్రతీకాత్మక ఘడియంత కాలంపాటు తమ ఏడవ రాజ్యమును పాపసీ యొక్క మృగమునకు అప్పగించుటకు సమ్మతించుదురు.

మూడవ, నాల్గవ వచనములు, అలాగే నాల్గవ శతాబ్దంలో ఆ వచనములను నెరవేర్చిన అలెగ్జాండర్ మహానుభావుని ఉద్భవ–పతనాల చరిత్ర, ఆ పది రాజులను ప్రతినిధీకరించుచున్నవి. బైబిలు ప్రవచనములో గ్రీకు మూడవ రాజ్యము; అది ద్రాగన్‌కు ప్రతీక; ద్రాగన్–మృగము–అబద్ధ ప్రవక్తల త్రిసంయోగములోని ఒక మూడవ వంతైన ద్రాగన్‌ను సూచించునది. శిలువపై “యూదుల రాజు” అనే శాసనం హెబ్రయు, లాటిన్, గ్రీకు భాషలలో వ్రాయబడింది; పస్కా సందర్భమున యెరూషలేములో ఉండే యూదులను, రోమీయులను, ఇతర జనములనుండి వచ్చిన మిగతా జనసమూహాలను ప్రతినిధీకరించుచూ. గ్రీకులు ద్రాగన్‌ను సూచిస్తారు, రోమీయులు మృగమును సూచిస్తారు, యూదులే ఆ అబద్ధ ప్రవక్త.

పదకొండవ అధ్యాయంలోని మొదటి నాలుగు వచనాలు, మానవుల పరీక్షాకాలం ముగిసే వేళ, పాపస్వామ్య అధికారముతో వ్యభిచారం చేయు భౌమిక డ్రాగన్ శక్తి యొక్క అంత్యాన్ని నిర్దేశిస్తాయి. మూడవ, నాలుగవ వచనాలు భౌమిక డ్రాగన్ శక్తి యొక్క ఆఖరి రూపం యొక్క తుద ఉద్భవమును పతనమును నిర్దేశిస్తాయి. ఆ వచనాలు, భూమి రాజులతో వ్యభిచారం చేయు మృగముని అంత్యమును నిర్దేశించే చివరి ఆరు వచనాలతో పొరలుగా మేళవించబడ్డాయి. పదకొండవ అధ్యాయమున ఆరంభమును అంత్యమును, దేవుని శత్రువులు వారికి సహాయకుడు ఎవరూ లేకుండానే తమ అంత్యానికి చేరుకొనిన చరిత్రను నిర్దేశిస్తాయి. మొదటి నాలుగు వచనాలు చివరి ఆరు వచనాలతో సమన్వయమై, ఆ ప్రకారమే అవి పది ఆజ్ఞల ప్రతీకాత్మకతను ధరించుచున్నవి, మొదటి నాలుగు ఆజ్ఞలతో కూడిన ఒక పలకను, చివరి ఆరు ఆజ్ఞలతో కూడిన మరొక పలకను సూచించుచు, అలాగే సంఖ్య పది ద్వారా ఒక పరీక్షను కూడ సూచించుచున్నవి.

మొదటి నాలుగు వచనాలు అంత్యాన్ని ప్రతిబింబించే ఒక ఆరంభాన్ని సూచిస్తూ, ఈ సందేశం 1989లోని "అంత్యకాలము" నందే ఆరంభమైందని స్థిరపరుస్తాయి. ఆ వచనాలు 1989 నుండి మానవ కృపాకాలము ముగింపు వరకు గల కాలాన్ని ప్రతినిధ్యం వహిస్తాయి; అట్టి విధంగా, 1989లో ముద్రవిప్పబడిన జ్ఞానవృద్ధియై ఉన్న చివరి ఆరు వచనాల సందేశాన్ని సంక్షిప్తీకరిస్తాయి; అవే కృపాకాలము ముగింపుతో అనుబంధమైన సంఘటనలను గుర్తిస్తాయి.

ఆ వచనాలు, 1989 నుండి ప్రారంభమై మొత్తం ఎనిమిది మంది అధ్యక్షులు ఉండబోవునని గుర్తింపునకు అవసరమైన ప్రవచనాత్మక ఆధారాన్ని సమకూర్చుతాయి; అందులో ఎనిమిదవ వాడు పూర్వపు ఏడు మంది అధ్యక్షులలోనివాడై యుండును; ఈ విధంగా ‘ఏడుగురిలోనినే ఎనిమిదవ వాడు’ అనే మర్మంతో ఆ పాఠ్యము సమగ్రంగా అనుసంధానించబడుతుంది; ఇది అంత్యదినములలో వర్తమాన సత్యముగా నిలిచియున్న ప్రవచనాత్మక లక్షణము.

ఆ వచనముల ద్వారా గ్రహింపబడగల ప్రధాన అంశము, టైరునకు చెందిన వ్యభిచారిణితో వ్యభిచారం చేయు డ్రాగన్ శక్తి యొక్క అంతిమ వినాశనము. ఆ వ్యభిచారిణి భూమి యొక్క సమస్త రాజులతో వ్యభిచారం చేయును; అయితే ఏలాగైతే క్లోవిస్ 496లో తన సింహాసనాన్ని పాపత్వానికి అంకితం చేసినప్పుడు ప్రాచీన ఫ్రాన్స్ కతోలిక సంఘమునకు జ్యేష్ఠసంతానమై యుండెనో, అట్లే ఆదివారపు చట్టకాలమందు ఆ వ్యభిచారిణితో వ్యభిచారం చేయుటలో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల భూమి మృగము కూడ రాజులలో ముందటిగా నిలుచును. ఎట్లాగైతే చివరి ఆరు వచనములలో ఉన్నట్లే, ఆరంభపు నాలుగు వచనములు కూడ లోకాన్ని ఆర్మగెద్దోను వైపు నడిపించు మూడు శక్తులను గుర్తించి ప్రాముఖ్యపరచును; అయితే ఆ మొదటి నాలుగు వచనముల ప్రధాన అంశము గ్రీసు మరియు అలెగ్జాండరు మహానుభావుడు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన డ్రాగన్ శక్తియే.

ఎనిమిది మంది అధ్యక్షుల శ్రేణిని రేగన్ ఆరంభించాడు; ఆ శ్రేణి ఇప్పుడిక ఆ ఎనిమిదిమందిలోని చివరి అధ్యక్షుని వద్దకు చేరుకుంది. ఎనిమిదవ అధ్యక్షుడు మృగముని ప్రతిమను స్థాపించి, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టాన్ని అమలు పరచును; అదే సమయంలో, తన్ను ఐక్యరాజ్యసమితి అధిపతిగా చేసే ఒక ఏర్పాటును మధ్యవర్తిత్వం చేసి కుదుర్చును; అప్పుడు ఐక్యరాజ్యసమితి, ఉగ్ర ఇస్లాం వల్ల పెరుగుతున్న యుద్ధాన్ని పరిష్కరించాలనే ముసుగులో, ప్రపంచవ్యాప్త చర్చి-రాష్ట్ర సంబంధంలో ప్రవేశించును.

ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయములోని భూమిమృగమైయున్న సంయుక్త రాష్ట్రాలు, బైబిల్ ప్రవచనంలోని ఆరవ రాజ్య స్థితి నుండి ఏడవ రాజ్యపు ప్రధానత్వాన్ని అధిరోహించుటకు జరుగుతున్న పరివర్తన, అదే సమయంలో అష్టమ రాజ్యముతో అక్రమ సంబంధాన్ని సంపూర్ణ పరచుచుండుట—ఇవన్నియు మొదటి వచనం 1989ను గుర్తించుచున్నదని ప్రారంభమై, సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివార చట్టమునకు దారి తీసిన అధ్యక్షుల పరంపర ద్వారా చిత్రీకరించబడుచున్నవి; తదనంతరం తక్షణమే లేచుచున్న బలమైన రాజును గుర్తించుచున్నది. ఆ బలమైన రాజు ట్రంప్; అతడు ఐక్యరాజ్య సమితిపై నియంత్రణను స్వీకరించుచున్నాడు, మరియు తన డిమాండ్లకు ముందస్తుగా దానిని విఘటింపజేయు ప్రక్రియలో ప్రస్తుతం నిమగ్నుడై యున్నాడు.

ఐదో నుండి తొమ్మిదో వచనాలు ఉత్తరపు మరియు దక్షిణపు రాజుల మధ్య యుద్ధానికి సంబంధించిన తొలి ఉల్లేఖనమును, అలాగే అంశానుసారంగా క్రమానుగతమైన చిత్రణను ప్రతిపాదిస్తాయి; దీనినే మొత్తం అధ్యాయం ప్రధాన ప్రవచన నేపథ్యంగా వినియోగిస్తుంది. ఐదో వచనం ఆ పాఠ్యభాగపు ప్రతిపాద్యాన్ని స్థాపిస్తుంది.

ప్టోలెమీ I సోటర్ మరియు సెల్యూకస్ I నికేటర్ వచనంలో సూచింపబడ్డారు. ఇద్దరూ అలెగ్జాండరు రాజ్యంలోని “దియాడోఖీ” (అంటే ఉత్తరాధికారులు)లో నలుగురిలో ఒక్కొక్కరుగా ఉన్నారు. పదకొండో అధ్యాయంలో సెల్యూకస్ మొదటి “ఉత్తరపు రాజు”; పేగన్ రోమ్, పాపల్ రోమ్ మరియు ఆధునిక రోమ్‌కు అనుగుణంగా—మూడు ప్రధాన విజయాలు లేదా కీలక సంఘటనల తరువాత మాత్రమే సెల్యూకస్ ప్రవచనాత్మక “ఉత్తరపు రాజు”గా స్థాపితుడయ్యాడు: క్రీపూ 312లో బాబిలోనును తిరిగి స్వాధీనపరచుకోవటం, క్రీపూ 301లో ఇప్సస్ యుద్ధం, క్రీపూ 281లో కొరుపేడియం యుద్ధం. ఈ పరిణామాలు ఆయన ప్రధాన ప్రత్యర్థులను ఓడించాయి, ఆయన సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించాయి, మరియు ఆ ప్రాంతంలో ఆయన ఆధిపత్యాన్ని దృఢపరచాయి.

రెండవ పంక్తి, ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజును, అలెగ్జాండరు యొక్క విభజింపబడిన రాజ్యంలోని ఇతర వారసులు (Diadochi) నుండి స్పష్టంగా వేరుచేసి గుర్తించడం ద్వారా ఆరంభమవుతుంది. ఉత్తర రాజుకు మూడు విజయాల తరువాతగానే అధికార ప్రాప్తి కలుగుతుందని కూడా ముందుగా నిర్ధారిస్తుంది. అనంతరం, అలెగ్జాండరు మరణానంతరం ఆరవ నుండి తొమ్మిదవ వచనాల వరకు పరిణమించిన ఆధిపత్య పోరాట చరిత్రలో, దక్షిణ రాజు చేత ఉత్తర రాజు కూలదోలబడుటతో ముగిసే ఒక కాలవ్యవధి గుర్తించబడుతుంది. ఇది పదకొండవ అధ్యాయంలో దక్షిణ రాజు ఉత్తర రాజును జయించిన మూడు సందర్భాలలో మొదటిది. ఆ మూడు సందర్భాలు ఆ అధ్యాయం లోపల మూడు అంతర్గత సాక్ష్యాలను సమకూర్చి, ఉత్తర రాజును దక్షిణ రాజు జయించటానికి దారి తీసే చరిత్ర యొక్క మార్గసూచికలను స్పష్టంగా స్థాపిస్తాయి.

వచనాల చారిత్రక నెరవేర్పు, వచనాలు 31 నుండి 40 వరకు గుర్తించబడిన పాపాధిపత్యపు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల ప్రవచన నెరవేర్పు కొరకు ఒక నమూనాను సమకూర్చుతుంది; అలాగే, క్రీ.పూ. 217లో రాఫియా యుద్ధంలో తొలిసారిగా నెరవేరిన పదకొండవ వచనము యొక్క నెరవేర్పు కొరకు ప్రవచన నమూనాను కూడా అందిస్తుంది. ఆ మూడు సాక్షులు ఉక్రెయిన్ యుద్ధపు లక్షణాలను నిర్ధారిస్తాయి; అందులో చివరి దక్షిణపు రాజైన పుతిన్, పాపాధిపత్యానికి చెందిన ఉత్తరపు రాజు యొక్క ప్రాతినిధ్య సైన్యంపై ప్రబలును.

ప్రవచనీయ చరిత్ర యొక్క రెండవ రేఖ యొక్క ప్రధాన అంశం 1798లో పాపసత్వానికి ప్రాణాంతక గాయం ఎలా కలిగించబడిందో, అది వచనాలు ఐదు నుండి తొమ్మిది వరకు మరియు పదకొండవ వచనంలోని రాఫియా యుద్ధం ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడింది. దక్షిణపు రాజు, అదేనగా ఐగుప్తు, డ్రాగను శక్తి.

పదకొండవ అధ్యాయములో దక్షిణ రాజు ఉత్తర రాజుమీద పైచేయి సాధించిన మూడు చిత్రీకరణలు సమిష్టిగా నలభై ఐదవ వచనములోని ఉత్తర రాజు యొక్క అంతిమ పతనాన్ని గుర్తిస్తాయి.

పదకొండవ అధ్యాయంలో దక్షిణపు రాజు ఉత్తరపు రాజును ఓడించడాన్ని వివరించే మూడు భాగాలు ఉన్నాయి; అయితే ఉత్తరపు రాజు సహాయం చేయువాడు ఎవరూ లేక తన అంత్యానికి వచ్చే సందర్భం అంత స్పష్టంగా కనిపించదు. కానీ ప్రకటన గ్రంథము స్పష్టం చేయుచున్నదేమనగా, ఆమె మాంసమును తిని, అగ్నిచేత దహింపజేసి ఆమెను కూలదోయు శక్తి డ్రాగన్ శక్తియే. ప్రకటన గ్రంథములోనుండి డ్రాగన్ శక్తిని గుర్తించిన తరువాత, నలభై ఐదవ వచనంలో ఉత్తరపు రాజును కూలదోయబోవు రాజులను, వారు డ్రాగన్ గాను, దక్షిణపు రాజుగాను, మనం గమనించగలము. ఆ అధ్యాయంలో మూడు ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి; దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముల అనుసంధానముచే ప్రతిపాదింపబడిన తమ సంపూర్ణ నెరవేర్పును అవన్నీ సాక్ష్యపరుస్తున్నవి.

ఆధునిక పోప్ ఆధిపత్యంలోని ఉత్తరరాజు నలభై ఐదవ వచనంలో ఎవరూ సహాయం చేయకుండానే తన అంత్యానికి చేరుకుంటాడు, మరియు ప్రకటన గ్రంథము పోప్ ఆధిపత్య శక్తి డ్రాగన్ శక్తి చేత ఎలా తన అంత్యాన్ని పొందునో స్పష్టపరచుతుంది.

పది రాజులు పాపల్ ఉత్తర రాజును అగ్నిచేత దహింపజేసి, ఆమె మాంసమును భుజింతురు. అంత్యదినముల రాజులు డ్రాగన్ శక్తియే.

పది రాజులే డ్రాగన్ శక్తి; ఆ శక్తి గ్రీకు రాజ్యము మరియు అలెగ్జాండర్ ద్వారా కూడ ప్రతినిధింపబడింది. ఆ రాజులు దక్షిణపు రాజులు; ఏలనగా వారు మిస్రయీము రాజైన ఫరో ద్వారా ప్రతినిధింపబడారు. వారు ఆమె మాంసమును తినివేయుదురు; ఏలనగా వారు కీర్తనకర్త "దుష్టుల సమాజము" అని పిలిచిన ప్రవచనాత్మక "కుక్కలు"యే.

నలభై ఐదవ వచనములో పాపత్వమే ఉత్తరరాజు, మరియు తుయాతీరా సభలో పాపత్వం యెజబేలు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడింది.

కుక్కలచేత ఆమె భక్షింపబడినప్పుడు యెజబేలుపై విధించబడిన తీర్పు నెరవేరుతుంది.

కుక్కలు అనగా అన్యజన రోము, ఆ డ్రాగను-శక్తి; ఎందుకనగా క్రీస్తును సిలువవేసింది అదే అన్యజన రోమనే.

దశ రాజులు, కుక్కలైనవారు, దుష్టుల సమాజమైనవారు, గ్రీసు మరియు ఈజిప్టు అయినవారు, వారు కూడ ఆ వ్యభిచారిణిని అగ్నిచేత దహింపజేయుదురు.

పది రాజులు వేశ్యను అగ్నితో దహింపజేయుదురు; యందుకనగా ఆమె తన్ను యాజకురాలినని ప్రకటించుకొనుచున్నది గాని వేశ్యయే అయి యున్నది.

ఐదవ వచనము నుండి తొమ్మిదవ వచనము వరకు, మరియు ముప్పై ఒకటవ వచనము నుండి నలభైవ వచనము వరకు, నాగముని శక్తిచేత పాప్ పీఠాధిపత్యము తన అంత్యమునకు చేరుచున్నదనే సాక్ష్యమును మనము కనుగొనుచున్నాము. ఈ సూత్రము ప్రస్తుతము ఉక్రెయిన్ యుద్ధములోను నెరవేరుచున్నది. ఈ మూడు సాక్ష్యములు మాకు తెలియజేయునదేమనగా, నలభైయైదవ వచనములో ఉత్తర రాజు సహాయించువారు ఎవరును లేక తన అంత్యమునకు వచ్చునప్పుడు, నాగము ఆమె మాంసమును భక్షించి అగ్నిచేత ఆమెను దహింపజేయును. మూడు సాక్ష్యముల ఆధారముగా, నాగముని చర్య వెనుకనున్న ప్రేరణలో విచ్ఛిన్నమైన ఒడంబడిక కూడ అంతర్భవించును.

ఐదవ నుండి తొమ్మిదవ వచనములలో, క్రీస్తుపూర్వం 253లో ఒక ఒడంబడికతో ద్వితీయ సిరియా యుద్ధము సమాప్తమైంది. ఆ యుద్ధము క్రీస్తుపూర్వం 260లో ఆరంభమై, ద్వితీయ సిరియా యుద్ధములో ఏడు సంవత్సరాలు పూర్తయ్యేసరికి, దక్షిణ రాజు తన కుమార్తెను ఉత్తర రాజునికి ఇవ్వుటద్వారా, ఉత్తర రాజు దక్షిణ రాజుని కుమార్తెను వివాహమాడునట్లుగా, ఆ వివాహసంబంధముచేత శాంతి నెలకొనునట్లు, ఒక శాంతి ఒడంబడిక కుదిరింది. ఆ వివాహమునకు ఏడు సంవత్సరములు గడచిన తరువాత, క్రీస్తుపూర్వం 246లో, ఉత్తర రాజు దక్షిణపు వధువును పరిత్యజించి, తాను ఈజిప్టు రాజకుమార్తెను వివాహమాడినప్పుడు పరిత్యజించిన తన పూర్వ భార్యను తిరిగి స్వీకరించాడు. ఉత్తర రాజ్యముమీద దండయాత్ర చేసి, ఉత్తర రాజును చెరపట్టుటకు దక్షిణ రాజును ప్రేరేపించినది, భంగపడ్డ ఒడంబడికయే.

భంగమైన ఆ ఒప్పందం, 1797లోని భంగమైన టోలెంటినో ఒప్పందానికి పూర్వరూపంగా నిలిచింది; అది నెపోలియన్‌కు 1798లో పోప్‌ను బంధిగా తీసుకోవడానికి ప్రేరణనిచ్చింది, క్రీ.పూ. 246లో ప్టోలెమీ సెల్యూకసును బంధించినట్లుగా. సెల్యూకస్ ద్వితీయుని ఉత్తర సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యంపై తన విజయానంతరం ప్టోలెమీ మూడవుడు ఈజిప్టుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆయన అంత అపార నిధులను ఈజిప్టుకు తెచ్చినందున, అనేక సంవత్సరాల తరువాత తమ "బంధింపబడిన దేవతలను" పునరుద్ధరించినందుకు ఈజిప్టీయులు ప్టోలెమీ మూడవునికి "యూఎర్గెటేస్" (అర్థం: హితకారి) అనే బిరుదును ప్రదానం చేశారు.

1798లో నెపోలియన్ పోప్‌ను బంధించి, వాటికన్ నిధులను దోచుకొని ఫ్రాన్స్‌కు తీసుకెళ్లెను; ఇది ప్టోలెమీ మూడవవాడు నిధులను, అలాగే సేల్యూకస్ రెండవవాడిని ఐగుప్తుకు తీసుకెళ్లినద్వారా రకముగా సూచించబడినదే; అక్కడ సేల్యూకస్ రెండవవాడు గుర్రపు పై నుండి కూలి మరణించాడు. ఇది 1798లో నెపోలియన్ మృగము మీదనుండి పాపసీని తొలగించుటను, మరియు 1799లో పోప్ మరణమును రకముగా సూచించెను. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములో పాపసీ అనేది మృగము మీద సవరిస్తున్న స్త్రీయై ఉంది; మరియు సేల్యూకస్ పరాభవము, బంధింపబడుట, తదనంతరము గుర్రపు పై నుండి కూలి మరణించుట, నెపోలియన్ పాపసీ యొక్క పౌర అధికారమును (ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములో మృగముగా ప్రతినిధీకరింపబడినది) తొలగించుటను రకముగా సూచించెను.

పదకొండవ అధ్యాయములో ఐదవ వచనము నుండి తొమ్మిదవ వచనము వరకు ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్యనున్న యుద్ధాన్ని పరిచయము చేస్తాయి. రోమును ఉత్తర రాజుగా నిర్ధారించు స్థిరాధారమును ఐదవ వచనము సమకూర్చును; ఎందుకనగా సర్వాధిపత్యముతో పరిపాలించుటకు ముందుగా ఉత్తర రాజు మూడు భౌగోళిక ప్రాంతములను జయించును అని అది తెలియజేయుచున్నది. ఆ వచనములు ఉత్తర రాజు ఏలుచు ఉండి తుదకు తన అంతమునకు వచ్చునని నిర్దేశించు కాలవ్యవధిని ప్రతిపాదించు ప్రవచనాత్మక నిర్మాణమును సమకూర్చును. ఇదే పదకొండవ అధ్యాయమునకు మూల ప్రమేయమును మరియు వాగ్దానమును. ఆ ప్రవచన రేఖ యొక్క ప్రధాన అంశము పాపత్వానికి చెందిన ఉత్తర రాజునకు సంభవించిన మరణాంతక గాయము; లేదా నలభై ఐదవ వచనము చెప్పినట్లుగా, "అతడు తన అంతమునకు వచ్చును; ఎవరును అతనికి సహాయము చేయరు." ఈ సత్యము అంత్యదినములలో ప్రస్తుత సత్యము.

మేము తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగేస్తాము.