సమాంతర హెచ్చరికలు — తృతీయం

ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని ముగ్గురు దూతలందరి చేతుల్లో ఒకో సందేశం ఉన్నదని గుర్తిస్తూ గత వ్యాసాన్ని ముగించాము. రెండవ దూత, మూడవ దూతలు తమ సందేశముతో అవతరించునప్పుడు వారితో పాటు ఒక 'చర్మపత్రం' ఉన్నవారిగా గుర్తించబడ్డారు. ప్రతి దూత ఒక సందేశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది, మరియు ప్రతి సందేశం ఆగమనం ఒక ప్రభావాన్ని కలుగజేస్తుంది. మొదటి దూత 1798లో ఆగమించాడు. ఆ సందేశం ముద్ర విప్పబడింది, మరియు సమీపిస్తున్న తీర్పు విషయమై జ్ఞానవృద్ధి సంభవించింది. ఆ జ్ఞానవృద్ధి ఫలితంగా ఆరాధకులలో రెండు వర్గాలు ఏర్పడ్డాయి. రెండవ దూత ఆగమించినప్పుడు ప్రొటెస్టాంటుల పతనమనే సందేశం ముద్ర విప్పబడింది, జ్ఞానవృద్ధి సంభవించి రెండు వర్గాలు ఏర్పడ్డాయి. 1844 అక్టోబర్ 22న 'అర్ధరాత్రి కేక' అనే సందేశం ఆగమించినప్పుడు, అది ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశంలో ముద్ర విప్పబడింది; జ్ఞానవృద్ధి సంభవించి, కన్యలలో రెండు వర్గాలు ఏర్పడ్డాయి. 1844 అక్టోబర్ 22న మూడవ దూత ఆగమించినప్పుడు, మూడవ దూత యొక్క సందేశం మరియు అది సూచించు సమస్తము ముద్ర విప్పబడింది; జ్ఞానవృద్ధి సంభవించి, రెండు వర్గాలు ఏర్పడ్డాయి.

దూతలలో కనిపించే మరొక లక్షణము, దూతల సందేశముల శక్తివర్ధనకు సంబంధించినదై యుంది. ఇదివరకు ఉన్న వ్యాసము చూపినట్లుగా, రెండవ దూత యొక్క సందేశము అర్ధరాత్రి మొర అనే సందేశము చేత శక్తివంతమయ్యింది; అయితే అర్ధరాత్రి మొర ఒక్క దూతచేత ప్రతినిధీకరింపబడలేదు, అది అనేక దూతలచేత ప్రతినిధీకరింపబడింది. రెండవ దూతకు మరియు అర్ధరాత్రి మొరకు సంబంధించిన చరిత్ర, అర్ధరాత్రి మొర దానితో కలిసినప్పుడు రెండవ దూత సందేశము శక్తివంతమైందని చూపుచున్నది. అదే గ్రంథంలో ఇలా తెలుపబడింది:

అర్ధరాత్రి అరుపు రెండవ దూతతో కలిసింది; ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత మూడవ దూతతో కలుస్తాడు; ఆ దూత మూడవ దూతతో కలిసినప్పుడు, అడ్వెంటిజము ఆరంభంలో అర్ధరాత్రి అరుపు రెండవ దూతతో కలిసినదే కార్యము పునరావృతమౌతుంది. రెండు సాక్షులైన రెండవ, మూడవ దూతల ఆధారమై, ప్రతి దూత యొక్క సందేశమునకు దానిని శక్తివంతపరచు ఒక ద్వితీయ సందేశము ఉన్నది. ఈ రెండు సాక్షులు బోధించునది ఏమనగా, మొదటి దూత యొక్క సందేశము చరిత్రలో ప్రత్యక్షమైన తరువాత, ఏదో దశలో అది ఒక ద్వితీయ సందేశముచేత శక్తివంతపరచబడవలసి వచ్చిందని. ఇది నిస్సందేహంగా మొదటి దూత విషయానికీ సత్యమే. ఇప్పుడే ప్రతిపాదించిన ఆ దీర్ఘ భాగములోని మొదటి ఖండికలో, సోదరి వైట్, “తన మహిమచేత భూమిని ప్రకాశింపజేయుట, మరియు దేవుని రాబోవు కోపమును గూర్చి మనుష్యుని హెచ్చరించుట అతని దౌత్యమని నాకు తెలుపబడింది” అని చెప్పుచు, యోహాను ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూతకు ఆపాదించిన లక్షణాలనే మొదటి దూతకును సమానముగా నిర్దేశిస్తున్నారు. ఆ ఖండికలో ఆమె మొదటి దూతనినే సూచిస్తున్నది అనేది స్పష్టము.

మొదటి దూత యొక్క సందేశము 1798లో వచ్చెను; తరువాత, ఒట్టోమన్ ఆధిపత్యము సమాప్తమైన 1840 ఆగస్టు 11న అది శక్తిని పొందెను. ఆ సమయంలో ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని శక్తివంతమైన దూత పరలోకమునుండి దిగి, ఒక కాలును భూమిమీదను మరియొక కాలును సముద్రమీదను ఉంచెను. అతడు మొదటి దూతకు శక్తి అనుగ్రహింపబడినదనునది సూచించును; ఇదే మొదటి దూతయొక్క కార్యమును ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని దూతయొక్క కార్యముతో సమానమైనదిగా గుర్తించుచున్నది. ఇద్దరూ తమ మహిమతో భూమిని ప్రకాశింపజేయవలసినవారు; అయితే ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని దూత మూడవ దూతతో ఏకమగును, ఏ విధంగా అర్ధరాత్రి అరుపు రెండవ దూతతో ఏకమాయినదో, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములో దిగివచ్చిన దూత మొదటి దూతతో ఏకమాయెను.

కాబట్టి, మొదటి దూత వచ్చినప్పుడు, ఆరాధకుల రెండు వర్గాలను రూపుదిద్దిన ఒక సందేశం ముద్ర విప్పబడింది. ప్రకటన గ్రంథము పదో అధ్యాయంలోని దూతచేత మొదటి దూత యొక్క సందేశం బలపరచబడినప్పుడు, అతని చేతిలో యోహానుకు ‘తినుము’ అని ఆజ్ఞాపించిన ఒక చిన్న పుస్తకము ఉండెను; దీనివలన అతడు ఒక సందేశాన్ని తీసుకుని వచ్చాడని, దానికి ముద్రను విప్పాడని, అది ఆరాధకుల రెండు వర్గాలను రూపుదిద్దిందని స్పష్టమైంది. రెండవ దూత, అర్ధరాత్రి మొర, మరియు మూడవ దూత వచ్చినప్పుడు, పరీక్షించి ఆరాధకుల రెండు వర్గాలను రూపుదిద్దిన ముద్ర విప్పబడిన ఒక సందేశం ఉండెను.

మనము పరిశీలిస్తున్న ఖండిక, క్రీస్తు చరిత్రను మిల్లరైట్ల చరిత్రతో తులనచేసి, మిల్లరైట్ల చరిత్రలో జరిగిన క్రమానుగత పరీక్షా ప్రక్రియ ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అంత్యకాలమైన క్రీస్తు దినములలో కూడా జరిగిందని రేఖాంకితం చేస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు ఆరంభంలోను, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అంత్యంలోను క్రమానుగత పరీక్షా ప్రక్రియ జరిగి ఉంటే, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆరంభంలో ఉన్నట్లే, ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు అంత్యంలోను క్రమానుగత పరీక్షా ప్రక్రియ ఉంటుంది.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో, ఇది 1798 నుండి 1844 అక్టోబరు 22 వరకు ఆరాధకులను రెండువర్గాలుగా విభజించుచూ వారిని పరీక్షించిన ఐదు ముద్రల విప్పింపులను సూచిస్తుంది. ఆ భాగము సుస్పష్టంగా బోధించునది యేమనగా, ఒక పరీక్షలో మీరు విఫలమైతే, మీరు తరువాతి పరీక్షను ఉత్తీర్ణించలేరు, ఏలయనగా మీరు ప్రయత్నించనే చేయరు. అలాగే క్రీస్తు కాలమున రక్షణయోజన విషయములో పూర్వము ఎన్నిక చేయబడిన ఒడంబడిక ప్రజలు సంపూర్ణాంధకారంలో ఉండిపోవటంతో ఈ పరీక్షాప్రక్రియ ముగిసినదనియు స్పష్టమే. తమ వెనుకనుండి వినిపించే స్వరాన్ని ఆలకించువారిని, అనగా విప్పబడిన ప్రతి కొత్త సత్యమును వ్యక్తిగత పరిశీలన చేయవలసిన అవసరమున్న క్రమోన్నత పరీక్షాప్రక్రియ గుండా దాటి వచ్చిన వారిని, దానియేలు మరియు యోహాను ప్రతినిధీకరించుచున్నారు.

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము ఒకే గ్రంథము; ఆ ఒక్క గ్రంథమునకు దానియేలు, యోహాను అనేవారు రెండు సాక్షులు. ఒక సాక్షి ఆ గ్రంథమునకు ఆది, మరియొక సాక్షి ఆ గ్రంథమునకు అంతు. ఇద్దరు సాక్షులును ప్రతీకాత్మకముగా మరణమును పునరుత్థానమును అనుభవించారు; వారిలో ఒకడు మేదో-పెర్షియా రాజ్యముచేత హింసించబడ్డాడు (అది యునైటెడ్ స్టేట్స్‌ను ప్రతీకరించుచున్నది), మరియొకడు రోము చేత హింసించబడ్డాడు (అది పాపసత్వాన్ని ప్రతీకరించుచున్నది). తన ఆరాధనాచారములను మార్చుటకు నిరాకరించినందుకు దానియేలు హింసింపబడినట్లుగానే, సబ్బతును పాటించువాడైన యోహాను కూడా ఆ కారణంగానే హింసింపబడుతున్నాడు. ఏడవ దిన సబ్బతుకు బదులుగా ఆదివారపు ఆరాధనను స్వీకరించుటకు నిరాకరించినందున లోకాంత్యకాలమందు హింసింపబడువారిని వీరు కలిసి ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నారు.

దానియేలు మరియు యోహాను ద్వారా సూచింపబడిన ప్రజలు, ఇప్పటికే ముద్రింపబడ్డవారే గాని, లేదా భవిష్యత్తులో ముద్రింపబడబోవువారే; ఏలయనగా రాజుని "శాసన"మునకు లోబడకపోవుటవలన దానియేలు సింహాల గుహలో వేయబడినప్పుడు, ఆ తీర్మానం మారిపోకుండునట్లు రాజు శిలపై రాజముద్ర వేశాడు. మీదులును పర్షీయుల ధర్మశాస్త్రాల ప్రకారము రాజశాసనము మాత్రమే కాక అతని ముద్రాధికారం కూడ మార్చలేనివి గనుక, దానియేలు నిత్యమునకు ముద్రించబడ్డాడు. రాజముద్ర శిలపై వేయబడెను, మరియు ప్రవేశద్వారం మూయబడెను. ఆదివారం చట్టపు సందర్భమున ఆ ద్వారం మూయబడియుండును, మరియు ఎవరూ ఆ ద్వారమును తెరవలేరు; 1844 అక్టోబరు 22 నాడు ద్వారం మూయబడినట్లే. ఇది, ఒక ప్రవచనములో ప్రతిపాదించబడిన ప్రవచన సంఘటనలను మాత్రమే కాక, కథలో ప్రవక్త చిత్రీకరించబడినప్పుడు అతని చుట్టుపక్కల పరిస్థితులను సముచితముగా అన్వయించుటకు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను తెలియజేయు సరళమైన ఉదాహరణ.

అయినప్పటికీ, ఇదికూడా ఆరంభమైన దానియేలు గ్రంథమును అంత్యమైన ప్రకటన గ్రంథముతో కలిపి, అవి ఒకటే ప్రవచనానికి రెండు సాక్షులని భావించి పరిశీలించుటలో ఉన్న శక్తికి ఒక నిదర్శనమే; ఎందుకనగా, శాస్త్రసంబంధిత విషయమును స్థాపించుటకు రెండు సాక్షులే అవసరము. పూర్వకథిత సంఘటనలయు, ఆ ప్రవచనముతో సంబంధముగల ప్రవక్తల కార్యాచరణల చిత్రణయు రెండూ దేవప్రేరితమైనవే.

బైబిలులో ప్రవచించబడిన సంఘటనలు లోకాంత్యమును చిత్రీకరిస్తున్నవే అయితే, ప్రవచనాన్ని స్వీకరించి దానికి సాక్ష్యమిచ్చు కాలమున ప్రవక్తయు ఆయన చుట్టుపక్కల పరిసరముల గురించి ఉన్న చిత్రణ కూడా లోకాంత్యమునకు దృష్టాంతమగును. అందువలన, ఒక ప్రవక్తయొక్క పరిసరములును, కార్యాచరణలనును ప్రవచనాత్మకంగా చిత్రించినపుడు, ఆ ప్రవక్త లోకాంత్యమందు దేవుని ప్రజల దృష్టాంతప్రతిరూపమగును. ఆ అవగాహనతో, మలాకీ యొక్క ఎలీయా ప్రవచన రేఖను ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ మరియు పదెనిమిదవ అధ్యాయాల రేఖలతో కలిపి పరిశీలించినపుడు, అవన్నియు తుద హెచ్చరిక సందేశమునకు సంబంధించిన చరిత్ర గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చును; అయితే వాటి సాక్ష్యము ద్విప్రకారమై యున్నది.

ఆ సందేశము దేవుని ప్రజలకు బాహ్యమైన పూర్వసూచిత సంఘటనలతో కూడి యున్నది; అలాగే, ద్వితీయ సాక్ష్యము, ఆ సందేశమును స్వీకరించుచు ప్రకటించుచుండగా ప్రవక్తకు కలిగిన అనుభవముతో కూడి యున్నది. అదే చరిత్రకు సంబంధించిన బాహ్యమును అంతర్గతమును ప్రతినిధ్యం చేయు రెండు ప్రవచన రేఖల సూత్రమును అడ్వెంటిజం తొలి పయనీర్లు గుర్తించి ప్రజల యెదుట లిఖితబద్ధం చేశారు. నా దృష్టిలో, ఈ అన్వయమునకు వారి క్లాసిక్ ఉదాహరణ ఇదే: ప్రకటన గ్రంథములోని సప్త సంఘములు మరియు సప్త ముద్రలు సంఘముయొక్క అంతర్గత మరియు బాహ్య చరిత్రలను సూచించే సమాంతర చరిత్రలని వారు గుర్తించారు. ముద్రలు బాహ్య చరిత్రను సూచిస్తాయి; సంఘములు అంతర్గత చరిత్రను.

మలాకీ గ్రంథములోని ఏలీయా సందేశము, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగో అధ్యాయం మరియు పద్ధెనిమిదో అధ్యాయం—ఇవన్నీ అంతిమ హెచ్చరికయైన అదే సందేశమును సూచిస్తున్నవి; ఆ సందేశమే ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో “యేసు క్రీస్తు ప్రకటన” అని పేర్కొనబడినది. ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో తండ్రియగు దేవుడు ఆ సందేశమును క్రీస్తుకు ఇచ్చెను; తరువాత ఆయన దానిని గబ్రియేలుకు ఇచ్చెను; అతడు దానిని యోహానుకు ఇచ్చెను; యోహాను దానిని సంఘములకు పంపెను. ఏలీయా యొక్క సందేశము, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము మొదటి, పద్నాలుగో, పద్ధెనిమిదో అధ్యాయములలో ప్రతిపాదింపబడిన సందేశములు—అవన్నీ అదే ఒక్క సందేశము.

సదా అదే సందేశము; ఏలయనగా, “ప్రవక్తలు ప్రవక్తలకు విధేయులై యున్నారు.” వచనములలో “subject”గా అనువదించిన పదమునకు అర్థము: “అధీనపరచుట; (తన్నుతానే) విధేయుడగుట: — విధేయత క్రింద ఉండుట (విధేయుడవుట), క్రింద పెట్టుట/అధీనములోనికి పెట్టుట, వశపరచుట, (కు) విధేయునిగా ఉండుట లేదా చేయుట, (కు, క్రింద) విధేయతలో (పెట్టబడి) ఉండుట, తన్నుతాను విధేయునిగా సమర్పించుకొనుట.” సర్వ ప్రవక్తలు పరస్పరం ఏకీభవించి, పరస్పరం విధేయులై యున్నారు; లేనిచో వారు అందించిన సందేశము అయోమయమును సృష్టించునది.

చివరి హెచ్చరిక సందేశమునకు సంబంధించిన సమస్త ప్రవచనాత్మక చిత్రణలు ఒకటే సందేశాన్ని ప్రతినిధ్యం వహిస్తాయి. ఇదే ప్రభువుయొక్క నియోజనము: పది కన్యల ఉపమానములో "జ్ఞానులు"గా భావింపబడినవారే, దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్రలు విడిచినప్పుడు సంభవించే "జ్ఞానము యొక్క పెరుగుదల"ను "అర్థంచేసుకొనే" "జ్ఞానులు"గా కూడా పిలువబడుట; అలాగే, ఆ ప్రత్యేక సందేశము ముద్రలు విడిచినప్పుడు దానిని "జ్ఞానులు" గుర్తించుట ప్రభువుయొక్క చిత్తము. ఆ గుర్తింపునకు, పరిశుద్ధ గ్రంథములోనే స్పష్టంగా నిర్దేశింపబడిన వేదాధ్యయన పద్ధతిని ప్రయోగించుటద్వారా సాధన కలుగును. ఆ పద్ధతి యెషయా ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయమునకు అనుగుణముగా, పరిశుద్ధ గ్రంథ విషయమును సంబోధించే వివిధ ప్రవచన రేఖలను పరస్పరం సమాంతరముగా సమీకరించుట ప్రక్రియద్వారా, సరియైన ప్రవచన సంఘటనలను స్థాపించుటలో నెరవేర్చబడును.

మీ సహనాన్ని వినయపూర్వకంగా అభ్యర్థిస్తున్నాను; ఎందుకనగా మేము ఈ వ్యాసాన్ని ఇక్కడితో ముగించుచున్నాము, మరియు ఈ ఆలోచనలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగించెదము.